ΜΑΥΡΟΣ ΚΡΙΝΟΣ: ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Επιπλέον φωτογραφικό υλικό από την συγκέντρωση της 1ης Νοεμβρίου (https://athensautonomous.com/)

Γιώργο και Μάνο, Ακούστε Εκεί Ψηλά! (γράφει ο Γιώργος Μάστορας) Μαχητική συγκέντρωση 1/11/26🗓️ Ώρα 18:00🕕 Λεωφόρος Ηρακλείου 420📍

link: Αρχική - Athens Autonomous

γράφει ο Γιώργος Μάστορας

Οι Άνθρωποι εκείνοι που κατά την διάρκεια της ζωής τους διήλθαν "δια πυρός και σιδήρου" τα όρια της σύμβασης και του εφικτού, που παρέκαμψαν με τις πράξεις τους τα στεγανά του Χρόνου, έχουν κατορθώσει να συντρίψουν την πύλη του Άδη, το βασίλειο της λησμονιάς, να νικήσουν επί της ουσίας τον θάνατο και την ανατριχιαστική - αποπνικτική σκιά του.

Μέσα από τον Βίο τους, αψήφησαν τον θάνατο, έγιναν Σύμβολα και κατάκτησαν την Αθανασία της Υστεροφημίας μέσα από την θριαμβική ανάληψη στην μνήμη, την καρδιά και τον νου όλων εκείνων, που όχι μόνο δεν θα τους ξεχάσουν ποτέ, αλλά θα τρέφονται από αυτήν ακριβώς την άσβεστη μνήμη που δημιούργησε η συμπεριφορά τους.

Ο Γιώργος Φουντούλης και ο Μανώλης Καπελώνης ανήκουν ακριβώς στην κατηγορία των Αξέχαστων Ανθρώπων που περιγράφηκαν στην προηγούμενη παράγραφο.

Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η Μνήμη τους και η Τιμή σε αυτήν αποτελεί "καταραμένη" ανάγνωση και έννοια γι' αυτούς που ελέγχουν τις τύχες του Έθνους μας εδώ και πολλές δεκαετίες. Γι' αυτό και δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να υπάρξει η παραμικρή αναφορά στα ονόματά τους, στον μαρτυρικό θάνατο τους, στην θυσία τους, στις αποτρόπαιες συνθήκες δολοφονίας τους.

Η ιδιότητα τους ως Έλληνες Εθνικιστές καθιστά απαγορευτική κάθε είδους θετική πληροφόρηση γι' αυτούς, από εκείνους που έχουν κάθε λόγο να μετατρέψουν την κοινωνία μας σε έναν χώρο λωτοφάγων και λοβοτομημένων.

Επομένως, η Τιμή στην Μνήμη τους, η Τιμή στην Μνήμη των Νεκρών Αδελφών μας, αποτελεί Χρέος και Καθήκον για εκείνους που εξακολουθούν να έχουν την Μακρύτερη Μνήμη, που θα κάνουν το παν για να μη ξεχαστούν ΠΟΤΕ όχι μόνο τα ονόματά τους, αλλά και όσα δια μέσω του Βίου τους εξέφρασαν μέχρι το τραγικό τέλος.

Τιμώντας έμπρακτα και δια παντός τον Γιώργο και τον Μάνο ενθυμούμαστε, για μια ακόμη φορά, ότι η εξοικείωση με το αναπόφευκτο και - πάνω από όλα - η αδάμαστη θέλησή μας να αποδείξουμε ότι μπορούμε και θέλουμε να Ζήσουμε ενεργητικά και ευεργετικά πριν τον θάνατο είναι η μεγάλη κληρονομιά που αφήνουν σε όλους μας η επίγνωση της ύπαρξης και η αποδοχή του γεγονότος ότι το είδος, το ύφος και το ήθος της τελείας του τέλους είναι που προσδιορίζει την πραγματική αξία και ουσία ενός κειμένου και την ανάγκη για μια Νέα (Μεγαλειώδη) Αρχή!

Ώρα 18:00🕕 Λεωφόρος Ηρακλείου 420📍 Για άλλη μία χρονιά καλούμε όλους τους συναγωνιστές σε μαχητική εθνικιστική συγκέντρωση τιμής και μνήμης. Η καρδιά του ελληνικού εθνικισμού χτυπάει στο Νέο Ηράκλειο! Γιώργος και Μάνος ζουν και μάχονται! 🇬🇷🏴

facebook

"Σε όλη αυτή την παρακμή των καιρών μας, κάθε φορά που περνάμε μπροστά από το μνημείο της Λεωφόρου Ηρακλείου, σκεφτόμαστε πως εμείς είμαστε ζωντανοί. Και ως ζωντανοί, δεν μας μένει τίποτα άλλο πλην του να αρπάξουμε τη σκυτάλη που αφήσαν αυτοί που πέσαν. Και με αυτή στα χέρια, οφείλουμε να κραυγάσουμε πως ακόμη και αν μία ολόκληρη κοινωνία δεν αναγνωρίζει αυτά τα νεκρά παιδιά ως «παιδιά» της, εμείς τα αναγνωρίζουμε ως αδέρφια!"

Αιώνια Ζωντανοί 2026 - Athens Autonomous🏴

Βάσος Φτωχόπουλος: «Ξύλο το πρωί στους δεξιούς, το μεσημέρι στους αριστερούς, τη νύχτα στους κεντρώους τζαι ξανάπαρκης» ήταν η παραγγελιά σου και την τηρούμε το κατά δύναμιν. ΕΝΩΣΙΣ τζι ας γινεί το γαίμαν μας αυλάτζιν.

γράφει ο Κωνσσταντίνος Τάταρης

Προ αμνημονεύτων ετών, ήμουν φοιτητής, θυμάμαι που σκαλίζοντας τα ράφια κάποιου βιβλιοπωλείου, έπεσε στα χέρια μου το άγνωστο σε μένα μέχρι τότε κυπριακό περιοδικό "ΕΝΩΣΙΣ" με υπότιτλο τον στίχο του Μιχαηλίδη "τζας γενεί το γαίμα μας αυλάτζιν".

Εκδότης ο Έλλην της Κύπρου, από την κατεχόμενη Γιαλούσα της Καρπασίας, ακατάβλητος αγωνιστής του Ενωτικού Κινήματος, Βάσος Φτωχόπουλος.

Δυνατή κι ευχάριστη έκπληξη με κατέλαβε ξεφυλλίζοντας το εν λόγω έντυπο. Πνεύμα ελευθεροφροσύνης το διαπερνούσε, φοβερό, διαλυτικό χιούμορ, απαξιωτική ειρωνεία προς τους εξουσιαστές, τους "ρεαλιστές", τους κάθε λογής συμβιβασμένους.

Ελευθεριακό πνεύμα και ελευθεριακό "στυλ" είχε ο Φτωχόπουλος, "αντιεξουσιαστικό" και γι' αυτό χαρακτηρίστηκε "αναρχοπατριώτης".

Μα, υπάρχουν τέτοιου τύπου πατριώτες;

Ο Βάσος Φτωχόπουλος μάς απέδειξε ότι υπάρχουν: το αντίπαλο δέος στον σκοτεινό και λούμπεν μηδενισμό των Εξαρχείων.

Διατηρούσε, πληροφορήθηκα, την ταβέρνα "ΑΙΓΑΙΟΝ", στολισμένη με μια τεράστια Ελληνική Σημαία. Ο κατάλογος και οι αποδείξεις έγραφαν "Εστιατόριον Αιγαίον, Λευκωσία, Νομός Κύπρου, Ελλάς" και οι τιμές ήταν πρώτα σε δραχμές και δίπλα σε λίρες.

Όταν έμπαινε κάποιος στο μαγαζί, ο πρώτος χώρος ήταν βιβλιοπωλείο και μετά γινόταν ταβέρνα.

Γιατί ο Βάσος Φτωχόπουλος ήταν χωρίς εισαγωγικά διανοούμενος: εκδότης, συγγραφέας, ποιητής, κάρφος στο μάτι των "διανοούμενων", των "Νεοκυπρίων", των "Ανανιστών", των πολιτικάντηδων.

"Έφυγε" στα 76 του, πριν από δύο ημέρες, ο Βάσος, ο Βάσος μας, ανυπότακτος και γι' αυτό δικαιωμένος. Δικαιωμένος στο επέκεινα αλλά και στο ενθάδε, διότι εφ' όσον η μνήμη είναι η αθανασία στο ενθάδε, η "ρέμπελη, αντιεξουσιαστική" μορφή του δεν θα ξεχαστεί ποτέ.

"Παράγοντες", "διαμορφωτές γνώμης", Πρόεδροι και Πρωθυπουργοί θα ξεχαστούν, αυτός ποτέ! Θα μείνει εσαεί η μορφή του φωτεινό ολόγραμμα στη μνήμη μας.

Σημείο αναφοράς για τη δική μας ελευθεροφροσύνη και συνέπεια, "τζας γενεί το γαίμα μας αυλάτζιν".

Αντρέι «Μπαλαγκάν» — 12 χρόνια στη Βαλχάλα

Ο Αντρέι «Μπαλαγκάν» ήταν Ρώσος εθελοντής στο τάγμα «Αζόφ», που σκοτώθηκε κατά την επίθεση στη Μαριίνκα. Ο Αντρέι ζούσε για μεγάλο διάστημα στη Νικολάεβ, συμμετείχε στο τοπικό Μαϊντάν, μεταξύ άλλων και στη διάλυση των αυτονομιστών στις 7 Μαΐου, και συμμετείχε στην επιχείρηση απελευθέρωσης της Μαριούπολης.

Ο Μπαλαγκάν σκοτώθηκε στις 4 Αυγούστου κατά την επίθεση στα περίχωρα της κατεχόμενης Μαριίνκα. Ο Σεργκέι Γκρεκ – έτσι συστήνοταν στους συντρόφους του, ενώ ήταν φυγόδικος στη Ρωσία για ποινική υπόθεση σχετικά με το Μανέζκ – οι στρατιώτες τον γνώριζαν με το ψευδώνυμο «Μπαλαγκάν». Ήταν Ρώσος. Ρώσος που σκοτώθηκε στον αγώνα για την Ουκρανία, για τη Ρωσία, για την Ευρώπη.

Τον αποχαιρέτησαν σε έναν τόπο που έγινε το δεύτερο σπίτι του – στη βάση του τάγματος. Ο διοικητής του τάγματος «Αζόφ» εκφώνησε στον νεκρό αποχαιρετιστήρια ομιλία, οι στρατιώτες του τάγματος απέδωσαν την τελευταία τιμή.