ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

Αφιέρωμα από τον Ιούλιο Έβολα στον Νίκολας Κονσταντίνοβιτς Ραίριχ, Ρώσο συμβολιστή ζωγράφο.



- Καλλιτέχνης των υψών:Nicholas Roerich.

- Ο ζωγράφος των Θιβετιανών χιονιών.


O Roerich. Ρώσος στην καταγωγή, είχε µία ζωή γεµάτη δράση. Ταξίδεψε πολύ σε περιοχές ανέγγιχτες από την εξάπλωση του δυτικού πολιτισµού,διαμένοντας κατά κύριο λόγο στο Θιβέτ και στη δυτική Μογγολία. Εκεί µελέτησε επίσης τις τοπικές παραδόσεις, επισκέφτηκε µοναστήρια, διήγαγε κοινή ζωή με ασκητές και lamas προκειµένου να διεισδύσει εις βάθος στις πεποιθήσεις τους. Από εκείνο το περιβάλλον, είναι που γέµισε µε µυστήριο και ψυχικές επιρροές, κοντά στα όρια των αέναων χιονιών, από τα οποία κατά κύριο λόγο εμπνεύστηκε για τα έργα του. Να θυμηθούμε πάλι, ότι ο Roerich ο οποίος συγκέντρωσε υλικό σχετικά με τις ινδο θιβετιανές παραδόσεις. έγραψε σχετικά με αυτές, δημοσίευσε άρθρα και μεταξύ άλλων, σε συνδυασμό με ποιήµατα, έδωσε το ερέθισμα στο έργο, όσο και να απορούν οι εκτιμητές του τελευταίου νεοκλασικού ύφους, στο αριστούργημα του Igor Strawinsky, η "Ιεροτελεστία της Ανοιξης". Το οποίο, αντικατοπτρίζει την ατμόσφαιρα των ιεροτελεστιών και των τελετών των αρχαίων πολιτισμών. 

Περιοριζόμενοι στην τέχνη του Roerich, κατά μία άποψη το μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζεται στο γεγονός πως δεν αποτελεί απλώς καλλιτεχνική έκφραση. Ως τεχνική είναι πάντα απλή και γραμμική. Η σύνθεση αυτή όµως, χαρακτηρίζεται από μία αυθεντική ένωση του φανταστικού και του πραγματικού, του συμβολικού και του φυσικού. Συνεπώς, δίνεται μία παρουσίαση της φύσης (πρόκειται κατά κύριο λόγο για φυσικά τοπία) διαποτισμένη με μία παράξενη έννοια εσωτερικότητας και διαφώτισης. Η τέχνη του Roerich είναι πάνω από όλα μία τέχνη των χιονισμένων και αραιωμένων υψών, όπου η ευαισθησία και ο αέρας, χάνουν τον αντικειμενικό τους χαρακτήρα και δίνουν σε κάθε στιγμή τη ζωντανή αίσθηση της διαύγειας και της σιωπής. Επιπλέον, με σχεδόν πάγιο τρόπο, βλέπουμε να εισάγεται στο τοπίο του Roerich o μύθος και το σύμβολο: μορφές ασκητών προσηλωμένες σε πνευματικά Θέματα, φωτιές της μαγείας, σχηματισμοί ειδώλων, εµφανίσεις στοιχείων της φύσης, αντανακλάσεις αφύσικου φωτός και διαστρεβλώσεις σκιών, καταλήγουν στα κάδρα, κατά το σκηνικό των Άλπεων. 

Μερικές φορές, απεικονίζονται η έρηµη γη, τα σπήλαια, οι κοιλάδες και πάγοι,για να αποδώσουν τον µοναδικό λόγο της διαφορετικης τάξης και να δοθεί το κλειδί του συνόλου. Το σηµαντικότερο δεν είναι µόνο η υποκειµενική δηµιουργία του καλλιτέχνη Roerich, αλλά πρώτα απ' όλα είναι το αρχείο των εµπειριών και των πιθανών αισθήσεων,που κατά τον δικό τους αντικειµενικό τρόπο. έχουν χαθεί µέσα στη σύγχρονη δυτική ζωή. Πράγματι,δεν πρόκειται για φανταστική επικάλυψη, ασύνδετη µε την πραγματικότητα. Αξίζει να αναφερθεί κατά κύριο λόγο πως, σε ένα ιδιαίτερο περιβάλλον, στο οποίο, µπορεί κάποιος να πέι ότι, όπως η πραγματικότητα αντλεί από ορισµένες πτυχές τον χαρακτήρα του μύθου. Ο µύθος προϋποθέτει επίσης τον χαρακτήρα µιας sui generis πραγματικότητας, η οποία εισάγεται για να αποτελέσει μέρος του τοπίου και της φύσης. Με κάποιον συνεχή τρόπο ο μύθος εσωτερικεύεται, με µία πρόσθετη διάσταση. µε µια έννοια, η οποία προκύπτει άµεσα από αυτές ακριβώς τις µορφές, από αυτά τα σύµβολα, αυτά τα φώτα, που δεν θα γνώριζε ούτε o ίδιος να πει περισσότερο αν είναι µέσα ή έξω από εμάς, αν είναι φώτα των πραγμάτων ή διαφώτιση του πνεύματος, ή ακόµα και τα δύο την ίδια στιγµή.

Υπό αυτές τις συνθήκες, η τέχνη του Roerich που αγνοεί όλα τα τεχνάσµατα της ζωγραφικής της αφηρηµένης τέχνης, του ιµπρεσιονισμού και του σουρεαλισµού των τελευταίων ετών, υιοθετώντας παράλληλα, σε βάθος τις εκφραστικές ανάγκες, έχει την αξία µίας μαρτυρίας γιατί θα πρέπει να σκέφτεται, ότι η κατάσταση του νου ,σύµφωνα µε το κεντρικό τμήμα που γινόταν το σύµβολο και ο µύθος, αντικαθίσταται από τη βάση µε εκείνη την ίδια, που εµπνέει ολόκληρους πολιτισµούς και εξαφανισµένες παραδόσεις. Είναι πιθανόν ότι το Θιβέτ υπήρξε µία από τις λίγες περιοχές στις οποίες χάρη στην εξαιρετική του αποµόνωση, διατηρήθηκαν οι περιβαλλοντικές, ψυχικές και φυσικές συνθήκες του χθες. Δεν θα πρέπει να παραβλέπεται ο παράγοντας υψομέτρου. Είναι γνωστό πως σε µεγάλα ύψη όπου κάποιος είναι απρόσβλητος από τη νόσο του υψοµέτρου και έχει ανοιχτή τη ψυχή, μπορεί να παρέμβει µία κατάσταση ηµιµέθης, η οποία δεν προκαλεί μούδιασμα, αλλά µία ανώτερη διαύγεια. Τα πράγματα μιλούν συχνά σε μια γλώσσα που πριν δεν υποψιαζόμασταν, και οι αισθήσεις σε έναν Ορισµένο βαθμό, γίνονται άυλες και φωτεινές. Με αυτό το πρότυπο, το Θιβέτ, και ίσως κάποια άλλη περιοχή ομοίως προφυλαγµένη, θεωρούνταν ως εναποµείναντα τµήματα ενός διαφορετικού κόσμου, κατηργημένου από μία διαδικασία πύκνωσης και φυσικοποιημένης γενική παρέµβασης στην ανθρώπινη εμπειρία της πραγµατικότητας.

Κατά κάποιο τρόπο, αυτό που ξεχωρίζει στην ζωγραφική του Roerich δίνει το κλειδί για το τι θα πρέπει να σχέφτεται κάποιος σχετικά με την πραγματική έννοια του μύθου και του συµβόλου σε προσύγχρονους πολιτισμούς, συµπεριλαμβανοµένων των Δυτικών. Από άποψη προελεύσεως, ο μύθος και το σύµβολο δεν ήταν απλώς δηµιουργήματα της περιπλανώµενης φαντασίας, δεισιδαιµονιών, ονείρων ή ποιητικές προσθήκες σε µία πραγµατικότητα, όμοια με εκείνη που γίνεται αντιληπτή από τον καθένα σήµερα, εξίσου άγνωστη και κλειστή, τέτοια ώστε να επιτρέπεται στο μέγιστο κάποια υποκειµενική λυρική ερμηνεία. Αντιθέτως, πρόκειται, για µορφές γεννημένες, µε µεγάλη ομοιομορφία χαρακτήρων χαρακτήρων, από µία ψυχική διαδικασία ανάλογη µε εκείνη που παράγει τα όνειρα και πιο συγκεκριµένα τις παραισθήσεις (στα όνειρα η φαντασία µεταβαίνει σε πλαστικές φόρµες και σε σκοτεινές συµβολικές αντιλήψεις), οι οποίες εξέφραζαν την αίσθηση µιας διαφορετικής όψης της πραγματικότητας, της φύσης και της ζωής - της δική τους "ψυχικής" πλευράς, εξίσου αντικειµενικής και καλλιεργηµένης σε σχέση µε τις φυσικές αισθήσεις στην κανονική ζωή. Για το λόγο αυτό, ο µύθος και το σύµβολο αποτελούσαν, όπως έλεγαν, ένα ουσιώδες κοµμάτι στον αρχαίο πολιτισμό και στο ύφιστο πνευματικό επίπεδο, ενώνοντας κάθε μορφή ζωής, σε θεσµούς δικαίου, στο σύστηµα της απαράβατης πειθαρχίας, των παραδοσιακών γνώσεων και των τυπικών δραστηριοτήτων.

Είναι αυτό που ήδη ο Vico έφερε στην επιφάνεια, μιλώντας για "ηρωικούς πολιτισµούς", ενώ ο Schelling περιέγραφε την απαραίτητη διαδικασία από την οποία, προέρχεται η απόδοση του µύθου σε μία άλλη διάσταση της πραγµατικότητας. Επίσης, υπό ένα συγκεκριµένο πλαίσιο, ο Guénon, o Eliade, και ο εθνολόγος De Martinom, υπέδειξαν το σφάλμα του όποιος θεωρεί την αρχαϊκή εμπειρία της πραγματικότητας και της φύσης ταυτόσημη με την τωρινή,κάτι το οποίο είναι φυσικό αν αναλογιστούμε το κλείσιμο και την ατροφία όλων των φιλοσοφικών σχολών που υπήρξαν στην πορεία της ιστορίας.

Στην Αµερική, δεν είναι εύκολο να ειπωθεί, το τι θα µπορούσε να αποφέρει η ενασχόληση με την τέχνη του Roerich και Θα καθίστατο ενδιαφέρον στους ιδίους. Στην πραγµατικότητα, όλα αυτά που είναι η Αμερική, εκπροσωπούν το ακριβώς αντίθετο: έναν κόσμο τεχνικό και αποκαρδιωµένο, στον οποίο οι µόνες φυγές δίνονται από τη µουσική και τους χορούς πρωτόγονης προέλευσης, από το αλκοόλ, από τη χαύνωση και από την αθλητική μανία δηµιουργώντας έτσι λεπτές και προβληματικές ισορροπίες.

...

Όσοι έχουν βρεθεί στα μεγάλα οροπέδια του Θιβέτ χωρίς να έχουν την επιθυμία να εξερευνήσουν ή να είναι µέρος μιας οµάδας με συγκεκριµένους σκοπούς, μπορούν να επιβεβαιώσουν την αίσθηση αυτή, η οποία έρχεται στη ζωή όταν διαπερνάται η ψυχή της θιβετιανής πνευµατικότητας καθώς, οι µορφές του πνεύµατος και η παραδοσιακή της µαγεία. O Roerich είναι ο πρώτος δυτικός (εφόσον µπορούµε να αποκαλέσουµε ένα Ρώσο ως δυτικό), ο οποίος κατάφερε να αισθανθεί και να βιώσει τα παραπάνω, µέσω της ζωγραφικής νιώθοντας την ίδια στιγμή πως αυτό που πράττει ξεπερνάει τα όρια της τέχνης και είναι πέρα από κοινή και προσωπική αισθητική αντίληψη, διότι έχει την τάση να πραγματοποιείται ως μία αίσθηση της ίδιας της ζωής. Αυτό συμβαίνει διότι τα έργα του έχουν έναν συγκεκριμένο χαρακτήρα προς κάτι το υπερβατικό, μέσα στο ενοποιημένο νόημα αυτού του κόσμου και με αναφορά όχι σε κάτι αφηρημένο αλλά σε μία πραγματική εμπειρία. Πιστεύω πως κάτι μπορεί να θεωρηθεί πραγματικά τέχνη μόνο όταν δημιουργείται με μία τέτοια αντίληψη.


Τα Ιμαλάια μας οδήγησαν σε μία υπερβατική αγνότητα, σε μία μη ανθρώπινη πνοή: "Πολλά μέτρα πάνω από τη θάλασσα αλλά ακόμη περισσότερα πάνω από τον άνθρωπο", έγραφε ο Νίτσε για τη Sils-Maria. H κορυφή αυτή, όπως και η ψηλότερη ιταλική κορυφή (θυμάμαι τη νυχτερινή θέα μιας λευκής ερήμου από τη Capanna Margherita του όρους Rosa), μας ενώνει ξανά µε το φυσικό και συμπαντικό μας περιβάλλον, το οποίο είναι ίδιο µε αυτό των στοιχειωδών δυνάμεων της γης. Όπου η δυναμική αγνότητα και η 'ηρεμία που αποτυπώνεται επάνω στις παγωμένες και λαμπερές κορυφές, δίνουν την αίσθηση ότι είναι οι απόλυτες και άυλες κορυφές ή ο μαγνητικός ρυθµός στη µεγάλη πλοκή του Συνόλου. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, πρέπει να αντιληφθούμε στα έργα του Roerich, µία αχτίδα απελευθέρωσης, της πιο αληθινής απελευθέρωσης. 

6 σχόλια:

  1. Χατζη Go-Go7/7/20 9:50 μ.μ.

    Ξεπεράστε παρωχημένους συγγραφείς σαν τον Έβολα. Το μέλλον του χώρου είναι ο Πανούσης, ο Σπίνος, ο Συμιγδαλάς

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανώνυμος9/7/20 12:26 μ.μ.

    H διαδικτυακή πατσαβούρα του "νεο-εθνικισμού" σε ανάλυση πολιτικών όρων που προκαλεί δάκρυ από τα γέλια

    http://panusis.blogspot.com/2020/07/1.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ανώνυμος10/7/20 1:15 π.μ.

    Κατηγορούν τους αυθεντικούς εθνικιστές για παρωχημένο εθνικιστικό λόγο της εποχής του Κωλέττη και προτείνουν την ανανέωση με δεξιό νεο-εθνικισμο, αυτοί που θεωρούν πατριάρχη του εθνικισμού τον Πλεύρη. Εντάξει. Να γελάς ή να κλαίς;

    Δεν έχει πάτο το βαρέλι της ελληνικής ακροδεξιάς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Nationalist Socialist10/7/20 2:15 π.μ.

    Από την στιγμή που βλέπεις την ψωτο του ακροδεξιού καραβάνα της Ισπανίας στο μπλοκ του πανουση κσταλαβένεις τώρα τι θα διαβάσεις στο εν λόγο σιατ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Απάντησα στο "νεο-εθνικιστικό" σκουλήκι. Σε περίπτωση που δεν δημοσιεύσει το σχόλιό μου, το άφησα στη φλεφαλο και εδώ για να υπάρχει.

    "Πολλή πλάκα έχεις. Αντιστρέφεις το νόημα κειμένου που έχει γραφτεί και έχει σχολιαστεί εδώ και καιρό (https://flefaloarticles.blogspot.com/2020/06/blog-post.html. και http://mavroskrinos.blogspot.com/2020/05/blog-post_29.html).

    Κατηγορείς τους παραδοσιακούς εθνικιστές για παρωχημένη νοοτροπία τύπου "Κωλέττη" -"Κώτσο βασιλιά" και την ίδια στιγμή παραδέχεσαι ως ιδεολογικό "πατριάρχη" του χώρου το ανέκδοτο που ονομάζεται Κώστας Πλεύρης, ο οποίος ακόμη και σήμερα υιοθετεί την ορολογία που καυτηριάζεις.

    Σου φταίνε οι ισλαμιστές μετανάστες που πλημμύρισαν την Ευρώπη, αλλά κάνεις τουμπεκί για τον οικονομικό και πολιτιστικό μηχανισμό του καπιταλισμού που προκαλεί τη μετανάστευση. Αν τολμήσεις να ψελλίσεις κάτι "αντισυστημικό" μένεις στον πολιτισμικό μαρξισμό των φρανκφουρτιανών. Ξεχνάς όμως ποια χώρα και ποιο πολιτικό σύστημα έδωσε καταφύγιο στην ομάδα των μαρξιστών αυτών θεωρητικών, όταν αυτοί οι κύριοι του πολιτισμικού μαρξισμού ένιωθαν να ασφυκτιούν στην Ευρώπη των παραδοσιακών εθνικιστών.

    Ξεχνάς ακόμη να μας πεις ποιες είναι οι θέσεις των νεοδεξιών-νεοεθνικιστών για το ΝΑΤΟ και την αμερικανική στρατιωτική κατοχή της Ευρώπης.

    Ξεχνάς επίσης να αναφέρεις ότι οι ισλαμιστές λαθρομετανάστες της ισλαμογρεκιάς είναι ιδεολογικοί (ορισμένοι) και γεωπολιτικοί (οι υπόλοιποι) σύμμαχοι των ΗΠΑ-ΕΕ. Αυτών, δηλαδή, που όπως γράφεις καλά έκανε η Λεπέν και χαλάρωσε την σκληρή γραμμή εναντίον τους. Υπάρχει μια λεπτή διάκριση που επιχειρείς να καλύψεις. Αντίπαλοι των αληθινών εθνικιστών δεν θα είναι ποτέ οι απλοί ισλαμιστές. Ακόμη κι αν βρίσκονται ως παράνομοι μετανάστες στη χώρα μας. Σ' αυτούς απλώς θέλουμε να τους δείξουμε το δρόμο της επιστροφής στις πατρίδες τους. Αντίπαλοί μας είναι οι ισλαμιστές που υποκινούνται από τους διεθνιστές καπιταλιστές και από το εβραϊκό κεφάλαιο.

    Και πρώτα από όλους αντίπαλοί μας είστε εσείς, οι εκσυγχρονιστές-εξορθολογιστές του χώρου, που εκφυλίζετε την πολιτική θεωρία του εθνικισμού. Αν είστε τόσο εκσυγχρονιστές, πηγαίνετε στον Κώστα Σημίτη. Εμείς από την άλλη επειδή είμαστε αληθινοί εθνικιστές και όχι δεξιοί "νεο-εθνικιστές" θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για να υποτάξουμε την πραγματικότητα στην ιδεολογία μας. Αυτή είναι η σημασία των Ιδεών. Γι αυτό μένουν αναλλοίωτες. Δεν είναι ανταλλακτικά παντός καιρού και συμφέροντος. Αλλά μάλλον δε σας δίδαξε τον Πλάτωνα ο "πατριάρχης" σας. Ή τυχαίνει κάποιοι από εσάς να είστε πολύ φρέσκοι στον χώρο. Τόσο φρέσκοι που να προκαλείτε υποψίες..

    Συνεχίστε το βιολί σας και θα δούμε ποιων οι ιδεολογικές αρχές θα επικρατήσουν στο τέλος. Σ εμάς πάντως προσφέρετε στιγμές διασκέδασης.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ανώνυμος11/7/20 1:08 π.μ.

    Κι όπως αναμενόταν, ο Λευτέρης Πανούσης δεν δημοσίευσε το παραπάνω σχόλιο. Τέτοια σκουπίδια παριστάνουν τους ενημερωτες-καθοδηγητες του χώρου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Για να επικοινωνήσετε άμεσα με την συντακτική ομάδα μας καθώς και για συνεργασία στην αρθρογραφία, νέες κυκλοφορίες βιβλίων και περιοδικών, ενημέρωση σχετικά με νέα ιστολόγια, απορίες, διαφωνίες, μουσικά νέα ή labels, ομιλίες και εκδηλώσεις, προτάσεις στην ηλεκτρονική μας διεύθυνση: blackmilitiagr@gmail.com

Η συντακτική ομάδα δημοσιεύει άμεσα κάθε σχόλιο. Ωστόσο δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή.

Σχόλια με ύβρεις διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση.

Ο κάθε αναγνώστης μπορεί να εντοπίζει τη θεματική περιοχή που τον ενδιαφέρει από το πλαίσιο δεξιά του ιστολογίου που αναγράφονται στο μενού αρχειοθέτησης ιστολογίου.

Οι διαχειριστές δεν πρόκειται να απαντήσουν σε υβριστικά ή προβοκατόρικα σχόλια ή σε ερωτήσεις που οι απαντήσεις δόθηκαν ή θα δοθούν σε άρθρα της.

Απαντήσεις θα υπάρξουν μόνο αν κριθεί απαραίτητο αναλόγως την περίπτωση και σύμφωνα με τους κανόνες λειτουργίας στην ενότητα «Μια υπενθύμιση προς τους αναγνώστες» που θα πρέπει να διαβαστεί ΠΡΩΤΑ πριν υπάρξει επικοινωνία.

Τα σχόλια που θα είναι άσχετα με την κύρια ανάρτηση θα διαγράφονται πλην εξαιρέσεων.

Σχόλια που θα προσπαθούν να δώσουν πληροφορίες σε ιδεολογικούς εχθρούς και στο ανθελληνικό κράτος θα διαγράφονται επίσης.

Σχόλια που θα είναι σε ευγενικά πλαίσια ακόμη και αυτά με αυστηρή κριτική προς την συντακτική ομάδα ή άλλες αυτόνομες και ανένταχτες ομάδες και πολιτικές κινήσεις θα εγκρίνονται αν αυτά συνεισφέρουν στην ενδυνάμωση της κινηματικής δυναμικής.

Τα σχόλια σας να είναι MONO σχετικά με το θέμα, περιεκτικά και ευπρεπή.

Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε κάποιο όνομα ή ψευδώνυμο. Διαφημιστικά σχόλια ΔΕΝ δημοσιεύονται.

Επειδή ΔΕΝ υπάρχει η δυνατότητα διόρθωσης του σχολίου σας παρακαλούμε μετά την τελική σύνταξή του να ελέγχεται.

Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish). Πολύ σημαντικό είναι να κρατάτε προσωρινό αντίγραφο του σχολίου σας ειδικά όταν είναι εκτενές διότι ενδέχεται να μην γίνει δεκτό από την Google (λόγω μεγέθους) και θα παραστεί η ανάγκη να το σπάσετε σε δύο ή περισσότερα.

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί, μετά από έγκριση των διαχειριστών. Υβριστικά, ειρωνικά, συκοφαντικά, μη ευπρεπή και προπαγανδιστικά σχόλια θα διαγράφονται ή ΔΕΝ θα δημοσιεύονται.

Οι αναρτήσεις δεν είναι απαραίτητο να εκπροσωπούν το σύνολο της συντακτικής ομάδας.

Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των άρθρων με μόνη προϋπόθεση να υπάρχει αναφορά στην πηγή.