«Όταν δέχεσαι επίθεση από τις μαζορέτες του Trump και αμέσως μετά από τους φιλορώσους σωτήρες,
συνειδητοποιείς ότι είσαι στη σωστή πλευρά. Όταν οι πρώτοι σε κατηγορούν ότι
είσαι κομμουνιστής ή υποστηρικτής του Δημοκρατικού Κόμματος (σύμφωνα με το
καθημερινό λεξιλόγιο των πολιτικά ορθών) και οι δεύτεροι ότι είσαι υπηρέτης των
Γιάνκηδων, καταλαβαίνεις πώς η Τρίτη Θέση είναι πάντα η μόνη αληθινή
εναλλακτική λύση σε κάθε ψυχωτικό άκρο. Η εγκυρότητα του κεντρικού άξονα
φαίνεται, όπως πάντα, στις πιο συγκεκριμένες περιπτώσεις»
Για την «Τρίτη Θέση»: αποκλειστική συνέντευξη
με τον Matthias Fischer γενικό γραμματέα του Γερμανικού «Τρίτου Δρόμου» (Der Dritte Weg)
Η παρακάτω αποκλειστική συνέντευξη για την συντακτική
ομάδα του «Μαύρου Κρίνου» είναι πρωτοβουλία της συναγωνίστριας N.F. η οποία διακρίνεται όχι μόνο για τις
κορυφαίες σπουδές της στην πολιτική ιστορία της Ευρώπης αλλά και για την πολύχρονη
εμπειρία της σχετικά με τα Ευρωπαϊκά εθνικιστικά κινήματα.
Το εθνικό επαναστατικό μας κόμμα και κίνημα «Ο Τρίτος
Δρόμος» (Der Dritte Weg) ιδρύθηκε την 30η Σεπτεμβρίου 2013 στη
Χαϊδελβέργη (Βάδη-Βυρτεμβέργη).
Πως είναι το πολιτικό σκηνικό στην Γερμανία;
Εδώ και σχεδόν 80 χρόνια, υπάρχουν 4 κόμματα που μας
κυβερνούν σε μεταβαλλόμενους συνασπισμούς. Όλα τους χτίζουν τη γέφυρα προς τον
θάνατο του γερμανικού λαού.
Ως πολιτικοί υποστηρικτές του φιλελεύθερου
καπιταλιστικού συστήματος, αυτοί οι αυτοαποκαλούμενοι «δημοκράτες» θυσιάζουν
τον γερμανικό λαό στον βωμό της πολυπολιτισμικής τους ιδεολογίας. Εκατομμύρια
Γερμανοί ζουν στα όρια της φτώχειας.
Λόγω των χαμηλών μισθών, υπάρχουν διαρκώς
περισσότεροι άνθρωποι που δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στο ενοίκιο.
Πάνω από 20
εκατομμύρια άνθρωποι με το λεγόμενο «μεταναστευτικό υπόβαθρο» εκτοπίζουν,
προφανώς ασταμάτητα, τον πολιτισμό και την παράδοση μας, δίνοντας σε ολόκληρες
περιοχές μια αφρο-ασιατική όψη.
Η κατάσταση ασφαλείας μπορεί να περιγραφεί μόνο
ως δεινή. Οι εθνικιστικές ομάδες και τα ρεύματα αντιμετωπίζουν ολοένα και
περισσότερες καταπιέσεις και δαιμονοποιούνται κοινωνικά. Υπάρχει μια αισθητή
πολιτική και κοινωνική διάθεση «τέλους εποχής» σε αυτή τη χώρα.
Ποια η γνώμη σας για το AfD;
Με το AfD, έχει εδραιωθεί μια λαϊκιστική παραφυάδα των
κυρίαρχων κατεστημένων κομμάτων, η οποία, με εύηχα λόγια, προσπαθεί να
εγκλωβίσει τις απογοητευμένες μάζες της χώρας και να τις οδηγήσει σε μια
καλύτερη ΟΔΓ [Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας]. Με άλλα λόγια, όλα
παραμένουν ως έχουν, απλώς με περισσότερη τάξη.
Υπό την καπιταλιστική έννοια,
τάσσεται υπέρ της κερδοφόρας μετανάστευσης, προσκολλάται γεωπολιτικά σε κάθε
ιμπεριαλιστική δύναμη χωρίς να επιδιώκει κανέναν αναγνωρίσιμο στόχο προς το
γερμανικό συμφέρον, ενώ η πλειονότητα των στελεχών του εξασφαλίζει τη θέση της
στην «ταΐστρα» του συστήματος μέσω ενός μόνιμου εσωτερικού χαρακώματος, χωρίς
να προσφέρει ουσιαστικά στον λαό.
Θα χρειαστεί χρόνος, αλλά και αυτό το κόμμα
θα απομυθοποιηθεί και θα αποκαλύψει ότι δεν μπορεί και δεν θέλει να διασφαλίσει
την ύπαρξη του λαού μας και της πατρίδας μας.
Ποιες οι επαφές σας με Έλληνες συναγωνιστές;
Εδώ και πολλά χρόνια υπάρχουν καλές επαφές με την
Ελλάδα, οι οποίες επιβεβαιώνονται επανειλημμένα μέσω αμοιβαίων επισκέψεων.
Ποια η θέση για τον πόλεμο στην Ουκρανία;
Ο πόλεμος στην Ουκρανία έδειξε ξεκάθαρα σε εμάς τους
Ευρωπαίους τις ιμπεριαλιστικές φιλοδοξίες από την Ανατολή. Αυτός ο πόλεμος
αφορά επίσης τους πόρους και τη μακροπρόθεσμη διασφάλισή τους μέσω της
αφομοίωσης του γηγενούς πληθυσμού.
Η αλληλεγγύη μας εδώ στρέφεται πλήρως προς
το εθνικιστικό κίνημα στην Ουκρανία, το οποίο μάχεται ηρωικά ενάντια σε όλους
τους εχθρούς, εσωτερικούς και εξωτερικούς.
Υπό την ευρωπαϊκή έννοια, αυτός ο
πόλεμος μας δείχνει ξεκάθαρα πόσο σημαντική είναι η οικοδόμηση μιας ευρωπαϊκής
συνομοσπονδίας, προκειμένου να προστατευθεί η ήπειρος μας από τις
ιμπεριαλιστικές φιλοδοξίες από Ανατολή και Δύση.
Η Ευρώπη υπήρξε εξάρτημα των
υπαρχουσών Μεγάλων Δυνάμεων για αρκετό καιρό και πρέπει τώρα να τραβήξει τον
δικό της δρόμο για να προστατεύσει τους γηγενείς λαούς της από την πτώση.
Ποια η θέση σου στο κόμμα;
Ως γενικός γραμματέας του κόμματος, εκπροσωπώ τους
στόχους και το πρόγραμμα του εθνικού-επαναστατικού μας κόμματος και κινήματος
τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά.
Πως μπορεί να έρθει κάποιος σε επαφή μαζί σας;
Το κύριο εκφραστικό μας όργανο είναι η ιστοσελίδα μας:
www.der-dritte-weg.info. Εκεί, τα πάντα αναφέρονται και ενημερώνονται
καθημερινά. Σε αυτή τη σελίδα είναι επίσης διαθέσιμες όλες οι επιλογές
επικοινωνίας για όλες τις περιοχές όπου δραστηριοποιούμαστε ήδη.
Ποια η άποψη σου για τον Διεθνή Καπιταλισμό και τον
Διεθνή Κομμουνισμό;
Ο εκμεταλλευτικός καπιταλισμός με τον αφύσικο
καταναγκασμό του για ανάπτυξη από τη μία πλευρά, και ο ισοπεδωτικός
κομμουνισμός με την καθολική περικοπή της προσωπικότητας από την άλλη, δεν
αποτελούν εναλλακτικές λύσεις για μια κοινωνικά δίκαιη οικονομική τάξη.
Στο
επίκεντρο μιας πολιτικής με προσανατολισμό την πατρίδα βρίσκονται η πρόνοια και
η ελευθερία του λαού, και ως εκ τούτου το εθνικό-επαναστατικό μας κίνημα
απαιτεί - πέρα από τον κομμουνισμό και τον καπιταλισμό - μια χωροταξικά
προσδιορισμένη Λαϊκή οικονομία (folk economy) υπό την έννοια ενός Γερμανικού
Σοσιαλισμού.
Μια λαϊκή οικονομία πρέπει να αφοσιωθεί στην αυτάρκεια του κράτους
σε βασικά είδη διατροφής, στην παροχή κοινωνικής δικαιοσύνης, στο δικαίωμα αλλά
και στο καθήκον κάθε ατόμου για εργασία, και στην προώθηση της επιστήμης και
της έρευνας.
Η προστασία της ιδιωτικής ιδιοκτησίας καθώς και των μικρομεσαίων
επιχειρήσεων πρέπει να είναι εγγυημένη, όμως οι επιχειρήσεις γενικής κοινής
ωφέλειας, οι βιομηχανίες στρατηγικής σημασίας, καθώς και οι ασφάλειες και οι
τράπεζες, ανήκουν στα χέρια της λαϊκής κοινότητας, δηλαδή στην κρατική
ιδιοκτησία.
Η οικονομία πρέπει να υπηρετεί τον λαό και όχι το αντίστροφο.
Ποια η άποψη του κόμματος σας για το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή
Ένωση και το όραμα σας για το μέλλον;
Στα δεσμά του ΝΑΤΟ και του Ευρώ. Το κόμμα μας Der III.
Weg (Ο Τρίτος Δρόμος) επιδιώκει μια ισχυρή συμμαχία των λαών από το Βόρειο
Ακρωτήριο έως τη Μεσόγειο και από τον Ατλαντικό έως τα Ουράλια.
Μια Συνομοσπονδία
στην οποία οι ευρωπαϊκοί αδελφοί λαοί, ισότιμα και χέρι-χέρι, θα δημιουργήσουν
και θα υπερασπιστούν μια ασφαλή και βιώσιμη ήπειρο.
Χωρίς την επιρροή
παγκόσμιων δυνάμεων όπως οι ΗΠΑ, η Κίνα και η Ρωσία, και μακριά από όργανα
εκμετάλλευσης όπως η ΕΕ, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Διεθνές Νομισματικό
Ταμείο (ΔΝΤ), η Παγκόσμια Τράπεζα ή το Βορειοατλαντικό Σύμφωνο (ΝΑΤΟ), θα
αναδυθεί ένα Φρούριο πνεύματος και δράσης για τη διατήρηση των εθνοτικών μας
ταυτοτήτων και του τρόπου ζωής μας. Για τον λόγο αυτό, οι λαοί της Ευρώπης
πρέπει να αποσπαστούν από τις προαναφερθείσες διεθνιστικές συμμαχίες και
θεσμούς.
Στα δεσμά του ΝΑΤΟ, τα ευρωπαϊκά κράτη είναι λακέδες
των ιμπεριαλιστικών φιλοδοξιών των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Από την άλλη πλευρά, η
Ευρώπη απειλείται για άλλη μια φορά από τον νεομπολσεβίκικο ιμπεριαλισμό της
Μόσχας, ενώ το πολιτικό Ισλάμ σημαίνει τη μεγάλη επίθεση στην Ευρώπη, το οποίο εισβάλλει
εδώ και δεκαετίες μέσω της μαζικής μετανάστευσης από την αφρο-ασιατική περιοχή.
Πρέπει να δοθεί ένα τέλος στην κατάληψη του χώρου από ξένες δυνάμεις στην Ευρώπη!
Μια κοινή ευρωπαϊκή εξωτερική, αμυντική και γεωπολιτική πολιτική είναι η
εγγύηση για μια ειρηνική και αντι-ιμπεριαλιστική τάξη στην ήπειρό μας. Στο
επίκεντρο αυτής της πολιτικής πρέπει να βρίσκεται η συνέχιση της ύπαρξης του
ζωτικού χώρου των λαών μας, οι επεκτατικοί στόχοι δεν έχουν καμία αξίωση
εγκυρότητας.
Σε αυτό το πλαίσιο, οι ευρωπαϊκοί λαοί πρέπει να αποσπαστούν από
παγκοσμιοποιητικές συμμαχίες όπως το ΝΑΤΟ και στο πλαίσιο μιας ευρωπαϊκής
συνομοσπονδίας, να οικοδομήσουν μια ενιαία αμυντική ασπίδα στρεφόμενη ενάντια
σε κάθε ξένη προς τον χώρο μας ιμπεριαλιστική απειλή.
Σε πρακτικό επίπεδο, και
ειδικά όταν αφορά την επιβίωση των ευρωπαϊκών λαών, πρέπει να υπάρξει
συνεργασία προκειμένου να διασφαλιστεί μακροπρόθεσμα η Ευρώπη στον σύγχρονο
κόσμο.
Με την εξισορρόπηση των επιμέρους δυνατών και αδύνατων σημείων των
λαϊκών οικονομιών, στην έρευνα για μελλοντικά μεγάλα έργα ή στην αντιμετώπιση
προκλήσεων που παραμένουν άγνωστες.
Όποτε ένα μεμονωμένο κράτος καταβάλλεται,
αλλά το πρόβλημα μπορεί να αντιμετωπιστεί συλλογικά, η Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία
τίθεται σε ισχύ. Για τον ιδρυτικό κύκλο, ήταν σημαντικό να δημιουργηθεί ένα
ολιστικά προσανατολισμένο πολιτικό εργαλείο προκειμένου να υπάρχει ενιαία δράση
σε όλη τη χώρα.
Μέχρι το έτος ίδρυσης (2013), δεν υπήρχε κόμμα ή οργάνωση που
να δραστηριοποιείται με τόσο έντονο κοσμοθεωρητικό προσανατολισμό. Εκείνη την
εποχή, το «εθνικό στρατόπεδο» ήταν πλήρως διαλυμένο, χωρίς κανένα αναγνωρίσιμο
κοσμοθεωρητικό θεμέλιο. Ο καθένας έκανε ότι και όπως ήθελε, χωρίς σαφές σχέδιο.
Από την ίδρυση μας, το κίνημα μας αναπτύσσεται σταθερά και υγιώς. Σε αυτή τη
φάση της οικοδόμησης, είναι σημαντικό για εμάς να προσελκύσουμε ικανούς
ιδεαλιστές και πεπεισμένους αγωνιστές στις τάξεις μας, που προωθούν τον σκοπό
μας με φλογερή αφοσίωση.
Ποια η τακτική της πολιτικής δράσης σας;
Εκτός από την κανονική πολιτική εργασία σε δημόσιους
χώρους, οι περισσότεροι νέοι συναγωνιστές έρχονται σε εμάς μέσω του διαδικτύου
και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.
Πάνω από το 70% των ανθρώπων σήμερα
ενημερώνονται μέσω του διαδικτύου· αντιμετωπίσαμε και εμείς αυτόν τον
ψηφιοποιημένο κόσμο και ευθυγραμμίσαμε την προπαγάνδα μας ανάλογα.
Οποιοσδήποτε
μπορεί να ταυτιστεί με το εθνικό-επαναστατικό μας κίνημα, ασπάζεται τη
γερμανική κοσμοθεωρία και διαθέτει τον κατάλληλο χαρακτήρα, θα βρει την
πολιτική του στέγη στο κόμμα μας. Και οι δύο πλευρές (το κόμμα και το
ενδιαφερόμενο άτομο) χρησιμοποιούν την αρχική δοκιμαστική συμμετοχή για να
γνωριστούν και να συντονιστούν.
Η άποψη σας για την οικογένεια;
Στο επίκεντρο της πολιτικής μας βρίσκεται ο λαός, και
ως πυρήνας του, η γερμανική οικογένεια. Η διατήρηση της είναι το ύψιστο καθήκον
μας· αυτό και μόνο μας διακρίνει από όλους τους άλλους.
Ποια η θέση σας ενάντια στην πολυπολιτισμικότητα;
Δεν είμαστε οπαδοί της πολυπολιτισμικής ιδεολογίας. Ως
εθνικοί επαναστάτες, θεωρούμε ότι η διαφορετικότητα των λαών είναι αυτή που
πρέπει να υπερασπιστούμε και να διατηρήσουμε.
Ποια η ευρύτερη οπτική σας απέναντι στον κόσμο;
Τα ακραία προβλήματα απαιτούν ριζοσπαστικές λύσεις. Σε
αντίθεση με άλλους, εμείς δεν είμαστε οπαδοί μιας ιδεολογίας - είτε ακραίας
είτε όχι- αλλά αντιθέτως βλέπουμε τον
κόσμο όπως είναι, τον αναλύουμε και βγάζουμε τα συμπεράσματα μας. Αυτό
ονομάζεται κοσμοθεωρία, και στη δική μας περίπτωση, η Γερμανική.
Υπακούοντας
στους νόμους της φύσης, βλέπουμε τον κόσμο ως έχει και υπερασπιζόμαστε τη θέση
που μας έχει αναλογεί. Έχοντας επίγνωση αυτής της διαπίστωσης, οι
συναισθηματικές ευαισθησίες των αντιπάλων μας είναι αδιάφορες για εμάς.
Ποια η θέση σας για τον Σοσιαλισμό;
Εδώ μπορώ μόνο να παραπέμψω στην ερώτηση 8. Με τον
Γερμανικό Σοσιαλισμό μας, επιδιώκουμε μια κοινωνία βασισμένη στην αρχή της
αξιοκρατίας και της απόδοσης: ο καθένας έχει ικανότητες που πρέπει να προωθούνται
ουσιαστικά από το κράτος και να αξιοποιούνται για την κοινότητα. Ο καθένας
κάνει αυτό που μπορεί να κάνει καλύτερα.
Ποια η θέση σας για το μεταναστευτικό;
Με πάνω από 20 εκατομμύρια ανθρώπους με λεγόμενο
μεταναστευτικό υπόβαθρο στην ΟΔΓ, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ολοένα και μεγαλύτερες
προκλήσεις, αλλά σίγουρα όχι ακατόρθωτες.
Η μάζα των ξένων στη χώρα δεν
βρίσκεται εδώ λόγω της απίστευτα όμορφης και ποικίλης φύσης μας στη Γερμανία,
αλλά λόγω των οικονομικών κινήτρων που δημιούργησαν τα κατεστημένα κόμματα.
Αυτό είναι και το κλειδί για το μεγαλύτερο μέρος των ξένων που βρίσκονται εδώ.
Εάν αυτά τα χρήματα χρησιμοποιηθούν ξανά για τα γερμανικά συμφέροντα και
ασκηθεί μια εθνική-επαναστατική πολιτική σε μια νέα κυρίαρχη Γερμανία,
μεσοπρόθεσμα θα προκύψουν μόνο εφοδιαστικά προβλήματα όσον αφορά τον
επαναπατρισμό.
Αυτός ο κόσμος έχει αποδείξει επανειλημμένα ότι τίποτα δεν είναι
αδύνατο όταν υπάρχουν επαρκή μέσα και ευκαιρίες για την υλοποίηση του εκάστοτε
στόχου.
Αυτό δεν απαιτεί βία, παρά μόνο την αλλαγή των υφιστάμενων συνθηκών και
τη συνεπή εφαρμογή των ήδη ισχυόντων νόμων. Στη νέα μας Γερμανία, δεν θα
υπάρχει πλέον ανεξέλεγκτος υπερπληθυσμός από ξένους. Ωστόσο, μπορούν κάλλιστα
να υπάρξουν συμβάσεις περιορισμένου χρόνου για εργασία, σπουδές και εκπαίδευση,
εφόσον αυτές είναι απαραίτητες.
Η άποψη σας για την σημερινή κρατική οντότητα που
καταπιέζει τον λαό σας;
Το υπάρχον σύστημα στην ΟΔΓ δεν έχει ελαττώματα, είναι
το ίδιο το ελάττωμα. Αυτό το κράτος έχει καταστήσει τον λαό μας θήραμά του· με
την αντιγερμανική του φύση, αφήνει πίσω του καμένη γη σε όλα τα επίπεδα της
εθνικής ύπαρξης. Ο πολιτισμός, η παράδοση και η ταυτότητα δεν παίζουν κανέναν
ρόλο εδώ.
Εάν λοιπόν κάποιος μας περιγράφει ως αποκομμένους από αυτό το
σύστημα, είμαστε ευγνώμονες, το χάσμα μεταξύ μας δεν θα μπορούσε να είναι πιο βαθύ.
«Η δεξιά πτέρυγα είναι τις περισσότερες φορές ένα
αξιοθρήνητο συνονθύλευμα ανθρώπων με πολύ ασαφείς ιδέες. Αντιλαμβάνονται ότι
κάτι πάει στραβά, αλλά αρνούνται να εγκαταλείψουν την Παλιά τάξη.
Αντίθετα,
αγκιστρώνονται σ’ αυτήν με όλη τους τη δύναμη και θέλουν να επαναφέρουν
καταστάσεις που υπήρξαν πριν από 75 ή 100 χρόνια, νομίζοντας ότι αυτό θα λύσει
όλα τους τα προβλήματα.
Αλλά, δεν μπορούν να δουν ότι το τέλμα, μέσα στο οποίο
βρισκόμαστε σήμερα, είναι μια λογική συνέπεια του συστήματος που είχαμε πριν 100
χρόνια - ότι τα θεμέλια του συστήματος αυτού δεν ήταν αρκετά σταθερά για να μας
προφυλάξουν από την σημερινή του εξέλιξη.
Η αρχή των περισσότερων από τα
προβλήματά μας βρίσκεται σ’ αυτήν ακριβώς τη Χριστιανική ιδέα, της οποίας η
ισοπεδωτική φιλοσοφία και τα ξένα και αφύσικα κηρύγματα έκλεψαν τη ψυχή του
λαού μας, αλλά που εξακολουθούν να τη διαφημίζουν σαν την ασπίδα ενάντια στην
κατάπτωση που βλέπουν ολόγυρά τους.
Όταν όλες οι μάταιες προσπάθειές τους να
σταματήσουν την πορεία των γεγονότων αποτυγχάνουν, απογοητεύονται και γίνονται
μισητές των πάντων, επειδή δεν έχουν ούτε σαφή εικόνα του σκοπού τους, ούτε
ιδεολογία»
Στη
φιλελεύθερο-συντηρητική και νεοσυντηρητική φαντασία, ο Ούγκο Τσάβες και η
κυβέρνηση του παρουσιάζονται σαν κομμουνιστές, αλλά μια πιο προσεκτική ανάγνωση
αποκαλύπτει ότι οι ιδεολογικές ρίζες του Τσάβες βρίσκονταν στην πραγματικότητα
στην τρίτη πολιτική θεωρία, ιδιαίτερα στον περονιστικό της κλάδο, χάρη στον
μέντορά του, τον Αργεντινό φιλόσοφο Νορμπέρτο Tσερεσόλε.
Για πολλούς Λατινοαμερικανούς αναλυτές και μέσα ενημέρωσης,
η λεγόμενη Μπολιβαριανή Επανάσταση είναι ένα αποκλειστικά μαρξιστικό εγχείρημα.
Ο Κολομβιανός ηγέτης της δεξιάς, Άλβαρο Ουρίμπε, πιστεύει μάλιστα ότι υπάρχει
μια πολιτική ιδεολογία που ονομάζεται «Καστρο-Τσαβισμός». Ωστόσο, ο Τσαβισμός
έχει ιδεολογικά στοιχεία που διαφέρουν από τον Καστρισμό.
Η Μπολιβαριανή Επανάσταση ξεκίνησε και αναπτύχθηκε ως
εθνικιστικό εγχείρημα, παρόλο που τελικά υιοθέτησε μαρξιστικά στοιχεία ενώ
συγκέντρωσε υποστήριξη από εθνικιστικές ομάδες παγκοσμίως.
Για τον Τσάβες, οι κύριες πηγές έμπνευσης για την επανάστασή
του ήταν οι Σιμόν Μπολιβάρ, Σιμόν Ροντρίγκεζ και Εζεκιέλ Θαμόρα, εθνικοί
ήρωες της Βενεζουέλας.
Ο ηγέτης της Βενεζουέλας δεν έκρυψε επίσης τη συμπάθεια του για εθνικιστές όπως ο Χουάν Ντομίνγκο Περόν στην Αργεντινή και ο δικτάτορας
Βελάσκο Αλβαράδο στο Περού.
Ο Τσάβες εξέφρασε επίσης ανοιχτά τη συμπάθειά του
για τα παναραβικά εθνικιστικά καθεστώτα. Επισκεπτόταν τακτικά τη Συρία και
θυμόταν με αγάπη την κληρονομιά του Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ στην Αίγυπτο
«Η ΣΕΛΛ, η ΕΣΣΟ και η ΤΕΞΑΚΟ του φίλου μας, του Ροκφέλλερ,
με μια μαχαιριά μας έσπρωξαν στην αγκαλιά της Σοβιετικής Ένωσης»
Το εμβληματικό εξώφυλλο του περιοδικού "Έλληνας Εργάτης" το
οποίο εξέφραζε την εποχή εκείνη την "αριστερή" πτέρυγα του κόμματος
της "Χρυσής Αυγής" και το οποίο προκάλεσε αντιδράσεις στους κύκλους της αστικής ακροδεξιάς και των αριστεριστών.
Ο Νίκος Μιχαλολιάκος όταν βρέθηκαν τα οστά του Γκεβάρα και ακολούθησε η μεταφορά τους στην Κούβα, έγραψε υμνητική νεκρολογία στην τελευταία σελίδα της κομματικής εφημερίδας.
Μετάφραση για την συντακτική ομάδα:
Στέφανος Καρδιτσιώτης
Από την οπτική
γωνία της Φαλαγγίτικης ιδέας, ο Τσε είναι το παράδειγμα ενός ολικούσυμβιβασμού με τον Λατινοαμερικάνικο κόσμο. Η
θυσία του δεν έγινε επί ματαίω, γιατί ο καθένας που αισθάνεται το καθήκον της
ένωσης με τον λαό του, πρέπει να έχει μια επαναστατική συμπεριφορά αποφεύγοντας
κάθε είδους ελαφρότητα στην ζωή του. Το να πεθάνεις νέος, δεν σημαίνει τίποτα
εάν στοσύντομο αυτό διάστημα της ζωής
σου μπορέσεις να σταθείς στο ύψος των προσδοκιών των καταπιεσμένων λαών και
εθνών, καθώς και τωναιτημάτων τους για θυσία της νεολαίας στο
βωμό του απελευθερωτικού αγώνα.
Ο JoseAntonioPrimodeRivera είχε πει ότι «Η επανάσταση είναι δουλεία μιας τολμηρής, αμείλικτης
μειονότητας με ανοσία στην αποθάρρυνση, μιας μικρής ομάδας ανθρώπων που οι
πρώτες τους ενέργειες δεν θα γίνουν κατανοητές από τις μάζες, αφού αυτές αποτελούν τα θύματα μιας μακράς περιόδου φθοράς
και θα αντικαταστήσουν την σύγχυση της ύπαρξης τους, από την χαρά και την
καθαρότητα της νέας τάξης».
Ο Αργεντίνος επαναστάτης υπήρξε θαυμαστής του αγώνα των Εθνικιστών ανταρτών της ΕΟΚΑ Α' και στην φωτογραφία εμφανίζεται στο πλευρό του Εθνικιστή Στρατηγού και φιλοναζιστή Juan Peron κατά την διάρκεια της εξορίας του στην Μαδρίτη.
Ο Τσε Γκεβάρα άνηκε ακριβώς σε αυτό το είδος
επαναστατικής μειονότητας, που αγωνίζονταν για την ολοκληρωτική απελευθέρωση
των Ισπανόφωνων πληθυσμών από την επικυριαρχία εγκάθετων κυβερνήσεων ελεγχόμενωναπό τους παρασιτικούς γιάνκηδες. Η αντίληψη του άνηκε στονηρωικό τρόπο ζωής.
Η σκέψη του και η δράση του είναι ένα φωτεινό
παράδειγμα αυτού του τρόπουόταν έλεγε «Το
να βρεις τον τρόπο να διαιωνίσειςτην
ηρωική επαναστατική συμπεριφορά στην καθημερινή ζωή, είναι από ιδεολογικής
πλευράς η πιο κρίσιμη αποστολή. Το εργαλείο κινητοποίησης του λαού πρέπει απαραίτητα να είναι πρώτα απ΄ όλα ηθικό».
Έτσι, αυτή η μειονότητα έγινε η επαναστατική εμπροσθοφυλακή που σκοπό είχε να χτίσει στο μέλλον ένα ελεύθερο έθνος και να του προσφέρει μια
κοινωνική δικαιοσύνη ανύπαρκτη μέχρι τότε.
Γιατί αυτή η Φαλαγγίτικη προσκόλληση στον Τσέ; Πάνω
απ’όλα γιατί η θυσία του είναι αυτό που
ο επαναστατικός Φαλαγγιτισμός πιστεύει ότι είναι το παράδειγμα που πρέπει να
ακολουθηθεί από όλους αυτούς, που βλέπουν την ζωή τους σανυπηρεσία σε μια πολιτική κοινότητα που αναζητά
την κοινωνική δικαιοσύνη και που η νεοφιλελεύθερη
πλάνη τους την έχειαρνηθεί.
Ο Τσέ Γκεβάρα είχε συνειδητοποιήσει απόλυτα την
συμβιβαστική σχέση μεταξύ μιας ζωής
δοσμένης σε ένα σκοπό σχετιζόμενο με την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και των λαών που αναζητούσαν την απελευθέρωση τους από το
τοκογλυφικό κεφάλαιο. Τα λόγια του αντηχούν ξεκάθαρα «Ο καθένας μας θα κληθεί
να πληρώσει εν΄ ευθέτω χρόνο το μερίδιο του στην θυσία, αισθανόμενοςικανοποίηση για το καθήκον που έχει εκτελεστεί, αντιλαμβανόμενος
την συλλογική πρόοδο προς τον νέο άνθρωπο».
Ο αγώνας είναι αέναος, δεν υπάρχει τέλος γιατί κάθε λεπτό
η ύπαρξη των επαναστατών του σαλονιού μπορεί να γίνει αιτία άρνησης του
επαναστατικού θριάμβου. Γι΄αυτό, πλήρης ήθους του Jose Antonio διακηρύσσουμε
ότι όποιος κάνει μια επανάσταση, δεσμεύεται και για την ολοκλήρωση της. Ο Τσε
Γκεβάρα πρώτα ολοκλήρωσε την Κουβανική επανάσταση και μετά προσπάθησε σαν μια ηθική
και επαναστατική αναγκαιότητα να κάνει την επανάσταση στην Λατινική Αμερική.
Ο
τελευταίος του αγώνας έμεινε στην μέση, εξαιτίας του θανάτου του και των
λαθώνκάποιων κομμουνιστικών κομμάτων της
Λατινικής Αμερικής που διοικούνταν από δικτακτορίσκους. Γι΄αυτό, τα
επαναστατικά οράματα στην Λατινική Αμερική προήλθαν από τα εθνικοεπαναστατικά
κινήματα, που έβαλαν την εθνική και κοινωνική απελευθέρωση πάνω από αυτούς τους
δικτακτορίσκους, που ήθελαν να βάλουν την ήπειρο κάτω από τον ζυγό ενός νέου ιμπεριαλισμού. Ο μόνος
τρόπος να αποφευχθεί αυτό το αποτέλεσμα ήταν ο θρίαμβος της επανάστασης σε ηπειρωτικό
επίπεδο ως εργαλείο της Λατινοαμερικανικής ενότητας. Έτσι ο Τσε θα έκανε το
Μπολιβαριανό όνειρο πραγματικότητα.
Ο Τσε Γκεβάρα θα αποτελεί πάντα το παράδειγμα μιας
ζωτικής ωριμότητας στο πεδίο της επαναστατικής δράσης.
Παραθέτοντας τον Μουνιέρ: «Κάποιος επιτυγχάνει την πλήρη ωριμότητα, την στιγμή
που επιλέγει ιδανικά ανώτερα της ζωής της ίδιας». Γι΄αυτό η πρώτη επανάσταση
του Τσε ήταν προσωπική. Το γεγονός ότι άνηκε στην μεγαλοαστική τάξη δεν τον
εμπόδισε από το να αφιερώσει την ζωή του σε όλους αυτούς που υπέφεραν από την
καταπίεση των ανδρείκελων των γιάνκηδων.
Το να είσαι συνειδητοποιημένος για την
ανάγκη ριζοσπαστικών κοινωνικών αλλαγών
είναι το πρώτο βήμα ενός επαναστάτη ακτιβιστή. Πρέπει να βαδίσουμε μπροστά. Η
ειλικρίνεια της επαναστατικής δράσης και δυσκολίας, μπορεί να μας οδηγήσει
κάποιες φορές στο εκτελεστικό απόσπασμα ή
σε κάποια θανατηφόρα ενέδρα, ένας τέτοιος θάνατος όμως μας κάνει να
ανήκουμε στον πυρήνα της ιδέας.
Μετάφραση για την συντακτική ομάδα: Κωνσταντίνος
Μποβιάτσος
Από τις αγροικίες τους, τις κωμοπόλεις τους και τις
αρχαίες πόλεις τους σε ανθρώπινη κλίμακα, οι ακτιβιστές διανοούμενοι των
μεγάλων επαρχιών - κυρίως της Τοσκάνης, αλλά όχι μόνο - παρατηρούσαν τον κόσμο
και τον έκριναν, ενεργώντας ανάλογα.
Ο
Lorenzo Viani, ένας από καιρό ξεχασμένος ζωγράφος και συγγραφέας από το
Viareggio, αναγνωρίζεται σήμερα ως πρωταγωνιστής του Ιταλικού εικαστικού
εξπρεσιονισμού, αλλά ήταν επίσης συγγραφέας πολύτιμων μυθιστορημάτων, των
οποίων η αφήγηση είναι συνυφασμένη με τη δημοτική γλώσσα της Versilia (περιοχή
της Τοσκάνης).
Φίλος του D’Annunzio και του Puccini, του Marinetti και του
Nomellini, αλλά και του Italo Balbo και του Carlo Scorza, το όνομα του - γνωστό
στους ειδικούς - είναι ακόμα ελάχιστα γνωστό στο ευρύ κοινό.
Είναι μεγάλη η
λίστα των διάσημων ή πλέον ημι-άγνωστων διανοούμενων, που πολέμησαν στο πλευρό
του Viani για την υγιή επαρχία, χρησιμοποιώντας τη γλώσσα ως ένδειξη
ταυτότητας.
Όλοι πήραν τον δρόμο της πολιτικής ευθυγράμμισης χωρίς δισταγμό, σε
μια εποχή μετωπικής σύγκρουσης. Συχνά η άγνοια ορισμένων κριτικών ή η
ιδεολογική χειραγώγηση έχουν διαστρεβλώσει το μήνυμα όλων αυτών των ιδιοφυιών.
Εδώ εμείς σκοπεύουμε να πούμε την αλήθεια, χωρίς κόμπλεξ, για τον Viani και
τους άλλους, κρατώντας τα γραπτά τους στα χέρια.
Θα μιλήσουμε λοιπόν για τον
Viani , τον Αναρχοφασίστα και Μουσολινικό, για τους πολλούς Αναρχικούς που
προσχώρησαν στον Φασισμό και για τους πολλούς «επαρχιώτες» διανοούμενους με
θέσεις εξέγερσης που - μερικοί περισσότερο από άλλους - όλοι εργάστηκαν υπέρ
μιας Ιταλικής κοινωνικής και εθνικής επανάστασης, που ξεκίνησε από τη
μυστικιστική αγάπη για τη γη, τη «μικρή πατρίδα».
Ο Έρνστ Ρέμ όπως και οι περισσότεροι μαχητές των
Sturmabteilung «ζυμώθηκαν» μέσα στο καμίνι του Α Παγκοσμίου Πολέμου. Ψήθηκαν
στις μάχες και τα χαρακώματα γνωρίζοντας από πρώτο χέρι την πρωτοφανή βιαιότητα
και σφοδρότητα του Μεγάλου Πολέμου. Ο Ρεμ στη Γαλλία (όπου βρέθηκε πολεμώντας)
αναμφισβήτητα διαμόρφωσε τον χαρακτήρα και την ιδιοσυγκρασία του που θα τον
συνόδευε σε όλη την μετέπειτα πορεία του.
Ο πολεμιστής του χαρακώματος γνώριζε μόνο την πραγματικότητα
της μάχης. Ζούσε κάθε στιγμή στην απόλυτη ένταση της, την κάθε στιγμή ως την
τελευταία, την κάθε στιγμή ως ένα ριψοκίνδυνο αντίκρυσμα με το Μηδέν, με τον
Θάνατο. Αυτή η δοκιμασία πλάθει την Αίσθηση μίας Απόλυτης Ελευθερίας που
πουθενά αλλού δεν μπορεί να βιωθεί.
Ο άνθρωπος λυτρωμένος από τις καθημερινές
γήινες ανησυχίες, από την ρηχότητα μίας τετριμμένης μικροαστικής ζωής, από το
φθαρτό και το ρευστό. Λυτρωμένος από τον φόβο. Κοιτάζει την αλήθεια κατάματα,
ζει το απόλυτο, βρίσκεται στο μεταίχμιο του περάσματος στον «άλλο κόσμο». Ελεύθερος
από τον ίδιο του τον Εαυτό!
Η Ελευθερία του Στρατιώτη στο πεδίο της μάχης οδηγεί στον
Μηδενισμό. Η επαφή με το Μηδέν οδηγεί στην ύψιστη περιφρόνηση για την υλιστική
ζωή, για την ρουτινιασμένη μηχανιστική επανάληψη, για την πραγματικότητα των
αποκοιμωμένων και τον εκδουλευμένων και ανοίγει τους διάπλατους δρόμους για την
αναζήτηση των δυνατών εμπειριών, για την αναζήτηση μίας Ελευθερίας που
βρίσκεται στο «εδώ και τώρα» στην πληρότητα μίας ζωής που υψώνεται στη
μεγαλύτερη ένταση της.
«Όταν κάποιος στέκεται καθημερινά πρόσωπο με πρόσωπο με τον
θάνατο, τότε η εξωτερική εμφάνιση ξεθωριάζει σε μία ασημαντότητα και οτιδήποτε
είναι άχρηστο εξαφανίζεται. Μόνο το γνήσιο, το αληθινό και το ανδρικό διατηρούν
την αξία τους. Το μίσος που οι άλλοι διασκόρπιζαν στο εξωτερικό δεν βρήκε θέση
στη καρδιά του στρατιώτη γιατί απλά δεν το ένιωθε, γιατί είδε ότι όσοι
βρίσκονταν στην άλλη πλευρά υπέφεραν τις ίδιες τραγωδίες, εκτελούσαν το ίδιο
καθήκον και αντιμετώπιζαν τον ίδιο θάνατο. Ήταν απλά καθρέφτες του εαυτού του!
Δεν μισεί κανείς αυτό στο οποίο αντανακλάται, διότι τότε θα πρέπει να μισεί τον
εαυτό του.
Δεν υπάρχει πιο αληθινός χαρακτήρας από αυτόν της πρώτης
γραμμής. Η πείνα και η δίψα, η βροχή και ο παγετός, η ταλαιπωρία και οι
κίνδυνοι, οι πληγές και ο θάνατος αφαιρούν κάθε προσποιητή μάσκα και αναγκάζουν
τον άνδρα να αντιμετωπίσει την κάθε πρόκληση: δείξε αυτό που είσαι! Κάτω από
αυτόν τον ανελέητο προβολέα τίποτα δεν μπορεί να κρυφτεί και όλες οι σκέψεις
των ανδρών στρέφονται αναπόφευκτα στο ουσιώδες».
Ο Μηδενισμός του Ρεμ τον ώθησε στην επίθεση και την ρήξη με
έναν γερασμένο κόσμο που γνώριζε μόνο την δουλεία. Αυτόν της καπιταλιστικής
Βαϊμάρης. Δεν υπήρχε τίποτα που να άξιζε να διασωθεί αλλά αντιθέτως έπρεπε να
γκρεμιστεί από την σάρωση των καφέ στρατιών. Το ίδιο και το μίαρο απόστημα του
μπολσεβικισμού, το απότοκο της ίδιας σαπισμένης μήτρας του σύγχρονου κόσμου,
μία ζοφερή άλλη όψη του ίδιου νομίσματος.
Ο συνταγματικός «μπολσεβικισμός» της
πλήρως αστικοποιημένης Σοσιαλδημοκρατίας και ο εκτρεφόμενος από την Μόσχα
μπολσεβικισμός του Κομμουνιστικού Κόμματος.
Ο Ρεμ εντάχθηκε στο NSDAP και έγινε ηγέτης των περιλάλητων
SA. Φόβος και τρόμος των αντιφασιστών στους δρόμους των πόλεων, όσο και των
αστών και των καπιταλιστών των χρυσών γραφείων όπως απέδειξε η Ιστορία. Αιώνιο
αγκάθι για την ακροδεξιά και τους βολεμένους που δεν μπορούσαν να αντέξουν την
φωνή της Επανάστασης και την Ορμή της πραγματικής και ολοκληρωτικής
Εθνικοσοσιαλιστικής Επικράτησης.
Κόκκινο πανί για τους αντιφασίστες σύντομα ο Ρέμ έγινε
στόχος της χυδαιότητας, της λάσπης και της συκοφαντίας. Οι φυλλάδες αυτών που
απενοχοποίησαν την εκπόρνευση και την ομοφυλοφιλία, στην Γερμανία της εποχής,
τον κατηγόρησαν για.. «ανήθικο τρόπο ζωής».
Ο Ρεμ δεν αξίωσε ποτέ να γίνει
αγαπητός στους κύκλους της ακροδεξιάς υποκρισίας και της ατέρμονης ηθικολογικής
παράνοιας. Έζησε στο πεδίο της μάχης και η μόνη Ηθική που ήξερε ήταν αυτή του
Πολεμιστή, του Γενναίου. Η Ηθική των Μεγάλων Έργων. Πολύ πιο ΑΝΔΡΑΣ από
χαρτογιακάδες άκαπνους γραφειοκράτες και μπουρζουάδες που κρύβονταν στις
κομματικές αίθουσες όταν άλλοι πολεμούσαν στους δρόμους. Στη μηδενιστική του
αντίληψη συμπεριλήφθη και η σάπια, παρακμιακή ηθική της αστικής υποκρισίας και
της ιουδαιοχριστιανικής δουλικότητας.
«Ο στρατιώτης απομακρύνεται από αυτή το είδος ψευδούς ηθική
με αηδία. Αυτό που έχει σημασία για μένα, στο πεδίο της μάχης, δεν
είναι αν ένας στρατιώτης ανταποκρίνεται στην «ηθική της κοινωνίας» αλλά μόνο αν
είναι άνθρωπος πάνω στον οποίον μπορεί να στηριχτεί κανείς. Ένας «ανήθικος»
άνθρωπος που πετυχαίνει κάτι είναι για μένα πολύ πιο αποδεκτός από έναν «ηθικά
ορθό» που δεν καταφέρνει τίποτα. Η λεγόμενη κοινωνία διαπράττει το μεγαλύτερο
έγκλημα με την αποτίμηση των ανθρώπων κατά αυτόν τον τρόπο. Οι αυτοκτονίες των
σπουδαιότερων προσωπικοτήτων μιλούν πολύ εύγλωττα εδώ»
O Ρεμ λοιπόν μπορεί να ήταν «Διάβολος». Πράγματι ήταν. Άλλα
τέτοιους αξίζει η κόλαση της αστικής κοινωνίας. Όποιος θέλει Αγίους ας ψάξει
στα μοναστήρια. Ο Ρεμ τα ήθελε ΟΛΑ. Δεν αρκούταν στο τσάκισμα των Κόκκινων
και την ανάληψη της εξουσίας. Ήθελε ότι δικαιούνταν οι Γερμανοί εργάτες και
πρώην πολεμιστές, όσα δικαιούνταν οι προλετάριοι των SA. Όσα φτιάχνουν με τα
χέρια και το μυαλό τους. Τους κόπους της εργασίας τους.
Ζητούσε την
απαλλοτρίωση των μέσων παραγωγής και την απελευθέρωση της Γερμανίας από τα
αστικά παράσιτα υπεύθυνα για τον μεγάλο πόλεμο και την δυστυχία της Βαϊμάρης.
Ζητούσε ο Στρατός να περάσει επιτέλους στον Λαό και το Έθνος και να ηγηθούν οι
πραγματικοί πολεμιστές, όχι τα πρωσικά γουρούνια που παρακολουθούν τις μάχες με
τα κιάλια τους.
Δυστυχώς όλα αυτά τον έφεραν σε ρήξη με την αστική τάξη, το
στρατοκρατικό κατεστημένο και την ακροδεξιά. Τα αποτελέσματα γνωστά. Μία
προδομένη Επανάσταση, μία ανεκπλήρωτη Προσδοκία.
Υπάρχουν κάποιες ιστορίες που φαίνονται σουρεαλιστικές,
που μοιάζουν να έχουν γεννηθεί από το λαμπρό μυαλό ενός συγγραφέα φαντασίας.
Υπάρχουν κάποιες ιστορίες, όπως αυτή του Nicola Bombacci που γεννήθηκε
Σοσιαλιστής, έγινε Κομμουνιστής και πέθανε πυροβολημένος ως Φασίστας, που
φαίνεται να έχουν δημιουργηθεί ειδικά για την έκπληξη και το σκάνδαλο.
Μαζί με
τον Mussolini βρέθηκαν να είναι ένθερμοι Σοσιαλιστές επαναστάτες, ένα μαξιμαλιστικό
ρεύμα, για να χωριστούν στη συνέχεια, από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ήταν
φίλοι, ωστόσο, μια φιλία που θα κρατούσε, παρά τις πολλές διαφωνίες και τους
συνεχείς βίαιους «χωρισμούς».
Και ενώ ο Mussolini, που εκδιώχθηκε από το
Σοσιαλιστικό Κόμμα, ίδρυσε το “Fasci da Combattimento” το 1919, ο Bombacci το
1921, κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου του Λιβόρνο, μαζί με τους Bordiga και
Gramsci, ίδρυσαν το Κομμουνιστικό Κόμμα από το οποίο εκδιώχθηκε το 1927. Αλλά
ήταν επαναστάτης και οι επαναστάτες δυσκολεύονται να ανεχτούν τα κλουβιά και τα
περιβλήματα, δεν έχουν καμία ανοχή σε θεωρίες και ποτάμια λέξεων.
Προσωπικός
φίλος του Lenin, του μοναδικού Ιταλού που έγινε δεκτός προσωπικά από τον δαιμόνιο Ρώσο επαναστάτη, άρχισε, ωστόσο, να απομακρύνεται από τη Ρωσία όταν υποδεχόμενος
από τον «Λαϊκό Επίτροπο Εμπορίου» Litvinov στη Δανία, είδε το πρόγραμμα του για
τα Σοβιέτ στην Ιταλία να απορρίπτεται, επειδή η Ρωσία έπρεπε να ευθυγραμμιστεί
με τις Δυτικές κυβερνήσεις, επιβεβαιώνοντας τη θεωρία του Stalin για τον «Σοσιαλισμό
σε μια μόνο χώρα». Ποτέ δεν εντάχθηκε στο Φασιστικό Κόμμα αλλά επιχείρησε να
λειτουργήσει ως «γέφυρα» μεταξύ των δύο επαναστάσεων, της Μπολσεβίκικης και της
Φασιστικής.
Έγραφε: «ο Φασισμός έχει κάνει μεγαλειώδη την κοινωνική επανάσταση,
ο Μουσολίνι και ο Λένιν, το Σοβιετικό και Φασιστικό Κορπορατιστικό κράτος, η
Ρώμη και η Μόσχα. Αρκετές θέσεις που είχαν ήδη ληφθεί έπρεπε να διορθωθούν, δεν
έχουμε όμως τίποτα για το οποίο να ζητήσουμε συγχώρεση, καθώς τόσο στο παρόν
όσο και στο παρελθόν ωθούμαστε από το ίδιο ιδανικό: τον θρίαμβο της εργασίας».
«Μοιράζω
το επαναστατικό ψωμί της κοινωνικοποίησης», είπε στους λίγους πιστούς που
έμειναν στην αυλή του Φασιστικού Λυκόφωτος, όταν ήταν πλέον σαφές σε όλους ότι οι ώρες ήταν μετρημένες. «Ζήτω ο
Duce. Ζήτω ο Σοσιαλισμός» φώναξε πριν τον εκτελέσουν οι Κομμουνιστές στους
οποίους είχε δώσει ένα ιδεολογικό σπίτι ...
«Πρέπει να είσαι απείθαρχος σε μια κοινωνία ηλιθίων,
δημοκρατών, γελοίων. Φυσικά θα σου το ανταποδώσουν με μίσος ή αδιαφορία. Θα σε
εξορίσουν στην έρημο της ανωνυμίας, στην έρημο της ασημαντότητας.
Δεν
συνειδητοποιούν ότι κάνουν χάρη στον εαυτό τους. Είναι ωραίο να είσαι μακριά
από όλα τα πλήθη.
Να είσαι αυτός που εξακολουθεί να είναι «Άριο» πνεύμα σε μια
μεγάλη ευρωπαϊκή ή αμερικανική πόλη, με τους ουρανοξύστες και την άσφαλτο, με
την πολιτική και τον αθλητισμό της, με τα πλήθη που χορεύουν και φωνάζουν, με
τους εκφραστές του κοσμικού πολιτισμού και της άψυχης επιστήμης και ούτω
καθεξής.
Μέσα σε όλα αυτά μπορεί να αισθάνεται πιο μόνος, αποκομμένος και
νομαδικός από όσο θα ένιωθε στην εποχή του Βούδα, υπό συνθήκες φυσικής
απομόνωσης και πραγματικής περιπλάνησης»
Julius
Evola
Στην Ανάκτηση #11 περιλαμβάνεται άρθρο μέλους της συντακτικής μας ομάδας για την Λιβυκή Φρουρά των Αμαζόνων, που έπεσαν ηρωϊκά μαχόμενες ενάντια στους μισθοφόρους Σαλαφιστές του ΝΑΤΟ και των αστικών δημοκρατιών ...
γράφουν την για την συντακτική ομάδα:
Wolverine, Μαυρομετωπίτης
Μετά την εξαιρετική αφισοκόλληση στην δομή εισβολέων της Μαλακάσας για τους
Σύριους «πρόσφυγες» και τους τοξικοεξαρτημένους υποστηρικτές του FSA και του Ερντογάν ...
Την δυναμική παρουσία στο πολιτικό μνημόσυνο
του Στρατηγού Γεωργίου Γρίβα «Διγενή» στην Λεμεσό της Κύπρου, ο οποίος υπήρξε φανατικός πολέμιος της Στρατιωτικής Κυβέρνησης της 21ης Απριλίου και σύντομα θα δημοσιεύσουμε τις άγνωστες ιστορικές ομιλίες του ...
Την εκδήλωση μνήμηςστην κεντρική
πλατεία των Φαρσάλων για τα Ίμια όπου δεκάδες νεολαίοι της επαρχίας έδωσαν το παρών και γνώρισαν τους Αυτόνομους ...
Την ενημερωτική δράσηστο μετρό της Αργυρούπολης
και στο Αιγάλεω στις λαϊκές γειτονιές όπου η νεολαία ψάχνει απαντήσεις ...
- και μάλιστα για πολλοστή φορά η παρέμβαση μπροστά στα μάτια της antifa άνευ ουδεμίας αντίδρασης -
Την εκδήλωση μνήμηςπάλι για τα Ίμια στο κέντρο της Αθήνας, η οποία είχε άκρως επιτυχημένη κατάληξη διότι απλά ΚΑΠΟΙΟΙ γνωρίζουν να αποφεύγουν τις παγίδες!
την 1η Φεβρουαρίου 2025στο κέντρο των Αθηνών μια εξαιρετική μουσική συναυλία + κοπή πίτας έλαβε μέρος!
Εκατοντάδες παλιοί και νέοι συναγωνιστές - Skinheads, NSPunks, Casuals, NSHeadbangers- καθώς
και ξένοι συναγωνιστές που βρέθηκαν στην χώρα μαςγια το μουσικό αυτό κάλεσμα, έδωσαν
το παρών δημιουργώντας μια καταπληκτική συντροφική ατμόσφαιρα.
Οι ποιοτικές μπάντες έπαιξαν άψογα παλιά και νέα μουσικά κομμάτια και γνωστές διασκευές - Strikeforce, Κ.Σ., Skumshot και Der Sturmer έλαβαν μέρος -ενώ το setlist περιλάμβανε: παραδοσιακό RAC με επιρροές από Metal και κλασσικό Oi! μέχρι το «αιρετικό» NSBM ενώ δεν έλειψαν και οι folk μπαλάντες.
Προκλήθηκε απερίγραπτος ενθουσιασμός και παλμός συνηθισμένο φαινόμενο στις εκδηλώσεις των Αυτόνομων - με εκατοντάδες χέρια υψωμένα σε περήφανο «Φασιστικό χαιρετισμό» συνοδεία συνθημάτων ενάντια σε κράτος και παρακρατικούς - καθώς και ξέφρενος «πολεμικός» χορός από το πολυπληθές κοινό. Ο άψογος χώρος και ήχος και η ποιοτική μπύρα ανέβασαν την μουσικοπολιτική
διάθεση ενώ η μαχητική περιφρούρηση - που θύμιζε άλλες καλές εποχές - υπήρξε
αρωγός στην επιτυχή κατάληξη της υπέροχης αυτής βραδιάς η οποία κύλησε άνευ προβλημάτων.
Είναι σίγουρα ενδιαφέρον ότι πολλοί γνωστοί παλαίμαχοι
συναγωνιστές που πλέον έχουν περάσει στις τάξεις της Αυτονομίας, αφήνοντας πίσω
τα κομματικά «καλούπια» στήριξαν και πάλι με κάθε μέσο τους νεολαίους των «Αυτόνομων Αθηνών»
- ξεχνώντας
τις γνωστές παθογένειες του «χώρου» και έστειλαν ένα διαφορετικό μήνυμα σε όσους δυσανασχετούν επειδή η νεολαία προσεγγίζει τις ιδέες μας -
Στον χώρο της συναυλίας υπήρχαν ποιοτικές εκδόσεις όπως τα εξαιρετικά έργα των συναγωνιστών Κωνσταντίνου Μποβιάτσου και Άγγελου
Δημητρίου που προωθούν χρόνια τώρα τις ιδέες της «Τρίτης Θέσης» ...
... αλλάκαι των ποιοτικών Κυπριακών
εκδόσεων«Reqonquista»,
τις οποίες έχουμε προβάλλειαποκλειστικά
στο παρελθόν μέσα από το ιστολόγιο μας ...
(μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί τους σε Twitter και Instagram)
Τα εγγόνια του Γρίβα και του Αυξεντίου έχουν προκαλέσει το έντονο ενδιαφέρον στην Μεγαλόνησο αλλά και
προβληματισμό στους αντιπάλους μας για την ποιοτική εκδοτική τους αναβάθμιση και διανομή!
Τα εξαιρετικά αυτά έργα να σημειωθεί ότι είναι του Δανού συγγραφέα και διανοητή Povl Heinrich
Riis-Knudsen:
- Εθνικοσοσιαλισμός, ένα κίνημα της Αριστεράς
- Εθνικοσοσιαλισμός, η Βιολογική Θεωρία
(1984 & 1987) τα οποία είχαν εκδοθεί από την
"Χρυσή Αυγή".
Ο ξένος συναγωνιστής είχε φιλοξενηθεί σχετικά πρόσφατα στην Ελλάδα από
τον Στέφανο Γκέκα της κοινότητας του Άρματος και είχε λάβει μέρος σε ιδεολογική ομιλία.
Κυκλοφορούν τα "88 προτάγματα" του Αμερικανού ακτιβιστή David Lane της ένοπλης οργάνωσης The Order των ΗΠΑ.
Επίσης ένα από τα βιβλία του πιο ποιοτικού αρθρογράφου της Εθνικιστικής σκέψης του Άγγελου Δημητρίου, από τις εκδόσεις «Λόγχη» με τον τίτλο "Ανυποταγή".
Κυκλοφορεί επίσης από τις Κυπριακές εκδόσεις
Reconquista:
"Το Μανιφέστο του Επαναστάτη Εθνικιστή" που γράφτηκε το μακρινό 1976
από τον μάρτυρα Φασιστή ακτιβιστή François Duprat,
- ένας εκ των ιδρυτών του Εθνικού Μετώπου στην Γαλλία
και εμβληματική προσωπικότητα του Ευρωπαϊκού Εθνικισμού -
Το βιβλίο μπορείτε να το προμηθευτείτε από γνωστά βιβλιοπωλεία του «χώρου»
στην Αθήνα, καθώς και μέσω παραγγελίας στο Twitter στην σελίδα @ReconquistaCy και στο Telegram Reconquista Cyprus
Δεν έλειψαν
φυσικά τα ποιοτικά είδη ένδυσης και δεκάδες μουσικά cdκαι βινύλια, με νέα πρόσφατη κυκλοφορία τις τελευταίες ημέρες αυτή των Falanx
την οποία συστήνουμε ανεπιφύλακτα προς άμεση παραγγελία για την ενίσχυση της εθνικιστικής ροκ σκηνής.
11 κομμάτια γνήσιου R.A.C. ‘n Oi! της παλιάς σχολής από μία
καινούρια μπάντα από μέλη των No Surrender, Σταυροφορία και White Pride
Rockers, μεταξύ άλλων.
Οπότε ξέρετε τι να περιμένετε:
Στίχοι στα ελληνικά και
στα αγγλικά και θεματολογία που απέχει από την πολιτική ορθότητα όσο η
Μποφίλιου από την εργατική τάξη και ο Πορτοσάλτε από την αντικειμενική
δημοσιογραφία ...
Επαγγελματική δουλειά, σε συνεργασία της Askania Productions και
της Nordic Sun Records. Έρχεται με 12σέλιδο έγχρωμο βιβλιαράκι.
Παίζεται
δυνατά! Στηρίξτε την μουσική μας σε πείσμα των καιρών!
Δεν θα
μπορούσαν να λείψουν από το eventτα μέλη της συντακτικής μας ομάδας ...
(επί τρεις μήνες προβάλλαμε - ως οφείλαμε άλλωστε - την συναυλία στο ιστολόγιο μας και στα ΜΚΔ και ενημερώσαμε προσωπικά εκατοντάδες συντρόφους και συντρόφισσες).
Είχαμε την χαρά και την τιμή να ξαναδούμε παλαίμαχους και να γνωρίσουμε για πρώτη φορά από κοντά δεκάδες νεολαίους συναγωνιστές που συνεισφέρουν στον αγώνα με ανιδιοτέλεια και άνευ προσωπικής έπαρσης.
Στην πλειοψηφία τους περήφανα μέλη της ελληνικής εργατικής
τάξης και "φανατικοί" αναγνώστες μας, τους οποίους και ευχαριστούμε για τα ενθαρρυντικά τους λόγια και την προώθηση των απόψεων μας σε χώρους εργασίας, στρατόπεδα, σχολεία και σχολές.
Άμεσα μοιράσαμε προσωπικά σε όλους τους συναγωνιστές και τις συναγωνίστριες ...
(φυσικά δωρεάν αφού εμείς δεν ζούμε από τις ιδέες όπως άλλοι ...)
εκατοντάδες τεύχη από το νο2 και το νο3 του δυσεύρετου περιοδικού των Αυτόνομων συναγωνιστών της πάλαι ποτέ "Ελληνικής Δράσης" της Καλαμάτας τα οποία έγιναν άμεσα δεκτά με μεγάλο ενδιαφέρον και ενθουσιασμό.
Τα εκατοντάδες
αντίτυπα τα προμηθευτήκαμε για μια ακόμη φορά λίγες ημέρες πριν την συναυλία, μια συνεισφορά του συναγωνιστή Α.Χ. τον οποίο και ευχαριστούμε για πολλοστή φορά.
Το περιοδικό αυτό να σημειωθεί ότι είναι ομώνυμο με το παλιό Στρασσερικό
περιοδικό που ενοχλούσε πολλούς και πολεμήθηκε σφόδρα από την αστική ακροδεξιά μέχρι τον Περισσό, αλλά πρόλαβε να γράψει την δική του ανατρεπτική εκδοτική ιστορία με μέλη της τότε συντακτικής ομάδας να στηρίζουν σήμερα την δική μας συντακτική ομάδα.
"Εκεί ψηλά στην Αετοφωλιά, σπάσανε τα μούτρα τους του Μούσκου τα σκυλιά"
Σύνθημα της ΕΟΚΑ Β'
Ο σκοπός της διανομής αυτής ήταν η ενημέρωση των συναγωνιστών προς φρίκη πολλών, επειδή περιέχει μια άγνωστη αποκλειστική
συνέντευξη του υπαρχηγού της ΕΟΚΑ Β’ Λευτέρη Παπαδόπουλου.
Η οποία προκαλεί ιστορικό προβληματισμό και όποιος έχει μάτια να διαβάσει και μυαλό να σκεφτεί, θα αναθεωρήσει πολλά από τα παραμύθια της άκρας δεξιάς που προβάλλουν διάφοροι
Ουδείςάλλος (αναρωτηθείτε γιατί ...) έχει τολμήσει να την προβάλλει στο διαδίκτυο ή σε έντυπο μέσο, όπου σε αυτή την χειμαρρώδη συνέντευξη αποκαλύπτει ο παλαίμαχος αντάρτης πόλης Λευτέρης Παπαδόπουλος ...
- βασανίστηκε επί σειρά ημερών και φυλακίστηκε στην απομόνωση από το Εφεδρικό σώμα τους γνωστούς πραιτοριανούς του Μακαρίου, στην συνέχεια καταδικάστηκε σε παράνομο δικαστήριο από τον κίναιδο τροτσκιστή ρασοφόρο σε ογδόντα χρόνια κάθειρξη και δήμευση της περιουσίας του για την επαναστατική αντικαθεστωτική δράση του -
... τα άγνωστα παρασκήνια και την αθέατη πλευρά της Στρατιωτικής Κυβέρνησης της 21ης Απριλίου καθώς και τον σκοτεινό ρόλο του Συνταγματάρχη Γεωργίου Παπαδόπουλου σε σχέση με το Κυπριακό ζήτημα.
Η δωρεάν διανομή αυτή έγινε αντικείμενο θετικής κριτικής - όπως ήταν αναμενόμενο άλλωστε - από το σύνολο των συναγωνιστών οι οποίοι προμηθεύτηκαν αντίτυπα και για άλλους συναγωνιστές.
Συγκινητική στιγμή ήταν η γνωριμία και η μαζική αποστολή του περιοδικού σε αυτόνομους συντρόφους της Κύπρου:
Οι οποίοι δεν γνώριζαν καν την κυκλοφορία αυτή ... γεγονός καθόλου τυχαίο για όσους γνωρίζουν τον ρόλο της αστικής άκρας δεξιάς σε Ελλάδα και Κύπρο!
Επίσης μοιράστηκαν - από τα μέλη της συντακτικής μας ομάδας - εκατοντάδες εμβληματικά αυτοκόλλητα και ποιοτικό
προπαγανδιστικό υλικό της «Εθνικής Αυτονομίας» σε όσους βρέθηκαν στον χώρο της συναυλίας, γεγονός το
οποίο προκάλεσε ευχάριστη έκπληξη και δεν είναι τυχαίο ότι «εξαφανίστηκε» σε λίγα λεπτά ...
Οι μπάντες που έλαβαν μέρος στην ποιοτική αυτή βραδιά θα παρουσιαστούν στο άμεσο μέλλον στο ιστολόγιο μαςμε συνεντεύξεις
(που αλλού … αφήνουμε τους παρακμιακούς τουρκομπαρόκ τραγουδιστές για άλλους).
Χαιρετίζουμε με Τεταμένη την Δεξιά:
τους Συναγωνιστές και τις Συναγωνίστριες που
παρευρέθηκαν από πολλές πόλεις της Ελλάδος παρά το υψηλό κόστος μετακίνησης και τις γνωστές δυσκολίες της καθημερινότητας.
Συγχαίρουμε θερμά για την άψογη
διοργάνωση και θερμή φιλοξενία την κινηματική «αιχμή του δόρατος»
τους νεολαίους «Αυτόνομους
Αθηνών»
για την επιτυχημένη μουσική βραδιά και την συσπείρωση που επιτεύχθηκε
μέσω της αυτοργάνωσης και της έμπρακτης αλληλεγγύης!
Πάντα τέτοια να έχουμε και να στηρίζουμε την δική μας Εθνικοεπαναστατική μουσική!
Back with a Bang!
Αυτόνομοι και Ελεύθεροιενάντια σε κράτος και antifa!
Στηρίξτε τις Κυπριακές εκδόσεις Reconquista!
Για επικοινωνία:
@ReconquistaCy στο Twitter / Reconquista Cyprus στο Telegram ενώ θα τους βρείτε και στο Instagram ...
Λόγω της υψηλής επισκεψιμότητας κάποιες προτεινόμενες εκδόσεις:
Το 1969 κυκλοφόρησε στα βιβλιοπωλεία της Ιταλίας ένα έργο ριζοσπαστικό και επαναστατικό για τα συντηρητικά ακροδεξιά δεδομένα της εποχής, του στυγνού και ξερού αντικομουνισμού. Πρόκειται για το έργο, σταθμό του Franco Freda, «Η διάλυση του συστήματος», που επηρέασε σημαντικά τους νεαρούς νεοφασίστες εκείνων των χρόνων και τάραξε πάρα πολύ τα πολιτικά νερά των ριζοσπαστικών κινημάτων, αλλά κυρίως τους βολεμένους πατριώτες στις τάξεις του MSI.
Σύμφωνα με την θεωρία του Freda, το αποτέλεσμα της ευρωπαϊκής ανάπτυξης είναι ο καπιταλιστικός-αστικός κόσμος, που διέπεται από τον οικονομικό παράγοντα και από την αρχή της εκμετάλλευσης του ανθρώπου από τον άνθρωπο.
Σε αυτό το πλαίσιο, η ύπαρξη της αστικής τάξης θα εξαρτιόταν από την επιβίωση του ίδιου του κρατικού συστήματος, από το οποίο θα αντλούσε τροφή και προστασία. Απέναντι σε αυτόν τον εκφυλισμό ο Freda ήλπιζε στη συγκρότηση ενός Λαϊκού Κράτους, πολύ παρόμοιου με αυτά του λεγόμενου πραγματικού σοσιαλισμού.
Στην εξωτερική πολιτική, το νέο κράτος θα έπρεπε να είχε καταγγείλει το Ατλαντικό Σύμφωνο, να σπάσει τις συμμαχίες με τις «υπερεθνικές νεοκαπιταλιστικές δομές» και να συνάψει συνθήκες με «τα πραγματικά αντικαπιταλιστικά κράτη».
Ο Freda λοιπόν θεώρησε την ολοκληρωτική ανατροπή του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος μέσω μιας «γρήγορης δράσης» που θα οδηγούσε στην «επιτάχυνση της αιμορραγίας» και, ως εκ τούτου, στο «θάψιμο του πτώματος».
Σε αυτό το πλαίσιο -στο οποίο η επίθεση κατά της αστικής κοινωνίας ήταν αναπόσπαστο μέρος της νεοφασιστικής κουλτούρας όπως ήταν και της φασιστικής- η πρωτοτυπία της προσέγγισης του Freda εξαρτιόταν επίσης από τη θεωρητικοποίηση του λεγόμενου «επαναστατικού ενιαίου μετώπου».
Αυτό δεν πρέπει να γίνει κατανοητό ως απλή θεωρητική υπόθεση, αλλά ως μια συγκεκριμένη στρατηγική πρόταση. Έτσι, σφυρηλατώντας «πολιτικούς στρατιώτες» στους οποίους «η αγνότητα δικαιολογεί κάθε σκληρότητα και η αδιαφορία κάθε πονηριά», θα πρέπει να δημιουργηθεί μια επιχειρησιακή μονάδα με όλες τις αντισυστημικές δυνάμεις των λεγόμενων ακροδεξιών και ακροαριστερών δυνάμεων.
«Η διάλυση του συστήματος» φανερώνει μια διαίσθηση που έχει αναπτυχθεί από τον συγγραφέα στην πολιτική πρακτική όχι λιγότερο από ό,τι στο εκδοτικό έργο: τη δυνατότητα αντιστροφής της τάσης φθοράς της Δύσης, αποκατάστασης του αέρα Gestalt μέσω της αποσύνθεσης του πολιτισμού του Τρίτου Κράτους.
«Εάν η Λεγεώνα κατέληγε στην κόλαση,
θα παρέμενε ενωμένη.
Μετά την επιτυχή κατάκτηση της κόλασης,
η Λεγεώνα θα επιστρέψει νικηφόρα.
Ενότητα από ατσάλι».
Αυτοί οι στίχοι, από τραγούδι σουηδικού εθνικιστικού συγκροτήματος για τον Κοντρεάνου, αποκαλύπτουν μέσα σε λίγες μόλις λέξεις όλο το Νόημα και την Ουσία της ύπαρξης της Λεγεώνας.
Μια Ενότητα, που απορρέει από την Γνώση του Αληθινού Μυστικού του Ατσαλιού και αντικατοπτρίζεται οπτικά στο σήμα της Σιδηράς Φρουράς (τα κάγκελα της φυλακής), το οποίο υποδηλώνει και προφητεύει τις κακουχίες και τις διώξεις, που θα υποστούν οι Λεγεωνάριοι στον Αγώνα για την επικράτηση των Ιδεών τους.
"Οι οπαδοί της Συντηρητικής Επανάστασης θα μπορούσαν να οριστούν εκείνη την εποχή ως οι τροτσκιστές του εθνικοσοσιαλισμού.
Όπως συμβαίνει με όλα τα μεγάλα επαναστατικά κινήματα, συμπεριλαμβανομένου του κομμουνισμού, βρίσκουμε αφενός ένα μεγάλο μαζικό κόμμα με ομοιόμορφη βαρύτητα και από την άλλη, μια μυριάδα μικρών κύκλων που χαρακτηρίζονται από μια έντονη πνευματική ζωή, που άσκησαν μόνο μια αδύναμη επιρροή στις μάζες και που, από τη σκοπιά του σχηματισμού κομμάτων, πέτυχαν το πολύ να προκαλέσουν οριακές διασπάσεις μέσα στο μεγάλο κόμμα.
Αυτά αφιερώθηκαν πάνω απ' όλα στην οργάνωση εκρηκτικών αιρέσεων και μικρών πολύ ασυνεπών ελίτ ομάδων. Όταν το μεγάλο κόμμα αποτυγχάνει, τότε χτυπά η ώρα των τροτσκιστικών αιρέσεων"
Armin Mohler - Η Συντηρητική Επανάσταση στη Γερμανία
"Όσοι επιθυμούν να συμμετάσχουν σε αυτόν τον αγώνα πρέπει να γνωρίζουν εκ των προτέρων ότι θα πρέπει να υποφέρουν. Μετά τον πόνο έρχεται πάντα η νίκη.
Αυτοί που ξέρουν να υποφέρουν ξέρουν να κατακτούν. Για το λόγο αυτό, εμείς, οι λεγεωνάριοι, θα δεχτούμε τα βάσανα με χαρά. Κάθε στιγμή πόνου είναι ένα βήμα προς τη σωτηρία και τη νίκη.
Μια στιγμή πόνου δεν θα αποθαρρύνει τον λεγεωνάριο, θα τον κάνει πιο δυνατό και θα σκληρύνει την ψυχή του.
Εκείνοι που υπέφεραν και θα συνεχίσουν να υποφέρουν θα είναι οι αληθινοί ήρωες της λεγεωνάριας μάχης. Η ευλογία της πατρίδας θα απλωθεί πάνω από αυτούς και τις οικογένειες τους"
Corneliu Zelea Codreanu
"Εγκαταλείψαμε αμφιθέατρα, τις αίθουσες διαλέξεων, σχολικές τάξεις και πάγκους εργοστασίων και μετά από εκπαίδευση λίγων εβδομάδων, γίναμε όλοι ένα μεγάλο και ενθουσιώδες σώμα.
Μεγαλώσαμε σε μια εποχή ασφάλειας αλλά λαχταρούσαμε τον κίνδυνο και το απροσδόκητο.
Ο πόλεμος μας είχε συνεπάρει. Πορευτήκαμε σε μία βροχή από λουλούδια μεθυσμένοι από τριαντάφυλλα και αίμα. Τότε, μας μάγεψε ο πόλεμος όπως το μεθύσι. Ο πόλεμος ήταν το όνειρό μας για μεγαλείο, δύναμη και δόξα.
Μας φάνηκε ως μια πράξη ανδροπρέπειας, μία μάχη σε λιβάδια εμποτισμένα με αίμα. Δεν υπήρχε πιο όμορφος Θάνατος στον κόσμο …
Ω! αρκεί μονάχα να μην παραμείνουμε στο σπίτι, φθάνει μόνο να μπορέσουμε να συμμετέχουμε"
Τα τελευταία αντίτυπα του εμβληματικού έργου του Ernst Junger κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Zentropa ...
Τα εξώφυλλα των αυτόνομων περιοδικών που μοιράστηκαν από τα μέλη της συντακτικής μας ομάδας σε εκατοντάδες συντρόφους και συντρόφισσες μετά το πέρας της συναυλίας.
Στο παρελθόν εκατοντάδες αντίτυπα έχουν μοιραστεί σε αυτόνομες εκδηλώσεις στην Ελλάδα προκαλώντας το ενδιαφέρον.
Στο πρώτο και δεύτερο μέρος της συνέντευξης στα δύο αυτά περιοδικά, ο αντάρτης πόλης Λευτέρης Παπαδόπουλος της ΕΟΚΑ Β' και στενός συνεργάτης του Στρατηγού Γεωργίου Γρίβα, αποκαλύπτει στον Νίκο Θεοδώρου:
Τα άγνωστα παρασκήνια σχετικά με το Κυπριακό ζήτημα και τον ρόλο των Απριλιανών, οι οποίοι υπήρξαν εχθροί των συναγωνιστών μας και κάποιοι ακροδεξιοί σήμερα κερδίζουν χρήματα από την προβολή των αρχείων τους.
Ουδείς έχει τολμήσει να την αναδημοσιεύσει την άγνωστη αυτή συνέντευξη οπουδήποτε για λόγους μικρό πολιτικών συμφερόντων.
Επικοινωνήστε μαζί μας αν θέλετε να λάβετε τα δύο περιοδικά σε ολόκληρη την Ελλάδα.
Αντισταθείτε στα ψέματα της αστικής αντιφασιστικής ακροδεξιάς!
"Δεν υπάρχει για μένα επιστροφή, μα αιώνια θα είναι η δόξα"
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
