ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Η Ευρώπη στις μέρες μας, αντιμετωπίζει μιαν βαθιά υπαρξιακή δοκιμασία. Η πνευματική παρακμή οδηγεί αναπόφευκτα σε υλικές δυσκολίες, όπως και η υλική ευμάρεια προϋποθέτει πνευματική ανάπτυξη. Οι υπεύθυνοι της σύγχρονης Ευρώπης προσπάθησαν [ξανά] να χτίσουν έναν «πύργο της Βαβέλ», βασιζόμενοι κυρίως στην οικονομία ως θεμέλιο, αγνοώντας όμως θεμελιώδεις φυσικούς νόμους και κοινωνικές αλήθειες. Αυτό το οικοδόμημα είναι καταδικασμένο να καταρρεύσει, ανεξάρτητα από τις προσπάθειες επιδιόρθωσης, καθώς η οικονομική βάση δεν μπορεί να αποτελέσει ενωτικό στέλεχος ούτε να αντέξει το βάρος μιας βιώσιμης ενοποίησης. Οι κρίσεις που πλήττουν σήμερα την Ευρώπη προέρχονται όλες —χωρίς εξαίρεση— από τις επιλογές των αρχιτεκτόνων της, οι οποίες εμπνέονται από ένα δυαδικό δόγμα, που περιορίζει το ανθρώπινο ίχνος στην λογική: «με χρήμα ευτυχία, χωρίς χρήμα δυστυχία» Όπου είσαι, εκεί είναι το μέτωπο. Όπου υπάρχει δράση, υπάρχει ελπίδα. Σήκω και δείξε ότι είσαι ακόμα ζωντανός!

 

"Καμιά ελπίδα με την δημοκρατία": Στις υποκριτικές δημοκρατίες μας, δεν υπάρχουν πια πατριώτες ηγέτες. Αντ’ αυτού, έχουμε αναιδείς απατεώνες, τυμπανιστές που υπόσχονται «οφέλη», μικρές και μεγάλες απολαύσεις, προαγωγούς «πλεονεκτημάτων». Υπνωτίζουν το κοπάδι των «επιθυμητών», των αχαλίνωτων φιλοδοξούντων, των κεφαλών-φούσκα των «αφελών». Όταν πρόκειται για την υιοθέτηση ενός κόμματος ή ενός προγράμματος, είναι σαν να επιλέγεις ένα προϊόν κατά τη διάρκεια μιας «εκπτωτικής περιόδου»: επιλέγεις το κατάστημα που σου υπόσχεται τα περισσότερα «οφέλη». Γνωρίζω ανθρώπους, αληθινούς ελεύθερους στοχαστές που είναι ταυτόχρονα μαρξιστές, μέλη της Croix de Feu, Ελευθεροτέκτονες, πολύ συνδικαλιστές και, παρ' όλα αυτά, υποστηρικτές του ιερέα, που βαφτίζουν τα παιδιά τους. Αυτοί είναι λογικοί σύντροφοι, όχι ανόητοι, που δεν θέλουν να χάσουν σε καμία περίπτωση, που υπερασπίζονται τον εαυτό τους με νοοτροπία τζογαδόρου, Ιδεολόγοι της Λοταρίας, πολύ συγκεκριμένα Γάλλοι. Όταν πρόκειται για τέτοια αποβράσματα, δεν υπάρχει πλέον λόγος να συγκρατούμαστε." — Λουί-Φερντινάν Σελίν

 

Ο φασισμ@ς διεξήγαγε μια θανάσιμη μάχη ενάντια στις μεγάλες δυνάμεις και ιδεολογίες του κόσμου: τη Ρωσία και την Αμερική, τη δημοκρατία και τον κομμουνισμό,που συμμάχησαν για να τον καταστρέψουν, συντρίβοντας όλη την Ευρώπη κάτω από τα ερείπιά της. Το ότι μετά από αυτή τη μονομαχία μέχρι θανάτου, ο φασισμ@ς - και ιδιαίτερα η πιο ριζοσπαστική του πλευρα - ταυτίστηκαν με τις δυνάμεις του κακού, ότι ένα είδος μυθολογίας σκότους υφάνθηκε γύρω τους, μιλώντας πάντα για τα εγκλήματά τους, ποτέ για τις ιδέες τους, είναι απολύτως κατανοητό. Ακόμα πιο κατανοητό αν σκεφτεί κανείς ότι ο κομμουνισμός, ο οποίος σε όλη την πενηντάχρονη ιστορία του χρησιμοποιούσε πάντα αυστηρά «φαιδρές» μεθόδους, εξαλείφοντας δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους και υποδουλώνοντας εκατοντάδες εκατομμύρια άλλους - έχει διασφαλίσει ότι τα "εγκλήματα του φασισμ@υ" συζητούνται συνεχώς για να αποσπάσουν την προσοχή του κόσμου από τις εσωτερικές του υποθέσεις. Προσθέστε σε αυτό, ότι ο ευρωπαϊκός φασισμ@ς, είχε τα θύματά του ανάμεσα σε εκείνους που ήταν ιδιαίτερα ισχυροί και ακούγονταν στον κόσμο - και όχι ανάμεσα σε εκείνα τα «άχρηστα» εκατομμύρια λευκών, «αστών» και «κολάκων» που εξαφανίστηκαν χωρίς δόξα. Ισχυρές προσωπικότητες, όχι χωρίς τη δύναμη του Χόλιγουντ και άλλων κέντρων της παγκόσμιας κοινής γνώμης, ικανές να παράγουν ταινίες, ημερολόγια και κόμικς, για να διαιωνίσουν σε διανοούμενους και υπηρέτες μια υγιή φρίκη για τον Φασισμ@ και τα κακά του. Ταινίες και ημερολόγια που τα εκατομμύρια Ρώσων αγροτών εξαφάνισαν, επειδή αρνήθηκαν να δεχτούν την κολεκτιβοποίηση, ή τα είκοσι εκατομμύρια Κινέζων που εξαφανίστηκαν επειδή ήταν ανεπιθύμητοι στον Πρόεδρο Μάο, οι «αστοί» που εξαλείφθηκαν κατά εκατομμύρια στη Ρωσία και πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα, ή τα τρία εκατομμύρια Γερμανοί που εξαφανίστηκαν στη ρωσική εισβολή, ολα αυτα δεν είχαν χρόνο να τα αφήσουν πίσω τους. Δεν γράφουμε αυτό με πολεμικό τόνο, αλλά απλώς για να εξηγήσουμε γιατί -ενώ μελετάμε τη Γαλλική ή τη Ρωσική Επανάσταση πρώτα για τις ιδέες τους και στη συνέχεια για τα εγκλήματά τους- ο Φασισμ@ς απορρίπτεται και απορρίπτεται ως μια καθαρή έκρηξη βίας. Adriano Romualdi. Ο Φασισμ@ς ως ευρωπαϊκό φαινόμενο