Το προπέτασμα καπνού και η βιομηχανία παραγωγής εργαζομένων (διάφορες σκέψεις γύρω από την εκπαίδευση)


Εισαγωγικό σημείωμα του Αλεξόπουλου Στέλιου:

Λάβαμε κάποια μηνύματα από συντρόφους και συντρόφισσες σχετικά με τα θέματα της εκπαίδευσης και τις τρέχουσες εξελίξεις στον χώρο της παιδείας.


Η άποψη των μελών της σ.ο. του «Μαύρου Κρίνου» είναι ξεκάθαρη και συγκεκριμένη: μπροστά στην ολομέτωπη επίθεση που επιχειρεί το κατοχικό καθεστώς οφείλουμε να στηρίξουμε τον αγώνα όλων αυτών που αντιστέκονται στην πλήρη διάλυση της εκπαίδευσης.

Η κυρία Άννα Διαμαντοπούλου μέλος της γνωστής σιωνιστικής λέσχης, προσωπική φίλη του Τζέφρυ Παπανδρέου και συνυπεύθυνη για το «μπάχαλο» στα σχολεία οφείλει να λογοδοτήσει στον αγωνιζόμενο Λαό.





Ξεκινάει μια νέα σχολική χρονιά που εκτός από την προπαγάνδα του συστήματος οι μαθητές έχουν να αντιμετωπίσουν την έλλειψη βιβλίων αλλά και το κόστος για τις φωτοτυπίες και τα dvd. Φυσικά το νέο οικονομικό βάρος θα επιβαρύνει τις οικογένειες τους.

Ενώ λοιπόν οι κυβερνώντες τους προηγούμενους μήνες είχαν πακτωλό χρημάτων να διαθέσουν για να βομβαρδίσουν μαζί με το αμερικανοσιωνιστικό ΝΑΤΟ την Λιβύη (για όσους δεν το γνωρίζουν στελέχη του «ελληνικού» στρατού συμμετείχαν σε επισημάνσεις στόχων στο Λιβυκό έδαφος μέσω των αεροσκαφών AWACS) αλλά και για να είναι οι βάσεις σε Σούδα, Άραξο, Άκτιο, Καλαμάτα κ.α. σε κατάσταση επιχειρησιακής ετοιμότητας για τα βιβλία και τις άλλες ελλείψεις στην παιδεία τολμούν να δηλώνουν ότι δεν έχουν χρήματα!

Παράλληλα διάφοροι φιλοκαθεστωτικοί «ακροδεξιοί» κύκλοι που καμιά σχέση δεν έχουν με τις εθνικιστικές θέσεις προσπαθούν να επηρεάσουν τους εθνικιστές μαθητές και φοιτητές χρησιμοποιώντας τις γνωστές δόλιες θέσεις και απόψεις.

Συναγωνιστές τα πράγματα είναι απλά, απέναντι στα σχέδια της κυβέρνησης όλοι όσοι νοιάζονται για αυτόν τον τόπο οφείλουν να παλέψουν με κάθε μέσο.



Οι Εθνικοσοσιαλιστές και Εθνικοεπαναστάτες από όπου και αν προέρχονται καλούνται να στηρίξουν τις κινητοποιήσεις που θα σταματήσουν τα σχέδια της πλουτοκρατίας.

Ας μην προσπαθούν κάποιοι «εθνικόφρονες» να ποινικοποιήσουν με νομικά επιχειρήματα τις διάφορες μορφές πάλης. Αυτό το κράτος δεν είναι παρά απόστημα κομματικών παραγόντων φανατικός εχθρός των Εθνικοσοσιαλιστών και των Εθνικοεπαναστατών και πάνω από όλα Κράτος Αδίκου !

Επειδή μας διαβάζουν εκατοντάδες εθνικιστές μαθητές / φοιτητές τους καλούμε μέσα από το αυτό το ιστολόγιο να στηρίξουν κάθε ποιοτική αγωνιστική κίνηση που χτυπάει τα σχέδια της Διαμαντοπούλου, να προχωρήσουν μαζί με τους υπόλοιπους μαθητές όχι μόνο σε συμβολικές καταλήψεις στα σχολεία τους αλλά και σε κατάληψη όλων των χώρων που προπαγανδίζουν τις θέσεις της ανθελληνικής κυβέρνησης.

Είναι καιρός μαζί με τα σχολεία
ο αγώνας να επεκταθεί και στις πλούσιες συνοικίες και κατοικίες των εξουσιαστών και των μελών της κατοχικής κυβέρνησης.

Γιατί όχι μια αντικατοχική / αντικαθεστωτική πορεία και παρουσία σε Εκάλη - Κηφισιά - Ψυχικό ;


Είναι καιρός να πάρουν απαντήσεις
η Διαμαντοπούλου, η Ρεπούση ... όλοι όσοι πολεμούν τον Λαό την Πατρίδα και την Ιστορική μνήμη ...



Εκ μέρους της σ.ο. αγωνιστικούς χαιρετισμούς στην συντρόφισσα Ίσιδα.





Το προπέτασμα καπνού και η βιομηχανία παραγωγής εργαζομένων (διάφορες σκέψεις γύρω από την εκπαίδευση)


του Σπάρτακου.


Συναγωνίστριες και Συναγωνιστές, το θέμα του παρόντος άρθρου δε θα μπορούσε να είναι άλλο από την ολομέτωπη επίθεση στη παρεχόμενη εκπαίδευση (για παιδεία ούτε λόγος μόνο ψήγματα αυτής υπάρχουν…) κυρίως την πανεπιστημιακή αλλά και τη σχολική εκ μέρους του Σιωνοκρατούμενου κράτους αδίκου.



Δε θα αναλύσω εδώ το νομοσχέδιο για τα πανεπιστήμια σε όλη του την έκταση αλλά θα αναφερθούμε σε μερικά καίρια σημεία. Αυτό που πρέπει να τονίσουμε ως εθνικοεπαναστάτες είναι ότι υπό τον τρόμο του ΔΝΤ επιχειρείται η μεταστροφή των πανεπιστημίων σε βιομηχανία παραγωγής εργαζομένων χαμηλού κόστους.

Καταρχήν θα κάνω μια σύντομη αναφορά στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση όπου παρατηρούνται τεράστιες ελλείψεις και σε μια αλλαγή που δίνει τον τόνο. Οι ελλείψεις σε εκπαιδευτικό προσωπικό είναι τεράστιες και μένει να δούμε οχι αν θα καλυφθούν τα κενά αλλά το πότε θα γίνει αυτό. Το φαινόμενο με την παντελή έλλειψη βιβλίων και οι γελοιότητες με τις φωτοτυπίες μπορούν να συγκριθούν μόνο με την Ελλάδα του 1946 που δεν υπήρχαν υποδομές.

Παρόλα αυτά οι ελλείψεις αν και σημαντικές δεν δίνουν τον κύριο τόνο της κρατικής πολιτικής όπως δεν τον δίνει και το ανακάτεμα στα τραπουλόχαρτα που γίνεται με την ύλη. Το μόνο που δίνει τον τόνο είναι το λεγόμενο project (ή αλλιώς σχέδιο εργασίας) το οποίο αν και είναι καλό ως συμπληρωματική δραστηριότητα που προάγει την αυτενέργεια των μαθητών, με το τρόπο που αυτό διεξάγεται (σφικτά χρονοδιαγράμματα, 2 πρότζεκτ το έτος αντί για 1 που θα έπρεπε) και σε συνδυασμό με το υπερφορτωμένο πρόγραμμα των μαθητών καταλήγει μια διαδικασία εκπαίδευσης μελλοντικών υπαλλήλων σε μια απλή ανούσια γραφειοκρατική δουλειά.

Ακόμα και όσοι μαθητές δεν καταφύγουν στα φροντιστήρια για να τους το ετοιμάσουν, με τόσες υποχρεώσεις που έχουν τα παιδιά απλά θα μάθουν πώς να συντάσουν μια έκθεση στα γρήγορα τρέχοντας να προλάβουν ημερομηνίες. Η πρωτεραιότητα που δίνεται σε αυτό έναντι των βασικών γνωστικών πεδίων (γλώσσα, έκθεση, μαθηματικά, φυσικές επιστήμες) παρά το γεγονός οτι θεωρητικά το προτζεκτ πατάει σε αυτά δείχνει ακριβώς τη τάση για μελλοντικούς διεκπαιρεωτές απλών εργασιών. Πάντως μπορούν οι εκπαιδευτικοί αν θέλουν να το κάνουν πιο ποιοτικό χωρίς να ακολουθήσουν σφικτές διαδικασίες που ορίζει το υπουργείο.

Το μεγάλο θέμα όμως συναγωνιστές είναι τα πανεπιστήμια. Εκεί πλέον παραδίδονται στους ιδιώτες – λαμόγια οι κόποι και οι θυσίες του Ελληνικού Λαού μέσα από ένα προπέτασμα καπνού από προπαγάνδα, φορείς της οποίας είναι τα καθεστωτικά ΜΜΕ.

Θα θίξω τα κύρια σημεία του νομοσχεδίου.

Πρώτον η λεγόμενη διασύνδεση του πανεπιστημίου με τις επιχειρήσεις στα ερευνητικά προγράμματα. Αυτό είναι κάτι που υπάρχει εδώ και τουλάχιστον 15 με 20 χρόνια καθώς πάρα πολλοί καθηγητές συνεργαζόντουσαν και συνεργάζονται με εταιρείες μέσω κυρίως ευρωπαϊκών προγραμμάτων αλλά και προγραμμάτων της Γ.Γ.Ε. και Τεχνολογίας.

Βεβαίως επειδή στην Ελλάδα δεν υπάρχουν επιχειρήσεις υψηλής τεχνολογίας οι οποίες είναι και οι μόνες που θα δώσουν χρήματα σε έρευνα ακαδημαϊκού επιπέδου αυτά τα προγράμματα είναι λίγα και συνήθως είναι μικτή η χρηματοδότηση (κράτος και ιδιώτης), οι ιδιώτες από αυτά έχουν φοροαπαλλαγές αρα ένα ποσοστό χρημάτων τα παίρνουν πίσω και με τα υπόλοιπα κάνουν δημόσιες σχέσεις με το κράτος και τους πανεπιστημιακούς το οποίο κράτος μη ξεχνάμε οτι ταϊζει το μεγαλύτερο κομμάτι των «μεγάλων» Ελληνικών επιχειρήσεων με εργολαβίες από τα δανεικά που πληρώνει ο λαός.

Επίσης μέχρι τώρα πολλές εταιρείες που προωθούσαν τέτοια προγράμματα είχαν και το κράτος μέσα στη μετοχική του σύνθεση ή το έχουν κι ακόμα (π.χ. ΕΛΠΕ). Θα μου πείτε τι αλλάζει ; Αλλάζει το οτι πλέον τα πανεπιστήμια βγαίνουν στη ζητιανιά για να προσελκύσουν επενδυτές ώστε να προχωρήσουν σε έρευνα, οι στόχοι της οποίας καθορίζονται πλέον απο τις Ελληνικές κυρίως επιχειρήσεις χαμηλής τεχνολογίας.

Με λίγα λόγια ουσιαστικά οι επιχειρήσεις θα νοικιάζουν (μέσω προγράμματος) φτηνά όσα αξιόλογα σε υποδομές και ερευνητικό προσωπικό εργαστήρια υπάρχουν - υποδομές που πληρώθηκαν από το υστέρημα και τη φτώχεια του φορολογούμενου - και θα τους δίνουν να κάνουν μια ευτελή επιστημονικά εργασία η οποία δε θα δημοσιεύεται σε κανένα σοβαρό ερευνητικό περιοδικό, αυτό συνέβαινε και πιο πριν από πανεπιστημιακούς που ενδιαφέρονταν μόνο για να φάνε χρήμα αλλά τώρα πλέον αυτή η διαδικασία γίνεται ανάγκη επιβίωσης.

Είναι περιττό να αναφέρω οτι οι ξένες εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα - και μερικές είναι υψηλής τεχνολογίας ασφαλώς - τρέχουν την ερευνά τους σε μεγάλα ερευνητικά κέντρα του εξωτερικού. Ειδαμε λοιπόν τι θέλουν να πετύχουν αλλά ποιο είναι το προπέτασμα καπνού ;

Μα ασφαλώς το ότι για πολλά χρόνια τα κομματικά αποστήματα των Ελληνικών πανεπιστημίων νέμονταν το χρήμα, λίγοι πανεπιστημιακοί προχωρούσαν σε έρευνα ως όφειλαν, επίσης δεν είχαμε «σχολές σκέψης» μέσα στη ακαδημαϊκή κοινότητα όπως έπρεπε να έχουμε, και το χειρότερο ομάδες πανεπιστημιακών είχαν κάνει τον χώρο τσιφλίκι τους και αιμοραγούσε η χώρα στέλνοντας πολλά λαμπρά μυαλά στο εξωτερικό αρκετοί από τους οποίους (από αγάπη για τη πατρίδα και τα αγαπημένα πρόσωπα που άφησαν πίσω) αν μπορούσαν να βρούν μια θέση σε Ελληνικό εκπαιδευτικό ιδρυμα θα ερχόντουσαν κι ας έπαιρναν πολύ λιγότερα λεφτά !

Όμως οι θέσεις ήταν «πιασμένες» από τους συγγενείς και τα τσιράκια των κομματικών ομάδων. Βέβαια κανένα από τα παραπάνω προβλήματα δε λύνεται με το νομοσχέδιο αφού το ακαδημαϊκό επίπεδο των διδασκόντων στα πανεπιστήμια αφήνει παγερά αδιάφορη την ελληνική αγορά που καμιά σχέση δεν έχει με τις ερευνητικές καινοτομίες. Ίσως να ενδιαφέρονται σοβαρά 1 - 2 επιχειρήσεις στη χώρα και αυτό είναι πάλι σχετικό …

Ένα δεύτερο θέμα έχει να κάνει με την ισοπεδωτική καταστροφή των τμημάτων και το μετασχηματισμό τους σε σχολές όπου με τους κύκλους σπουδών θα απονέμονται τα αντίστοιχα πτυχία. Δηλαδή για να το κάνω απλό και κατανοητό «διαλύω το μαθηματικό, φυσικό, χημικό, βιολογικό, γεωλογικό, τμημα Η/Υ κλπ και φτιάχνω μια εννιαία σχολή όπου στα τελευταία 2 έτη δίνω το αντίστοιχο πτυχίο».

Αυτό εκτός του ότι πέραν του ενός έτους ενιαίο πρόγραμμα σπουδών μεταξύ διαφορετικών τμημάτων πραγματικά δεν έχει προηγούμενο από όσο γνωρίζω, γίνεται για να μειωθεί το λειτουργικό κόστος των σχολών. Βέβαια με αυτό το τρόπο χάνεται τελείως το ακαδημαϊκό πνεύμα του κάθε επιμέρους τμήματος εντός του οποίου αναπτύσσεται η επιστημονική συνείδηση και απλά αλλάζει το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής εργαζομένων χαμηλού επιπέδου ώστε να μειωθεί το κόστος.

Βέβαια η ύπαρξη μιας ενιαίας σχολής που διαφοροποιείται στα τελευταία 2 έτη υπήρχε το 1955 στη φυσικομαθηματική εκπαίδευση αλλά από τότε άνοιξαν καμιά 20αριά νέα επιστημονικά πεδία στη φυσική και στα μαθηματικά γι αυτό και επιβαλλόταν να «σπάσουν». Επίσης το μέτρο θα φέρει τέτοιο διοικητικό χάος που θέλει κάποια χρόνια για να εφαρμοστεί και δεν μπορεί να γίνει αυτό σε μια νύχτα όπως θέλει το υπουργείο.

Τρίτο θέμα είναι η εισαγωγή του θεσμού του manager ο οποίος θα είναι διορισμένος από τον υπουργό «εγνωσμένης αξίας» ως γενικού αφεντικού σε κάθε πανεπιστήμιο για να ελέγχει υποτίθεται τους πανεπιστημιακούς για την οικονομική και διοικητική διαχείριση του πανεπιστημίου. Καταρχήν εντάξει με το «εγνωσμένης αξίας» γελάμε όλοι, κομματική και προσωπική επιλογή του υπουργού θα είναι το εν λόγω πρόσωπο και ίσως και με επιχειρηματικές επιρροές !

Τέτοια είναι η αντικειμενικότητα του υπουργείου που μόλις ανέλαβε την εξουσία το ΠΑΣΟΚ έβγαλε από υπέυθυνο της Γ.Γ.Ε.Τ. τον διαπρεπή φυσικό κ. Νανόπουλο απλά επειδή τον είχαν τοποθετήσει οι προηγούμενοι κυβερνώντες δηλαδή «αλλάζει ρούχα ο Μανωλιός» με το νέο σύστημα.

Επίσης για το θέμα της διαφθοράς όπου αυτή υπάρχει, κανείς δεν εγγυάται οτι απλά ο μάνατζερ δε θα μπεί κι αυτός μέσα στα κόλπα και δεν θα «τρώει» όπως οι άλλοι όταν εφαρμοστεί το μέτρο ! Επίσης η άσκηση διοικητικού ελέγχου σε έναν τεράστιο αριθμό φοιτητών και καθηγητών από ένα και μόνο άτομο είναι γελοία και μόνο για να αναφέρεται ως επιχείρημα.

Ο manager απλά μπαίνει στον «χώρο» για να βάλει «χαλινάρι» στους καθηγητές η αγορά και η πολιτική εξουσία. Που είναι ο καπνός ; Μα φυσικά τα οικονομικά σκάνδαλα που όλως τυχαίως «ανακαλύφθηκαν» πρόσφατα στα πανεπιστήμια αν και είναι υποθέσεις 2 - 3 χρόνων και βάλε. Ποιά είναι η λύση ; Μα φυσικά οι ορκωτοί λογιστές να κάνουν ελέγχους και οι εισαγγελείς να κλείσουν κάθε κλέφτη δημόσιο υπάλληλο στην φυλακή !

Έγινε ; Όχι ! Γιατί ; Μα για να δικαιολογήσουν την ανάγκη του manager «εγνωσμένης αξίας» όπως η τοποθέτηση γνωστών για τη σχέση τους με την εκάστοτε κυβέρνηση ως π.χ. συνηγόρου του πολίτη, γενικών γραμματέων σε επιχειρήσεις του δημοσίου ( που παίρνουν τα δεκαπλάσια χρήματα από ότι πιο πριν στον ιδιωτικό τομέα ) κλπ.

Τέταρτο θέμα είναι το άσυλο. Αυτό δεν έχει καπνό είναι ο καπνός μόνο του. Ειμαστε υπέρ ή κατά του ασύλου ; Το θεωρώ αδιάφορο ως ένα σημείο λόγω της σημερινής τραγελαφικής κατάστασης στα πανεπιστήμια. Καταρχήν είναι θετικό το να πάψουν τα πανεπιστήμια να είναι «γιάφκες» κάθε είδους αλλά αυτό μπορούσε να γίνει εδώ και χρόνια αφού με το νόμο Κουτσίκου αν υπάρχει εντολή εισαγγελέα αίρεται το άσυλο κατά πλειοψηφία του πρυτανικού συμβουλίου και την πλειοψηφία ως γνωστόν δε την έχει η αριστερά !

Απλά το παρακρατικό στέκι που υπάρχει σε κάποιες σχολές και το οποίο καθοδηγείτε από φιλοκαθεστωτικές ομάδες - με αφεντικά σε αυτές την CIA και την ΚΥΠ - δεν το πείραζε κανείς γιατί στο κάτω κάτω καλύτερα μια ελεγχόμενη «γιάφκα» παρά πολλές και ανεξέλεγκτες.

Τώρα απλά θα το θυσιάσουν το κόλπο αυτό προκειμένου να περάσει το σύνολο του νομοσχεδίου και η αστική δεξιά που πάντα ρέπει αδιάντροπα στον κρετινισμό θα χειροκροτήσει τη διάλυση των πανεπιστημίων προκειμένου να αρθεί το άσυλο. "Ζήτω το νομοσχέδιο της Αννούλας" λοιπόν δεξιοί και λοιποί «πατριώτες» και ας γίνουν τα παιδιά σας παντοτινοί σκλάβοι των 600 ευρώ.

Πέμπτο θέμα ο τριτοετής κύκλος σπουδών (αντί 4 για πτυχίο) συν 2 για master ! Μόνο που «εξυπνούληδες» για να πάρετε master θα πληρώνετε δίδακτρα δηλαδή το 4ο έτος που ήταν έως τώρα ως προς τα μαθήματα δωρεάν (γιατι τα νοίκια και η διαβίωση είναι άλλη αιμορραγία που πολλοί αποσιωπούν) τώρα θα πληρώνεις για να το κάνεις.

Πως σου φαίνεται αυτό πατριώτη δεξιέ και αριστερέ που φτύνεις αίμα να σπουδάσεις τα παιδιά σου σαν το δικό μου πατέρα ; Μήπως λέω μήπως το πολιτικό σύστημα κάθε απόχρωσης σε κοροϊδεύει ;

Τέλος δυο λογάκια για την αξιολόγηση.

Ασφαλώς και είμαστε γενικά υπερ της αξιολόγησης αλλά όταν αυτή δεν γίνεται με μαθηματικά μετρήσιμα κριτήρια τότε γίνεται μέσο διαπλοκής και καταστολής όσων αντιστέκονται στη σαπίλα του συστήματος.

Όταν λοιπόν μιλάνε για αξιολόγηση στη μέση ή ανώτερη εκπαίδευση (επειδή είναι διαδικασία κι όχι προϊον αν και ακόμα και στα προϊόντα υπάρχουν πάρα πολλοί δείκτες γι αυτό και βλέπετε πχ 3 - 4 αυτοκίνητα να αξιολογούνται ως καλύτερα στη κατηγορία τους ανάλογα με το τι θέλουμε επιδόσεις, παθητική ασφάλεια κ.λ.π. ) να αναφέρουν και τον τρόπο αξιολόγησης για να κρίνουμε αν μπορεί να εφαρμοστεί στην Ελλάδα καθώς η αξιολόγηση στη εκπαίδευση δεν αποκόπτεται από το κοινωνικό και οικονομικό περιβάλλον αυτού που αξιολογείται.

Επίσης δεν αποκόπτεται από τον γενικό και ειδικό σχεδιασμό του συστήματος εκπαίδευσης σε κάθε χώρα, την ευθύνη του οποίου έχει το κράτος. Για παράδειγμα όταν απαιτείται από τους μαθητές μια τεράστια σε έκταση και αυξημένου βαθμού δυσκολίας ύλη π.χ. στα μαθηματικά είναι λογικό πολλοί να αποτυγχάνουν ακόμα και στα βασικά αφού γι αυτά π.χ. το Ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα έχει διαθέσει αισθητά λιγότερο χρόνο από ότι το Αγγλικό σύστημα.

Η γενική μας θέση δε μπορεί να είναι ναι ή οχι αν δε μάθουμε το πως ! Είναι σαν να σε ρωτάω αν συμφωνείς να αναλάβεις ένα έργο και αφού πάρω τη συγκατάθεση να σου πω περί τίνος πρόκειται.

Τέλος η αξιολόγηση της εκπαίδευσης είναι ο έλεγχος της επίτευξης των στόχων που τέθηκαν. Οι στόχοι είναι παντελώς διαφορετικοί σε ένα εθνοκοινωνικό κράτος από το καπιταλιστικό. Επομένως η στοχοθεσία τους μας φέρνει ιδεολογικά αντίθετους.

Τελειώνοντας θέλω να αναφέρω οτι τασσόμαστε υπέρ των μαθητικών και φοιτητικών κινητοποιήσεων οχι μόνο για τα όσα συμβαίνουν στο χώρο της εκπαίδευσης αλλά και γιατί πρέπει να υπάρξει καθολική αντίσταση από όλους τους Έλληνες στο ξεπούλημα της χώρας στο εγχώριο και στο διεθνές κεφάλαιο, και στους ξένους που επιβουλεύονται τη γη και την ελευθερία μας όποιοι κι αν είναι .

Δεν χαρακτηριζόμαστε από δεξιά αντανακλαστικά πολιτικής νομιμοφροσύνης ούτε βέβαια υιοθετούμε πράξεις αγελαίας βίας - πέραν της πολιτικής βίας που είναι απαραίτητη σε κάποιες περιπτώσεις - οι οποίες καθιστούν τους συναγωνιστές ευάλωτους και βέβαια σεβόμαστε την Λαϊκή περιουσία γιατί ανήκει στο Λαό μας και μόνο.


Στηρίζουμε τον αγώνα του Λαού για μια παιδεία Ελεύθερη, Ελληνική , Σοσιαλιστική !

Αντισταθείτε στην αμερικανική "ειρήνη" !




Φυλετικός Κοινωνισμός, μια οργανική συνωνυμία (μέρος γ')



Τώρα ας θέσουμε το αντίστροφο ερώτημα: υπάρχει πολυφυλετικός σοσιαλισμός;


Αν δεν μπορεί να υπάρξει, τότε ο σοσιαλισμός είναι φυλετικός, άρα οι αναρχικοί και οι κομμουνιστές ψεύδονται ή αυταπατώνται με μαρξιστικές νοητικές παγίδες προς όφελος του καπιταλισμού.




Ο κοινωνισμός προϋποθέτει πρώτα από όλα την ύπαρξη κοινότητας, όχι απλά συνόλου ατόμων. Ο άνθρωπος πλέον έχει αποδειχθεί από τη σύγχρονη επιστήμη ότι φέρει γενετικές (δηλαδή φυλετικές) εγγραφές, οι οποίες κυρίως καθορίζουν τη συμπεριφορά του, η οποία βέβαια συνδιαμορφώνεται και από την προσαρμογή στην περιβαλλοντική επίδραση και όταν λέμε περιβάλλον δεν εννοούμε μόνο το φυσικό περιβάλλον (το οποίο είναι αλλοιωμένο ούτως ή άλλως στις πόλεις) αλλά και το πολιτιστικό.


Οι άνθρωποι είναι σχεδιασμένοι να δημιουργούν ισχυρούς πολιτιστικούς δεσμούς, να επικοινωνούν και να συνάπτουν κοινωνικές ή σεξουαλικές σχέσεις με άτομα με μεγάλη γονιδιακή συγγένεια, δηλαδή με άτομα της φυλής τους.


Άλλωστε ο πολιτισμός είναι επιφαινόμενο των γονιδίων και οχι το αντίστροφο, αφού οι άνθρωποι κάνουν πολιτισμούς, ενώ τα πολιτιστικά χαρακτηριστικά δεν κληρονομούνται.


Ο λόγος που η φύση κάνει αυτή την επιλογή δεν είναι απόλυτα γνωστός, πάντως κατά την εξελικτική διαδικασία προτιμούν πάντοτε τα άτομα όλων των ειδών να εμφανίζουν κοινοτική συμπεριφορά με άτομα με τα οποία έχουν κοινή καταγωγή.

για την συνέχεια στον σύνδεσμο εδώ ...


Φυλετικός Κοινωνισμός, μια οργανική συνωνυμία (μέρος β')


Φυλετικός Κοινωνισμός μια οργανική συνωνυμία (μέρος α')


Φυλετικός Κοινωνισμός, μια οργανική συνωνυμία (μέρος β')



Μπορεί λοιπόν αυτός ο βιολογικός κοινοτισμός του αίματος να ταιριάξει με τη καπιταλιστική στοχοθεσία και δομή της οικονομίας; Aν όχι τοτε έχουμε αποδείξει οτι ο εθνικισμός είναι ταυτόσημος με τον αντικαπιταλισμό και άρα συνώνυμος του κοινωνισμού.





Η απάντηση είναι προφανής ακόμα και στον πιο αδαή. Καπιταλισμός σημαίνει θεοποίηση του κέρδους ανεξάρτητα από τις ανάγκες της κοινότητας. Πώς επιτυγχάνεται το υψηλό κέρδος στις τρίμηνες λογιστικές μελέτες;


Σπάνια με τεχνολογική καινοτομία καθότι αυτή είναι αποτέλεσμα της προόδου της ανθρώπινης γνώσης, η οποία έχει τους δικούς της ρυθμούς και δεν εμπίπτει χρονικά στη τακτική κερδοφορία. Άλλωστε γι αυτό και στα πλέον καπιταλιστικά κράτη πχ. ΗΠΑ η χρηματοδότηση στην έρευνα είναι κυρίως κρατική.


Επιτυγχάνεται με υπερκατανάλωση των εργαζόμενων και συμπίεση των απολαβών των εργαζόμενων (εργατικό κόστος το λένε οι καπιταλιστές) σε όλους τους τομείς ακόμα και των ελευθέρων επαγγελματιών, εμπόρων και γενικά όλων πλην μιας μερίδας καπιταλιστών (ακίνητα, βιομηχανία, ναυσιπλοϊα, τράπεζες, κατασκευές) που νέμονται τον πλούτο.

Βέβαια, επειδή η υπερκατανάλωση ανακόπτεται από τους χαμηλούς μισθούς, έρχεται ο δανεισμός να καλύψει προσωρινά το κενό (δεκαπενταετία 1993 – 2008) μέχρι που ο πολίτης δε μπορεί να αποπληρώσει τα χρέη του και τελικά ο μετατρέπεται σε δουλοπάροικο.


Βέβαια το χαμηλό εργατικό κόστος επιτυγχάνεται και με άλλους τρόπους, όπως η αθρόα εισβολή μεταναστών – δούλων και η ανεξέλεγκτη παραγωγή πτυχιούχων και απονομή σε αυτούς επαγγελματικών δικαιωμάτων ώστε να επιτευχθεί η προλεταριοποίηση των επιστημόνων μετά την απεθνικοποίηση εργατών και αγροτών μέσω της μετανάστευσης.


Η όλη κατάσταση θυμίζει Ελλάδα του σήμερα, όπου μεγάλο μέρος των Ελλήνων είναι άνεργοι και οι υπόλοιποι είτε ως δουλοπάροικοι των χρεών, είτε υπό τον τρόμο της ανεργίας και της κοινωνικής απαξίωσης και απομόνωσης που αυτή συχνά επιφέρει στο καπιταλισμό, οδηγούνται να δουλεύουν όλη μέρα με το στόμα κλειστό για να τα φέρουν ‘βόλτα’.


για την συνέχεια στον σύνδεσμο εδώ ...



Γράμμα στον Ξανθό Φαλαγγάρχη (γράμμα στον Περίανδρο Ανδρουτσόπουλο)



του Αλέξανδρου Κεραυνού.


Ιούλιος 1996. Τοποθεσία: Αθήνα. Ευτυχώς το δίκυκλο ενός φίλου και συντρόφου βοηθάει να φτάσουμε γρήγορα στον προορισμό μας. Βρίσκομαι σε ελάχιστη ώρα πολύ κοντά στο κέντρο. Από την πρώτη στιγμή ανάμεικτα συναισθήματα για την ομιλία που θα ακολουθήσει.





Η απίστευτη ζέστη στην καρδιά της τερατούπολης δεν μας πτοεί ούτε λεπτό. Ανεβαίνω γρήγορα τα σκαλιά και βρίσκομαι σε έναν μισοσκότεινο διάδρομο. Θετικό στοιχείο τα μέτρα ασφαλείας στην είσοδο των γραφείων. Υπάρχει οργάνωση και σωστό σκεπτικό σκέφτηκα. Πρώτη φορά στα γραφεία της Κεφαλληνίας λοιπόν ...


Ήσουν εκεί και είναι αλήθεια, από την πρώτη στιγμή ξεχωρίζεις ανάμεσα σε πολλούς άλλους. Κεντρικός ομιλητής σε μια ομιλία που διαφέρει. Το περιεχόμενο της πάντα επίκαιρο και άκρως αποκαλυπτικό.


Έχει ως θέμα τις πράξεις και τις δόλιες ενέργειες των παγκόσμιων εξουσιαστών στην καρδιά της Ευρώπης την εποχή του μεσοπολέμου. Στον χώρο ξεχωρίζουν τα χρώματα της Εθνικοσοσιαλιστικής Επανάστασης και τα Εθνικά μας σύμβολα.


Ο χώρος είναι ασφυκτικά γεμάτος από νέους και νέες. Πρόσωπα λαμπερά γεμάτα αυτοπεποίθηση. Πλήρης η αίσθηση της πειθαρχίας στον χώρο, μια πειθαρχία που δεν είναι αποτέλεσμα εξαναγκασμού αλλά επειδή το απαιτεί το νόημα των ιδεών μας ο χώρος και η περίσταση.


Αρχίζεις να αναλύεις το θέμα χωρίς άσκοπες αναφορές. Ο τόνος της φωνής σου ήρεμος και κατά περιόδους δυναμικός αμέσως μαγνητίζει το πλήθος των συντρόφων.



Κάποιοι ελάχιστοι στον αριθμό στις πρώτες φράσεις που ρίχνεις σαν σφαίρες μέσα στην αίθουσα, σε κοιτούν διαφορετικά από τους άλλους τους πολλούς. Κάθονται στις πρώτες καρέκλες είναι πρόσωπα σκοτεινά γεμάτα καχυποψία, και έχουν μια έκφραση που δείχνει ότι είναι άρρωστοι στην ψυχή, σάπιοι μέσα τους μέχρι το μεδούλι. Πρόσωπα γνωστά που σήμερα κρύβονται πίσω από βρώμικες ιστοσελίδες και ψευδώνυμα και παίζουν ακόμα μέσα σε τέσσερις τοίχους το δικό τους βρώμικο παιχνίδι.



Συνεχίζεις να αναλύεις τα γεγονότα της εποχής διεξοδικά και δίνοντας σε όλους να καταλάβουν ότι ο παγκόσμιος εχθρός είναι καλυμμένος κάτω από χίλια πρόσωπα σε όλες τις εποχές, παραμένει όμως πάντα εχθρός αδυσώπητος.


Όσο περνάει η ώρα οι σημερινοί υβριστές σου και πρώην «σύντροφοι» αρχίζουν να ιδρώνουν ακατάπαυστα και να στριφογυρίζουν σαν τα φίδια στις καρέκλες τους. Δεν μπορούν να σε διακόψουν ούτε να σε ακολουθήσουν στην καταιγιστική αυτή ομιλία. Κοιτούν πολλές φορές το ρολόι τους, αναρωτιούνται πότε θα τελειώσει το μαρτύριο τους. Ξέρουν ότι ξεχωρίζεις και έχεις μια αληθινή πίστη μέσα σου και αυτό τους ενοχλεί. Είσαι ένα παράδειγμα ανθρώπου που τους χαλάει το «παιχνίδι».


Η ομιλία τελειώνει και αρχίζουν οι ερωτήσεις από συντρόφισσες και συντρόφους. Τους απαντάς λακωνικά αλλά με απόλυτη ειλικρίνεια και γνώση. Κλίμα συντροφικό και Εθνικοσοσιαλιστικό. Δεσμοί Ελλήνων σε επίπεδο λόγου και όχι μόνο. Η σημερινή βραδιά άλλο ένα θετικό βήμα στο λαμπρό πεδίο της γνώσης.


Φεύγω αργά το απόγευμα προς βράδυ γεμάτος αυτοπεποίθηση και χρήσιμες γνώσεις. Ο Ελληνικός Εθνικοσοσιαλισμός έχει ποιοτικούς Στρατιώτες και είσαι ένας από αυτούς αναμφίβολα.


Ο καιρός περνάει γρήγορα και φτάνει η εποχή που το παρακράτος και το κράτος τυλίγει τον ιστό της δημοκρατικής αράχνης γύρω από το άτομο σου. Τα γεγονότα τα γνωρίζεις ΕΣΥ καλύτερα από όλους. Τις αιτίες για την αυτοεξορία σου και την φυλάκιση σου στα δημοκρατικά κάτεργα για μεγάλο χρονικό διάστημα τις ξέρεις ΕΣΥ καλύτερα από όλους.


Είμαι σίγουρος ότι σου έχουν μεταφέρει άλλοι σύντροφοι το κλίμα που ακολούθησε μετά την ανακοίνωση της δίωξης σου. Όλα τα δημοκρατικά κοράκια και τα δημοσιογραφικά όρνεα έπεσαν να φάνε από τις σάρκες σου. Εκατοντάδες τα δημοσιεύματα εναντίον σου. Και όμως δεν λύγισες και μας δίδαξες τι θα πει ήθος και αντοχή.


Περίανδρε, χιλιάδες συναγωνιστές από το 1998 δεν έπαψαν στιγμή να αναφέρουν το όνομα σου. Χιλιάδες συναγωνιστές ούτε για μια στιγμή δεν αμφέβαλλαν για την αθωότητα σου. Δεν θέλω να αναφερθώ στους «ηγέτες» της περιόδου για το αν σε στήριξαν και ποιοι ήταν αυτοί. ΕΣΥ τα γνωρίζεις όλα αυτά καλύτερα από όλους εμάς.



Δυο τρεις φορές το πολύ μπροστά σε άλλους - και υπάρχουν μάρτυρες για αυτό - έδειξαν τάχα να σε θυμούνται, αλλά στην συνέχεια αποδείχτηκαν πόσο δόλιοι υπήρξαν και μονομιάς σιώπησαν ή επέβαλλαν την σιωπή σε άλλους. Μετά την ομηρία σου οι συνδιαλλαγές τους με το κράτος υπήρξαν συνεχείς. Η δίωξη σου άνοιξε τον δρόμο για την συνεργασία ΤΟΥΣ με τους άτιμους και τους ρουφιάνους.


Εκατοντάδες στρατιώτες του κινήματος ευθύς αμέσως αποχώρησαν διότι δεν δέχτηκαν αυτή την βρώμικη συνδιαλλαγή. Χιλιάδες φτάνουν ως σήμερα αυτοί που δεν δέχτηκαν το «πάρε δώσε» των «ηγετίσκων» της κακιάς ώρας … με τους εξουσιαστές.


Η αποχώρηση από μια οργάνωση που κάποτε υπήρξε εθνικοσοσιαλιστική και σήμερα είναι «μαγαζί γωνία» με αλήτες κερδοσκόπους να είναι υπεύθυνοι σε αυτή, είναι το λιγότερο που μπορεί να κάνει ένας συνειδητοποιημένος Εθνικιστής και Εθνικοσοσιαλιστής.


Πολλοί έγραψαν για εσένα στα έντυπα των εθνικιστών την εποχή εκείνη. Άρθρα συγκινητικά γεμάτα προσμονή για την επιστροφή σου. Όλοι οι αρθρογράφοι ήταν νέοι και απλοί στρατιώτες της Ιδέας. Οι περισσότεροι εξ αυτών σήμερα όχι απλά δεν ανέχονται τις καρικατούρες της ακροδεξιάς αλλά έχουν επιλέξει πλευρά. Την ανώνυμη φρουρά του Ελληνικού Εθνικοσοσιαλισμού. Ονομάζονται αυτόνομοι ανεξάρτητοι ανένταχτοι. Όλοι σε θυμούνται και όλοι γνωρίζουν ότι έπεσες θύμα συνομωσίας και βρώμικων υπανθρώπων.


Η δίωξη σου άνοιξε τον δρόμο για να σύρουν τις ιδέες μας και τους μαχητές σε βρώμικα πολιτικάντικα σοκάκια.


Το 1999 ένα μόλις χρόνο μετά την προβοκάτσια που σου έστησαν, δέχτηκαν να κατέβουν μαζί σε εκλογές (εκλογές ο αιώνιος πόθος τους πραγματικά!) με έναν άνθρωπο που ήταν υπεύθυνος για τις φυλακίσεις συναγωνιστών στις αρχές της δεκαετίας του ’80. Λίγο αργότερα το 2000 υποστήριξαν υπογείως έναν αισχρό παλιάτσο της ακροδεξιάς πάλι σε άτιμες διαδικασίες. Το 2002 υποστήριξαν τον γλοιώδη Καρατζαφέρη στην υπερνομαρχία Αθηνών με 4 υποψήφιους στον ίδιο συνδυασμό με αυτόν ενώ έγραφαν για τον πρώην «πράκτορα μοντέλων» ότι πρόκειται περί «αξιόλογου και ένθερμου πατριώτη».


Περιττό να σου θυμίσω ότι εν τω μεταξύ οποιοσδήποτε αντιδρούσε στον εξευτελισμό - και αυτοί ήταν εκατοντάδες πραγματικά - διώχθηκαν σπιλώθηκαν και υβρίστηκαν με χυδαίο τρόπο. Η αλήθεια είναι ότι πολλοί από την πρώτη στιγμή της δίωξης σου κράτησαν επιφυλακτική στάση απέναντι στους επίδοξους τύπους που το έπαιζαν «αρχηγοί» και πάγωσαν κάθε επαφή με συγκεκριμένα πρόσωπα. Αποδείχτηκε ότι έπραξαν πολύ καλά την εποχή εκείνη.



Το 2004 - 2006 υπήρξε άλλη μια περίοδος που φλέρταραν με την βρώμικη ακροδεξιά. Αποδείχτηκε το κύκνειο άσμα τους. Ακόμα περισσότεροι Εθνικοσοσιαλιστές αποχώρησαν αφού δεν ανέχτηκαν τους καραγκιόζηδες, ενώ κανείς δεν είχε μείνει από την «παλιά Φρουρά» εδώ και πολύ καιρό. Δεν θα μπορούσαν να προχωρήσουν σε όλες αυτές τις ενέργειες όλοι αυτοί οι καιροσκόποι και σε πολλές άλλες αν ΕΣΥ δεν έβγαινες από την μέση.


Η φυλάκιση σου υπήρξε μια περίοδος που είναι παράδειγμα για όλους μας. Κράτησες μόνος εναντίον πολλών, συνέτριψες κάθε φίδι που προσπάθησε να σε προσβάλλει και να σε υποτιμήσει και έδειξες πόσο δυνατοί είναι οι Εθνικοσοσιαλιστές.


Η μέρα της αποφυλάκισης σου υπήρξε μια πραγματικά χαρμόσυνη είδηση για εμάς τους συντρόφους σου, και ημέρα πένθους για τους εχθρούς σου. Οι μίζεροι και δόλιοι ρουφιάνοι που εύχονταν να παραμείνεις στην φυλακή σήμερα δεν μπορούν να «χωνέψουν» ότι είσαι ελεύθερος και ακόμα πιο δυνατός!



Πολλά βράδια δεν κοιμήθηκαν ούτε για ένα λεπτό αναλογιζόμενοι ότι ΕΣΥ ο Ξανθός Φαλαγγάρχης είσαι και πάλι ελεύθερος. Ξέρουν ότι το τέλος τους έρχεται και προσπαθούν να γλύψουν τον πάτο του δημοκρατικού βαρελιού μήπως και αποκομίσουν κάποιες τελευταίες ελπίδες. Μάταια όμως ο τροχός έχει ήδη γυρίσει …


Είμαι σίγουρος ότι θα έρθει η Ιερή μέρα που οι εχθροί της πατρίδας και της κοινωνίας, οι ριψάσπιδες των ιδεών, οι συνδαιτυμόνες του συστήματος και χειροκροτητές της σάπιας δημοκρατίας θα πληρώσουν για τις πράξεις τους!


Περίανδρε, σκοπός του γράμματος μου δεν είναι να σου προτείνω κάτι ή να σου ζητήσω το οτιδήποτε. ΕΓΩ δεν μπορώ να απαιτήσω το οτιδήποτε από έναν άνθρωπο που φυλακίστηκε για τις ΙΔΕΕΣ του. Δεν γνωρίζω τα σχέδια σου για το μέλλον και δεν ξέρω πως θα πορευτείς. Μου φτάνει που ξέρω ότι ένας ακόμα συναγωνιστής είναι ελεύθερος. Οι εχθροί δεν μπόρεσαν να σε νικήσουν και μόνο αυτό έχει σημασία.


Ξέρω ότι θα το διαβάσεις αυτό το «ηλεκτρονικό γράμμα». Οι Συντρόφισσες και οι Σύντροφοι γνωρίζουν ότι είσαι και πάλι ελεύθερος. Οι μνήμες από τις παλιές εποχές που τσάκιζες στην Σταδίου με την υποστήριξη λίγων - αλλά λεόντων στην ψυχή - πάνοπλες διμοιρίες των ΜΑΤ με τα χέρια γυμνά ξανάρχονται στον νου όλων μας. Φάρος συνείδησης οι ομιλίες σου και τα κείμενα σου αιχμηρά βέλη στην σάρκα του τέρατος.



Τα άρθρα σου είναι σήμερα παντού στο διαδίκτυο και μας εμπνέουν καθημερινά, ενώ εκατοντάδες αυτόνομοι και ανεξάρτητοι αγωνιστές γνωρίζουν την αλήθεια και είναι σε κατάσταση επιφυλακής. Πλαισιώνουν ήδη πολλές ομάδες και κινήσεις σε ολόκληρη την χώρα και παραμένουν πιστοί στις αρχές και στις Ιδέες.



Το δηλητήριο του εσωτερικού «εμφυλίου» έχει προχωρήσει στο αίμα κάποιων συντρόφων, όμως ακόμα ατενίζουμε το μέλλον με αισιοδοξία παραμερίζουμε σήμερα τα προβλήματα του χτες και γελάμε με την ψυχή μας βλέποντας τους δημοκρατικούς πίθηκους που νομίζουν ότι ένα μπλουζάκι με εθνικιστικά σύμβολα θα τους «βαφτίσει» συναγωνιστές να μυξοκλαίνε που «δεν τους παίζουν» τα κανάλια των πρεζεμπόρων ενώ την ίδια στιγμή να χαίρονται που τους φιλοξενούν στις στήλες τους οι γαμψομύτηδες της Jew City.


Πάντα πίθηκοι υπήρξαν τόσο σε προσωπικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο απλά σήμερα βολεύτηκαν σε μια καρέκλα και νομίζουν ότι θα παραμείνουν για πάντα εκεί. Αυτή η καρέκλα και η γραβάτα του κοινοβουλευτισμού θα γίνει και η αγχόνη που θα τους κρεμάσει και θα τους στείλει στην λήθη.


Περίανδρε, το μήνυμα σου ξύπνησε πολλούς που κοιμούνταν με τα μάτια ανοιχτά. Ταρακούνησε συνειδήσεις και έδωσε απαντήσεις σε όλους αυτούς που αμφισβητούσαν γεγονότα και πράξεις. Σήμερα οι εχθροί μας είναι ακόμα πιο πολλοί και ουρλιάζουν σαν ύαινες στα σκοτάδια. Σήμερα όμως τα πάντα είναι ξεκάθαρα και όλοι έχουν επιλέξει πλευρά. Περιμένουμε να ηχήσει η Σάλπιγγα για την τελική έφοδο.



Θα ανασυντάξουμε το Εθνικοσοσιαλιστικό Κίνημα, θα δώσουμε νέα πνοή στον αγώνα και θα κάνουμε πράξη τον Ελληνικό Εθνικοσοσιαλισμό!



Είμαστε πιο δυνατοί από ποτέ και έτοιμοι να συνεχίσουμε τον δρόμο της Εθνικοσοσιαλιστικής Επανάστασης. Είμαστε σίγουροι ότι πολύ σύντομα αδερφέ μας θα σε αντικρύσουμε στο πλάι μας απέναντι στον κοινό εχθρό.



Ραντεβού τον Σεπτέμβριο απέναντι από το πορνείο του κοινοβουλευτισμού για να δώσουμε στους γραικύλους την τιμωρία που τους αξίζει!


Περίανδρε σε χαιρετώ με τεταμένη την δεξιά!

Φυλετικός Κοινωνισμός μια οργανική συνωνυμία (μέρος α')

Συναγωνίστριες και συναγωνιστές, σκοπός του παρόντος άρθρου είναι να μπει ένα λιθαράκι στα θεμέλια του ‘δικού μας’ σοσιαλισμού, ή αλλιώς κοινωνισμού, όπως είναι ο όρος στη γλώσσα μας.




Η ιδεολογική θεμελίωση επί της αρχής (δηλαδή ως κοσμοθεωρίας και όχι ως ένα πακέτο οικονομικών μέτρων) του δικού μας κοινωνισμού είναι κατά τη γνώμη ακόμα ένα ζητούμενο παρά το πλούσιο ιδεολογικό μας παρελθόν από τoυς αδερφούς Strasser, το José Antonio, τον Ernst Rohm, τον Michael Kühnen και άλλους.



Νoμίζω οτι πρέπει να τονιστεί αφού αποδειχθεί με λογικά επιχειρήματα ότι ο εθνικισμός ή ο φυλετισμός (για μας έθνος = φυλή) είναι γεννήτορας του κοινωνισμού αλλά και το αντίστροφο.


Αυτή η συνεπαγωγή και αντιστρόφως του εθνικισμού με τον κοινωνισμό αποτελεί τη μόνη ουσιαστικά εκ διαμέτρου αντίθετη ιδεολογία του διεθνιστικού καπιταλισμού που πάλι αποτελεί την αντίπαλη ταυτολογία αφού ‘εθνικός’ καπιταλισμός δεν μπορεί να υπάρξει αλλά ούτε και διεθνιστικός σοσιαλισμός αντίθετα με τις αντιφυσικές φαντασιώσεις της αριστεράς.

Λαμβάνοντας υπόψη κυρίως βιολογικά και ιστορικά αλλά και οικονομικά δεδομένα πρέπει να προχωρήσουμε μέσα από την ειλικρινή διαλεκτική και οχι την ερειστική να χτίζουμε τον Ελληνικό κοινωνισμό έστω και σαν έννοια αρχικά. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο με τη μεγάλη συμμετοχή συναγωνιστών σε αυτό το διάλογο οι οποίοι προβληματίζονται έντονα σε αυτό το πεδίο, με την ελπίδα ότι στο τέλος όλοι να έχουμε μετατοπιστεί από τις αρχικές μας απόψεις κλείνοντας προς το νέο δημιούργημα. Νομίζω όλοι καταλαβαίνουμε την αξία του οικονομικοκοινωνικού συστήματος για το μέλλον της φυλής.


Αν εκεί δεν είμαστε ιδεολογικά εύρωστοι, συμπαγείς και ετοιμόλογοι δεν θα μπορέσουμε ποτέ να αρθρώσουμε αξιοπρεπή οικονομικό λόγο. Επίσης πρέπει να γίνει σαφές ότι δεν είμαστε μια ‘μέση λύση’ μεταξύ κομμουνισμού και καπιταλισμού ούτε καν ο τρίτος δρόμος αλλά Ο ΜΟΝΟΣ δρόμος για την επιβίωση, το πολλαπλασιασμό και την ανέλιξη της φυλής. Δεν είμαστε απλά υβρίδια αλλά νέο είδος απόρροια της βιολογικής επιλογής!


για την συνέχεια στον σύνδεσμο εδώ ...

ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ ΔΑΣΩΝ: Χρήσιμες οδηγίες για ενημέρωση των πολιτών.


Του ΒΑΣΙΛΗ ΖΗΣΗ


Πυράρχου ε.α.


Το δάσος είναι φυσικό αγαθό ανυπολόγιστης αξίας για τον άνθρωπο. Η προστασία και η διατήρησή του αποτελεί καθήκον, υποχρέωση και προτεραιότητα κάθε κοινωνικού συνόλου και κάθε πολίτη ξεχωριστά. Αποτελεί έναν ανανεώσιμο φυσικό πόρο με ανεξάντλητες δυνατότητες για τη περιβαντολλογική, οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική ανάπτυξη ενός τόπου. Η σημασία και η αξία του εκφράζεται μέσα από τις διάφορες λειτουργίες του όπως:

· Παράγει το πολύτιμο και αναντικατάστατο οξυγόνο για τη ζωή μας ενώ παράλληλα δεσμεύει το διοξείδιο του άνθρακα.
· Μειώνει την ένταση των ανέμων και των θορύβων
· Απορροφά και εξουδετερώνει διάφορες επιβλαβής για τον άνθρωπο ουσίες
· Επιδρά ευνοϊκά και ρυθμιστικά στο κλίμα μίας περιοχής
· Βελτιώνει την ποιότητα του νερού και αυξάνει την ποσότητα των υπογείων υδάτων
· Συγκρατεί το νερό της βροχής και δεν το αφήνει να πέφτει με δύναμη στο έδαφος να το διαβρώνει και να δημιουργούνται καταστροφικές πλημμύρες.
· Χαρίζει αισθητική απόλαυση και παρέχει ιδανικές συνθήκες για σωματική, πνευματική και ψυχική υγεία.
· Εξασφαλίζει κατάλληλες συνθήκες για την προστασία διατροφή και διατήρηση πολλών ζώων.
· Εξασφαλίζει εργασία και απασχόληση σε μεγάλο μέρος του ορεινού και ημιορεινού πληθυσμού της χώρας


ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ ΔΑΣΩΝ


Τα τελευταία χρόνια το φαινόμενο των δασικών πυρκαγιών στη χώρα μας έχει πάρει εκρηκτικές διαστάσεις με αποτέλεσμα σήμερα να αποτελούν τον μεγαλύτερο κίνδυνο για τα Ελληνικά δάση και σε πολλές περιοχές να απειλείται ακόμα και η ύπαρξή τους. Οι περισσότερες πυρκαγιές στα δάση είναι αποτέλεσμα ανθρώπινης δραστηριότητας και οφείλονται στους παρακάτω λόγους:


· Πέταμα αναμμένων τσιγάρων και σπίρτων.
· Απρόσεκτο άναμμα και εγκατάλειψη εστιών πυρκαγιάς μέσα ή κοντά σε δάση.
· Καθάρισμα χωραφιών με τη χρήση φωτιάς και χωρίς την λήψη των κατάλληλων προληπτικών μέτρων.
· Κάψιμο βοσκοτόπων
· Εγκατάλειψη και κάψιμο σκουπιδιών.
· Σπινθήρες μηχανημάτων
· Κάπνισμα μελισσών κλπ


Η καταστροφή του δάσους από πυρκαγιά δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρηματική αξία αλλά είναι ανυπολόγιστες οι οικολογικές, κοινωνικές και πολιτιστικές συνέπειες. Συχνά όμως πέρα από την καταστροφή των δασών έχουμε και τεράστιες υλικές ζημιές σε κατοικημένες περιοχές ή άλλες εγκαταστάσεις και ανθρώπινες δραστηριότητες.


ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΠΥΡΚΑΓΙΩΝ ΣΕ ΔΑΣΗ


Για τη σωτηρία των δασών μας από τις πυρκαγιές απαιτείται η συμβολή και η βοήθεια όλων μας. Για την αποφυγή της έναρξης των πυρκαγιών στα δάση δεν θα πρέπει ποτέ να ξεχνάς ότι:


· Γενικά απαγορεύεται η χρήση φωτιάς στην ύπαιθρο κατά την αντιπυρική περίοδο δηλαδή από την 1η Μαΐου μέχρι την 31 Οκτωβρίου.
· Μην πετάς αναμμένα σπίρτα και τσιγάρα στην ύπαιθρο.
· Μην εγκαταλείπεις απορρίμματα ή άλλα εύφλεκτα αντικείμενα κοντά ή μέσα σε δάση.
· Στην περίπτωση που θα αντιληφθείς πυρκαγιά σε δάσος μην αδιαφορήσεις και ειδοποίησε αμέσως την Πυροσβεστική Υπηρεσία στο τηλέφωνο 199.
· Μέχρι την άφιξη των πυροσβεστικών δυνάμεων προσπάθησε με ότι διαθέτεις να θέσεις υπό έλεγχο την πυρκαγιά.
· Καθοδήγησε τις πυροσβεστικές δυνάμεις στον τόπο της πυρκαγιάς και ακολούθησε τις οδηγίες των επικεφαλείς.
· Μην κατευθύνεσαι χωρίς λόγο στον τόπο εξέλιξης ι πυρκαγιάς γιατί πέρα από τους κινδύνους που διατρέχεις εμποδίζεις την κίνηση των πυροσβεστικών οχημάτων.


ΠΡΟΛΗΨΗ ΤΗΣ ΔΙΑΔΟΣΗΣ ΤΩΝ ΠΥΡΚΑΓΙΩΝ ΣΕ ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΕ ΔΑΣΟΣ.


Για την αποφυγή της μετάδοσης μια δασικής πυρκαγιάς σε σπίτια ή άλλα οικοδομήματα που βρίσκονται μέσα ή κοντά σε δάσος θα πρέπει να ακολουθούνται οι παρακάτω βασικές αρχές:


· Η εξωτερική κατασκευή του οικοδομήματος πρέπει να είναι από ανθεκτικά στη φωτιά υλικά. Δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται στο εξωτερικό μέρος του οικοδομήματος υλικά όπως το πισσόχαρτο, πλαστικό κλπ. Τα ξύλινα εξωτερικά μέρη θα πρέπει να επαλείφονται ή να εμποτίζονται με κατάλληλο αντιπυρικό υγρό που επιβραδύνει την ανάφλεξη. Η επάλειψη θα πρέπει να επαναλαμβάνεται σε τακτικά χρονικά διαστήματα σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή του αντιπυρικού υγρού.
· Να μην υπάρχουν γύρω από το οικοδόμημα σε θέσεις που μπορεί να επηρεασθούν από την πυρκαγιά εύφλεκτα υλικά όπως σκουπίδια, ξύλα, δεξαμενές πετρελαίου κλπ. Τα υλικά αυτά θα πρέπει να βρίσκονται μέσα σε πυράντοχη κατασκευή αντοχής τουλάχιστον 30 min.
· Να καθαρίζεται τακτικά (ανά 15νθήμερο περίπου) η αυλή και η στέγη του οικοδομήματος από πευκοβελόνες, ξερά φύλλα, χόρτα κλπ. Τα υλικά αυτά θα πρέπει να απομακρύνονται και αν αυτό δεν είναι δυνατό να θάβονται στο έδαφος και σε βάθος τουλάχιστον 20 cm.
· Τα δένδρα και οι θάμνοι γύρω από το σπίτι θα πρέπει να κλαδεύονται και να καθαρίζονται, τακτικά, από τυχόν υπάρχοντα ξερά κλαδιά. Κλαδιά που εφάπτονται ή βρίσκονται πάνω από τη στέγη θα πρέπει να κόβονται.
· Να τοποθετηθεί μάντρα από άκαυστα υλικά πάνω από την οποία να υπάρχει συρματόπλεγμα με μικρό άνοιγμα βρόχων.
· Να υπάρχουν στην αυλή μια ή περισσότερες βρύσες με λάστιχο το μήκος του οποίου να μπορεί να καλύψει οποιοδήποτε σημείο της αυλής και του οικοδομήματος.
· Όταν υπάρχει πισίνα ή άλλη δεξαμενή νερού να υπάρχει αντλία νερού που να κινείται από μηχανή εσωτερικής καύσης για τη χρήση του νερού στην πυρόσβεση.
· Εργοστάσια ή άλλα οικοδομήματα που καλύπτονται από μόνιμο υδροδοτικό πυροσβεστικό δίκτυο θα πρέπει να προβλέπουν πυροσβεστικές φωλιές στο εξωτερικό του κτιρίου για την αντιμετώπιση μετάδοσης πυρκαγιάς από το εξωτερικό του κτιρίου.
· Τα ανοίγματα εξαερισμού κλπ που δεν είναι δυνατόν να κλείσουν να φράσσονται με χοντρό, πυκνό, μεταλλικό πλέγμα.


ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑΤΩΝ


Αν ένα οικοδόμημα βρεθεί στην πορεία μιας δασικής πυρκαγιάς θα πρέπει να γίνουν τα εξής:
· Να κλείσουμε αμέσως όλα τα ανοίγματα του οικοδομήματος. Επίσης να κλείσουν συστήματα εξαερισμού ή κλιματισμού. Εάν υπάρχει τζάκι του οποίου η καμινάδα δεν έχει καλυφθεί με πλέγμα να κλείνεται το «τάμπερ».
· Να βρέξουμε όλα τα εύφλεκτα μέρη. Αν υπάρχει αυτόματο σύστημα ποτίσματος να το θέσουμε σε λειτουργία.
· Να μην επιχειρήσουμε την εγκατάλειψη του χώρου εκτός εάν η δίοδος διαφυγής είναι πλήρως εξασφαλισμένη. Η πιθανότητα επιβίωσης σε ένα οικοδόμημα κατασκευασμένο από άφλεκτα υλικά είναι μεγάλη ενώ αντίθετα είναι μικρή μέσα σε αυτοκίνητο το οποίο ευρίσκεται μέσα σε καπνούς ή σε φλόγες. Για τη διαφυγή θα πρέπει να επιλέξουμε μία διαδρομή η οποία δεν θα επηρεαστεί από τη θερμότητα ή τους καπνούς καθ’ όλη τη διάρκεια της διαφυγής. Σαν χρόνο διαφυγής θα πρέπει να υπολογίσουμε το διπλάσιο έως τριπλάσιο από το συνήθως απαιτούμενο. Κατά τη διαφυγή οδηγούμε ήρεμα και με μικρή σχετικά ταχύτητα.
· Εάν διαταχθεί εκκένωση περιοχής θα πρέπει να ακολουθηθούν πιστά οι οδηγίες και οι διαδρομές που δόθηκαν. Οδηγούμε ήρεμα και με μικρή σχετικά ταχύτητα.
· Όταν πλησιάσει η πυρκαγιά να καταφύγουμε στο εσωτερικό του σπιτιού κλείνοντας όλες τις χαραμάδες με βρεγμένα πανιά τα οποία διατηρούμε υγρά. Η ποσότητα των τοξικών καπνών μέσα σε ένα οικοδόμημα είναι μικρή ακόμα και μετά από μισή ώρα έκθεσης στους καπνούς.
· Μετά τη δίοδο της πυρκαγιάς σβήνουμε αμέσως τις μικροεστίες που παραμένουν.

SXE: Contra La Droga !






http://nsterroredge.blogspot.com/


Música contra la droga...

Casa Pound: η Φασιστική κατάληψη !




Ezra Pound ...



''Αυτό που αγαπάς πολύ παραμένει,
τα άλλα δεν είναι παρά στάχτη


Αυτό που αγαπάς πολύ δε θα μπορέσουν να
στο αρπάξουν


Αυτό που αγαπάς πολύ είναι η μόνη σου κληρονομιά
Ποιανού είναι ο κόσμος, δικός μου, δικός τους,
ή κανενός ;


Πρώτα είδες, μετά άγγιξες
Τον Παράδεισο ακόμα και μέσα στους διαδρόμους
της Κόλασης


Αυτό που αγαπάς πολύ είναι η μόνη σου κληρονομιά,
Αυτό που αγαπάς πολύ δε θα στο κλέψουνε ποτέ.''

Έζρα Πάουντ


Το «πράσινο βιβλίο» του Συνταγματάρχη Muammar Al Qaddafi σε μορφή αρχείου .pdf






Το «Πράσινο Βιβλίο» είναι η συλλογή των τριών συγγραφικών πονημάτων του Καντάφι που εκδόθηκαν στο διάστημα μεταξύ 1976 και 1979.


Σύμφωνα με τον ίδιο, στις σελίδες του θα βρει κανείς «την απόλυτη λύση στα προβλήματα διακυβέρνησης».


Στην πρώτη ενότητα, με τίτλο «Η λαϊκή εξουσία», ο συνταγματάρχης αναφέρεται στην αποτυχία της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας δυτικού τύπου.


Στη δεύτερη, με τίτλο «Σοσιαλισμός: Η λύση στο οικονομικό πρόβλημα», ο αρχηγός της επανάστασης τάσσεται υπέρ της κατάργησης της μισθωτής εργασίας και της αντικατάστασής της από την αυτοαπασχόληση και τη συνεταιριστική οικονομία.


Η τρίτη ενότητα, που έχει τίτλο «Η κοινωνική βάση του Τρίτου Δρόμου», κυκλοφόρησε το 1979 και σύμφωνα με τις τότε αναφορές του κρατικού πρακτορείου ειδήσεων Jana, ο κόσμος σχημάτιζε ουρές στα βιβλιοπωλεία για να αποκτήσει ένα αντίτυπο.


Ο Καντάφι θεωρητικοποιεί εκεί τις προσωπικές ιδέες του για το έθνος, τη φυλή, τις γυναίκες, την μαύρη φυλή, τις μειονότητες, την εκπαίδευση, τις τέχνες, τον αθλητισμό και πολλά άλλα.


Για να κατεβάσετε το βιβλίο στα αγγλικά στον σύνδεσμο εδώ

GAP: Καταζητείται ! (προκήρυξη, αφισάκι, αυτοκόλλητο) ... διαδώστε το !

πατήστε πάνω στην εικόνα για μεγαλύτερο μέγεθος

Αποκλειστικό: ο Troy Southgate για τα γεγονότα στο Λονδίνο.



Ο Troy Southgate είναι μουσικός , συγγραφέας, εκδότης, και ένας από τους πρωτεργάτες του ακτιβιστικού Εθνικοαναρχικού κινήματος.




Στα χρόνια της εφηβείας του υπήρξε ακτιβιστής του Βρετανικού Εθνικού Μετώπου και από το φθινόπωρο του 1989 συμμετείχε στην Διεθνή Τρίτη Θέση (ITP) μετά την αποχώρηση του από το NF. Έχει εκδώσει στο παρελθόν σημαντικό αριθμό περιοδικών με τις θέσεις της ITP.


Το 1998 ιδρύει το NRF το οποίο περιγράφει ως : «επαναστατική οργάνωση βασισμένη σε δομή με μορφή πυρήνων όπως η Χαμάς και ο IRA η οποία επιχειρεί με αρχές της ακέφαλης αντίστασης».


Συμμετέχει το 2005 σε συναντήσεις της "Νέας Δεξιάς" στο κεντρικό Λονδίνο η οποία έχει αρκετά κοινά με την Γαλλική Nouvelle Droite.


Είναι αρθρογράφος σε Ρωσικές εφημερίδες και αναλυτής των θέσεων του Έβολα οι οποίες επηρέασαν αρκετά την σκέψη και τα πολιτικά προγράμματα Ρωσικών κομμάτων. Επίσης συμμετέχει σε μουσικά συγκροτήματα όπως τους H.E.R.R.

Θερμές ευχαριστίες στην συντρόφισσα Ίσις για την συνέντευξη αυτή καθώς και για την μετάφραση στα ελληνικά.


1.Οι πρόσφατες ταραχές στο Λονδίνο έχουν προκαλέσει παγκόσμιο ενδιαφέρον. Ποια είναι η δική σου εκτίμηση για τα αίτια της εξέγερσης;


Αν και δεν υποστηρίζω τις επιθέσεις και τις καταστροφές σε ανεξάρτητες επιχειρήσεις και ιδιοκτησίες, ωστόσο με εκπλήσσει το γεγονός ότι οι περισσότεροι αδυνατούν να κατανοήσουν τα βαθύτερα αίτια των ταραχών.


Ξεκίνησε από τους αριστερούς αναρχικούς που πήγαν σε "ευάλωτες" κοινωνικά περιοχές με σκοπό να υποκινήσουν τα κατώτερα στρώματα σε εξέγερση. Στόχος ήταν να πληγεί η οικονομία όσο το δυνατόν περισσότερο.


Εγώ υποστηρίζω και υιοθετώ τις στρατηγικές που αποδυναμώνουν και υπονομεύουν το κατεστημένο και το οικονομικό του σύστημα, αλλά στην προκειμένη περίπτωση οι τακτικές των αριστερών - πέρα από τις δράσεις που στόχευσαν στα μεγάλα καπιταλιστικά συμφέροντα - ήταν εντελώς απερίσκεπτες και απέδειξαν, πόσο μικρή εκτίμηση έχει ο συγκεκριμένος χώρος στο αγαπημένο του "προλεταριάτο" και στον απλό κόσμο που είδε την μικρή του περιουσία να καταστρέφεται.


2. Πιστεύεις ότι το έκαναν εσκεμμένα;


Οι αριστεροί που πρώτοι ενορχήστρωσαν αυτό το χάος, γνωρίζουν πολύ καλά, ότι οι υποβαθμισμένες περιοχές είναι σαν πυριτιδαποθήκες και μπορούν να εκραγούν με την παραμικρή υποκίνηση. Στην ουσία αντέγραψαν τις τακτικές των ακροδεξιών που κάνουν "παρέλαση" σε περιοχές μεταναστών με σκοπό να προκαλέσουν όσες περισσότερες ταραχές γίνεται.


Η γνώμη μου είναι λοιπόν, ότι οι αριστεροί δεν δίνουν δεκάρα για τους απλούς ανθρώπους ... Απλά δεν έχουν το σθένος να χτυπήσουν οι ίδιοι μεγάλους καπιταλιστικούς στόχους και χρησιμοποιούν το αμόρφωτο πλήθος να το κάνει, αντί γι αυτούς !


Ανεξάρτητα αν με αυτόν τον τρόπο "εξαπολύουν" παράλληλα ολόκληρους στρατούς από εγκληματίες που βάζουν σε κίνδυνο τις ζωές των απλών ανθρώπων.


Με άλλα λόγια, αποδεικνύουν τη βαθειά τους περιφρόνηση προς εκείνους που υποτίθεται υπερασπίζονται ...


3. Κατά πόσο οι ταραχές κατάφεραν τον αρχικό τους στόχο που ήταν να πληγεί η οικονομία;

Μου είναι πραγματικά δύσκολο να καταλάβω, πως ο κόσμος δεν καταλαβαίνει ότι η οικονομία πράγματι δέχτηκε πλήγμα εξ' αιτίας των ταραχών !


Πριν λίγες μέρες οι ασφαλιστικές εταιρείες ανακοίνωσαν ότι το ύψος των αποζημιώσεων που θα πληρώσουν ξεπερνάει τα 200 εκατομμύρια Λίρες και η κυβέρνηση θα πληρώσει για όλες τις κατεστραμμένες περιουσίες. Να μην πούμε και για τα έξοδα που επιβαρύνεται το κράτος με τις πάνω από 1000 συλλήψεις στα γεγονότα, δικαστικά έξοδα κλπ.


Έπειτα, επλήγησαν και πολύ μεγάλες εταιρείες όπως η Sainsburys, Tesco, Sony, JD Sports, καταστήματα τηλεφωνίας κλπ. Ανυπολόγιστες καταστροφές !


Ας μην έχουμε αυταπάτες ... Οι ταραχές - τουλάχιστον στην αρχή - ξεκίνησαν με σκοπό να πλήξουν την οικονομία και τελικά το κατάφεραν.


4. Τι όφελος υπάρχει από ένα πλήγμα στην οικονομία στην παρούσα φάση;


Η ουσία είναι να πληγούν οι οικονομικοί πόροι του συστήματος, έτσι ώστε να δημιουργηθούν ευνοϊκότερες συνθήκες για επαναστατική δράση κάθε είδους. Η κατάλυση του νόμου και της τάξης μπορεί να αναδείξει πολλές και ενδιαφέρουσες προοπτικές.


Μια από αυτές, που φάνηκε και στα γεγονότα, είναι η συσπείρωση των κοινωνικών ομάδων με σκοπό να υπερασπιστούν τις δικές τους κοινότητες. Αυξήθηκε η κοινωνική συνοχή και η αλληλοϋποστήριξη, για έναν κοινό στόχο. Έτσι, ενώ για τους πολλούς τα γεγονότα είναι απλά "χάος", για κάποιους άλλους είναι ευκαιρία επαναστατικής "κεφαλαιοποίησης" τους χάους !


5. Τι δεν θα έκανες αν ξεκίναγαν τα γεγονότα από την αρχή;


Ως εθνικοαναρχικός και αντικαπιταλιστής είμαι υπέρ τέτοιων επαναστατικών δράσεων ... Θα πρέπει όμως να διασφαλίζονται οι δομές που θα επιτρέψουν την κοινωνική αποσάθρωση και την τελική της κατάρρευση ...


Μια αντιοικονομία αν το θέλετε μέσα από αυτό - οργανωμένες κοινότητες ! Διαφορετικά θα οδηγηθούμε σε εμπρησμούς, πλιάτσικο, βία και φόνους.








London Calling: Ποτάμια από αίμα



Παραμονή της ψήφισης του νόμου για τις “φυλετικές σχέσεις”, το 1968, ο οποίος διαμόρφωσε το πολιτικά ορθό, πολυπολιτισμικό πολιτικοκοινωνικό πλαίσιο στη Βρετανία, ο συντηρητικός βουλευτής Ίνοχ Πάουελ, επηρεασμένος από την Αινειάδα του Βιργίλιου, εκφώνησε στο Μπίρμιγχαμ τον λόγο με τίτλο “Ποτάμια από αίμα”, ο οποίος έμελλε να τον θέσει στο πολιτικό περιθώριο, αλλά και να αποδειχτεί προφητικός για την τροπή που πήρε η Ιστορία.






Με λίγα λόγια, ο Πάουελ εξέφρασε την πεποίθηση ότι η Βρετανία την επόμενη εικοσαετία “θα περνούσε στα χέρια των μαύρων”, ο λευκός πληθυσμός θα προτιμούσε να μεταναστεύσει από το να ζει σε καθεστώς τρόμου και εγκληματικότητας και ότι αυτή η αλλαγή της εθνοφυλετικής σύστασης της χώρας θα οδηγούσε σε βίαιες συγκρούσεις που θα κατέληγαν σε ποτάμια από αίμα.


Τις τελευταίες ημέρες, με αφορμή τον θάνατο (τα αίτια του οποίου ερευνούνται) ενός νεαρού αφρικανικής καταγωγής στο Λονδίνο, μετά από επιχείρηση της αστυνομίας για την εξάρθρωση ενόπλων συμμοριών, ξέσπασαν οι μεγαλύτερες ταραχές στο νησί, εδώ και τρεις δεκαετίες, οι οποίες γρήγορα εξαπλώθηκαν σε πολλές πόλεις ανα την Βρετανική επικράτεια.


Οι εικόνες καταστροφής και λεηλασίας που κάνουν τον γύρο του κόσμου είναι πραγματικά θεαματικές, με την ένταση των επεισοδίων να θυμίζει και να ξεπερνά σε σφοδρότητα ακόμα και τα εγχώρια επεισόδια με αφορμή τη δολοφονία Γρηγορόπουλου.


Οι, κατά τα άλλα ψύχραιμοι και φλεγματικοί, Άγγλοι πολιτικοί δείχνουν να τα έχουν χάσει, ένα χρόνο πριν τη διοργάνωση των “Olympic Games” στο Λονδίνο και να απαντούν με ένα κύμα άγριας καταστολής, η οποία ωστόσο δεν δείχνει να έχει αποτελέσματα, μελετώντας τη χρήση πλαστικών σφαιρών και την επέμβαση του στρατού!


για την συνέχεια στον σύνδεσμο εδώ ...

Οδοιπορικό των Αυτόνομων Εθνικιστών στην γη των Τσακώνων.



Λεωνίδιο Κυνουρίας Αρκαδίας: τόπος μαγικός και παράλληλα μοναδικός, μετερίζι Πατριωτών και Εθνικιστών πεδίο συντριβής πολλών εχθρών του Ελληνισμού.


Οι πρόγονοι τους έδωσαν τα πάντα στους παλλαϊκούς αγώνες για την λευτεριά, οι απόγονοι τους ξεχωρίζουν ακόμα και σήμερα για την περηφάνια τους.




Οι σύγχρονοι Τσάκωνες είναι απόγονοι των αρχαίων Δωριέων, σκληροτράχηλοι Έλληνες που θυμίζουν σε πολλούς τις πολεμικές κοινότητες και παραδόσεις των Σφακιανών, Σουλιωτών και Μανιατών.

Στην περιοχή της Τσακωνιάς στην ανατολική Πελοπόννησο μιλούν μία ξεχωριστή νεοελληνική διάλεκτο την Τσακωνική. Επίσης είναι ιστορικά αποδεδειγμένο πως οι Τσάκωνες αποτελούσαν από την εποχή του Βυζαντίου τα επίλεκτα σώματα των «Καστροφυλάκων» και της επίλεκτης σωματοφυλακής των αυτοκρατόρων. Στον αυτοκρατορικό στρατό υπήρχε στρατιωτικό αξίωμα «Στρατοπεδάρχης των Τσακώνων».

Εκατοντάδες οι αγωνιστές του 1821 που είχαν καταγωγή από την ευρύτερη περιοχή. Ο πορθητής της Τριπολιτσάς δεν ήταν άλλος από τον Τσάκωνα μαχητή Μανώλη Δούνια που με ένα τέχνασμα του, άνοιξε τις πύλες στα τείχη και εισήλθαν τα ελληνικά στρατιωτικά σώματα. Ακολούθησε η τιμωρία δεκάδων χιλιάδων Τούρκων και Ιουδαίων για τα εγκλήματα τους προς τους Έλληνες.

Αυτά τα λίγα για την ιστορία της περιοχής.

Κυριακή 14 Αυγούστου.

Ομάδα αυτόνομων συντρόφων ξεκινάει νωρίς το πρωί για το Λεωνίδιο Κυνουρίας Αρκαδίας όπου έχει πρόσφατα δημιουργηθεί μια νέα συσπείρωση αυτόνομων εθνικιστών.

Άλλη μια «ριπή ελευθερίας» στην Πελοπόννησο μετά την περιοχή του Πύργου και την εκεί ανεξάρτητη κίνηση Εθνικιστών.


Συνέχεια για το μέλλον θα έχει η Καλαμάτα, η Σπάρτη, το Ναύπλιο, η Τρίπολη, η Κόρινθος, η Πάτρα και άλλες περιοχές. Ένα είναι σίγουρο ότι θα στείλουμε παντού το μήνυμα της Εθνικιστικής Αυτονομίας !

Σκοπός και στόχος της μετάβασης μας, να συναντηθούμε με τους εκεί συναγωνιστές και να σχεδιάσουμε μαζί τους τα επόμενα βήματα στην περιοχή.

Φτάνουμε πολύ γρήγορα στο πανέμορφο Λεωνίδιο όπου μας καλωσορίζουν οι παραδοσιακοί μύλοι στην είσοδο της κωμόπολης - ιστορικός τόπος και σύμβολο ένοπλης εθνικιστικής αντίστασης - ξεχωρίζει για την αρχιτεκτονική στα κτίρια της πόλης όσο και για την φυσική ομορφιά κάτω από την σκιά του Πάρνωνα.





Στον τόπο συνάντησης μας με τους συναγωνιστές γνωρίζουμε για πρώτη φορά πολλούς συμπατριώτες μας γεμάτους από δύναμη και διάθεση για αγώνα και αντίσταση.


Στην πλειοψηφία τους νέοι άνθρωποι που όχι μόνο δεν έχουν υποκύψει στην προπαγάνδα του συστήματος και της φιλομπατσικής ακροδεξιάς / φιλοκαθεστωτικής ακροαριστεράς αλλά θέλουν να κάνουν πράξη στην ζωή τους το μήνυμα της Εθνικιστικής Αυτονομίας.

Ακολούθησε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση αρκετών ωρών για τα προβλήματα και τις προοπτικές της περιοχής, ακούστηκαν όλες οι απόψεις για την κατάσταση της πατρίδας και της κοινωνίας.

Τόσο εκ μέρους της ομάδας μας αλλά και από την πλευρά των Αυτόνομων Εθνικιστών του Λεωνιδίου υπήρξαν συγκεκριμένες προτάσεις και ιδέες για την ενδυνάμωση του εθνικιστικού στοιχείου στην περιοχή ενώ στην συνέχεια μοιράστηκε πολυπληθές ενημερωτικό υλικό.

Βιβλία σχετικά με την αυτόνομη εθνικιστική σκέψη, ιδεολογικά άρθρα που ξεχωρίζουν πραγματικά για το περιεχόμενο τους, και κάθε είδους υλικό προπαγάνδας (ανάμεσα σε αυτά και ποιοτική μουσική) δόθηκε σε όλους τους παρευρισκόμενους στην συζήτηση ενώ δεν παραλείψαμε να τονίσουμε ότι κάθε στιγμή θα είμαστε στο πλευρό των Αυτόνομων Εθνικιστών / Πατριωτών του Λεωνιδίου.

Κάτω από την σκιά του Πάρνωνα ξεδιπλώσαμε με περηφάνια τα λάβαρα μας για μια αναμνηστική φωτογραφία. Σήμερα μέσα από αυτές τις γραμμές στέλνουμε το μήνυμα σε όλους τις συντρόφισσες και τους συντρόφους που ακολουθούν το δύσβατο μονοπάτι της Εθνικιστικής Αυτονομίας:


Όσο και αν πληθαίνουν οι εχθροί και οι προκλήσεις των καιρών … «Τα βήματα της Λευτεριάς πάνε αργά, μα δεν γυρίζουν πίσω» … δεν έχουμε παρά να αντισταθούμε με λύσσα …


Πολλούς χαιρετισμούς στους συναγωνιστές του Λεωνιδίου.


Αυτόνομοι Εθνικιστές Πελοποννήσου



σχετικός σύνδεσμος: http://eleonidio.blogspot.com/

Oswald Mosley: «Σύντροφοι στον αγώνα» (ομιλία του ηγέτη των Βρετανών Φασιστών τον Ιούνιο του 1938)



μετάφραση: Αίαντας Τελαμώνιος.




Αδέρφια Mελανοχίτωνες, σύντροφοι μου στον αγώνα



Ο αγώνας μας είναι για το πνεύμα, και σ' αυτή τη μάχη βαδίζουμε μαζί μέχρι τη νίκη. Η πάλη μας είναι σκληρή γιατί μαχόμεθα για κάτι μεγάλο, και τα μεγάλα πράγματα δεν κερδίζονται ούτε ελαφρά ούτε εύκολα. Δεν μαχόμεθα για τίποτε λιγότερο απ' την επανάσταση στο πνεύμα του λαού μας. Και πρέπει να σταθούμε αντάξιοι της αποστολής μας, διότι Mελανοχίτωνες είναι αυτοί που αναλαμβάνουν να οδηγήσουν το λαό σε ένα νέο και υψηλότερο πολιτισμό.






Ο Μελανοχίτωνας είναι ένας επαναστάτης αφιερωμένος στην υπηρεσία της χώρας του. Και οφείλουμε να κατέχουμε πάντα τον χαρακτήρα του πραγματικού επαναστάτη. Δεν είναι ο χαρακτήρας που θα παρατηρήσετε στους ανθρωπάκους των παλαιών κομμάτων αυτούς που κάθε αλλαγή της κοινής γνώμης σπρώχνει από 'δω κι από 'κει, που ενθουσιάζονται με την πρώτη μικροεπιτυχία, αποθαρρύνονται από μια μικροαποτυχία, μιλούν ακατάπαυστα και φλυαρούν για τις προοπτικές των επομένων πέντε λεπτών, σπρώχνονται για μια θέση, αλλά δεν κόπτονται ιδιαίτερα όταν είναι να υπηρετήσουν κάτι.


Ένας χαρακτήρας χωρίς αφοσίωση, υπομονή και καρτερικότητα, είναι το στίγμα της χρηματιστικής δημοκρατικής πολιτικής. Το ακριβώς αντίθετο του Εθνικού Σοσιαλισμού.


Στον πραγματικό επαναστάτη το πρώτο προτέρημα είναι η δύναμη να υπομένει. Συνέπεια, αφοσίωση στο σκοπό και στους συντρόφους, ανδρισμός και σταθερότητα χαρακτήρα. Αυτές είναι οι αρετές της πραγματικής Βρετανίας και του πραγματικού επαναστάτη. Στο κίνημά μας αναγεννήθηκε ο μεγάλος χαρακτήρας τους Βρετανού. Και γι' αυτό φέρουμε μέσα μας το πεπρωμένο της Βρετανίας.



Three generations of Blackshirts, the Williams family, photographed in 1933. All detained in 1940 for opposing the war


Δεν μας νοιάζει αν θα νικήσουμε αύριο το πρωί ή στο πέρας μιας ολόκληρης ζωής δουλειάς και αγώνα. Για εμάς οι υπολογισμοί των ανθρωπάκων δεν σημαίνουν τίποτα. Το μόνο που μας απασχολεί είναι αυτή η νίκη που θέλουμε γιατί τη ζητάει η Βρετανία και καμιά δύναμη πάνω στη γη δεν μπορεί να συγκρατήσει αυτή τη θέληση που βρίσκεται μέσα μας.


Αγώνες είχαμε και θα έχουμε. Χαστούκια δεχτήκαμε και θα δεχτούμε ακόμα. Νίκες και είχαμε και θα έχουμε κι άλλες, ναι μεγαλύτερες νίκες απ' όσες γνώρισαν ποτέ οι Βρετανοί. Μέσα απ' τα καλά και τα άσχημα βαδίζουμε μπρος, μέχρι τη νίκη, διότι αυτός είναι ο χαρακτήρας του πραγματικού επαναστάτη. Στις μεγάλες στιγμές της ύστατης μάχης και της απόφασης είναι εύκολο να κρατήσει κανείς αυτόν τον χαρακτήρα, ακόμα και τη στιγμή της ύστατης θυσίας. Αλλά αυτό δεν είναι και τόσο εύκολο στο σκληρό καθημερινό καθήκον.


Και θα ήθελα να είμαι ο συναγωνιστής του καθενός από εσάς και σε κάτι περισσότερο στις μεγάλες μάχες που έχουμε μαζί. Θα ήθελα να είμαι μαζί με κάθε ομάδα δράσης που φέρνει το μήνυμα της νέας μας πίστης σε νέους δρόμους. Θα ήθελα να είμαι μαζί με κάθε άνδρα ή γυναίκα κατά τη διάρκεια της σκληρής αλλά ζωτικής δουλειάς της καθοδήγησης του λαού στη γειτονιά για την οποία είμαστε υπεύθυνοι.


Διότι αυτά είναι τα καθήκοντα που έρχονται, με την αφοσίωση χιλιάδων σ' αυτή την αποστολή καθοδήγησης του κόσμου στο σπίτι του και στο δρόμο, η επανάσταση θα πετύχει. Σ' αυτό το καθήκον δεν μπορώ σώματι να είμαι μαζί με καθέναν από εσάς καθημερινά. Αλλά πνεύματι είμαι πάντα μαζί σας. Γιατί αυτό το έργο των αφοσιωμένων Μελανοχιτώνων θα κερδίσει τη Βρετανία σ' αυτό που έχει δοθεί όλο μου το πνεύμα.


Μαζί ανάψαμε στη Βρετανία μια φλόγα που οι άθεοι δεν θα καταφέρουν να σβήσουν. Φυλάξτε αυτήν την ιερή φλόγα αδέρφια μου Μελανοχίτωνες μέχρι να φωτίσει τη Βρετανία και να επισημάνει ξανά το μονοπάτι της ανθρωπότητας.


link: Sir Oswald Ernald Mosley: Ένας πραγματικός επαναστάτης !

Sir Oswald Ernald Mosley: Ένας πραγματικός επαναστάτης !


του Αίαντος Τελαμώνιου.


Ο Sir Oswald Ernald Mosley υπήρξε μια από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες του Φασισμού και σημάδεψε με την δράση, τους αγώνες και τις ιδέες του όλα τα μεταπολεμικά ευρωπαϊκά ριζοσπαστικά κινήματα και υπήρξε ο κήρυκας της αναγέννησης και της ενότητας της Μεγάλης Ευρώπης.




Γεννηθείς στις 16 Νοεμβρίου του 1896, ο Oswald Mosley ήταν γόνος μιας παλιάς αριστοκρατικής οικογένειας από το Staffordshire της Αγγλίας. Ενώ ήταν ακόμα δόκιμος στην στρατιωτική σχολή του Sandherst λαμβάνει μέρος στον Α' παγκόσμιο πόλεμο και γρήγορα εντάσσεται στην νεοσύστατη αεροπορία ως πιλότος αναγνώρισης, πόστο που θα του στοιχήσει έναν σοβαρότατο τραυματισμό το 1915. Έκτοτε ακολούθησε μια λαμπρή πολιτική καριέρα που όμως σε μερικά χρόνια θα τον οδηγούσε έξω από το αστικό βρετανικό πολιτικό σύστημα.


Το 1918 εκλέγεται για πρώτη φορά με τους Συντηρητικούς στην βουλή των κοινοτήτων και καταχωρείται ως το πιο νεαρό μέλος του βρετανικού κοινοβουλίου στα 22 του χρόνια, όμως γρήγορα απογοητεύεται από τους Τόρις ενώ τάσσεται δυναμικά υπέρ της υπεράσπισης των παλαιών πολεμιστών και των βιομηχανικών εργατών.


Σημασία έχει να αναφερθεί ότι η ύστατη αφορμή της αποχώρησής ήταν οι βρετανικές μέθοδοι καταστολής του εθνικού επαναστατικού κινήματος της Ιρλανδίας στις οποίες και αντιτάχθηκε σθεναρά, μην υπολογίζοντας την καριέρα του έναντι των αρχών του. Στην μετέπειτα πορεία του ο Oswald Mosley δεν έπαψε ποτέ να υπερασπίζεται τα δικαιώματα του ιρλανδικού λαού ενώ θεωρούσε πάντα την επίσημη βρετανική πολιτική έναντι της Ιρλανδίας ως ατιμωτική για τις αξίες του βρετανικού λαού.



Λαμπρός ρήτορας ο Mosley, θα συνεχίσει την πολιτική του δράση μέσα από το Εργατικό Κόμμα μαχόμενος για κοινωνική δικαιοσύνη και προτείνοντας τολμηρά μέτρα, θα χαρακτηριστεί και ως ο ''Kόκκινος Aριστοκράτης'' ενώ διετέλεσε και κυβερνητικό στέλεχος.



Το διαζύγιο του με τους εργατικούς δεν άργησε να επέλθει το 1930 λόγω των ριζοσπαστικών θέσεων του Oswald Mosley και της ανικανότητας του Εργατικού Κόμματος να ασκήσει μια αποτελεσματική φιλολαϊκή διακυβέρνηση καθώς και να προστατέψει την χώρα έναντι της τρομερής κρίσης του 1929.





το σύμβολο της BUF


Έκτοτε ρίχτηκε σε μια πολιτική δράση με ανοιχτή την φασιστική προοπτική. Στις 28 Φεβρουαρίου ιδρύει το «Νέο Κόμμα», ως συσπείρωση λαϊκών και εθνικών δυνάμεων, που γρήγορα συγκρούεται με το πολιτικό κατεστημένο και ακολουθεί φασιστικές τάσεις. Στις 18 Ιανουαρίου του 1932 ο Mosley μετέβη στη Ρώμη όπου συνάντησε τον Musolini και είχε την ευκαιρία να παρατηρήσει από κοντά τα επιτεύγματα του φασιστικού καθεστώτος.



Μετά μια δεύτερη επίσκεψή του στην Ιταλία το φθινόπωρο του ιδίου χρόνου κατά τη διάρκεια της οποίας έτυχε θερμής υποδοχής από μονάδες Μελανοχιτώνων ο Oswald Mosley θα ίδρυε την πρώτη Οκτωβρίου του 1932 (το Νέο Κόμμα είχε ήδη διαλυθεί τον Απρίλη του 1932) την British Union of Fascists δηλαδή την Βρετανική Ένωση Φασιστών που θα εξελίσσονταν σε ένα από τα σημαντικότερα και ισχυρότερα φασιστικά κινήματα του μεσοπολέμου.




Ο Mosley και το κίνημα του αγωνίστηκαν για σχεδόν μια δεκαετία για να αναγεννήσουν μέσω ενός πραγματικά επαναστατικού πνεύματος, τις βρετανικές αξίες και να δώσουν ζωή στην διαβρωμένη από τον καπιταλισμό και την χρηματιστική δημοκρατία αγγλική κοινωνία, προτείνοντας έναν άλλο τύπο ανθρώπου, μια άλλη ηθική και μια άλλη πνευματικότητα της Τιμής και της αφοσίωσης στην πατρίδα και τον λαό.




Η BUF απέκτησε γρήγορα την δική της έδρα , τον ''Μαύρο Οίκο'', την δική της φρουρά, τους Μελανοχίτωνες ή Blackshirts και τις δικές τις εφημερίδες (''Η Φασιστική εβδομάδα'', ''Δράση'', ''Ο Μελανοχίτων'').




Το 1936 παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Βρετανή Εθνικοσοσιαλίστρια Diana Mitford (αδερφή της επίσης περίφημης Εθνικοσοσιαλίστριας και στενής φίλης του Αδόλφου Χίτλερ Unity Valkyrie Mitford) στη Γερμανία παρουσία του ζεύγους Goebbels όπως και του ιδίου του Führer και τον ίδιο χρόνο η BUF έλαβε την ονομασία British Union of Fascists and National - Socialists, Βρετανική Ένωση Φασιστών και Εθνικοσοσιαλιστών.





Diana και Unity Mitford



Το κίνημα των Βρετανών φασιστών κέρδισε μια πάρα πολύ μεγάλη επιρροή στην μεσοπολεμική Βρετανία, οι συγκεντρώσεις του ήταν οι μεγαλύτερες στην ιστορία της χώρας ενώ στις δημοτικές εκλογές του Λονδίνου το 1937 τα ποσοστά του κυμαίνονταν μεταξύ του 14% και του 23%.



Αξίζει να σημειωθεί επίσης ότι η BUF είχε ήδη από την δεκαετία του ‘30 μια σαφή αντισιωνιστική τοποθέτηση σε σχέση με τις μεθοδεύσεις των Εβραίων στην Παλαιστίνη ενάντια στον ντόπιο πληθυσμό, χαρακτηριστική ήταν η έκδοση του φαλλαδίου «The Holy Land Arab or Jew» το 1938 το οποίο ασκούσε σκληρή κριτική στην ήδη αναπτυσσόμενη σιωνιστική προπαγάνδα ενόψει και των αραβικών αντισιωνιστικών και αντιιμπεριαλιστικών εξεγέρσεων του 1936 - 39. Στο κίνημα συμμετείχαν άλλωστε και πολλοί Άγγλοι αγωνιστές γνωστοί για τις αντιεβραϊκές τους θέσεις (Α. Κ. Chesterton, William Joyce).


Όταν ξέσπασε ο β' παγκόσμιος πόλεμος ο Oswald Mosley πήρε θέση υπέρ της ειρήνης στην Ευρώπη και ενάντια στην εμπλοκή της χώρας του σε έναν νέο πόλεμο με την Γερμανία. Η μεγαλειώδης και θαρραλέα εκστρατεία που εξαπέλυσε με τους συναγωνιστές του για την διατήρηση της ειρήνης συνάντησε αρχικά μια ενθουσιώδη απήχηση κάτι που υπεδείκνυε ότι ο πόλεμος δεν ήταν επιλογή του βρετανικού λαού αλλά μεθόδευση των πολεμοκάπηλων Βρετανών αστών.



Τον Ιανουάριο του 1940 μεσούντως του πολέμου το βασικό αντιπολεμικό φυλλάδιο της BUF ''The british peace: how to get it'' πούλησε 100.000 φύλλα από τις πρώτες μέρες της κυκλοφορίας του, ενώ στις 27 του ιδίου μήνα πλήθος κόσμου υποδέχονταν στο Μάντσεστερ τον Churchill φωνάζοντας «Ζήτω ο Mosley ! Ζήτω η ειρήνη!».




Το αμέσως επόμενο διάστημα το κίνημα προχώρησε σε κλιμάκωση των μαζικών του συγκεντρώσεων οι οποίες συσπείρωσαν χιλιάδες συμμετέχοντες. Τον Φεβρουάριο του 1940 οι συγκεντρώσεις αυτές έφτασαν τις 41, τις 100 (!) τον Απρίλιο κατά τη διάρκεια των πολεμικών επιχειρήσεων στην Νορβηγία, ενώ στις 2 Μαΐου το κίνημα κατάφερε να διεξάγει 22 συγκεντρώσεις την ίδια ημέρα !




Η βρετανική κυβέρνηση μπροστά στον κίνδυνο μιας πολιτικής συντριβής και παρ' όλο που ο Mosley και οι σύντροφοί του δεν είχαν πάρει ανοιχτά θέση υπέρ της Γερμανίας, διέταξε την σύλληψη του ιδίου και της συζύγου του καθώς και πολλών σημαντικών στελεχών και μελών της BUF που σύντομα ανήλθαν στους 735 αποκεφαλίζοντας έτσι δραστικά την φασιστική οργάνωση.



Μετά την καταστροφή του β' παγκοσμίου πολέμου ο Mosley έθεσε τις βάσεις ενός νέου ξεκινήματος με την έκδοση του βιβλίου ''The alternative'' στο οποίο διατύπωνε τις θέσεις της Ευρώπης - Έθνους, της ιδέας μιας μεγάλης ενότητας των Ευρωπαίων ενάντια στην υποδούλωση από την Ουάσινγκτον και τη Μόσχα.




Στις 8 Φεβρουαρίου του 1948 ιδρύονταν το Union Movement Κίνημα Ένωσης το οποίο ρίχτηκε εξαρχής στη μάχη για την ελευθερία του λόγου και την υπεράσπιση της Ευρώπης. Παρά το εξαιρετικά αρνητικό κλίμα του δεύτερου μεταπολέμου, το UM κατάφερε να ξανακάνει μαζικές και ανοιχτές συγκεντρώσεις, να εκδώσει εκ νέου εφημερίδες («Action») και να συμμετάσχει σε εκλογικές αναμετρήσεις με υπολογίσιμα αποτελέσματα.




Το 1950 εκδόθηκε από την Diana Mosley η μηνιαία επιθεώρηση ''The European'' με την οποία συνεργάστηκαν σημαίνουσες προσωπικότητες του μεταπολεμικού Φασισμού, μεταξύ αυτών και ο Ezra Pound (ο οποίος εξάλλου είχε ήδη συνεργαστεί ήδη με τον Mosley και κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '30). Σημαντική ήταν και η συμβολή του στις ατυχείς προσπάθειες συντονισμού και ενοποίησης του μεταπολεμικού Φασισμού και της συγκρότησης ενός πανευρωπαϊκού εθνικού - επαναστατικού κινήματος.




Για ένα μικρό διάστημα συνεργάστηκε με τον Francis Parker Yockey, ηγέτη του Ευρωπαϊκού Απελευθερωτικού Μετώπου, ενώ το 1951 συμμετείχε στην ίδρυση του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Κινήματος, από κοινού με τον Γάλλο νεοφασίστα θεωρητικό και συγγραφέα (και γαμπρό του Robert Brasillach ) Maurice Bardèche, τον Σουηδό Per Engdahl, τον Ernesto Massi από το Ιταλικό Κοινωνικό Κίνημα και τον Karl - Heinz Priester από το Σοσιαλιστικό Κόμμα του Ράιχ (προπομπό του σημερινού NPD), προσπάθεια που δυστυχώς δεν ευδοκίμησε.




Ωστόσο ο Mosley θα συνεχίσει τις προσπάθειές του και το 1962 θα συμβάλλει στην ίδρυση του Ευρωπαϊκού Εθνικού Κόμματος στην οποία έλαβε μέρος και ο Βέλγος εθνικοεπαναστάτης θεωρητικός της Ευρώπης και αντισιωνιστής Jean Thiriar.




Το ιδεολογικό και πολιτικό έργο του υπήρξε βαρυσήμαντο και άνοιξε νέους τολμηρούς και καινοτόμους ορίζοντες όσον αφορά τις ιδέες για τον Ευρωπαϊκό σοσιαλισμό, τον εργατικό συνδικαλισμό, την οικοδόμηση μιας οργανικής οικονομίας, τις διεθνείς πολιτικές και στρατηγικές ανακατατάξεις του μεταπολέμου και κυρίως την διαμόρφωση ενός νέου επαναστατικού και σοσιαλιστικού ευρωπαϊκού εθνικισμού !



Ο Sir Oswald Ernald Mosley πέθανε στις 3 Δεκεμβρίου του 1980 στο Orsay της Γαλλίας. Το αγωνιστικό ήθος, η αυταπάρνηση και το απαράμιλλο θάρρος που πάντα επέδειξε ο μεγάλος αυτός μαχητής, αποτελούν μια ισχυρή κληρονομιά αυτής της Ευρώπης που οραματίστηκε και στην οποία αφιέρωσε με πάθος τη ζωή του.




Τούτη την ώρα που η κάλπικη Ευρώπη των εχθρών μας καταρρέει, ο δρόμος τον οποίο χάραξε ο Oswald Mosley είναι περισσότερο επίκαιρος από ποτέ !




Περί πρακτικών ζητημάτων ...



Η γέννηση και η εμφάνιση ολοένα και περισσότερων αυτόνομων εθνικιστικών ομάδων, αποδεικνύει την ύπαρξη Εθνικιστών οι οποίοι είναι πρόθυμοι να δραστηριοποιηθούν και να επιτελέσουν πολιτικό έργο.




Η μεθοδολογία την οποία διάφοροι σύντροφοι έχουν προτείνει, με άξονα την αυτονομία και την πρωτοβουλία, δείχνει να αποφέρει καρπούς, τουλάχιστον με τα σημερινά δεδομένα.


Αυτό το οποίο θέλω να τονίσω με αυτό το άρθρο, είναι η ανάγκη ο κάθε πυρήνας να μετατραπεί σε ένα είδος σχολής. Σε ένα είδος ιδιότυπου πολιτικού σχολείου.


Κάθε πυρήνας μπορεί να λειτουργήσει με τα εργαλεία που κατά καιρούς έχουμε προτείνει, όπως οι ομάδες εργασίας, το διαδίκτυο κλπ, έχοντας ως στόχο την γέννα μιας ισχυρής κοινότητας Εθνικιστών.


Δίχως αυτό να αποκλείει της επιμέρους ιδεολογικές διαφοροποιήσεις και τις διαφορετικές πολιτικές και πρακτικές τακτικές, η συγκρότηση μιας τέτοιας κοινότητας παίρνει σάρκα και οστά.


Όπως βλέπουμε, μια σειρά εκδηλώσεων, δραστηριοτήτων, εντύπων, κειμένων, ιστοσελίδων, έρχονται να κοσμήσουν από δικής μας μεριάς σήμερα το εθνικιστικό ρεύμα.


Μας έβαλε κάποιος αρχηγός να τα κάνουμε ; Όχι!


για την συνέχεια στον σύνδεσμο εδώ ...


Η εκκλησία είναι μέρος του ληστρικού χρηματοπιστωτικού συστήματος.


Η εκκλησία είναι μέρος του ληστρικού τραπεζικού συστήματος.


Ως εκ τούτου τα συμφέροντα της ταυτίζονται με εκείνα του χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού που είναι η κορυφαία εξελικτική μορφή του καπιταλισμού.


Ο πραγματικός εθνικισμός ως εχθρός της νομιμοποιηθείσας καταλήστευσης της κοινωνίας τάσσεται κατά της εκκλησίας ως οικονομικού οργανισμού εκμετάλλευσης του λαού.


Ο ρασοφόρος «εθνικισμός» που υπεραμύνεται την εκκλησία και τα συμφέροντα της είναι απλά η ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ και τίποτα άλλο. Τα συνθήματα κατά του καπιταλισμού είναι στάχτη στα μάτια των ανυποψίαστων.


Παλεύουμε για ένα κοινωνικό εθνικισμό που θα ξαναδώσει στην κοινωνία την οικονομική ευρωστία που της άρπαξε η εκκλησιαστικο - ιδιωτική ολιγαρχία του πλούτου.


Στη σύγκρουση με τους εκμεταλλευτές του λαού δεν θα κτυπηθούν μόνο τα οικονομικά οχυρά της ολιγαρχίας αλλά και η ιδεολογική της εφεδρεία.


Ολοκληρωτικός πόλεμος ενάντια στους εκμεταλλευτές της εργασίας του λαού.


Λουκάς Σταύρου