Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΥΤΟΝΟΜΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΥΤΟΝΟΜΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

"...Θα προτιμούσαμε να είμαστε εμπρηστές παρά επιμελητές μουσείων. Ο νέος εθνικιστής δεν περιμένει τίποτα από τα κοινοβούλια. Περιμένει τα πάντα από τους δρόμους και τα εργοστάσια..." — Ernst Jünger, Arminius (1926)

 





Ο Εθνικός Κοινωνισμός δεν μπορεί να είναι μουσειακό αντικείμενο.

Σε πολλές συζητήσεις μεταξύ Συναγωνιστών ακούω συχνά πυκνά την άποψη ότι άλλο κομμάτι πρέπει να είναι το πολιτικό κόμμα και άλλο ο ακτιβισμός.

Πρόκειται για μια αντίληψη που, κατά τη γνώμη μου, δημιουργεί σοβαρό ρήγμα στα θεμέλια της όποιας εθνικοκοινωνικής επαναστατικής προσπάθειας θα μπορούσε να επικρατήσει στην πολιτική ζωή της Πατρίδος μας.

Γιατί ο ΕθνικοΚοινωνισμός δεν δύναται να αναπτυχθεί, να ανδρωθεί και εν τέλει να επικρατήσει, όταν στερείται τις βασικές αρχές του κάθε κινήματος.

Αντιλαμβάνομαι ότι πολλοί θεωρούν ότι οι πολιτικές διώξεις που υπέστη η Χρυσή Αυγή θα πρέπει να μας οδηγήσουν σε μία πιο αστική/κομματική προσέγγιση του πολιτικού αγώνα.

Μπορεί όμως μια πολιτική ιδέα να διατηρεί τη ζωντάνια της όταν περιορίζεται σε γραφεία, συνεδριάσεις, ανακοινώσεις και θεωρητικές συζητήσεις; 

Και θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι.

Προσωπικά όταν μιλάμε για πολιτική Ιδέα, αναφέρομαι στον Εθνικό Κοινωνισμό και μόνο.

Στη δική μου κοσμοθεωρία ο Εθνικός Κοινωνισμός είναι η μοναδική Ιδέα διότι είναι δημιούργημα που απορρέει από το δημιούργημα του Δημιουργού. Είναι η απόλυτη έκφραση του κατά Φύσιν και όχι του παρά Φύσιν που εκφράζουν οι αντί ιδέες του παγκόσμιου πολιτικού κατεστημένου.

Ως εκ τούτου οι εκφραστές της Ιδέας δεν μπορεί να "γεννιούνται" σε κομματικούς σωλήνες. Ούτε φυσικά να δημιουργούνται συνεκτικοί δεσμοί στους Άνδρες της Ιδέας μέσω του ...διαδικτύου.

Ο Εθνικός Κοινωνισμός απαιτεί πολιτικούς ακτιβιστές που θα υπηρετούν την Ιδέα θέτοντας τον εαυτό τους στην διάθεση ενός πειθαρχημένου και ομοιογενές οργανισμού, δίνοντας καθημερινά τον αγώνα -είτε σε προσωπικό είτε σε ομαδικό επίπεδο- εκεί που χτυπάει η καρδιά του Ελληνικού Λαού.

Στις πλατείες, στις γειτονιές, στους χώρους εργασίας και παντού όπου χρειαστεί, πρέπει να καταστήσουμε γνωστό σε φίλους και εχθρούς, ότι όχι μόνο είμαστε ακόμα ζωντανοί αλλά είμαστε και διαθετιμένοι να συγκρουστούμε και να τσακίσουμε κάθε πολιτικό αδιέξοδο που φτωχοποιεί και σκοτώνει τον Λαό μας!

Γιατί δεν γίνεται να μιλάμε για την κοινωνία και να μην έχουμε βιώσει την αγωνία και τα προβλήματα της, όπως κάνει το κόμμα της Εκάλης το ΚΚΕ. Δεν γίνεται να συζητάμε για την εργασία χωρίς να γνωρίζουμε τι σημαίνει για τον για τον  Έλληνα εργαζόμενο να πεθαίνει στην δουλειά και να αμείβεται με ψίχουλα.

Πως θα μιλήσουμε για τον αγρότη χωρίς να γνωρίζουμε τις δυσκολίες του;

Πως θα εκφράσουμε την νέα γενιά, εάν δεν αγωνιστούμε δίπλα της;

Πως θα προστατέψουμε τους Ακρίτες μας, εάν σαν οντότητες θεωρούμε ότι τα σύνορα της Πατρίδος μας είναι...στον Ωρωπό;

Δεν φτάνει κάποιος να αγαπά την ιστορία και τον πολιτισμό του και τα σπουδαία επιτεύγματα του παρελθόντος. Δεν γίνεται να καταστήσουμε την Ιδέα μια νεκρή μουσειακού εκθέματος τύπου, γατί το σύστημα φυλάκισε και σκότωσε αθώους Συναγωνιστές. 

Αυτά θα πρέπει να μας χαλυβδώνουν και όχι να μας κάνουν "λογικούς"  όπως μας θέλουν οι παρανοϊκοί που μας κυβερνούν.

Ο ΕθνικοΚοινωνισμός δεν είναι για όλους. Είναι για τους πραγματικά antisystem. 

Όποιος θέλει αστικού τύπου κόμματα να πάει στον Βελόπουλο και στην Λατινοπούλου.

Όποιος θέλει να σέβεται τον εαυτό του να αναλάβει και την ευθύνη. Γιατί η ευθύνη γεννάει την δράση και δράση αναδεικνύει τους Αγωνιστές.

ΌΣΟΙ ΖΩΝΤΑΝΟΙ.

Ανδρέας Γενιάς Αρχηγός του ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ

Γιώργο και Μάνο, Ακούστε Εκεί Ψηλά! (γράφει ο Γιώργος Μάστορας) Μαχητική συγκέντρωση 1/11/26🗓️ Ώρα 18:00🕕 Λεωφόρος Ηρακλείου 420📍














γράφει ο Γιώργος Μάστορας

Οι Άνθρωποι εκείνοι που κατά την διάρκεια της ζωής τους διήλθαν "δια πυρός και σιδήρου" τα όρια της σύμβασης και του εφικτού, που  παρέκαμψαν με τις πράξεις τους τα στεγανά του Χρόνου, έχουν κατορθώσει να συντρίψουν την πύλη του Άδη, το βασίλειο της λησμονιάς, να νικήσουν επί της ουσίας τον θάνατο και την ανατριχιαστική - αποπνικτική σκιά του. 

Μέσα από τον Βίο τους, αψήφησαν τον θάνατο, έγιναν Σύμβολα και κατάκτησαν την Αθανασία της Υστεροφημίας μέσα από την θριαμβική ανάληψη στην μνήμη, την καρδιά και τον νου όλων εκείνων, που όχι μόνο δεν θα τους ξεχάσουν ποτέ, αλλά θα τρέφονται από αυτήν ακριβώς την άσβεστη μνήμη που δημιούργησε η συμπεριφορά τους.

Ο Γιώργος Φουντούλης και ο Μανώλης Καπελώνης ανήκουν ακριβώς στην κατηγορία των Αξέχαστων Ανθρώπων που περιγράφηκαν στην προηγούμενη παράγραφο. 

Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η Μνήμη τους και η Τιμή σε αυτήν αποτελεί "καταραμένη" ανάγνωση και έννοια γι' αυτούς που ελέγχουν τις τύχες του Έθνους μας εδώ και πολλές δεκαετίες. Γι' αυτό και δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να υπάρξει η παραμικρή αναφορά στα ονόματά τους, στον μαρτυρικό θάνατο τους, στην θυσία τους, στις αποτρόπαιες συνθήκες δολοφονίας τους. 

Η ιδιότητα τους ως Έλληνες Εθνικιστές καθιστά απαγορευτική κάθε είδους θετική πληροφόρηση γι' αυτούς, από εκείνους που έχουν κάθε λόγο να μετατρέψουν την κοινωνία μας σε έναν χώρο λωτοφάγων και λοβοτομημένων. 

Επομένως, η Τιμή στην Μνήμη τους, η Τιμή στην Μνήμη των Νεκρών Αδελφών μας, αποτελεί Χρέος και Καθήκον για εκείνους που εξακολουθούν να έχουν την Μακρύτερη Μνήμη, που θα κάνουν το παν για να μη ξεχαστούν ΠΟΤΕ όχι μόνο τα ονόματά τους, αλλά και όσα δια μέσω του Βίου τους εξέφρασαν μέχρι το τραγικό τέλος.

Τιμώντας έμπρακτα και δια παντός τον Γιώργο και τον Μάνο ενθυμούμαστε, για μια ακόμη φορά, ότι η εξοικείωση με το αναπόφευκτο και - πάνω από όλα - η αδάμαστη θέλησή μας να αποδείξουμε ότι μπορούμε και θέλουμε να Ζήσουμε ενεργητικά και ευεργετικά πριν τον θάνατο είναι η μεγάλη κληρονομιά που αφήνουν σε όλους μας η επίγνωση της ύπαρξης και η αποδοχή του γεγονότος ότι το είδος, το ύφος και το ήθος της τελείας του τέλους είναι που προσδιορίζει την πραγματική αξία και ουσία ενός κειμένου και την ανάγκη για μια Νέα (Μεγαλειώδη) Αρχή!

Το γρανάζι του καπιταλισμού λιπαίνεται με το αίμα των εργατών: Η αυτόνομη τριτοθεσίτικη συλλογικότητα «Αιώνια Ευρώπη» και η «4Ε» για το νέο έγκλημα των αφεντικών





Άλλοι δύο εργάτες νεκροί στα διυλιστήρια της Motor Oil ενώ έβγαζαν το ψωμί τους, οι οποίοι προστίθενται στη λίστα των 108 θανάτων στους χώρους εργασίας μέχρι στιγμής για το 2026, και χωρίς να υπολογίζονται οι εκατοντάδες σοβαρά τραυματίες, που σε πολλές περιπτώσεις αποκρύπτονται από τις στατιστικές. 

Αυτές είναι οι συνέπειες ενός αρπακτικού συστήματος όπου το οικονομικό όφελος και το αλόγιστο κέρδος προηγούνται των δικαιωμάτων και τις αξιοπρέπειας των εργαζομένων. Το γρανάζι του καπιταλισμού λιπαίνεται με το αίμα των εργατών.

Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΘΕΜΕΛΙΟ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΑΙΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ

Ώρα 18:00🕕 Λεωφόρος Ηρακλείου 420📍 Για άλλη μία χρονιά καλούμε όλους τους συναγωνιστές σε μαχητική εθνικιστική συγκέντρωση τιμής και μνήμης. Η καρδιά του ελληνικού εθνικισμού χτυπάει στο Νέο Ηράκλειο! Γιώργος και Μάνος ζουν και μάχονται! 🇬🇷🏴

 




Η αυτόνομη τριτοθεσίτικη συλλογικότητα «Αιώνια Ευρώπη» για την αφήγηση δαιμονοποίησης του εθνικισμού.

 


Άλλη μια φορά βλέπουμε την υποκρισία των αντιφασιστών, που μιλούν για κρεμάλες στα συνθήματa τους, και στη συνέχεια σπεύδουν να συνεργαστούν με μπάτσους και ΜΜΕ για να οικοδομήσουν την αφήγηση δαιμονοποίησης του εθνικισμού.

Βλέπουμε πώς τα ΜΜΕ κλείνουν τα μάτια μπροστά στους ξυλοδαρμούς, τα μαχαιρώματα, και τις εμπρηστικές επιθέσεις εναντίον των εθνικιστών, αλλά λίγο μετά το περιστατικό στην Ελευσίνα όλα τα μέσα είχαν ήδη δημιουργήσει κοινωνικό συναγερμό με δραματικούς τίτλους. 

Δεν περιμέναμε τίποτα άλλο! Μιλάμε για έναν «πολιτικό χώρο» αντικοινωνικών και διαταραγμένων που παρουσιάζεται ως θύμα την ίδια στιγμή που ασκεί μια δειλή και συστηματική βία, πάντα σε μεγάλη αριθμητική υπεροχή και οπλισμένοι, όχι μόνο εναντίον εθνικιστών αλλά εναντίον οποιουδήποτε τους ενοχλεί, ακόμα και αν είναι αριστεροί ή άλλοι αναρχικοί. 

Και όταν τους επιστρέφουν μια δόση βίας ως απάντηση στις δειλές επιθέσεις τους, το ελάχιστο που αξίζουν, ξεκινά το τσίρκο των κλαυθμών, τις ρουφιανιάς και των καταγγελιών χέρι-χέρι με τα ΜΜΕ και τους μπάτσους, αποδεικνύοντας άλλη μια φορά ότι δεν είναι τίποτα περισσότερο από τους χρήσιμους ηλίθιους του συστήματος.

Η αυτόνομη τριτοθεσίτικη συλλογικότητα «Αιώνια Ευρώπη» για την αφήγηση δαιμονοποίησης του εθνικισμού.