Εναντίον του αστικού πατριωτισμού.


του Charles Maurras.


Όπως και στις περισσότερες χώρες της Δυτικής Ευρώπης η ελληνική αστική τάξη, αποτελεί ένα τεράστιο σώμα, πολύ μεγαλύτερο σε αριθμό από ότι γενικώς πιστεύεται, που έχει διεισδύσει ακόμα και στο προλεταριάτο και έχει διαβρώσει σε κάποιο βαθμό τα ανώτερα στρώματα του.


Στην Ελλάδα οι εργάτες είναι λιγότερο συνδεδεμένοι με την αστική τάξη από ότι σε άλλες χώρες της Δυτικής Ευρώπης, καθημερινά δε απομακρύνονται όλο και περισσότερο από αυτήν.Ωστόσο η δηλητηριώδης επιρροή του αστικού πολιτισμού εξακολουθεί να διαφθείρει κάποια τμήματα του ελληνικού προλεταριάτου.Αυτό εξηγεί την αδιαφορία και τον εγωισμό που παρατηρούνται σε ορισμένα περισσότερο καλοπληρωμένα επαγγέλματα.


Αυτοί οι εργάτες είναι ημιαστοί εξαιτίας του ατομικού συμφέροντος και της αυταπάτης τους και αντιτίθενται στην Επανάσταση επειδή φοβούνται ότι η Επανάσταση θα τους καταστρέψει.Είναι αναμφισβήτητο γεγονός ότι η αστική τάξη αποτελεί ένα πολύ σημαντικό και πολύ μεγάλο τμήμα της ελληνικής κοινωνίας.


Εάν όμως αυτήν την στιγμή ήταν όλοι οι Έλληνες αστοί αντιμέτωποι με εισβολή ξένων δυνάμεων στην χώρα μας θα οδηγούσε σε συντριπτική ήττα και η Ελλάδα θα χανόταν. Η αστική τάξη έχει αφήσει προ πολλού πίσω της την ηρωική της εποχή: Δεν διαθέτει τον δυναμισμό, τον υπέρτατο ηρωισμό που την οδήγησε στην νίκη το 1821 και έκτοτε επηρμένη και κορεσμένη, εκφυλίζεται σταθερά. Σε εξαιρετική περίπτωση ανάγκης, θα θυσιάσει ακόμα και τα παιδιά της, αλλά δεν θα θυσιάσει ποτέ την κοινωνική της θέση και την ιδιοκτησία της χάριν της πραγμάτωσης ενός υψηλού ιδανικού.


Θα προτιμούσε να υποταχθεί στον τουρκικό ζυγό παρά να απαρνηθεί τα κοινωνικά της προνόμια και να δεχθεί να εξισωθεί οικονομικά με το προλεταριάτο.Δεν θέλω να πω ότι η αστική τάξη δεν είναι πατριωτική.


Αντιθέτως, ο πατριωτισμός με την στενότερη έννοια του όρου, είναι βασική αρετή της. Όμως οι αστοί αγαπούν την πατρίδα τους μόνον επειδή η Πατρίδα, την οποία για αυτούς αντιπροσωπεύει το Κράτος, διασφαλίζει τα οικονομικά,πολιτικά και κοινωνικά τους προνόμια. Όποιο έθνος δεν αποδεχθεί την προστασία αυτή, δεν αναγνωρίζεται από τους αστούς. Συνεπώς για την αστική τάξη, πατρίδα είναι το Κράτος.


Πατριώτες του Κράτους, οι αστοί γίνονται λυσσαλέοι εχθροί των μαζών, όταν ο λαός έχει κουρασθεί να θυσιάζεται, να χρησιμοποιείται από την κυβέρνηση σαν παθητικό υποπόδιο, εξεγείρεται εναντίον της. Εάν οι αστοί είχαν να επιλέξουν ανάμεσα στις μάζες που επαναστατούν και στους Τούρκους εισβολείς στην Ελλάδα, ασφαλώς θα επέλεγαν τους δεύτερους.


Αυτή θα ήταν μια δυσάρεστη επιλογή, όμως θα το έκαναν ως υπερασπιστές της αρχής του Κράτους εναντίον του χυδαίου όχλου, των μαζών του κόσμου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου