Alessandro Pavolini: ο τελευταίος ένοπλος ποιητής



του Wolverine

Ο Alessandro Pavolini υπήρξε κορυφαία προσωπικότητα του Φασιστικού Κόμματος, άνθρωπος των γραμμάτων και των τεχνών, δημοσιογράφος και μέλος της σκληροπυρηνικής πτέρυγας. Γεννήθηκε στις 27.09.1903 στην πόλη της Φλωρεντίας και σύντομα διακρίθηκε για τις σπουδές του στα νομικά και στις κοινωνικές επιστήμες. Σε ηλικία 19 ετών ηγήθηκε τμήματος Μελανοχιτώνων κατά την διάρκεια της Πορείας προς την Ρώμη και έλαβε μέρος σε δυναμικές ενέργειες και δράσεις απέναντι στους πολιτικούς αντιπάλους. 

Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τα θέματα του πολιτισμού και του αθλητισμού, διεύθυνε εκδόσεις και μέσα προβολής των ιδεών ενώ συμμετείχε και σε διάφορα προπαγανδιστικά έντυπα. Έλαβε μέρος στον πόλεμο της Αβησσυνίας ως μέλος ενός φημισμένου αεροπορικού σμήνους και ήταν ανταποκριτής εφημερίδας. Στηρίχθηκε από τον Mussolini στην άνοδο του μέσα στις δομές του κόμματος και μέχρι το τέλος του πολέμου υπήρξε πιστός στις αρχές του Φασισμού. Άκρως σημαντική η συμβολή του στα πολιτιστικά γεγονότα της εποχής με κορυφαία στιγμή την διοργάνωση του Φεστιβάλ της Βενετίας, που ιδρύθηκε ως θεσμός από τις Φασιστικές δυνάμεις. 

Μετά την σύμπραξη Μασόνων, βιομηχάνων και Μοναρχικών ενάντια στην Φασιστική ηγεσία υποστήριξε με πάθος την R.S.I. και έδωσε το έναυσμα για αντεπίθεση ενάντια στις δυνάμεις των Συμμάχων. Στις κρίσιμες στιγμές του πολέμου ανέλαβε την ευθύνη ως γραμματέας του Ρεπουμπλικανικού Φασιστικού Κόμματος και συσπείρωσε γύρω από το πρόσωπο τις Εθνικοεπαναστατικές δυνάμεις παραμερίζοντας τους ηττοπαθείς. Υπήρξε ο δημιουργός του μανιφέστου της Βερόνας και ο μαέστρος της δίκαιης τιμωρίας των προδοτικών στοιχείων της μπουρζουαζίας. 

Ήταν αυτός που οργάνωσε τις «Μαύρες Ταξιαρχίες» και προώθησε στην πρώτη γραμμή χιλιάδες εθελοντών που αψήφησαν τον θάνατο. Προσπάθησε την 28η Απριλίου του 1945 να διαφύγει κολυμπώντας στην λίμνη Como, με το πιστόλι στο χέρι αντιστάθηκε μέχρι να τελειώσουν οι σφαίρες, και όταν ήρθε το τέλος σήκωσε το χέρι σε υπερήφανο χαιρετισμό και φώναξε «Θα Ξαναγυρίσω». Πριν την ταφή του το σώμα του διαπομπεύτηκε και κρεμάστηκε δημοσίως στην πλατεία Loreto του Μιλάνου από τις αντιφασιστικές ύαινες, ένα από τις 18 σορούς κορυφαίων στελεχών.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου