Νέες εκδόσεις από την «Νέα Γενεά» - «Benito Mussolini - Το Δόγμα του Φασισμού» & «Maurice Barrès - Η γη και οι νεκροί»



6945951077
Ωράριο Επικοινωνίας: 
Δευτέρα, Τετάρτη, Σάββατο 9:00 - 15:00
Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή 9:00 - 18:00

info@neageneabooks.gr


Το «Δόγμα του Φασισμού» (La dottrina del fascismo) δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στην Enciclopedia Italiana di Scienze, Lettere e Arti το 1932. Το μισό βιβλίο είχε γραφτεί από τον Giovanni Gentile (Βασικές Ιδέες) και το άλλο μισό από τον Benito Mussolini. Το έργο πάντως έφερε μόνο την υπογραφή του Ιταλού ηγέτη. Εκδόθηκε στα ελληνικά το 1934 από τις εκδόσεις Ε.Γ.Ε. σε μετάφραση του Αλέξανδρου Παπασαραντόπουλου, η οποία ήταν κάκιστη. Το 1935 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Παρνασσός» το βιβλίο με τον τίτλο «Ο Φασισμός», το οποίο περιελάμβανε το «Δόγμα του Φασισμού» και την «Ιστορία του Φασιστικού Κινήματος» του Gioacchino Volpe. Επίσης, το «Δόγμα του Φασισμού» κυκλοφορούσε κομμάτι-κομμάτι στην εφημερίδα «Εθνικοσοσιαλιστής» το 1934, εφημερίδα στην οποία αρθρογραφούσαν ο Δημήτριος Βεζανής κι ο Ευάγγελος Κυριάκης

Από την εποχή του Μεσοπολέμου το βιβλίο κυκλοφορεί για πρώτη φορά στην Ελλάδα μεταφρασμένο από τα ιταλικά. Η παρούσα έκδοση περιλαμβάνει σημαντικά ιστορικά κείμενα της ιδεολογίας του Φασισμού, αλλά και όσα είπαν μεγάλες μορφές της εποχής που είδαν από κοντά το φασιστικό κράτος ή γνώρισαν τον Μπενίτο Μουσολίνι. Αξιοσημείωτο είναι ότι το παρόν έργο περιλαμβάνει σε μια ξεχωριστή ενότητα όσα είπε ή έγραψε ο Αδόλφος Χίτλερ για τον Φασισμό και τον ηγέτη του ιταλικού φασιστικού κράτους. Μέσα απ’ όλα τα κείμενα που περιλαμβάνονται εντός του βιβλίου ο αναγνώστης θα μπορέσει να έρθει πιο κοντά με τις ιδέες του φασισμού, να κατανοήσει τη φιλοσοφία του, να γνωρίσει τον άνθρωπο που σήκωσε τη μεγάλη εθνικιστική επανάσταση στα χρόνια του Μεσοπολέμου, και να δει την Ιστορία από μια σκοπιά τελείως αντίθετη απ’ αυτήν που είχε μέχρι σήμερα. 

Ο Φασισμός δεν ήταν αυστηρά ένα ιταλικό φαινόμενο κι ο Μουσολίνι δεν διεκδικούσε την αποκλειστικότητα της ιδεολογίας του, εν αντιθέσει πάντα με τον Αδόλφο Χίτλερ, που ακόμα και στο τέλος του πολέμου υποστήριζε ότι ο εθνικοσοσιαλισμός δεν είναι προς εξαγωγή κι ότι δημιουργήθηκε αποκλειστικά για τους Γερμανούς. Την 28η Οκτωβρίου του 1929 – επέτειος της νίκης του P.N.F. – ο Μουσολίνι θα δήλωνε δημόσια και θα τον άκουγε όλη η Ευρώπη: «Σήμερα δηλώνω, ότι ο Φασισμός ως ιδέα, διδασκαλία και πραγμάτωση ισχύει για όλο τον κόσμο. Είναι ιταλικός στις ιδιαιτερότητες των θεσμών του, όμως παγκόσμιος στο πνεύμα του». Ακριβώς το ίδιο υποστήριζαν οι μεγάλοι φασίστες της Ευρώπης, ο Jose Antonio Primo de Rivera και ο Oswald Mosley. Αξίζει να τονιστεί, ότι ο Robert Brasillach δήλωνε πως ονειρεύτηκε έναν γαλλικό φασισμό, και μάλιστα έναν φασισμό που δεν ήταν μια δουλοπρεπής μίμηση ξένου. Για τον Pierre Drieu la Rochelle ο Φασισμός ήταν ο πραγματικός σοσιαλισμός. 

Για πρώτη φορά στην Ελλάδα έρχεται ένα αποκαλυπτικό ντοκουμέντο με την τελευταία συνέντευξη που έδωσε ο Μουσολίνι λίγες ημέρες πριν τον θάνατό του, η οποία είχε την μορφή πολιτικής διαθήκης. Οι απαντήσεις που δίνονται από τον Ιταλό ηγέτη καλύπτουν σημαντικά κενά της ιστορίας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και μάλιστα από την πλευρά του ηττημένου. Η παρούσα έκδοση συμπληρώνει μαζί με το βιβλίο «Η αυτοβιογραφία μου» προσφέροντας στον ερευνητή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και του Φασισμού, μια σημαντική πηγή βιβλιογραφίας του Μπενίτο Μουσολίνι η οποία έλειπε από το ελληνικό αναγνωστικό κοινό.


Υπήρξε πολιτικός, δημοσιογράφος, δοκιμιογράφος, μυθιστοριογράφος και μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων. Ξεκίνησε με αριστερές πολιτικές θέσεις και σταδιακά δημιούργησε τον όρο «εθνικισμός» για πρώτη φορά στη Γαλλία. Υπήρξε πολέμιος του Άλφρεντ Ντρέιφους στην γνωστή Υπόθεση Ντρέιφους. Μαζί με τον Σαρλ Μωρράς χαρακτηρίζεται ως πρωτοφασίστας. Η σκέψη του επηρέασε τον Ίωνα Δραγούμη και τον Γιάννη Ψυχάρη. Στα ημερολόγιά του ο Δραγούμης αναφέρεται συχνά στον Μπαρρές παραθέτοντας μάλιστα και αποσπάσματα από βιβλία του. Η ιδέα του Μπαρρές σύμφωνα με τη σχέση των νεκρών και των ζωντανών ανθρώπων που τους συνδέει το κοινό αίμα και η κοινή πατρίδα, φαίνεται στο βιβλίο «Σαμοθράκη» του Έλληνα πρωτοφασίστα στο κεφάλαιο «Νεκρικός διάλογος».

Στο κεφάλαιο αυτό ο Δραγούμης συζητά με έναν κοσμοπολίτη ο οποίος είναι νεκρός και στο τέλος καταλήγει να του πει «την ψυχή σου την έχω εγώ μέσα μου που είμαι ζωντανός και πατριώτης σου». Ο Ψυχάρης στο «Ταξίδι» του με λέξεις γεμάτες από τα ευγενέστερα συναισθήματα, γράφει: «Οι πατέρες μας, που τώρα κοίτουνται στον τάφο, δεν είναι πεθαμένοι, μας δώσανε τη ζωή τους, εμείς την έχουμε σήμερα και τη βαστούμε. Η σειρά δεν τελειώνει, η αλυσίδα δε σπάνει. Θα ‘ρθουνε άλλοι κατόπι που θα πάρουνε, που θα βαστάξουνε και κείνοι μια ώρα την αιώνια ζωή που τους δώσαμε ‘μεις». Ο Μπαρρές προτού εμφανιστούν τα γνωστά κινήματα του Μεσοπολέμου θα ορίσει πως «ο εθνικισμός γεννά τον σοσιαλισμό» και θα επισημάνει την αναγκαιότητα της ένωσης αυτών των δύο ιδεών. Ο Δραγούμης θα είναι ο πρώτος στην Ελλάδα που θα φέρει την Ιδέα αυτή και θα αρχίσει να γράφει για έναν εθνικό σοσιαλισμό στην εφημερίδα «Αθηναϊκή» στις 20 Απριλίου του 1920: «…εις τους Έλληνας σοσιαλιστάς θα υπεδείκνυα αν ήθελον να με ακολουθήσουν…Εθνικόν σοσιαλισμόν, όχι υπό την γνωστήν έννοιαν, αλλ’ υπό την έννοιαν, ότι η εφαρμογή του θα είναι ανάλογος προς το έθνος και προς την κατάστασιν της εξελίξεώς του». Για τον Μπαρρές κανείς δεν μπορεί να είναι Γάλλος επειδή το θεσπίζει ένας ανθρώπινος νόμος. Σύμφωνα με τον ίδιο «το αίμα ακολουθεί πάντοτε τη φυσική τάξη των πραγμάτων και αντιστέκεται στα κηρύγματα και τους ανθρώπινους νόμους» και «τα παιδιά  των ξένων δε γεννιούνται Γάλλοι παρά μόνο στη φαντασία του νομοθετικού πλαισίου». 



Δύο νέες εκδόσεις από την «Νέα Γενεά» - «Robert Brasillach - Τα αίτια μιας στράτευσης» & «Σίτσα Καραϊσκάκη Μεταστροφή του Γκαίτε από το γοτθικό προς το αρχαίο ελληνικό πνεύμα»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου