Η δέσμη των ράβδων (μέρος τρίτο) Francis Parker Yockey: ο αινιγματικός οραματιστής του μεταπολεμικού Φασισμού.



του Γεωργίου Γεμιστού.




Στις 16 Ιουνίου του 1960 βρέθηκε νεκρός στο κελί των ομοσπονδιακών φυλακών του Σαν Φραντσίσκο των Η.Π.Α. σε ηλικία 43 ετών ένας μεγάλος πολιτικός στοχαστής και υπερασπιστής του Ευρωπαϊκού πολιτισμού ο Francis Parker Yockey.




Μέσα από το κορυφαίο έργο του, το «Imperium» αλλά και άλλα κείμενα του όπως το «Η διακήρυξη του Λονδίνου» και το «Ο εχθρός της Ευρώπης» υπερασπίστηκε με επιχειρήματα τον πολιτισμό που προώθησε την πρόοδο της ανθρωπότητας.









Μίλησε στην μεταπολεμική εποχή για την σημασία της νέας ενωμένης ευρώπης και της κοινωνικής δικαιοσύνης χωρίς να φοβηθεί το «κυνήγι μαγισσών» που είχαν εξαπολύσει οι δυνάμεις των παγκόσμιων τοκογλύφων μετά το ‘45.




Είχε «προφητεύσει» την πολεμική των «εχθρών του ωραίου» ενάντια στα φυλετικά μας ιδεώδη ενάντια στην Ευρωπαϊκή κουλτούρα και τις αξίες των ανθρώπων μας, σε μια εποχή όπου η καταστροφή βρισκόταν μπροστά στα μάτια του αφού μόλις είχε τελειώσει ο πόλεμος.




Όλοι οι ευρωπαϊκοί λαοί ακόμα και αυτοί που είχαν βρεθεί στην πλευρά των «νικητών» βίωναν καθημερινά την σήψη και την μέγγενη τόσο της Μόσχας όσο και της Ουάσιγκτον δυο δυνάμεων που έβλεπαν την μεταπολεμική Ευρώπη ως κτήση.




Λίγα λόγια για την ζωή του.




Γεννήθηκε στο Σικάγο στις 18.10 του 1917. Λόγω των σπουδαίων του ικανοτήτων σπούδασε ξένες γλώσσες και ιστορία των πολιτισμών, κλασσική μουσική με ιδιαίτερη αγάπη στο πιάνο και παρακολούθησε σπουδές σε κορυφαία πανεπιστήμια. Το 1934 - 1936 βρέθηκε στο πανεπιστήμιο του Michigan και το 1941 καταφέρνει να πάρει το πτυχίο νομικής.



Έλαβε μέρος στον πόλεμο ως το 1942 (παρόλο την δεδηλωμένη αντίθεση του στην εμπλοκή της χώρας του) όπου και έλαβε στρατιωτική διάκριση ενώ στην συνέχεια θα ασχοληθεί με την δικηγορία. Το 1946 θα βρεθεί στην Ευρώπη ως επιστημονικός συνεργάτης αμερικανικού υπουργείου.



Αποστολή του ήταν να παρακολουθήσει τις δίκες των Γερμανών Εθνικοσοσιαλιστών. Βλέποντας την αυθαιρεσία στις κινήσεις των κατοχικών δυνάμεων οι οποίες οδήγησαν στην λιμοκτονία 30.000.000 ανθρώπων τολμάει χωρίς δισταγμό να μεταφέρει σε επίσημη αναφορά προς τους ανωτέρους του τις κραυγαλέες νομικές αντινομίες της «απονομής δικαίου» των Συμμάχων:




«Είμαι δικηγόρος και όχι δημοσιογράφος»
απάντησε σε όσους εναντιώθηκαν στις απόψεις του και του ζήτησαν να ανακαλέσει τα όσα είχε ήδη καταγγείλει. Η άρνηση του συντελεί στη οριστική απόλυση του και στην άμεση απομάκρυνση του από τους πολιτικούς και διοικητικούς μηχανισμούς των Αμερικανών.









Υποστηρίζει με θέρμη και βοηθάει με κάθε μέσο πολλές εθνικιστικές / φασιστικές οργανώσεις της Ευρώπης που προσπαθούν να αναγεννηθούν μετά τον πόλεμο.




Οι «αιρετικές» απόψεις του (όπως η πρόταση για συνεργασία της αντισιωνιστικής αντικαπιταλιστικής αριστεράς με την εθνικοεπαναστατική νεοφασιστική πτέρυγα) προκαλούν εκρηκτικές αντιδράσεις στο κίνημα ενώ δεν λείπουν οι διαμάχες του με σημαίνοντα πρόσωπα του εθνικιστικού κόσμου.




Στην επιστροφή του στην Ευρώπη κατανοεί πλήρως την ανοησία της πολιτικής που επιβλήθηκε μεταπολεμικώς στην Ευρώπη. Στα τέλη του 1947 γυρνάει ξανά στην Γηραιά Ήπειρο και θα εγκατασταθεί στην ήσυχη περιοχή Brittas Bay στην Ιρλανδία. Στις αρχές του επόμενου έτους συγγράφει το «Imperium» που αποτελεί και το κορυφαίο έργο του.




Επιλέγει το ψευδώνυμο «Ulick Varange» το οποίο εμπεριέχει ευρωπαϊκούς συμβολισμούς. Το βιβλίο εκδόθηκε το 1948 σε 2 τόμους και αφήνει την εποχή εκείνη στην κυριολεξία καθηλωμένους τους αναγνώστες.




Το 1949 ιδρύει το «Ευρωπαϊκό Απελευθερωτικό Μέτωπο»(ELF) μαζί με πρώην μέλη του Βρετανικού Φασιστικού Κινήματος και εκδίδει το έντυπο «Frontfighter» όπου και αναλύει τις εμπεριστατωμένες θέσεις του σχετικά με τον μαρξισμό, τον καπιταλισμό και τον σιωνισμό.




Το 1952 προβλέποντας ότι ο κύριος θανάσιμος εχθρός του μέλλοντος δεν είναι ο κομμουνισμός αλλά ο καπιταλισμός γράφει χαρακτηριστικά σε κάποιο φυλλάδιο:




«ο ιός του επηρεασμένου από τον ιουδαϊσμό μπολσεβικισμού είναι πιο κατανοητός και όχι τόσο επικίνδυνος όσο η ηθική σύφιλη του Χόλυγουντ».








Στην συνέχεια θα επισκεφτεί την Αίγυπτο και θα έρθει σε επαφή με τον Αιγύπτιο πρόεδρο και φανατικό αντισιωνιστή Nasser. Εκεί είναι όπου και θα εγκαινιάσει μια νέα εποχή στις σχέσεις του με τον Αραβικό Εθνικισμό.



Οι γνώσεις του βοηθούν στην αναδιοργάνωση των αιγυπτιακών μυστικών υπηρεσιών οι οποίες ως γνωστόν είχαν συμβάλλει τα μέγιστα τα προηγούμενα χρόνια στην διάσωση και φυγάδευση χιλιάδων Εθνικοσοσιαλιστών.



Πιστός στο (ουτοπικό ;) όραμα του για μια ευρύτερη συμμαχία ενάντια στην αμερικανική και σιωνιστική ηγεμονία θα επισκεφτεί την Κούβα και την Ανατολική Γερμανία όπου και θα προσπαθήσει να ερευνήσει τις άγνωστες δομές των 2 αυτών καθεστώτων καθώς και τις πιθανές προοπτικές για μια μελλοντική «συμμαχία» ενάντια στον Σιωνισμό και τον Αμερικανισμό.



Συνεχίζει τις παρεμβάσεις μέσα από τα κείμενα του στα οποία τονίζει την ανάγκη της συσπείρωσης και της ενότητας των Ευρωπαϊκών Εθνών. Η ιδιότητα του ως μέλος του «Ερυθρού Σταυρού» του δίνει την δυνατότητα να περιηγηθεί ολόκληρη την Ευρώπη.




Οι Αμερικανοί αρχίζουν να ανησυχούν για την επίδραση των ιδεών του. Το 1952 το State Department αρνείται να ανανεώσει το διαβατήριο του. Αρχίζει ένας διωγμός με τελικό στόχο την παύση της δράσης του.



Το 1960 συλλαμβάνετε σε μια επιστροφή του από ταξίδι στο εξωτερικό.



Βρίσκεται τις επόμενες ημέρες νεκρός στο κελί του με μια αμπούλα κυανίου δίπλα του, και όλοι μιλούν για δολοφονία εκ μέρους των Σιωνιστών και του FBI ενώ οι επίσημες φιλοσιωνιστικές αρχές υπερασπίζονται την θεωρία της αυτοκτονίας.




Ένα επαναστατικό πνεύμα θα σιωπήσει για πάντα.




«Imperium»: το μεγάλο του έργο.




Το 1934 ο Yockey είχε παρακολουθήσει ένα σεμινάριο πάνω στο κλασσικό έργο του Oswald Spengler «Η παρακμή της δύσεως».




Τον επηρέασε σημαντικά αυτό το έργο λόγω της καταγραφής της πορείας του Ευρωπαϊκού πολιτισμού. Στο δικό του βιβλίο λοιπόν, προσεγγίζει με νηφαλιότητα τον 20ο αιώνα και αναλύει τις κυρίαρχες ιδεολογίες της εποχής ενώ παράλληλα παρουσιάζει την αυτοκαταστροφική πολιτική των Ευρωπαϊκών εθνών και κατευθύνει τα βέλη του στους υπερασπιστές του Αμερικανισμού.




Κάνει λόγο για την πολιτιστική ζωτικότητα (cultural vitality) μέσα από περιγραφή των εννοιών όπως είναι η «πολιτιστική υγεία» και «πολιτιστική παθολογία».




Καταλήγει συμπερασματικά στην ανάγκη για την άμεση αυτοσυνειδησία των ανθρώπων της ηπείρου μας, και την χάραξη κοινής πολιτικής και πολιτιστικής γραμμής.




Στο ίδιο έργο προβλέπει με συγκλονιστικό τρόπο αυτά που ζούμε σήμερα, ενώ κλείνει το έργο με την φράση του Νίτσε: «Ότι δεν με καταστρέφει με κάνει πιο δυνατό».




Τα κείμενα του και οι ιδέες του αγκαλιάστηκαν από τα φωτεινά και επαναστατικά πνεύματα τόσο της Ευρώπης όσο και της Αμερικής ενώ δεν έχουν παύσει να επηρεάζουν μέχρι σήμερα πολυπληθείς ομάδες και επαναστατικές κινήσεις του σύγχρονου Εθνικιστικού / Εθνικοσοσιαλιστικού χώρου.










Την εποχή που κυκλοφόρησαν τα έργα του υπήρξαν ιδιαίτερα ευνοϊκά και κολακευτικά τα σχόλια τόσο από τον Γερμανό Στρατηγό Otto Remer (ίδρυσε το πρώτο εθνικιστικό κόμμα με επαναστατικές σοσιαλιστικές αρχές στην μεταπολεμική Γερμανία) όσο και από τον Ιταλό στοχαστή και φιλόσοφο Julius Evola.




Η διαυγής καταγραφή της πραγματικότητας και ο αφυπνιστικός λόγος του νεοσπενγκλεριανού στοχαστή φόβισαν το κατεστημένο και οδήγησαν στην άνανδρη δολοφονία του.




Το κήρυγμα του υπήρξε «προφητικό» όταν η Ευρώπη είχε χωριστεί σε 2 σφαίρες επιρροής. Το έργο του (που στο διαδίκτυο υπάρχει και είναι προσιτό σε όλους) είναι ένα σάλπισμα μάχης για κάθε ελεύθερο πνεύμα.




Για να αποθηκεύσετε σε μορφή αρχείου .pdf ή σε .word (στην αγγλική γλώσσα) το βιβλίο του Francis Parker Yockey "Imperium" στον σύνδεσμο εδώ







το εξώφυλλο του βιβλίου

Η δέσμη των ράβδων (μέρος δεύτερο) Nicola Bombacci: ο «κόκκινος παπάς» του Φασισμού.



Η δέσμη των ράβδων (μέρος πρώτο) Berto Ricci: o «αιρετικός» διανοητής του Φασισμού.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου