Αυτονομία: το «φωτεινό μονοπάτι» του Ελληνικού Εθνικοσοσιαλισμού


του Scouter


Όσο περνάει ο καιρός όλο και περισσότεροι Συναγωνιστές αντιλαμβάνονται το αδιέξοδο των αστικών κομματικών δομών και την δυσώδη ατμόσφαιρα των κοινοβουλευτικών διαδικασιών. Αηδιασμένοι από τις δημοκρατικές παραδόσεις της απληστίας και της κακεντρέχειας φαινόμενα που κυριαρχούν κατά κόρον στα κομματικά γραφεία, αρνούμενοι όμως και να υποκύψουν στις λογικές της αγελαίας μάζας ψάχνουν να βρουν άμεσα μια διέξοδο που θα τους οδηγήσει από το κομματικό μαντρί στην Αγέλη της Εθνικοεπαναστατικής Αυτονομίας. 


Χιλιάδες που αντιλήφτηκαν νωρίς ή και αργά … ότι το σύστημα διατηρεί με έμμεσο τρόπο διάφορους πολιτικούς σχηματισμούς τους οποίους και χρησιμοποιεί κατά κόρον για την κοινωνική αποσυμπίεση σήμερα αρνούνται να συνεχίσουν να πορεύονται υπό τις διαταγές πολιτικών παλιάτσων με χοντρά πορτοφόλια μεγάλες κοιλιές και παρακρατικές διασυνδέσεις.





Είναι αλήθεια ότι είναι τέτοια η σήψη και η αηδία του λεγόμενου «εθνικού χώρου» που λίγοι από τους εκατοντάδες που αποχώρησαν τους τελευταίους μήνες από τα κομματικά μαντριά, θα συνεχίσουν στο μέλλον να πορεύονται ως Πολιτικοί Στρατιώτες μέσα στα Ερείπια μιας Πατρίδας υπό Σιωνιστική κατοχή. Για αυτούς τους λίγους γράφω τα παρακάτω και μόνο, για αυτούς και αυτές που επικοινώνησαν και επικοινωνούν με τις αυτόνομες ομάδες και τον «Μαύρο Κρίνο». Για τους άλλους που κουράστηκαν, που δεν αντέχουν και γύρισαν κατεστραμμένοι στα λιμάνια της απελπισίας τους ενώ μουρμουράνε «δεν γίνεται τίποτα» δεν έχω παρά να τους θυμίσω τι γράφει ο Ezra Pound για θυσίες και για Ιδέες. Και το σίγουρο είναι ότι στο Γραικυλιστάν του 2014 οι δικές μας Ιδέες αξίζουν όσο τίποτε άλλο.


Η λέξη Αυτονομία δεν χρειάζεται ιδιαίτερη επεξήγηση για να καταλάβει κάποιος τι σημαίνει. Σημαίνει ότι κινούμε σύμφωνα με τον  δικό μου τρόπο σκέψης όπου η ανεξαρτησία δράσης και η προσωπική ελευθερία πάντα στα πλαίσια της Φυλετικής σκέψης και της κοινωνικής δικαιοσύνης παραμένουν οι βασικές αρχές. Αυτή η προσωπική ελευθερία δεν έχει να κάνει με την καθημερινή «ελευθεριότητα» που προβάλλει το σύστημα της καπιταλιστικής εξουσίας, διαφέρει όμως και με την «Αναρχία» όσο και αν προσπαθούν κάποιοι να ταυτίσουν την Αυτόνομη Εθνικοεπαναστατική Σκέψη με τον Αναρχισμό εκ των αριστερών. Το κάλεσμα της Αυτόνομης συλλογικότητας προβάλλει στην πρώτη γραμμή την Ταυτότητα την Κοινότητα και την Παράδοση.


Το να δηλώνεις και να πράττεις ως Αυτόνομος σημαίνει ότι δεν εξαρτάσαι από τους άλλους. Σημαίνει ότι γνωρίζεις τις δικές σου ανάγκες και τους κινδύνους τους περιβάλλοντος σου, το οποίο από το ’45 και μετά παραμένει εχθρικό απέναντι σου άρα νοιάζεσαι ΕΣΥ για την μελλοντική επιβίωση σου ως Πολιτικός Στρατιώτης αλλά και ευρύτερα ως «φύλλο της ράτσας» όπως γράφει ο Καζαντζάκης. Όσο και αν είναι δυνατό το συναίσθημα της ανεξαρτησίας επειδή ο Εθνοκοινωνιστής σήμερα ζει σε συνθήκες «μειονότητας» και οφείλει να ετοιμαστεί για το Ragnarok του μέλλοντος,  δεν πρέπει να μειωθεί στο ελάχιστο η συναίσθηση ότι την ίδια στιγμή είσαι  παράλληλα και ένα γρανάζι σε μια μηχανή επίθεσης και επιβίωσης άρα η Αυτονομία είναι παράλληλα και συνεκτικός δεσμός σε ένα ευρύτερο πλαίσιο της πολιτικής οπτικής. Αυτό από μόνο του μας οδηγεί στην τακτική να διατηρούμε επαφές με τον οποιονδήποτε που συμβάλλει θετικά στην προστασία της Φυλής μας και στην υπεράσπιση της Ευρώπης αλλά παράλληλα να διατηρούμε και την δική μας έκφραση ως απομακρυσμένο «φυλάκιο σκέψης».


Οι Αυτόνομοι δεν έχουν ανάγκη το "Κόμμα" ή τον "Αρχηγό" για να σκεφτούν, να πορευτούν και να πράξουν. Παρατηρούν το κοινωνικό πεδίο με προσοχή, αντιλαμβάνονται πιο εύκολα τις όποιες παγίδες του συστήματος αποφασίζουν δρουν και πορεύονται άμεσα προς την κατεύθυνση που επιλέγουν χωρίς να τηρούν εντολές των «ανωτέρων». Αυτό είναι άκρως αναγκαίο σήμερα αφού και δεν υπάρχουν «ηγέτες» που να νιώθουν τον παλμό της κοινωνίας μας  και το σύστημα αιφνιδιάζεται πιο εύκολα όταν οι πράξεις αντίστασης δεν περνάνε από τα συνηθισμένα κανάλια επικοινωνίας κομμάτων και ομάδων κάθετης οργάνωσης. Μας ονομάζουν οι δημοκράτες «αυγά του φιδιού». Και πράγματι οι Ιδέες μας είναι θανάσιμος κίνδυνος για την μέδουσα της αστικής δημοκρατίας. Έτσι λοιπόν πρέπει να μιμηθούμε τις τεχνικές όπου προσαρμόζονται οι δυνάμεις της αντίστασης στο περιβάλλον όταν νιώθουν ότι απειλούνται αλλά εξαπολύουν Επίθεση όταν χρειαστεί. Η όποια παρέμβαση πρέπει να λαμβάνει χώρο σε πολιτικό κοινωνικό και πολιτιστικό επίπεδο αλλά είναι απαραίτητη η αποφυγή αναπαραγωγής μεθόδων και κινήσεων τακτικής που δεν απέδωσαν στο παρελθόν. 


Η Αυτόνομη όμως δράση προϋποθέτει ιδεολογικό πλαίσιο γιατί χωρίς αυτό καταλήγει σε μια στείρα αντιπαράθεση άρνησης χωρίς στόχευση και σκοπό. Πολλοί προσεταιρίστηκαν τα τελευταία χρόνια τα σύμβολα και τις ιδέες της Αυτονομίας αλλά δεν κατάλαβαν ότι το πνεύμα της αυτοργάνωσης στους Εθνικοεπαναστάτες στην Ελλάδα από την δεκαετία του ’80 παρέμεινε σταθερά προσηλωμένο στις Εθνικοσοσιαλιστικές / Φασιστικές Ιδέες και επηρεάστηκε από Εθνικοεπαναστατικά κινήματα και όχι από ιδέες ξένες προς τις αντιλήψεις και τις παραδόσεις του λαού μας. Πολλοί παρερμήνευσαν την Αυτόνομη στάση και πράξη ως διαδρομή προς την αρχή του «κάνω ότι θέλω» ή προσάρμοσαν τις πολιτικές μας παραδόσεις στα δικά τους νοητικά πλαίσια ... κάτω από σύμβολα που όμως καμιά σχέση δεν έχουν με τις δικές τους θεωρητικές αναλύσεις για τις οποίες οφείλουμε να διατηρούμε κάθε επιφύλαξη.


Οι Αυτόνομοι πιστεύουν ότι η όποια αλλαγή μπορεί να έρθει θα γίνει μόνο αν αλλάξουμε τους ίδιους τους εαυτούς μας και όχι μέσω των εκλογικών διαδικασιών. Εμείς είμαστε οι θεματοφύλακες της Ιδέας και όχι οι γραβατοφορεμένοι «αρχηγίσκοι» που κουράστηκαν να φτυαρίζουν πεντοχίλιαρα και ξεκουράζονται σήμερα πάνω στα κέρδη του λαού μας ενώ τα χρήματα αυτά προήλθαν από τον μόχθο και τον ιδρώτα της εργατικής δύναμης. Ακόμη και αν υπάρχουν διαφορές μεταξύ των Αυτόνομων η συναίσθηση της Αγέλης και της συλλογικότητας των Πολιτικών Στρατιωτών απέναντι στον επερχόμενο εχθρό συσπειρώνει τους πάντες και στέλνει τις διαφορές στην άκρη. 


Τέλος να τονιστεί ότι η Αυτόνομη σκέψη και δράση δίνει μεγάλες δυνατότητες στους Συναγωνιστές και στις Συναγωνίστριες αφού μπορούν να συμμετέχουν παντού από τα συμβούλια γονέων στα σχολεία μέχρι τις λαϊκές συνελεύσεις της γειτονιάς, και από τις επιτροπές αγώνα μέχρι τις πορείες αλληλεγγύης των τοπικών κοινοτήτων. Οι ικανότητες αυξάνονται ακόμη περισσότερο αν σκεφτούμε ότι οι Αυτόνομες ομάδες και κινήσεις δεν έχουν «χαρτογραφηθεί» από τις δυνάμεις κατοχής. Δεν θα πρέπει σε καμιά περίπτωση όμως να υποτιμούμε τις κινήσεις του συστήματος και τα μέσα καταστολής και για αυτό τον λόγο οφείλουμε πάντα να διατηρούμε τα μέτρα αυτοπροστασίας αφού άλλωστε κινούμαστε σε εχθρικό χώρο κάθε ώρα και στιγμή. Η ώρα της μεγάλης μάχης είναι μπροστά μας και οφείλουμε στους νεκρούς τους αγέννητους και στους εαυτούς μας να παραμείνουμε αλώβητοι από τα πυρά της ZOG.



27 άρθρα για Αυτονομία στον σύνδεσμο εδώ ...

3 σχόλια:

  1. Ανώνυμος29/8/14 11:25 μ.μ.

    Μήπως έχετε άρθρα περί οικονομίας; Ενδιαφέρομαι να διαβάσω για σοσιαλισμό, εκτός από μπλογκς της Αριστεράς, φυσικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανώνυμος28/3/15 11:16 μ.μ.

    Ωραια.....ομορφο κειμενο με ωραιες λεξεις, σχεδον πιασιαρικες. Προτεινετε δηλαδη να στοχευουμε το κρατος με την απλη συμμετοχη σε συμβουλια γονεων και λαικες συνελευσεις? Ισως να ειναι θετικο στοιχειο αυτη η συμμετοχη αλλα ως τι συμμετεχεις ? Και μηπως εχουμε καποιο απτο παραδειγμα οπου αυτη η συμμετοχη απεδωσε κατι ουσιαστικο ? Και γιατι να μην επιλεξουμε την αμεση και ενεργη ρηξη με το κρατος παρα να συγχρωτιζομαστε με αστους σε συμβουλια και λαικες παπατζες?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. υπάρχουν δεκάδες άρθρα για την αυτονομία τα οποία μπορείς να διαβάσεις ... κανείς δεν μίλησε για συγχρωτισμό ...

      Διαγραφή