ALFRED ROSENBERG: “Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΟΣ”, ΒΙΒΛΙΟΝ ΠΡΩΤΟΝ: “Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΙΣ ΤΩΝ ΑΞΙΩΝ”, ΕΝΟΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑ: “ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΤΙΜΗ”, ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 6, ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ (ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΡΗΣΟΣ)


[…] Αὐτὸς ὁ ἀσύνδετος μὲ κάθε ἔννοια φυλετικῆς τιμῆς Ἀνθρωπισμὸς ἔχει μεταξὺ ἄλλων ἀνάγει σὲ σεβαστὸ ἐπάγγελμα τὴν ἐξωφρενικὴ κι ἀνήκουστα διεφθαρμένη λογικὴ τοῦ χρηματιστηρίου· τῷ ὄντι αὐτὴ ἡ ὠργανωμένη ἐγκληματικὴ συμμορία μὲ τὰ σμόκιν καὶ τὰ ἡμύψηλα καθορίζει σήμερα, σὲ συνέδρια παγκοσμίου οἰκονομίας καί «εἰδημόνων», σχεδὸν αὐταρχικὰ ἀτελείωτες δεκαετίες ἐλεεινῆς χειρωνακτικῆς ἐργασίας γιὰ ἑκατομμύρια ἀνθρώπους.

            Στὸν ἀπόηχο αὐτῆς τῆς ἐλευθεροτεκτονικῆς Δημοκρατίας ᾐωρήθη ἐν συνεχείᾳ ὁλόκληρο τὸ μαρξιστικὸ κίνημα, ὅπερ διεστρέβλωσε τὶς ὑγιεῖς ἀρχὲς τῆς διαμαρτυρίας τῆς ἐργατικῆς τάξεως καὶ ἔθεσε στὴν ὑπηρεσία τοῦ χρηματιστηρίου ὅλα τὰ σοσιαλδημοκρατικὰ κόμματα μὲ τὴν βοήθεια τῶν ἑβραϊκῶν χρημάτων, τῶν ἑβραίων ἡγετῶν καὶ τῆς ἑβραϊκῆς, ἐν μέρει ἀτομικῆς, ἐν μέρει οἰκουμενικῆς «ἰδεολογίας». Ὁ βιομηχανικὸς ἐργάτης τοῦ 19ου αἰῶνος, ἐξηπατημένος ἀπ’τὸ πεπρῳμένο του, ξαφνικὰ ἐξεῤῥιζωμένος, ἀπεστερημένος ἀπὸ κάθε μέτρο ὀρθῆς κρίσεως, κατέφυγε στὰ ἑλκυστικὰ κηρύγματα μίας προλεταριακῆς διεθνοῦς, ἐπίστευσε ὅτι μέσῳ τῆς πάλης τῶν τάξεων, ἤτοι μέσῳ τοῦ ἀκρωτηριασμοῦ τοῦ ἑνὸς δευτέρου τοῦ ἰδίου τοῦ σώματός του, θὰ μπορέσῃ νά «ἐλευθερωθῇ», μέθυσε ἀπὸ τὴν ἀποκτηθεῖσα δύναμι καὶ τὸ ἀσβέστωσε ὅλο αὐτὸ μὲ τὸ χρῶμα τοῦ Ἀνθρωπισμοῦ. Σήμερα αὐτὴ ἡ παραίσθησις ἔχει διαλυθῇ καὶ ἡ φριχτὴ ἀπάτη τῆς μαρξιστικῆς ἡγεσίας εἰς βάρος ἑνὸς σκληρὰ μαχομένου, ἰσχυροῦ καὶ αὐτοδυνάμου στρώματος ἀνθρώπων ἔχει ἀποκαλυφθῇ.

            Τὸ παράδοξον, τόσον τῆς Δημοκρατίας ὅσο καὶ τοῦ μαρξιστικοῦ δόγματος, συνίστᾳται στὸ ὅτι ἀμφότερα στὴν πραγματικότητα ἀντιπροσωπεύουν τὴν πλέον κτηνῴδη, ἄτιμη, ὑλιστικὴ κοσμοθεώρησι καὶ καλλιεργοῦν συνειδητὰ ὅλα τὰ ἔνστικτα ποὺ θὰ μποροῦσαν νὰ προωθήσουν τὴν ἀποσύνθεσι, ὅμως τὴν ἴδια στιγμὴ ἐπιβεβαιώνουν τὴν φιλανθρωπία τους, τὴν ἀγάπη τους γιὰ τοὺς καταπεπιεσμένους καὶ τοὺς ἐκμεμεταλλευμένους. Πανούργα καὶ σατανικὰ ἐπικαλεῖται ἐδῷ ἡ ψυχικὴ ἱκανότης θυσίας τοῦ Προλεταριάτου, ὥστε νὰ κατασταθῇ αὐτὸ ἐσωτερικῶς ἠθισμένο στοὺς ἡγέτες του. Ἐδῷ βλέπουμε στὸν Μαρξισμὸ τὴν ἰδέα τῆς θυσίας καὶ τῆς «Ἀγάπης» νὰ παίζουν τὸν ἴδιο ῥόλο ὅπως καὶ στὸ ῥωμαϊκὸ σύστημα. 

Τὸ Αἷμα καὶ ἡ Τιμὴ ἐγελοιοποιήθησαν καὶ διεκωμῳδήθησαν μὲ τὸν ἴδιο τρόπο ἀπὸ τοὺς ἡγέτες τοῦ Μαρξισμοῦ, μέχρι ὅμως αὐτὲς οἱ ἀνεκρίζωτες ἰδέες νὰ ἐκδηλωθοῦν νομοτελειακὰ στὸ ἐργατικὸ στρῶμα. Τελικὰ σήμερα γείνεται λόγος γιά «Τιμὴ τοῦ Προλεταριάτου». Ἂν ἐξαπλωθῇ αὐτὴ ἡ ἰδέα, δὲν ἔχουν ἀκόμα ὅλα χαθῇ, διότι μὲ τὸ νὰ διατηρηθῇ ψηλὰ ἡ ἔννοια τῆς Τιμῆς ἐν γένει, ἡ Γερμανικὴ ἐργατικὴ τάξι κἄποια στιγμὴ θὰ συνειδητοποιήσῃ ἐπίσης ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλλαχθῇ ἀπὸ τὴν ἄτιμη μαρξιστικὴ ἡγεσία της γιὰ πάντα. Ἂν ἐν συνεχείᾳ αὐτὴ ἡ ἔννοια τῆς Ταξικῆς Τιμῆς διαμορφωθῇ σὲ ἰδέα Ἐθνικῆς Τιμῆς, τότε ἔτσι θὰ ἔχει κρουσθῇ ὁ πρῶτος κώδων τῆς Γερμανικῆς Ἀπελευθερώσεως. Αὐτὸ ὅμως εἶναι δυνατὸν μόνον ἐφ’ ὅσον ὅλοι οἱ πραγματικὰ ἐργαζόμενοι τοῦ Γερμανικοῦ λαοῦ δημιουργήσουν ἕνα μέτωπο ἐναντίον ὅλων ὅσων ἔχουν ξεπουληθῇ στὴν Οἰκονομία, τὸ κέρδος καὶ τὸ Χρῃματηστήριο, ἀνεξαρτήτως ἂν αὐτὸ τὸ γεγονὸς ἔχῃ καλυφθῇ μὲ τὸν μανδύα τῆς Δημοκρατίας, τοῦ Χριστιανισμοῦ, τοῦ Διεθνισμοῦ, τοῦ Ἀνθρωπισμοῦ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου