Κυκλοφορεί: Αρχιπέλαγος Γκουλάνγκ 2 - Αλεξάντρ Σολζενίτσιν (μέρη III - IV)




Ο Αλεξάντρ Σολζενίτσιν περιγράφει στο Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ τη διαδικασία γέννησης και γιγάντωσης που τεράστιου δικτύου στρατοπέδων εγκλεισμού στην πρώην Σοβιετική Ένωση και το καθεστώς του τρόμου που επιβλήθηκε σε αυτά, κατασπαράσσοντας εκατομμύρια ανθρώπους, κυρίως κατά τη διάρκεια της εξουσίας του Στάλιν (1923-1953). Γραμμένο από το 1958 ώς το 1967 υπό άκρα μυστικότητα, τον Δεκέμβριο του 1973 εκδόθηκε στο Παρίσι το πρώτο μέρος του έργου, αφού προηγουμένως η Κα-Γκε-Μπε είχε κατασχέσει στη Σοβιετική Ένωση ένα αντίγραφο του χειρογράφου. Από το 1974 ώς το 1978 κυκλοφόρησαν και οι τρεις τόμοι του έργου σε αγγλική μετάφραση. Το 1974 δημοσιεύτηκε από τις εκδόσεις Πάπυρος και η ελληνική μετάφραση του πρώτου τόμου (Μέρη Ι-ΙΙ, μετάφραση Κίρας Σίνου· επανακυκλοφόρησε από τον Πάπυρο σε νέα έκδοση το 2009). Μέχρι το 1990 το έργο παρέμενε απαγορευμένο στη Σοβιετική Ένωση.

Σήμερα οι Εκδόσεις Πάπυρος προσφέρουν στους Έλληνες αναγνώστες τον δεύτερο τόμο του Αρχιπελάγους Γκουλάγκ (Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ 2, Μέρη ΙΙΙ-IV), σε μετάφραση από τα ρωσικά Δημήτρη Β. Τριανταφυλλίδη (η μετάφραση του έργου θα ολοκληρωθεί το 2014 με την κυκλοφορία του τρίτου τόμου).


Στο Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ 2 (Μέρος ΙΙΙ: Στρατόπεδα εξόντωσης / εργασίας - Μέρος IV: Η ψυχή και το συρματόπλεγμα) ο Σολζενίτσιν εστιάζει στα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας, την καρδιά του Αρχιπελάγους. Παρακολουθούμε τη γέννησή τους, την εδραίωσή τους και την εξέλιξή τους σε ένα τεράστιο δίκτυο που «μόλυνε σαν καρκίνωμα» όλη τη σοβιετική επικράτεια. Σε αυτό το Αρχιπέλαγος γεννιέται ένα νέο «έθνος σκλάβων», που αναπτύσσει τη δική του γλώσσα και τη δική του κουλτούρα: οι «ιθαγενείς» έχουν τα δικά τους έθιμα, τους δικούς τους κανόνες, τις δικές τους κάστες και ιεραρχίες· διαμορφώνεται έτσι ένα ιδιαίτερο (υπ)ανθρώπινο είδος, οι κρατούμενοι (ζεκ), που είναι το μοναδικό βιολογικό είδος που δεν αναπαράγεται βιολογικά, αλλά με τα διαδοχικά και επιταχυνόμενα κύματα συλλήψεων και εγκλεισμών.

Ο Σολζενίτσιν, που βίωσε στο πετσί του και ο ίδιος επί οκτώ χρόνια τον εγκλεισμό στο στρατόπεδο, καθηλώνει τον αναγνώστη περιγράφοντας τις συντεταγμένες και την ανθρωπογεωγραφία αυτού του αδιανόητου μα απόλυτα υπαρκτού κόσμου. Σκληρότητα, ειρωνεία, ωμότητα, λυρισμός, χιούμορ, αυτοϋπονόμευση, εμβάθυνση στον ψυχισμό, στα ιδεολογικά, κοινωνικά, ψυχολογικά κίνητρα που διαμορφώνουν τη στάση του ανθρώπου απέναντι στους άλλους και στον ίδιο του τον εαυτό: το Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ 2 είναι μια δυσπρόσιτη κορυφή στην ιστορία της παγκόσμιας λογοτεχνίας, ένα κλασικό έργο που παραμένει ανατριχιαστικά επίκαιρο, ως ανατομία της σχέσης ανάμεσα στον άνθρωπο και στην κτηνώδη εξουσία.


ΥΓ: Τον Αύγουστο του 2013 έγινε γνωστό ότι οι στρατιωτικές αρχές του στρατοπέδου του Γκουαντάναμο δεν επέτρεψαν να παραδοθούν σε έναν βρετανικής καταγωγής κρατούμενο οι τόμοι του Αρχιπελάγους Γκουλάγκ που του είχαν στείλει οι δικηγόροι του. Και μόνο τούτο το «έλασσον» γεγονός μαρτυρεί τη δύναμη του έργου του Σολζενίτσιν.

πηγή

Εις μνήμην: Στρατηγός Γεώργιος Γρίβας "Διγενής" (05.07.1897 - 27.01.1974)




Η αυτοκτονία των προβάτων





Η εκλογική φιέστα της 25ης Ιανουαρίου 2015 δεν αποτελεί παρελθόν αλλά ... μέλλον διότι ανοίγει την αυλαία του νέου "σκεπτικού" ενός ... απερίσκεπτου και, κυρίως, ακέφαλου, "σώματος ψηφοφόρων". Σηματοδοτεί την νόμιμη και "βελούδινη" ανάληψη της εξουσίας από Αριστερούς για πρώτη φορά στην Ελλάδα, όταν όλοι ανέμεναν την νίκη του ελλαδικού "Εθνικισμού" ως εκ της μακρόχρονης χρεωκοπίας του δημοκρατικού συστήματος και προμηνύει τον οριστικό ενταφιασμό του "Εθνικισμού" αυτού ο οποίος, ως φαίνεται, στερείται αμυντόρων! Διότι, αν τώρα, υπό ιδανικές συνθήκες "θερμοκρασίας και πίεσης", ο ελλαδικός "Εθνικισμός" παραμερίσθηκε στα αζήτητα τόσο άνετα από μία ... περιπατούσα Αριστερά, σπανίως στο μέλλον θα τύχει παρόμοιων ιδανικών συνθηκών για να σηκώσει κεφάλι.  Ας δούμε, όμως, προσεκτικά την κατάσταση ... εκ των πεπραγμένων της σύγχρονης ελλαδικής κοινωνίας διαφαίνεται ξεκάθαρα ότι η πλειονότητα αυτού του λαού δε διασυνδέεται κατά κανένα τρόπο με τον Ελληνικό τρόπο σκέψης και βίου. Δε χρειάζεται καμία ιδιαίτερη αποδεικτική προσπάθεια για να πεισθούμε ότι η δημοκρατική πλειοψηφία που μπορεί να αποφασίσει για τα "κοινά" στη σημερινή Ελλάδα (;) κάθε άλλο παρά Ελληνική συνείδηση διαθέτει! Όσο, λοιπόν, ισχύουν οι δημοκρατικοί εκλογικοί "κανόνες" το "παιγνίδι" είναι εξ ορισμού χαμένο για τους ελάχιστους Έλληνες, ρυθμιζόμενο από την πλειοψηφία των αριθμητικώς υπέρτερων γραικύλων! Δεν θα κομίσουμε "γλαύκα ες Αθήνας" επαναλαμβάνοντας ότι η Ελλάδα πολύ προ του Β' Παγκοσμίου Πολέμου χειραγωγείται από ξένα κέντρα εξουσίας, το εξής ... ένα υπερατλαντικό, τις Η.Π.Α., που ανέλαβαν ρόλο "Receptionist" των πρώτων Ελλήνων οικονομικών μεταναστών οι οποίοι τις επέλεξαν "ως σανίδα σωτηρίας" εκ του ναυαγίου ενός νέου ελλαδικού κράτους το οποίο υπήρξε η τερατογένεση ενός απελευθερωτικού Αγώνος ο οποίος δεν ολοκληρώθηκε ποτέ! Και διαπιστώσαμε ότι, από τότε μέχρι σήμερα, ουδείς ανέρχεται στο πρωθυπουργικό θώκο της νεώτερης γραικίας εάν προηγουμένως δεν έχει λάβει το χρίσμα από τον υπερατλαντικό κουμανταδόρο ο οποίος, βρίσκοντας "ξέφραγο αμπέλι" ορίζει και τους "φύλακες - τοποτηρητές" του! 

Η Εκκλησία, παράλληλα, η οποία, από τους μαύρους χρόνους της θρησκευτικής αλλοτριώσεως των Ελλήνων και μέχρι σήμερα πεισματικά ποδηγετεί τον ελλαδικό πληθυσμό διατηρώντας τον υπό τον δογματικό έλεγχό της, φρόντισε ώστε ο απελευθερωτικός - και κάθε απελευθερωτικός - Αγώνας όχι μόνον να μην ακεραιωθεί αλλά και να αμαυρωθεί ώστε να συγχωρείται η επικάλυψη του με την τεχνητή "υπεροχή" της οικουμενικής δημοκρατικότητας που εγγυάται τη διαιώνιση της σκλαβιάς των Ελλήνων και αποτελεί "εργαλείο" στη διάθεση της εκκλησιαστικής σκοταδιστικής δεσποτείας. Με αυτές, λοιπόν, τις σταθερές "συντεταγμένες" να συνεχίζουν αδιάλειπτα μέχρι σήμερα (με μόνη εξαίρεση τη αξιοπρεπή, πατριωτική, στάση των Κυβερνήσεων της τριετίας 1941-1944) το ανθελληνικό τους "διάνυσμα", το πολυπρόσωπο αλλά κατά βάθος ένα και το αυτό καθεστώς, (ανεξαρτήτως, των ονοματεπωνύμων των αχυρανθρώπων "προκαθημένων") κάλεσε το λαό και πάλι να χορέψει στους ρυθμούς του προκειμένου να ανανεώσει δια των "εκλογών" το προσωπείο του ώστε η "καρδιά" του να πάρει νέα παράταση "ζωής"! 

Οι εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015 αλλά και ότι προηγήθηκε αυτών, απετέλεσαν ένα από τα μεγαλύτερα "εύσημα" με τα οποία πιστώθηκε το πλέον αισχρό κομματικό σύστημα που ταλαιπωρεί επί δύο αιώνες την Ελλάδα. Και το "εύσημο" δεν το κατέκτησε το σύστημα με τις πράξεις ή τις παραλείψεις του αλλά με την ενεργή απονομή του ακριβώς από εκείνους οι οποίοι θα έπρεπε να σταθούν αντιμέτωποι του και να το κατανικήσουν εκμεταλλευόμενοι την ίδια την αποσαθρωτική του συγκυρία. Με λίγα λόγια, χάρη στη βλακώδη αλλά και εγκληματική συμπεριφορά των δύο ακροδεξιών κομματικών σχηματισμών (ΛΑ.Ο.Σ. και Χ.Α.), η ντόπια Αριστερά έκανε τον πολιτικό "περίπατο" της και κατέκτησε την πρωθυπουργία με τον πλέον επιτυχή και αναίμακτο τρόπο, κάτι για το οποίο όλοι θα πρέπει να τη συγχαρούμε! Ο Μιχαλολιάκος και ο Καρατζαφέρης θα πρέπει να νοιώθουν πολύ "περήφανοι" που χειραγώγησαν σαν "αδελφές του ελέους" τον Αλέξη Τσίπρα να ανέβει τα σκαλιά του πρωθυπουργικού θώκου ενταφιάζοντας, παράλληλα, από κοινού και τον ελλαδικό "Εθνικισμό"!

Για τον Γιώργο Καρατζαφέρη τα πάντα είναι γνωστά και επαναλαμβανόμενα σταθερά ώστε να μη χρήζουν εκτενών αναλύσεων. Πολιτικός απατεώνας αλλά ευφυής, πάντα φροντίζει να πουλά ακριβά και το τομάρι του και όσους τον πλησιάζουν καταλήγοντας σε φιάσκο από το οποίο εξέρχεται ανώδυνα όταν κι ο τελευταίος "Βορίδης", "Πλεύρης" ή "Γεωργιάδης" κλείσει τη πόρτα. Κάθε φορά που ο Γιώργος Καρατζαφέρης εμφανίζεται στο πολιτικό προσκήνιο, εξ αρχής, ξέρουμε ότι το μόνο που βούλεται είναι η εκμετάλλευση της "στιγμής" με "επένδυση σε βάθος χρόνου" και η "σφυγμομέτρησή" του αποτελεί μια υπόθεση ευθείας γραμμής ... Δυστυχώς, δε συμβαίνει το ίδιο και στη περίπτωση του Νίκου Μιχαλολιάκου του οποίου οι αβυσσαλέοι ψυχικοί διατοιχισμοί με τις απρόβλεπτες συμπεριφορικές εκτροπές και τους δολιχοδρομικούς αυτοκαταστροφικούς "αυτοχειριασμούς" χρήζουν ιδιαίτερης παρατήρησης και ερμηνείας.

Και αν το ΛΑ.Ο.Σ. δεν φάνηκε ποτέ να προβληματίζει το σύστημα όντας εξ αρχής προβλέψιμο και συνεργάσιμο, η Χρυσή Αυγή με τη μεταπτωτικότητα και τις δολιχοδρομίες του αρχηγού της υπήρξε ένας πόλος που, άθελα του και λόγω της αντιφατικής συμπεριφοράς της, παρέσυρε το σύστημα στη μεγάλη παγίδα της φυλάκισης των στελεχών της εν όψει εκλογών διότι, όπως, θυμόμαστε, το φάσμα αυτών των εκλογών δεν προέκυψε ξαφνικά αλλά πάντα "επαπειλούνταν" για τον Αντώνη Σαμαρά, ήδη από τις εκλογές του Ιουνίου του 2012. Η Χρυσή Αυγή ως εκ της "ιδιαιτερότητας" της προσωπικότητας του αρχηγού της και της έλλειψης  ιδεολογικής σταθερότητας, στερημένη ικανών καθοδηγητών αλλά και στελεχών επιπέδου, φάνηκε από παλιά όχι απλώς εύκολος αντίπαλος του συστήματος αλλά και ανεκτίμητος "σύμμαχος" του στην αντιφασιστική εκστρατεία του κάτι το οποίο το σύστημα έγκαιρα αξιοποίησε. Στις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012, η Χρυσή Αυγή εκτιμώντας σωστά (δεν ήθελε άλλωστε και πολύ ...κόπο) την πλήρη κατάρρευση του αστικού δημοκρατικού συστήματος "κατέβηκε" με αναπεπταμένα τα "ναζιστικά" της λάβαρα, χωρίς καμία αναθεώρηση του "ναζιστικού" της προφίλ που καλλιεργούσε επί δεκαετίες. Ο αιφνιδιασμός του συστήματος ήταν πολύ οδυνηρός και ο κλυδωνισμός του, εκείνων των ημερών, δεν του επέτρεψε να αντιμετωπίσει δυναμικά τη Χρυσή Αυγή η οποία βρέθηκε εντός κοινοβουλίου με 21 βουλευτές της και ποσοστό 6.97%. Παρά τη γκροτέσκα "παρουσία" της Χρυσής Αυγής, το "μήνυμα" ήταν σαφές από τις εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόρων της οι οποίοι με τη ψήφο τους, αρχικώς, κατέδειξαν τη χρεωκοπία της δημοκρατίας. Εισερχόμενοι στη Βουλή οι 21 χρυσαυγίτες υπέστησαν και τη πρώτη ηθική "διάβρωση" με το αποτελεσματικότατο "όπλο" που διαθέτει το σύστημα για τη φίμωση συνειδήσεων: το δημόσιο χρήμα! Από τη στιγμή εκείνη άρχισε το "στρογγύλεμα" του (όποιου...) πολιτικού λόγου της Χρυσής Αυγής και οι "αναθεωρήσεις 180 μοιρών", με πρώτη - πρώτη την αποκήρυξη της Ιδεολογικής Διακήρυξής της που κατέληγε στο "ΖΗΤΩ Ο ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ - ΚΑΤΩ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ", αλλά και σε πολλά άλλα βασικά ιδεολογικά σημεία, με αντάλλαγμα έναν πακτωλό δημοσίου χρήματος που άρχιζε να ασφυκτιά σε χρυσαυγίτικα ατομικά και οικογενειακά πορτοφόλια αλλά και στο ίδιο το κομματικό ταμείο. Και αυτό το δημόσιο παραδάκι με την "περίεργη" διαχείριση από το ... οικογενειακό επιτελείο του αρχηγού προκάλεσε και τον πρώτο, μεγάλο, εσωτερικό "τριγμό" όταν δύο από τους (τότε) εκλεγέντες βουλευτές του κόμματος, μη δεχόμενοι την αδιαφανή παρακράτηση του μείζονος μέρους της βουλευτικής αμοιβής τους από τον "αρχηγό" συνέπηξαν φράξια ώστε να καταφύγουν σε παλιό γνωστό Εθνικοσοσιαλιστή (ουδέποτε αναμειχθέντα με τη Χρυσή Αυγή ή άλλες συναφείς οργανώσεις ή κόμματα) παρακαλώντας τον, ανεπιτυχώς βεβαίως, για ... πραξικόπημα κατά της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής ώστε να συνεχίσουν οι εκλεγέντες να εισπράττουν ακέραια την αμοιβή τους! Δείγμα, τραγικού επιπέδου ευφυΐας αλλά και ... εντιμότητας στελεχών που επέλεξε ο Νίκος Μιχαλολιάκος και, μάλιστα, κάθε άλλο παρά το μόνο! 

Αμέσως μετά αυτές τις εκλογές του Μαΐου 2012 και εν όψει των συντομότατων επομένων, το σύστημα αξιολογώντας ευφυώς την θρασύδειλη αλλά και αυτοκαταστροφική συμπεριφορά της Χρυσής Αυγής η οποία θεώρησε πολύ άκαιρα ότι ήδη αποτελεί "εξουσία", προέβη σε όλες τις απαραίτητες μεθοδεύσεις προκειμένου να την εξαναγκάσει να υποστείλει τα "ναζιστικά" της λάβαρα και να περιοριστεί "μαδημένη" σε μία γωνιά ως εκπρόσωπος του ντόπιου "Εθνικισμού" απογοητεύοντας ένα καθοριστικό αρχικό ρεύμα υποστηρικτών της που θα μπορούσε να αποτελέσει τον πυρήνα μιας αντιδημοκρατικής χιονοστιβάδας με απρόβλεπτες εξελίξεις. Έτσι, χωρίς κανένα κόπο από πλευράς του κλυδωνιζόμενου συστήματος, η Χρυσή Αυγή υπέκυψε σε τραγικές "κωλοτούμπες" και ανεκδιήγητες συμπεριφορές τραμπουκισμών και κομματικής ηλιθιότητος παγιδευόμενη, πλέον, στη "φάκα" του συστήματος σα το κυνηγημένο ποντίκι. Τότε, η Χρυσή Αυγή, αποκήρυξε τον (ουδέποτε ισχύσαντα στη πραγματικότητα) "ναζισμό" της, τότε οι εκλεγμένοι και μη τραμπούκοι της δημιούργησαν την εικόνα διψασμένων βασιβουζούκων που οργιάζουν για εξουσιαστική βία, τότε απεκαλύφθησαν οι αμέτρητες ψυχοπαθητικές συμπεριφορές της ηγεσίας και των οπαδών της και σε δημόσια κλίμακα, με αποτέλεσμα, η ελπίδα των ψηφοφόρων της να μεταλλάσσεται σε τρόμο προ της διαφαινόμενης καταρράκωσης των προσδοκιών τους. 

Και τότε, όμως, η Χρυσή Αυγή αποφάσισε να εγκολπωθεί και να αποτελέσει μέρος του "σκληρού πυρήνα" του ανθελληνικού κράτους, ομνύοντας ταπεινή δούλη του, νομίζοντας πως "έτσι" θα ξέφευγε της προσοχής του ώστε, με την υποστήριξή του να σκαρφάλωνε στους ώμους των ηλιθίων ψηφοφόρων... Δυστυχώς, οι "ασφαλιστικές δικλείδες" του καθεστώτος φαίνεται να διαθέτουν αποτελεσματικά ανακλαστικά και παρά το ότι η Χρυσή Αυγή αναδείχθηκε εύκολα σε "φαβορίτα" του "σκληρού πυρήνα" του κράτους (όπως έδειξαν και τα, μετέπειτα, εκλογικά αποτελέσματα κατά τα οποία η Χρυσή Αυγή υπερψηφίστηκε από αστυνομικούς) το κράτος ουδέποτε την αποδέχθηκε παρά τις "κωλοτούμπες" της ως "ομοτράπεζη συνδαιτυμόνα"!  Με πολλά "τούτα" και με πολλά "κείνα" στις εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012 που ακολούθησαν, η Χρυσή Αυγή εμφανίσθηκε με πτώση του δυναμικού της εκλέγοντας 18 (αντί 21) βουλευτές και λαβαίνοντας ποσοστό 6,92 (αντί 6,97%), πτώση πολύ σημαντική δεδομένου του πολύ μικρού διαστήματος μεταξύ των δύο εκλογών. Παρά ταύτα, εάν ο αρχηγός της Χρυσής Αυγής δεν είχε αυτο-εκχωρηθεί σύσσωμος στο σύστημα θα μπορούσε να ευθυγραμμίσει το μόρφωμα σε νόμιμη κυβερνώσα επαναστατική δύναμη και ο ίδιος να μπορέσει να διεκδικήσει και τον τίτλο του επαναστάτη (όπως διακαώς επιθυμεί αλλά η "στόφα" του διαρκώς τον προδίδει). Στις μεγάλες διαδηλώσεις του φθινοπώρου (2012) που μεσολάβησαν θα μπορούσε να κατεβεί στη κεντρική είσοδο της Βουλής με τους βουλευτές του, να τη κρατήσει ορθάνοιχτη (κανένας φρούραρχος δε θα μπορούσε να τον αποτρέψει!) και να καλέσει τους διαδηλωτές να διαδηλώσουν εντός κοινοβουλίου, όπως άλλωστε του υπεδείχθη γραπτά και δημόσια! 

Εάν το έκανε τότε, η Χρυσή Αυγή θα κυβερνούσε την Ελλάδα νόμιμα, με πλήρη λαϊκή συναίνεση και επί μακρόν, όμως ο Νίκος Μιχαλολιάκος ως ευκαιριακός πολιτικάντης ούτε τη βούληση αλλά ούτε και τη "καρδιά" του επαναστάτη έχει!  Έκτοτε η Χρυσή Αυγή, χάνοντας μεγάλες ευκαιρίες, μετατράπηκε σε κομματικό ... ουζερί του κοινοβουλίου, ένα ευχείριστο παιχνιδάκι του συστήματος το οποίο άρχισε να τη κατευθύνει σε πλήρη εκδημοκρατισμό εκβιάζοντάς την με απόλυτη επιτυχία ώστε να απορρίψει δημόσια και μετά "βδελυγμίας" κάθε "ναζιστικό" της κατάλοιπο που θα μπορούσε να θέσει εν κινδύνω το δημοκρατικό καθεστώς, οδηγώντας τη στο ιδεολογικό "ξεδόντιασμα" αλλά χωρίς καμία εμφανή διάθεση να τη διαλύσει, αντιθέτως ... Οι εκ μέρους του δημοκρατικού καθεστώτος χειρισμοί σε σχέση με την Χρυσή Αυγή δείχνουν δύο διαφορετικές προθέσεις: πρώτη και βασική η "αποναζιστικοποίησή" της, με δεύτερη τη παράλληλη διατήρηση της στο προσκήνιο μιας κυβερνητικής προοπτικής δεδομένου ότι το σύστημα χρειάζεται διαρκώς "μαριονέτες" ώστε να ανανεώνεται το προσωπείο του μέσα στο χρόνο προκειμένου να διαιωνίζεται η κυριαρχία του μέσα σε μία κοινωνία χωρίς μαχητικότητα επιβίωσης! Η ύποπτη όψιμη αντιφασιστική μετάλλαξη της Χρυσής Αυγής για την οποία ευθύνεται προσωπικά ο ίδιος ο Νίκος Μιχαλολιάκος, καταλήγει, στις 18 Σεπτεμβρίου 2013, στο μαχαίρωμα ενός περιθωριακού ανεπάγγελτου και αμφιλεγόμενου "τραγουδοποιού" του οποίου η ύπαρξη ήταν αμελητέα, έως και αναλώσιμη (...) για το σύστημα! Μία "πράξη" προβοκατόρικη όχι μόνο στην υπηρεσία του ντόπιου αντιφασισμού αλλά και στα - φαινομενικά! - "συμφέροντα" του κόμματος της Χρυσής Αυγής, του οποίου, όμως, τα πραγματικά συμφέροντα φαίνονται πολύ σκοτεινότερα! 

Έτσι, εν όψει εκλογικής εκκρεμότητας, ξεκίνησε το "ξήλωμα" του κουβαριού της Χρυσής Αυγής, με συνέπεια την ποινικοποίηση της ύπαρξης και των στελεχών της επιτρέποντας στο σύστημα να "αθροίσει" τις μέχρι τότε αξιόποινες συμπεριφορές της και να τη μπουζουριάσει στο Κορυδαλλό. Είναι δεδομένο ότι η ύπαρξη του πρώην (?) κομμουνιστή Γιώργου Ρουπακιά κατά κανένα τρόπο δεν δικαιολογούνταν μέσα στη Χρυσή Αυγή και μάλιστα σε πόστο "ζωτικών" τοπικών γραφείων! Ακόμα ένα "δείγμα" κομματικής ανοργανωσιάς και έλλειψης κομματικής διαπαιδαγώγησης των επικίνδυνων "διαχειριστών" του ελλαδικού "Εθνικισμού"! Το ίδιο ανόητη υπήρξε και η πεποίθηση των στελεχών της Χρυσής Αυγής ότι το σύστημα θα σέβονταν το απόρρητο των τηλεφωνικών τους επικοινωνιών εξαντλώντας "από τηλεφώνου" συζητήσεις ποινικού περιεχομένου οι οποίες, τελικά, τους εξέθεσαν ανεπανόρθωτα. Η τραγική επικοινωνία Λαγού - Δεβελέκου η οποία αναλύεται διεξοδικά σε άλλη ανάρτησή μας, αποδεικνύει ότι το εσωτερικό μέτωπο της Χρυσής Αυγής ήταν ανέκαθεν σαθρό με επικίνδυνα εκφυλιστικά φαινόμενα σε τέτοιο βαθμό ώστε η ανταρσία αναμένεται μαζί με τη διάλυση, ώστε κανείς να μην ενδιαφέρεται για την τήρηση στοιχειωδών μέτρων ασφαλείας. 

Κι όλα αυτά, κατάλληλα ποινικοποιημένα από το σύστημα κατέληξαν σε έναν θρίαμβο δικαιικής "ορθότητας" του δημοκρατικού κράτους το οποίο επέδειξε μηχανισμούς επιβολής Δικαίου ακόμα και στο επίπεδο του κοινοβουλίου, αντιμετωπίζοντας ένα έγκλημα άσχετα με την ιδιότητα του εκλεγμένου των δραστών του και άσχετα και με τη κομματική υπόσταση του φορέα απ΄ όπου "εκπήγασε" το συγκεκριμένο έγκλημα! Η, πρωτοφανής για τα ελλαδικά κοινοβουλευτικά χρονικά, κινηματογραφική σύλληψη των στελεχών της Χρυσής Αυγής υπήρξε η πρώτη μεγάλη χαμένη ευκαιρία για το κομματικό επιτελείο του αντιφασιστικού μορφώματος που έδειξε την οργανωτική γύμνια του. Από το, σχεδόν, μισό εκατομμύριο των ψηφοφόρων της, ούτε διακόσια άτομα δε βρέθηκαν έξω από την Γ.Α.Δ.Α. την ώρα της προσαγωγής του αλυσοδεμένου και διαπομπευόμενου Νίκου Μιχαλολιάκου και των συνεργατών του. Όσοι ήσαν παρόντες εκείνη τη μέρα στη Γ.Α.Δ.Α. πρόσεξαν ότι η Χρυσή Αυγή υπήρξε ανίκανη να κινητοποιήσει τους οπαδούς της εν όψει ενός αναμενόμενου ενδεχομένου σε τέτοιο βαθμό, ώστε οι δημοσιογράφοι να είναι περισσότεροι από τους οπαδούς στο αστυνομικό κτήριο! Η απόλυτη ξεφτίλα ενός αρχηγικού κόμματος! 

Η φυλάκιση των στελεχών της Χρυσής Αυγής υπήρξε το μεγαλύτερο προεκλογικό της "ατού" για τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015 λόγω της θετικής συγκινησιακής φόρτισης που θα μπορούσε να έχει στους ψηφοφόρους! Η Χρυσή Αυγή όμως, αυτό το μεγάλο προεκλογικό της πλεονέκτημα, λόγω ανοργανωσιάς και μειωμένης πολιτικής ικανότητας του αρχηγού της δε κατάφερε να αξιοποιήσει περιοριζόμενη, μετά την έκδοση των θλιβερών αποτελεσμάτων, το πλεονέκτημα αυτό να το "σερβίρει" στη "πελατεία" της ως ... μειονέκτημα "περιορισμού επικοινωνιακότητας" ενώ γνωρίζει πολύ καλά ότι όλα τα φυλακισμένα στελέχη της είχαν τη δυνατότητα να απευθυνθούν στη κομματική του πελατεία "ζωντανά" μέσω ελεύθερων τηλεφωνικών επικοινωνιών, όπως και έγινε! Κι εδώ η Χρυσή Αυγή  εντελώς απατεωνίστικα προσπαθεί να παρουσιάσει"το άσπρο, μαύρο" νομίζοντας ότι απευθύνεται σε μάο - μάο!  Και το αποτέλεσμα των πρόσφατων εκλογών αυτό ακριβώς κατέδειξε, εμφανίζοντας το εκλογικό "σώμα" όχι μόνο να μη συγκινείται αλλά και να επικροτεί την φυλάκιση των στελεχών της Χρυσής Αυγής μειώνοντας της ακόμα περισσότερο το εκλογικό ποσοστό και τις έδρες της, ενώ, σε κάθε άλλη περίπτωση (όπως θα δούμε εν συνεχεία) θα έπρεπε να την υπερψηφίσει αναγνωρίζοντας της την ιδιότητα του "αδίκως" διωκομένου πολιτικού αντιπάλου.  

Η σκοτεινή και αμφιλεγόμενη δολοφονία των δύο οπαδών της Χρυσής Αυγής στο Νέο Ηράκλειο που επακολούθησε, υπήρξε ακόμα ένα προεκλογικό "ατού" του κομματικού μορφώματος το οποίο, αν και η Χρυσή Αυγή έκανε τα πάντα προκειμένου να το "κεφαλαιοποιήσει", εν τούτοις κι εδώ αποδείχθηκε ανίκανη! Ενώ για τον περιθωριακό Παύλο Φύσσα η αριστερά προκάλεσε, όπως πάντα "σεισμό" (γι αυτό, άλλωστε και, με την αλληλεγγύη και τη κινητικότητά της  νικά κατά κράτος τη δεξιά η οποία ομφαλοσκοπείται ...) με "παλλαϊκά" συλλαλητήρια και ανεγέρσεις ... δύο ανδριάντων, η Χρυσή Αυγή περιορίστηκε σε ένα πλαστικό πλακάτ έξω από τα κεντρικά της γραφεία και κάποιες ασήμαντες κινητοποιήσεις με χαρακτήρα ... μνημοσύνου! Η διαγωγή των φυλακισμένων στελεχών της Χρυσής Αυγής στο Κορυδαλλό, καθ'  όλη τη διάρκεια μιας μακράς προεκλογικής περιόδου, υπήρξε αντικείμενο παρατήρησης των οπαδών της κι εκτίμησης του "μαχητικού" ... ήθους της. Σε όλη αυτή τη περίοδο οι "αγωνισταράδες" χρυσαυγίτες κρατούμενοι, άφησαν άναυδο το "κοινό" τους με την αιτίαση την οποία διατύπωσαν δημόσια και σύμφωνα με την οποία το μόνο που τους ενόχλησε κατά τη διάρκεια του εγκλεισμού τους ήταν η ... εθνικότητα των γυναικών σερβιτόρων που όρισε η υπηρεσία των φυλακών για να τους πηγαίνουν το συσσίτιο!! Ενώ, κατά την ίδια χρονική περίοδο, ο αντιεξουσιαστής Νίκος Ρωμανός έδινε μέσα από το κελί του επικό αγώνα για τα ατομικά του δικαιώματα ως πολιτικού κρατουμένου, οι χρυσαυγίτες έλαμπαν με τη σιωπή, το βόλεμα στα κελιά και τη "μούγγα στη στρούγκα"! Αυτή η συμβιβασμένη (και μέσα στο Κορυδαλλό!) "στάση" των χρυσαυγιτών κρατουμένων υπήρξε ακόμα ένα επιβαρυντικό στοιχείο "πειθούς" ως προς τη μαχητικότητα τους εν όψει των τελευταίων εκλογών κάτι το οποίο και πλήρωσαν. Η μεταχείριση του χρυσαυγίτικου μορφώματος από το σύστημα δεν αιφνιδίασε, απλά, το ίδιο και τα μέλη του αλλά αποκάλυψε και τις εσωτερικές αδυναμίες του με άξονα την πολιτική ευκαιριακότητα που το χαρακτηρίζει. Κατ'  αρχάς η πλήρης ανικανότητα του ίδιου του αρχηγού του να επιλέγει στελέχη , όπως απέδειξε η τραγική "φιγούρα" του Μπούκουρα, με τον οποίο γέλασε όλη η Ελλάδα εντός κι εκτός Βουλής! Το ίδιο γελοία απεδείχθη η επιλογή του Νίκου Μιχαλολιάκου και στο πρόσωπο του Χρυσοβαλάντη Αλεξόπουλου, του Ηλία Σταύρου και όχι μόνον... 

Οι ταυτόχρονες "δραπετεύσεις" πολλών στελεχών της Χρυσής Αυγής σε όλη την Ελλάδα (Σταθόπουλος, Βλαμάκης, Ηλιακόπουλος, Κολτσίδας κλπ κλπ) υπήρξαν ακόμα ένα "σεισμικό" ρήγμα που προκάλεσαν οι ποινικές διώξεις της επιδρώντας εκβιαστικά στη ψυχολογία ετερόκλητων στελεχών που συγκέντρωσε γύρω του ο Νίκος Μιχαλολιάκος από "πολυσυλλεκτικό" λάθος! Βεβαίως, καθένα από τα "δραπετεύσαντα, αυτά στελέχη έδωσε τους δικούς του εξωραϊσμένους "λόγους αποχωρήσεως" αφού, κατά βάθος, κανείς δε μπορούσε να βρει τη δύναμη να παραδεχθεί τον πραγματικό ... λόγο! Κι εδώ το διεφθαρμένο κράτος είχε κάνει πολύ καλά τη δουλειά του εκμεταλλευόμενο την ηλιθιότητα ενός φίλαυτου αλλά καταστροφικού κομματάρχη! Η ηλιθιότητα του χρυσαυγίτικου μορφώματος έπαιξε κι εδώ το ..."ρόλο" της! Διψασμένοι για ισοτιμία με εκείνους που θεωρούσαν ως αντίπαλους, τους κρατιστές εξουσιαστές της δημοκρατίας και, στην ουσία, όντας ίδιοι με αυτούς, ξιπάστηκαν όταν βρέθηκαν παρακαθήμενοι στα έδρανα του κοινοβουλίου και νόμισαν ότι αποτέλεσαν, πια, μέρος της "πίττας" της εξουσίας μη διαθέτοντας ψήγμα αυτογνωσίας! Έτσι, με την ανοησία και τη ξιπασιά του, κατά φαντασία "δυνατού" και με την εικόνα μαφιόζικης συμμορίας, θεώρησαν ότι η κομματική υπόσταση και η βουλευτική ιδιότητα αποτελούν γι αυτούς εγγύηση "απυρόβλητου" με αποτέλεσμα να δώσουν στους διώκτες τους το ίδιο το φωνητικό τους "αποτύπωμα" ως αποδεικτικό στοιχείο εγκληματικής οργάνωσης και να βρεθούν στα κελιά του Κορυδαλλού. Έτσι ... με ευνουχισμένο και στειρωμένο το ψευδο - "ναζιστικό" της παρελθόν και ταυτισμένη, πλέον, αλλοτριωμένη, με τον αμφιλεγόμενο ελλαδικό "Εθνικισμό" ως ένα ταπεινό ακροδεξιό δημοκρατικό και αντιφασιστικό μόρφωμα, η Χρυσή Αυγή προσήλθε στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015. 

Ένα κουρέλι του παρελθόντος της, η Χρυσή Αυγή περιφέρεται γραπωμένη στη παγίδα των ποσοστών χωρίς όμως να μπορεί και να εμβαθύνει στη διαδικασία του ... πολλαπλασιασμού τους, έρμαια ενός αρχηγικού αυτισμού γεμάτου μίσος "εναντίον όλων" το οποίο "μεταφράζεται" τελικά σε δουλικότητα ενώπιον όλων προκειμένου να αναρριχηθεί στο πολυπόθητο θώκο της εξουσίας, ασχέτως αν ο ίδιος είναι πολύ λίγος γι αυτόν. Παραμονές των τελευταίων εκλογών, από το παρόν ιστολόγιο είχαμε προβλέψει επακριβώς και είχαμε προειδοποιήσει τη Χρυσή Αυγή για το προοίμιο της ήττας της, όπως άλλωστε φαίνονταν να το παραδέχεται και το φερέφωνό της, η εφημερίδα "ΑΚΡΟΠΟΛΗ", αλλά τα ... ζώα μου αργά για το κόμμα της εθνικιστικής κωλοτούμπας! Το που "όδευε" η Χρυσή Αυγή όχι μόνον στις τελευταίες εκλογές αλλά και το που "οδεύει" στο εγγύς μέλλον είναι προδιαγεγραμμένο! Απλά οι κομματικοί "πελάτες" της είναι αντάξιοι της όλης "Πινακοθήκης των Ηλιθίων" που εκπροσωπεί η Χρυσή Αυγή! Ακολουθώντας την "πεπατημένη" των δουλικών υποκλίσεων παλιομοδίτικων κομματαρχών στα κομβικά πρόσωπα του συστήματος, ο Νίκος Μιχαλολιάκος, με το ελαττωματικό, απαρχαιωμένο και επαρχιώτικο "μυαλό" του, νόμισε ότι το σύστημα θα τον αναγνωρίσει ως ισότιμο παρακαθήμενο στο μεγάλο φαγοπότι της εξουσίας και θα του επιτρέψει τη "διείσδυση" που τόσο θα ικανοποιούσε το ανταλλάξιμο "εγώ" του αλλά η μικρόνοιά του δεν του επέτρεψε να αντιληφθεί ότι  κανείς δε σε καλεί να παίξεις στο γήπεδο του με τους κανόνες του, για να ... ηττηθεί εκείνος και εσένα να σε αναδείξει νικητή! Βασικά λογικά συμπεράσματα τα οποία, πάντως, ο ... Νικολάκης στάθηκε ανίκανος να συλλάβει!  

Υφ'  όλες τις παραπάνω συγκυρίες, ο αρχηγός της Χρυσής Αυγής υπέκυψε στη "γοητεία" της εμπλοκής στο παιγνίδι του εμπειρότατου "παίχτη - εχθρού", δεχόμενος να παίξει στο αντίπαλο κοινοβουλευτικό γήπεδο υπό τους αντίπαλους δημοκρατικούς "κανόνες", μετατρέποντας, έτσι, τη Χρυσή Αυγή σε υποτελές μέρος του εχθρικού συστημικού παιγνιδιού.  Και το τραγικότερο, ο Νίκος Μιχαλολιάκος μπήκε ανοήτως σε μια "κούρσα εμπείρων" παραβλέποντας τη "γύμνια" του η οποία προδιέγραφε το αποτέλεσμα ...  Κανείς δε παραβλέπει ότι στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015 η Χρυσή Αυγή έκανε απελπισμένες προσπάθειες να βελτιώσει το προφίλ των υποψηφίων της και να φέρει σε δεύτερο "πλάνο" τους ... Καιάδες που μέχρι τώρα τη στιγμάτιζαν! Όμως, μπουρδουκλωμένη με τη παρακρατική νοοτροπία δε κατάφερε παρά να δώσει ακόμη περισσότερη έμφαση στο παραστρατιωτικό προφίλ της με πλήθος απόλεμων και αστοιχείωτων αποστράτων καραβανάδων, μπάτσων και λοιπών ένστολων ανακυκλώσιμων "προσωπικοτήτων", εντελώς άσχετων με την πολιτική πράξη και τον πολιτικό λόγο και, πάντως, με πασιφανέστατη τη διείσδυση και στοιχείων κάθε άλλο παρά συναδόντων με το "αντισιωνιστικό" της παρελθόν! Ο ... Μισραήλ, δε στάθηκε ικανός να τη σώσει! Ούτω πως, οι άλλοτε ... λάβροι "αντισυστημικοί" ροπαλοφόροι Χρυσαυγίτες κατέληξαν προβατοποιημένοι ψηφοφόροι στο μαντρί του συστήματος, καλούμενοι να υποβαθμιστούν σε απλά ποσοστιαία νούμερα στο "καρέ" μιας στημένης τράπουλας! Ο Νίκος Μιχαλολιάκος κατάφερε με τις ιδεολογικές "κωλοτούμπες" του και τα συμπλέγματά του, να μετατρέψει τα πρώην "χοιρινά" σε ... σγουρόμαλλα "πρόβατα"! 

Στις τελευταίες εκλογές το αποτέλεσμα επιβεβαιώνει την "ελεύθερη ΠΤΩΣΗ" της Χρυσής Αυγής αλλά και την ηλιθιότητα της να προσπαθεί με έωλα σοφίσματα περί "τρίτου κόμματος". Οι αδιάψευστοι αριθμοί δίνουν την εικόνα της "ελεύθερης ΠΤΩΣΗΣ":

Εκλογές 6/5/2014 έλαβε 6.97, έδρες 21

Εκλογές 17/6/2014 έλαβε 6.92, έδρες 18

Εκλογές 25/1/2015 έλαβε 6.28, έδρες 17


Και μετά την παραπάνω εκτυφλωτική ΠΤΩΣΗ της Χρυσής Αυγής την οποία τεκμηριώνουν οι αδιάψευστοι αριθμοί, ο αρχηγός και οι υποτελείς του αυτού του τραγικού μορφώματος, τολμούν να θριαμβολογούν και να ...πανηγυρίζουν, απευθυνόμενοι ασφαλώς όχι σε νουνεχείς αλλά πυγμαίους της κεντρώας Αφρικής! Επικαλούνται απατεωνίστικα τη ..."νίκη του τρίτου κόμματος" γνωρίζοντας ότι κάτι τέτοιο θα ίσχυε εφ'  όσον και μόνον, το σύστημα τους αποδέχονταν ως ισότιμους "παίκτες" της πολιτικής σκηνής, όμως γνωρίζουν πολύ καλά, με αφετηρία την ίδια τη μέχρι τώρα πρωτοφανή ποινική μεταχείρισή τους, ότι το σύστημα απλώς τους προορίζει να τους κρεμάσει ως εύσημο πολιτικής ανοχής στο πέτο του! 

Ως ισότιμη "τρίτη πολιτική δύναμη" στο μετεκλογικό κομματικό πάνελ, η χρυσή Αυγή θα είχε πολλές πιθανότητες αναδείξεως σε μελλοντική κυβερνητική δύναμη, όχι μόνο με συγκυβέρνηση αλλά και με ενδεχόμενη αυτοδυναμία εάν και εφ΄ όσον, ακόμη και χωρίς ιδεολογικό υπόβαθρο, κατάφερνε να διαμορφώσει πυρήνα ικανών στελεχών μιας μελλοντικής τεχνοκρατικής κυβέρνησης και, κυρίως, να αρθρώσει πειστικό πολιτικό λόγο. Είναι, όμως, δεδομένο ότι ο Νίκος Μιχαλολιάκος ουδέποτε είχε "έφεση" σε σωστές επιλογές προσώπων με το θλιβερό αποτέλεσμα η Χρυσή Αυγή από καταβολής της να "εξατμίζεται" μέσα σε μία αρρωστημένη εσωστρέφεια και μία συντριπτική αυτοκαταστροφικότητα όντας εκ γενετής ... καταραμένη! Έτσι, κάθε προσδοκία άρθρωσης "πειστικού πολιτικού λόγου" είναι εκ των προτέρων ανύπαρκτη! Συνεπώς, η επίκληση της "νίκης του τρίτου κόμματος" από τους χρυσαυγίτες είναι άνευ αντικρίσματος και η ηγεσία του χρυσαυγίτικου μορφώματος εξαπατά συνειδητά τους οπαδούς της γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι η πολιτική παρουσία της Χρυσής Αυγής στερείται κυβερνητικού μέλλοντος αλλά αποτελεί "ροκάνισμα χρόνου" για τη προώθηση προσωποπαγών και οικογενειοκρατικών συμφερόντων του αρχηγού και μόνον! 

Με λίγα λόγια, το ΟΙΚΤΡΟ τέλος της Χρυσής Αυγής που θα συμπαρασύρει στο τάφο τον ίδιο τον ελλαδικό "Εθνικισμό" είναι προδιαγεγραμμένο και η πορεία της προς τον καιάδα "αύτανδρα" με τους Καιάδες που τη στελεχώνουν είναι πασιφανής από το τραγικό "γράφημα" των εκλογικών αποτελεσμάτων! Είναι χαρακτηριστικό ότι το παραμύθι περί "τρίτου κόμματος" το παρέκαμψε ευφυώς και το φερέφωνο της Χρυσής Αυγής, η εφημερίδα "ΑΚΡΟΠΟΛΗ" η οποία, την επόμενη μέρα των εκλογών, χθες, κυκλοφόρησε με μία, ουσιαστικά κενή πρώτη σελίδα αφιερωμένη στην ήττα του Αντώνη Σαμαρά και όχι στο όποιο κέρδος του κόμματος της Χρυσής Αυγής που υποστηρίζει. Έτσι και οι υποστηρικτές της Χρυσής Αυγής δείχνουν ότι ευγενικά μεν αλλά πολύ σκληρά της υποδεικνύουν να εγκαταλείψει τα παραμύθια και να σοβαρευτεί εν όψει εκρηκτικών εσωτερικών εξελίξεων! 

Οι Έλληνες Εθνοκοινωνιστές, μετά το τελευταίο αναμενόμενο εκλογικό αποτέλεσμα, το πρώτο πράγμα που έχουμε κατά νου είναι η συμβουλή του μεγάλου Léon Degrelle o οποίος μας συνέστησε να φυλαγόμαστε από τη δεξιά και όχι από την αριστερά η οποία είναι και γνωστός αλλά και προβλέψιμος αντίπαλος. Έτσι. δε μας ανησυχεί η άνοδος στην εξουσία ενός αριστεροφανούς κομματικού μορφώματος το οποίο κυβερνά από χθες με το δεκανίκι ενός παρόμοιου καπιταλιστικού διότι τα δημοκρατικά τερατομορφώματα είναι πια κοινός αντιαισθητικός "τόπος" της τυραννίδας που λέγεται "δημοκρατία"! Και τηρώντας ίσες αποστάσεις μεταξύ "αριστεράς" και "δεξιάς" δε μας ανησυχεί και ο, αναμενόμενος άλλωστε, καταποντισμός της Χρυσής Αυγής στο γκρεμό των ανομημάτων της ανοησίας της. Το μόνο που μας προβληματίζει είναι η συμπαράσυρση του ελλαδικού "Εθνικισμού" σε έναν τάφο που δε του αξίζει! Αν και ο "Εθνικισμός" δεν είναι το αντικείμενο της αποκλειστικής κοσμοθεωρητικής "εστίασής" μας, εν τούτοις ως το πρώτο συνθετικό της έχει κάθε λόγο να μας απασχολεί, με ό,τι κι αν αυτό σημαίνει!

Ο οίκος των Σαούντ ... και οι Σιωνιστές προστάτες τους





Βασανιστήρια σε γυναίκες της

Σαουδικής Αραβίας επειδή τις βίασαν!

Για τον σκύλο των Σαούντ που ψόφησε πριν μερικές ημέρες

οι Αγγλοσάξονες κυμάτισαν μεσίστιες τις σημαίες!

Ο Τζίμης Πανούσης για τις εκλογές ...




«Επτά κόμματα θα έχει η επόμενη Βουλή. Σαν τις επτά πληγές του Φαραώ ή σαν την επτάφωτη λυχνία των Εβραίων»

Τζίμης Πανούσης

Καβάφης - Περιμένοντας τους βαρβάρους

Ανακοίνωση της Εθνικοσοσιαλιστικής Κίνησης Ελλάδος: Η «Χρυσή Αυγή» οι εκλογές και η στάση των Ελλήνων Εθνικοσοσιαλιστών.



Ανακοίνωση της Εθνικοσοσιαλιστικής Κίνησης Ελλάδος

Αμέσως μετά τα πρώτα αποτελέσματα στις δημοτικές εκλογές της Αθήνας ένα περίεργο χαμόγελο σχηματίστηκε στα πρόσωπα πολλών συναγωνιστών Εθνικοσοσιαλιστών. Δεν ήταν φυσικά από χαρά για την «δυναμική» ενός κόμματος που είχε αλλάξει πολλές φορές ιδεολογική «φορεσιά» περισσότερες και από ένα βεστιάριο σε επαρχιακό θέατρο αλλά για το μέλλον που ερχόταν ταχύτατα μπροστά στα μάτια πολλών κάτι από ταινία τρόμου ή και κωμωδία μαζί. Ο λεγόμενος «χώρος» μια έννοια που χρειάζεται να συζητηθεί αρκετά για να αποσαφηνιστεί πλήρως έζησε πρωτόγνωρα συναισθήματα για την κοινωνική «αναγνώριση», και όμως ελάχιστοι κατάλαβαν ότι όσο πιο πολύ σε αποδέχεται στους κόλπους της η δημοκρατία τόσο πιο εύκολο είναι να σε συντρίψει όπως τα πλοία των αρχαίων εποχών στις συμπληγάδες πέτρες.

Τα παρακάτω δεν είναι ανάγκη να διαβαστούν από Συναγωνιστές που αρέσκονται στα ψέμματα και κρύβουν το κεφάλι τους στην άμμο αλλά από αυτούς και αυτές που νιώθουν ακόμη την Εθνικοσοσιαλιστική Ιδέα να καίει σαν Φωτιά στην καρδιά τους και το Μίσος τους για την Δημοκρατία παραμένει μια αστείρευτη πηγή ενέργειας μέχρι την Τελική Νίκη. Το γραπτό αυτό εκφράζει σκέψεις πολλών που δεν πρόδωσαν τα μελανοπόρφυρα λάβαρα της νίκης και δεν σιώπησαν για να καρπωθούν μερικές δεσμίδες ευρώ. Πάμε λοιπόν και όποιος αντέξει.

Η συμπεριφορά των ανθρώπων του Μιχαλολιάκου παρέμεινε μέσα στο πέρασμα του χρόνου ένας ισχυρός αποτρεπτικός παράγοντας για να ισχυροποιηθεί τόσο η Εθνικοσοσιαλιστική δυναμική μέσα στην «Χρυσή Αυγή» όσο και έξω από αυτήν. Παρόλο που παλιότερα  το εν λόγω κόμμα έγινε η αφορμή για να στρατευτούν χιλιάδες Έλληνες στην κοσμοθεωρία του Εθνικοσοσιαλισμού η έστω να την προσεγγίσουν - η πραγματική αιτία είναι στο dna μας - εδώ και αρκετά χρόνια το κόμμα αυτό δεν έχει καμιά σχέση με την υπεράσπιση της Πατρίδας την Τιμή και την Αξιοπρέπεια όπως δίνει την βαρύτητα στις λέξεις ένας Εθνικοσοσιαλιστής ή μια Εθνικοσοσιαλίστρια. Αποτελεί η εν λόγω κίνηση άλλο ένα πατριδοκάπηλο αστικό κόμμα που εκμεταλλεύτηκε το πατριωτικό συναίσθημα και το παρελθόν της Εθνικοσοσιαλιστικής Φρουράς και βρίσκεται σήμερα στο ίδιο ιστορικό καλάθι με το προδοτικό ΛΑΟΣ, το βοριδικό Ελληνικό Μέτωπο και την φιλοσιωνιστική ΕΠΕΝ καθώς και το γνωστό ΕΝΕΚ που υπήρξαν διαφορετικά πρόσωπα του ίδιου τέρατος παρόλο την καλή θέληση πολλών μελών τους και απλών πολιτικών στρατιωτών. Φρόντισε για αυτή την ιστορική κατάληξη η πολιτική αισθητική και η κληρονομιά των ηγεσιών της εποχής, η ΚΥΠ και το παρακράτος οι οποίοι φύτευαν πάντα τους κατάλληλους ανθρώπους στις κατάλληλες θέσεις. 

Πολύ γρήγορα όλοι αυτοί που πίστεψαν ότι η άνοδος του «ΚΚ της ακροδεξιάς» όρος που χρησιμοποιείται από όλους αυτούς που απογοητεύτηκαν αλλά συνεχίζουν να στηρίζουν λόγω απόγνωσης το κόμμα της «Χρυσής Αυγής» … θα αποτελέσει κάποιο εφαλτήριο νίκης έπεσαν με δύναμη στο οδόστρωμα της αλήθειας και είδαν τα αστεράκια της κρούσης να σχηματίζονται γύρω τους. Παλαιοκομματικές επιλογές και μεταγραφές από το ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη, έναν πολιτικό σχηματισμό που άνοιξε με την συνεργασία του την κρίσιμη στιγμή την πόρτα στους εισβολείς του ΔΝΤ, κοινωνικές εμφανίσεις σε κανάλια πόλεις και χωριά που προκαλούν απορία και οργή, επίδειξη πλουτισμού και πολλαπλές κοινοβουλευτικές αποδοχές οι οποίες όμως … δεν φτάνουν για την βενζίνη των κρατικών αυτοκινήτων (δήλωση του Κουκούτση ο οποίος υπήρξε στέλεχος της ΝΔ παλαιότερα και σήμερα βουλευτής Μεσσηνίας με την «Χρυσή Αυγή»), ομαδικός παροξυσμός και γραικυλική γηπεδική νοοτροπία σε τοπικές οργανώσεις και πυρήνες, και πάνω από όλα μια εμετική αντιφασιστική ρητορική που ακόμη και η antifa! δυσκολεύεται να σκεφτεί είναι μόνο μερικά από τα συμπτώματα του νέου «χρυσαυγιτισμού».

Πολλοί μπορούν να πουν «ναι αλλά στην πορεία έχουν σκοπό να αλλάξουν». Ας το σκεφτούν καλύτερα όσοι δεν λογάριασαν μάλλον πόσοι μήνες πέρασαν άραγε από τότε που εισήλθαν στο κοινοβούλιο στο οποίο υποτίθεται ότι θα έριχναν και ξύλο … αλλά τελικά το έφαγαν στα γραφεία τους από τον υιό του Μπαλτάκου ενός ανθρώπου του περιβάλλοντος του «εφιάλτη» Σαμαρά που είχε μάλιστα άμεσες σχέσεις με κορυφαία στελέχη του εν λόγω ακροδεξιού κόμματος της Δεληγιάννη. Ας σκεφτούν πόσα πολλά θα μπορούσαν να επιτευχθούν υπέρ της παιδείας και της ελληνικότητας με την προώθηση ποιοτικών προσώπων και όμως κάποιοι επέλεξαν να τους εκπροσωπεί ο κάθε Ρουπακιάς και ο κάθε ένας που αποδείχτηκε τελικά επιζήμιος, ας το σκεφτούν καλύτερα λοιπόν αφού όλα τα κόμματα επιλέγουν στο τέλος την καπηλεία των Ιδεών και την υπηρεσία προς το σύστημα. Άλλωστε αν κάποιος κάνει λάθος σε αυτή την διαπίστωση ας μας πει ποια η δράση του «μοναδικού κινήματος των Ελλήνων Εθνικιστών» σχετικά με την παρουσία τους στο Σύνταγμα την εποχή των «αγανακτισμένων» τους οποίους ονόμαζαν ως «προβοκάτορες», ποια η στάση τους στην επίσκεψη του Τούρκου Νταβούτογλου και ποια η δράση τους απέναντι στο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο καθώς και ενάντια στο τζαμί στο Βοτανικό που θα αποτελέσει την βιτρίνα για τις διεργασίες του Κατάρ και της Σαουδικής Αραβίας. Αυτές είναι μόνο λίγες από τις πολλές περιπτώσεις που οι καιροσκόποι εργολάβοι του «πατριωτισμού» δεν έπραξαν το παραμικρό.

Οι θερμές χειραψίες του Μιχαλολιάκου με την Ντόρα Μπακογιάννη και τον Ψινάκη, οι ευγενικές συζητήσεις του βουλευτή Ματθαιόπουλου με στελέχη του εθνομηδενιστικού ΣΥΡΙΖΑ στην βόρεια Ελλάδα καθώς και η ανάδειξη ανθρώπων που ουδεμία σχέση έχουν με τον Πατριωτισμό (πόσο μάλλον με τον Εθνικοσοσιαλισμό …) αποδεικνύουν στην πράξη ότι είναι κεντρική επιλογή της ηγεσίας της «Χρυσής Αυγής» και εις γνώση της η έμμεση συνεργασία με το καθεστώς και η προβοκάτσια ενάντια στις πατριωτικές ιδέες. Άλλωστε ποτέ κανείς εκ μέρους τους δεν απάντησε γιατί έγινε πρόταση στην βουλή υπέρ της ανάδειξης του sir Μαρκεζίνη στην θέση του έκτακτου πρωθυπουργού, γιατί δεν πολεμήθηκε το θέμα της συνεργασίας Ελλάδος - Ισραήλ η οποία λειτουργεί σήμερα υπέρ του ιμπεριαλιστικού σχεδιασμού ενώ η πρόσφατη δημοσίευση άρθρου του γενικού γραμματέα της «Χρυσής Αυγής» στην εφημερίδα «Ακρόπολη» δίπλα στο εκδοτικό σημείωμα του Μαυρίκου που καλούσε για πλήρη συνεργασία με ΗΠΑ και Ισραήλ είναι το κερασάκι στην δηλητηριασμένη τούρτα που ονομάζεται σήμερα «Λαϊκός Σύνδεσμος».
Όλα αυτά δεν μπορούν να μείνουν κρυφά ή να αγνοηθούν από συμπατριώτες που απορρίπτουν την Δημοκρατία και δηλώνουν Εθνικοσοσιαλιστές. 

Η κοροϊδία, η απατηλή συμπεριφορά και οι παραπλανητικές κινήσεις αποτελούν δείγμα ηθικής της δημοκρατίας και επειδή αυτή η κοινωνική σύφιλη προσβάλλει οτιδήποτε κινείται εντός των δημοκρατικών πρακτικών είναι αναγκαίο να επισημανθεί η πηγή της μόλυνσης. Δεν είναι άλλη από την δομή και την αναγκαιότητα  του συστήματος να στήνει κομματικούς σχηματισμούς προς εξυπηρέτηση των επιταγών του Σιωνισμού και των Αμερικανών από το 1945 και μετά. Με δεδομένη την σχεδιασμένη μελλοντική αναταραχή ανάμεσα στους 2 πόλους του συστήματος το εξουσιαστικό σχέδιο θέλει να έχει στην ναφθαλίνη και θα την έχει για καιρό, μια ακροδεξιά άκρως ελεγχόμενη και με ανθρώπους του ΝΑΤΟ στο εσωτερικό της. Έτσι λοιπόν η λευκή πετσέτα από τον Κορυδαλλό έχει πέσει από καιρό … και είναι πασιφανές ότι άνθρωποι που εκπαιδεύτηκαν στην διαχείριση κρίσεων της Ατλαντικής συμμαχίας θα παίξουν καίριο μελλοντικό ρόλο στην κοινοβουλευτική «ακροδεξιά του κυρίου» η οποία με την γαλανόλευκη στο πέτο θα σπεύδει να ξεκληρίσει τον λαό στο όνομα τάχα του «πατριωτικού καθήκοντος».

Για αυτό άλλωστε η εσπευσμένη μεταγραφή αξιωματικών των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας και η εμπιστοσύνη της ηγεσίας της ακροδεξιάς σε πρόσωπα της Μπακογιάννη είναι πιο δυναμική από ποτέ με στόχο να υπάρχει μια συστημική δύναμη έτοιμη να επέμβει αν ο συνομιλητής του σφαγέα Πέρες, ο εθνομηδενιστής Τσίπρας δεν εκτελέσει στο ακέραιο της επιταγές της Σιωνιστικής εξουσίας. Έχουμε λοιπόν μπροστά μας την ολότητα του πολιτικού συστήματος με τις στημένες διαμάχες να δίνουν άρτο και θέαμα στον όχλο αλλά η εξουσία της παρακμής να παραμένει ακλόνητη στον θρόνο της και να καλεί και νέους σκλάβους να σφαχτούν στα γόνατα της. Η αποφυγή ουσιαστικής πρότασης εκ μέρους της «Χρυσής Αυγής» για το μελλοντικό κοινωνικό μοντέλο, δηλαδή αν θα υπάρχει η Ελλάδα στην Ε.Ε. και στο ΝΑΤΟ καθώς και η αδιαφορία για τα κοινωνικά ζητήματα, για τις συντάξεις τους μισθούς και την εργατική δύναμη, καθώς και όποια σχέδια για αυτάρκεια και βιομηχανοποίηση είναι άλλη μια παράμετρος που ελάχιστοι έχουν συνειδητοποιήσει. Απλά δεν έχουν πρόταση και όραμα για τίποτα πλην μιας διαμαρτυρίας που θα καθηλωθεί στο 4 με 5 της εκατό και θα αποτελέσει βαλβίδα ασφαλείας της κοινωνικής αποσυμπίεσης.

Η στημένη δολοφονία του Φύσσα στην Αμφιάλη υπό την επίβλεψη των ένστολων σκυλιών του συστήματος αποτέλεσε το κομβικό σημείο και την κορύφωση για το σύστημα όταν θέλησε να δώσει τέλος στον εκλογικό «αέρα» της καθοδηγούμενης ηγεσίας της αλλά και την απαρχή για την αναζωογόνηση του κρατικοδίαιτου αντιφασισμού. Η σύλληψη της ηγεσίας και η παραμονή τους σε ασφαλή κελιά μέχρις σήμερα χωρίς να έχουν κανένα πρόβλημα από τις τριτοκοσμικές συνθήκες των ελληνικών φυλακών είναι μια παρένθεση για το εξουσιαστικό σύστημα. Όσο και αν οδύρεται ο Μιχαλολιάκος ότι είναι φυλακισμένος γνωρίζει πολύ καλά ότι το σύστημα που υπηρέτησε τόσο καιρό με προσήλωση έχει φροντίσει να προσέξει τα περισσότερα από τα δικά του παιδιά και να «κάψει» και μερικά αν χρειαστεί αφού το ίδιο κάνει άλλωστε από τις αρχές της δεκαετίας του ’80. Σαφέστατα δεν έχει να φοβηθεί το παραμικρό ο ίδιος και η πιστή «αυλή» του αφού όλα γίνονται για τα μάτια του κόσμου προς τέρψιν των εκλογικών διαδικασιών και σε μια λογική του Σαμαρά να φανεί ως το καλό παιδί απέναντι στους Σιωνιστές.

Το σύστημα επιτυγχάνει από την μια μεριά να ικανοποιήσει την αριστερά με το κυνήγι των «φασιστών» οι οποίοι έσπευσαν να κάνουν δηλώσεις μετανοίας μπροστά σε κάμερες και ανακριτές τόσο πριν όσο και  μετά την σύλληψη τους, και από την άλλη βγάζει από το παιχνίδι τους ενοχλητικούς «πραιτοριανούς» του Μιχαλολιάκου για όσο καιρό χρειαστεί και θα τους ενεργοποιήσει και πάλι όταν θα αναλάβει ο γνωστός Βορίδης αρχηγός της «εθνικόφρονης» παράταξης της ΝΔ και θα προκύψει θέμα «εθνικής ασφαλείας» δηλαδή όταν θα κινδυνεύσει το πλουτοκρατικό σύστημα που διαφεντεύει τον τόπο μας. Αυτά τα «παιχνίδια» έχουν ξαναγίνει σε πολλές χώρες και δεν είναι κάτι το καινούργιο.

Δεν μπορούμε όμως υπό αυτές τις συνθήκες και να αδιαφορήσουμε πλήρως για τα δεκάδες απλά μέλη της οργάνωσης νεαρής κυρίως ηλικίας που έχουν διωχθεί και βρίσκονται στα κάτεργα της δημοκρατίας εξαιτίας της αδιαφορίας της ηγεσίας τους αλλά και του κρατικού σχεδιασμού και μάλιστα χωρίς οι εν λόγω «υπεύθυνοι» του κόμματος να έχουν πράξει το παραμικρό για την ενίσχυση τους όλο αυτό το διάστημα. Οι μόνοι που προβάλλονται προς συμπαράσταση είναι οι βουλευτές της «Χρυσής Αυγής» μια πρακτική που είναι πλέον εμφανής τόσο στους οπαδούς τους αλλά και στους φυλακισμένους. Ας κρίνουν οι ψηφοφόροι τους αυτή την κατάσταση και ας πράξουν αναλόγως. Η νεολαία της «Χρυσής Αυγής» που βρίσκεται δέσμια της εξουσίας προδόθηκε για πολλοστή φορά από την ηγεσία του κόμματος και αυτό είναι κάτι που δεν αλλάζει.

Με δεδομένα τα παραπάνω όλοι όσοι διαθέτουν ακόμη συνείδηση δεν έχουν ξεχάσει το Εθνικοσοσιαλιστικό τους καθήκον και πράττουν ως Εθνικοσοσιαλιστές οφείλουν να μην στηρίξουν στο ελάχιστο τον κομματικό σχηματισμό της νεοχρυσαυγίτικης ακροδεξιάς. Οι ψήφοι προς εκπροσώπους και κομματάρχες που καμιά σχέση δεν έχουν με τις Εθνικοσοσιαλιστικές Ιδέες αποτελεί ενίσχυση της κομματικής παρακμής και ασυδοσίας. Για εμάς η Δημοκρατία και οι εκλογές δεν είναι παρά ένα ακόμη όπλο της πλουτοκρατίας και της μασονικής εξουσίας. Έχουμε να υπερασπιστούμε Συντρόφους και οικογένειες και μια Πατρίδα ματωμένη παρά τα κομματικά γραφεία της παρακμής. Κομματόσκυλα που εξύβρισαν τον Ελληνικό Εθνικοσοσιαλισμό και προωθούν την ατζέντα των στοών και της ευρωπαϊκής ένωσης δεν έχουν καμιά θέση στις τάξεις των Ελλήνων Εθνικοσοσιαλιστών. Οι Εθνικοσοσιαλιστές οφείλουν όχι μόνο να αρνηθούν οποιαδήποτε συνδιαλλαγή αλλά και να τους πολεμήσουν σήμερα και αύριο και πάντα μέχρι να ξεκαθαρίσει ο κόπρος του Αυγεία!

Για τον Ελληνικό 
Εθνικοσοσιαλισμό και την Πατρίδα! 

Ανακοίνωση της Εθνικοσοσιαλιστικής Κίνησης Ελλάδος

Ακρόπολη 19.01.2015 





Ν’ απομείνεις μόνος
Και ν’ αρχίζεις να πλάθεις εσύ,
Με μονάχα την δύναμη σου, έναν
Κόσμο που να μην ντροπιάζει την
Καρδιά σου.

Νίκος Καζαντζάκης

«Δεν είμαι ο Charlie, είμαι ο Maurice που απέλυσε το “όργανο της ελευθερίας του λόγου”, η Charlie Hebdo, για “αντισημιτισμό”»




O 86χρονος Maurice Sinet, αναρχικός και αντικαπιταλιστής, όπως αυτοπροσδιορίζεται, ο οποίος εργαζόταν με το ψευδώνυμο Sine στο σατιρικό εβδομαδιαίο έντυπο ‘Charlie Hebdo’, ήρθε αντιμέτωπος με κατηγορίες για «υποκίνηση φυλετικού μίσους» για ένα άρθρο που έγραψε το 2009. 

Το άρθρο πυροδότησε έναν αγώνα διαξιφισμών μεταξύ της παριζιάνικης διανόησης και κατέληξε στην απόλυση του από το περιοδικό. Το επίμαχο άρθρο με τίτλο «L'Affaire Sine» ακολούθησε τον αρραβώνα του 22χρονου γιού του Σαρκοζί, με την Jessica Sebaoun - Darty, την Εβραία κληρονόμο μιας ηλεκτρονικής αλυσίδας προϊόντων. 

Σχολιάζοντας μια αβάσιμη φήμη ότι ο γιος του πρώην Γάλλου προέδρου προγραμμάτιζε να ασπαστεί τον Ιουδαϊσμό, ο Sine χαριτολογώντας έγραψε: «Θα πάει μπροστά στη ζωή του, αυτός ο πιτσιρικάς..»

για να διαβάσετε ολόκληρο 
το άρθρο στον σύνδεσμο εδώ ...

Skoll - Φίλοι του Ανέμου (Amici del vento)

Ted Kaczynski


«Η κοινωνία μας για να ακούσει τις απόψεις ενός ατόμου της, το αναγκάζει πρώτα να σκοτώσει ανθρώπους για να μεταδώσει το μήνυμα του στο κοινό, ξεπερνώντας έτσι τον κατακλυσμό της υπερπληροφόρησης στον οποίο εκθέτουν τον καθένα τα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας … η φαντασία δεν γεννά την παραφροσύνη, αυτό που γεννά την παραφροσύνη είναι η λογική»


Ted Kaczynski


Je suis antidémocratique: Légion 88 - J'avais un Kamarade

Ο Αριστοτέλης Ηρ. Καλέντζης για την πολιτική πρόταση των "Ελλήνων Κενταύρων"




« … Το 1955 ΕΝΑΣ γενναίος Πολεμιστής, ζωσμένος τα όπλα του (και όχι "προεκλογικές υποσχέσεις"!), κατάφερε σε ελάχιστο χρόνο και με ελάχιστες θυσίες να απελευθερώσει τη Πατρίδα του χωρίς προεκλογικές αφίσες, ομιλίες και ... ψηφοδέλτια, αλλά με ΦΩΤΙΑ και ΤΣΕΚΟΥΡΙ όπως κερδίζεται και δε δωρίζεται η λευτεριά! Εκείνη, η πρώτη προκήρυξή του τηρήθηκε στο ακέραιο, χωρίς "κυβιστήσεις", χωρίς … διαπραγματεύσεις, χωρίς συμβιβασμούς, με το αίμα της ψυχής του και το αίμα των συντρόφων και συναγωνιστών του, Ηρώων Συνελλήνων! 

Ο λόγος του ήταν σαφής και, κυρίως, απόλυτος, χωρίς κοινοβουλευτικές υπεκφυγές και κομματικές παλινδρομήσεις, ένας λόγος εκπορευόμενος από τη πολεμική του ψυχή και όχι από το έρκος των οδόντων ενός κομματικού απατεώνος. Αυτός δε μιλούσε από προεκλογικό "μπαλκόνι" αλλά από το πολεμικό του ταμπούρι ατενίζοντας το θάνατο και όχι κοπάδια ηλιθίων ψηφοφόρων. 

Τότε, ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ - ΓΡΙΒΑΣ ΔΙΓΕΝΗΣ με τους γενναίους Πολεμιστές (και όχι ..."πολιτευτές"!) της Ε.Ο.Κ.Α., μετά τον Λεωνίδα, τον Θεμιστοκλή και τον Αλέξανδρο, μας ξαναθύμισε ότι όσα θέλει ο Άνθρωπος να κατακτήσει, μόνο με το σπαθί μπορεί κι όχι με το κοινοβουλευτικό αλισβερίσι και ψηφοθηρική "κωλοτούμπα"! Σήμερα στο ναδίρ του δημοκρατικού του εξευτελισμού, ευνουχισμένος από την εκχώρηση της πολεμικής του αρετής στη κομματική υποσχεσιολογία των εσωτερικών κι εξωτερικών προαγωγών του, αλλοτριωμένος από την, πάλαι, μαχητική φύση του, ο παρίας ελλαδικός πληθυσμός επαφίεται γι  άλλη μια φορά στην εκλογική μασκαράτα ως «politically correct ... άλλοθι» της δειλίας του, αντί να διεκδικήσει τη λευτεριά και την ευημερία του με το σπαθί, όπως διδάχθηκε από τους προϋπάρξαντες Έλληνες! 

Και σ'  αυτό πρωτοστατούν οι κομματικοί φασουλήδες, τα κοινοβουλευτικά σκουπίδια. Εκατομμύρια υποταγμένων μαζανθρώπων, ξεσκονίζουν τα εκλογικά βιβλιάριά τους προσμένοντας κάποιον σωτήρα να τους σώσει ανήμποροι να αντλήσουν διδάγματα από κείνη την ιαχή που κάποτε ελευθέρωσε το τόπο: «ΦΩΤΙΑ ΚΑI ΤΣΕΚΟΥΡΙ!». 

Και έχοντας ανταλλάξει το τσεκούρι με … ψηφοδέλτια έχουν ακόμη τη ψευδαίσθηση ότι ο χαρτοπόλεμος μπορεί να υποκαταστήσει το πραγματικό Πόλεμο που είναι πατέρας πάντων και γεννήτορας της λευτεριάς! Κι εμείς, οι "ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΙ", τούτες τις μέρες της παρακμής, περιφρονώντας τη περιρρέουσα κομματοκρατία, διατυπώνουμε τη δική μας πολιτική πρόταση που δεν είναι άλλη από την απότιση φόρου Τιμής σ΄ Εκείνους που μας δίδαξαν το τρόπο με τον οποίο κατακτάται η λευτεριά κι η αξιοπρέπεια ενός Λαού, στους Ήρωες - Πολεμιστές της Ε.Ο.Κ.Α. προσκυνώντας τον τόπο του μαρτυρίου τους ! … »



για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο στον σύνδεσμο εδώ ...

Chemtrails the secret war

Ο Alain de Benoist για το μακελειό στο 'Charlie Hebdo'




Nicolas Gauthier: Πέρα από τη δίκαιη αγανάκτηση για τη σφαγή στα γραφεία του ‘Charlie Hebdo’, τι διδάγματα μπορούμε να αντλήσουμε από αυτό το περιστατικό; Θα πρέπει να το δούμε, όπως μερικά από τα μέσα ενημέρωσης κάνουν, ως απόδειξη ενός «ολοκληρωτικού πολέμου», που έχει ξεσπάσει μεταξύ του Ισλάμ και του Χριστιανισμού, μεταξύ Ανατολής και Δύσης;

Alain de Benoist: Ο αποτρόπαιος τρόπος με τον οποίον οι εργαζόμενοι του ‘Charlie Hebdo’ σφαγιάστηκαν φέρνει σφίξιμο στην καρδιά, φυσικά. Και όταν το συναίσθημα κατακλύζει τα πάντα, είναι πολύ πιο δύσκολο να παραμείνει η λογική. Ωστόσο, αυτό είναι που χρειάζεται περισσότερο. Πρέπει να επιβάλουμε μια εσωτερική απόσταση που θα μας επιτρέπει να αναλύσουμε το περιστατικό και να μάθουμε από αυτό. Τι αντιμετωπίζουμε; Μια νέα μορφή τρομοκρατίας, που εγκαινιάστηκε στη Γαλλία από τον Khaled Kelkal και τον Mohammed Merah. Διαφέρει από τα προηγούμενα κύματα τρομοκρατίας (όπως η 11η Σεπτεμβρίου ή ο βομβαρδισμός της Μαδρίτης), τα οποία σχεδιάστηκαν και υλοποιήθηκαν από το εξωτερικό από μεγάλα διεθνή δίκτυα.

Εδώ έχουμε να κάνουμε με επιθέσεις που έχουν προγραμματιστεί στη Γαλλία από άτομα που έχουν ριζοσπαστικοποιηθεί περισσότερο ή λιγότερο ανεξάρτητα. Προχώρησαν σταδιακά από την παραβατικότητα στον τζιχαντισμό, αλλά είναι συνήθως αποτυχίες σε αυτό. Έχουν μεγάλη ψυχραιμία, γνωρίζουν πώς να χρησιμοποιούν τα όπλα, και είναι εντελώς αδιάφοροι για τις ζωές των άλλων. Αλλά εξακολουθούν να είναι ερασιτέχνες, αδέξιοι προβοκάτορες, όπως οι αδελφοί Kouachi οι οποίοι αποφάσισαν να σφάξουν ένα προσωπικό περιοδικού ως «εκδίκηση για τον προφήτη», αλλά πήγαν σε λάθος διεύθυνση, άφησαν ενδείξεις παντού, δεν είχαν καμία στρατηγική εξόδου και ξέχασαν τις ταυτότητές τους στο αυτοκίνητο που απλά εγκατέλειψαν. Απρόβλεπτοι ανεπιτήδειοι, γεγονός που τους καθιστά ακόμη πιο επικίνδυνους.

Θα πρέπει επίσης να είμαστε σε επιφυλακή για μιμητική φρενίτιδα. Η ίδια μιμητική λογική που προκάλεσε τη συναισθηματική επικοινωνία των αυθόρμητων συλλαλητηρίων σε υποστήριξη του Charlie Hebdo δεν θα αποτύχει να εμπνεύσει δυναμικούς μιμητές του Merah, των αδελφών Kouachi, ή Amedy Coulibaly. Φανταστείτε την κοινωνική υστερία που μπορεί να προκληθεί από την επανάληψη σε τακτά χρονικά διαστήματα επιθέσεων όπως αυτή που μόλις παρακολουθήσαμε. Σε ένα τέτοιο κλίμα, όλες οι μορφές χειραγώγησης καθίστανται δυνατές. Το έχουμε ήδη δει αυτό στο παρελθόν. Αυτό ονομάζεται «στρατηγικής της έντασης».

Είναι προφανές ότι είναι απαραίτητο να υπάρξει πόλεμος με αυτούς τους ανθρώπους με κάθε αναγκαίο μέσο. Αλλά το να μιλήσουμε για «ολοκληρωτικό πόλεμο» δεν σημαίνει και πολλά πράγματα. Οι τζιχαντιστές (ή εκδότες των fatwas) εκπροσωπούν το Ισλάμ, όσο η Κου Κλουξ Κλαν αντιπροσωπεύει τον Χριστιανισμό*. Επιπλέον, δεν είναι οι τζιχαντιστές, αλλά οι Δυτικοί που έθεσαν για πρώτη φορά το φάντασμα της «σύγκρουσης των πολιτισμών» με την προσπάθεια αποσταθεροποίησης ολόκληρης της Μέσης Ανατολής και εξάλειψης όλων των επικεφαλής των Αραβο-Μουσουλμανικών κρατών, από τον Σαντάμ Χουσεΐν μέχρι τον Καντάφι, ο οποίος είχε στήσει μπλόκα κατά του ριζοσπαστικού ισλαμισμού. Η ανάγκη για την καταπολέμηση των άμεσων συνεπειών δεν πρέπει να επισκιάζει τον προβληματισμό σχετικά με τα βασικά αίτια.

Gauthier: Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που μια εφημερίδα έχει δεχτεί βίαιη επίθεση. Θυμόμαστε ιδίως τις επιθέσεις εναντίον της ‘Minute’ και της ‘Le Choc du mois’ (γαλλικά «συντηρητικά» έως «ακροδεξιά» έντυπα) σίγουρα χωρίς θύματα. Ωστόσο, υπήρχε μικρότερη συμπάθεια από τα μέσα ενημέρωσης κατά τη διάρκεια αυτής της δυνητικά θανατηφόρας βίας. Πάντα τα ίδια δύο μέτρα και δύο σταθμά.


για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο στον σύνδεσμο εδώ ....

Je ne suis pas Charlie ...


Βιβλιοπαρουσίαση: Oswald Mosley "Εκατό ερωτήσεις για τον Φασισμό"



Κυκλοφορεί: 

Oswald Mosley "Εκατό ερωτήσεις για τον ΦΑΣΙΣΜΟ"

Μετάφραση: Ιάσων Λυκαίος

Σελίδες 110

Εκδόσεις Θ. Κοσμάς

Ιούλιος 2014

Αφιερωμένο στον μακαρίτη Συναγωνιστή Νικόλαο Τσάμη 

Με αφορμή την επίθεση στο Παρίσι.


του Λυκούργου


Δεν  γνωρίζουμε με σιγουριά ποιοι πραγματικά οργάνωσαν την αιματηρή επίθεση στο Παρίσι (μπορούμε ωστόσο να υποθέσουμε ποιοι θα επωφελούντο…), βασιζόμενοι όμως στο ότι όντως ήταν μια μουσουλμανική επίθεση … ας εκφράσουμε κάποιες σκέψεις μας. Όλοι εσείς οι ηλίθιοι που αναθεματίζετε τους μουσουλμάνους, θα έπρεπε να αναζητήσετε τις ευθύνες στις κυβερνήσεις σας που τους άνοιξαν διάπλατα  τις πόρτες να εισβάλλουν ... τους «προοδευτικούς», ψευτοδιανοούμενους μαρξιστές και «αντιρατσιστές» συνοδοιπόρους τους που υστερικά υποστηρίζουν κάθε αλλόφυλο στο όνομα της … «πολυπολιτισμικότητας».

Δειλέ και εκφυλισμένε μοντέρνε Λευκέ άνθρωπε ... μπορείς να «μάχεσαι» αυθημερόν στα φόρουμ και στο facebook, αναρτώντας εικόνες και κάνοντας … σχόλια, να κάνεις «ειρηνικές» … διαμαρτυρίες διότι εσύ δεν είσαι «σαν και αυτούς», να αυνανίζεσαι με το πανάκριβο iPhone σου κάνοντας “selfies”, να συνεχίσεις να οδηγάς το πανάκριβο αυτοκίνητό σου … ονομάζεις τη δειλία σου … «δείγμα πολιτισμού» αλλά δείχνεις πραγματικά απαράμιλλο ηρωισμό σκοτώνοντας μουσουλμάνους στα ... video games.

H πραγματικότητα, όμως, είναι εντελώς διαφορετική. Εκεί, παίρνεις πραγματικά  αυτό που σου αξίζει! Δειλέ, υποκριτή μοντέρνε Λευκέ άνθρωπε. Παρακολούθα τους ανθρώπους σου να βιάζονται και να δολοφονούνται και ... συνέχισε το «ποστάρισμα». Α, μπορείς επίσης να περιμένεις και τις … εκλογές. Σίγουρα πράγματα.

Υλιστικό σκουπίδι, καπιταλιστικό γουρούνι μοντέρνε Λευκέ … ακόμα να μάθεις ότι η πίστη είναι πιο δυνατή από τη φωτιά; ΤΙΠΟΤΑ δεν μπορεί να σταματήσει όσους είναι αποφασισμένοι να θυσιαστούν για τις Ιδέες ή - έστω - τον «Θεό» στον οποίο πιστεύουν! Τη φωτιά τη πολεμάς με φωτιά. Μέχρι τότε βγάλε τον σκασμό και υποκλίσου στους επιβήτορες σου.

«Όσοι θέλουν να ζήσουν, ας πολεμήσουν  και όσοι δεν θέλουν να πολεμήσουν σε αυτόν τον κόσμο της αιώνιας πάλης δεν αξίζουν να ζουν.»   

Αδόλφος Χίτλερ

Μοντέρνε Λευκέ Άνθρωπε, είσαι η ντροπή της Φυλής σου, των ενδόξων προγόνων σου και των Μεγάλων Ηγετών σου. Πολέμα ή ψόφα!

JEDEM DAS SEINE!