«Ποια είναι τα κράτη που έχουν σχηματίσει ένα μπλοκ
στην Κόκκινη Πλατεία κάτω από τα τείχη του Κρεμλίνου;
Ας τους κοιτάξουμε
κατάματα, τώρα που το Σύμφωνο του Χάλυβα έχει κάνει τη διεθνή πολιτική
ατμόσφαιρα σαφή και διαφανή.
Είναι όλοι εκείνοι, που υπό το πρόσχημα της
ουδετερότητας, έχουν με κάθε μέσο, για περισσότερα από δύο χρόνια ευνοήσει μέσω
της επιθυμητής κατάκτησης της Ισπανίας, την είσοδο του Μπολσεβικισμού στην
Ευρώπη της Μεσογείου.
Πάνω απ 'όλα, είναι εκείνοι που έχουν δει και τώρα
βλέπουν, ακόμη πιο καθαρά, στο δόγμα της Φασιστικής Επανάστασης, όχι μια
αντίδραση, αλλά τη θετική αρχή της πραγματοποίησης αυτής της κοινωνικής
δικαιοσύνης που φοβούνται τρομερά».
Mια φωτογραφία του Fidel Castro με την στρατιωτική
στολή, μπροστά στο πορτραίτο του μεγάλου του ειδώλου, Χοσέ Μαρτί, εθνικού ήρωα
της Κούβας και ηγέτη του ρομαντικού εθνικισμού (1821-1922)
Το 1955, κατά την
διάρκεια επίσκεψης στην Νέα Υόρκη, θα δήλωνε στους δημοσιογράφους: «Θέλω να με
θεωρείτε μια διασταύρωση Χοσέ Μαρτί και Χοσέ Αντόνιο Πρίμο Ντε Ριβέρα»
«Στη διάρκεια των βασανιστηρίων των συντρόφων μας, ο
στρατός τους προσέφερε την ευκαιρία να σώσουν τις ζωές τους προδίδοντας την
ιδεολογία τους.
Όταν με αγανάκτηση απέρριπταν αυτή την πρόταση, ο στρατός
συνέχιζε με τα φρικτά βασανιστήρια του.
Αλλά κανείς δεν υπέκυψε. Δεν ακούστηκε
κανένα παράπονο, ούτε ζητήθηκε καμία χάρη. Φωτογραφίες οι οποίες δεν λένε
ψέματα, δείχνουν τα πτώματα κομματιασμένα.
Χρησιμοποιήθηκαν και άλλες μέθοδοι.
Διδαχθήκαμε να αγαπούμε και να υπερασπιζόμαστε τη σημαία με το μοναχικό της
άστρο και κάθε απόγευμα να τραγουδούμε τους στίχους του Εθνικού μας Ύμνου: ”Το
να ζεις αλυσοδεμένος σημαίνει να ζεις στην ατίμωση” και ”Το να πεθαίνεις για
την πατρίδα σου σημαίνει να ζεις παντοτινά!”.
Όλα αυτά τα μάθαμε και δεν θα τα
ξεχάσουμε ποτέ, ακόμη και αν σήμερα στη γη μας επιβάλλεται θάνατος και φυλάκιση
στους ανθρώπους που εφαρμόζουν στην πράξη τις ιδέες που διδάχτηκαν από τα
γεννοφάσκια τους.
Γεννηθήκαμε σε μια ελεύθερη χώρα που μας κληροδότησαν οι
γονείς μας και καλύτερα να βυθιστεί το νησί στη θάλασσα παρά να συναινέσουμε να
είμαστε σκλάβοι οποιουδήποτε»
"Δεν ακολουθούμε άλλη φωνή παρά την φωνή της Φύσης και καμία άλλη ηθική παρά την ηθική της Φύσης, και γνωρίζουμε μόνο ένα θανάσιμο αμάρτημα: να προσπαθήσουμε να επαναστατήσουμε ενάντια σε αυτή την ηθική"
- Povl Heinrich Riis-Knudsen
Η Βιολογική Κοσμοθεωρία
Στηρίξτε τις Κυπριακές εκδόσεις Reconquista!
Για επικοινωνία:
@ReconquistaCy στο Twitter / Reconquista Cyprus στο Telegram ενώ θα τους βρείτε και στο Instagram ...
“Θα έρθουμε μια Νύχτα, Όπου κι αυτά τα αστέρια Θα έχουν σβήσει, Και δεν θα ξέρετε Αν Ζωντανοί ή Πεθαμένοι είστε. Μα Εμείς θα έρθουμε, Φέρνοντας μαζί μας Χιλιάδες άστρα, ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΜΑΣ, Και έναν Ήλιο Ματωμένο, ΤΗ ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ!
για τον συναγωνιστή Δημήτρη Κολτσίδα:
γράφει ο Κωνσταντίνος Θ. Παπαδογιάννης
Σε εύλογη συγκυρία, πριν λίγο καιρό σε γνώρισα και κράτησα
τις λίγες κουβέντες που ανταλλάξαμε και τις πολύτιμες παροτρύνσεις σου. Μέχρι
τότε σε γνώριζα ως όνομα, ως έναν μύθο του «χώρου» στο πεζοδρόμιο, ως ενός
αγνού Συναγωνιστή με όλη την σημασία του όρου και πάνω απ' όλα καλού πατέρα και
οικογενειάρχη.
Η «τρέλα» σου, έδειξε πώς σε έναν τόσο σάπιο και άδικο κόσμο,
υπάρχουν κάποιοι ασυμβίβαστοι, ελάχιστοι πλέον, οι οποίοι έχουν εφηβική ψυχή
και πράττουν το καθήκον τους. Ως Άντρες και Ιδεολόγοι που στέκονται στα πάσης
φύσεως μιάσματα της κοινωνίας και αντιδρούν.
Έτσι έκανες και εσύ απέναντι σε
αυτά τα σκουπίδια, που νόμιζαν ότι μπορούν να κλέβουν ανενόχλητοι τον ιδρώτα
σου. Δημήτρη, δεν ταίριαζες σε αυτήν την σιχαμένη κοινωνία, έφυγες ως μαχητής
και μας έδειξες την μαχητικότητα που έφερες όχι μόνον με την τελευταία σου
πράξη, αλλά και με τον αγώνα που έδινες τα τελευταία χρόνια με την επάρατη
νόσο.
Οι αλήτες «παπαγάλοι» των μέσων μαζικού επηρεασμού, θα σου χρεώσουν πολλά
κοσμητικά επίθετα. Όσοι σε ήξεραν όμως, θα σε θυμούνται για πάντα για την
ευθύτητα και την ολοτελή αφοσίωση σου στην Αιώνια Ιδέα. Τώρα για εμάς τους
υπόλοιπους, γεννιέται άλλη μία ευκαιρία μπροστά μας, να δούμε την ωμή
πραγματικότητα μετά και από αυτό το περιστατικό.
Κλέβουν, σκοτώνουν, πυροβολούν,
μπουκάρουν σε σπίτια ανήμπορων γερόντων, απαξιώνουν κάθε κοινωνική δομή και
συμπεριφορά, δεν πάνε σχολείο, στρατό, δεν πληρώνουν φόρους και παίρνουν
επιδόματα από το διεφθαρμένο κράτος.
Πότε Έλληνα θα μιλήσεις; Πότε θα δώσεις
ξανά αξία στην ζωή και στα παιδιά σου; Πότε θα επαναστατήσεις; Πότε θα
νοιαστείς για το μέλλον της Φυλής σου; Η θυσία αυτή του Δημήτρη, θα μείνει
χαραγμένη στην μνήμη μας ως φλόγα αντίστασης. Έφυγες όρθιος.
Καλό Ταξίδι και
Καλή Αντάμωση!
Χάραμα στην παλιά πόλη
γράφει ο Κώστας Β.
Ο περισσότερος από τον κόσμο σπρωχνόταν μεταξύ τους
στην παρέλαση για να ακούσει τα σχόλια για την ειρήνη. Εκτός από τους λίγους
αδιάφορους, πολλοί έδιναν το παρών τους σε εκείνη την γιορτή, ενώ άλλοι πιο
μεγάλοι σκεφτικοί έφερναν στο νου τις αναμνήσεις .
Ένας άνδρας έσπρωξε τους μπροστινούς του και άνοιξε
δρόμο για να ξεφύγει από το πλήθος. Με βουρκωμένα μάτια και το κεφάλι σκυμμένο,
κίνησε και βηματίζοντας ελαφρά χάθηκε στους δρόμους της πόλης.
Φτάνοντας στην άκρη της πόλης μπήκε στο σπίτι του,
έβαλε ένα εμβατήριο και ο ήχος γέμισε την ψυχή του και ξανά βούρκωσε. Ακούμπησε
στο κρεβάτι ολομόναχος, ίσως να θρηνούσε και αυτός για κάποιον γιο, κάποιον
αδελφό ίσως … οι Βαλκυρίες έσπασαν τη σιγαλιά της νύχτας, τα μάτια του έκλεισαν
και ξεκουράστηκε για λίγες ώρες.
Ξύπνησε πριν χαράξει. Άναψε το φως του δωματίου κι ερεύνησε το χώρο. Οκτώ και μια
σφαίρες γύρω από το πιστόλι. Βγήκε στο μικρό μπαλκόνι και αφού εναπόθεσε το
χέρι του στο κλουβί, ελευθέρωσε το πουλί
που πέταξε μακριά. Γύρισε, χάιδεψε τη σκονισμένη μαύρη φορεσιά, την ξεδίπλωσε με
ευλάβεια. Ντύθηκε.
Η πόρτα έκλεισε ελαφρά και κατέβηκε στον δρόμο. Περπατούσε
μέσα στο κρύο σκοτάδι, οι κινήσεις του ήταν άψογες. Πέρασε από την παλιά πόλη
βγήκε στα στενά μια μακρόσυρτη βοή ηδονής και ηρωισμού έφτανε στην ψυχή του.
«Άκουγε τον απόηχο». Ανέβηκε στο πεζοδρόμιο και είδε με
την κόγχη του ματιού του στον τοίχο ενός σπιτιού κάποιο μισοσβησμένο σύνθημα. «Η
ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ ΠΟΥ ΑΝΑΤΕΛΛΕΙ».
Ο Γέρος γύρισε την απόκοσμη γκρίζα ματιά του προς την
μεριά της πόλης και αντίκρισε το ροδοκίτρινο χρώμα της αυγής στο χάραμα της
μέρας. Χαμογέλασε, πρόλαβε να ψελλίσει …
«ΕΝΑΣ ΝΕΟΣ ΛΑΟΣ ΑΝΑΤΕΛΛΕΙ».
Ο θανατηφόρος ήχος αντιλάλησε στους δρόμους της πόλης, πέρασε
από τα αυτιά των νεκρών υπερασπιστών, για
να χαθεί και να στοιχειώσει κάτω από τα ερείπια της βασανισμένης πόλης.
Τιμή μας η Πίστη! Αθάνατος!
Δημήτρης Κολτσίδας : Ο Έλληνας Werwolf
γράφει ο Ανέστης Θεοφίλου
Ένας ιδεολόγος περνάει τον Αχέροντα, ένας άνδρας που είχε
τον δικό του κώδικα τιμής έκανε την καλύτερη επαναστατική πράξη στο τέλμα της
αστικής δημοκρατίας που επιβραβεύει την ατιμία και ποινικοποιεί το καθήκον.
Ο
Δημήτρης Κολτσίδας έκανε πράξη την ρήση του Βίκτορος Ουγκό ''πως οι νόμοι είναι
το επιστέγασμα της αδικίας'' συνεπώς ο Δημήτρης αν δεν ανέχθηκε κάτι αυτό ήταν
την ενθαρρυμένη, στην αστική δημοκρατία, ''νομιμότητα'' που συγκαλύπτει μέσα
από την μικρή παρανομία την μεγάλη ρεμούλα.
Η επαναστατική δράση του Δημήτρη
είναι αυτή που ώθησε το κράτος να βρει πάτημα να τον εκδικηθεί όμως ο ίδιος
έπεσε σαν πραγματικός πολεμιστής περιφρονώντας τις πλαδαρές κοιλιές και τα
προγούλια των δειλών αστυνομικών διευθυντών που ως φερέφωνα του κάθε πολιτευτή
λειτουργούν ως τοπικοί σερίφηδες.
Η μεταφυσική του Εθνικισμού και δη του
Σοσιαλιστικού Εθνικισμού, υπαγορεύει πως μια πράξη συνοδεύει στην αιωνιότητα
την μετουσίωση μιας ιδέας, έτσι λοιπόν και ο ''Μητσάρας'' σαν άλλος Mishima
αρνήθηκε την μετριότητα και την μικροαστική υποταγή του νεοραγιά και σαν άλλος
Γιουνγκεριανός αντάρτης έδωσε το δικό του τέλος στο ελλαδικό Grand Soir.
Ο
δικός μας ''Μητσάρας'' εκπροσωπεί τον Έλληνα που δεν συμβιβάζεται με τις
δεσμεύσεις μιας Ελλάδος πουλημένης και το βασικότερο πως ακόμα υπάρχει η ψυχή
του αρματωλού βαθιά ριζωμένη μέσα μας. Έναν Έλληνα που απειλείται πρωτίστως από
το σάπιο νομοθετικό σύστημα και κατ' επέκταση από τον κάθε λογής εγκληματία.
Δημήτρης Κολτσίδας: ΑΘΑΝΑΤΟΣ!
Μετάφραση στίχων: Στέφανος Καρδιτσιώτης
Μια στιγμή γαλήνης για τους πεσόντες
Για όλους όσους ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα
Μια στιγμή γαλήνης για όσους ακούστηκε η φωνή
Από την υπόθεσή τους δεν πτοήθηκαν ποτέ
Μια στιγμή γαλήνης για όσους δεν φοβήθηκαν ποτέ
Παρόλο που ήξεραν ότι το τέλος τους πλησίαζε
Μια στιγμή γαλήνης από την κούνια μέχρι τον τάφο
Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ τις θυσίες που κάνατε
Κοιμηθείτε τώρα ήσυχα η αναζήτηση σας έχει ολοκληρωθεί
Μόνο να σε πάρουν οι κόρες και οι γιοι σου
Συνεχίστε την κληρονομιά, παιδιά του σήμερα
Αύριο είστε οι στρατιώτες μας που οδηγούν το δρόμο
Πρέπει να προχωρήσουμε, να αρχίσουμε να φυτεύουμε τους
σπόρους μας
Πρέπει να είμαστε πρόθυμοι να περάσουμε από τα άκρα
Πρέπει να δείξουμε σεβασμό για εκείνους πριν από την ώρα μας
Γιατί η σοφία τους και το θάρρος τους έγινε το καμάρι μας
Αντίο φίλε μου
Έλα μια μέρα που θα ξαναβρεθούμε
Η πίστη σου έλαμψε και η τιμή σου ήταν αληθινή
Τώρα θα κουβαλήσω το σπαθί για σένα
Αντίο σε σένα αδερφέ μου
Από τις σκιές θα αναδυθεί άλλος
Ο δρόμος μπορεί να είναι ανώμαλος και το ταξίδι μπορεί να
είναι μακρύ
Αλλά σου υποσχόμαστε Erik, ο αγώνας θα συνεχιστεί!
Ακούστε την ιστορία ενός αδερφού που χάθηκε
Αν μπορούσα να αλλάξω το παρελθόν, θα το έκανα με οποιοδήποτε
κόστος
Μνήμες του χθες, ακόμα βαθιά μέσα
Το πνεύμα των ημερών μας δεν πέθανε ποτέ
Θυμάμαι ακόμα εκείνη τη μοιραία μέρα, που τα δάκρυα έπεφταν
σαν βροχή
Τίποτα δεν μπορούσε να περιγράψει την αγωνία, τίποτα δεν
μπορούσε να περιγράψει τον πόνο
Μου πήραν έναν αδερφό με το που είχα μεγαλώσει
Ένα από τα αγόρια, ένα από το The Glory, τώρα μόνο μια
ανάμνηση...
Ο αγώνας συνεχίζεται!
Αντίο φίλε μου
Έλα μια μέρα που θα ξαναβρεθούμε
Η πίστη σου έλαμψε και η τιμή σου ήταν αληθινή
Τώρα θα κουβαλήσω το σπαθί για σένα
Αντίο σε σένα αδερφέ μου
Από τις σκιές θα αναδυθεί άλλος
Ο δρόμος μπορεί να είναι ανώμαλος και το ταξίδι μπορεί να
είναι μακρύ
Αλλά σου υποσχόμαστε Erik, ο αγώνας θα συνεχιστεί!
Ήσουν η φωνή του λαού
Ήσουν η φωνή της περιφρόνησης
Με τραγούδια για το Blood and Honour
Δημιουργήσατε μια παγκόσμια συμμαχία
Τα λόγια της σοφίας σου έκαιγαν βαθιά.
Κάηκαν βαθιά μέσα τους
Ήσουν ο προφήτης, ήσουν η φωνή,
Αυτό μας έδωσε την περηφάνια μας
Όταν οι ουρανοί κάλεσαν τον αριθμό σου,
Ήταν τόσο δύσκολο να σε αφήσω να φύγεις
Ήσουν άντρας μπροστά από την εποχή σου,
Και θέλουμε να ξέρετε ... Ο αγώνας συνεχίζεται!
"Μόνο όσοι δεν πιστεύουν πια σε ένα ευτυχισμένο τέλος, μόνο εκείνοι που συνειδητά το έχουν απαρνηθεί, μπορούν να ζήσουν. Δεν υπάρχει ευτυχισμένος αιώνας. Αλλά υπάρχουν στιγμές ευτυχίας και σε εκείνες τις στιγμές υπάρχει ελευθερία"
Ernst Junger
Ένοπλος ανάμεσα στις ύαινες του κατοχικού καθεστώτος
Πανό από Αυτόνομους στο Νέο Ηράκλειο: Μητσάρα δίνεις τον παλμό ακόμη και νεκρός!
«Στρατηγέ, ο αγώναςσας μεγοήτευσε και απετέλεσε
παράδειγμα για την απελευθέρωση τηςπατρίδαςμου. Συγχαρητήρια. Εύχομαι η Δημοκρατίακαι η Δικαιοσύνη να βασιλεύσουν επιτέλους
στον κόσμο» (1959).
Μετάτο θάνατο του
Διγενή τηλεγράφησε στην σύζυγο του Κική:
«Εφήρμοσα κατά τον απελευθερωτικό αγώνα τηςχώραςμου τααντάρτικασχέδια που είχε χρησιμοποιήσει ο στρατηγός
Γρίβας στον αγώνα τηςΕΟΚΑ»
«Δημοκρατία είναι η σφαγή των Ιδεών για τον θρίαμβο των
απόψεων. Η δημοκρατία διασφαλίζει ότι όλα υπάρχουν σε συνάρτηση με την αγορά. Η
δημοκρατία σκοτώνει το Ιερό για το πετρέλαιο»
«Πρέπει να είσαι απείθαρχος σε μια κοινωνία ηλιθίων,
δημοκρατών, γελοίων.
Φυσικά θα σου το ανταποδώσουν με μίσος ή αδιαφορία.
Θα σε εξορίσουν στην έρημο της ανωνυμίας, στην έρημο
της ασημαντότητας.
Δεν συνειδητοποιούν ότι κάνουν χάρη στον εαυτό τους.
Είναι ωραίο
να είσαι μακριά από όλα τα πλήθη.
Να είσαι αυτός που εξακολουθεί να είναι «Άριο» πνεύμα
σε μια μεγάλη ευρωπαϊκή ή αμερικανική πόλη, με τους ουρανοξύστες και την
άσφαλτο, με την πολιτική και τον αθλητισμό της, με τα πλήθη που χορεύουν και
φωνάζουν, με τους εκφραστές του κοσμικού πολιτισμού και της άψυχης επιστήμης
και ούτω καθεξής.
Μέσα σε όλα αυτά μπορεί να αισθάνεται πιο μόνος,
αποκομμένος και νομαδικός από όσο θα ένιωθε στην εποχή του Βούδα, υπό συνθήκες
φυσικής απομόνωσης και πραγματικής περιπλάνησης»
«Μια νεολαία που δεν έχει ζυμώσεις βίας δεν έχει
μέλλον. Δεν χρειάζεται να απολογείσαι στον εαυτό σου. Ο ηττημένος τουλάχιστον,
δεν έχει ξεγελαστεί. Δώσε άφθονο χώρο στον ‘’δεξιό αναρχισμό’’, μια αίσθηση της
κωμωδίας και χιούμορ για τον εαυτό σου και καυστική ειρωνεία κατά των άλλων»
«Αντίθετα με αυτά που πιστεύουν για τη σημερινή
κοινωνία οι ψυχίατροι, οι ψυχαναλυτές και οι κοινωνικοί λειτουργοί πρέπει να
βλέπουμε γενικά ως υγιή άνθρωπο τον επαναστάτη, τον αντικοινωνικό, αυτόν που
δεν προσαρμόζεται»
«Έχουν προταθεί αμέτρητοι ορισμοί του Φασισμού. Το
απλούστερο εξακολουθεί να είναι το καλύτερο: ο Φασισμός είναι μια επαναστατική
πολιτική μορφή που χαρακτηρίζεται από τη συγχώνευση τριών βασικών στοιχείων:
έναν Εθνικισμό τύπου Ιακωβίνου, έναν μη Δημοκρατικό Σοσιαλισμό και το αυταρχικό
κάλεσμα για μαζική κινητοποίηση. Στο βαθμό που είναι ιδεολογία, ο Φασισμός
προκύπτει από έναν επαναπροσανατολισμό του Σοσιαλισμού σε μια κατεύθυνση
εχθρική προς τον υλισμό και τον διεθνισμό. Απευθυνόμενος σε ένα κατεξοχήν δεξιό
εκλογικό σώμα, είχε συχνά υποστηρικτές μεταξύ των αριστερών»
«Υπάρχει μία βία που καθιστά τους ανθρώπους ανελεύθερους και
μία βία που τους ελευθερώνει. Υπάρχει μία βία που είναι ηθική και μία που είναι
ανόητη και ανήθικη. Η βία που ασκείται από δέκα εναντίον ενός είναι άξια
περιφρόνησης. Η βία που δεν γνωρίζει τι θέλει είναι άξια περιφρόνησης. Να
περιφρονείται η βία που ασκείται μόνο για χάρη της βίας, είτε είναι δόγμα είτε
σπορ. Αλλά η βία που πηγάζει από την αναγκαιότητα της στιγμής και από σαφή
γνώση, και που φέρει το πραγματικό της νόημα μέσα της, αυτή η βία είναι ηθική
στην υψηλότερη έννοια. Η βία δεν πρέπει να αποκλίνει από μία συγκεκριμένη υψηλή
γραμμή· πρέπει να έχει, θα έλεγα, έναν αριστοκρατικό χαρακτήρα»
- Benito Mussolini, ομιλία στο Udine, 20Σεπτεμβρίου 1922
«Νιώθω στο πνεύμα μου μια ανεξέλεγκτη εξέγερση ενάντια σε
αυτές τις μακάβριες μάσκες της σοσιαλδημοκρατικής, μασονικής και φιλελεύθερης
δημοκρατικής πλουτοκρατίας, που κάτω από τον μανδύα της ανθρώπινης αδελφοσύνης
κρύβουν το μαχαίρι με το οποίο θα μαχαιρώσουν πισώπλατα την ανθρωπότητα»
«Εμείς δεν βεβηλώνουμε τα λείψανα των νεκρών μας με
κλαψιάρικα άρθρα που θυμίζουν Ιερεμιάδες, ούτε τα χρησιμοποιούμε για να λάβουμε
πολιτικά ανταλλάγματα στα δύσοσμα βελουδένια κοινοβουλευτικά έδρανα»
Jose
Antonio Primo de Rivera - Λόγοι Μάχης
«Σε αυτές τις εκλογές , ψηφίστε αυτόν που σας φαίνεται
λιγότερο κακός, γιατί δεν θα γεννηθεί απ' αυτές η καινούργια Ισπανία, ούτε
είναι αυτές ο προορισμός μας. Μοιάζουν σαν την θολή ατμόσφαιρα μιας ταβέρνας
στο τέλος μιας νύχτας οργίων. Δεν βρίσκεται εκεί η θέση μας. Πιστεύω ότι είμαι
κι εγώ υποψήφιος, αλλά είμαι δίχως πίστη και δίχως σεβασμό. Κι' αυτό σας το λέω
τώρα, άσχετα αν κάτι τέτοιο δεν μου αποφέρει ούτε μία ψήφο. Δεν με ενδιαφέρει
καθόλου. Εμείς δεν τσακωνόμαστε με τους άλλους για τα ανούσια υπολείμματα ενός
βρώμικου συμποσίου. Η θέση μας είναι έξω, στον ελεύθερο αέρα μέσα στην καθαρή
νύκτα με το όπλο στον ώμο, ψηλά στ' αστέρια. Οι άλλοι μπορούν να συνεχίσουν
ανενόχλητοι τα συμπόσια τους»
«Εσείς που με ακούτε τώρα είστε τουλάχιστον εν μέρει
ξύπνιοι. Γι' αυτό σας λέω: σκεφτείτε τι κάνετε στη ζωή σας. Σκεφτείτε την
ευθύνη που έχετε απέναντι στα παιδιά σας και εγγόνια και δισέγγονα …
Σκεφτείτε την ευθύνη που έχετε απέναντι σε όλους αυτούς
που ήρθαν πριν από εσάς και των οποίων οι θυσίες έκαναν τη ζωή σας δυνατή.
Και σκεφτείτε την ευθύνη σας απέναντι στον εαυτό σας,
την ευθύνη σας να είστε ο καλύτερος άνθρωπος, ο πιο δίκαιος, ότι μπορείς να
είσαι»
.png)
.png)
