Αρβανίτες: η Δρακογενιά του Πύρρου και του Σκεντέρμπεη.



του Σκάμανδρου

Οι Αρβανίτες είναι πληθυσμιακή ομάδα της Ελλάδος που ανήκουν στην ίδια φυλετική ομοεθνία με τους Έλληνες, κοινή ριζά οι μακρινοί Πελασγοί. Πάντα στο πέρασμα της μακραίωνης ιστορίας μας είχαμε συνέχεις καθόδους Αρβανιτών από την περιοχή της Ιλλυρίας -σημερινής Αλβανίας- από την εποχή του Βασιλείου Βουλγαροκτόνου με την γνωστότερη ιστορικά να λαμβάνει μέρος τον 14ο αιώνα (να σημειωθεί πως γινόταν συνήθως με βασιλικά διατάγματα). Το αίμα αυτό πάντα ερχόταν να δώσει ανάσα στον ήδη ύπαρχων Ελληνικό πληθυσμό και λόγω της φυλετικής συγγενείας πάντα «έδενε» αμέσως και μεγαλουργούσε ειδικά σε περιόδους οπού ο τόπος ήταν αραιοκατοικημένος λόγω πόλεμων αρρώστιες κ.α. Το πολεμικό γεμάτο λεβεντιά αίμα τους ήταν μια «μπαταρία», ένα εμβόλιο για να δώσει ανάσα στον ευλογημένο αυτό τόπο και πραγματικά να σώσει πολλές φόρες με τις κοινότητες του την παράδοση μας. 


Παρά την σκόπιμη παρασιώπηση ή ακόμη πολλές φόρες λόγω της απλής λαϊκής αδιαφορίας  - αν και υπήρχε από πολλούς λογίους που δασκάλευαν την χώρα μια ιδιαίτερη μαύρη προπαγάνδα ή διάφορα τραγελαφικά όπως  η  κατάρα του «Κόσμα του Αιτωλού» για όσους μιλούν την αρβανίτικη - μεταεπαναστατικά η  αρβανίτικη σφραγίδα υπάρχει ακόμη, και θα υπάρχει για να τονίζει και να συνδέει την ιστορία του Ελληνισμού, αρχαίου και νέου. Παντού σε κάθε άκρη της χωράς μας έχει περάσει το αρβανίτικο γένος έως τις πόλεις, όπου και στις μέρες μας επιβιώνουν τα αρβανίτικα στις παλαιότερες γενεές. Για παράδειγμα στα νησιά του Αργοσαρωνικού, Πελοπόννησο, Θράκη, Στερεά Ελλάδα και πολλά άλλες περιοχές.

Ήθη και έθιμα στον λαϊκό πολιτισμό μας όπως ο δωρικός τρόπος ζωής που ήταν ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τους, η  άποψη και αντίληψη για την μουσική τους (τσάμικα, καγκέλια, μοιρολόγια) που μπορεί να σε γαληνέψει και από τη μια στιγμή στην άλλη να ξυπνήσει μέσα σου εικόνες  μάχης και λεβεντιάς έως τα σκληρά χαρακτηριστικά στο βλέμμα τους με το στρατιωτικό κούρεμα τους που χρησιμοποιείτο από την ομηρική περίοδο, οι λεγόμενοι «όπισθεν κομμωόντες» και η εμβληματική φουστανέλα «το πιο όμορφο ντύσιμο στον κόσμο» συμφωνά με τους έμπειρους σε θέματα αισθητικής Φρανσουά Πουκεβίλ και Λόρδο Βύρωνα. Ευτυχώς κάποια έθιμα και αντιλήψεις έχουν σωθεί από τα παραπάνω έστω και σε πολύ μικρό βαθμό, παρόλο που ο λαός μας σήμερα επιλέγει τα «λαϊκά» τραγούδια όπου η ψυχική κατάπτωση είναι το κυρίαρχο συναίσθημα και ρυθμοί που θυμίζουν πρωινό χασμουρητό.





Οι παραδόσεις και τα σημάδια είναι πολλά: από τις βασικές δομές της κοινωνίας (φάρες) έως τα φυλαχτά του Μεγάλου Αλέξανδρου που φέρνουν τύχη στον πολεμιστή. Το πολεμικό ήθος και η κληρονομιά του Σκετέρμπεη. Η φάρα των Αρβανιτών - όπως η φάρα των Μποτσαραίων των Τζαβελαίων κ.α. - είναι η κοινωνική δομή και οργάνωση της κοινωνίας.Ένας κλειστός κύκλος αίματος που τους βοήθησε να μείνουν καθαροί και αλώβητοι στο χρόνο, πάντα όμως υπήρχε έντονο το χαρακτηριστικό του συμφέροντος  της κάθε μιας φάρας οπού σε συνδυασμό με την ξεροκεφαλιά πολλών έφερνε συγκρούσεις μεταξύ τους με τις γνώστες βεντέτες που περνούσαν από γενιά σε γενιά... αέναες Ελληνικές συνήθειες που υπήρχαν πάντα για να ταλαιπωρούν τον λαό μας, άλλες φορές όμως για να του δίνουν πείσμα και ιερό χρέος να σηκώνεται όρθιος και να πολεμάει και στο τέλος να επιβιώνει. Όχι όμως και η γλώσσα του που είναι τόσο πλούσια ιστορικά ακόμη και για  την υπόλοιπη Ινδοευρωπαϊκή ομογλωσσία και που στις μέρες μας δύσκολα και σε λίγα χωριά πια θα συναντήσεις. 



Η Ελληνική υπερίσχυσε της Αρβανίτικης και την εξαφάνισε αφήνοντας λίγες γενιές και μεγαλύτερους σε ηλικία σήμερα να την θυμούνται έστω αμυδρά, σε διαφορά όμως χωριά της χωράς μας από ανατολικά και δυτικά των Αθηνών, στην Βοιωτία, περισσότερο στην Εύβοια και σε αρκετές περιοχές στους περισσότερους νόμους της χωράς. Το κεφάλαιο της Αρβανίτικης είναι τόσο μεγάλο που θα ασχοληθούμε σε άλλο άρθρο, ενδεικτικά αναφέρω το μεγάλο έργο του Ιάκωβου Θωμοπούλου «Τα Πελασγικά», ολόκληρη την βιβλιογραφία του αείμνηστου Αριστείδη Κόλλια, και από ξένους συγγραφείς τον Johann Georg von Hann με το Griechische und albanesische Märchen καθώς και αναφορές από την εγκυκλοπαίδεια του Γερμανού Franz Bopp.



Ειδική μνεία κατέχουν οι Αρβανίτες για την συμβολή τους στην εθνεγερσία του 1821 χωρίς βεβαία να παραλείψουμε να πούμε ότι και πιο πριν υπήρχαν Αρβανίτες που αναστάτωναν την Οθωμανική αυτοκρατορία (Καντακουζηνός). Πάντα οι αρβανίτες πιστοί στην πολεμική τους παράδοση και γνώση. Οι πατέρες του γένους μας έδωσαν μεγάλο φόρο αίματος για να αναγεννηθεί η Ελλάδα. Οι Κατσαντώνης, Ανδρούτσος, Λαλλαίοι, Κανάρης, Καραϊσκάκης, Μιαούλης, Μπουμπουλίνα, Κουντουριώτης είναι μόνο λίγα από τα ονόματα από όσους πρωτοστάτησαν και τους οφείλουμε την ανεξαρτησία, ακόμη και ο Κολοκοτρώνης που πολλοί αμφισβητούν το αν είναι αρβανίτης από πολλούς αποκαλείται με το παρατσούκλι «Μπίθγκουρας», μέχρι και τον Αλή Πάσα που τον έχουμε μάθει σαν έναν «τουρκαλβανό» που πολέμησε τους Σουλιώτες (σχολικά βιβλία), και όντως ήταν καταραμένη αυτή τους η διαμάχη για την ιστορία. 

Πουθενά όμως δεν μάθαμε για την συνεννόηση που είχαν αργότερα μεταξύ τους και ότι ο Αλή Πασάς σκοτώθηκε πολεμώντας υπέρ ενός ανεξάρτητου Ελληνικού έθνους την ίδια στιγμή που ήταν φοβέρα πλούσιος και εγκατέλειπε μια βασιλική ζωή χάρη σε αυτό που είχε οραματιστεί χρονιά πριν, ένα ελεύθερο Ελληνικό κράτος οπού θα ομιλούνται τα Ελληνικά τα Αρβανίτικα και οι θρησκείες δεν  θα διχάζουν τον λαό. Να σημειώσουμε  ότι πολλοί Αρβανίτες ήταν μουσουλμάνοι αφήνοντας όμως δεύτερη τη θρησκεία μπροστά στη πίστη προς τη φυλή τους. Ηρωικές μάχες με Αρβανίτες να πολεμούν ακόμη και με τα δεκάχρονα παιδία τους που γνώριζαν από άρματα (βλέπε Σούλι) και με τις γυναίκες τους δίπλα. Σήμα κατατεθέν η τόλμη για την υπεράσπιση της κοινότητας τους και η γνώση στον πόλεμο, οι Αρβανίτες βάλανε την σφραγίδα τους σε πολλές μάχες και έξω από τα Βαλκάνια από αρχές της επέκτασης της Οθωμανικής αυτοκρατορίας όπως με τους μισθοφόρους στρατιώτες Estradioti όπως τους ονόμασαν οι Βενετσιάνοι. Ένας από αυτούς ο Μερκούρης Μπούας ο απόγονος του Πύρρου. Ξακουστοί μισθοφόροι για την εποχή τους. 

Αυτή η παράδοση θα περάσει στους κλεφτές και στους αρματολούς με τις γνώστες συνέπειες μέχρι να φύγουν οι Τούρκοι από τον ιερό αυτό τόπο. Η ιστορία δυστυχώς θα επαναληφτεί στα μεταεπαναστατικα χρονιά με τον ίδιο απεχθές τρόπο, κάποιοι λόγιοι και κοτζαμπάσηδες θα παραμερίσουν τους επαναστάτες και ή θα τους δικάσουν ή θα τους αφήσουν μακριά από αξιώματα για πολιτικούς η και θρησκευτικούς λόγους. Με τη σειρά τους το αγνό αυτό και αριστοκρατικό κομμάτι της φυλής μας που έδωσε το περισσότερο αίμα και είναι υπεύθυνο για την ελευθερία μας και την αναγέννηση μας, θα περάσει στην αφάνεια η κάποιοι από αυτούς ξανά στην κλεφτουριά  για να επιβιώσουν αναγκαστικά αυτοί και η οικογένεια τους, περνώντας σε πιο σύγχρονα είδη παρανομίας. 

Πολλές φόρες έξαλλου σε αυτό το τόπο δεν κυβέρνησαν οι άριστοι αλλά οι καιροσκόποι και οι μεγάλες δυνάμεις για όσους γνωρίζουν και κρατούν ακόμη την αξιοπρέπεια τους και δεν ξεχνούν να τιμούν ένα κομμάτι της φυλής, αυτή την «δρακογενιά», που σε τέτοιες διαβρωμένες εποχές  που δεν υπάρχει καμιά αισθητική συνεχίζει να μεγαλουργεί και να μας δείχνει ποιότητα και ατόφιο Ελληνισμό όπως ο συνθέτης Νίκος Σκαλκώτας, η ηθοποιός Έλλη Λαμπέτη και πολλοί άλλοι. 

Γιατί η θρησκεία μας είναι το ΑΙΜΑ ΚΑΙ Η ΨΥΧΗ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ!

Κιο γκλιούχα Αρμπeρίστe
ίστe γκλιούχ τρμeρίστε
Ε φλιτ ναυάρχοϊ Μιαούλη
Μπότσαρη εδε γκιθ Σούλι.

Μετάφραση:

Αυτή η γλώσσα η Αρβανίτικη
είναι γλώσσα παλικαρίσια.
Τη μιλούσε ο Ναύαρχος Μιαούλης,
ο Μπότσαρης κι όλο το Σούλι.

Προτεινόμενη βιβλιογραφία :

 -Αριστείδης Κόλλιας: αρβανίτες και η καταγωγή των Ελλήνων
-Αδαμάντινος Παναγιώτης: χρονογραφία της Ηπείρου
-Κώστας Μπίρης: Αρβανίτες οι Δωριείς του νεότερου Ελληνισμού
-Τίτος Γιοχάλας: Η Αρβανιτιά στον Μοριά
-Απάντα Αγγελή Λιάπη
-Βάσω Ψιμούλη: Σούλι και Σουλιώτες
-Άρθρα από τα περιοδικά: Άρβανον, Νουμάς, Μπέσα
-Αποσπάσματα από τα έργα των ιστορικών:
Τρικούπη, Χαλκοκονδύλη, Καρολίδη και Φωτιάδη. 









24 σχόλια:

  1. ΕΥΓΕ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΑΡΘΡΟ !ΧΙΛΙΑ ΕΥΓΕ !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανώνυμος24/1/17 7:24 π.μ.

    Εξαιρετικό κείμενο! Παρά λίγες αντιρρήσεις που έχω (σε θέματα μάλλον δευτερεύοντα), είναι η πρώτη φορά που διαβάζω άρθρο για τους Αρβανίτες/Αλβανούς στο οποίο ΔΕΝ λέγονται οι συνήθεις αρλούμπες.
    Δημήτριος Τσεργίνης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ανώνυμος24/1/17 9:37 π.μ.

    Επιτέλους ένα άρθρο που δεν αναμασά τα ψέματα της Εκκλησία, που διαδίδει ότι εκείνη ευθύνεται για την απελευθέρωση από τους Οθωμανούς. Ζήτω η Αρβανιτιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανώνυμος19/7/17 3:09 μ.μ.

      Καλα αυτο με τα
      ''ψεματα της εκκησιας'' ηταν ενα τσιτατο του Χοτζικου καθεστωτος.
      Αρα απο την Σκιπερια ηρθες τιμη σου και καμαρι σου.
      Αφου απο κει μας ηρθες μην κανεις ομως οτι εισαι απο αλλου .
      Σεβαστειτε μερικοι την καταγωγη σας και μην υποδυεστε αλλους λαους.

      Διαγραφή
    2. Ανώνυμος31/10/17 2:25 μ.μ.

      Ολοι θυμομαστε τον Μουσολινι μερες που ειναι
      που μετονομασε
      ενα αρβανιτοχωρι της Ιταλιας
      το ''Πιανα ντι Γρετσι'' ,
      οπως το ειχανε ονομασει οι ιδιοι οι Αρβανιτες που το ιδρυσανε,

      με νεα ονομασια ,
      την ''Πιανα ντι Αλμπανεσι'''
      και προσπαθησε εν συνεχεια και με κοπο να τους εξαλβανισει
      [ το καταφερε σε καποιο βαθμο πραγμα που προσπαθουν και καποιοι με τους εδω Αρβανιτες]

      Στενοχωριουντε μερικοι που οι Αρβανιτες ειναι Ελληνες αλλα δεν πειραζει...
      Αυτα εχει η ζωη .

      Ιδρυσανε επισης και την κοινοτητα των Γραικων πριν 5 αιωνες στη Βενετιας
      και δεν ενταχθηκαν στην ηδη υπαρχουσα κοινοτητα των ''Αλμπανεσι''
      που προυπηρχε.

      Οποτε το αν ειναι η οχι Ελληνες το εχουν αποδειξει αιωνες τωρα.

      Αλλωστε οι ιδιοι οι Αλβανοι αυτοπροσδιοριζοντε-καλουν τους εαυτους τους ως Σκιπεταρ
      πραγμα που δεν εκαναν ποτε οι Αρβανιτες
      ενω καλουν εμας ως ''Γραικ'',
      πραγμα που οι Αρβανιτες
      κανανε για τον εαυτο τους πριν 5 αιωνες.

      Διαγραφή
  4. Ανώνυμος24/1/17 11:05 μ.μ.

    Ο Κατσαντωνης ηταν Σαρακατσανος
    Ο Καραισκακης δεν ηταν Αρβανιτης.
    Ουτε ο Κολοκοτρωνης.

    Γενικα οι Αρβανιτες δεν ειχαν το μεγεθος που τους εχει δωθει στην Επανασταση ουτε πληθυσμιακα καθως ηταν γυρω στο 7-10% του πληθυσμου ουτε στρατιωτικα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανώνυμος22/3/17 3:28 π.μ.

      Ο Κατσαντώνης ήταν Σαρακατσάνος. Αλλά οι Κολοκοτρώνης και Καραϊσκάκης )από τη μεριά της μητέρας του) ήταν Αρβανίτες.

      Διαγραφή
    2. Ανώνυμος20/7/17 8:12 μ.μ.

      Ο κολοκοτρωνης εγραψε απομνημονευματα.
      Αρα το να λετε ανακριβειες για ανθρωπους που αφησαν γραπτα παραπαει.
      Δυστυχως για σας και αρβανιτισσα μανα ακομα καομα να ειχε[που δεν ειχε] το ιδιο Ελληνας θα ηταν οπως τωρα

      Διαγραφή
    3. δεν ήταν αρβανίτικης καταγωγής η μάνα του Κολοκοτρώνη ... είσαι σίγουρος?

      Διαγραφή
    4. Ανώνυμος23/9/17 3:18 μ.μ.

      Απο την Αλωνισταινα ηταν απο την μεγαλη οικογενεια των Κωτσακεων και λεγοτανε Ζαμπετα [ βαφτιστηκε Ελισαβετ ]
      οποτε λογικα δεν ηταν αρβανιτισα.
      Θα ηταν αρβανιτισα αμα ηταν απο το Δαρα Αρκαδιας.

      Διαγραφή
    5. Ανώνυμος23/9/17 3:21 μ.μ.

      Περι της αλβανικης προπαγανδας για αλβανοτσαμηδες ,Ηπειρωτες αρβανιτες κλπ διαβασε τα σχολια απο το σχολιο νουμερο 50 και κατω στο παρακατω σαιτ.
      Εκει εχει απαντηθει η αλβανικη προπαγανδα

      https://pontosandaristera.wordpress.com/2008/09/19/19-9-2008/

      Διαγραφή
  5. Ανώνυμος25/1/17 12:58 π.μ.

    ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΑΡΘΡΟ......ΑΠΛΑ ΝΑ ΕΠΙΣΗΜΑΝΩ ΟΤΙ ΟΙ ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ ΥΠΗΡΞΑΝ ΤΥΠΙΚΟΙ ΔΙΝΑΡΙΚΟΙ ΣΤΗΝ ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ......ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΖΩΗΣ (ΛΙΤΟΣ -ΠΟΛΕΜΟΧΑΡΗΣ),ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΨΥΧΙΣΜΟ ΤΟΥΣ ( ΞΕΡΟΚΕΦΑΛΙΑ - ΕΓΩΙΣΜΟΣ).......

    ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΦΥΛΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΗΣΥΧΟΥΣ ΠΕΛΑΣΓΟΥΣ,ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΠΙΘΑΝΟΤΑΤΑ ΑΛΠΙΚΟΙ.........

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Εύγε απλό και λιτό κείμενα για τον κάθε αναγνώστη με βιβλιογραφία και βίντεο από κάτω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ανώνυμος7/3/17 12:57 μ.μ.

    οι αρβανιτες δεν ειχαν ουτε εχουν τη βεντετα οπου υπαρχει ως σημερα στην Σκιπερια ουτε το Κανουν .
    Επισης φορουν τη φουστανελα οι στεριανοι , ενώ οι θαλλασινοι [ Σπετσες ]τη νησιωτικη βρακα ενώ στην αλβανια η φουστανελα φοριετε μονο στη νοτια αλβανια δηλαδή από τα μερη που ηρθαν οι αρβανιτες .
    Τα τραγουδια τους είναι τσαμικα , συρτα καγλελια κλπ όπως ακριβως καιστην υπολοιπη ηπειρωτικη ελλαδα .

    Φυλετικα και συνειδησιακα ηταν ελληνες [βλεπε ερευνες ελληνων [ Πιτσιος] και βουλγαρων ερευνητων που ασχοληθηκαν με την καταγωγή τους ]
    ενώ στη γλωσσα ηταν διγλωσσοι σημερα σχεον μονογλωσσοι .

    Ξεκινήσανε ως επι το πλειτον από τα σημερινα παραλια της νοτιας αλβανιας ,γεματα κατά την αρχαιοτητα με διάσπαρτες ελληνικες αποικιες με ποιο γνωστες την Απολωνια και την Αυλωνα.
    Ηταν ελληνοαλβανοι στην καταγωγή κατά τη καθοδο τους [ 14ος αιωνας ] , αργοτερα και κατά την τελικη τους εγκατασταση ηρθαν και σε προσμιξη με τους ντοπιους Μωραιτες [Πχ στην ανατολικη Αργολιδα ] και τους Ρουμελιωτες [ πχ στα χωια της Θήβας ] και για αυτό και στη φυλη και στη συνειδηση ηταν και είναι Ελληνες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανώνυμος22/3/17 3:29 π.μ.

      Δεν ήταν ελληνοαλβανοί. Ήταν Αλβανοί, που σταδιακά αναμίχθηκαν με τους Έλληνες και αφομοιώθηκαν.

      Διαγραφή
    2. Ανώνυμος19/7/17 3:06 μ.μ.

      Απο τα παραλια της Αλβανιας ηρθαν οποτε Ελληνοαλβανοι ηταν.
      Βενετικες πηγες αναφερουν οτι οι ''Αλβανοι'' του Μωρια δεν διεφεραν σε τιποτα απο τους υπολοιπους Μωραιτες και οτι ειχαν ελληνικη καταγωγη .
      Κατι παραπανο θα ξερανε αυτοι....
      Αν ηταν Αλβανοι θα ειχαν αλλαξει την πιστη του και θα αυτοονομαζονταν Σκιπεταρ και οχι Γραικοι και Αρβανιτες .
      Ιδρυσανε την ''κοινοτητα των Γραικων''
      στη Βενετια αν σου λεει αυτο κατι.
      Πριν 5 αιωνες παρακαλω....

      Διαγραφή
  8. Ανώνυμος7/3/17 1:07 μ.μ.

    Ένα ακομα πολύ σημαντικο στοιχειο που δειχνει την ελληνικη εθνικη συνειδηση που οφείλεται στην ελληνικη τους καταγωγη.

    οι αλβανοι-Σκιπεταροι λενε και λεγανε - χαρακτηριζουν τα »ρωμεικα» ως »’γραικιστ»’
    δηλαδή γραικικα ,
    δηλαδη γλωσσα των Γραικων .Δηλαδη ταυτιζαν αυτή τη γλωσσα ένα άλλο εθνος , αυτό που την μιλουσε , δηλαδή το ελληνικο .
    Το λεγανε γιατι οι ιδιοι δεν αισθανονταν [ γιατι δεν ηταν ] Γραικοι .

    Αντίθετα οι αρβανιτες τα »ρωμεικα» τα λεγανε-χαρακτηριζανε ως »σκληριστ» δηλαδή '''σκληριτικα'''
    Δεν δωσανε δηλαδή στη γλωσσα αυτή [τα γραικικα-ρωμεικα ] μια ονομασια που να προσδιοριζει ότι ειναι γλωσσα »’αλλοεθνων» όπως κανουνε ως σημερα οι Αλβανοι .
    Γιατι δε θεωρούσανε ότι ηταν γλωσσα »αλλοεθνων»’ .
    Όπως ακριβως εμεις ονομάζουμε τη βορεια ελληνικη διαλεκτος ως ''χωριατικα''' ακριβως γιατι δεν θεωρούμε ότι τη μιλανε αλλοεθνεις [ αλλιως θα τα λεγαμε σερβικαη γυφτικα που πραγματι είναι άλλες γλωσσες και μιλιουντε από ''αλλογενείς''] .4

    Η ελληνικη τους εθνικη συνειδηση [ακριβως γιατι εχουν καταγωγή ελληνικη ] φαινεται και από το παρακατω δυστοιχο....


    ελεγε ένα παλιο ποιημα των περιχωρων αττικης.

    ένα άλλο τοπικο τραγουδι αρβανιτικο ελεγε
    τρε παπορε σκουαν ε βανε
    νε Σταμπολ νε βεντ τανε

    δηλαδή
    - τρια παπόρια παε και ερχοντε
    στη Πολη στα δικα μας μερη

    Αραγε για ποιο λογο οι
    υποτιθέμενοι »’αλβανοι ορθοδοξοι»’ αποκαλουσαν την Πολη ως
    »»βεντ τανε»» δηλαδή »»τοπο δικο μας»’;;;
    Ηταν ποτε η Πολη …»αλβανικη»
    Η μηπως …Ιλλυρικη»’
    Τιποτα από τα δυο .Ουτε κατοικούνταν ουτε καν διοικούνταν ποτε από Σκιπεταρους

    Ελληνικη και μονο ηταν για πολλες 100αδες χρονια πριν το 1955 οπου αφελληνιστηκε πλήρως .
    Και την Πολη , ως »τοπος μας» την αποκαλουσαν ετσι από ολους τους λαους της περιοχης μονο οι Ελληνες .
    Για αυτό την αποκαλουσαν ετσι και οι αρβανιτες .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ανώνυμος8/3/17 10:09 π.μ.

    «σε ψάλλω αλβανιστί εις γλώσσαν ηρωϊκήν,ην ομίλει ο ναύαρχος Μιαούλης ο Μπότσαρης καί όλον το Σούλι».Περιοδικό «Απόλλων»,Πειραιάς 1889 διευθυντής Δ.Κ.Σακελλαρόπουλος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανώνυμος31/10/17 2:29 μ.μ.

      Συνθήκη της 15ης Ιανουαρίου 1821

      Ημείς οι υπογεγραμμένοι Αγαδο-Αλβανοί και Καπετανέοι Σουλιώται ορκωνόμεθα ο καθείς εις την Πίστιν του, να βαστάξωμεν το παρόν γράμμα στερεόν, βέβαιον και αμετάτρεπτον και ότι, επειδή και ο Αφέντης μας Αλή Πάσσας, πολιορκείται στενά από τον Ισμαήλ και λοιπούς Πασσάδες, να ήμαστε αδέλφια, ένα κορμί και μία ψυχή, και να χύσωμεν το αίμα μας δια το σελαμέτι (σωτηρία) αυτού του Αφεντός και, εάν κανένας από ημάς τους Τουρκους γένη άπιστος και αρνηθή τον όρκον, να ήναι όξω από το ντιν-ισλάμ και να αποθάνη Οβριός ειδέ και από ημάς του Ρωμιους κανένας, να ήναι αρνητής του Χριστού. Αυτά στέργομεν όλοι μας, και, ως άνωθεν, μεθ΄όρκους μας υπογράφομεν
      Σούλι 15 Ιανουαρίου 1821

      Οι Αγάδες Αλβανοί
      (Τ.Σ.)
      Σιλιχτάρ Πόττας
      Άγο Μουχουρδάρης
      Ταχήρ Αμπάζης
      Τσέγκο Βέγης
      Μουρτοτσάλης
      Ελμάς Μέτσης
      Σουλεϊμάν Μέτος
      Λεάζ Λουλέχης
      Κοζτάρ Μίτσανης
      Χασσάν Πελούσης
      Τέμης Σαλίτσας

      Οι Καπεταναίοι Σουλιώται
      Μάρκος Βότσαρης
      Νότης Βότσαρης
      Γεώργιος Δράκος
      Κίτσος Τζαβέλλας
      Γιώτης Δαγγλής
      Λάμπρος Βέϊκος
      Τούσας Ζέρβας
      Νάστος Καραμπίνης
      Κίτσος Διαμαντή Τσαβέλλας
      Κότσης Λώπης



      ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΜΠΟΔΙΖΕ ΤΟΥΣ ΣΟΥΛΙΩΤΕΣ ΑΝ ΗΤΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ »’ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ »»
      ΝΑ ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΨΟΥΝ ΕΝΩΠΙΟ ΜΑΛΙΣΤΑ ΤΩΝ '''ΟΜΟΦΥΛΩΝ'''' ΣΥΜΜΑΧΩΝ ΤΟΥΣ,
      ΩΣ »ΑΛΒΑΝΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ»’
      Η ΑΚΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΩΣ »’ΑΛΒΑΝΟΙ ΡΩΜΙΟΙ»’

      ΟΠΩΣ ΚΑΝΑΝΕ ΟΙ ΑΛΗΑΠΑΣΑΛΗΔΕΣ
      ΠΟΥ ΥΠΕΓΡΑΨΑΝ
      ΩΣ »ΑΛΒΑΝΟΙ» ΚΑΙ ΩΣ »ΤΟΥΡΚΟΙ» .

      ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΤΟ ΕΚΑΝΑΝ .
      ΓΙΑΤΙ ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΛΒΑΝΟΙ .

      ΑΛΛΑ ΔΙΓΛΩΣΣΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

      Διαγραφή
    2. Ανώνυμος31/10/17 2:32 μ.μ.

      ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΙ ΕΛΕΓΑΝ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΟΙ ΣΚΙΠΕΤΑΡΟΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΟΥΛΙΩΤΕΣ


      Ο βιογράφος του Αλή Πασά, Αχμέτ Μουφίτ, αποκαλεί τους Σουλιότες ως ‘Ρωμαίγους’.

      Ο Βελή πασάς ,γιος του Αλη Πασα, στην αλληλογραφία με τον πατέρα του, ονομάζει τους Σουλιώτες Ρωμέους. Ρομέγους .

      Επισης και ο μουσουλμάνος Αλβανος αξιωματούχος του Αλή Μπεκίρ Τζογαδούρος τους ονομαζει Ρωμαιους
      : «Ακόμη, εφένδη μου, δόστους κι έναν παπάν ότι οι Ρομέγη χωρής παπάν δεν ημπορούν να γκάμουν.»
      ΑΡΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΟΤΙ ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΟΥΣ ΟΝΟΜΑΖΑΝΕ ΡΩΜΙΟΥΣ
      .
      ΒΕΒΑΙΑ ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΒΓΑΛΟΥΝ ΑΛΒΑΝΟΥΣ ΑΛΛΑ ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥΣ ΚΑΤΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΘΑ ΞΕΡΑΝΕ.

      ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ
      ΤΩΝ ΑΠΟΓΟΝΩΝ ΤΩΝ ΜΠΟΤΣΑΡΕΩΝ AΠΟ ΤΟ ΝΟΤΗ ΜΠΟΤΣΑΡΗ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ……
      «Θανόντος του Σκεντέρμπεη οι Μποτσαραίοι μαχόμενοι προς Τούρκους και Τουρκαλβανούς, κατήλθον προς την Δράγανη. Κατά τας αρχάς δ ε του 17ου αιώνος ίδρυσαν με άλλους αδούλωτους Έλληνες την Σουλιώτικη Συμπολιτεία».
      ΑΡΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΝΩ ΔΙΑΣΩΖΕΤΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ
      Η ΤΟΣΟ ΜΑΚΡΙΝΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΓΩΝΩΝ ΤΟΥ ΠΕΡΙ »ΣΥΜΠΟΛΕΜΙΣΤΩΝ ΤΟΥ ΚΑΣΤΡΙΩΤΗ »’
      ΔΕΝ ΔΙΑΣΩΖΕΤΕ ΚΑΠΟΙΑ »ΑΛΒΑΝΙΚΗ» ΚΑΤΑΓΩΓΗ .
      ΤΟΥΝΑΝΤΙΩΝ ΘΑ ΛΕΓΑΜΕ .

      Διαγραφή
  10. Ανώνυμος22/3/17 4:42 π.μ.

    Η ελληνική προπαγάνδα επικεντρώνεται κυρίως στο ότι:

    • Οι Αρβανίτες δεν έχουν κοινή καταγωγή με τους Αλβανούς,
    • τα αρβανίτικα είναι μία ελληνική διάλεκτος και δέν σχετίζονται με τα αλβανικά,
    • υπήρχε παντοτινή διγλωσσία του αρβανίτικου πληθυσμού.
    • 'Αρβανίτες' ονομάζονταν οι μισθοφόροι πολεμιστές στα μεσαιωνικά ευρωπαϊκά βασίλεια και δεν ήταν κάποια εθνική/φυλετική ομάδα Ας δούμε κάποιες αλήθειες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Ανώνυμος22/3/17 4:46 π.μ.

    Οι Αρβανίτες στην καταγωγή τους ήταν Αλβανοί που ήρθαν σε επιμιξία με τους Έλληνες που συνάντησαν στις περιοχές όπου μετανάστευσαν και εγκαταστάθηκαν, και εξελληνίστηκαν. Πολιτισμικά, κοινωνικά και εθνικά αφομοιώθηκαν πλήρως, είτε αυτό αρέσει σε μερικούς είτε ΌΧΙ, και σταδιακά απέκτησαν ελληνική εθνική συνείδηση. Υπάρχουν αυτοκρατορικά διατάγματα, αναφορές και ιστορικά κείμενα, ακόμα και παλιά σχολικά βιβλία στα οποια οι Αρβανίτες χαρακτηρίζονται "Αλβανοί". Οι μεσαιωνικές ελληνικές - και όχι μόνο - πηγές περιγράφουν τους πληθυσμούς αυτούς ως Αλβανούς (συνήθως οι λόγιοι) και Αρβανίτες (ή Αλβανίτες), ενώ σε άλλες γλώσσες αποκαλούνταν ως Arbanenses (και Albanenses), Arbanaski, Αρμπερόρ, κ.α. Οι ονομασίες αυτές αφορούν ταυτόχρονα χριστιανικούς και μουσουλμανικούς αλβανόφωνους πληθυσμούς.

    Η πρώτη γνωστή κάθοδος των Αλβανών άρχισε το 1354 μ.Χ. Ο Ιωάννης Καντακουζηνός γράφει ότι μετά από κάποια φυσική καταστροφή (ξηρασία) που συνέβη στις αλβανικές περιοχές, κατέβηκαν προς τα κάτω (προς τις νοτιότερες περιοχές, τα αβασίλευτα γένη των Αλβανών με τις οικογένειες τους: «Διατριβόντα δε εν Θετταλία βασιλέα, οι τα ορεινά της Θεσσαλίας Αλβανοί αβασίλευτοι Μαλακάσιοι, Μπούιοι και Μεσαρίται από των φυλάρχων προσαγορενόμενοι, περί δισχιλίους και μυρίους όντες, προσεκύνησαν ελθόντες και υπέσχοντο δουλεύσειν...»

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Ανώνυμος22/3/17 4:47 π.μ.

    Ο Άγγελος Έμμος, Βενετός κυβερνήτης της Πελοποννήσου κατά τα έτη 1703-1706, χαρακτηρίζει τους Αρβανίτες: «γένος άθλιον, περιορισθέν μετά των οικογενειών αυτών εις τα κρησφύγετα των όρεων, εν πενιχραίς καλύβαις, αποζών εκ των προιόντων των ποιμνίων, ων αυτοί σχεδόν αποκλειστικώς εισίν οι επιμεληταί.» Ο δε διάδοχος του Φραγκίσκος Γριμάνης (1706-1709), επιεικέστερος, αυτά λέει για την Πελοπόννησο γενικά αλλά και για τους Αρβανίτες ειδικότερα προς τη Γερουσία του: «Η Πελοπόννησος κατοικείται υπό Ελλήνων και Αλβανών, τούτων οι Έλληνες, πολυπληθέστεροι, οικούσι τας πόλεις και καταγίνονται εις το εμπόριον και τη ναυτιλίαν, οι δε Αλβανοί οίτινες τοσούτον έχουσι συγχωνευθή μετά των Ελλήνων, ώστε δεν θεωρούνται αποτελούντες ίδιαν φυλήν αλλ’απλώς διάφοροι τάξιν, είσιν ολιγώτερον εύποροι και πεπολιτισμένοι, διάγοντες βίον πλάνητα και νομαδικόν και διαιτώμενοι το μεν θέρος εις τα όρη της Αρκαδίας, τον δε χειμώνα εις την Ηλίδα και την Αργολίδα και τα παράλια του Φαναρίου (Ερμιονίδα,Τροιζήνα και Επιδαυρίαν).»

    Ευφυώς λοιπόν, ο Κωνσταντίνος Παπαρρήγοπουλος, ο επονομάζομενος και εθνικός ιστορικός συγγραφέας, αντιπαρέρχεται τις αλληλοσυγκρουόμενες απόψεις γύρω από το θέμα των Αρβανιτών και της καταγωγής τους και λέει ξεκάθαρα τη γνώμη του. Αναφερόμενος λόγου χάρη στη καταγωγή των Σουλιωτών τονίζει: «Ήταν κράμα Ελλήνων και εξελληνισθέντων Αλβανών και εις των επιφανεστέρων γόνων του συνοικεσίου των δυο φυλών του από της 14ης εκατονταετηρίδος αρξαμένου μέχρι της σήμερον. Η Αλβανική εκράτυνε το μάχιμον της ελληνικής πνεύμα, η δε Ελληνική ενεφύσησεν εις την Αλβανικήν, τα ευγενέστερα αισθήματα της φιλομαθείας και της ευνομίας. Τα δύο κάλλιστα προϊόντα του συνδυασμού τούτου υπήρξαν οι Σουλιώται επί της Στερεάς, οι Υδραίοι και οι Σπετσιώται κατά θάλασσαν.» (Κωνστ. Παπαρρηγόπουλος, «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους», έκδ. 7η μετά προσθηκών, σημειώσεων και βελτιώσεων υπό Νίκου Α. Βέη, εκδόσεις «Σεφερλής», Αθήναι 1955, Τόμος Ε΄ σελ. 441)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Ανώνυμος22/3/17 4:47 π.μ.

    Ο αυτοκράτορας Μανουήλ Παλαιολόγος, στον επιτάφιο προς τον αυτάδελφό του Θεόδωρο Παλαιολόγο, μας δίνει αξιοπρόσεκτες πληροφορίες για την μετοίκηση χιλιάδων Αλβανών στην Πελοπόννησο, τους οποίους αποκαλεί ‘Ιλλυριούς’, μαζί με τις γυναίκες και τα παιδιά τους και τα ζώα τους όπως χαρακτηρηστικά λέει: «Αλλά και Ιλλυριοί, περίπου μία μυριάδα, αθρόοι μετοίκησαν με τα παιδιά και τις γυναίκες και τα ζώα τους…» (Λάμπρου: «Παλαιολόγεια και Πελοποννησιακά», τ. Β, σ. 41–42)

    Στον σατυρικό διάλογο ‘Ταξίδι στον Άδη’ (Επιδημία Μάζαρι εν Άδου) του βυζαντινού Μάξιμου Μάζαρι, ο συγγραφέας περιγράφει τις επτά γλωσσικές–πολιτισμικές κοινότητες που κατοικούν από κοινού (οικεί αναμίξ γένη) το 1415 στην Πελοπόννησο: Λακεδαίμονες (Μανιάτες), Ιταλοί, Πελοποννήσιοι (Μοραΐτες), Σθλαβίνοι, (Σλάβοι) Ιλλυριοί (Αρβανίτες), Αιγύπτιοι (Τσιγγάνοι) και Ιουδαίοι (Εβραίοι). (D. Α. Zakythinos, Le Despotat grec de Morée, II Athènes 1953, σελ. 1.)

    Ο Φραντζής γράφει: «Τω αυτώ δε φθινοπώρω του s&ηβ έτους (6962 ήτοι 1454 μ.Χ.) δηλονότι επανεστάτησαν οι της Πελοποννήσου Αλβανίται κατά των Δεσποτών και των Αυθεντών αυτών». Ο Κριτόβουλος γράφει: «Οι γαρ της Πελοποννήσου Δεσπόται, της Βυζαντίδος αλούσης, ευθύς νεωτερισάντων των εν Πελοποννήσω Ιλλυριών και επαναστάντων αυτοίς…» (Κριτοβούλου, Ιστορία των πράξεων του Μωάμεθ, Β’-Γ’, 1)

    ΑπάντησηΔιαγραφή