Θεόδωρος Κολοκοτρώνης , το Λιοντάρι του Μοριά.


του Πάνου Βερζοβίτη.

Αντάρτης , πολεμιστής , ηγέτης και ελευθερωτής. Στα χρόνια πριν τον ξεσηκωμό με ελάχιστους συναγωνιστές του συνεχίζει να παλεύει για την πραγματοποίηση του ονείρου πιστός στον σκοπό. Στα βουνά της Γορτυνίας , άρρωστος από τις κακουχίες και τις δυσκολίες του βουνού , διωκόμενος από Τούρκους και Έλληνες συνεργάτες του σουλτάνου , σαν άγριο λιοντάρι γυρνάει στα βουνά της Αρκαδίας για να οργανώσει και να στρατολογήσει.


Όλοι του κλείνουν την πόρτα. Λίγοι τον βοηθούν και ακόμα λιγότεροι του συμπαραστέκονται έμπρακτα. Και όμως το όνειρο με θυσίες , αίμα και πίστη γίνεται πραγματικότητα. Σύντομα δεκάδες χιλιάδες Τούρκοι και χιλιάδες Οβρίοι βρίσκουν τον θάνατο μέσα στα στενά σοκάκια της Τριπολιτσάς. Το άλογο του δεν πατάει σε έδαφος για πολλές εκατοντάδες μέτρα. Το αίμα του κατακτητή και του αιώνιου τοκογλύφου ρέει μερόνυχτα πληρώνοντας για τις ατιμώσεις , τον ξεριζωμό και την σφαγή της φυλής.


Ο εμφύλιος σπαραγμός δεν αργεί να έρθει. Ντόπιοι καιροσκόποι σε συνεργασία με τους ξένους , νέους στην ουσία κατακτητές τον ρίχνουν σε υγρό μπουντρούμι. Ο ξεσηκωμός του λαού είναι εμπόδιο για την εκτέλεση της ποινής. Κανείς δεν θα τολμήσει να αγγίξει το λιοντάρι του Μοριά.


Ο Κολοκοτρώνης πέθανε και θάφτηκε στην Αθήνα στις 3 Φεβρουαρίου 1843. Στις 10 Οκτωβρίου 1930 τα οστά του διακομίσθηκαν στο Μνημείο των Προκρίτων , δίπλα στην πλατεία Άρεως της Τρίπολης , για να τοποθετηθούν αργότερα , στις 25 Σεπτεμβρίου 1993 , σε ειδική κρύπτη στη βάση του ανδριάντα του, που τον αναπαριστά πάνω στο άλογο του και που αναγέρθηκε στο κάτω μέρος της πλατείας.


Εμείς είμασταν εκεί.




Εκεί στο λιτό μνημείο , δίπλα στο οστεοφυλάκιο του μεγάλου πολεμιστή , αντάρτη και ελευθερωτή.


Με ένα πανό που έγραφε με κόκκινα γράμματα το αυτονόητο :



«Ελευθερία».


Αιωνία του η μνήμη.




“Λάμπουν τα χιόνια στα βουνά , κι ο ήλιος στα λαγκάδια , έτσι λάμπει κι η Κλεφτουριά , οι Κολοκοτρωναίοι…



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου