Your Real Enemies Were Never in Iran | New LEGO Video from AI IRAN

 

Το αίμα των παιδιών του Ιράν θα πνίξει τους παιδεραστές Ταλμουδιστές δολοφόνους και τους συνεργάτες τους

 

Ιράν: Η Πορεία από τον Σάχη στον Χομεϊνί

 

Trump says next target is Iran’s Pickaxe Mountain after Israeli intel, Marandi responds

 

Οι Ιρανοί αποχαιρετούν τον Ανώτατο Ηγέτη του έθνους που ενίσχυσε τον ΑΞΟΝΑ της Αντίστασης και ταπείνωσε ΗΠΑ και Ισραήλ!

Οι Ισπανοί τριτοθεσίτες χαίρονται για τη νίκη του Ιράν και εκφράζουν την αλληλεγγύη τους σε όλο τον "Άξονα της Αντίστασης" στην Παλαιστίνη, τον Λίβανο, την Υεμένη, τη Συρία και το Ιράκ.

 

Βιβλίο για τον Γασέμ Σολεϊμανί, η πιο χαρισματική στρατιωτική προσωπικότητα στη σύγχρονη ιστορία του Ιράν/ (Θα το βρείτε επί παραγγελία σε όλα τα βιβλιοπωλεία και στις εκδόσεις Ταξιδευτής, Βαλτετσίου 10, 2103638616, info@taxideftis.gr) Ο Σολεϊμανί δολοφονήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2020 από αμερικανική επίθεση με drone έξω από το αεροδρόμιο της Βαγδάτης κατόπιν εντολής του Τραμπ. Ο Ιρανός υποστράτηγος είχε παίξει καταλυτικό ρόλο στην εκρίζωση του Ισλαμικού Κράτους από το Ιράκ. Επίσης, έσωσε με φυσική παρουσία το Ερμπίλ όταν το Ισλαμικό Κράτος το απειλούσε, όπως αναγνώρισε κι ο ίδιος ο Μασούντ Μπαρζανί. Στη, δε, Συρία, εξόπλισε τους αλαουίτες και τους χριστιανούς, και τους προστάτευσε. Επιπλέον, όσο ζούσε, κατατρόπωσε, μεταξύ άλλων, την Αλ Κάιντα της Συρίας του αλ-Σαράα. Λίγα χρόνια αργότερα, ο Τραμπ στήριξε την κατάληψη της εξουσίας στη Δαμασκό από τον σαλαφιστή Σαράα, αφήνοντας τους χριστιανούς κι αλαουίτες έκθετους σε πογκρόμ.

 

ΙΡΑΝ:Τι πραγματικά συμβαίνει στο πεδίο και οι ισραηλινές υποκλοπές Αρχηγών στην Ελλάδα- Π.Κατσαούνης

 

Iran’s secret army: What is the IRGC?

 

Δια χειρός Βασίλη εκ Ξυπετής (VI)

 

Ραγδαία κλιμάκωση του μεγάλου πολέμου που εξελίσσεται, όσα γίνονται στο Ιράν»- Δημήτρης Πατέλης

 

Lashkar e Ishq ♪ Hussain Taheri (UR/EN Subtitles)

 

ΑΝΤΊΔΟΤΟ::υπέρ του Ιράν από aπό το 1989 ...

 

Η Συντηρητική Επανάσταση του Ιράν: Τα παραδείγματα των Djalal Al - Ahmad, Ali Shariati και Ahmad Fardid (https://mavreslegeones.blogspot.com/)

 

Ποιες ήταν οι πνευματικές πηγές που ενέπνευσαν την επανάσταση του Χομεϊνί στο Ιράν το 1979; 

Ενώ το Ισλάμ ήταν η κινητήρια δύναμη, άλλα ρεύματα και ιδέες έπαιξαν επίσης καθοριστικό ρόλο. Θα αναλύσουμε μια συγκεκριμένη πτυχή αυτών των επιρροών: τους δεσμούς μεταξύ της Γερμανικής Συντηρητικής Επανάστασης και των διανοουμένων που ενέπνευσαν την ιρανική επανάσταση.

Μια ιρανική συντηρητική επανάσταση;

Υπάρχουν κοινά στοιχεία που συνδέουν το γερμανικό πολιτιστικό πλαίσιο της δεκαετίας του 1920 με εκείνο του Ιράν στις δεκαετίες του 1960 και του 1970. Πρόκειται για ένα θέμα που σπάνια διερευνάται, ωστόσο η εις βάθος εξέτασή του είναι απαραίτητη για την καλύτερη κατανόηση της ιρανικής ιστορίας και της γέννησης της Ισλαμικής Δημοκρατίας. 

Το σημείο που θέλουμε να θίξουμε εδώ αφορά τους διανοούμενους που ενέπνευσαν την επανάσταση του Χομεϊνί το 1979 και οι οποίοι επηρεάστηκαν εν μέρει από στοχαστές που συνδέονταν με τη «Γερμανική Συντηρητική Επανάσταση», έναν όρο που επινόησε ο Armin Mohler στο διάσημο δοκίμιό που έγραψε το 1950, «Η Συντηρητική Επανάσταση στη Γερμανία 1918-1931». 

Ο Djalal Al - Ahmad είχε διαβάσει (και μεταφράσει υπό εξαιρετικές συνθήκες) το «Πέρασμα στο Δάσος» του Ερνστ Γιούνγκερ, ενώ Ahmad Fardid και ο Ali Shariati επηρεάστηκαν βαθιά από τον Μάρτιν Χάιντεγκερ. Και οι τρεις είχαν διαβάσει τον Όσβαλντ Σπένγκλερ, και ο Shariati τον παρέθετε τακτικά στα γραπτά του.

Ομολογουμένως, οι Δυτικοί συγγραφείς αναφοράς για τον Djalal Al Ahmad και τον Ali Shariati ήταν οι Καρλ Μαρξ, Αλμπέρ Καμύ και Φραντς Φανόν - συγγραφείς που δεν μοιράζονται τίποτα με τους Ερνστ Γιούνγκερ, Μόλερ βαν ντεν Μπρουκ, Όσβαλντ Σπένγκλερ και Ερνστ Καντάροβιτς. 

Γι' αυτό θα ήταν υπερβολικό να ισχυριστούμε ότι υπάρχει άμεση και απαραίτητη σύνδεση μεταξύ της Γερμανικής Συντηρητικής Επανάστασης και της Ιρανικής Επανάστασης. Παρ' όλα αυτά, αυτά τα δύο σημαντικά γεγονότα της ιστορίας του 20ού αιώνα έχουν κοινά σημεία. Οι αντίστοιχοι στοχαστές αντιμετώπισαν, συνολικά, αρκετά παρόμοια προβλήματα, αν και σε πολύ διαφορετικά πλαίσια

για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο εδώ ...

Νίκη στα όπλα της Ιρανικής αντίστασης ΙΙ: το καθεστώς της Τεχεράνης στην εμπροσθοφυλακή για την λευτεριά της Παλαιστίνης!

 

γράφει ο Wolverine

Η νέα προσπάθεια αποσταθεροποίησης του Ιράν που ξεκίνησε με νόμιμες διαμαρτυρίες εμπόρων και πολιτών ενάντια στην επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης, λόγω της απαξίωσης του νομίσματος, με αποτέλεσμα τον καλπασμό του πληθωρισμού και κάποιες κυβερνητικές επιλογές, μάλλον έχει φτάσει στο αποκορύφωμα τις τελευταίες ημέρες, οι αρχές της Ισλαμικής Πολιτείας προχωρούν στον περιορισμό των ενεργειών των τρομοκρατικών συμμοριών, εμπνευσμένων και χρηματοδοτούμενων από τις ΗΠΑ και την Μοσάντ.

Το κύμα ψεμάτων και παραπληροφόρησης έχει εισχωρήσει ξανά στα social media, μια απίστευτη φάρσα και εντελώς φτιαγμένη είδηση, όπου παρουσιάζεται ο μισητός Παχλεβί ως πιθανή λύση για μια φανταστική μετάβαση που θα έπρεπε να επιβληθεί από τις πέμπτες φάλαγγες της Μοσάντ και των ΗΠΑ που στην πραγματικότητα αυτοανακηρύχθηκαν «στο πλευρό του Ιρανικού λαού», τον ίδιο που βομβάρδισαν πριν 6 μήνες, σκοτώνοντας 1000 ανθρώπους και τραυματίζοντας χιλιάδες.

Ο Abu Obeida υπήρξε επί σειρά ετών ο επίσημος εκπρόσωπος τύπου της Παλαιστινιακής αντίστασης. 

Ο εμπρηστικός επαναστατικός του λόγος τον κατέστησε στόχο των Σιωνιστικών Δυνάμεων Κατοχής. 

Κοινωνικές εκδηλώσεις και αθλητικές δραστηριότητες διακόπτονταν όταν μετέδιδε έκτακτα ανακοινωθέντα. 

Η εικόνα του με την παραδοσιακή ερυθρόλευκη μαντήλα κοσμεί τους τοίχους των πόλεων και των χωριών της Παλαιστίνης. 

Αναφορές για τον θάνατο του εμφανίστηκαν σε σελίδες της ελληνικής άκρας αριστεράς. 

Αυτό όμως που απέκρυψαν πολλοί «αλληλέγγυοι» ... ήταν οι δηλώσεις του για το επαναστατικό καθεστώς της Τεχεράνης: 

«εκφράζω τον σεβασμό μου στο Ιράν για την συνεχή ενίσχυση της αντίστασης σε αυτή την ιστορική μάχη» ενώ παλαιότερα είπε «καταδικάζω τις δειλές σιωνιστικές επιθέσεις και εκφράζω τα συλλυπητήρια μου για τον θάνατο των Ιρανών ηγετών». 

Ωστόσο, θέλουμε να θυμόμαστε μια πτυχή που πολλοί, πάρα πολλοί τείνουν να κρύβουν ή να υποτιμούν: την εγγύτητα της Ισλαμικής Πολιτείας με τον Παλαιστινιακό σκοπό, ιδανική, πνευματική αλλά και συγκεκριμένη και ενεργή εγγύτητα, μια διαρκή στήριξη που το Ιράν πλήρωσε αδρά, καθιστώντας το κύριο εχθρό του Ισραήλ και της Αμερικάνικης υποστήριξης.

Το 1979, μετά τη νίκη της Επανάστασης, το επιτελείο της Ισραηλινής πρεσβείας εγκατέλειψε τη χώρα και τα κλειδιά της πρεσβείας παραδόθηκαν στον τότε ηγέτη της PLO τον Γιάσερ Αραφάτ. 

Αυτή η χειρονομία αποδεικνύει, μαζί με όλη την επακόλουθη ιστορία, ότι ο σύνδεσμος μεταξύ Ιράν και Παλαιστίνης ξεπερνά το θρησκευτικό στοιχείο και ενώνει αυτή την υποστήριξη προς τους καταπιεσμένους λαούς που είναι γραμμένο απευθείας στο Σύνταγμα της Ισλαμικής Πολιτείας. 

Πρέπει να σημειωθεί ότι η μοναρχική δυναστεία ήταν στρατηγικός σύμμαχος του Ισραήλ, με το οποίο εξακολουθεί να είναι συνδεδεμένη, καθώς αποτελεί οικονομικό και στρατηγικό δορυφόρο.

Από τότε η Ιρανική υποστήριξη δεν μειώθηκε ποτέ για την Παλαιστινιακή Αντίσταση, στην πραγματικότητα ο Διοικητής των Δυνάμεων Qods, Στρατηγός Soleimani έπαιξε θεμελιώδη ρόλο στην αναδημιουργία των συνθηκών για μια μεγάλη συμμαχία μεταξύ των δυνάμεων της Αντίστασης στη Γάζα, πληρώνοντας με τη ζωή του και αυτή την «ενοχή» στα μάτια των ΗΠΑ και του Ισραήλ.

Όποιος έχει την ευκαιρία να επισκεφθεί το Ιράν ξεκινώντας από το σπίτι του Αγιατολάχ Χομεϊνί, μια απλή και ταπεινή κατοικία όπου οι ισχυροί άνθρωποι της γης έγιναν δεκτοί από τον μεγάλο πολιτικό και πνευματικό οδηγό του επαναστατικού Ιράν, μια όμορφη φωτογραφία απεικονίζει τον Χομεϊνί δίπλα σε έναν άλλο μεγάλο πρωταγωνιστή του αγώνα του Παλαιστινιακού λαού, τον Αρχιεπίσκοπο Ιλαρίωνα Καπούτσι που αψήφησε τον Σιωνιστή κατακτητή από τον οποίο φυλακίστηκε, χωρίς ποτέ να χάσει την διάθεση του για υποστήριξη στην κατεχόμενη Παλαιστίνη.

Όποιος νιώθει στο πλευρό του Παλαιστινιακού λαού δεν μπορεί να αγνοήσει αυτά τα γεγονότα, που είναι γραμμένα στο βιβλίο της Ιστορίας. 

Απέναντι στα ψέματα της άκρας αριστεράς και της antifa, τις μυθοπλασίες των «εθνοσωτήρων» της αστικής ακροδεξιάς που δεν τολμούν να πουν λέξη για τα τεκταινόμενα, οι Αυτόνομοι συναγωνιστές θα συνεχίσουν να υπερασπίζονται τις αρχές και τις αξίες του τελευταίου οχυρού του νεοπλατωνισμού που ενισχύει και εμπνέει τον ΑΞΟΝΑ της αντίστασης!

Αποκλειστικό: Νίκη στα όπλα της Ιρανικής αντίστασης Ι - ανταπόκριση από την Τεχεράνη

 

Με δεδομένο το γεγονός ότι στο ελλαδικό προτεκτοράτο η κρατική τηλεόραση δείχνει επεισόδια από συναυλία του Lex ως «πλάνα ταραχών στην Τεχεράνη» είναι λογικό να αναζητήσουμε την αλήθεια σε μια ανταπόκριση από το Ιράν.

«Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης αγνόησαν έναν αυξανόμενο αριθμό βίντεο που δείχνουν τρομοκρατικές τακτικές που αναπτύχθηκαν σε όλο το Ιράν από διαδηλωτές που περιγράφονται όμως από τη Διεθνή Αμνηστία και το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ως ΑΙ. 

Πρόσφατα βίντεο που δημοσιεύθηκαν τόσο από Ιρανικά κρατικά μέσα ενημέρωσης όσο και αντικυβερνητικές δυνάμεις αποκαλύπτουν δημόσια λιντσαρίσματα άοπλων φρουρών, πυρπολήσεις τζαμιών, εμπρηστικές επιθέσεις σε δημοτικά κτίρια, αγορές και πυροσβεστικούς σταθμούς και όχλους ένοπλων που ανοίγουν πυρ στην καρδιά των Ιρανικών πόλεων.

Αντίθετα, τα δυτικά μέσα ενημέρωσης έχουν επικεντρωθεί σχεδόν αποκλειστικά στη βία που αποδίδεται στην Ιρανική κυβέρνηση. Με αυτόν τον τρόπο, βασίστηκαν κυρίως σε καταμέτρηση θανάτων που συνέταξαν ομάδες της Ιρανικής διασποράς που χρηματοδοτούνται από το Εθνικό Κληροδότημα για τη Δημοκρατία (NED και των οποίων το διοικητικό συμβούλιο είναι γεμάτα με αφοσιωμένους νεοσυντηρητικούς.

Η NED πήρε τα εύσημα για την προώθηση των διαδηλώσεων «Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία» που γέμισαν τις Ιρανικές πόλεις καθ' όλη τη διάρκεια του 2023 και οι οποίες επίσης παρουσίασαν φρικιαστικές πράξεις βίας που αγνοήθηκαν από τα δυτικά μέσα ενημέρωσης και τις ΜΚΟ για τα ανθρώπινα δικαιώματα. 

Η Ισραηλινή υπηρεσία κατασκοπείας και δολοφονίας γνωστή ως Μοσάντ εξέδωσε μήνυμα από τον επίσημο λογαριασμό της στα Φαρσί στο Twitter/X προτρέποντας τους Ιρανούς να κλιμακώσουν τις δραστηριότητες της «αλλαγής του καθεστώτος», δεσμευόμενη ότι θα τους υποστηρίξει επί τόπου.

«Βγείτε μαζί στους δρόμους. Ήρθε η ώρα», έδωσε οδηγίες η Μοσάντ στους Ιρανούς. «Είμαστε μαζί σας. Όχι μόνο από απόσταση και λεκτικά. Είμαστε μαζί σας στο πεδίο»

Οι διαδηλώσεις ξεκίνησαν στο Ιράν στις αρχές Ιανουαρίου 2026 όταν οι έμποροι βγήκαν στους δρόμους για να διαδηλώσουν ενάντια στην αύξηση των ποσοστών πληθωρισμού που πυροδοτήθηκαν από τις δυτικές κυρώσεις. Η κυβέρνηση του Ιράν απάντησε με ανεκτικότητα στις διαδηλώσεις του παζαριού, παρέχοντας τους αστυνομική προστασία. 

Ωστόσο, αυτές οι διαδηλώσεις γρήγορα διαλύθηκαν, καθώς μια άμορφη μάζα αντικυβερνητικών στοιχείων που δεν μιλούσαν Φαρσί άδραξε τη στιγμή για να ξεκινήσει μια βίαιη εξέγερση που ενθαρρύνεται από κυβερνήσεις από το Ισραήλ μέχρι τις ΗΠΑ και από τον αυτοαποκαλούμενο «Πρίγκιπα» Ρεζά Παχλαβί, ο οποίος έχει χαρακτηρίσει κυβερνητικούς εργαζόμενους και κρατικά μέσα ενημέρωσης ως «νόμιμους στόχους».

Στις 9 Ιανουαρίου η πόλη Mashhad έγινε το σημείο μερικών από τις πιο έντονες ταραχές, καθώς οι κατασκοπευτικές δυνάμεις έκαψαν πυροσβεστικούς σταθμούς, καίγοντας ζωντανούς πυροσβέστες και λαϊκές κατοικίες ενώ έβαλαν φωτιά σε λεωφορεία, επιτέθηκαν σε εργαζόμενους της πόλης, κατέστρεψαν σταθμούς του Μετρό και προκάλεσαν ζημιές πάνω από 18 εκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με τις τοπικές δημοτικές αρχές.

Melina Asadi

Την 8^η Ιανουαρίου στο Kermanshah αντικυβερνητικοί «διαδηλωτές» αφού περικύκλωσαν απλό κόσμο πυροβόλησαν και σκότωσαν την 3χρονη Melina Asadi ενώ ήταν στην αγκαλιά του πατέρα της και κατευθύνονταν σε φαρμακείο. 

Σύμφωνα με μαρτυρίες υπεύθυνος για την δολοφονία της μικρής είναι ο Erfan Soltani που σήμερα χιλιάδες προσεύχονται για να μην εκτελεστεί ως κοινός εγκληματίας. Ο ίδιος είχε συμμετάσχει σε προσπάθεια κατασκευής βομβών ενώ οι κατηγορίες για μια δίκη άνευ δικαιωμάτων αποδείχτηκαν φάρσα. Χιλιάδες διαδήλωσαν στην πόλη που ζούσε η οικογένεια του θύματος ενώ οι δηλώσεις των συγγενών προκάλεσαν οργή για το αποτρόπαιο έγκλημα. 

Η νοσηλεύτρια Marziyeh Nabavinia κάηκε ζωντανή σε νοσοκομείο ενώ προσπαθούσε να σώσει τους ασθενείς. Σε πόλεις από το Hamedan ως το Lorestan οι πράκτορες έχουν κινηματογραφήσει τους εαυτούς τους (!) να χτυπούν μέχρι θανάτου άοπλους φρουρούς ασφαλείας επειδή προσπάθησαν να εμποδίσουν τις καταστροφές τους.

Στην Τεχεράνη, εν τω μεταξύ, όχλοι επιτέθηκαν στο ιστορικό τζαμί Abazar, καίγοντας το εσωτερικό του, ενώ άλλοι διεξήγαγαν εμπρηστικές επιθέσεις και καίγοντας αντίγραφα του Κορανίου μέσα στο Μεγάλο Τζαμί της Sarableh και στο ιερό Muhammad ibn Musa al-Kadhim στο Κουζεστάν. Να σημειωθεί ότι στόχοι είναι και πάλι μουσειακές συλλογές ανεκτίμητης αξίας όπως συνέβη και στην εισβολή στο Ιράκ όπου καταστράφηκαν αρχαιολογικοί χώροι.

Στο Borujen, «αντικυβερνητικοί» φέρεται να έκαψαν μια ιστορική βιβλιοθήκη γεμάτη αρχαία κείμενα κατά τη διάρκεια μιας νύχτας λεηλασίας και καταστροφής.

Κανένα από αυτά τα περιστατικά δεν έχει προκαλέσει καμία αντίδραση από δυτικά μέσα ενημέρωσης ή κυβερνήσεις, ακόμη και όταν το Ιρανικό υπουργείο Εξωτερικών υποχρέωσε πρεσβευτές από Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία και Ιταλία να δουν πλάνα από τη βία που διεξάγεται από πρώτο χέρι από τους πράκτορες και τους συνεργάτες τους.

Σύμφωνα με την Ιρανική κυβέρνηση, πάνω από 100 αξιωματικοί ασφαλείας έχουν σκοτωθεί κατά τη διάρκεια των αναταραχών. Ωστόσο, ένα ζευγάρι Ιρανικών ΜΚΟ που εδρεύουν στην Ουάσιγκτον και χρηματοδοτούνται από την κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει θέσει τον αριθμό των νεκρών από την πλευρά της κυβέρνησης σε πολύ χαμηλότερο αριθμό. Αυτές οι ομάδες έχουν γίνει η πηγή για τα δυτικά μέσα ενημέρωσης για τις διαδηλώσεις.

Κατά την καταμέτρηση του απολογισμού των νεκρών στο Ιράν, οι έρευνες σε όλες τις ΗΠΑ και την Ευρώπη εξαρτώνται από δύο ΜΚΟ που εδρεύουν στην Ουάσιγκτον και χρηματοδοτούνται από το Εθνικό Κληροδότημα για τη Δημοκρατία της κυβέρνησης των ΗΠΑ: το Κέντρο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Abdorrahman Boroumand στο Ιράν και ακτιβιστές Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Μια δήλωση του 2021 από ακτιβιστές Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Ιράν αναφέρει ότι η ομάδα «επέκτεινε το δίκτυο της και αποφάσισε να αρχίσει να λαμβάνει οικονομική ενίσχυση από το Εθνικό Κληροδότημα για τη Δημοκρατία (NED), μη κυβερνητικό και μη κερδοσκοπικό οργανισμό με έδρα τις Ηνωμένες Πολιτείες» αφού κατηγορήθηκε από την κυβέρνηση του Ιράν για δεσμούς με τη CIA το 2010.

Το NED δημιουργήθηκε υπό το βλέμμα του διευθυντή της CIA της κυβέρνησης Reagan, William Casey, για να δώσει τη δυνατότητα στην κυβέρνηση να συνεχίσει να ανακατεύεται στο εξωτερικό παρά την ευρεία δυσπιστία στις υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ. Ένας από τους ιδρυτές του, ο Allen Weinstein, παραδέχτηκε περίφημα, «πολλά από αυτά που κάνουμε σήμερα έγιναν κρυφά πριν από 25 χρόνια από τη CIA».

Ενώ απέτυχαν να αναγνωρίσουν τη χρηματοδότηση της ΜΚΟ από τη NED, η The Washington Post και το ABC News ανέφεραν το Abdorrahman Boroumand Center σε περίοπτη θέση των Ιρανικών διαδηλώσεων. Στο διοικητικό συμβούλιο είναι ο Francis Fukuyama, ο ιδεολόγος που υπέγραψε το σχέδιο για την ιδρυτική επιστολή του Νέου Αμερικανικού Αιώνα, ίσως το σημαντικότερο μανιφέστο του σύγχρονου νεοσυντηρητισμού.

Με τον ακριβή αριθμό των απωλειών από τις διαδηλώσεις να είναι ακόμα δύσκολο να εξακριβωθεί, ένα ετερόκλητο πλήρωμα διαδικτυακών influencers έχει γεμίσει το κενό πληροφοριών με υπερβολικές, αμφίβολης προέλευσης ισχυρισμούς. 

Σε αυτούς τους προπαγανδιστές περιλαμβάνεται η διακεκριμένη Ταλμουδίστρια έμπιστη του Trump Laura Loomer, η οποία δήλωσε ότι «ο αριθμός των θανάτων των Ιρανών διαδηλωτών που σκοτώθηκαν από τις δυνάμεις των ισλαμικών καθεστώτων είναι πλέον πάνω από 6.000» αναφέροντας μια υποτιθέμενη «πηγή στην κοινότητα Intel».

Το Polymarket φούσκωσε επίσης τον αριθμό των νεκρών, υποστηρίζοντας χωρίς να προέρχεται ότι «πάνω από 10.000» άνθρωποι είχαν σκοτωθεί από «Ιρανικές Δυνάμεις με αυτόματα τυφέκια ενάντια σε διαδηλωτές» και δηλώνοντας ψευδώς ότι το Ιράν «έχασε σχεδόν κάθε έλεγχο» τριών από τις πέντε μεγαλύτερες πόλεις του.

Διαδίδοντας σαφώς διογκωμένους αριθμούς νεκρών, οι «ακτιβιστές» της αλλαγής καθεστώτος ωθούν τον περιβόητο αφελή πρόεδρο να εξαπολύσει άλλη μια στρατιωτική επίθεση στην Τεχεράνη.

Σε μια αξιολόγηση των διαδηλώσεων στις 7 Ιανουαρίου, το Stratfor χαρακτήρισε το χάος στους δρόμους του Ιράν ως μια δελεαστική ευκαιρία για πόλεμο, γράφοντας: «Αν και απίθανο να καταρρεύσει το καθεστώς, η συνεχιζόμενη αναταραχή θα μπορούσε να ανοίξει την πόρτα στο Ισραήλ ή στις Ηνωμένες Πολιτείες να διεξάγουν συγκαλυμμένες ή φανερές δραστηριότητες με στόχο περαιτέρω αποσταθεροποιώντας την Ιρανική κυβέρνηση, είτε έμμεσα ενθαρρύνοντας τις διαμαρτυρίες είτε άμεσα μέσω στρατιωτικής δράσης κατά των Ιρανών ηγετών».

Ωστόσο, ο εργολάβος της CIA αναγνώρισε ότι «τα ανανεωμένα στρατιωτικά χτυπήματα στο Ιράν πιθανότατα θα βάλουν τέλος στο τρέχον κίνημα διαμαρτυρίας οδηγώντας αντ' αυτού σε μια ευρύτερη επίδειξη Ιρανικού εθνικισμού και ενότητας, ένα μοτίβο που παρατηρήθηκε μετά τα πλήγματα των ΗΠΑ και του Ισραήλ το 2025».

Ο τελευταίος γύρος αντικυβερνητικών διαδηλώσεων του Ιράν έλαβε προβλέψιμα εγκάρδιες υποστηρίξεις από πλήθος δυτικών ηγετών, μεταξύ των οποίων ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ Νετανιάχου και ο Αμερικανός πρόεδρος Τραμπ.

Καθώς η σκόνη καθαρίζει, εκατομμύρια Ιρανοί πολίτες ξεχύνονται στους δρόμους των πόλεων από την Τεχεράνη μέχρι τη Μασχάντ για να εκφράσουν την αγανάκτηση τους για τις ταραχές, να καταγγείλουν τα ξένα στοιχεία που βοήθησαν να παρακινήσουν την αλλαγή του καθεστώτος και να διακηρύξουν την υποστήριξη τους προς την κυβέρνηση. 

Αλλά στις αίθουσες σύνταξης σε όλη τη Δύση, το να δίνεις φωνή σε αυτές τις μάζες Ιρανών διαδηλωτών φαίνεται να απαγορεύεται»

Τι πραγματικά συμβαίνει στο Ιράν;

Το νέο ίνδαλμα των φιλοσιωνιστών ακροδεξιών, των antifa και των φιλελεύθερων!

O Στρατηγός Σολεϊμανί διηγείται το χτύπημα της Χεζμπολάχ στην ισραηλινή φρεγάτα INS Hanit το 2006

 

Μετάφραση: Α.Π.

Το χτύπημα στην ισραηλινή φρεγάτα

"Υπάρχει ένα σημαντικό σημείο σχετικά με τον πόλεμο των 33 ημερών, και αυτό είναι ότι μερικές φορές ένα χτύπημα από τη Χεζμπολάχ είχε εκπληκτικό αντίκτυπο, ανάλογο με το χτύπημα που δόθηκε από τον Ιμάμη Αλί κατά τη μάχη της Τάφρου. Το χτύπημα για το οποίο είπε ο Προφήτης: "ένα χτύπημα του Αλί ισοδυναμεί με τις προσευχές όλων των αγγέλων και όλων των ανθρώπων. Γιατί; Γιατί έσωσε το Ισλάμ."

Η Χεζμπολάχ σχεδίαζε κάθε χτύπημα με τρόπο που, μερικές φορές, θα έδιωχνε αμέσως ολόκληρη την οντότητα του Σιωνιστικού καθεστώτος. Ένα παράδειγμα ήταν η θαλάσσια δύναμη του καθεστώτος. Γνωρίζετε ότι υπάρχει ένας δρόμος σύνδεσης για να φτάσουμε στο Νότο του Λιβάνου. Ο δρόμος αυτός εκτείνεται μέσα από τις όχθες της Μεσογείου, περνώντας από τη Σιδώνα και την Τύρο και τελικά οδηγεί στις πρώτες γραμμές του Νότου.

Κάθε φορά κατά τη διάρκεια ενός πολέμου, οι φρεγάτες του Σιωνιστικού καθεστώτος έμπαιναν στον ωκεανό και απέκλειαν αυτόν τον δρόμο από τη θάλασσα χρησιμοποιώντας ακριβές πυροβολικό. Κατά τη διάρκεια αυτού του πολέμου, το 2006, έκαναν το ίδιο την πρώτη εβδομάδα. Αυτό που ο εχθρός δεν είχε φανταστεί και η Χεζμπολάχ τον εξέπληξε με αυτό ήταν οι πύραυλοι εδάφους-θαλάσσης (αντιπλοϊκοί). Αυτοί οι πύραυλοι επρόκειτο να δοκιμαστούν για πρώτη φορά εκείνη την ημέρα. Παλαιότερα όλοι αυτοί οι πύραυλοι ήταν κρυμμένοι και δεν είχαν δοκιμαστεί στο παρελθόν.

Τα βλήματα ήταν όλα κρυμμένα. Ήταν μια δύσκολη επιχείρηση. Ο πύραυλος έπρεπε να βγει από ένα κρυφό καταφύγιο και να μεταφερθεί με ένα όχημα στο οποίο ήταν φορτωμένο σε ένα σημείο εκτόξευσης που ήταν ένα απλό ανοιχτό σημείο, ενώ 3 ή 4 ισραηλινές φρεγάτες περίμεναν μπροστά του. Αυτό σχεδιάστηκε να γίνει όταν ο Χασάν Νασράλα επρόκειτο να εκφωνήσει μια ομιλία. Διότι υπήρχαν φήμες ότι ο Νασράλα είχε τραυματιστεί και αυτό είχε ανησυχήσει το λιβανέζικο κοινό. Ο Νασράλα είχε κάνει συμφωνία με τον Imad (Mughniyeh) να εκφωνήσει μια ομιλία. Ο Νασράλα έπρεπε να μιλήσει.

Εκείνη την εβδομάδα, ο εχθρός είχε το πάνω χέρι, ενώ εμείς δεν είχαμε κάνει τίποτα σημαντικό εκτός από την απάντηση των πυραύλων. Αυτό έπρεπε να γίνει. Ο πύραυλος ήταν φορτωμένος στον εκτοξευτή του και ήταν έτοιμος να εκτοξευτεί πολλές φορές και κάθε φορά υπήρχε πρόβλημα με την εκτόξευση. Ο Νασράλα ήθελε να το ανακοινώσει αυτό στην ομιλία του ως μια κίνηση έκπληξης, ως μια σημαντική έκπληξη. Έδωσε την ομιλία του. Έπρεπε να ηχογραφηθεί για να μεταδοθεί αργότερα. Ακριβώς όπως καταγράφετε αυτό που λέω σε αυτό το δωμάτιο, και στη συνέχεια θα το επεξεργαστείτε ή θα επικοινωνήστε μαζί μου και θα διαγραφούν ορισμένα μέρη του αργότερα.

Ο Νασράλα μιλούσε σε ένα δωμάτιο και εμείς καθόμασταν σε ένα διπλανό δωμάτιο με τον Imad και έναν άλλο αδερφό. Η ομιλία του Νασράλα πλησίαζε στο τέλος της, αλλά το βλήμα δεν εκτοξευόταν. Η μάχη μαινόταν. Μόλις ο Νασράλα ήθελε να πει το τελευταίο Σαλάμ Αλέκουμ, όταν έφτασε σε αυτό το σημείο, ακριβώς πριν προφέρει αυτές τις λέξεις, ο πύραυλος εκτοξεύτηκε. Το βλήμα ήταν υπερηχητικό και χτύπησε αμέσως τη φρεγάτα. Ο Νασράλα είπε - και τον άκουσε όλος ο Λίβανος και όλη η οικουμένη εκείνη τη στιγμή - ότι "μπορείτε να δείτε τώρα μπροστά σας την ισραηλινή φρεγάτα να καίγεται."

Αυτή η φράση του Νασράλα συνέπεσε με το βλήμα που χτύπησε τον στόχο. Αν και αυτά τα πολεμικά πλοία διαθέτουν συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου και μπορούν να εκτρέψουν τους επερχόμενους πυραύλους ή μπορούν να τους χτυπήσουν με αντιπυραυλικά συστήματα, ο πύραυλος χτύπησε τον στόχο και τον έκοψε στη μέση.

Αυτό σήμανε την απαλλαγή από το ναυτικό του Σιωνιστικού καθεστώτος. Το ναυτικό αυτό δεν ξαναεφανίστηκε μέχρι το τέλος του πολέμου. Με έναν μόνο πύραυλο, όλο το ναυτικό του Σιωνιστικού καθεστώτος χτυπήθηκε άουτ. Αυτό φυσικά μπορεί να αναλυθεί και να συζητηθεί εκτενώς. Μια πτυχή του είναι η ικανότητα (ή η ανικανότητα) του Σιωνιστικού καθεστώτος. Δηλαδή, μπορεί να γίνει κατανοητό ότι ένα καθεστώς του οποίου το ναυτικό βγαίνει εκτός μάχης με έναν μόνο πύραυλο, όσες φρεγάτες κι αν έχει, την επόμενη φορά θα εξουδετερωνόταν πλήρως με δύο ή τρεις πυραύλους. 

Εκείνη τη φορά συνέβη σε εμβέλεια 100 χλμ. Την επόμενη φορά μπορεί να συμβεί με πύραυλο εμβέλειας 300 χλμ. Λοιπόν, αυτό μετατράπηκε σε θαύμα και μια μεγάλη νίκη. Οι άνθρωποι στον Νότιο Λίβανο, που είχαν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους ή βρίσκονταν υπό βομβαρδισμό εκείνη τη στιγμή, εξέφρασαν τη χαρά τους με κραυγές Αλλάχ ου Άκμπαρ. Αυτή ήταν μια ακόμα αιφνιδιαστική κίνηση της Χεζμπολάχ που άλλαξε την εξίσωση και το Σιωνιστικό καθεστώς απέτυχε να ανταποκριθεί έως ότου άρχισε να κινείται προς την κοιλάδα Khiam και τον ποταμό Litani όπου ηττήθηκε για άλλη μια φορά. 

Η 27η και η 28η μέρα ήταν δύσκολες μέρες. Ο Imad και εγώ χωριστήκαμε και πήγε ο καθένας μας σε διαφορετικά μέτωπα. Ο Νασράλα βρισκόταν σε διαφορετική τοποθεσία. Θα περνούσαμε από συγκεκριμένες διαδικασίες για να συναντηθούμε με τον Νασράλα. Θα συναντιόμασταν τα βράδια και ο Imad θα παρέδιδε λεπτομερείς αναφορές για τις συγκρούσεις.

Λίγη ώρα αργότερα ένα ισραηλινό ελικόπτερο χτυπήθηκε με πύραυλο και στη συνέχεια οι μαχητές της Χεζμπολάχ άρχισαν να χτυπούν τα τανκς. Η καταστροφή των αρμάτων σηματοδότησε την αρχή του τέλους για τη σιωνιστική επίθεση. Τότε ήταν που προέκυψε μια νέα εξίσωση και για πρώτη φορά αποκαλύφθηκαν οι πύραυλοι Kornet σε αυτόν τον πόλεμο και τα άρματα μάχης Abrams, συγγνώμη, τα άρματα μάχης Merkava χτυπήθηκαν για πρώτη φορά. Περίπου 7 τανκς Merkava καταστράφηκαν σε μια μέρα"

Οι αναμνήσεις ενός Ιρανού στρατηγού από τον πόλεμο στη Βοσνία

 

Αποσπάσματα συνέντευξης του Ιρανού υποστράτηγου των Φρουρών της Επανάστασης, Σαΐντ Γκασεμί, στις 13 Μαΐου 2019 (η αγγλική μετάφραση βρίσκεται στο Memri Tv)

του Α.Π.

Μετά το ψήφισμα 598 του ΟΗΕ [τερματισμός του πολέμου Ιράν-Ιράκ, τον Ιούλιο του 1988], οι δυνάμεις του ΟΗΕ ήρθαν στο ιρανικό έδαφος σαν ειρηνευτική αποστολή. Εμείς και τα παιδιά [από τους Φρουρούς της Επανάστασης] πήγαμε τότε στο ξενοδοχείο Azadi για να λειτουργήσουμε ως σύνδεσμοι με τους άνδρες του ΟΗΕ.

Είδα ότι οι άνδρες του ΟΗΕ φορούσαν στρατιωτικές στολές. Ήμουν έτοιμος να ανοίξω την πόρτα του ασανσέρ όταν είδα έναν Αμερικανό, ύψους 2,10, με δυτικά ρούχα: ένα δερμάτινο γιλέκο, παπούτσια με σπιρούνια και μια δερμάτινη ζώνη με πόρπη, έτσι... Το μόνο πράγμα που δεν είχε ήταν περίστροφο. Όταν άνοιξε η πόρτα του ασανσέρ, έπεσα πάνω στο στήθος του. Έπρεπε να κοιτάξω ψηλά για να δω το πρόσωπό του. Έφεραν στρατιώτες τέτοιου τύπου για να μας επιτηρούν - καουμπόικα ρούχα, αμερικανικό στυλ... Ότι βλέπετε στις ταινίες. Φορούσε ένα δυτικό καπέλο. Μου έδωσε ένα χαστούκι στην πλάτη και είπε: «Γεια σου, φίλε μου!».

Την επόμενη μέρα, είδα τους στρατιώτες του ΟΗΕ να πηγαίνουν στη διασταύρωση Park Vey, να παίρνουν κορίτσια από το Ιράν, να τα φέρνουν στο λόμπι του ξενοδοχείου και να τα πηγαίνουν στα δωμάτιά τους. Με συγχωρείτε, αλλά είμαστε φρουροί του στρατού του Ισλάμ! Πολεμήσαμε οχτώ χρόνια! Γιατί πολεμήσαμε; Για να μας εκπορνεύουν τα κορίτσια οι ξένοι; Την επόμενη μέρα, μας είπαν να τους πάμε στην πρώτη γραμμή κοντά στο Fakkeh, όπου βρισκόταν ακόμα το νεκρό σώμα ενός από τους πολεμιστές μας. Έπιναν αλκοόλ και πέταξαν τα μπουκάλια στο χαντάκι. Εκείνη τη στιγμή είπα: «Αυτό ήταν. Φεύγω. Αντίο σε όλους». 

Για αρκετά χρόνια μετά από αυτό, δεν εκφώνησα καμία ομιλία. Όλοι το γνωρίζουν αυτό. Διανοητικά, ήμουν ένα ερείπιο. Ακόμα και τώρα, όταν λέω την ιστορία, με βασανίζει. Το ίδιο ισχύει σήμερα. Αν οι πολιτικοί κυβερνώντες του Ιράν αποδεχτούν τη συμφωνία με τη Δύση για τα πυρηνικά, θα έρθουν – οι Γάλλοι, οι Ολλανδοί, οι Αμερικανοί με τη μορφή του ΟΗΕ – και θα κάνουν ότι έκαναν στην Ιαπωνία και την Οκινάβα – βιασμούς. Επίσημους βιασμούς. Έρχονται και παίρνουν [τα κορίτσια] μπροστά στα μάτια σου, και εσύ, ως φρουρός στο στρατό του Ισλάμ, θα κάθεσαι εκεί και θα βλέπεις την τιμή σου να λεηλατείται, και θα είσαι αυτός που φυλάει [τους βιαστές]. Είπα: «Αντίο σε όλους σας!»

Το 1993, λοιπόν, ο [τότε ανώτερος αξιωματούχος των Φρουρών της Επανάστασης] Hossein Allahkaram ήρθε στο σπίτι μου και μου είπε για τη Βοσνία.

Είπα: «Βοσνία;» και είπε: «Ναι». Καθώς έφευγε, η γυναίκα μου είπε: «Τι συμβαίνει; Ο πρεσβευτής του θανάτου ήρθε ξανά;» Είπα: «Όχι». Μου είπε: «Πού πας;». Απάντησα: «Θέλουμε να πάμε στη Βοσνία». Είπε: «Βοσνία;» Εκείνη την εποχή, γινόταν λόγος για σφαγή μουσουλμάνων [εκεί]. Είπα: «Μη φοβάσαι. Θα πάμε ως διπλωμάτες». Η γυναίκα μου ξέσπασε σε γέλια. Είπε: «Διπλωμάτης; Ο Σαΐντ Γκασεμί θέλει να γίνει διπλωμάτης;».

Στη Βοσνία, ο ρόλος μας ήταν συμβουλευτικός. Εκπαιδεύαμε μαχητές. Όχι μόνο ντόπιους μουσουλμάνους. Τρεις ανώτεροι στρατιωτικοί ήμασταν, που είχαμε τον βαθμό του υποστράτηγου, αυτοί που είχαμε πάει στη Βοσνία. Ο Ρεζά (Ναγκντί), ο Κασέμ (Σολεϊμανί) και εγώ. Και κάπου 5.000 προσωπικό, όλοι από τους Φρουρούς. Τώρα μπορώ να σας πω ποιος ήταν ο ρόλος μας. Όλοι γνωρίζουν τώρα. Πήγαμε ως μέλη της Ερυθράς Ημισελήνου για να παρέχουμε στρατιωτική εκπαίδευση στις δυνάμεις των μουτζαχεντίν. Έτσι, η Ερυθρά Ημισέληνος ήταν μια κάλυψη και λειτουργούσαμε ως στρατιωτικοί σύμβουλοι.

Δεδομένου ότι οι Αμερικανοί έχουν προ πολλού γράψει ήδη γι' αυτό στα βιβλία τους, δεν είναι πια μυστικό. Αρκετά βιβλία έχουν εκδοθεί μέχρι στιγμής. Αυτή η κυρία. Η «συμπατριώτισσά» μας. Η δημοσιογράφος που είχε έρθει εδώ και έκανε ανταποκρίσεις κατά τη διάρκεια των ταραχών του 2009, αυτή η Κριστιάν [Αμανπούρ]. Σε όλους τους πολιτικούς μας αρέσει να δίνουν συνέντευξη σε αυτήν. Στον κ. Αχμαντινετζάντ αρέσει να μιλάει μαζί της, και στον κ. Ρουχανί, για παράδειγμα... Είναι μάλλον σαν νονά για τους πολιτικούς μας. Μια από τους ανθρώπους που ήταν υπεύθυνοι για την αποκάλυψη αυτών των πληροφοριών [ότι δηλαδή εμείς χρησιμοποιούσαμε την Ερυθρά Ημισέληνο ως κάλυμμα για να μπαίνουμε στη Βοσνία] ήταν αυτή η άτιμη κατάσκοπος του CNN και του BBC, αυτή η Κριστιάν.

Η τελευταία φορά που ήρθε στο Ιράν ήταν κατά τη διάρκεια της αναταραχής του 2009. Η τελευταία της ανταπόκριση ήταν απευθείας από την Πλατεία της Επανάστασης (την κεντρική πλατεία της Τεχεράνης). Είπε: «Αυτό είναι το τέλος του δρόμου της επανάστασης» – δηλαδή, «αυτό το ρεπορτάζ που κάνω είναι ο τελευταίος σταθμός της επανάστασης». Ήθελε να περάσει το μήνυμα ότι η ισλαμική επανάσταση, που ξεκίνησε το 1979, τέλειωνε το 2009.

Η αλήθεια είναι ότι στη Βοσνία – στην καρδιά της Ευρώπης – συνέβησαν πράγματα που έγιναν αφορμή να γεννηθούν νέα ισλαμικά κινήματα. Η Αλ Κάιντα ήρθε τότε στη Βοσνία. Υπήρξε μια εποχή που ήμασταν στη Βοσνία και την Ερζεγοβίνη μαζί με μέλη της Αλ Κάιντα. Αντέγραψαν το στυλ μας, από τον κεφαλόδεσμο και τις σημαίες... Ονόμασαν τα συντάγματα τους με ισλαμικά ονόματα. Όταν έκαναν την επιχείρησή τους κατά των αμερικανικών συμφερόντων στην Ανατολική Αφρική το 1998, αν θυμάστε, ανέλαβαν την ευθύνη με την ονομασία «Ισλαμικός Στρατός για την Απελευθέρωση των Αγίων Τόπων», και μάλιστα με δύο τάγματα «Καάμπα και «Αλ Άκσα». Αυτά τα ονόματα δεν τα είχαν όταν πολεμούσαν τους Σοβιετικούς στο Αφγανιστάν. Αυτά ήταν ονόματα που δίναμε εμείς στις μεραρχίες μας στον πόλεμο Ιράν-Ιράκ, και στη Βοσνία τα έμαθαν αυτοί [η Αλ Κάιντα] και τα πήραν από εμάς.

Κάτι νέο συνέβη εκεί στη Βοσνία – η ίδρυση μουσουλμανικών διεθνών μονάδων. Αυτό που συμβαίνει τα τελευταία πέντε ή έξι χρόνια στη Συρία συνέβη τη δεκαετία του 1990 στη Βοσνία. Τούρκοι πιστοί στο καθεστώς και μαθητές του Ιμάμη Χομεϊνί ήρθαν από την Τουρκία. Ήρθαν και άλλοι μουτζαχεντίν από τη Γαλλία, τη Γερμανία και την Τυνησία. Ήταν ένα θαυμάσιο γεγονός. Ήταν οι Διεθνείς Ταξιαρχίες του μουσουλμανικού κόσμου – ήταν το όνειρο του Αγιατολάχ Χομεϊνί. Οι πρώτοι σπόροι της αντίστασης σχηματίστηκαν εκεί. Είχε στείλει μαχητές και η Χεζμπολάχ, με προσωπική ευθύνη του Νασράλα. Τι να πω γι' αυτόν τον άνθρωπο; Είναι ο πραγματικός σημαιοφόρος του επαναστατικού κινήματος του Ισλάμ και ο αληθινός γιος του Αγιατολάχ Χομεϊνί.

Τώρα, αν φτάσουμε να πούμε τι είναι και πώς δημιουργήθηκε το ISIS, η Χίλαρι Κλίντον είπε: «Εγώ το δημιούργησα. Είμαι η μητέρα των μελών του ISIS». Και μετά ο Τραμπ της απάντησε, λέγοντας: «Εσύ το δημιούργησες, τώρα πήγαινε να καθαρίσεις το χάος σου». Ο Νετανιάχου είπε στη Χίλαρι: «Ηλίθια, δεν είχαμε ποτέ Ιρανούς στα σύνορα μας! Τι είναι αυτό το ανεξέλεγκτο πράγμα που έχετε δημιουργήσει;» Η ήττα του ISIS ήταν μια μεγάλη νίκη του ισλαμικού Ιράν και του άξονα της αντίστασης εναντίον της ηγεσίας της αίρεσης. Διότι αυτοί δημιούργησαν το ISIS για να βάλουν φωτιά στα σύνορα του Ιράν, αλλά τελικά αυτό που έγινε ήταν να φτάσουμε εμείς - πολεμώντας το δημιούργημά τους - ως τα δικά τους σύνορα, ως το Γκολάν και τον Νότιο Λίβανο. 

Να πω εδώ ότι οι πολιτικοί καθόλου δεν βοήθησαν σε αυτή τη νίκη. Αυτοί το μόνο που κάνουν είναι να λιβανίζουν την ανόητη και αποτυχημένη συμφωνία με τους δυτικούς για τα πυρηνικά, αλλά δεν λένε τίποτα για τη μεγάλη νίκη του στρατού του Ισλάμ στην απελευθέρωση της Συρίας. Ο Ρουχανί δεν είναι ακόμα έτοιμος να ταξιδέψει στη Συρία, ούτε μία φορά - αλλά πάει σε χώρες ασήμαντες όπως η Ταϊλάνδη. Αυτοί όλοι λοιπόν οι πολιτικάντηδες αρέσκονται να φωτογραφίζονται δίπλα στον Κασέμ [Σολεϊμανί] όταν αυτός επιστρέφει στο Ιράν από τα πεδία των μαχών, γιατί ξέρουν ότι ο λαός αυτόν αγαπάει, και θέλουν να καρπωθούν κατιτίς από τις νίκες του, δεν είναι άξιοι όμως ούτε μια τρίχα του να ακουμπήσουν.

Πολεμώντας τους τζιχαντιστές σε Συρία και Ιράκ

 

γράφει ο Α.Π.

Μετά το ξέσπασμα του εμφυλίου πολέμου στη Συρία το 2011, έγινε προφανές ότι όλες οι σουνιτικές δυνάμεις της περιοχής, η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ, είχαν ταχθεί αναφανδόν στο πλευρό των αντιπάλων του Άσαντ και ότι η CIA, με την επιχείρηση Timber Sycamore - της οποίας ο εμπνευστής δεν ήταν άλλος από τον Ντέιβιντ Πετρέους - βαρύς οπλισμός έφτανε από όλες τις μεριές της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής στους σουνίτες τζιχαντιστές της Συρίας (ο σύμβουλος εθνικής ασφαλείας των ΗΠΑ, Τζέικ Σάλιβαν, σύμφωνα με τα Wikileaks έστειλε το 2013 email στη Χίλαρι Κλίντον λέγοντας ότι η Αλ Κάιντα είναι με το μέρος των ΗΠΑ στη Συρία), οι οποίοι προέλαυναν και έκαναν τις ημέρες του Άσαντ να μοιάζουν μετρημένες. 

Ο Σολεϊμανί, που έκανε τόσα για να μην χάσει το Ιράκ από τους Αμερικανούς, δεν ήταν διατεθειμένος να χάσει τη Συρία, και αντιλήφθηκε ότι, αφού οι σουνίτες μαχητές με τη βοήθεια Τούρκων, Σαουδαράβων και Αμερικανών είχαν μετατραπεί σε έναν διεθνή μισθοφορικό στρατό κατά του Άσαντ,  μόνο ένας άλλος διεθνής στρατός, ένας σιιτικός διεθνής στρατός από όλες τις μεριές της Μέσης Ανατολής θα ήταν ικανός να τους σταματήσει. Ο Σολεϊμανί διέταξε ορισμένες από τις ιρακινές σιιτικές πολιτοφυλακές να εισέλθουν στη Συρία για να υπερασπιστούν τον Άσαντ. Για τον ίδιο σκοπό, δημιούργησε επίσης πρόσθετες σιιτικές μαχητικές ομάδες. Αυτές περιελάμβαναν μια ομάδα Αφγανών που κατοικούσαν στο Ιράν, τη Μεραρχία Fatemiyoun και μια πακιστανική, την Ταξιαρχία Zainebiyoun. 

Τα ίδια τα ονόματα αυτών των ομάδων δείχνουν τις θρησκευτικές προθέσεις του Ιράν: για τους σιίτες μουσουλμάνους η Φατιμά, η κόρη του Προφήτη, κατέχει θέση συγκρίσιμη με εκείνη της Παναγίας για τους καθολικούς και τους ορθόδοξους χριστιανούς. ενώ η Ζαϊνάμπ, κόρη της Φατιμά, ήταν αδελφή του Χουσεΐν, του οποίου ο θάνατος στη μάχη της Καρμπάλα αποτέλεσε κομβική στιγμή στο σχίσμα σουνιτών-σιιτών. Οι δυνάμεις υπό τη διοίκηση του Σολεϊμανί έπαιξαν καθοριστικό ρόλο σε πολλές μεγάλες μάχες του συριακού πολέμου, συμπεριλαμβανομένης της ανακατάληψης του Κουσέιρ. Πιστός στο δόγμα, ο Σολεϊμανί προσπάθησε να συνδυάσει  και εδώ την κρατική και την επαναστατική εξουσία όσο το δυνατόν πιο στενά. Το προσωπικό στο μυστικό αρχηγείο του στη Δαμασκό φέρεται να περιλάμβανε Λιβανέζους και Ιρακινούς οπλαρχηγούς πολιτοφυλακών που εργάζονται μαζί με στρατηγούς τόσο από το Ιράν όσο και από τη Συρία.

Το Ιράν είχε αρκετούς ξεκάθαρους λόγους να υποστηρίξει τον Άσαντ, πέρα από την ανταπόδοση της βοήθειας που είχε παράσχει ο πατέρας του, Χαφέζ, στην Τεχεράνη κατά τη διάρκεια του πολέμου Ιράν-Ιράκ, όταν είχε κλείσει έναν σημαντικό αγωγό που μετέφερε εξαγωγές πετρελαίου από το Ιράκ. Πρώτον, υπάρχει ο θρησκευτικός δεσμός μεταξύ των Αλαουιτών και των Σιιτών. Το Ιράν, το πιο ισχυρό σιιτικό κράτος στον κόσμο, θεωρεί εαυτόν ως προστάτη των Σιιτών και ένας από τους κύριους στόχους εξωτερικής πολιτικής του είναι να δημιουργήσει μια μεγάλη συμμαχία χωρών που διοικούνται από Σιίτες μια κατηγορία χωρών που, χάρη στην απομάκρυνση του Σαντάμ Χουσεΐν από τους Αμερικανούς το 2003, περιλαμβάνει τώρα το Ιράκ μαζί με τη Συρία και τον Λίβανο. Δεύτερον, το Ιράν έχει οικονομικούς λόγους για να διατηρεί τη Συρία και το Ιράκ ως συμμάχους, κυρίως το γεγονός ότι θα χρειαστεί τη συνεργασία τους εάν θελήσει να κατασκευάσει ποτέ έναν προγραμματισμένο χερσαίο αγωγό προς τη Μεσόγειο από το γιγάντιο κοίτασμα φυσικού αερίου South Pars–North Dome στον Περσικό Κόλπος. Μια σιιτική ημισέληνος από το Ιράν έως τον Λίβανο, που συγκρατείται με πίστη και υποστηρίζεται από πετρέλαιο, θα ήταν μια υπολογίσιμη δύναμη. 

Ωστόσο, η μεγαλύτερη ανησυχία του Ιράν είναι να διατηρήσει τον διάδρομο ανεφοδιασμού της καλύτερα οργανωμένης σιιτικής ένοπλης οργάνωσης στη Μέση Ανατολή, της λιβανέζικης Χεζμπολάχ, που ταυτόχρονα, λόγω της γεωγραφικής εγγύτητάς της με την Παλαιστίνη, είναι η οργάνωση που δίνει στο Ιράν ένα δυνατό πάτημα στην ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση. Οι αποστολές εξοπλισμού απευθείας στον Λίβανο δεν αποτελούν επιλογή λόγω των ναυτικών και αεροπορικών περιπολιών του Ισραήλ στην περιοχή. Όμως, χάρη στη συμμαχία τους με τον Άσαντ, τα ιρανικά αεροπλάνα εφοδιασμού μπορούν ανενόχλητα να προσγειωθούν στον διάδρομο του Διεθνούς Αεροδρομίου της Δαμασκού, όπου τα όπλα και οι ρουκέτες φορτώνονται σε φορτηγά για μεταφόρτωση στα βουνά και τις σήραγγες του Λιβάνου. Εάν η συριακή κυβέρνηση έπεφτε στα χέρια σουνιτών - πόσο μάλλον εξτρεμιστών με ακραία εχθρότητα προς το Ιράν, όπως το ISIS - αυτά τα αεροπλάνα θα γύριζαν πίσω και η Χεζμπολάχ, όπως και η Χαμάς στη Γάζα, θα έμεναν πρακτικά χωρίς το μεγαλύτερο μέρος του εξοπλισμού τους. 

Επιπλέον, η Χεζμπολάχ είναι η οργάνωση που έχει αποδείξει επανειλημμένα στο παρελθόν ότι μπορεί να νικήσει το Ισραήλ και να αποτρέψει μια νέα ισραηλινή εισβολή στο Λίβανο, αλλά και να αλλάξει την πορεία οποιουδήποτε πολέμου διαδραματιστεί ποτέ μέσα στο έδαφος της Συρίας. Με ιρανικά κεφάλαια, εκπαίδευση και όπλα, η Χεζμπολάχ διαθέτει ικανότητα τακτικής και πληροφοριών που άλλες οργανώσεις μπορούν μόνο να ονειρευτούν. Στις αρχές της άνοιξης του 2014, για παράδειγμα, έχοντας εντοπίσει τους κατασκευαστές βομβών που ευθύνονται για επιθέσεις αυτοκτονίας σε περιοχές του Λιβάνου υπό τον έλεγχό της, η Χεζμπολάχ έστειλε ένα μυστικό απόσπασμα κομάντο βαθιά στη Συρία, στο κομμάτι που έλεγχαν οι τζιχαντιστές, για να βρει το σπίτι όπου διέμεναν αρκετοί ύποπτοι, και το μετέτρεψε σε ερείπια με τους στόχους μέσα. Τέτοιες επιχειρήσεις αποκαλύπτουν μια πολυπλοκότητα στον σχεδιασμό και την εκτέλεση που δεν υπολείπεται σε τίποτα από τους Αμερικανούς SEALS και του Ρώσους Σπετσνάζ. Η Χεζμπολάχ έχει αναμφίβολα αλλάξει την ισορροπία της συριακής σύγκρουσης. Αλλά η Χεζμπολάχ δεν ήταν η μόνη οργάνωση που συνεργάστηκε με τον Σολεϊμανί στην περιοχή. 

Στα μέσα του 2015, υποστηριζόμενες από το Ιράν σιίτες πολιτοφυλακές από το Ιράκ (Hashd al-Shaabi), το Αφγανιστάν (Liwa Fatemiyoun) και το Πακιστάν (Liwa Zainebiyoun), μεταξύ άλλων χωρών, πολεμούσαν σχεδόν μόνες τους σουνίτες εξτρεμιστές για τον έλεγχο της μεγαλύτερης πόλης της Συρίας, του Χαλεπίου, χωρίς ουσιαστικά καμία ανάμειξη από τις δυνάμεις του Άσαντ. Αλλά και οι ίδιοι οι Φρουροί της Επανάστασης είχαν και έχουν ενεργή παρουσία στη Συρία. Οι ιρανικές τακτικές και παραστρατιωτικές δυνάμεις που διοικούσε ο Σολείμανί συμμετείχαν άμεσα στη μάχη κατά του ISIS και της Αλ Νούσρα (Αλ Κάιντα) μέσα στο συριακό έδαφος από το 2012 ως το 2017, βοηθώντας στη στήριξη των συριακών μονάδων που, στην αρχή του πολέμου, μαστίζονταν από αυτομολήσεις. Οι Ιρανοί δεν διοικούσαν απλά, αλλά πολεμούσαν και πέθαιναν στην πρώτη γραμμή. Ίσως έως και διακόσια από τα δύο χιλιάδες άτομα που είχαν αναπτυχθεί στο συριακό έδαφος σκοτώθηκαν στις μάχες, ανεβάζοντας το ποσοστό θνησιμότητας γύρω στο τριπλάσιο από αυτό που υπέστησαν οι πεζοναύτες των ΗΠΑ στον πόλεμο του Βιετνάμ. 

Μεταξύ των νεκρών ήταν αρκετοί υψηλόβαθμοι διοικητές, μεταξύ των οποίων τουλάχιστον δύο στρατηγοί των Φρουρών της Επανάστασης. Αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι για τη διατήρηση της οδικής αρτηρίας Ιράν-Ιράκ-Συρία-Λίβανος, της "οδού Σολεϊμανί" που είναι για το Ιράν το αντίστοιχο της "οδού Χο Τσι Μινχ" (Βόρειο Βιετνάμ-Καμπότζη-Λάος-Νότιο Βιετνάμ) των Βορειοβιετναμέζων, ήταν απαραίτητη. Για την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν, η επιβίωση του Άσαντ ήταν και είναι ζήτημα στρατηγικό.

Με τα χρόνια, ο ίδιος ο Σολεϊμανί είχε αναπτύξει έναν ιδιαίτερα στενό δεσμό με τον Ιμάντ Μουγκνίγια, τον στρατιωτικό αρχηγό της Χεζμπολάχ, τον οποίο δυτικοί και ισραηλινοί αξιωματούχοι κατηγορούσαν ως τον εγκέφαλο πίσω από τη βομβιστική επίθεση στον στρατώνα των πεζοναυτών των ΗΠΑ στη Βηρυτό το 1983, τις επιθέσεις στις πρεσβείες των ΗΠΑ στην πρωτεύουσα του Λιβάνου και στην πόλη του Κουβέιτ, επίσης το 1983, την αεροπειρατεία του 1985 στην πτήση 847 της TWA, κατά την οποία ένας δύτης του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ ξυλοκοπήθηκε και δολοφονήθηκε. και τις βομβιστικές επιθέσεις κατά της ισραηλινής πρεσβείας και ενός εβραϊκού κοινοτικού κέντρου στο Μπουένος Άιρες το 1992 και το 1994, αντίστοιχα. Ο Σολεϊμανί σε πολλές δημόσιες συνεντεύξεις ονόμαζε τον Μουγκνίγια "αδερφό του από άλλη μητέρα". Πράγματι, τα παιδιά του Σολεϊμανί μεγάλωσαν μαζί με τα παιδιά του Μουγκνίγια και έχουν άπειρες φωτογραφίες μαζί. 

Ο Μουγκνίγια δολοφονήθηκε το 2008 στη Δαμασκό σε κοινή επιχείρηση της CIA και της Μοσάντ. Τον Φεβρουάριο του 2008, η Μοσάντ φέρεται να είχε την ευκαιρία να δολοφονήσει τον Μουγκνίγια, αλλά κάτι τέτοιο αποφεύχθηκε επειδή την κρίσιμη στιγμή ο Μουγκνίγια αγκάλιασε έναν μακροχρόνιο φίλο, τον οποίο η υπηρεσία δεν ήταν νομικά εξουσιοδοτημένη να σκοτώσει – τον Κασέμ Σολεϊμανί. Ο Μουγκνίγια σκοτώθηκε σε μια δεύτερη προσπάθεια αργότερα εκείνη την ημέρα. Όμως, υπό τη στενή καθοδήγηση του Σολεϊμανί, η Χεζμπολάχ συνέχισε να λειτουργεί μια εξαιρετικά αποτελεσματική παραστρατιωτική πτέρυγα.

Ο Σολεϊμανί δεν άργησε να δείξει την ευγνωμοσύνη του για τη θυσία της Χεζμπολάχ στον πόλεμο της Συρίας. Φρόντιζε πάντα να επισκέπτεται τους τάφους και τις οικογένειες των πεσόντων, αντιμετωπίζοντάς τους με την ίδια σιωπηλή ευλάβεια που δείχνει προς τους Ιρανούς νεκρούς. Τον Ιανουάριο του 2015, φωτογραφήθηκε να διαβάζει το Κοράνι μόνος του πάνω από τους γεμάτους με λουλούδια τάφους μαχητών της Χεζμπολάχ, συμπεριλαμβανομένου του Τζιχάντ Μουγκνίγια, του νεαρού γιου του Ιμάντ.