Gregor Strasser: Εργασία και Ψωμί («Μαύρες Λεγεώνες»)


Gregor Strasser: Εργασία και Ψωμί

Το παρακάτω ιστορικό άρθρο δημοσιεύτηκε την 19η Νοεμβρίου 2021 στο ιστολόγιο «Μαύρες Λεγεώνες» το οποίο μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Ο Γκρέγκορ Στράσσερ ο οποίος προσχώρησε στο NSDAP το φθινόπωρο του 1922 ήταν ένα από τα πιο ταλαντούχα και σημαντικά στελέχη του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος. Θεωρούμενος δεύτερος μόνο μετά τον Χίτλερ είχε κατορθώσει την εξής σειρά επιτευγμάτων: 

έγινε ηγέτης των SA της Κάτω Βαυαρίας  τον Μάρτιο του 1923, Gauleiter  της Κάτω Βαυαρίας τον Μάρτιο του 1925, Reichspropagandaleitung (υπεύθυνος προπαγάνδας) τον Σεπτέμβριο του 1926, Reichsorganisationsleiter (υπεύθυνος οργάνωσης) τον Ιανουάριο του 1928, έγινε μέλος του Βαυαρικού Landtag τον Απρίλιο του 1924 και εξελέγη στο Ράιχσταγκ ως εκπρόσωπος της Βόρειας Βεστφαλίας τον Δεκέμβριο του 1924 (έδρα την οποία κράτησε μέχρι την παραίτηση του). 

Ήταν ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του NSDAP στα οικονομικά ζητήματα συνεργαζόμενος στενά με τον Otto Wagener, ο οποίος ήταν πρόεδρος του τμήματος Οικονομικής Πολιτικής του NSDAP και με τον Walter Funk, μέλος του οικονομικού συμβουλίου του Κόμματος. 

Σε αυτά τα πλαίσια δόθηκε η ακόλουθη ομιλία του στις 10 Μαΐου 1932 η οποία αναδημοσιεύθηκε και διανεμήθηκε από το Κόμμα σε μορφή φυλλαδίου αποτελώντας την βάση για το «Οικονομικό Πρόγραμμα Εκτάκτου Ανάγκης» που ήταν η δήλωση των οικονομικών αρχών του NSDAP εν΄όψει των εκλογών του Ιουλίου του 1932. 

Η ομιλία «Εργασία και Ψωμί» θεωρείται ίσως η πιο σημαντική εργασία του Γκρέγκορ Στράσσερ αφού σε αυτήν εκθέτει ξεκάθαρα το όραμα ενός εθνικοσοσιαλιστικού αντικαπιταλισμού υποστηρίζοντας την αυτάρκεια, ένα πρόγραμμα πλήρους απασχόλησης των εργαζομένων και την υψηλή παρέμβαση του κράτους στην οικονομία. 

Η ομιλία έχαιρε μεγάλης αναγνώρισης εκείνη την εποχή προκαλώντας το ενδιαφέρον των ηγετών των συνδικαλιστικών οργανώσεων και εγκωμιάστηκε δημόσια από τον Καγκελάριο Bruning.

Εξαντλήθηκε και επανακυκλοφορεί:

Θα το βρείτε από τις εκδόσεις «Λόγχη»

www.logxi.com

2103611590

info@logxi.com

Βιβλιοπαρουσίαση στον σύνδεσμο εδώ ...

ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΨΩΜΙ

Τα έκτακτα διατάγματα είναι το μόνο όπλο του παρόντος συστήματος!

Την τελευταία φορά που μίλησα εδώ τον Οκτώβριο του 1930 ξεκαθάρισα τους λογαριασμούς μας με το Σύστημα και βασισμένος στην εκλογική μας νίκη τον Σεπτέμβρη του 1930 ανακοίνωσα τις βασικές αρχές εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής του Εθνικοσοσιαλιστικού Γερμανικού Εργατικού Κόμματος. Από τότε τίποτα δεν έχει αλλάξει, τίποτα απολύτως! Το μόνο καινούργιο μας βίωμα είναι το νέο όπλο του συστήματος που λέγεται έκτακτο διάταγμα. 

Κατά τα άλλα δεν έχει προκύψει καμία νέα και κυρίως καμία λυτρωτική ιδέα στις πολιτικές εξελίξεις. Την αιτία για όλο αυτό την βρίσκω στο ότι οι κυβερνώντες της Γερμανίας περιορίστηκαν στο να επικεντρώσουν όλη την πολιτική τους προσπάθεια στην καταστολή και τον αποκλεισμό από την εξουσία των εθνικών και κοινωνικών δυνάμεων που ενυπάρχουν στον εθνικοσοσιαλισμό όπως και στο γεγονός ότι η κυβέρνηση αναγνωρίζει μόνο έναν αγώνα: τον αγώνα εναντίον μας και όχι τον αγώνα για τα συμφέροντα του γερμανικού λαού.

Όλες οι ενέργειες της κυβέρνησης κατά την τελευταία προεκλογική εκστρατεία, όλη η προπαγάνδα και όλα τα μέσα που διατίθενται για να επηρεάσουν τον λαό αφιερώθηκαν στο να μας συκοφαντούν. Δεν έγινε καμία αναφορά στις ενδιάμεσες επιτυχίες της κυβέρνησης.

Η πρόσφατη δήλωση του Καγκελαρίου του Ράιχ ότι η ανάληψη της εξουσίας από τους εθνικοσοσιαλιστές θα συνεπαγόταν αυτόματα χάος, πληθωρισμό και εμφύλιο πόλεμο από πολιτικής σκοπιάς είναι επικίνδυνη αφού δεν υπάρχει κανείς που να αμφιβάλλει ότι η λύση του μεγάλου γερμανικού προβλήματος δεν θα επέλθει χωρίς την συγκατάθεση μας και την βοήθεια μας.

Η ΑΝΟΔΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ.

Παρά την άνευ προηγουμένου αντίσταση όλων των ανθρώπων που εμπλέκονται στο σύστημα Bruning και όλων των ανδρών της κυβέρνησης οι τελευταίες εκλογές επέφεραν την αδιάκοπη και ακαταμάχητη άνοδο του κινήματος. Νομίζω είναι καιρός οι Γερμανοί αξιωματούχοι να βγάλουν τα κομματικά γυαλιά και να ρίξουν μια προσεκτική ματιά στους λόγους της ανόδου μας.

Όταν κάποιοι ισχυρίζονται πεισματικά πως η άνοδος των εθνικοσοσιαλιστών οφείλεται στην εκτεταμένη δυσαρέσκεια του γερμανικού λαού τότε πρέπει να τους ρωτήσω από που προέρχονται όλοι αυτοί οι δυσαρεστημένοι άνθρωποι και γιατί είναι δυσαρεστημένοι; Προφανώς φταίνε τα κυβερνητικά κόμματα και η κυβέρνηση που υποστηρίζεται από αυτά.

Αλλά αυτό δεν αποτελεί επαρκή εξήγηση. Δεν αρκεί καν να πω ότι ο λόγος της ανόδου του κινήματος μας είναι το πρόσφατα αφυπνισμένο εθνικό συναίσθημα που έχοντας καταπνιγεί ανόητα και εξωφρενικά τόσα χρόνια αναπτύσσεται όλο και πιο έντονα τώρα. Εδώ εμπλέκονται πολλά περισσότερα.

Η άνοδος του εθνικοσοσιαλιστικού κινήματος είναι η διαμαρτυρία ενός λαού ενάντια σε ένα κράτος που του αρνείται το δικαίωμα στην εργασία και την αποκατάσταση της φυσικής του διαβίωσης. Είναι η διαμαρτυρία ενάντια σε ένα κράτος που επιτρέπει και επιβάλει ένα οικονομικό σύστημα που παραποιεί τη φυσική παραγωγικότητα, καίει το σιτάρι, πετάει τον καφέ στην θάλασσα, συσσωρεύει ανόητα βασικά προϊόντα και όλα αυτά μόνο για να ανέβουν οι τιμές και τα κέρδη του χρηματιστηρίου.

Κύριοι κομμουνιστές πάντοτε μου άρεσε η συζήτηση και κανείς δεν μπορεί να μου χρεώσει ότι αποφεύγω την καυστική πολιτική διαφωνία. Ωστόσο τώρα που θα μιλήσω για τα επείγοντα προβλήματα της Γερμανίας και ειδικά για την ανάγκη δημιουργίας θέσεων εργασίας έχω το δικαίωμα να απαιτήσω τον σεβασμό σας.

Πρέπει να ισχυριζόμαστε σταθερά και να θυμόμαστε ακράδαντα (η ικανότητα να πράττουμε έτσι είναι εδραιωμένη στον εσωτερικό πυρήνα της σκέψης του γερμανικού λαού) ότι ο καλός Θεός επιτρέπει μια ποικιλία καλλιεργήσιμων ειδών σε όλο τον κόσμο προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες της ανθρωπότητας. Εάν η σημερινή παγκόσμια οικονομία δεν μπορεί να διανείμει δίκαια τον πλούτο της φύσης τότε αυτό το σύστημα είναι λάθος και πρέπει να αλλάξει για να ζήσουν οι άνθρωποι!

Ο γερμανικός λαός διαμαρτύρεται ενάντια σε μία οικονομική τάξη που σκέφτεται μόνο με όρους χρήματος, κέρδους και μερισμάτων και που έχει ξεχάσει να σκέφτεται την εργασία και τα επιτεύγματα.

Η μεγάλη αντικαπιταλιστική λαχτάρα (όπως αρέσκομαι να την αποκαλώ) που έχει κυριεύσει τον λαό μας, που έχει ήδη πείσει ίσως το 95% του λαού συνειδητά ή ασυνείδητα, δεν είναι μια απόρριψη της ιδιοκτησίας γενικότερα, ακόμη και αυτής που έχει αποκτηθεί ηθικά με κόπο και θυσία. Δεν έχει πάνω από όλα καμία σχέση με τις παράλογες, αντι-παραγωγικές και καταστροφικές τάσεις της Κομιντέρν. 

Είναι η διαμαρτυρία των εργαζομένων εναντίον ενός εκφυλισμένου συστήματος οικονομικής σκέψης. Απαιτεί από το κράτος να διακόψει τις σχέσεις του με τους «δαίμονες» του χρυσού, της παγκόσμιας οικονομίας και του υλισμού. Απαιτεί από το κράτος να πάψει να σκέφτεται αποκλειστικά με στατιστικούς όρους της Reichsbank και απαιτεί να βρεθεί ένας τρόπος ο οποίος θα εξασφαλίζει μία τιμητική απόδοση για την έντιμη εργασία.

Η μεγάλη αντικαπιταλιστική λαχτάρα αποδεικνύει ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μία μεγάλη, μία θαυμάσια καμπή: το γκρέμισμα του φιλελευθερισμού και την άνοδο ενός νέου είδους οικονομικής σκέψης και μίας νέας αντίληψης γύρω από το κράτος.

ΤΟ ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΛΗΡΟΥΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ.

Έχω δηλώσει ότι η ανεργία και η ανάγκη παροχής εργασίας είναι τα πιο επείγοντα προβλήματα και θέλω δράττοντας την ευκαιρία να παρουσιάσω στον γερμανικό λαό τα σχέδια και τις ιδέες που αναπτύξαμε εμείς οι εθνικοσοσιαλιστές σχετικά με τα ζητήματα αυτά τους προηγούμενους μήνες. Λέμε εδώ και χρόνια πως τα ακόλουθα προβλήματα είναι επίμαχα για την Γερμανία: η βελτίωση της οικονομικής κατάστασης των αγροτών, η αναγκαιότητα της εσωτερικής επανεγκατάστασης, η μείωση της μετανάστευσης προς την πόλη, η ανάκαμψη του εμπορίου και του νομισματικού συστήματος, η αύξηση της εσωτερικής παραγωγής η οποία συμβαδίζει με την κλειστή οικονομία, η εξασφάλιση επαρκούς προμήθειας τροφίμων, η οργάνωση της εθνικής εργασίας, η δημιουργία εσωτερικής αγοράς με την συνεργασία της βιομηχανίας, η αναθεώρηση του κτηματολογικού νόμου και ίσως το πιο σημαντικά από όλα, αυτό που αποκαλώ «καθήκον στην εργασία» και «καθήκον παροχής τροφίμων» δηλαδή η υποχρέωση του Γερμανού να αφιερώσει όλη του την προσπάθεια για την κάλυψη των αναγκών του έθνους. Απαιτούμε την βαθμολόγηση και την αποτίμηση του ατόμου σύμφωνα με την έκταση των επιτευγμάτων του. Το αν εργάζεται ως μυστικοσύμβουλος ή ανειδίκευτος εργάτης δεν έχει καμία σημασία.

Για να επιστρέψουμε στην παροχή εργασίας και στο πραγματικό πρόγραμμα πλήρους απασχόλησης πρέπει να ξεκαθαρίσουμε στο μυαλό μας κάτι που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις σημερινές αντιλήψεις: Υπάρχουν στον κόσμο δύο αιώνιες αρχές από τις οποίες πηγάζουν όλα όσα χρειαζόμαστε, ότι έχουμε και ότι μπορούμε να δημιουργήσουμε - οι φυσικοί πόροι και η εργασία. Με άλλα λόγια όλες οι δηλώσεις ότι «το κεφάλαιο δημιουργεί εργασία» είναι ψευδείς.

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ!

Δύο πράγματα είναι απαραίτητα για να μπορέσει να προσεγγίσει κανείς επαρκώς το ζήτημα της παροχής εργασίας. Πρώτον το άρθρο 163 του συντάγματος της Βαϊμάρης πρέπει να αλλάξει. Νομίζω ότι δείχνει τη συνειδητή δειλία της συντακτικής συνέλευσης η φράση «κάθε Γερμανός πρέπει να έχει δικαίωμα στην εργασία». Η φράση αυτή εκφράζει την αδυναμία και την απροθυμία αυτών των ανθρώπων να κατευθύνουν το κράτος και την οικονομία σύμφωνα με τις οργανικές αρχές και να δώσουν δουλειά σε όποιον ειλικρινά επιθυμεί να εργαστεί. Το άρθρο 163 πρέπει να αλλάξει έτσι ώστε να λέει «κάθε Γερμανός πρέπει να έχει δικαίωμα στην εργασία εφόσον είναι ειλικρινά πρόθυμος να εργαστεί». 

Το άρθρο 163 του συντάγματος το οποίο ρυθμίζει το δικαίωμα στην εργασία πρέπει να συμπληρωθεί με το αίτημα που διατύπωσα νωρίτερα: την αξιοποίηση της εργασίας για το συλλογικό όφελος. Από την εργασία προέρχονται τα απαραίτητα είδη διαβίωσης: τροφή, στέγη, ρούχα, φως και ζεστασιά. Η εργασία και όχι το κεφάλαιο είναι ο πλούτος ενός λαού. Τα πάντα πηγάζουν από την εργασία!

Επομένως όταν το κράτος βρίσκεται αντιμέτωπο με το πρόβλημα της παροχής εργασίας δεν πρέπει ποτέ να αναρωτιέται «υπάρχουν χρήματα;». Η μόνη ερώτηση η οποία πρέπει να θέσει είναι «πως πρέπει να διατεθούν τα χρήματα». Χρήματα υπάρχουν πάντα για την παροχή απασχόλησης το μόνο πρόβλημα θα είναι η επέκταση της πίστωσης η οποία είναι απολύτως δικαιολογημένη για την παραγωγικότητα της οικονομίας. Αυτό που λέμε είναι τόσο βάσιμο όσο και ο πληθωρισμός σας και τόσο ασφαλές όσο και οι ρωσικές πιστώσεις σας μάλιστα ασφαλέστερο από τα χρήματα που χρησιμοποιήσατε για τη σταθεροποίηση των γερμανικών τραπεζών. Στο ζήτημα της παροχής εργασίας το ερώτημα δεν μπορεί παρά να είναι: από που να ξεκινήσουμε; Πρέπει να βρεθεί το σημείο εκκίνησης. Επ' αυτού πρέπει να ειπωθούν τα εξής. 

Για την ικανοποίηση της πιο σημαντικής από τις ανθρώπινες ανάγκες, της ανάγκης για τροφή, η Γερμανία εξακολουθεί να εξαρτάται από ξένες χώρες. Αλλά σε τελευταία ανάλυση ένας λαός που εξαρτάται από ξένες χώρες δεν είναι ποτέ σε θέση να λύσει τα διεθνή του προβλήματα και να αποκτήσει την ελευθερία του. Με άλλα λόγια: πρέπει να καταστήσουμε εφικτή την παραγωγή σε γερμανικό έδαφος για την επιβίωση ολόκληρου του λαού. Θα έπρεπε να το είχαμε κάνει ήδη προτού φτάσουμε στα σημερινά επίπεδα ανεργίας. Θα έπρεπε να το είχαμε κάνει ως απάντηση στην Συνθήκη των Βερσαλλιών η οποία περιόρισε τον ζωτικό μας χώρο και συνεπώς κατέστησε αυτομάτως αναγκαία την αναδιοργάνωση της γεωργικής παραγωγής. 

Επιπλέον χρειαζόμαστε στην Γερμανία μια μεγάλης κλίμακας στεγαστική και πληθυσμιακή πολιτική, δηλαδή την εκκένωση των μεγάλων πόλεων. Οι πόλεις συρρικνώνονται ήδη, γεγονός που αποδεικνύει ότι η εγγενής δύναμη των ανθρώπων, το ασυνείδητο συναίσθημα αρχίζει να ακολουθεί τον σωστό, φυσικό, οργανικό δρόμο. Δεν χρειάζεται να διερευνήσω περαιτέρω αυτό το ζήτημα και τις προεκτάσεις του. Σε τελευταία ανάλυση το στεγαστικό πρόβλημα είναι το μεγαλύτερο κοινωνικό πρόβλημα και είναι αδύνατον για ένα άτομο το οποίο ζει σε μία φρικτή, κρύα, σκοτεινή τρύπα ενός διαμερίσματος μεγάλης πόλης να έχει κάποια ενσυναίσθηση των πολιτικών αναγκών του λαού. Πρέπει να βοηθήσουμε να βελτιωθεί η ζωή αυτών των ανθρώπων χτίζοντας οικιστικές αναπτύξεις που θα αποτελούν ιδιωτικές οικίες.

Η κατεύθυνση προς την οποία πρέπει να κινηθούν τα ελεύθερα επαγγέλματα στην Γερμανία φαίνεται ξεκάθαρα. Μας την προδιαγράφει η ίδια μας η οικονομία και οι ανάγκες του λαού μας: αύξηση της παραγωγής τροφίμων και επίτευξη κατασκευαστικών έργων τα οποία θα οδηγήσουν σε μια εξαιρετική τόνωση της αγοράς εργασίας αυξάνοντας έτσι την αγοραστική δύναμη. Για την οικοδόμηση των οικιστικών αναπτύξεων θα επαναπροσληφθούν άνεργοι οι οποίοι θα πληρωθούν με μισθό. Αλλά για να το πετύχουμε αυτό πρέπει καταρχήν να απορρίψουμε έναν κανόνα που διέπει συχνά τις συναλλαγές του Οικονομικού Συμβουλίου. Εννοώ το σύνθημα περί «εσφαλμένης κατεύθυνσης κεφαλαίων». Υπάρχουν ακόμη άνθρωποι εντελώς μολυσμένοι με την φιλελεύθερη σκέψη που διακηρύττουν: εάν δημιουργήσουμε περισσότερες θέσεις εργασίας μέσω διευρυμένης πίστωσης ή διευρύνοντας την προσφορά χρήματος σε έναν τομέα της γερμανικής οικονομίας τότε τα χρήματα αυτά θα λείψουν από έναν άλλο τομέα.

Για τον σύγχρονο άνθρωπο αυτή η άποψη είναι αδιανόητη αφού η εργασία δημιουργεί νέα εργασία βρισκόμενη σε μια συνεπή και συνεχή εξέλιξη.  Οποιοσδήποτε απασχολούμενος αποτελεί μία ακόμη οικονομική μονάδα επομένως δεν μπορεί να υπάρξει «λανθασμένο κεφάλαιο». Θα σας πω πως πιστεύω ότι μπορεί να επιτευχθεί η χρηματοδότηση. Χρειαζόμαστε την εξοικονόμηση πόρων από την ελάφρυνση της ανεργίας, τα πρόσθετα φορολογικά έσοδα που θα προκύψουν από την επαναφορά της οικονομίας σε λειτουργία, κάποια πληρωμή από τον ίδιο τον δικαιούχο και τα υπόλοιπα θα τα αποκτήσουμε με μία παραγωγική δημιουργία κεφαλαίων.

Υπάρχει αρκετή γη στην Γερμανία. Οκτώ και ένα δεύτερο εκατομμύρια στρέμματα μπορούν να διατεθούν προς αποξήρανση. Τα δύο εκατομμύρια στρέμματα βαλτότοπων και το ένα εκατομμύριο που κάποτε καλλιεργούνταν αλλά τώρα βρίσκεται σε αγρανάπαυση - όλα αυτά καθιστούν δυνατή σε στρογγυλούς αριθμούς την απασχόληση ενός εκατομμυρίου ανέργων για πέντε χρόνια με κανονικούς μισθούς αν εφαρμοστεί υποχρεωτική εργατική υπηρεσία. Πραγματικά εκπλήσσομαι όταν άνθρωποι της ηλικίας μου που υπερασπίζονταν επί τέσσερα χρόνια με κίνδυνο την ζωή τους τα γερμανικά σύνορα αντιστέκονται στην ιδέα ένας εικοσάχρονος Γερμανός να εργαστεί υποχρεωτικά για τον λαό του για έναν χρόνο.

Οι κύριοι της αριστεράς αντιτίθενται στην υποχρεωτική εργασία όχι επειδή ως κομμουνιστές αντιτίθενται στην βία αυτή καθαυτή αλλά επειδή γνωρίζουν πολύ καλά πως η αξία της εργατικής υπηρεσίας δεν έγκειται μόνο στις υλικές επιτυχίες αλλά κυρίως στην εκπαίδευση γύρω από μία νέα γερμανική ιδέα περί κράτους. Αυτή η νέα εκπαίδευση γύρω από την έννοια του κράτους θα καταστρέψει την κοσμοθεωρία των κομμουνιστών!

Μεταξύ των τρόπων βελτίωσης του εδάφους είναι επίσης η μέθοδος της λίπανσης. Είναι αδιανόητο επειδή ο αγρότης δεν έχει αγοραστική δύναμη το λίπασμα να μένει στο εργοστάσιο και να μην ωφελεί το έδαφος, παρόλο που, αν είχαμε σωστή πολιτική τιμών η λίπανση θα ήταν αυτομάτως κερδοφόρα και ως εκ τούτου προσιτή στον Γερμανό αγρότη ανά πάσα στιγμή. Έχω ξαναπεί και λέω άλλη μία φορά: τα έργα που θα εκτελεστούν θα εκτελούνται με σταθερούς μισθούς. Θα επανέλθω εν κατακλείδι στα θέματα της χρηματοδότησης

Η βελτίωση του εδάφους σε μικρές και μεσαίες ιδιοκτησίες θα πρέπει κατά την γνώμη μας να πραγματοποιηθεί από εδαφοβελτιωτικούς συνεταιρισμούς υπό την εποπτεία του κράτους.

H ανάγκη για εξοπλισμό, στέγαση και ρουχισμό που θα δημιουργηθεί από αυτά τα έργα θα απασχολήσει περισσότερα τμήματα του εργατικού δυναμικού στη βιοτεχνία, τη βιομηχανία, το εμπόριο και τις μεταφορές. Είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι ουσιαστικά είναι απλώς θέμα εκκίνησης του κινητήρα. Η εργασία δημιουργεί περισσότερη εργασία. Δεν χρειάζεται μεγάλη κρατική παρέμβαση εδώ αλλά οι πρώτες μεγάλες προμήθειες πρέπει να προέρχονται από το κράτος γιατί κανένας ιδιώτης επιχειρηματίας δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει ένα τέτοιο πρόβλημα σήμερα. Από την στιγμή που οι μεγάλες προμήθειες δρομολογηθούν τότε είμαι σίγουρος ότι μέσα σε δύο χρόνια θα έχουμε κανονική εξέλιξη. Αυτό είναι το αιώνιο όφελος της εργασίας που είναι η βάση της ζωής και των πάντων.

Τα έργα βελτίωσης του εδάφους και της δημιουργίας καλλιεργήσιμης χερσαίας γης θα δημιουργήσουν ευκαιρίες επανεγκατάστασης για 100.000 άτομα ετησίως. Εδώ κάνω διάκριση μεταξύ των οικιστικών κατασκευών κοντά στην πόλη για τους κατοίκους της πόλης και τους οικισμούς στην ύπαιθρο, ένα πρόβλημα που έχει εν μέρει αντιμετωπιστεί στα ανατολικά. Εάν επανεγκατασταθούν 100.000 άνθρωποι ετησίως (οφείλω να ομολογήσω ότι ο αριθμός αυτός είναι κάπως ψηλός αλλά μπορεί να επιτευχθεί) μετά από από πέντε χρόνια θα έχουμε μισό εκατομμύριο νέους εποίκους στα ανατολικά και ως εκ τούτου τεράστιες γεωγραφικές και στρατιωτικές δυνατότητες που δεν μπορούμε να συζητήσουμε σήμερα.

Έρχομαι τώρα σε ένα θέμα για το οποίο οι κύριοι της αριστεράς με έχουν συχνά κατηγορήσει. Με κατηγορούν για το γεγονός ότι στην διακήρυξη του δικαιώματος στην εργασία και της υποχρέωσης στην εργασία (την οποία θεωρούμε απαραίτητη για να προσεγγίσουμε αυτά τα προβλήματα με ελπίδες επιτυχίας) υπάρχει περιορισμός της ατομικής ελευθερίας. Σε τελική ανάλυση έχουμε ήδη παραγράφους στο σύνταγμα της Βαϊμάρης που λένε ότι σε περιόδους έκτακτης ανάγκης ο πολίτης μπορεί να υποχρεωθεί να καταβάλει συγκεκριμένες προσπάθειες. Αν νομίζετε ότι μπορείτε να λύσετε το πρόβλημα χωρίς βία, αν θέλετε δηλαδή να λιμοκτονήσετε για χάρη της ελευθερίας, προχωρήστε! Γιατί η πείνα θα είναι αναπόφευκτη αν συνεχιστεί το σημερινό σύστημα και η παρούσα οικονομική σκέψη.

Ένα κράτος το οποίο παραχωρεί στον λαό του το δικαίωμα στην εργασία πρέπει να ορίζει την υποχρέωση να εργάζεσαι τόσο για χάρη του ατόμου όσο και για χάρη του έθνους. Ένα τέτοιο κράτος πρέπει φυσικά να λάβει τις πιο εκτεταμένες προφυλάξεις ώστε τα αγαθά που παράγονται από τους συμμετέχοντες στην υπηρεσία εργασίας να μην πέσουν στα χέρια ιδιωτών κερδοσκόπων. Με άλλα λόγια το γερμανικό κράτος θα πρέπει να καθιερώσει ολοκληρωμένο έλεγχο της αγοράς τροφίμων προκειμένου να αποτραπούν τα δικαιολογημένα παράπονα όσων στρατολογούνται στην υπηρεσία εργασίας.

Εάν συνεχιστούν οι σημερινές καταστροφικές τάσεις δεν νομίζω ότι τέτοιοι έλεγχοι θα είναι αποτελεσματικοί χωρίς το μονοπώλιο στα σιτηρά. Διότι μεταξύ των αγροτικών κύκλων έχω ακούσει επανειλημμένα το εξής: τα αποθέματα τροφίμων είναι ήδη πολύ μικρά τους τελευταίους μήνες της συγκομιδής επειδή η αγροτική έκτακτη ανάγκη μειώνει όλο και περισσότερο τις εκτάσεις καλλιέργειας.

Είμαι επίσης πεπεισμένος ότι ο έλεγχος της αγοράς τροφίμων προσφέρει την μόνη δυνατότητα επίλυσης του προβλήματος των μισθών στη Γερμανία. Τις τελευταίες εβδομάδες ευρισκόμενος στην Κρατική Βιβλιοθήκη της Κάτω Βαυαρίας ψάχνοντας παλιές εφημερίδες από τα μέσα του περασμένου αιώνα, διάβασα ομιλίες ανδρών όπως οι πολιτικοί von Hasenbradl και άλλοι που όταν άρθηκαν οι φόροι της Βαυαρικής Αστυνομίας (που μέχρι τότε λειτουργούσαν ως έλεγχοι στα τρόφιμα) προέβλεψαν πληθωρισμό και καταστροφή της οικονομίας. Θα μπορούσα να πω ότι αυτές οι μελέτες με έμαθαν να αξιολογώ τον συχνά γελοιοποιημένο «Βαυαρικό Πόλεμο της μπύρας». 

Στην Βαυαρία μία ποσότητα μπύρας αντιπροσώπευε μια πολύ συγκεκριμένη ποσότητα εργασίας και μια πολύ συγκεκριμένη ποσότητα περιουσίας. Η άνοδος της τιμής κατά μία δεκάρα θα σήμαινε την αύξηση της τιμής για όλα τα αγαθά γενικά. Βλέπω τις τεράστιες δυσκολίες των σημερινών διαπραγματεύσεων για τους μισθούς ως αποτέλεσμα του γεγονότος ότι το κράτος δεν μπορεί να προσεγγίσει το μισθολογικό πρόβλημα κάτω από ένα τέτοιο πρότυπο. Η ανάγκη προστασίας των τροφίμων από την κερδοσκοπία μέσω της αύξησης της παραγωγής ως αποτέλεσμα της αναδιοργάνωσης πρέπει και θα μας δώσει την ευκαιρία να λύσουμε τα παρακάτω ζητήματα: έλεγχος της αγοράς τροφίμων και πέραν αυτού του μισθολογικού προβλήματος γενικότερα.

Είναι σαφές ότι η γεωργία πρέπει να καταστεί κερδοφόρα αν θέλουμε να κάνουμε την αρχή στη βελτίωση του εδάφους. Αλλά εξίσου απαραίτητη είναι η απαίτηση οι εισαγωγές να περιοριστούν προτού η βελτίωση του εδάφους μπορέσει να βοηθήσει τον Γερμανό αγρότη να παράγει περισσότερα.

Ο περιορισμός των εισαγωγών ή ο καθορισμός ποσοστώσεων - κάναμε τέτοιες προτάσεις και σας δώσαμε την ευκαιρία να εκφράσετε την γνώμη σας επ΄αυτών - είναι απαραίτητα για να μπορέσουμε να προσφύγουμε με επιτυχία στην πρωτοβουλία του αγρότη και να καταστήσουμε την γεωργία κερδοφόρα. Το να καταστεί η γεωργία κερδοφόρα επιτυγχάνεται κατά την γνώμη μας με την στήριξη των τιμών - εδώ και πάλι προτείνω για συζήτηση το ζήτημα του πλήρους μονοπωλίου - και κυρίως με τη μείωση του επιτοκίου, ειδικά για τα πρώτα δάνεια όπου θα είναι πραγματικά αποτελεσματικά.

Είμαστε επίσης πεπεισμένοι ότι είναι απαραίτητο να τεθεί ολόκληρο το σύστημα γεωργικών πιστώσεων σε νέα βάση. Πέρα από αυτό (και το λέω ως πολιτικός, όχι ως ειδικός) δεν βλέπω την ανάγκη δημιουργίας μιας εκτεταμένης οργάνωσης για την γερμανική αγροτιά. Εκείνη την στιγμή που το κράτος θα αναλάβει ως εγγυητής της βιωσιμότητας της γερμανικής γεωργίας - και θα κάθε κράτος θα πρέπει να πράττει έτσι αν δεν θέλει καταρρεύσει- εκείνη τη στιγμή όλες οι σημερινές οργανώσεις αντιπολίτευσης που προέκυψαν δικαιολογημένα απλά θα χάσουν κάθε αιτία ύπαρξης τους.

ΠΩΣ ΘΑ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΘΕΙ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΛΗΡΟΥΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ.

Τώρα στρέφομαι στο ζήτημα της χρηματοδότησης της εργασίας. Όταν το εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα απαιτεί την εκτέλεση μεγάλων έργων ως θεραπεία για την ανεργία, οι εκπρόσωποι του παρόντος πολιτικού συστήματος διατυπώνουν πάντα την ίδια αντίρρηση: μας λείπουν τα μέσα. Αυτό είναι εντελώς ψευδές. Αν κάποιος είναι φτωχός πρέπει να εργαστεί περισσότερο προκειμένου να εξασφαλίσει την ευημερία του. Όσο φτωχότερος είναι ένας λαός τόσο περισσότερο πρέπει να εργάζεται γιατί η αύξηση της ευημερίας μπορεί να προέλθει μόνο από δύο εξωτερικές πηγές: την εργασία και τους φυσικούς πόρους.

Η χρηματοδότηση ενός, μεγάλης κλίμακας, προγράμματος παροχής απασχόλησης είναι απολύτως εφικτή. Δίνω ως παραδείγματα την βελτίωση του εδάφους και την κατασκευή οικιστικών αναπτύξεων. Και τα δύο παρέχουν εκτεταμένες ευκαιρίες απασχόλησης. Είναι απαραίτητο η χρηματοδότηση να πραγματοποιηθεί από μία τράπεζα που θα έχει συσταθεί αποκλειστικά για αυτόν τον σκοπό ως μια κρατική εταιρεία οικοδομών και δανειοδοτήσεων. Στο παρελθόν είτε γελούσατε, είτε διαμαρτυρόσασταν «εταιρεία οικοδομών και δανείων» λέγατε περιπαικτικά. Σήμερα δεν διαμαρτύρεστε γιατί η τράπεζα «αποδοχής και εγγυήσεων» που επιβλήθηκε λόγω της έκτακτης ανάγκης είναι κάτι πολύ παρόμοιο.

Οι εργαζόμενοι που θα εργάζονται με το πρόγραμμα πλήρους απασχόλησης θα λαμβάνουν πλήρεις αποδοχές εν αντιθέσει με αυτούς που θα εργάζονται στην υπηρεσία εργασίας. Πρέπει τώρα να συντομεύω γιατί ο χρόνος τελειώνει: αν σε εδαφοβελτιωτικά έργα, οικιστικές αναπτύξεις και άλλα παρόμοια μετατρέψουμε τις δαπάνες για υλικά όσο το δυνατόν περισσότερο σε μισθούς τότε το κόστος θα κατανεμηθεί κατά μέσο όρο με τον ακόλουθο τρόπο. Το γραφείο ασφάλισης ανέργων του Ράιχ θέτει στην διάθεση της νέας τράπεζας (της οικονομικής και δανειοδοτικής εταιρείας) τις εισφορές που μέχρι τότε είχαν καταβληθεί για την αποζημίωση ανεργίας. Έτσι η τράπεζα λαμβάνει το 30% του συνολικού ποσού που απαιτείται για τους μισθούς. Αν ξεκινήσει η συγκεκριμένη διαδικασία η ανεργία θα σταματήσει. 

Οι άνθρωποι οι οποίοι θα εργασθούν κάτω από την νεοδημιουργηθείσα διαδικασία θα αποσυρθούν από το επίδομα ανεργίας και θα συμπεριληφθούν εδώ εν όλω ή εν μέρει. Τότε δεν θα χρειάζεται η παράταση του επιδόματος ανεργίας. Εάν το ένα εκατομμύριο εργάζεται τότε το 6,5% των όσων λαμβάνουν επίδομα ανεργίας σταματάει να βαραίνει τα ταμεία. Αυτό το ποσό αντιπροσωπεύει το 5% των χρημάτων που απαιτείται για την χρηματοδότηση. Μετά εφόσον υπάρχει εργασία υπάρχουν και χρήματα προς φορολόγηση. Όταν το συνολικό εισόδημα του εργατικού δυναμικού αυξάνεται και μειώνεται τα φορολογικά έσοδα αυξάνονται και μειώνονται παράλληλα. Υπάρχει λοιπόν εδώ μια στενή σχέση που δεν επιδέχεται αμφισβήτησης.

Προσθέτοντας τα έσοδα από τους φόρους των ανθρώπων της μεσαίας τάξης, τεχνίτες κλπ (αν και υπολογίσαμε ότι στην πραγματικότητα αυτά τα ποσά και οι αποδόσεις μπορούν να φτάσουν σε ψηλότερο επίπεδο όπως 22-23%) έχουμε άλλο ένα 15% για χρηματοδότηση. Προσθέτοντας την συνεισφορά των γεωργών έχουμε άλλο ένα 25%. Σε περίπτωση βελτίωσης του εδάφους η προσφορά του αγρότη θα είναι μεγαλύτερη. Προκειμένου να επιτευχθεί ο εξαγροτισμός μπορούν να επανεγκατασταθούν όσοι έχουν μικρές αποταμιεύσεις οι οποίες δύναται να χρησιμοποιηθούν για αυτό το σκοπό είτε μπορεί να δοθεί σε μελλοντικούς εποίκους η δυνατότητα να αποταμιεύσουν μέσω παρακράτησης από τους μισθούς τους αρκετά ώστε να αγοράσουν ένα μερίδιο 25% δημιουργώντας μια μικροϊδιοκτησία.

Το υπόλοιπο 25% θα καλυφθεί από την οικοδομική και δανειοδοτική εταιρεία (σ.σ εννοεί την κρατική τράπεζα στην οποία αναφέρθηκε παραπάνω «είναι απαραίτητο η χρηματοδότηση να πραγματοποιηθεί από μία τράπεζα που θα έχει συσταθεί αποκλειστικά για αυτόν τον σκοπό ως μια κρατική εταιρεία οικοδομών και δανειοδοτήσεων») η οποία θα εκδώσει πιστώσεις. Με την έκδοση πιστώσεων θα καλυφθεί το μη διαθέσιμο από φορολογικά έσοδα μέρος των χρημάτων. Τώρα θα εξετάσω το πρόβλημα - το οποίο δεν χρειάζεται να εξηγήσω λεπτομερέστατα - της παραγωγικής δημιουργίας πιστώσεων. Η παραγωγική δημιουργία πιστώσεων είναι δυνατή μόνο από ένα έντιμο κράτος το οποίο βρίσκεται σε θέση να σταματήσει την κατάλληλη στιγμή αποτρέποντας δυσάρεστες εξελίξεις.

Θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι για όλα αυτά τα νέα εργασιακά σχέδια μια αντίληψη πρέπει να απορριφθεί εντελώς: ο καπιταλιστικός υπολογισμός του κέρδους. Δεν θα ρωτάμε πόσος τόκος δύναται να παραχθεί από μία εργασία προκειμένου να γεμίσουν τα ταμεία του τοκογλύφου. Θα εξετάζουμε μόνο κατά πόσο η χρηματοδότηση τέτοιων έργων επηρεάζει την ευημερία ολόκληρου του έθνους και τι μπορούν να προσφέρουν τέτοια έργα στις πολιτιστικές, οικονομικές και πολιτικές ανάγκες του λαού. Δηλαδή θα πράττουμε σύμφωνα με αυτό που σε εμένα αρέσει να αποκαλώ εθνικοσοσιαλιστικό υπολογισμό του κέρδους.

Το πιο σημαντικό όμως είναι η μείωση των τόκων. Αν δεν απαλλαγούμε από τους τόκους - μειώνοντας τους σε ένα υποφερτό επίπεδο - και τους προδοτικούς ελιγμούς των τραπεζών δεν θα υπάρξει καμία ανάκαμψη στη Γερμανία και όλες οι δυνατότητες που απαρίθμησα παραπάνω θα παραμείνουν δίχως νόημα. Μιλούν για τόκο 5% αλλά κοιτάζοντας πιο προσεκτικά κανείς βρίσκει 2% πρόσθετη χρέωση, άλλα 2% παροχή πίστωσης και στην συνέχεια άλλο 1% ως πρόνοια έναντι υπερανάληψης. Δηλαδή στην πραγματικότητα δεν υπάρχει τόκος κάτω από 10%. Αυτή είναι μια αφόρητη κατάσταση για έναν λαό που πρέπει να ανασυγκροτήσει την οικονομία του μέσω της εργασίας και των δημοσίων έργων. Οι τόκοι δημιουργούν κεφάλαιο μόνο σε κερδοφόρες οικονομίες. Όταν οι τόκοι καταβάλλονται από το πραγματικό κεφάλαιο τότε το κεφάλαιο καταστρέφεται.

Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι όταν στην Γερμανία αντιμετωπίζουμε την αναγκαιότητα να οργανώσουμε την εσωτερική οικονομία δεν μπορούμε παρά να αναδιοργανώσουμε και την κοινωνική μας ζωή. Η αναδιοργάνωση της οικονομίας και της κοινωνίας είναι προτιμότερη από την πείνα και την παρούσα κατάσταση. Όλο αυτό έχει ως συνέπεια το να βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μία νέα εποχή από την οποία δεν μπορούμε να δραπετεύσουμε.

Ο καγκελάριος Bruning έχει σίγουρα προσεγγίσει αυτά τα προβλήματα με καλή θέληση, δεν το αμφισβητήσαμε ποτέ, αλλά μου φαίνεται ότι είναι αδύνατον να λυθούν όσο σπαταλάει τις δυνάμεις του ασχολούμενος με τα ετερογενή κόμματα που απαρτίζουν την κυβέρνηση. Θεωρώ αδύνατον να επιτευχθεί μακροπρόθεσμη διακυβέρνηση από ένα πλήθος κόμματων πολλώ δε μάλλον να λυθούν τόσο σημαντικά προβλήματα. Για τον λόγο αυτό η «επανάσταση των ψηφοφόρων», όπως αποκαλείται συχνά αυτό το οποίο βιώνουμε σήμερα, έχει δίκιο.  Μικρά κόμματα των οποίων τα αιτήματα είναι αντιστρόφως ανάλογα του μεγέθους τους και τα οποία λόγω της εσωτερικής τους αδυναμίας υπόκεινται σε κάθε είδους διεφθαρμένες επιρροές πρέπει να εξαφανιστούν και δεν υπάρχει αμφιβολία για αυτό.

Σε μεγάλο βαθμό ο γερμανικός λαός έχει πειστεί από τον Αδόλφο Χίτλερ και το κίνημα του. Έχουμε κερδίσει για τους εαυτούς μας το δικαίωμα να κυβερνήσουμε χτίζοντας αυτό το κίνημα από το μηδέν εναντίον όλων σας. Μόνο ο Κύριος μπορεί να μας δώσει την εκπλήρωση και η Ιστορία την κρίση της.

Ο «φασιστικός σοσιαλισμός» του Drieu la Rochelle (https://samuraithsdyshs.wordpress.com/)

 


Ο Pierre Drieu La Rochelle ήταν ένας από τους μεγαλύτερους Γάλλους συγγραφείς. Παραγνωρισμένος στα σχολικά προγράμματα στη Γαλλία, όπως συμβαίνει και σε άλλες χώρες για διανοούμενους μη κομφορμιστές, όπως για παράδειγμα στην Ιταλία ο Ezra Pound ή ο Berto Ricci

Ο Drieu παραμένει ένας από τους μεγαλύτερους ερμηνευτές της προπολεμικής «κρίσης» του φιλελεύθερου και αστικού κόσμου, στην οποία επιχείρησαν ο κομμουνισμός και ο φασισμός να δώσει απάντηση. 

Είναι αυτές τις μέρες, στις 15 Μαρτίου το 1945, που αυτοκτόνησε αηδιασμένος από την ήδη υπάρχουσα αλλά και επερχόμενη παρακμή. Είναι από τους αγαπημένους εμπνευστές σκέψης μου, οπότε και με αφορμή τον θάνατο του θα κάνω κάποιο μικρό αφιέρωμα. Είναι ένα πνεύμα που αξίζει πραγματικά να ασχοληθείτε. Εγώ θα σας δώσω μέσα και από αυτό το άρθρο και από άλλα φυσικά, δείγματα του πνεύματος και της σκέψης του.

Το 1934 ο Pierre Drieu La Rochelle δημοσίευσε το εξαίσιο πολιτικό έργο του, ο “Φασιστικός Σοσιαλισμός”, ένα κρίσιμο βιβλίο για την κατανόηση της πολιτικής δυναμικής της νεωτερικότητας. Σε αυτό το έργο ο Drieu εξέτασε την ασυνέπεια των δύο κατηγοριών, «αριστερά-δεξιά», όπως ήδη εκδηλώθηκε στην εποχή του, εκείνη μεταξύ των δύο παγκοσμίων πολέμων. 

Φορτωμένες με σχεδόν μεταφυσικές αξίες στην πραγματικότητα αυτές οι κατηγορίες είναι ιστορικά κινητές, τα περιεχόμενά τους είναι ανταλλάξιμα και μπορούν να συγχωνευθούν σε νέες συνθέσεις. Αυτή ακριβώς ήταν η σύνθεση, ή η προσπάθεια μιας σύνθεσης, που παρήγαγε τον φασισμό ως σύγκλιση και συγχώνευση μεταξύ εθνικισμού και σοσιαλισμού. 

Μια προσπάθεια που βρισκόταν σε εξέλιξη τουλάχιστον από τα μέσα του 19ου αιώνα και ίσως, από την εποχή των Ιακωβίνων και τη ρομαντική εποχή, με όλα τα συνδεδεμένα φαινόμενα που αφορούσαν ιδιαίτερα την Ιταλία. 

Ο Pierre Drieu La Rochelle ωστόσο, δεν χρησιμοποίησε καθόλου απολογητικούς τόνους. Στο έργο του, ενώ τηρούσε ιδανικά την προσπάθεια, διατήρησε μια ορισμένη απόσπαση ως διανοούμενος που κατέγραφε τις τάσεις της εποχής του. 

Δεν δίστασε – μαζί με την εκτίμηση διαφόρων πτυχών όπως τις καινοτόμες και επαναστατικές, «αριστερές» – να τους υποβάλει σε κριτική μαζί με άλλες πτυχές των φασιστικών καθεστώτων και των γαλλικών κινημάτων που εμπνεύστηκαν από τον φασισμό και που κατά τη γνώμη του, δεν είχαν ακόμη επιτύχει μια αποτελεσματική σύνθεση μεταξύ σοσιαλισμού και έθνους. 

Θα έλεγα ότι στον Drieu, ήταν δύσπεπτος ο «χορωδιακός κομφορμισμός», όπως έγραφε. Από την άλλη αναπόφευκτα συνδέθηκε με τη μαζική συναίνεση που απολάμβαναν οι φασισμοί, κάτι που ο Pierre Drieu La Rochelle κατανοούσε τέλεια ακόμη και ως «ελευθεριακός» που ήταν γράφοντας στο βιβλίο του αυτό: 

«Η ελευθερία έχει εξαντληθεί, ο άνθρωπος πρέπει να αποκατασταθεί στα πιο σκοτεινά του βάθη. Είμαι εγώ που το λέω – εγώ, ο διανοούμενος, ο αιώνιος ελευθεριακός».

για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο εδώ ...

Αυτόνομοι Αθηνών & Βlood and Honour: Μνημείο Καραϊσκάκη Φάληρο Πειραιώς


 

Αποκλειστικό: συνέντευξη του Γιώργου Κουτιώλα, ενός εκ των παρουσιαστών της «Αντικαθεστωτικής Επικαιρότητας»

Αποκλειστικό: συνέντευξη του Γιώργου Κουτιώλα, ενός εκ των παρουσιαστών της «Αντικαθεστωτικής Επικαιρότητας»

Ο Γιώργος Κουτιώλας είναι «διάσημος» από την συμμετοχή του στην διαδικτυακή εκπομπή «Αντικαθεστωτική Επικαιρότητα»

Μια αναγνωρίσιμη μορφή του ελληνικού «νεοναζισμού» ο οποίος δεν διστάζει να πει τι πιστεύει, γεγονός που συχνά έχει προκαλέσει αντιδράσεις εντός του «χώρου». 

Πολλοί συναγωνιστές έχουν εκφράσει κατά καιρούς διαφωνίες αλλά και απορίες σχετικά με τις θέσεις και τις απόψεις των παρουσιαστών. 

Έτσι λοιπόν είναι μια καλή ευκαιρία να θέσουμε κάποιες καίριες ερωτήσεις αν και διαφωνούμε μαζί του σε σχέση με ιστορικά πρόσωπα και πολιτικές καταστάσεις. 

Υπενθυμίζουμε ότι ο «Μαύρος Κρίνος» αποτελεί ένα ελεύθερο βήμα για όλους όσους δεν φοβούνται τον διάλογο και την πολιτική αντιπαράθεση.

Αρχικά αφού σας ευχαριστήσω και προτού ξεκινήσω να διαβάζω τις ερωτήσεις θα αποσαφηνίσω το εξής για να μην υπάρξει παρεξήγηση. Εγώ είμαι Εθνικοσοσιαλιστής. Είμαι ενήμερος ότι το ιστολόγιο σας προβάλει μεταξύ άλλων την υποτιθέμενη αριστερή πλευρά του εθνικοσοσιαλισμού. 

Ο εθνικοσοσιαλισμός δεν έχει σχέση ούτε με την αριστερά ούτε με την δεξιά. Είναι αυθύπαρκτος γεγονός ότι κάποιοι Εθνικοσοσιαλιστές προήλθαν είτε από την αριστερά είτε από την αστική δεξιά δεν σημαίνει τίποτα. 

Η ορολογία αριστερά/δεξιά δεν μας αγγίζει ως Εθνικοσοσιαλιστές καθότι αυτές οι δυο οικονομικές έννοιες αποτελούν τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος που δημιουργήθηκε με την αρωγή του τεκτονισμού όντας μια εξαμβλωματική τερατογένεση του διαφωτισμού και της γαλλικής επανάστασης των Ιακωβίνων. 

Όσο για το θέμα των αδερφών Στράσσερ στο οποίο έχετε επιμείνει αυτό έχει λυθεί από τις 30 Ιουνίου του 1934 με την νύχτα των μεγάλων μαχαιριών. 

Ο δε Όττο έχει αποδειχθεί ιστορικώς τι ήταν. Ένας δειλός, φυγάς, ψευτοαντιστασιακός που μιλούσε χωρίς αντιπάλους εκ του ασφαλούς. Πολιτικός και πολιτικώς μύκητας. Παράτησε την οικογένεια του και έζησε δεκαετίες ολόκληρες από δω και από κει ανεπάγγελτος και σιτιζόμενος από τους εχθρούς της Ευρώπης.

Πες μας λίγα λόγια για σένα για όσους δεν σε γνωρίζουν

Οι ρίζες μου βρίσκονται δίπλα στον ποταμό Αλιάκμονα στο Μακεδονικό βασίλειο της Ελίμειας εντός του σημερινού νομού Κοζάνης. Η σημερινή ονομασία προέρχεται από το σλαβικό Κόζιαν που υπάρχει σε πολλά βαλκανικά ιδιώματα. Προσωπικώς δεν με ενδιαφέρει αυτή η ονομασία και δεν την αποδέχομαι. Η αρχαία πόλη λεγόταν Τύρισσα και είχε ιδρυθεί από τους Τυρρηνούς, οι οποίοι ανήκουν στα Ελληνικά φύλα από τους οποίους προέρχονται και οι Ετρούσκοι. Η πόλη όμως αυτή ήταν μικρής σημασίας. Η σπουδαία πόλη ήταν η Αιανή από την οποία κατάγετο ο στρατηγός Πολεμοκράτης. Έχω σπουδάσει στον τομέα των επιστημών υγείας. Είμαι ελεύθερος επαγγελματίας.

Πότε ξεκίνησε η συμμετοχή σου στην εκπομπή «Αντικαθεστωτική Επικαιρότητα» και τι θέλεις να πετύχεις μέσα από αυτή;

Με τον Χάρη ήμουν σε επαφή από πριν καθώς οι εκπομπές γινόντουσαν σε άλλο διαδικτυακό κανάλι στο οποίο εμφανιζόμουν και εγώ. Το 2021 συνέβησαν μια σειρά γεγονότων τα οποία μας οδήγησαν σε κοινό πεδίο δράσης και δραστηριοποιήθηκα με άρθρα στην ιστοσελίδα και με συνεχή πλέον παρουσία στην διαδικτυακή εκπομπή η οποία είχε καθιερωθεί και πριν από την δική μου εμφάνιση και πλέον αποτελεί την εκπομπή με τις περισσότερες θεάσεις στον επονομαζόμενο «χώρο». Οι Έλληνες Εθνικοσοσιαλιστές είμαστε λίγοι.

Πως βλέπεις το πολιτικό αποτύπωμα των 100 + εκπομπών καθώς και τις χιλιάδες προβολές και τα χιλιάδες σχόλια που τις συνοδεύουν;

Δεν μπορώ να μιλήσω για τις εκπομπές στις οποίες δεν ήμουν παρών. Οι εκπομπές είναι μόνο ένα μέρος της προσπάθειας. Γίνονται άλλες εργασίες που δεν φαίνονται και εκεί επικεντρώνεται όλη μου η ενέργεια. Στον δημόσιο διάλογο τα πράγματα είναι περίπλοκα καθώς το νομικό καθεστώς που έχει επιβληθεί από τους αόρατους περιούσιους εξουσιαστές δεν επιτρέπει να λες τα πράγματα με το όνομα τους διότι αυτοί  φοβούνται και μισούν την αλήθεια. Αυτό το γεγονός θα επιδεινωθεί ενώ ήδη έχει ξεφύγει σε σημείο που όχι απλώς πέφτει η εκπομπή από την πλατφόρμα αλλά ερεθίζει τους εισαγγελείς και τους επαγγελματίες μηνυτές με μεγάλη πιθανότητα να επέμβουν. Προσωπικώς δεν με τρομοκρατούν ούτε με ανησυχούν. Αυτοί κάνουν την δουλειά τους και εγώ την δική μου.

Τα σχόλια δεν είναι χιλιάδες αλλά είναι πάρα πολλά και προέρχονται από διαφορετικές πλευρές. Ένα μεγάλο μέρος προέρχεται από εθνικοσοσιαλιστές. Όμως υπάρχει αρκετός κόσμος που παρακολουθεί την εκπομπή. Ο κόσμος αλληλεπιδρά και προβληματίζεται. Η εποχή της νεοτερικότητας θα είναι αδυσώπητη πάνω στις μάζες. Θα τις συντρίψει. Η δράση του παγκόσμιου ιερατείου των περιούσιων φέρνει και την αντίδραση του κόσμου. Είναι η φύση.

Αληθεύει ότι φανατικοί εχθροί αποτελούν τους πιο πιστούς ακόλουθους του καναλιού σας;

Ποιοι είναι πλέον οι εχθροί και ποιοι οι φίλοι; 

Το ερώτημα δεν είναι ρητορικό. 

Τις εκπομπές τις βλέπουν αναρχικοί, μπολσεβίκοι, «εθνικιστές», δωδεκαθειστές, χριστιανοί, κομμουνιστές, παλαιοημερολογίτες. Έχει τύχει την ίδια ακριβώς ημέρα να μου μιλήσει αναρχικός και αμέσως μετά «εθνικιστής» λέγοντας μου και οι δύο ότι παρακολουθούν τις εκπομπές. Ένας νεοδημοκράτης με συνάντησε τυχαία στο δρόμο και μου λέει «και εγώ τα ίδια πράγματα πιστεύω αλλά είμαι νέα δημοκρατία διότι μου βρήκαν δουλειά». Εννοείται βέβαια πως δεν πιστεύει τα ίδια πράγματα που πιστεύω εγώ. Αυτό δεν χρειάζεται περαιτέρω ανάπτυξη. Στην καθημερινότητα μου βλέπω πολύ κόσμο λόγω της δουλειάς μου και ορισμένοι έχει τύχει να μου αναφέρουν ότι έχουν δει κάποιες εκπομπές.

Αυτοπροσδιορίζεσαι ως Εθνικοσοσιαλιστής. 

Τι σημαίνει για σένα ο Εθνικοσοσιαλισμός;

Δεν φτάνει ο χώρος να απαντήσω. Δεν υπάρχει σύντομη απάντηση.

Είμαι Εθνικοσοσιαλιστής δηλαδή εθνοκοινωνιστής ή κοινωνικός εθνικιστής και φυλετιστής. Ο όρος ναζιστής είναι μια επινόηση. Πουθενά σε επίσημο έγγραφο δεν θα βρείτε την σύντμηση Nazi. Τους όρους ναζί και ναζισμός επινόησε ο δημοσιογράφος Κόνραντ Χέιντεν ο οποίος ήταν μαρξιστής, κίναιδος και Ιουδαίος. Το έκανε για να γελοιοποιήσει τον Εθνικοσοσιαλισμό (nationalsozialismus) δημιουργώντας ένα υποκοριστικό (na-zi) για ευρεία λαϊκή κατανάλωση και για τον τύπο. Έχει επικρατήσει στον μεταπολεμικό κόσμο ως αρνητικός χαρακτηρισμός. Προσωπικώς αποδέχομαι τον όρο όχι για άλλο λόγο αλλά κυρίως γιατί δεν μετανιώνω για τίποτα και δεν απολογούμαι σε δημοκράτες και μπολσεβίκους. Είμαι Ναζί. Τέλος. Είναι τιμή μου η πίστη.

Σημασία έχει να δούμε τι πραγματικά είναι ο εθνικοσοσιαλισμός του οποίου η φυσική και η μεταφυσική δεν έχει ακόμη αναλυθεί σε έκταση και βάθος. Οι «εθνικιστές» δεν θα μπορέσουν ποτέ να καταλάβουν ούτε μια παράγραφο του εθνικοσοσιαλισμού. Εθνικοσοσιαλιστής δεν γίνεσαι, γεννιέσαι. Χρειάζεται η γενετική προδιάθεση. Τον εθνικοσοσιαλισμό τον ανακαλύπτεις μέσα σου στο διάβα της ζωής. Τον συνειδητοποιείς και τον εφαρμόζεις κάθε μέρα καθώς διαβαίνεις το μονοπάτι. Το μονοπάτι της αρετής, της τιμής και του αίματος.

Ο εθνικοσοσιαλισμός είναι η φύση του Λευκού Ευρωπαίου, του Άριου και Άρειου. Κανένας μη Ευρωπαίος δεν μπορεί να είναι Εθνικοσοσιαλιστής. Μόνο να τον παριστάνει μπορεί. Κάθε  Ευρωπαίος στο αίμα, την καταγωγή, την συνείδηση, το φρόνημα, την συναίσθηση και την ενσυναίσθηση οφείλει να είναι Εθνικοσοσιαλιστής. Αν δεν είναι Εθνικοσοσιαλιστής τότε κάποιο ή κάποια από τα παραπάνω συστατικά που προανέφερα, λείπει.

Ο Εθνικοσοσιαλισμός δεν είναι ούτε πολίτευμα ούτε ιδεολογία. Είναι η θεώρηση του σύμπαντος κόσμου μέσα στην Άρια πολιτεία. Είναι το μονοπάτι του ανθρώπου που οδηγεί από το σιδηρούν γένος στο ηρωικό. Είναι μια ολοκληρωμένη κοσμοθεωρία η οποία δεν είναι νέα ούτε αρχαία. Είναι αρχέγονη και παντοτινή. Αποτελεί την μόνη αλήθεια πάνω στον πλανήτη.

Και ας έρθουμε στο τώρα. Όλη η Ευρώπη και πιο συγκεκριμένα η Ελλάς υποφέρει σε κοινωνικό επίπεδο, σε οικονομικό, πολιτιστικό, πολιτισμικό. Για πρώτη φορά στην γνωστή ιστορία κινδυνεύει με βιολογικό αφανισμό η φυλή. Μόνο ο Εθνικοσοσιαλισμός είναι ο πραγματικός αντίπαλος του διεθνούς κατεστημένου της ελίτ των  περιούσιων που ως παρασιτικός ιός έχει εξαπλωθεί και έχει προσβάλλει και υποδουλώσει όλα τα έθνη και όλα τα κράτη. 

Αυτοί αποτελούν μια μικρή κλίκα η οποία ρουφάει τις ζωές και τις ψυχές των ανθρώπων ώστε να κορεστεί ο Μολώχ που κάθε ένας από αυτούς κουβαλάει μέσα του από την εποχή της Βαβυλώνας και πιο πριν. Υπάρχουν λύσεις που μόνο μέσα από την εφαρμογή της Εθνικοσοσιαλιστικής πολιτείας μπορούν να δοθούν.

Ο Εθνικοσοσιαλισμός δεν είναι για όλους, είναι για κάποιους. Είναι για εκείνη την ιερά αριστοκρατική μειοψηφία του αίματος και της φυλής η οποία πάντα έδινε τις λύσεις και θα τις δίνει εις το διηνεκές. Όταν όμως εφαρμοστεί στο κράτος και το κράτος οικοδομήσει την Πολιτεία τότε τα οφέλη του είναι για όλους. Όλος ο λαός και όλο το έθνος θα επωφεληθεί από τον εφαρμοσμένο εθνικοσοσιαλισμό. Πλέον ο λαός παύει να είναι μια πληθυσμιακή μάζα αστών και πληβείων και μετατρέπεται σε φυλή αρίστων.

Δεν μπορώ να σας αναλύσω στο παρόν κείμενο το σύγχρονο και πλήρως εφαρμόσιμο Εθνικοσοσιαλιστικό πρόγραμμα το οποίο περιλαμβάνει νόμους και αξιώματα  που οδηγούν σε πραγματικές λύσεις για το σήμερα. Λύσεις για το τώρα. Ο εφαρμοσμένος Εθνικοσοσιαλισμός μέσα στην Ελληνική Πολιτεία θα είχε άμεσα αποτελέσματα σε θέματα κοινωνικής πολιτικής, στο σύστημα υγείας, παιδείας, στην τέχνη, στην επιστήμη, στο δημογραφικό, στην πληθυσμιακή και διοικητική αποκέντρωση, στον τομέα των οικονομικών και κυρίως στα θέματα της εξωτερικής πολιτικής και της εδαφικής ακεραιότητας και ολοκλήρωσης του Ελληνικού ζωτικού χώρου.

Ο Εθνικοσοσιαλισμός στην κεφαλή της Ευρώπης θα έδινε την τελική λύση απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στο ΝΑΤΟ, στην Ρωσία, στις ΗΠΑ, στο ευρώ, στην ενεργειακή εξάρτηση, στην φτώχεια, στην κοινωνική αποσάθρωση και θα οδηγούσε στον φυλετικό και εδαφικό Ευρωπαϊκό ολοκληρωτισμό. 

Αυτά βέβαια δεν μπορούν να γίνουν έτσι απλά βάζοντας μερικές υπογραφές σε νομοσχέδια. Πρέπει να δημιουργηθεί ένα πολυεπίπεδο υπόβαθρο φυλετικού κοινωνισμού και κοινοτισμού. Οι συνθήκες μέσα στις οποίες θα πραγματωθεί το ποθούμενο θα είναι οι πλέον συνταρακτικές και δύσκολες για το Ελληνικό Έθνος και για όλους τους Ευρωπαίους. 

Εδώ ξεκινάει η μεταφυσική του Εθνικοσοσιαλισμού και εδώ σταματάει η ανάλυση μου διότι δεν υπάρχει χώρος ούτε χρόνος και δεν είναι για όλους. Ένας εφαρμοσμένος Εθνικοσοσιαλισμός σήμερα θα ξεσήκωνε την οργή και τον θυμό των περιούσιων της διεθνούς ελίτ σε επίπεδα πάνω από αυτά που προκάλεσαν τον δεύτερο μεγάλο πόλεμο του προηγούμενου αιώνα. 

Αυτοί οι οποίοι θα επιχειρούσαν το εγχείρημα θα ήταν μια ολιγομελής ομάδα εκλεκτών της φυλετικής αριστοκρατίας αποφασισμένοι και πρόθυμοι. Για αυτούς ισχύει το Ομηρικό ως είπεν ο Αχιλλέας :

λετο μέν μοι νόστος, τρ κλέος φθιτον σται

Προσφάτως εσύ και ο Χάρης Τ. είχατε αναφερθεί στην εκπομπή για τα μελλοντικά σας πολιτικά σχέδια. Έχει κάτι αλλάξει από εκείνη την εποχή, έχετε επανασχεδιάσει τους στόχους σας;

Γίνεται μια τιτάνια προσπάθεια με ανιδιοτέλεια και αυταπάρνηση και οι στόχοι είναι συγκεκριμένοι. Ο αγών θα συνεχιστεί.

Πριν λίγες ημέρες είδε το φως της δημοσιότητας μια φωτογραφία του Δημήτρη Ζαφειρόπουλου με τον Κωνσταντίνο Πλεύρη σε μια κοινή βραδινή έξοδο. Επειδή γνωρίζουμε ότι συνομιλείς αλλά και εκτιμάς ιδιαίτερα τον Κωνσταντίνο Πλεύρη γνωρίζεις αν αναμένεται κάποιο είδος συνεργασίας με το «Εθνικό Μέτωπο» ενόψει των εκλογών ;

Με τον κ. Κωνσταντίνο Πλεύρη με συνδέει μια σχέση ετών αμοιβαίας εκτίμησης και φιλίας. Δεν προέρχομαι από κόμματα και οργανώσεις. Δεν έχω περάσει από 10 διαφορετικά γραφεία μέχρι να βρω ένα στασίδι στον «χώρο» και δεν αλλάζω απόψεις κάθε μήνα. Δεν μετανιώνω για τίποτα. Σχετικά με την φωτογραφία σας απαντώ. Φωτογραφία είδατε και καμιά ανακοίνωση. Είμαστε σε πλήρη προεκλογική περίοδο και όπως συνήθως συμβαίνει γίνονται διάφορες συζητήσεις.

Με ποιες ομάδες και κινήσεις έχεις επαφές και ποια η άποψη σου για την Αυτονομία;

Είμαι σε επαφή με πάρα πολύ κόσμο από όλη την επικράτεια και από την Ευρώπη. Ορισμένοι είναι οργανωμένοι σε ομάδες ή σε κινήματα. Άλλωστε από τις 8/5/1945 όλοι είμαστε αυτόνομοι αφού δεν υπάρχει ούτε οργάνωση ούτε αρχή και ο Οδηγός λείπει. Είμαστε μονόλυκοι που πρέπει να οργανωθούμε.

Από τα πρόσωπα του ιστορικού Ελληνικού Εθνικοσοσιαλισμού ποια είναι αυτά που έχεις περισσότερο σε εκτίμηση;

Δεν υπήρξε ποτέ Ελληνικός Εθνικοσοσιαλισμός. Ίσως υπάρξει στο μέλλον. Προσωπικώς αγωνίζομαι  με όλες μου τις δυνάμεις για να υπάρξει. Υπήρξαν και υπάρχουν υπέροχοι Έλληνες Εθνικοσοσιαλιστές. Πρόκειται για προσωπικότητες που έδρασαν είτε κατά μόνας είτε σε ολιγομελείς ομάδες. Από τους στρατιωτικούς ξεχωρίζω τους Γεώργιο Τσολάκογλου, Γεώργιο Μπάκο και τα αδέρφια Κουρκουλάκου.

Ποιες ιστορικές προσωπικότητες ξεχωρίζεις από την δράση τους στον Δεύτερο Μεγάλο Πόλεμο;

Δεν φτάνει ο χώρος να απαντήσω.

Πάνω απ’ όλα ως Έλλην αναγνωρίζω τις υπηρεσίες που προσέφεραν προς το Έθνος πολεμιστές, στρατιώτες και αξιωματικοί όπως ο Χαράλαμπος Κατσιμήτρος, ο Κωνσταντίνος Μπακόπουλος, ο Δημήτριος Ίτσιος, ο Γιώργος Σαλβάνος. Οι περήφανοι αξιωματικοί Ζήσης και Βερσής που αυτοκτόνησαν μην μπορώντας να υπομείνουν την ήττα και τον αφοπλισμό.

Κάθε Λευκός Άριος Ευρωπαίος που έδωσε μάχη ενάντια στις στρατιές των κομμουνιστών Σλάβων μπολσεβίκων της στέπας είναι ένας ήρωας. Υπάρχει όμως πιο μεγάλος εχθρός; Ναι υπάρχει. Είναι εκείνος τον οποίο κάποιοι πιο παλιοί από εμάς ονόμαζαν weiße jude. Είναι ο υπερατλαντικός δυνάστης, ο απεσταλμένος του Ιερατείου ο οποίος δεν είναι λευκός. Έπαψε να είναι λευκός και υποβιβάστηκε σε περιτμημένο άσπρο. Ο παγκόσμιος δημοκράτης. Ο παγκόσμιος κλέφτης. Ο υλιστής αποστάτης της λευκής φυλής.

Πάντα να θυμάστε τον Πάττον, τον σφαγέα της λευκής Ευρώπης. Τον Εβραίο Αϊζενχάουερ που έπειτα τον έκαναν και πρόεδρο του υπερατλαντικού Ισραήλ και στου οποίου τα στρατόπεδα συγκέντρωσης πέθαναν 2 εκατομμύρια Εθνικοσοσιαλιστές και από τις ορδές των Ορκοποιημένων στρατιωτών που έφερε στην Ευρώπη βιάστηκαν χιλιάδες γυναίκες. 

Τον Βρετανό ποντικό των ανακτόρων Μοντγκόμερι με τις ευλογίες του οποίου έγιναν οι βομβαρδισμοί σε όλη την Ευρωπαϊκή επικράτεια ισοπεδώνοντας πόλεις ολόκληρες και κατακαίγοντας εκατοντάδες χιλιάδες αμάχους. 

Και βέβαια τον μπολσεβίκο Σλάβο Ζούκοφ τα Ορκ του οποίου υπό την πνευματική καθοδήγηση του περιούσιου Έλια Έρενμπεργκ βίασαν σκότωσαν και ατίμωσαν την ευγενική ψυχή της Ευρώπης.

Εναντίον όλων αυτών η Ευρώπη θα γεννά πάντα παιδιά όπως τον Γιόχεν Πάιπερ, όπως τον Μίχαελ Βίτμαν, όπως τον Κουρτ Μάγιερ, όπως τον Σεβαστιανό Φουλίδη, όπως τον Θωμά Μπουρτζάλα, όπως τον Λεόν Ντεγκρέλ, όπως τον Όττο Σκορτσένι και οι οποίοι θα ακολουθούν πάντα το μονοπάτι του αίματος και της τιμής απέναντι στα στίφη των βαρβάρων που στέλνουν οι περιούσιοι.

H 1η μεραρχία Leibstandarte κουβάλησε στους ώμους της μεγάλο επιχειρησιακό όγκο και ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες ακόμη και όταν μετατράπηκε σε μεραρχία Γρεναδιέρων Πάντσερ. Προσωπικότητες όπως ο Πάιπερ και ο Μάγιερ έλαμψαν. Άξια τέκνα της Ευρώπης. Το δεύτερο τεθωρακισμένο σώμα των Πάντσερ στο οποίο ανήκαν τόσο οι ουλαμοί της Leibstandarte όσο και η 2η μεραρχία Das Reich και η 3η μεραρχία Totenkopf υπήρξε το σφυρί του Θωρ ενάντια στα στίφη των Ορκ της ανατολής και της δύσης. 

Οι διοικητές υπήρξαν φοβεροί και τρομεροί πολεμιστές όπως ο Σεπ Ντίτριχ, ο Πωλ Χάουσερ και ο Θεόδωρος Άϊκε. Φέρθηκαν όπως έπρεπε στους μπολσεβίκους ειδικά στην 3η μάχη του Χάρκοβο αλλά και στους γιάνκηδες πάνω απ’όλα.

Θα ήθελα να γράψω για τον Ρόμμελ και τον Ρούντστεντ καθώς και για την 6η στρατιά και τον Ντίτριχ αλλά δεν υπάρχει χώρος. Να μην λησμονηθεί ο ναύαρχος Λούτγενς και ο πολύς Κάρολος Ντένιτς ο οποίος έχασε τρεις γιους στον πόλεμο και στο τέλος προσπάθησε να συνεχίσει τον πόλεμο και όχι να συνθηκολογήσει άνευ όρων.

Υπάρχουν δεκάδες παραδείγματα σπουδαίων ανθρώπων. Θα σας γράψω ένα πολύ συγκινητικό. Ο πιλότος της Λουφτβάφε Χάινριχ Έρλερ ο οποίος αφού κατέρριψε 2 αμερικανικά βομβαρδιστικά με το Μέσερσμιτ στο οποίο επέβαινε στέλνει το τελευταίο μήνυμα μέσω ασυρμάτου: 

«Τεό εδώ Χάινριχ. Κατέριψα 2 βομβαρδιστικά. Δεν έχω πυρομαχικά. Θα πέσω πάνω τους. Θα σε δω στη Βαλχάλα» και έτσι χωρίς άλλα πυρομαχικά έριξε και το τρίτο βομβαρδιστικό B-24 εμβολίζοντας το  στον αέρα. Εκπλήρωσε στο ακέραιο την αποστολή του και πέρασε στην αθανασία. Δεν υπάρχουν σήμερα τέτοιοι πολεμιστές, τέτοιοι Ευρωπαίοι, τέτοιοι Εθνικοσοσιαλιστές.

Να τονιστεί η δράση της 12ης τεθωρακισμένης μεραρχίας Hitlerjugend η οποία σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες μονάδες των Πάντσερ Γρεναδιέρων φέρθηκαν όπως έπρεπε σε Αγγλογάλλους και κυρίως στους γιάνκηδες. Καλά τους έκαναν και λίγα ήταν. Την επόμενη φορά νίκη! Σκοπίμως δεν ανέφερα τον Ρούντολφ Εςς διότι η περίπτωση αυτού του ανθρώπου δεν μπορεί να αναλυθεί με την φυσική έννοια του Εθνικοσοσιαλισμού αλλά με την μεταφυσική του και την οποία δεν θα αγγίξω στο παρόν κείμενο.

Έχετε σκοπό να προχωρήσετε σε νέες εκπομπές μέσα από το κανάλι σας ή πιστεύεις ότι έχει κλείσει ένας πρώτος κύκλος ενημέρωσης;

Οι εκπομπές θα συνεχιστούν και θα πυκνώσουν. Πέρα από την επικαιρότητα η οποία απασχολεί άμεσα υπάρχουν ιδεολογικά θέματα τα οποία πρέπει να αναλυθούν δημόσια. Η εκπομπή είναι ένα μέσω επικοινωνίας με τους συναγωνιστές και όσους βρίσκονται κοντά μας.

Ποια η θέση σου απέναντι στην μουσική σκηνή του NSBM;

Η μουσική είναι τέχνη και επιστήμη συνάμα. Έχει αποδειχθεί ότι έχει ιαματικές ιδιότητες. Στο επονομαζόμενο nsbm έχει κρυφτεί η θεματολογία του Εθνικοσοσιαλισμού τις τελευταίες δεκαετίες. Πρέπει να εμφανιστεί ξανά ο Εθνικοσοσιαλισμός στην τέχνη. Στον χώρο της μουσικής πρέπει να ξεκολλήσει από το συγκεκριμένο είδος και να περάσει και σε άλλες βαθμίδες ώστε να αποκτήσει την αισθητική που του αρμόζει ώστε να διαχυθεί στην κοινότητα. Το θεωρώ ανέφικτο βέβαια με τα σημερινά κοινωνικά και πολιτιστικά κατεστημένα.

Πως βλέπεις την σύγχρονη πολιτική και κοινωνική κατάσταση;

Ζούμε στα ερείπια της ήττας του 1945. Ο κόσμος που έφτιαξαν οι νικητές του τελευταίου μεγάλου πολέμου είναι μια άρρωστη και νοσηρή δυστοπία για εμάς και μια φυλακή για τους αστούς η οποία θα γίνει ο χειρότερος εφιάλτης τους. Όσο και αν το σύστημα προσπαθεί να στολίσει το σήμερα με τα σκουπίδια του καπιταλισμού και να δηλητηριάσει τις  μάζες με τον πολιτιστικό μαρξισμό, θα χρειαστεί ακόμη αρκετά χρόνια ώστε να φτάσει τον τελικό του στόχο. Ζούμε στις παρυφές της κοινωνίας και όχι έξω από αυτήν.

Ο Εθνικοσοσιαλισμός δεν είναι το περιθώριο. Δεν κρύβεται στα σκοτάδια αλλά λάμπει στον ήλιο. Ο Εθνικοσοσιαλισμός είναι το φως του ανθρώπινου πολιτισμού. Είναι υγεία σωματική και πνευματική. Όσοι είμαστε Εθνικοσοσιαλιστές σήμερα πρέπει να είμαστε τουλάχιστον περήφανοι. Άνθρωποι δραστήριοι και παραγωγικοί ανεξάρτητα με τις οικονομικές ικανότητες του ο καθένας. 

Ως Εθνικοσοσιαλιστές δεν μπορεί να μας αγγίξει και να μας αλλάξει η σημερινή εποχή. Από την άλλη το έθνος είναι παρηκμασμένο και ο λαός φτωχοποιημένος χωρις άλλα ψυχικά αποθέματα. Όλα τα φύλα της ευρωπαϊκής ομοεθνίας διανύουν μια άρρωστη εποχή και αν δεν αλλάξει η πορεία τότε οι συνέπειες θα είναι ολέθριες.

Η εποχή μας έχει χώρο για όλους. Για τους φιλελεύθερους, τους κομμουνιστές, τους δεξιούς, τους ακροδεξιούς και τους εντελώς ακροδεξιούς. Έχει χώρο για τους χριστιανούς, τους μουσουλμάνους, τους Ιουδαίους, τους μπολσεβίκους, τους κίναιδους. Για τους τροτσκιστές, τους μηδενιστές, τους αναρχικούς, τους σοσιαλιστές, τους δημοκράτες. Για τους αντιφασίστες και τους αντιναζί. Ο μόνος χώρος που δεν υπάρχει είναι ο δικός μας.

Το σημερινό κατεστημένο δεν χωράει τον Εθνικοσοσιαλισμό και αφήνει περιθώριο να υπάρχει ο «εθνικισμός» ο οποίος είναι ακίνδυνος για το σύστημα. Εις ότι με αφορά λέω ευτυχώς που το πολιτικό, πολιτισμικό και κοινωνικό κατεστημένο δεν αποδέχεται τον Εθνικοσοσιαλισμό. Διότι σε αντίθετη περίπτωση θα έπρεπε να είμαι σαν και αυτούς. Δεν είμαι όμως σαν και αυτούς. Διαφέρω. 

Και σαν και εμένα είναι πάρα μα πάρα πολλοί άλλοι καλοί Έλληνες. Και αυτοί διαφέρουν. Ακόμη και αν δεν αυτοπροσδιορίζονται εθνικοσοσιαλιστές σίγουρα έχουν σιχαθεί την δημοκρατία. Μπορώ να επιβεβαιώσω ότι υπάρχουν σαν και εμάς παρά μα πάρα πολλοί σε όλη την Ευρώπη. Το ότι δεν μας ανέχονται και αποτελούμε γι αυτούς τον χειρότερο εχθρό σημαίνει ένα και μόνο πράγμα. Ότι έχουμε δίκιο. Μας φοβούνται. Είμαστε λίγοι αλλά είμαστε αρκετοί. Είμαστε όσοι χρειάζονται. Οι περιούσιοι δυνάστες το γνωρίζουν και ανησυχούν.

Κα οτος ριθμς κανός

Τα τελευταία χρόνια η αστική άκρα δεξιά δείχνει να δυναμώνει και πάλι και να διαδραματίζει κεντρικό ρόλο μέσα στον εθνικισμό. Ποια η άποψη σου για τα πρόσωπα που ορέγονται τα κοινοβουλευτικά προνόμια και τις χρηματικές απολαβές και δίνουν το χέρι σε δεξιούς και φιλελεύθερους;

Αυτό συνέβαινε πάντα και όχι μόνο τα τελευταία χρόνια. Ο «εθνικισμός» και η άκρα δεξιά συγκλίνουν. Ο «εθνικισμός» ήταν, είναι και θα είναι πάντα συστημικός και πλήρως ελεγχόμενος. Άλλωστε ο «εθνικισμός» δεν είναι τίποτα. Είναι αέρας κοπανιστός. Ο «εθνικισμός» είναι απλώς ένα συναίσθημα. Θετικό συναίσθημα βέβαια και εποικοδομητικό αλλά παραμένει συναίσθημα. Δεν δίνει λύσεις και δεν έχει καμία ουσιαστική πρόταση. Μνημόσυνα και σημαίες, ζήτω και ξανά ζήτω, ξύλινος λόγος, αρλούμπες και μπαρούφες από αστούς και πληβείους. 

Άεργοι  και ανεπάγγελτοι είτε χομπίστες είτε επαγγελματίες «εθνικιστές» κάνουν τα πάντα για να μπουν στον κόλπο της Δημοκρατίας για να παίξουν έναν ρόλο κομπάρσου στο παλκοσένικο του κυνοβουλίου και για να γευτούν τις απολαβές της Δημοκρατίας. Δεν μπορώ να αρνηθώ ότι ανάμεσα τους υπάρχουν άδολοι καλοί Έλληνες. Όμως η καλή θέληση δεν φτάνει. Ένας οφθαλμίατρος όση καλή θέληση και να έχει δεν θα μπορέσει ποτέ να κάνει μια εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς.

Άνευ ιδεολογίας με συγκεχυμένες ιδέες. Λίγο Μεταξάς και λίγο Παπαδόπουλος. Λίγο δωδεκαθεϊσμός και πολύ χριστιανισμός. Λίγο ευρώ, λίγο ρούβλι και πολύ δολάριο. Λίγο Παλαιολόγος και λίγο Αλέξανδρος. Λίγο ευαγγέλιο και λίγο Ιλιάδα. Λίγο Βυζάντιο και λίγο αρχαία Ελλάδα. Λίγο απ όλα. Γεμάτοι προκαταλήψεις, ιδεοληψίες και όντας δογματικοί το σύστημα δεν δυσκολεύτηκε ποτέ να τους ελέγξει στον μισό αιώνα της μεταπολίτευσης. 

Έχουν σχέσεις με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, είτε φανερές είτε κρυφές και όλοι σχεδόν έχουν μεγαλεπήβολα δημοκρατικά σχέδια. Θέλουν να γίνουν Αδώνιδες στη θέση του Αδώνιδος. Μεγάλο μέρος των «εθνικιστών» προέρχεται από την αριστερά και όπως γνωρίζουμε δεν υπάρχει αντίδοτο για το δηλητήριο του μπολσεβικισμού. Όταν κάποιος προσβληθεί από αυτό δεν υπάρχει θεραπεία εκτός από μία η οποία δίνεται εφάπαξ.

Το σύστημα κάνει μια τεράστια προσπάθεια για να διαβρώσει τον «εθνικιστικό χώρο» δημιουργώντας τον νεοεθνικισμό. Τοποθετεί λοιπόν ανάμεσα τους όργανα του κατεστημένου, δικούς του πράκτορες και ματαιόδοξους και εγωπαθείς πολιτικάντηδες που ξέρει ότι μπορεί να τους ελέγξει.

Στην Γαλλία εμφανίστηκε ο κ.Ζεμούρ, ένας περιούσιος, ως εθνικιστής. Σε ποιο έθνος ανήκει; Στην Αμερική ο δισεκατομμυριούχος κ.Τραμπ είναι επίσης εθνικιστής. Σε ποιο έθνος ανήκει; Καμαρώνει για την Ιουδαία κόρη του που νυμφεύθηκε τον περιούσιο κ.Κούσνερ. Στην Ιταλία ο κ.Σαλβίνι ο οποίος έβγαινε στην τηλεόραση και έλεγε δημόσια ότι δεν εργάζεται και ότι είναι κομμουνιστής. Η κα.Μελόνι, μια ανεπάγγελτη την οποία έχει μια εικοσαετία που την ταΐζει ο ιταλικός λαός και αυτή τον εξαπάτησε κάνοντας τις κλασικές κωλοτούμπες όπως ξέρουν καλά οι ακροδεξιοί. 

Όλοι αυτοί έχουν ένα κοινό. Είναι αντιναζί, φοράνε κιπά και προσκυνούν στο τείχος των δακρύων.

Ο κ.Πούτιν επίσης περιούσιος δισεκατομμυριούχος και όργανο της περιούσιας ελίτ. Ένας κατά τα άλλα χαμηλόβαθμος πράκτορας της KGB ο οποίος μπήκε από νωρίς στα κόλπα του κομμουνισμού και της δημοκρατίας και του χριστιανισμού. Ενώ δεν είναι εθνικιστής και ενώ διώκει τον εθνικισμό, οι «ευρωπαίοι» «εθνικιστές» τον έχουν σε βάλει στο εικόνισμα. 

Σαφώς είναι επηρεασμένοι από το κοινό δόγμα στο οποίο πιστεύουν. Τον Πούτιν ο χριστιανισμός τον έχει ωφελήσει παντοιοτρόπως. Τον έχρισε ισόβιο Ρώσο δημοκράτη. Στους άλλους που είναι από κάτω σε τι τους έχει ωφελήσει ο χριστιανισμός;

Ο κ.Όρμπαν που δεν έχει καμία σχέση με τον ουγγρικό εθνικισμό έχει γίνει τοτέμ των «εθνικιστών» ανά την Ευρώπη. Ο πρόγονος του Ουρβανός έδωσε την βομβάρδα στον Μωάμεθ αλλά οι ορθόδοξοι χριστιανοί υποβαλκάνιοι «εθνικιστές» τον έχουν θεοποιήσει. Οι τουρκογενείς και τουρκόφιλοι Μαγυάροι εδραιώθηκαν στην περιοχή που σήμερα ονομάζουμε Ουγγαρία κυρίως μετά τον τριακονταετή πόλεμο και τον αποδεκατισμό των γηγενών γερμανικών φύλων. Μέχρι τότε δήλωναν Τούρκοι. 

Για εμάς τους Εθνικοσοσιαλιστές δεν υπάρχει Ουγγαρία. Όλη η περιοχή και γύρω από την Ουγγαρία περιλαμβάνει εδάφη της Ευρωπαϊκής Μοραβίας, Πανονίας και Βοημίας στα οποία προωθήθηκαν ασιατικά και τουρανικά φύλα και Σλάβοι και όλους αυτούς εκχριστιάνισε το επονομαζόμενο Βυζάντιο ξεκινώντας έτσι το ξήλωμα της Ευρώπης. Τα σημερινά πολυφυλετικά αστικά κράτη της περιοχής είναι η Σλοβακία, η Ουγγαρία, η Πολωνία, η Τσεχία, η Ρουμανία. Τα εδάφη τους ανήκουν στα αρχαία Γερμανικά φύλα.

Ότι έχει συμβεί στο βορρά με τα Γερμανικά φύλα συνέβει στο νότο με τα Ελληνικά φύλα και το αστικό κράτος της Τουρκίας, της Βουλγαρίας, της Γιουγκοσλαβίας και ολόκληρου του βαλκανικού οχετού. Τα κράτη αυτά εμποδίζουν την ολοκλήρωση του Ελληνικού ζωτικού χώρου.

Το Κόσοβο για παράδειγμα είναι το Ελληνικόν Δαμάστιον. Αυτά βέβαια είναι ψιλά γράμματα για τους «εθνικιστές» που ανάλογα με το δόγμα και την προκατάληψη που κουβαλάνε το χαρίζουν είτε στην  μεγάλη Αλβανία είτε στην μεγάλη Σερβία.

Στην Ελλάδα οι «εθνικιστές» είναι πλήρως ελεγχόμενοι από το καθεστώς. Υποκλίσεις στους περιούσιους εξουσιαστές και χειραψίες. Οικογενειοκρατία και συνομιλίες σε σκοτεινά δωμάτια με τους εκλεκτούς του συστήματος. Πρώην και νυν πασόκοι, πρώην και νυν νεοδημοκράτες, πρώην και παντοτινοί κομμουνιστές πλαισιώνουν τον χώρο του «εθνικισμού». 

Αστοί και ενίοτε ποτισμένοι με το δηλητήριο του μπολσεβικισμού. Τρέχουν αριστερά και δεξιά αλλάζοντας κόμματα και απόψεις με μοναδικό στόχο το ψηφοδέλτιο. Αγωνίζονται για οικονομικά οφέλη και όχι για ιδέες. Άλλωστε δεν έχουν ιδέες. Μόνο τσέπες. Απεδείχθει περίτρανα από τους κυνοβουλευτικούς «εθνικιστές» ξανά και ξανά.

Ορισμένοι όχι απλώς δεν είναι Έλληνες αλλά εμφανώς δεν ανήκουν ούτε καν στην λευκή φυλή. Να το προσέξουμε ιδιαιτέρως αυτό. «Εθνικιστές» ποιανού έθνους; Πατριώτες ποιανής πατρίδος; Στους Έλληνες «εθνικιστές» το μόνο που μπορώ να πω είναι να βρούνε άλλο χόμπι πέρα από τον «εθνικισμό» και να βρουν μια πραγματική εργασία. Διότι ως γνωστόν, η εργασία λυτρώνει. Το γράφει και σε κάτι καγκελόπορτες. Όσοι θέλουν να συνεχίσουν την πορεία προς το κυνοβουλίο τότε επιβάλλεται η περιτομή.

Τι μηνύματα εισπράττεις από την νεολαία σχετικά με τα θέματα που προβάλλεται στην εκπομπή σας;

Η μεγαλύτερη ηθική ικανοποίηση είναι όταν επικοινωνούν μαζί μου νεαροί συναγωνιστές. Αν περιμένουμε κάτι, θα έρθει από την νεολαία που αποτελεί την βιολογική συνέχεια της φυλής. Η νεολαία είναι αποπροσανατολισμένη. Τα παιδιά αυτά βρίσκονται να επιπλέουν καταμεσής ενός ωκεανού χωρίς να ξέρουν κολύμπι και χωρίς σωσίβιο. 

Ο εχθρός έχει επικεντρώσει τον αγώνα του εναντίον της ευρωπαϊκής νεολαίας εκπληρώνοντας ότι γράφουν τα πρωτόκολλά των σοφών της Σιών. Όσα παιδιά έρχονται σε επαφή μαζί μας είναι συνήθως από γενετική προδιάθεση καθότι δεν υπάρχει καμία προεργασία.

Τι μήνυμα θα ήθελες να στείλεις σε έναν νεολαίο που σε παρακολουθεί να αναλύεις πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα;

Ο χειρότερος εχθρός που έχουμε να αντιμετωπίσουμε είναι ο υποβαλκάνιος γραικύλος. Καμιά ανοχή στους γραικύλους. Τους ανακαλύπτουμε και τους συντρίβουμε με τον λόγο μας παντού και πάντα.

Καμία υποχώρηση στις ιδέες μας. Καμία συνθηκολόγηση. Οι ιδέες μας είναι παντοτινές και φωτίζουν το μονοπάτι. Κάποτε μας λέγανε ότι ο Εθνικοσοσιαλισμός θα ανέλθει από του τάφου. Αυτή είναι η σιμιτική νοοτροπία και επουδενί δεν την ανεχόμαστε. Δεν ισχύει. 

Ο εθνικοσοσιαλισμός δεν πέθανε ποτέ αλλά ζει στις ψυχές μας και φωτίζει το μονοπάτι. Είναι χάρη σε καθένα από εμάς το γεγονός ότι μένει ζωντανή η ιδέα και από την άλλη η ιδέα αυτή μας κρατά ζωντανούς πνευματικά. Αν πεθάνει ο Εθνικοσοσιαλισμός αυτομάτως πεθαίνει ο ανθρώπινος πολιτισμός και μαραζώνει ο πλανήτης.

Να καλλιεργούμε το ζήν κατά φύσιν. Η φύση μας είναι ηρωική και ερασιθάνατη. Ποτέ να μην κουραστούμε. Όλα είναι πόλεμος και ο πόλεμος είναι καθημερινός και παντοτινός.

Τω βίω μάχου

Υπάρχει ελπίδα για την Ελλάδα και την Ευρώπη ή όλα έχουν χαθεί στην χοάνη της Παγκοσμιοποίησης;

Η σύντομη απάντηση θα ήτο: Δεν υπάρχει καμία ελπίδα. Εκτός και αν… μόνο τότε.

Αν θέλουμε να το αναπτύξουμε το θέμα θα πούμε το εξής. Γύρω μας συμβαίνει ένας υβριδικός πόλεμος. Ο Ελληνισμός είναι στο στόχαστρο του εχθρού εδώ και δεκάδες αιώνες. Έχουμε χάσει εδάφη και πληθυσμιακά αποθέματα. Έχουμε αλλάξει ήθη, έθιμα και παραδόσεις με πλήρη βαλκανοποίηση του εναπομείναντα πληθυσμού. 

Έχουμε αποδεχτεί θεότητες και δοξασίες των περιούσιων περιπλανώμενων μάγων της ερήμου. Η εδαφική συρρίκνωση θα συνεχιστεί και ήδη φαίνεται ότι θα προχωρήσει στο Αιγαίο. Η πληθυσμιακή αλλοίωση θα σβήσει κάθε φυλετικό αποτύπωμα.

Μια πλεκτάνη εναντίον όλης της Ευρώπης και της Ελλάδος ειδικότερα έχει υφανθεί από το ιερατείο των περιούσιων εξουσιαστών και η δημοκρατία είναι το θέατρο σκιών που χρησιμοποιούν για να το κρύβουν από τις μάζες. Κόμματα, εκλογές, τύπος, ραδιοτηλεόραση και διαδίκτυο στην υπηρεσία του διεθνούς και του εγχώριου καπιταλισμού. 

Όλα είναι μεθοδευμένα με τρόπο θεϊκό. Ο θεός αυτός, ένας θεός μισάνθρωπος, κομμένος και ραμμένος στα μέτρα των εκλεκτών του και τους οποίους εποίησε καθ’εικόναν και καθ’ομοίωσην έχει βάλει στόχο να κατακτήσει όλον τον πλανήτη.

Με την υποκίνηση της μετακίνησης τεράστιων πληθυσμιακών όγκων ώστε να καταλάβουν τις περιοχές υψηλού ενδιαφέροντος. Με την δημιουργία συνεχών πολέμων που αποδεκατίζουν τα έθνη και εξουθενώνουν χρηματικά τα κράτη. Με την έκδοση νομισμάτων χωρίς αντίκρισμα μέσω της τοκογλυφίας ώστε να σκλαβώνουν τους ανθρώπους αιώνια. 

Με την χειραγώγηση της επιστήμης η οποία παύει να είναι επιστήμη και γίνεται εργαλείο κοινωνικής μηχανικής στα χέρια των περιουσιών καπιταλιστών που την διαχειρίζονται. Με την δημιουργία και την χρηματοδότηση της ψεύτικης αντίστασης διαμέσου του ψευτοεθνικισμού και του ψευτοπατριωτισμού.

Οι «εθνικιστές» και οι «πατριώτες»  έχουν αποφασίσει να συνάψουν ειρήνη με το σύστημα ώστε να τους δώσει ένα πεδίο δράσης. Άλλωστε πιστεύουν στην δημοκρατία και θεωρούν ότι μπορούν να την φέρουν στα μέτρα τους αν τους δοθεί η ευκαιρία. Θέλουν να παίξουν το παιχνίδι του δούρειου ίππου και να εισέλθουν στον κόλπο της. 

Θέλουν να την αλώσουν από μέσα. Έτσι λένε οι ίδιοι οι οποίοι δεν έχουν φυσικά καμία ιδεολογία και ξεπουλούν τα πάντα για ευρώ, ρούβλι και δολάριο και απόψε το βράδυ. Αυτά που σας γράφω τα αποδεικνύουν οι ίδιοι καθόλη την περίοδο της μεταπολίτευσης.

Τι πρέπει να κάνουμε εμείς; Ποτέ να μην κουραστούμε ούτε να το βάλουμε κάτω. Σήμερα όλα δείχνουν χαμένα και δεν έχουμε δυνάμεις. Καμία αντίσταση δεν υπάρχει και οδηγούμεθα αργά και βασανιστικά στον χαμό. Εμείς όμως είμαστε Εθνικοσοσιαλιστές. Μέσα στο νοσηρό και δυστοπικό σήμερα υπάρχουμε ανάμεσα στον όχλο και στην μάζα όπως τα περιγράφει και ο Γουσταύος Λε Μπόν. 

Καμία συνθηκολόγηση, καμία υποχώρηση. Επιμένουμε όχι μόνο γιατί πιστεύουμε και ελπίζουμε αλλά γιατί η φύση μας είναι τέτοια. Έχοντας ιχνηλατήσει και εν τέλει ανακαλύψει το μονοπάτι. Εκεί που όλοι οι δρόμοι τελειώνουν, αρχίζει το μονοπάτι μας, στην καμένη γη, στο άγνωστο. Το ανηφορικό και δύσβατο μονοπάτι της τιμής και του αίματος. 

Μέσα στην αστική σαπίλα της καθημερινότητας παραμένουμε λύκοι. Δεν μας αγγίζει αυτή η σαπίλα ούτε μπορεί να μας μεταλλάξει. Μένουμε στις θέσεις μας. Σύντομα ίσως σημάνει η ώρα. Η ώρα της λάμψης και της εκδίκησης.

Μέμνησο των γραικύλων και των οθνείων και αλλότριων.

Τέλος ένα τελευταίο μήνυμα σου για όσους μας διαβάζουν

Σήμερα, ο κόσμος της ομορφιάς, της τέχνης, της επιστήμης και της φιλοσοφίας σβήνει στο λυκαυγές της νέας εποχής η οποία θα φέρει την ολοκληρωτική συντριβή του κόσμου των αξιών. Αυτό που αναδύεται είναι ότι πιο άρρωστο και βδελυρό και το που θα φτάσει δεν το βάζει ο ανθρώπινος νους.

Στους καλούς Έλληνες εύχομαι δύναμη διότι με την ροή των γεγονότων ως έχει αυτά που θα έρθουν θα είναι τρις χειρότερα από αυτά που ήδη συνέβησαν και θα χρειαστούμε μεγάλα ψυχικά αποθέματα. Κάποιοι, λίγοι, ρομαντικοί, Έλληνες, Ευρωπαίοι, Εθνικοσοσιαλιστές, μένουμε στις θέσεις μας έτοιμοι.

Θα επιστρέψουμε διότι είναι καθήκον και υπόσχεση

Ζήτω η Νίκη!

Γεώργιος Ζ. Κουτιώλας