Ρωμιέ, η αστική δημοκρατία είναι μια επιχρυσωμένη θηλιά που την στιγμή που την φοράς εσύ χαμογελάς …


του Wolverine

Ο «κυρίαρχος» λαός τυφλωμένος από την δημοκρατική αιθαλομίχλη και οδηγούμενος από τον συναισθηματισμό του, νομίζει ότι το στημένο δημοψήφισμα των εγγονιών της σχολής της Φρανκφούρτης θα του δώσει το κλειδί για να ανοίξει τις χειροπέδες της Ε.Ε. Δεν είναι σε θέση να καταλάβει ότι η ένωση των τοκογλύφων που μας έκατσε στον σβέρκο με ευθύνη του «εθνάρχη» της κακιάς ώρας - άνθρωπο του οποίου έβαλε ο ΣΥΡΙΖΑ στην κεφαλή του ανθελληνικού κράτους - δεν έχει κανένα πρόβλημα να μας προκαλέσει οικονομική ασφυξία και στραγγαλισμό αφού αυτός ο λαός παραμερίζοντας την παραγωγή και την ανάγκη όλων για αυτάρκεια έστησε μόνος του το ψηλό παλούκι του ανασκολοπισμού το οποίο σήμερα τον σκοτώνει αργά και σταθερά κάτω από τον καυτό ήλιο της εξουσίας.  


Σε εγρήγορση για κάθε ενδεχόμενο βρίσκεται ο τούρκος ισλαμοκαπιταλιστής, η ευρωπαϊκή στρατοχωροφυλακή και οι δυνάμεις καταστολής του καθεστώτος ενώ η ελληνική νεολαία την ίδια στιγμή πεθαίνει από την πρέζα και οι ελληνίδες σκοτώνουν τα παιδιά τους κατά χιλιάδες. Και εκεί ψηλά στο μαρτύριο του ο περήφανος λαός … αυτός που θυμήθηκε την Γαλανόλευκη και τα τσάμικα ή τον Μεταξά και το ΟΧΙ του 1940, παρά τις χιλιάδες αυτοκτονίες, την ανεργία και την παρακμή να ξεκινάει από τα σχολεία τα στρατόπεδα και τις εκκλησίες και ενώ βλέπει την κατάντια του μπροστά στα μάτια του αρνείται και πάλι να πάρει την ευθύνη που του αναλογεί. 


Ο λαός μας δεν ζει τίποτε άλλο παρά την Θεία Νέμεση για την ύβρη που διέπραξε σε αυτόν τον τόπο εδώ και εκατοντάδες χρόνια παραγνωρίζοντας την φυσική τάξη πραγμάτων. Ο λαός μας ήταν αυτός που πρόσβαλλε την γη των Θεών και προσκύνησε τον Μαμωνά και το χρυσό είδωλο του καπιταλισμού για να νιώσει έστω και για λίγο την «χάρη» του, φτύνοντας παράλληλα τους τάφους των προγόνων του ακόμη και τα ίδια του τα παιδιά που σήμερα τα οδηγεί εθελοντικά στην δημοκρατική δουλεία χωρίς να καταλαβαίνει ότι εχθρός είναι η Ε.Ε. το ΝΑΤΟ και ο ΟΗΕ καθώς και όλες οι άλλες παρέες της Σιών. Και θα δεις όλους αυτούς που σέρνονται ως σκλάβοι στα παζάρια του παρλιαμενταρισμού να φωνάζουν με πάθος «κάτω τα χέρια από την δημοκρατία» χαρίζοντας σαρδόνια χαμόγελα στους δημίους που δεν βιάζονται για να περάσουν την θηλιά στο λαιμό του γραικύλου. 

Άλλωστε ο ίδιος ο γραικύλος ήταν αυτός που ανέβασε στην κορυφή του κράτους - το οποίο περιγράφει ο Αριστοτέλης Ηρ. Καλέντζης ως «την φρικαλέα τραχειοτομή που αποτρέπει τον εξ ασφυξίας θάνατο των κοινωνιών που αδυνατούν να θεραπεύσουν τις μειονεξίες τους. Το κράτος υλοποιεί μια πελώρια καταθλιπτική σκιά που, αιώνες πριν, συμμάχησε με την βία σκιάζοντας τον, επί του Καυκάσου, σταυρωμένο Προμηθέα, τους, επί τον σταυρό των πεπρωμένων τους, ηλωμένους Προμηθείς της ανθρωπότητας» - τους πολιτικούς του δυνάστες. Για αυτό η πρώτη ευθύνη είναι στον γείτονα, τον δάσκαλο, τον υπάλληλο, τον μικροαστό που ανέχεται την δημοκρατική κατοχή και την δημοκρατική αρρώστια που έκλεινε τα μάτια μπροστά στις ουρές των κομματικών γραφείων και των ανέργων του ΟΑΕΔ. 


Νομίζουν τάχα οι ρωμιοί ότι επειδή η πλειοψηφία 
(με 38% αποχή …) επέλεξε το ΟΧΙ θα το σεβαστεί η ένωση των δουλεμπόρων των εθνών και οι ντόπιοι υποτακτικοί τους. Ακόμη να καταλάβουν ότι «Η ΜΟΝΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΘΙ» και για να τραβήξεις προς τον δρόμο της αξιοπρέπειας πρέπει να απορρίψεις κάθε έννοια δημοκρατίας και πλειοψηφικής πρωτοβουλίας αφού οι μάζες φέρονται όπως τα κοπάδια μπροστά στον τσοπάνη ενώ οι λίγοι ξεχωρίζουν και μάχονται για την εξέγερση και την ανατροπή του κατοχικού καθεστώτος. Τέλος οι μόνοι που είχαν προειδοποιήσει όλα αυτά τα χρόνια για την λύσσα της δημοκρατίας και τα ψωριασμένα σκυλιά του καθεστώτος που σήμερα τους δαγκώνουν στον λαιμό, δεν είναι άλλοι από τους Αντιδημοκράτες οι οποίοι γνωρίζουν καλά ότι κάθε έννοια και δομή του ελληνόφωνου κράτους και της σύγχρονης κοινωνίας δεν είναι τίποτε άλλο παρά το πολιτικό και πολιτιστικό παράγωγο της εποχής του Τζον και του Ιβάν οι οποίοι και συμμάχησαν απέναντι στο Φως της Εθνικοκοινωνικής Επανάστασης. 


Δικαιώθηκε η συνειδητή επιλογή της αποχής ... τώρα πάμε για το μνημόνιο του ΟΧΙ!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου