Σαντάμ Χουσεΐν το Γεράκι της Ερήμου (γράφει ο Σταύρος Λιμποβίσης)



Σαντάμ Χουσεΐν το Γεράκι της Ερήμου

γράφει ο Σταύρος Λιμποβίσης

Ένας πίνακας του - μια ελαιογραφία - κοσμεί το πολυτελές γραφείο γνωστού εθνικιστή δικηγόρου των Αθηνών. Στην βιβλιοθήκη του ο Ιρακινός ηγέτης διατηρούσε σε δερματόδετους τόμους το πολιτικό μανιφέστο του Αδόλφου Χίτλερ «Ο Αγών μου». 

Συνάντησε το '90 τον Γάλλο Λεπέν - με τον τελευταίο να βοηθάει έμπρακτα με τρόφιμα τα υποσιτιζόμενα παιδιά της χώρας - καθώς και κορυφαίους εθνικιστές διανοητές αλλά και πολυπληθείς αντιπροσωπείες εθνικοσοσιαλιστών συναγωνιστών ενώ η κομματική του νεολαία αντέγραψε στοιχεία της «Χιτλερικής Κομματικής Νεολαίας» στην οποία κατατάχθηκαν ως εθελοντές και εκπαιδευτές ευρωπαίοι νεοφασίστες . 

Ο Αμπντ αλ Ματζίντ αλ Τικρίτ (صدام حسين عبد المجيد التكريتي) ήταν Ιρακινός εθνικιστής πολιτικός που κυβέρνησε το Ιράκ από το 1979 έως το 2003. Γεννήθηκε στις 28 Απριλίου του 1937 και εκτελέστηκε στις 30 Δεκεμβρίου του 2006, με θάνατο δι' απαγχονισμού.

Ο Σαντάμ δεν γνώρισε ποτέ τον πατέρα του, έναν βοσκό, που εξαφανίστηκε πριν τη γέννηση του. Μεγάλωσε με τη μητέρα του Subha και ανατράφηκε από τον εθνικιστή θείο του Khairallah, που του επέλεξε το όνομα Σαντάμ που σημαίνει «αυτός που αντιμετωπίζει». 

Ο Σαντάμ Χουσεΐν φοίτησε σε εθνικιστικό γυμνάσιο της Βαγδάτης στην οποία έλαβε μέρος λαϊκό πογκρόμ κατά των εβραίων.

Μετά την αποφοίτηση του, σπούδασε στη Νομική Σχολή του Ιράκ, την οποία όμως δεν θα τελειώσει, αφού το 1957, σε ηλικία 20 ετών, γίνεται μέλος του επαναστατικού παναραβικού σοσιαλοεθνικιστικού κόμματος Μπάαθ (Baaath). 

Το 1957 ο Σαντάμ ήταν από τα μέλη του Μπάαθ που θεωρήθηκαν υπεύθυνα για τη δολοφονία του Στρατηγού Αμπντούλ Καρίμ Κασέμ, που είχε ανατρέψει τον βασιλιά Φαϊζάλ Β έναν χρόνο πριν. Δραπέτευσε από το Ιράκ με ένα τραύμα από σφαίρα στο πόδι και πέρασε έξι χρόνια εξόριστος στην Νασερική Αίγυπτο.

Όταν το κόμμα Μπάαθ ανέλαβε την εξουσία στο Ιράκ το 1968, ο Σαντάμ έγινε αντιπρόεδρος και ήταν ο δεύτερος ισχυρός άνδρας, μετά τον ηλικιωμένο Στρατηγό Αχμέντ Χασάν αλ-Μπακρ. Πέρασε τα επόμενα 11 χρόνια εδραιώνοντας τη δική του εξουσία και επιζητώντας λαϊκή υποστήριξη την οποία έλαβε λόγω της αλληλεγγύης και της απλότητας του χαρακτήρα του.

Εκείνη την εποχή ο Σαντάμ Χουσεΐν εργάστηκε κατά του αναλφαβητισμού στο Ιράκ και έκανε την εκπαίδευση προσβάσιμη για όλους. Εκσυγχρόνισε το σύστημα υγείας και την πολεμική βιομηχανία και βοήθησε στην εθνικοποίηση των πετρελαϊκών πόρων του Ιράκ. Επίσης είχε οργανώσει ένα τεράστιο δίκτυο πληροφοριοδοτών του κόμματος Μπάαθ ώστε να εξασφαλίσει την πίστη και να προλάβει οποιοδήποτε πραξικόπημα κυρίως εκ μέρους των Κούρδων του Ταλαμπανί  που υπήρξαν διαχρονικά τα τσιράκια του Ισραήλ.

Το 1979 πήρε με τη βία την εξουσία από τον Αλ Μπακρ και ανέλαβε την Προεδρία του Ιράκ. Σε μία μόνο ημέρα το '79 και σε ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση, 68 μέλη του κόμματος Μπάαθ συνελήφθησαν για απιστία, 22 από τα οποία αργότερα κρεμάστηκαν για προδοσία έτσι έσβησε άμεσα κάθε είδος εσωτερικής αντιπολίτευσης. 

Απέκτησε όμως σημαντικούς εχθρούς στο εξωτερικό.

Εκτός από το καθεστώς Άσαντ στη Συρία, έβλεπε με πολύ κακό μάτι τον Αγιατολάχ Χομεϊνί, τον Ιρανό θρησκευτικό ηγέτη ο οποίος είχε διαφύγει τη δίωξη του Σάχη και ζούσε στην ιερή πόλη των Σιιτών του Ιράκ το Νατζάφ. Ο Σαντάμ τον οδήγησε να αυτοεξοριστεί στην Ευρώπη.

Όταν ο Αγιατολάχ έγινε ο ανώτατος ηγέτης της Ισλαμικής Επαναστατικής Κυβέρνησης του Ιράν το 1979, η σύγκρουση μεταξύ τους ήταν αναπόφευκτη. Έτσι το 1980, ο Σαντάμ με ευθύνη των ΗΠΑ διέταξε εισβολή στο Ιράν, ξεκινώντας έναν οκταετή πόλεμο που οδήγησε στο θάνατο πάνω από ένα εκατομμύριο ανθρώπων και από τις δύο πλευρές.

Τον Αύγουστο του 1990 επιτέθηκε στο Κουβέιτ, κατηγορώντας το ότι ρίχνει τις τιμές του πετρελαίου στο οποίο στηριζόταν η οικονομία του Ιράκ. Σε λίγες μέρες το είχε υπό την κατοχή του. Ακολούθησαν συνεχείς αμερικανικοί βομβαρδισμοί - με ευθύνη και των ελληνικών κυβερνήσεων - που ισοπέδωσαν τις εγκαταστάσεις του Ιράκ καθώς και σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους, τέλος η Επιχείρηση Καταιγίδα της Ερήμου εκδίωξε τους Ιρακινούς στρατιώτες από το Κουβέιτ. 

Από το 1991 το Ιράκ ήταν διαρκώς στο στόχαστρο των διεθνών οργανισμών με κυρώσεις σε τρόφιμα και φάρμακα με αποτέλεσμα να πεθάνουν 1.000.000 παιδιά γεγονός που επικρότησαν γνωστοί Ταλμουδιστές. 

Οι δυνάμεις των ΗΠΑ διέλυσαν αρχαιότητες που ενοχλούσαν τους Σιωνιστές και έκλεψαν ανεκτίμητης αξίας θησαυρούς και πλάκες χρυσού από τα εθνικά μουσεία και ταμεία ενώ μαζί με τα μέλη του ΚΚ του Ιράκ  έσπευσαν να ασφαλίσουν πρώτα την περίμετρο του Υπουργείου Πετρελαίου για να κλέψουν οι εισβολείς ανενόχλητοι τον εθνικό πλούτο της χώρας!

Μετά την επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου και την πτώση των Διδύμων πύργων, οι Σιωνιστές των ΗΠΑ κατηγόρησαν τον Σαντάμ Χουσεΐν πως δίνει χημικά και βιολογικά όπλα σε τρομοκράτες. Το Ιράκ συνεργάστηκε με τους επιθεωρητές όπλων του ΟΗΕ να ερευνήσουν την υπόθεση το 2002. 

Παρόλο που δεν βρέθηκε καμία απόδειξη ενοχής των Ιρακινών και του Σαντάμ το 2003 ο Αμερικανός πρόεδρος Τζορτζ Μπους απαίτησε την παραίτηση του Χουσεΐν και τη φυγή του από το Ιράκ.

Εκείνος αρνήθηκε και έτσι οι ΗΠΑ επιτέθηκαν στο Ιράκ στις 20 Μαρτίου 2003. Ο ίδιος ο Χουσεΐν αντιστάθηκε σθεναρά αλλά στις 9 Απριλίου 2003 η Βαγδάτη έπεσε, οδηγώντας τον σε φυγή, για να κρυφτεί. Ο πανίσχυρος Ιρακινός στρατός ηττήθηκε αν και κάποιες επίλεκτες μονάδες αντιστάθηκαν λυσσαλέα, η οικογένεια του διαλύθηκε και οι γιοι του δολοφονήθηκαν από τα αμερικανικά στρατεύματα οι οποίοι όμως δεν σκέφτηκαν ποτέ την παράδοση παρά την περικύκλωση, ενώ προσπάθησαν να διαφύγουν από το Ιράκ.

Τελικά ο Σαντάμ μετά από προδοσία εντοπίστηκε και συνελήφθη στις 13 Δεκεμβρίου του 2003. Ήταν σε ένα υπόγειο κρησφύγετο για καιρό στο Tikrit. Ήταν ένοπλος ταλαιπωρημένος και βρώμικος αλλά τόσο δυναμικός και ιδεολόγος κατά την διάρκεια των ανακρίσεων σε σημείο που η δωδεκαμελής φρουρά του, των πεζοναυτών των ΗΠΑ να ξεσπάσει σε κλάματα όταν εκτελέστηκε!

 Το 2005, ο Σαντάμ Χουσεΐν δικάστηκε ενώπιον του παράνομου κατοχικού Ανώτατου Δικαστηρίου του Ιράκ. Η δίκη κράτησε εννέα μήνες, ενώ ο ίδιος υποστήριζε πως η δίκη είναι στημένη και πως από πίσω κρύβονται οι ΗΠΑ και το Ισραήλ. 

Καταδικάστηκε για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και στις 30 Δεκεμβρίου του 2006 εκτελέστηκε δι’ απαγχονισμού. Οι αντιδράσεις του εντός της αιθούσης όπου έλαβε μέρος η δίκη υπήρξαν συγκλονιστικές και δείγμα ύψιστου ηθικού αντάξιου ενός εθνικιστή ηγέτη θυμίζοντας σε πολλούς την περιβόητη δίκη της Νυρεμβέργης.

Όταν τον οδήγησαν στην αίθουσα εκτέλεσης σε προάστιο της Βαγδάτης οι δήμιοι ήταν έντρομοι ενώ ζήτησε μόνο το μαύρο παλτό του λόγω του έντονου κρύου για να μην τρέμει και νομίζει ο λαός του ότι φοβάται μπροστά στον θάνατο … 

Του διάβασαν το κατηγορητήριο ενώ εκείνος φώναζε: «Θάνατος στην Αμερική! Θάνατος στο Ισραήλ! Ζήτω η Παλαιστίνη! Όταν είδε την κρεμάλα αναφώνησε: Αυτό είναι για άνδρες». Λίγο πριν πεθάνει απήγγειλε ένα κομμάτι από το Κοράνι.

Την επομένη του θανάτου του ηγέτη του Ιράκ μια ντουζίνα πληροφοριοδότες των ΗΠΑ κρεμάστηκαν τάχιστα και δημοσίως από τους επίλεκτους εθνικιστές μαχητές (τους γνωστούς Φενταγίν) σε κολώνες φωτισμού της Βαγδάτης ως ένδειξη εθνικής εκδίκησης και λαϊκής αφύπνισης. 

Η σορός του κρύφτηκε στην έρημο για να μην γίνει σύμβολο ενότητας της Ιρακινής εθνικής αντίστασης. Ο δικαστής που τον καταδίκασε με εντολή των Αμερικανών αργότερα αιχμαλωτίστηκε και αποκεφαλίστηκε.

Πριν λίγες ημέρες οι ΗΠΑ αποχώρησαν από το Ιράκ με τις  επίσημες απώλειες τους να είναι  4500 ένστολοι εγκληματίες και από την πλευρά των Ιρακινών ... ίσως να φτάνουν συνολικά τα τέσσερα εκατομμύρια απώλειες ένοπλοι και άμαχοι.

Σαντάμ Χουσεΐν: ζει στις καρδιές των ελλήνων συναγωνιστών!

BATTLEROAR - What Is Best In Life? (Lyric Video)



Ο αντάρτης πόλης Φώτης Παπαφώτης υπήρξε τομεάρχης Καρπασίας κατά την διάρκεια του αγώνα της ΕΟΚΑ και είχε εντονότατη δράση, χάνοντας μάλιστα και το χέρι του από έκρηξη βόμβας το 1957.


Αφίσα του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης για την επέτειο του μαρτυρίου του ηγέτη της Λιβανέζικης Αντίστασης!


Το αίμα των παιδιών του Ιράν θα πνίξει τους παιδεραστές Ταλμουδιστές δολοφόνους και τους συνεργάτες τους


 

Όταν οι νεοφασίστες ήταν οι μόνοι που στήριζαν την Παλαιστίνη ενάντια στο Κτήνος. "Το Συλλαλητήριο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, είχε ως μοναδικό σκοπό την καταπολέμηση των παραληρηματικών φιλοσιωνιστικών τάσεων της ακροδεξιάς." - François Duprat



Η στάση του Στρατηγού Γεωργίου Γρίβα απέναντι στο στρατιωτικό καθεστώς της 21ης Απριλίου και τον Παπαδόπουλο

 

(Φεβρουάριος 1972). Όταν ο  Γ. Παπαδόπουλος του απηύθυνε μήνυμα μεσω  του ΡΙΚ, ο  Διγενής απάντησε  χωρίς να  τον  προσφωνήσει ούτε Κύριε Πρόεδρε, ουτε κ. Παπαδόπουλε.

“'Ελαβα γνώσιν του μηνύματος σας, το οποίο μου απευθύνατε δια του ΡΙΚ. Ομολογώ οτι μου προξένησε λίαν αλγεινήν εντύπωσιν. Αήθης ήτο επίσης και ο τρόπος που διεβιβάσθη το μήνυμα σας, δια του Ιδρύματος Ραδιοφωνίας του αντιπάλου μου. Δεν απευθύνεστε όμως εις τον πρώτον τυχόντα. 

Ανεξαρτήτως των άλλων υπηρεσιών μου προς την Πατρίδα συνεχώς από το 1916 είμαι και ανώτατος αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού, όστις ετίμησε τα Ελληνικά όπλα εις δύο πολέμους μας, παντοτε εις την πρώτην γραμμήν του πυρός, όταν υσείς είσθο απλούς ανθ/γος, ημείς, ως Επιτελής εις την προπαρασκευήν του πολέμου κατα της Ιταλίας και είτα εχρημάτισα Επιτελάρχης μιας λίαν ενισχυμένης Μεραρχίας εις το μέτωπον Κλεισούρας - Τεπελενίου. Απήτουν ως εκ τούτου, τον προσήκοντα σεβασμόν”

Αιώνια Ζωντανοί 2026 - Athens Autonomous🏴


 

Για την Ασπίδα των Μπίμπι, Τράμπ και Επστάιν

 




γράφει ο Soldier of Patria.

(Ανα)ζητείται λαός, λοιπόν. Και όχι μόνον αυτός. 

Αναζητείται η εθνική και ανθρώπινη αξιοπρέπεια του λαού αυτού. 

Μετά από σχεδόν δύο δεκαετίες καταστροφικών και εθνοκτόνων μνημονίων (ενδεικτικά αναφέρουμε: ερήμωση της ελληνικής υπαίθρου, ριζική αναδιανομή της ελληνικής γης ,υπέρ ντόπιων και ξένων πλουτοκρατών, δημογραφική κατάρρευση, μπορντελοποίηση της οικονομίας ,μέσω της καταστροφής της παραγωγικής της βάσης και της βαριάς μεταποιητικής βιομηχανίας, με τον τουρισμό να ανάγεται σε τέτοια), διεφάνη ξεκάθαρα ποιος είναι ο διαχρονικός ‘’προστάτης’’ και νταβατζής της αστικής δημοκρατίας του ελλαδιστάν. 

Τα πολιτικά υποχείρια των Αμερικανοσιωνιστών, είτε αυτά ανήκουν/ ανήκαν στις κατά καιρούς ‘’κυβερνήσεις’’ είτε στην ελεγχόμενη αντιπολίτευση, αφού υποτάχθηκαν στα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια εισβολής και κατοχής της Κύπρου, τα οποία επί του πεδίου μεθοδεύθηκαν και υποδαυλίστηκαν από τα ίδια σκοτεινά κέντρα εξουσίας (βλ. Κίσσινγκερ, αμερικανικός ηλεκτρονικός πόλεμος εναντίον της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας και Διαβιβάσεων και αμερικανικό μπλοκάρισμα του Πολεμικού Ναυτικού, κατά την όποια ‘’προσπάθεια ανάσχεσης του Αττίλα’’ το ‘74), αφού μετέτρεψαν την Ελλάδα στην ‘’51η Πολιτεία των Η.Π.Α.’’ και στον κολαούζο του Ισραήλ 

(Β λ. διατήρηση, αύξηση σε αριθμό και ενίσχυση των αμερικανικών βάσεων σε ελληνικό έδαφος, έναρξη του ‘’Στρατηγικού Διαλόγου’’ από τον ΝΑΤΟικό ‘’αριστερό’’ Τσίπρα, οικονομικά αλισβερίσια με το κράτος- δολοφόνο του Ισραήλ, αποστολή πυροβολαρχίας ‘’Patriot’’ στη Σαουδική Αραβία, αποστολή της φραγάτας ‘’Κίμων’’ στην Ερυθρά Θάλασσα), συνεχίζουν ακάθεκτα την προδοσία (επιτρέποντας/ επικροτώντας/σιωπώντας για την επιθετική εξαγορά της ελληνικής και της ελληνοκυπριακής Γης από Ισραηλινούς).

Άρτι προσφάτως, δε, ανακοίνωσαν ουσιαστικά την παράδοση των ‘’κλειδιών’’ της ελληνικής αεράμυνας στο κράτος των Σιωνιστών παιδοκτόνων. Η παραπάνω πρόταση δεν ενείχε ούτε σπιθαμή υπερβολής. Γιατί; 

Διότι, πολύ απλά, δε ζούμε στο 1930 και 1940. Ο πόλεμος, πλέον, διεξάγεται με drones, με εξελιγμένα οπλικά συστήματα, με παρεμβολές/ ηλεκτρονικά μέσα/ ‘’τύφλωση’’, με στρατιωτική κατασκοπεία, με hackingκλπ. 

Τι νομίζουν κάποιοι ότι θα συμβεί (ή ακόμα και ότι μπορεί να συμβεί), αν αναθέσουν σε ένα κράτος-παρία-γενοκτόνο- παγκόσμιο τρομοκράτη, που ευθύνεται (πέραν των γενοκτονιών που έχει διαπράξει και συνεχίζει να διαπράττει) για αμέτρητες προβοκάτσιες και falseflagattacks (9/11, ISIS και παραφυάδες, μαζικές εκρήξεις βομβητών στον Λίβανο, επίθεση στο USS Libertyτο ’60 κλπ.), την πώληση ενός ενοποιημένου υπερσυστήματος συντονισμού και ελέγχου αεράμυνας σε ένα άλλο κράτος (βλ. ΄΄ελληνικό’’), διατηρώντας το δικαίωμα το πρώτο να διατηρεί τον πηγαίο κώδικα, με άλλα λόγια, το ‘’killswitch’’(διακόπτη ‘’θανάτου’’); 

Και φυσικά, δε θα περιμέναμε από τα παχύδερμα της σιωνιστικής ακροδεξιάς να αντιταχθούν στα σχέδια αυτά, εφόσον το σκυλί δε δαγκώνει το χέρι που το ταΐζει (συνήθως), αλλά ποιές είναι οι αντιδράσεις των εθνικιστών στην (όχι επαπειλούμενη, αλλά υλοποιημένη) προδοσία; 

Ντροπή και όνειδος για τους ακροδεξιούς γραικύλους πολιτικάντηδες, για τα αποκόμματα τύπου Ε.Λ.Α.Μ., Λατινοπούλου, Βελόπουλου, Κρανιδιώτη κλπ., που ,δεδομένων όλων των παραπάνω, δικαιολογούν κάθε κίνηση του γενοκτονικού Ισραήλ και κάθε στήριξη- συνεργασία (επί της ουσίας υποταγή) των κρατών της Ελληνικής και Κυπριακής Δημοκρατίας στο κρατίδιο των ‘’περιούσιων’’, μπας και οι τελευταίοι τους ‘’σώσουν’’ από τους ΝΑΤΟικούς τους συμμάχους, οι οποίοι ‘’σύμμαχοι’’ μέρα- νύχτα τους απειλούν και απαιτούν από εμάς απαράδεκτες υπαναχωρήσεις και στρατιωτικές αξιώσεις (βλ. ‘’Γαλάζια Πατρίδα’’, αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών κλπ.).  

Τόσο ‘’πατριώτες’’ είναι. Περιμένουν από άλλους (και συγκεκριμένα, τους ‘’περιούσιους’’) να τους σώσουν.

Το έχουμε πει και θα το ξαναπούμε: Η λεγόμενη ‘’Ασπίδα του Αχιλλέα’’ είναι τόσο χρήσιμη για την Άμυνα της Πατρίδος όσο η ασπίδα του μυθικού Αχιλλέα για τον ίδιο (και ο νοών νοείτο). Θα κλέψει ,κυριολεκτικά, το αίμα και τον ιδρώτα του ελληνικού λαού, των ίδιων των Ελλήνων εργαζομένων, ημών, των γονέων και των παιδιών μας, για να τα κάνει μίζες για τους προδότες πολιτικούς προϊσταμένους του Υ.ΕΘ.Α. και τανκς, πολεμοφόδια, πετρέλαιο (το 50% του οποίου για το Ισραήλ, το προμηθεύει ‘’ο μέγας εχθρός’’ του, κατά τους σιωνιστές ακροδεξιούς, το τουρκικό αστικό κράτος) και όπλα για τη γενοκτονική σιωνιστική μηχανή, προκειμένου η τελευταία να συνεχίσει ακάθεκτη τη γενοκτονία του ηρωικού παλαιστινιακού λαού και τον πόλεμο εναντίον του ανυπότακτου Ιράν. Η ‘’Ασπίδα του Αχιλλέα’’ θα ‘’προστατέψει’’ τον ελληνικό λαό και την Εθνική μας Άμυνα όσο οι αμερικανοσιωνιστές μας ‘’προστάτεψαν’’ από τους ΝΑΤΟικούς μας συμμάχους το ’74.

Αυτό ,όμως, που θα προστατέψει σίγουρα, θα είναι ο κατεχόμενος ελληνικός χώρος των αμερικανοΝΑΤΟικών βάσεων, προκειμένου τα ευρωαμερικανικά γκόιμ να συνεχίσουν απρόσκοπτα να πολεμάνε για να μπορεί η συμμορία της παρασιτικής- καπιταλιστικής- παιδοφιλικής τάξης του Επστάιν και του παιδεραστή Τράμπ (του ήρωα του Κασιδιάρη) να συνεχίζει να σκοτώνει μικρά κοριτσάκια των σχολείων του Σιιτικού Ιράν, της μαρτυρικής Παλαιστίνης και του Λιβάνου, πάντα για λογαριασμό των πετρελαιάδων, των εφοπλιστών, των υπερτραπεζιτών και των χρηματιστών.  

Ας ονοματιστεί, λοιπόν, ‘’Ασπίδα των Μπίμπι, Τράμπ και Επστάιν’’.

Στην kosher εθνική ενότητα τους δηλώνουμε παντοτινοί προδότες


 

Ιδεολογικά μπλακ άουτ, στην μετανθρώπινη εποχή! (https://samuraithsdyshs.wordpress.com/ του Gabriele Adinolfi - μετάφραση Κωνσταντίνος Μποβιάτσος)

 


 Η συντριπτική νίκη του AfD σε ένα μικρό ανατολικό κρατίδιο, μολυσμένο από όλα τα δομικά απομεινάρια της Stasi, δεν θα πρέπει να ερμηνεύεται , όπως κάνουν όσοι αφήνονται να παρασυρθούν, σαν τα κλαδάκια στον άνεμο, αλλά με έναν πολύ διαφορετικό τρόπο. 

Κάτι που εξακολουθεί να είναι θετικό, αλλά για λόγους ουσιαστικά αντίθετους από αυτούς που ελπίζουν οι μεν και φοβούνται οι δε. Παραθέτω ένα απόσπασμα από μια ανάλυση μου, σχετικά με το τι είναι το AfD σήμερα.

Πρέπει να θυμόμαστε ότι η Stasi, τουλάχιστον στον κλάδο της αντικατασκοπείας (HVA), διατηρούσε πάντα αμφιλεγόμενες σχέσεις με τη CIA και άριστες σχέσεις με τη Mossad. 

Αυτό εξηγεί επαρκώς την ανοιχτή υποστήριξη που απολαμβάνουν από τις ΗΠΑ όσοι, προϊόντα αυτής της δομής, συνέβαλαν σε μεγάλο βαθμό στην ίδρυση του AfD. 

Είναι ευφημιστικό να πούμε ότι η ηγεσία που ανήλθε στην εξουσία, επικεφαλής αυτού του κόμματος, είναι προϊόν εκείνων των κύκλων που κάποτε, στη Γερμανία, αυτοαποκαλούνταν «Bund» και οι οποίοι οδήγησαν στην ανάδειξη των γνωστών υπαιτίων της παρακμής, των Marcuse, Horkheimer, Habermas και Willy Brandt. 

Αποδίδεται σε αυτούς το αντίθετο, χωρίς ποτέ να τους ακούν, αλλά στις εκστρατείες τους και στις ομιλίες τους εισάγουν όλες τις αποδομητικές τάσεις της γερμανικότητας και του να είσαι άνθρωπος και Ευρωπαίος. Η επιχείρηση AfD, έγινε με τον γερμανικό τρόπο: στο παρασκήνιο, ακριβώς όπως η HVA είχε αφιερώσει δέκα χρόνια στην προετοιμασία των φοιτητικών διαμαρτυριών του 1967 στο Δυτικό Βερολίνο.

για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο στον σύνδεσμο εδώ ...

Κάποιες αιρετικές απόψεις για τα «Ελληνοτουρκικά» και η ελληνοϊσραηλινή συμμαχία (https://mavreslegeones.blogspot.com/)

 




Καθόλου τυχαίο ότι ο νάρκισσος Κασιδιάρης ουδέποτε αναφέρθηκε στα εγκλήματα πολέμου του Ισραηλινού στρατού ...

Δυστυχώς ο «πατριωτικός χώρος» είναι εύπεπτος στο ζητωπατριωτικό σανό και την εθνοπρέζα. Δώστου Πόλη, αντιτουρκισμό και Μεγάλες Ιδέες και πάρτου την ψυχή. 

Ωστόσο, κάποια πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται και θα ήταν καλύτερο να αναλυθούν λίγο παραπάνω. Τότε βέβαια υπάρχει ο κίνδυνος να καταρρεύσουν ορισμένες ψευδαισθήσεις και οι «πατριώτες του σανό» να μείνουν αντιμέτωποι με την άδεια ψυχή τους. Ώρες δύσκολες.

Ας τέθουν κάποια ερεθιστικά και προβοκατόρικα αλλά καθ'όλα πραγματικά ερωτήματα.

Είναι η αντιτουρκική στροφή της κυβέρνησης μία πραγματικά εθνική πολιτική που υπαγορεύεται από εθνικές ανάγκες και εθνικές πολιτικές ή απλά κατευθύνεται κατά τις υποδείξεις του Τέλ Αβίβ και της Σιών; 

Με λίγα λόγια η τουρκοφαγία και ο αντιερντογανισμός που πουλάει τους τελευταίους μήνες η ΝΔ είναι μία πραγματική έκφραση πατριωτικού ζήλου ή απλά εξυπηρετεί τους ξένους πατρόνες της; 

Μήπως επειδή οι γεωπολιτικές συμπτώσεις στη Μέση Ανατολή οδήγησαν Τουρκία και Ισραήλ να είναι προσωρινά αντιμέτωποι (κύριως λόγω της πανισλαμικής - φιλοπαλαιστινιακής πολιτικής του Ερντογάν) οι «daddies» της ΝΔ από την Ιερουσαλήμ εξώθησαν τον Μητσοτάκη να κάνει το λιοντάρι, πουλώντας του παράλληλα εξοπλιστικά συστήματα, ασπίδες του Αχιλλέα και αποικιοποιώντας ακόμη περισσότερο Ελλάδα και Κύπρο; 

Φυσικά αυτή η υπόθεση ευσταθεί αν αναλογιστεί κανείς την υπόθεση Predator, τον Ντίλιαν και το πως οι ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες αλωνίζουν στην χώρα, κατέχουν κρατικά μυστικά, εκβιάζουν υπουργούς, πολιτικούς, βουλευτές και δημόσια πρόσωπα και με λίγα λόγια ελέγχουν πλήρως την Πατρίδα μας η οποία έχει μετατραπεί σε σιωνιστική αποικία. 

Μπορεί οι πατριώτες να ορέγονται Εβραίους σωτήρες που θα μας δώσουν την Κύπρο όμως η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα είναι παλλακίδα του Ισραήλ και η σχέση δεν είναι η αμφίδρομη σχέση μίας συμμαχίας στην οποία θα κατέχουμε ισότιμο ρόλο αλλά η σχέση Αφέντη και Υποτακτικού με τους νεοδημοκράτες να είναι οι αιώνιοι υποτακτικοί των σιωνιστικών αφεντικών. 

Με λίγα λόγια οι παλληκαριές του Μητσοτάκη και των αδωνοφαήλων δεν στηρίζονται σε μία πραγματική συνεκτική στρατηγική εθνικής κυριαρχίας και εθνικής ανεξαρτησίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Κάνουν τους τουρκοφάγους επειδή οι Εβραίοι τους ζήτησαν να το κάνουν. Επειδή το Ισραήλ έχει ανοιχτούς λογαριασμούς με τον Ερντογάν.

Σίγουρα όμως αυτό δεν είναι εθνικά οφέλιμο. Ίσως να γίνει και εθνικά επιζήμιο. 

Αλήθεια τι θα γίνει αν αλλάξει κυβέρνηση η Τουρκία; Αν φύγουν οι ερντογανικοί ισλαμιστές και έρθουν οι φιλοδυτικοί κεμαλικοί που θέλουν η Τουρκία να παραμείνει στο δυτικό στρατόπεδο, να παραμείνει στο ΝΑΤΟ, να συσφίξει τις σχέσεις της με τις ΗΠΑ; 

Τι θα γίνει αν αποκηρυχτούν δηλαδή οι τυχοδιωκτισμοί του Ερντογάν; Πολύ πιθανό να αλλάξουν ρώτα και οι σχέσεις Τουρκίας Ισραήλ. 

Και τότε οι πατριώτες θα μείνουν με την Ασπίδα του Αχιλλέα που έκαναν σουρωτήρι οι Σαχέντ του Ιράν.

Behemoth - Off To War - Όταν ο εχθρός έρχεται στη πόρτα σου τότε αναχωρείς για πόλεμο. Ο τραγουδιστής των Behemoth έχει μιλήσει συχνά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και κατά τη διάρκεια ζωντανών εμφανίσεων σε φεστιβάλ υπέρ του Ουκρανικού λαού. Ο μπασίστας τους ανακοίνωσε μέσω του επίσημου Instagram του συγκροτήματος ότι οι Behemoth θα πουλήσουν σπάνια και παλιά αρχειακά εμπορεύματα από το ηλεκτρονικό τους κατάστημα, με το 100% των εσόδων να διατίθεται απευθείας στην Ουκρανία. Το συγκρότημα αρχικά σκόπευε να κινηματογραφήσει μια μεγάλη ζωντανή μετάδοση εκδήλωσης για τη Ρωσική εισβολή, στην οροφή ενός κτιρίου στο Κίεβο της Ουκρανίας. Προκλήσεις σε θέματα υλικοτεχνικής υποστήριξης τους ανάγκασαν τελικά να γυρίσουν την εμφάνιση στην οροφή του Παλατιού Πολιτισμού και Επιστημών στη Βαρσοβία της Πολωνίας.


 

Η κατάσταση του τρόμου: Παλαιστίνη, Σιωνισμός και οι Εβραίοι

 



του Τroy Southgate

Η ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση βρίσκεται διαρκώς στο επίκεντρο της επικαιρότητας. Αν και οι ειδήσεις για απώλειες, τραυματισμούς και θανάτους αποτελούν καθημερινό φαινόμενο, τα βασικά στοιχεία σχετικά με τα αίτια της σύγκρουσης και τη λογική λύση για την επίλυσή της δεν προβάλλονται ποτέ.

Πολλοί άνθρωποι θα υποθέσουν —εντελώς φυσιολογικά, βέβαια, εφόσον βασίζονται στα κατεστημένα μέσα ενημέρωσης για την πληροφόρησή τους— ότι το «Κράτος του Ισραήλ» υπήρχε ανέκαθεν, όπως ακριβώς η Αγγλία, η Σκωτία και η Ουαλία. Ωστόσο, αυτό δεν ισχύει, καθώς η ίδρυση του «Εβραϊκού Κράτους του Ισραήλ» ανακηρύχθηκε μόλις στις 14 Μαΐου 1948, από το Τελ Αβίβ. Πριν από αυτή την ημερομηνία, η χώρα ονομαζόταν Παλαιστίνη και αποτελούσε την πατρίδα του παλαιστινιακού λαού επί σχεδόν 2.000 χρόνια. 

Το ισχυρότερο επιχείρημα του σύγχρονου Εβραϊσμού είναι ότι αποτελούν τους άμεσους απογόνους των αρχαίων Ισραηλιτών. Το επιχείρημα αυτό —σε συνδυασμό με την πλήρη άγνοια της συντριπτικής πλειονότητας του κόσμου— έχει χρησιμοποιηθεί για να δικαιολογήσουν τις αξιώσεις τους στην Παλαιστίνη.

Είναι γεγονός ότι το 90% του σύγχρονου παγκόσμιου Εβραϊσμού απαρτίζεται από μια φυλετική ομάδα που ονομάζεται Ασκενάζι (Ashkenazim), οι οποίοι κατάγονται από τον λαό της Αυτοκρατορίας των Χαζάρων, ο οποίος ασπάστηκε τον Ιουδαϊσμό επτά αιώνες μετά την καταστροφή της Ιερουσαλήμ το 70 μ.Χ.

Εκείνη την εποχή, ο μικρός ιουδαϊκός πληθυσμός της Παλαιστίνης είχε διασκορπιστεί από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Βεσπασιανό και τον γιο του, τον Τίτο. Αυτός ο αρχικός πληθυσμός, ο οποίος ήταν μεικτής καταγωγής, κατέφυγε στη Βόρεια Αφρική και στη συνέχεια κατευθύνθηκε προς την Ισπανία, προσηλυτίζοντας πολλούς ανθρώπους στον Ιουδαϊσμό κατά τη διάρκεια της πορείας του.

Η ομάδα αυτή απέκτησε μεγάλο πλούτο και προνόμια, και τα μέλη της είναι γνωστά μέχρι σήμερα ως Σεφαρδίτες Εβραίοι.

Οι Σεφαρδίτες —που αποτελούν το 10% του εβραϊκού πληθυσμού— προέρχονται από ένα μείγμα καταγωγών: Ιουδαίων, Εδωμιτών, Σύρων, Χαναναίων, Φοινίκων και Βορειοαμερικανών. Το αρχικό έθνος του Ιούδα, το οποίο περιλάμβανε τις φυλές του Ιούδα, του Βενιαμίν, του Λευί και άλλες, κατακτήθηκε και οδηγήθηκε σε εξορία στη Βαβυλώνα 600 χρόνια πριν από τη γέννηση του Χριστού.

Περίπου 50.000 από αυτούς επέστρεψαν στην Ιερουσαλήμ γύρω στο 150 π.Χ. για να ανοικοδομήσουν την πόλη και, τελικά, ενσωμάτωσαν τις πόλεις των Εδωμιτών και των Χαναναίων της γύρω περιοχής. Την εποχή του Χριστού, πολλοί από τους κατοίκους της Ιουδαίας είχαν εδωμιτική και χαναναϊκή καταγωγή· συνεπώς, ακόμη και οι σύγχρονοι Σεφαραδίτες Εβραίοι έχουν ελάχιστο από το αρχικό ισραηλιτικό αίμα να κυλά στις φλέβες τους.

Για να επανέλθουμε στους Χαζάρους —έναν τουρκο-φιννικό, ημι-νομαδικό λαό που εγκαταστάθηκε στη σημερινή νότια Ρωσία και σταδιακά εξαπλώθηκε στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας, της Κασπίας και της Αζοφικής—, σημειώνεται ότι αρχικά ήταν ειδωλολάτρες.

Ωστόσο, Εβραίοι που είχαν εξοριστεί από την Κωνσταντινούπολη επί Λέοντος Γ΄ εγκαταστάθηκαν ανάμεσα στους Χαζάρους και κατάφεραν να προσηλυτίσουν τον ηγεμόνα της Χαζαρίας, τον Χαγάνο Μπουλάν, στον Ιουδαϊσμό. Τελικά, ολόκληρη η Χαζαρία ακολούθησε το παράδειγμά του. Όταν οι Μογγόλοι νίκησαν τη Χαζαρία τον 13ο αιώνα, ο πληθυσμός κατέφυγε βορειοδυτικά, στην Πολωνία και σε άλλες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Αυτοί οι άνθρωποι ήταν οι προαναφερθέντες Ασκενάζι.

Είναι σαφές ότι αυτή η ομάδα —η οποία, όπως έχει ήδη αναφερθεί, αποτελεί το 90% του σύγχρονου παγκόσμιου εβραϊκού πληθυσμού— δεν κατοίκησε ποτέ στην Παλαιστίνη και, συνεπώς, δεν έχει καμία νόμιμη αξίωση επ’ αυτής. Ακόμη και για τους Σεφαρδίτες Εβραίους θα ήταν δύσκολο να δικαιολογήσουν μια «επιστροφή» στην Παλαιστίνη.

Ο σιωνιστικός ισχυρισμός ότι οι σημερινοί «Εβραίοι» αποτελούν μια «φυλή» που κατάγεται από τους αρχαίους Εβραίους Ισραηλίτες είναι ψευδής. Οι σύγχρονοι «Εβραίοι» δεν αποτελούν «φυλή», αλλά μια πολιτισμική και θρησκευτική ομάδα με μεικτή φυλετική καταγωγή, γεγονός που επιβεβαιώνεται από την ύπαρξη μαύρων «Εβραίων» —βλ. για παράδειγμα την Επιχείρηση Σολομών— οι οποίοι επίσης δεν έχουν κανέναν προγονικό δεσμό με τη γη της Παλαιστίνης.

Η κατάκτηση της Παλαιστίνης συνεχίζεται αμείωτη, τόσο από το 1948 όσο και κατά τα προηγούμενα έτη. Πρόκειται για μια κατάκτηση που συντελέστηκε μέσω της μαζικής μετανάστευσης Εβραίων από τη Ρωσία, την Πολωνία, τη Δυτική Ευρώπη και την Αμερική, οι οποίοι στέρησαν τον νόμιμο παλαιστινιακό πληθυσμό από τις εστίες, τη γη και το έθνος του.

Είναι μια τραγωδία που κατέστη δυνατή χάρη στην ικανότητα των Σιωνιστών να εξαναγκάζουν κυβερνήσεις και θεσμούς να υποκύπτουν στις επιθυμίες τους. Στο πλαίσιο αυτό, δεν πρέπει να παραβλέπεται ούτε ο τεράστιος πλούτος τους ούτε η κυριαρχία τους στα μέσα μαζικής ενημέρωσης σε παγκόσμιο επίπεδο. Είναι επίσης θλιβερό γεγονός ότι ο δειλός και προδοτικός ρόλος που διαδραμάτισε το βρετανικό κράτος σε αυτή την υπόθεση υπήρξε καθοριστικής σημασίας.   

Οι Παλαιστίνιοι έχουν επιστρατεύσει κάθε διαθέσιμο μέσο για να στρέψουν την προσοχή στη δεινή τους θέση, ωστόσο έχουν αγνοηθεί, ενώ μάλιστα έχουν παρουσιαστεί ως «τρομοκρατική» απειλή για τους «διωκόμενους» Εβραίους, τη στιγμή που, στην πραγματικότητα, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Αξίζει να γίνει μια σύντομη αναδρομή στην ιστορία των ταραχών στην Παλαιστίνη, ώστε να κατανοηθεί το μέγεθος της αδικίας που διέπραξαν οι Σιωνιστές στη Μέση Ανατολή.

Στις 29 Νοεμβρίου 1947, τα λεγόμενα Ηνωμένα Έθνη αποφάσισαν τη διχοτόμηση της χώρας. Εκείνη την εποχή, οι Εβραίοι έλεγχαν μόλις το 7% της γης και αποτελούσαν το ένα τρίτο του πληθυσμού – ποσοστό που ήταν μάλιστα αποτέλεσμα της μαζικής εβραϊκής μετανάστευσης. Ως αποτέλεσμα της διχοτόμησης, οι Εβραίοι απέκτησαν επιπλέον 48% της χώρας, αυξάνοντας το μερίδιό τους στο 55%. Ο παλαιστινιακός πληθυσμός εξοργίστηκε, και δικαίως. Ωστόσο, οι Σιωνιστές δεν αρκέστηκαν σε αυτό και εξαπέλυσαν μια ανελέητη εκστρατεία τρόμου κατά του γηγενούς πληθυσμού, με στόχο να τους εκδιώξουν από τη γη που τους είχε απομείνει. Αυτή η επιθετική στρατηγική, υπό τη μία ή την άλλη μορφή, συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Στις 9 Απριλίου 1948, η Εβραία τρομοκρατική οργάνωση Ιργκούν Ζβάι Λέουμι, με επικεφαλής τον υποψήφιο πρωθυπουργό Μεναχέμ Μπέγκιν, κατέστρεψε το χωριό Ντέιρ Γιασίν. Συνολικά 254 άνδρες, γυναίκες και παιδιά σφαγιάστηκαν και αυτό έδωσε τον τόνο για το τι θα ακολουθούσε.  Ως αποτέλεσμα τέτοιων ενεργειών, έως τις 11 Μαΐου 1948, το 77% της χώρας βρισκόταν σε εβραϊκά χέρια.

Τα Ηνωμένα Έθνη, σε μια χαρακτηριστικά αδύναμη αντίδραση, έστειλαν τον Κόμη Φόλκε Μπερναντότ για να μεσολαβήσει στην κατάσταση και να εφαρμόσει το αρχικό σχέδιο διαμελισμού. Οι Εβραίοι δεν ήταν καθόλου πρόθυμοι να το δεχτούν και μια άλλη τρομοκρατική οργάνωση, η Συμμορία Στερν —με επικεφαλής τον Γιτζάκ Σαμίρ, ο οποίος επρόκειτο επίσης να διατελέσει πρωθυπουργός— πυροβόλησε και σκότωσε αμέσως τον εκπρόσωπο. Στο μεταξύ, η σιωπή του ΟΗΕ για όλη αυτή την υπόθεση ήταν εκκωφαντική.

Τα επόμενα χρόνια χαρακτηρίζονται από μια σειρά τρομοκρατικών ενεργειών και τη θέσπιση καταπιεστικών νόμων από το κράτος του Ισραήλ. Για παράδειγμα, στις 20 Μαρτίου 1950 ψηφίστηκε νόμος που επέτρεπε την απαλλοτρίωση και τη μεταβίβαση στην κρατική κυριότητα περιουσιακών στοιχείων που ανήκαν σε Παλαιστίνιους, οι οποίοι είχαν εγκαταλείψει προσωρινά τα σπίτια και τα χωριά τους. Στις 14 Οκτωβρίου 1953, εβραϊκές δυνάμεις υπό τη διοίκηση του Αριέλ Σαρόν επιτέθηκαν στο αραβικό χωριό Κίμπια, ανατίναξαν το τοπικό σχολείο, κατεδάφισαν 41 σπίτια και δολοφόνησαν 53 αμάχους.

Το επόμενο σημαντικό γεγονός για την τύχη των Παλαιστινίων έλαβε χώρα στις 5 Ιουνίου 1967, όταν το Ισραήλ επιτέθηκε στην Αίγυπτο, τη Συρία και την Ιορδανία, ξεκινώντας τον λεγόμενο Πόλεμο των Έξι Ημερών. Μέσα σε λιγότερο από μία εβδομάδα, οι Ισραηλινοί κατέλαβαν τη Δυτική Όχθη, τη Λωρίδα της Γάζας, τα Υψίπεδα του Γκολάν και το Σινά, καθώς και το υπόλοιπο μισό της Ιερουσαλήμ. Στις 28 Ιουνίου, οι επιτιθέμενοι ανακοίνωσαν την πλήρη προσάρτηση της Ιερουσαλήμ, παρά το ψήφισμα του ΟΗΕ που όριζε ότι η πόλη έπρεπε να διατηρήσει διεθνές καθεστώς. Κατά συνέπεια, 1,3 εκατομμύρια Παλαιστίνιοι βρέθηκαν πλέον υπό ισραηλινή στρατιωτική κατοχή.

Στις 22 Νοεμβρίου 1967, ο ΟΗΕ εξέδωσε το Ψήφισμα 242, καλώντας το Ισραήλ να αποσυρθεί από τα εδάφη που κατέλαβε κατά τη διάρκεια του Πολέμου των Έξι Ημερών. Μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, το κράτος του Ισραήλ αγνοεί αυτό το αίτημα εδώ και πάνω από μισό αιώνα και θα συνεχίσει να το πράττει. Παρομοίως, σε αντίθεση με τα ψηφίσματα που εξέδωσε κατά του Ιράκ του Σαντάμ Χουσεΐν —τα οποία οδήγησαν σε ολοκληρωτικό πόλεμο μέσα σε διάστημα μόλις έξι μηνών— ο ΟΗΕ δεν έχει καταβάλει καμία σοβαρή προσπάθεια για την επιβολή του εν λόγω ψηφίσματος. Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι αυτό το συμβούλιο-μαριονέτα των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων έχει ταυτιστεί απόλυτα με την υποκρισία.

Η εβραϊκή θέση σχετικά με τους Παλαιστινίους μπορεί να συνοψιστεί σε μια δήλωση της τότε Πρωθυπουργού του Ισραήλ, Γκόλντα Μέιρ, η οποία δήλωσε στους Sunday Times στις 5 Ιουνίου 1969: «Δεν υπήρχε παλαιστινιακός λαός· δεν υπήρχαν».

Καθώς οι καταπιεσμένοι Παλαιστίνιοι συνέχιζαν τις προσπάθειες να στρέψουν την παγκόσμια προσοχή στη δεινή τους θέση, το «Ισραήλ» εξαπέλυσε μια παγκόσμια επιχείρηση για να φιμώσει τους Παλαιστίνιους εκπροσώπους, χρησιμοποιώντας τη μόνη μέθοδο που γνωρίζει: τη δολοφονία. Στις 16 Οκτωβρίου 1972, η Μοσάντ —η ισραηλινή μυστική υπηρεσία— δολοφόνησε τον Ουαέλ Ζβαϊτέρ στην Ιταλία· στις 8 Δεκεμβρίου 1972, η Μοσάντ δολοφόνησε τον Μαχμούντ Χαμσαρί στο Παρίσι της Γαλλίας· στις 25 Ιανουαρίου 1973, η Μοσάντ εξόντωσε τον Χουσεΐν Μπασίρ στη Λευκωσία της Κύπρου· στις 10 Απριλίου 1973, οι Παλαιστίνιοι ηγέτες Γιουσέφ Νατζάρ και Καμάλ Αντουάν δολοφονήθηκαν άγρια ​​στα σπίτια τους στη Βηρυτό· και στις 21 Ιουλίου 1973, η Μοσάντ εξέλαβε εσφαλμένα έναν Μαροκινό κάτοικο για Παλαιστίνιο και τον σκότωσε στη νορβηγική πόλη Λιλεχάμερ.

Στο μεταξύ, στις 6 Οκτωβρίου 1973, η Αίγυπτος και η Συρία —αδυνατώντας να πείσουν το Ισραήλ να αποσυρθεί από τα κατεχόμενα εδάφη— εξαπέλυσαν μεγάλη επίθεση. Μετά την αρχική επιτυχία των Αιγυπτίων, οι Ισραηλινοί αντεπιτέθηκαν και διέσχισαν τη Διώρυγα του Σουέζ στις 16 Οκτωβρίου. Ωστόσο, τελικά αποσύρθηκαν τον Μάρτιο του 1974, αλλά μόνο μέχρι τις θέσεις που κατείχαν το 1967.

Ένα ενδιαφέρον περιστατικό έλαβε χώρα στις 10 Νοεμβρίου 1975, όταν ο ΟΗΕ εισήγαγε το Ψήφισμα 3379 (βασισμένο στο προγενέστερο Ψήφισμα 21106) και εξίσωσε τον Σιωνισμό με τον ρατσισμό. Τι σοκ πρέπει να ήταν αυτό για τους δύστυχους, «διωκόμενους» Εβραίους, οι οποίοι επί χρόνια παρουσιάζονταν ως θύματα ρατσισμού και πρωτοπόροι στον αγώνα εναντίον του. Τώρα, βρίσκονταν κατηγορούμενοι για το ίδιο ακριβώς έγκλημα.

Κατά τη διάρκεια των επόμενων ετών, η Μοσάντ συνέχισε την πολιτική της εξόντωσης. Στις 3 Ιανουαρίου 1977, ο Μαχμούντ Σαλίχ δολοφονήθηκε στο Παρίσι· στις 4 Ιανουαρίου 1978, ο Σαΐντ Χαμάμι σκοτώθηκε στο Λονδίνο· στις 3 Αυγούστου 1978, ο Ιζεντίν αλ-Καλάκ εξοντώθηκε στο Παρίσι· στις 21 Ιανουαρίου 1979, ο Αλί Χασάν Σαλαμέ δολοφονήθηκε στη Βηρυτό· και στις 4 Ιουνίου 1981, ο Ναΐμ Χαντάρ σκοτώθηκε στις Βρυξέλλες. Ο κατάλογος συνεχίζεται. Αυτή η λίστα κρατικά εγκεκριμένων δολοφονιών, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι τέτοια κτηνώδης βία διαπράχθηκε εντός των συνόρων άλλων χωρών, καταδεικνύει: (i) την οργανωμένη εβραϊκή περιφρόνηση για το δικαστικό απαραβίαστο άλλων εθνών, (ii) τη στάση απέναντι στην ελευθερία του λόγου σχετικά με το Παλαιστινιακό ζήτημα και (iii) την απίστευτη αλαζονεία και την έλλειψη λογοδοσίας τους. Το γεγονός ότι επιτρέπεται στη Μοσάντ να δρα ανεμπόδιστα σε όλο τον κόσμο δεν αποτελεί απλώς προσβολή της εθνικής κυριαρχίας, αλλά προσβολή της ίδιας της ανθρωπότητας.

Συνεχίζοντας, στις 5 Ιουνίου 1982, το «Ισραήλ» εισέβαλε στον Λίβανο και σκότωσε μεταξύ 30.000 και 40.000 ανθρώπους. Στις 30 Αυγούστου εκείνου του έτους, προκειμένου να αποφευχθεί περαιτέρω καταστροφή της Βηρυτού, οι Παλαιστίνιοι μαχητές αποχώρησαν, αφού έλαβαν διαβεβαιώσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες ότι οι οικογένειες που παρέμεναν πίσω στους καταυλισμούς προσφύγων θα προστατεύονταν. Ωστόσο, στη συνέχεια —και αφού είχαν σταματήσει οι εχθροπραξίες—, στις 16 Σεπτεμβρίου, φιλοϊσραηλινοί Λιβανέζοι Φαλαγγίτες εισέβαλαν στους καταυλισμούς προσφύγων Σάμπρα και Σατίλα και προέβησαν σε άγρια ​​σφαγή των κατοίκων, η οποία διήρκεσε δύο ημέρες. Οι Ισραηλινοί παρείχαν μάλιστα εναέριο φωτισμό, ώστε η σφαγή να μπορεί να συνεχιστεί και κατά τη διάρκεια της νύχτας. Αυτό αποτέλεσε αναμφίβολα μια από τις πιο σκοτεινές στιγμές στην ιστορία των σχέσεων του «Ισραήλ» με τους Παλαιστίνιους· ωστόσο, όσοι έχετε παρακολουθήσει την ιστορία μέχρι αυτό το σημείο, θα γνωρίζετε ότι το γεγονός αυτό εντάσσεται στην ισραηλινή πολιτική του πλήρους εκτοπισμού και της εξόντωσης του γηγενούς πληθυσμού, στο πλαίσιο της επιδίωξης για ένα «Μεγάλο Ισραήλ».

Στις 9 Δεκεμβρίου 1987, ένα ισραηλινό φορτηγό εμβόλισε σκόπιμα ένα αυτοκίνητο, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους τέσσερις Παλαιστίνιοι εργάτες. Ίσως να μην επρόκειτο για κάποιο ιδιαίτερα συγκλονιστικό γεγονός, δεδομένης της αιμοσταγούς ιστορίας του κράτους του Ισραήλ, ωστόσο ο παλαιστινιακός πληθυσμός είχε αποφασίσει ότι τα όρια είχαν ξεπεραστεί και στα Κατεχόμενα ξέσπασαν ταραχές. Είχε ξεκινήσει αυτό που έκτοτε έμεινε γνωστό ως Ιντιφάντα (Εξέγερση). Μέχρι σήμερα, χιλιάδες άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους, καθώς αντιμετωπίζουν τακτικά τις ισραηλινές δυνάμεις —με τους πυραύλους, τα τανκς, τα πολυβόλα και τα δακρυγόνα— έχοντας ως μοναδικά μέσα αντίστασης πέτρες και μπουκάλια.

Όταν σκεφτόμαστε τους Παλαιστίνιους, είναι χρήσιμο να αναλογιστούμε τι θα κάναμε εμείς οι ίδιοι αν βρισκόμασταν αντιμέτωποι με μια ξένη ομάδα που εισέβαλε στη χώρα μας κατά χιλιάδες, μας εκδίωκε βίαια από τα σπίτια και τη γη μας, μας στερούσε τα στοιχειώδη μέσα επιβίωσης και εφάρμοζε μια πολιτική συστηματικής εξόντωσης. Οι περισσότεροι από εμάς θα πολεμούσαμε με όλες μας τις δυνάμεις και μέχρι την τελευταία ρανίδα του αίματός μας. Το ίδιο ισχύει και για τους Παλαιστίνιους, και υπάρχει η ελπίδα ότι μια μέρα θα πετύχουν επιτέλους τη δικαιοσύνη που τους αξίζει.

ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΚΤΗΝΟΥΣ (Heart of the Beast) – Official Trailer


 

Ιράν: Η Πορεία από τον Σάχη στον Χομεϊνί


 

Wolfnacht - Night Of The Werewolf (2002)


 

Αυτοί οι αντιφασίστες ...


 

Νέο περιοδικό Αυτόνομοι Αθηνών


 

Βάσος Φτωχόπουλος: «Ξύλο το πρωί στους δεξιούς, το μεσημέρι στους αριστερούς, τη νύχτα στους κεντρώους τζαι ξανάπαρκης» ήταν η παραγγελιά σου και την τηρούμε το κατά δύναμιν. ΕΝΩΣΙΣ τζι ας γινεί το γαίμαν μας αυλάτζιν.



γράφει ο Κωνσσταντίνος Τάταρης

Προ αμνημονεύτων ετών, ήμουν φοιτητής, θυμάμαι που σκαλίζοντας τα ράφια κάποιου βιβλιοπωλείου, έπεσε στα χέρια μου το άγνωστο σε μένα μέχρι τότε κυπριακό περιοδικό "ΕΝΩΣΙΣ" με υπότιτλο τον στίχο του Μιχαηλίδη "τζας γενεί το γαίμα μας αυλάτζιν". 

Εκδότης ο Έλλην της Κύπρου, από την κατεχόμενη Γιαλούσα της Καρπασίας, ακατάβλητος αγωνιστής του Ενωτικού Κινήματος, Βάσος Φτωχόπουλος.

  Δυνατή κι ευχάριστη έκπληξη με κατέλαβε ξεφυλλίζοντας το εν λόγω έντυπο. Πνεύμα ελευθεροφροσύνης  το διαπερνούσε, φοβερό, διαλυτικό χιούμορ, απαξιωτική ειρωνεία προς τους εξουσιαστές, τους "ρεαλιστές", τους κάθε λογής συμβιβασμένους. 

Ελευθεριακό πνεύμα και ελευθεριακό "στυλ" είχε ο Φτωχόπουλος, "αντιεξουσιαστικό" και γι' αυτό χαρακτηρίστηκε "αναρχοπατριώτης". 

Μα, υπάρχουν τέτοιου τύπου πατριώτες; 

Ο Βάσος Φτωχόπουλος μάς απέδειξε ότι υπάρχουν: το αντίπαλο δέος στον σκοτεινό και λούμπεν μηδενισμό των Εξαρχείων.

  Διατηρούσε, πληροφορήθηκα, την ταβέρνα "ΑΙΓΑΙΟΝ", στολισμένη με μια τεράστια Ελληνική Σημαία. Ο κατάλογος και οι αποδείξεις έγραφαν "Εστιατόριον Αιγαίον, Λευκωσία, Νομός Κύπρου, Ελλάς" και οι τιμές ήταν πρώτα σε δραχμές και δίπλα σε λίρες. 

Όταν έμπαινε κάποιος στο μαγαζί, ο πρώτος χώρος ήταν βιβλιοπωλείο και μετά γινόταν ταβέρνα.

 Γιατί ο Βάσος Φτωχόπουλος ήταν χωρίς εισαγωγικά διανοούμενος: εκδότης, συγγραφέας, ποιητής, κάρφος στο μάτι των "διανοούμενων", των "Νεοκυπρίων", των "Ανανιστών", των πολιτικάντηδων.

  "Έφυγε" στα 76 του, πριν από δύο ημέρες, ο Βάσος, ο Βάσος μας, ανυπότακτος και γι' αυτό δικαιωμένος. Δικαιωμένος στο επέκεινα αλλά και στο ενθάδε, διότι εφ' όσον η μνήμη είναι η αθανασία στο ενθάδε, η "ρέμπελη, αντιεξουσιαστική" μορφή του δεν θα ξεχαστεί ποτέ. 

"Παράγοντες", "διαμορφωτές γνώμης", Πρόεδροι και Πρωθυπουργοί θα ξεχαστούν, αυτός ποτέ! Θα μείνει εσαεί η μορφή του φωτεινό ολόγραμμα στη μνήμη μας. 

Σημείο αναφοράς για τη δική μας ελευθεροφροσύνη και συνέπεια, "τζας γενεί το γαίμα μας αυλάτζιν". 

Είπατε κάτι για kosher ακροδεξιά υποκρισία;


 Οι αντιφάσεις της

Alice Weidel, ηγέτιδας του AfD στη Γερμανία:

Είναι κατά των ομοφυλόφιλων - είναι λεσβία.

Τι ισχύει: Είναι ανοιχτά ομοφυλόφιλη και ζει σε σύμφωνο

συμβίωσης με γυναίκα.

Η αντίφαση: Η ίδια δηλώνει ότι «δεν είναι queer» αλλά απλώς

μια γυναίκα σε σχέση με άλλη γυναίκα. Το κόμμα της, το AfD, αντιτίθεται επίσημα στον γάμο ομοφυλόφιλων και προωθεί το μοντέλο της «παραδοσιακής οικογένειας». Η Βάιντελ έχει στηρίξει αυτή τη γραμμή, καταψηφίζοντας τη νομιμοποίηση του πλήρους γάμου ομοφύλων στη Γερμανία.

Είναι κατά της μετανάστευσης -  η σύντροφός της είναι μετανάστρια.

Τι ισχύει: Η σύντροφός της, η σκηνοθέτιδα Σάρα Μποσάρντ,

γεννήθηκε στη Σρι Λάνκα, αλλά υιοθετήθηκε σε βρεφική ηλικία από οικογένεια στην Ελβετία και έχει ελβετική υπηκοότητα.

Η αντίφαση: Το AfD ακολουθεί μια σκληρή αντιμεταναστευτική

ρητορική. Η Βάιντελ υποστηρίζει ότι η δική της κριτική στρέφεται κατά της παράνομης μετανάστευσης και του συντηρητικού Ισλάμ, και όχι κατά των νόμιμων ή ενσωματωμένων πολιτών

Είναι κατά της υιοθεσίας από ομοφυλόφιλους -  έχει 2 υιοθετημένους γιούς

Τι ισχύει: Το ζευγάρι έχει πράγματι δύο υιοθετημένους γιους

(αγόρια) και όχι κόρες.

Η αντίφαση: Η Βάιντελ μεγαλώνει δύο παιδιά σε ομόφυλη

οικογένεια, ενώ το κόμμα της καταδικάζει την ανατροφή παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια, υποστηρίζοντας ότι ένα παιδί χρειάζεται αποκλειστικά πατέρα και μητέρα.

Προσποιείται πατριώτισσα Γερμανίδα - ζει στην Ελβετία.

Τι ισχύει: Η μόνιμη κατοικία της οικογένειάς της βρίσκεται

στο Αινζίντελν της Ελβετίας.

Η αντίφαση: Αν και ηγείται ενός γερμανικού εθνικιστικού

κόμματος, επέλεξε την Ελβετία για να μεγαλώσει τα παιδιά της, επικαλούμενη λόγους ασφαλείας. Για φορολογικούς και εκλογικούς λόγους, διατηρεί επίσης μια επίσημη δευτερεύουσα κατοικία στη Γερμανία

Propatria κατασκήνωση 2-4/10/26


 

Antisystem?

 γράφει ο Χάρης

Θα στεναχωρήσω πολλούς φίλους, θα τους χαλάσω την ψευδαίσθηση αλλά δεν μπορώ και δεν έχω το δικαίωμα να μην το κάνω ...

Το παιδί με την μπλούζα antisystem ψάχνει για γίδια και για πρόβατα ,και τους δουλεύει ψιλό γαζί...

Γιατί λέει διαρκώς  ότι «η ελλάδα  ανήκει στους έλληνες», μόνο  που ξεχνάει το καημένο, πως στον καπιταλισμό οι ολιγάρχες, οι τράπεζες  και τα funds έχουν τα πάντα ,και οι φτωχοποιημενοι συμπατριώτες  μας σχεδόν τίποτα....

Συνεχίζει όμως ακάθεκτα τις παπάτζες και λέει για κρατικό παρεμβατισμό....

Πώς θα κάνει το παλικάρι όμως κρατικό παρέμβατισμο, αν δεν βγούμε άμεσα από την ευρωπαϊκή ένωση;

 Γιατί η ευρωπαϊκή ένωση  όπως ακόμα και οι σκαντζόχοιροι στο Άλσος Βεΐκου γνωρίζουν, επιβάλλει σε όλα τα κράτη μέλη της, την ελεύθερη οικονομία και τις ιδιωτικοποιήσεις...

Το παλικάρι όμως δεν έχει μιλήσει ποτέ για έξοδο από την ευρωπαϊκή ένωση, γιατί απλά δεν πιστεύει σε μία έξοδο από την ευρώπη ,άρα θέλει να συνεχίσει την υποδούλωση της πατρίδας μας στους ξένους τοκογλύφους γιατί τελείως συμπτωματικά δεν έχει μιλήσει ποτέ ,ούτε για άρνηση από πληρωμής του ψεύτικου χρέους που δημιουργήθηκε από τις προμνημονιακές και μνημονιακές κυβερνήσεις...

 Το ίδιο παλικάρι  όμως, δεν έχει μιλήσει ποτέ ούτε και για έξοδο της ελλάδας από το NATO, δεν έχει πει κουβέντα  για το ποιες πρέπει να είναι οι κινήσεις της Ελλάδος  ώστε να γίνει μία ομοσπονδία με την ελεύθερη κύπρο ,και δεν το έχει πει ουδέποτε  όχι μόνο γιατί δεν το πιστεύει ,αλλά και γιατί δεν μπορεί να το σκεφτεί ...

Αλλά το χειρότερο από όλα, είναι το ότι κάποια ψυχή είπε  πως  δεν θέλει να τον αποκαλούνε «Ναζί»  και πως θα κάνει μήνυση σε όποιον τον αποκαλέσει έτσι ....

Για να σκεφτώ ποιοι άραγε λένε τέτοια πράγματα;....

Και για να γίνω λίγο πιο καχύποπτος σε ποιους άραγε αρέσουν  αυτές οι δηλώσεις ;

Μέχρι λοιπόν το παιδί  με την μπλούζα να αποκηρύξει δημόσια  τις τρεις σημαίες που υπάρχουν στην εικόνα ...

Θα είναι για μένα και για κάθε σκεπτόμενο ιδεολόγο ένα ιδεολογικό και πολιτικό τίποτα ,και θα πολεμηθεί από εμάς  γιατί λέει ενσυνείδητα ψέματα στους ανθρώπους του «χώρου»

Επειδή αυτά τα οποία δηλώνει δεν μπορούν ποτέ να συμβούν όσο η Ελλάδα δεν αποχωρεί από την ευρωπαϊκή ένωση, από το ΝΑΤΟ 

Και δεν επιστρέφει στο εθνικό της νόμισμα με παράλληλη μετατροπή τού οικονομικού μοντέλου από άκρατο διεθνιστικό καπιταλισμό σε εθνικά έλεγχόμενη οικονομία η οποία  και  θα προβεί  στην αναδιανομή  του παραγόμενου πλούτου προς όλους τους αληθινούς έλληνες.

Το βιβλίο του Dominique Venner «Για Μια Θετική Κριτική», δημοσιευμένο το 2021 από την ελληνική κοινότητα της Zentropa, διαθέσιμο σε PDF στο παρακάτω link για 7 ημέρες:

 Το βιβλίο του Dominique Venner «Για Μια Θετική Κριτική», δημοσιευμένο το 2021 από την ελληνική κοινότητα της Zentropa, διαθέσιμο σε PDF στο παρακάτω link για 7 ημέρες:

κάντε κλικ εδώ