Λογγίνος Παξινόπουλος, ο «Εκατόνταρχος» του Ελληνικού Εθνικοσοσιαλισμού

 

Λογγίνος Παξινόπουλος, ο «Εκατόνταρχος» του Ελληνικού Εθνικοσοσιαλισμού 

«Ψηλά το Μέτωπο και η ζωή αν σβήσει, Και το Σκοτάδι αν απλωθεί μες τη ματιά, Εις τα Ουράνια θέλει αντηχήσει, Και των νεκρών μας η ατέλειωτη Στρατιά»

Εκ μέρους της συντακτικής ομάδας: το παρακάτω άρθρο δεν θα μπορούσε να ολοκληρωθεί χωρίς την πολύτιμη συνδρομή των παλαίμαχων συναγωνιστών Τ.Χ. - Γ.Γ. - Θ.Κ. - Δ.Π. - Α.Π. 

Δεν μπορεί φυσικά να μην αναφερθεί η αμέριστη βοήθεια της συναγωνίστριας Θ.Π. την οποία και ευχαριστούμε θερμά για την τιμή και τον χρόνο.

Το άρθρο αυτό αφιερώνεται στην μνήμη του Συναγωνιστή που δεν λύγισε στα κελιά της Μασονικής δεξιάς, δεν υπέγραψε δηλώσεις μετανοίας, δεν συνεργάστηκε με τις κρατικές αρχές και «έφυγε» Όρθιος σε έναν κόσμο Ερειπίων.

γράφει ο Σταύρος Λιμποβίσης

Αρχές δεκαετίας του ’60 σε μια κεντρική περιοχή των Αθηνών με έντονους συμβολισμούς, Εθνικοσοσιαλιστικά εμβατήρια από δίσκους βινυλίου διαλύουν την σιωπή της νύχτας προκαλώντας απορίες στους κατοίκους και φρίκη σε αυτούς που αναγνωρίζουν την «καταραμένη» μουσική. 

Σε περίοπτη θέση μιας διώροφης κατοικίας από όπου προέρχεται η μουσική «πρόκληση» κυματίζει περήφανη η Σβάστικα ενώ διακρίνονται σάκοι με άμμο περιμετρικά, θυμίζοντας σε κάποιους ότι οι «Τελευταίοι Πιστοί» μιας άλλης εποχής διαθέτουν ακόμη το θάρρος λίγα χρόνια μετά τον πόλεμο να υψώσουν τα Αντιδημοκρατικά σύμβολα.

Αυτή η περίπτωση δεν είχε να κάνει με μια ακόμη φετιχιστική προσέγγιση του Εθνικοσοσιαλισμού όπως πολλοί θα σπεύσουν να υποθέσουν, αλλά με μια ειλικρινή «μετάληψη εθνικοσοσιαλιστικής θείας κοινωνίας» μέσα στο κέντρο του «υδροκέφαλου τέρατος» που είναι η πρωτεύουσα. 

Υπεύθυνος για το ρίγος που διαπέρασε την σπονδυλική στήλη των υπηρετών του Καραμανλή και κινητοποίησε πολλές φορές την βασιλική χωροφυλακή,  ένας νεολαίος της εποχής ασυμβίβαστος μαχητικός και οξυδερκής. Ο Λογγίνος Παξινόπουλος.

Πήρε το όνομα του από τον «Άγιο» που κατείχε το αξίωμα του Εκατόνταρχου στον Ρωμαϊκό στρατό και έτσι αποκαλείται στα ευαγγέλια, η λατινική εκδοχή της ελληνικής λέξης Λόγχη. 

Ο Θεάνθρωπος όμως του Λογγίνου Παξινόπουλου δεν ήταν ο Ναζωραίος Ιησούς αλλά ο Αδόλφος Χίτλερ και οι «Μάρτυρες της Πίστης» για αυτόν οι Δώδεκα που απεβίωσαν κατά την διάρκεια της περιβόητης «Δίκης της Νυρεμβέργης». 

Με την ιδεολογική του «λόγχη» ο Λογγίνος Παξινόπουλος προσπαθούσε να πλήξει τα πλευρά της αστικής δημοκρατίας αφού μισούσε τον καθωσπρεπισμό και την υποταγή της χώρας στον κομματισμό.

Παρά την εσκεμμένη παραπληροφόρηση διάσημων προσώπων του «ελληνικού εθνικοσοσιαλιστικού κινήματος» που χρόνια τώρα δημιουργούν ψευδείς εντυπώσεις καθώς και των κονδυλοφόρων που τον συκοφάντησαν την εποχή εκείνη σε κάθε ευκαιρία, ο Λογγίνος Παξινόπουλος αναμφισβήτητα είναι ο «πρωτεργάτης» στην ενίσχυση και διάδοση των «φασιστικών» ιδεών μετά τον πόλεμο.

Λίγα χρόνια πριν την δικτατορία το όνομα του γίνεται συνώνυμο με την δράση και την επαναστατική σκέψη.  Γεννημένος το 1943, γιος αξιωματικού που αργότερα βρέθηκε στις λίστες διώξεων της δολοφονικής ΟΠΛΑ, στέλεχος των ομάδων κρούσης των «Ελπιδοφόρων» και υπεύθυνος στην περιοχή των Αμπελοκήπων των εθνικιστικών ομάδων αυτοάμυνας που οι αντίπαλοι έσπευσαν να τις ονομάσουν ως «Τάγματα Εφόδου»!

Ο αστικός δημοκρατικός τύπος σπεύδει το ΄63 - λόγω των αλληλοκατηγοριών που ανταλλάσσουν μεταξύ τους τα γραβατοφορεμένα αντιφασιστικά γουρούνια του κοινοβουλευτισμού που συνωστίζονταν και σιτίζονταν μέσα στον «ναό της δημοκρατίας» - με κύριο στόχο τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης να δώσει το «σύνθημα» για ένα νέο επικοινωνιακό «κυνήγι» και μάλιστα αυτή την φορά καθόλου τυχαία από τις στήλες της «Καθημερινής» που εκφράζει την εποχή εκείνη τις απόψεις του Παλατιού και του Στρατού.

Την 5η Ιανουαρίου 1960, τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων κάνουν λόγο για ένα πρωτοφανές κύμα Εθνικοσοσιαλιστικών «εικαστικών παρεμβάσεων» σε πολλές πόλεις της Ελλάδας, εκτός απ’ την Αθήνα (Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ρόδος, Χαλκίδα κ.ά., ακόμη και στον Αερολιμένα Ελληνικού) μια παγκόσμια κίνηση ενάντια στο κράτος του Ισραήλ και τις διώξεις της Μοσάντ σε 400 πόλεις στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ, στην Αυστραλία, στη Νότια Αφρική και στη Λατινική Αμερική που έφτασε συνολικά τις 2500 δράσεις!

Ηθικός αυτουργός για την Ελλάδα θεωρήθηκε ο Εθνικοσοσιαλιστής Λογγίνος Παξινόπουλος ο οποίος ήταν γνωστός για τις σχέσεις του με την Δαμασκό του Χαφέζ αλ - Άσαντ και την PLO και είχε εκπαιδευτεί στην κοιλάδα Μπεκάα.

Ο Παξινόπουλος σε έφοδο των αρχών τον Οκτώβριο του ’63 δεν πτοείται και με μια χειροβομβίδα στο χέρι, αδιαφορεί πλήρως για τον εισαγγελέα και τα ντόπια τσιράκια του που σπεύδουν να τον τιμωρήσουν για την δράση του. Προσπαθεί να διαφύγει δεν τα καταφέρνει και συλλαμβάνεται αφού πρώτα όμως κατέστρεψε σημαντικά έγγραφα. Το πρώτο επεισόδιο από μια σειρά διώξεων που συνεχίστηκαν για πολλά χρόνια.

Από την δεκαετία του ΄60 το κράτος συνήθιζε και συνηθίζει ακόμη και σήμερα να υιοθετεί κάθε είδους ψευδή στοιχεία ακόμη και να επιδεικνύει ιστορικά κειμήλια, τα οποία συνοδεύει με ψευδείς μαρτυρίες ανθρώπων της δεξιάς και της αριστεράς με στόχο την διαχρονική «θωράκιση της αστικής δημοκρατίας». 

Τα πολεμικά ενθύμια του πατέρα του Παξινόπουλου που πολέμησε ηρωικά από τον Σαγγάριο μέχρι τις λυσσαλέες μάχες του εμφυλίου κοσμούσαν την οικία του συναγωνιστή ανάμεσα στους αναρτημένους Αετούς της Εθνικοσοσιαλιστικής κληρονομιάς και τους Κεραυνούς της Κομματικής φρουράς. Δεν είναι τυχαίο ότι ο κατηγορούμενος συναγωνιστής ξεφτίλισε τους διώκτες του και νίκησε το κράτος στα δικαστήρια ενώ κατάφερε να του επιστραφούν τα αιματοβαμμένα κειμήλια στο χώρο όπου και ανήκαν.

Τα παπαγαλάκια της δημοσιογραφίας της εποχής εκείνης γράφουν: «Ο διεπόμενος από ναζιστικάς πεποιθήσεις Παξινόπουλος συνελήφθη ως κάτοχος μυστικού οπλοστασίου που βρισκόταν σε δώμα στην ταράτσα της οικίας του, το οποίο περιελάμβανε μεταξύ άλλων: Αυτόματο όπλο τύπου “Στεν”, 4 τυφέκια, 10 περίστροφα, 5 χειροβομβίδες “Μιλλς”, ένα κιβώτιο φυσίγγια, 15 ξίφη και μαχαίρια, κράνη, μαστίγια και άλλο πολεμικό υλικό» ενώ στην συνέχεια το άρθρο αναφέρεται χαρακτηριστικά στην διακόσμηση του εσωτερικού χώρου της οικίας του που προκαλεί σοκ στους διώκτες του λόγω των Εθνικοσοσιαλιστικών χρωμάτων και συμβόλων. 

Κυκλοφορούσε συχνά με Εθνικοσοσιαλιστικά σύμβολα στο κέντρο των Αθηνών χωρίς να φοβάται τις απειλές, ενώ για την δική του προστασία πάντα είχε μαζί του και έναν γερμανικό ποιμενικό με το όνομα Thor!

Διαβάζουμε χαρακτηριστικά σε έτερο δημοσίευμα της εποχής για τον Λογγίνο Παξινόπουλο: «Ανεκοινώθη εκ του υφυπουργείου Εσωτερικών, σχετικώς με τα αναγραφέντα […] περί αποκαλύψεως οπλοστασίου ανήκοντος εις παρακρατικήν οργάνωσιν, ότι […] τα εις την οδόν … οικίαν του 20ετούς σπουδαστού Λογγίνου Παξινοπούλου […] ήσαν μουσειακώς ανηρτημένα εις τους τοίχους. […] Ο Παξινόπουλος υπεστήριξεν ότι επρόκειτο περί ενθυμίων ανηκόντων εις τον πατέρα του Παξινόπουλον Σπυρίδωνα, αντισυνταγματάρχην του ελληνικού στρατού. [Ο καταγγείλας αυτόν] κατέθεσεν εις τον εισαγγελέα ότι ο Παξινόπουλος ήτο ηγετικόν στέλεχος φασιστικής οργανώσεως, της «Αντικομμουνιστικής Σταυροφορίας», ο ίδιος όμως ο Παξινόπουλος είπεν ότι εις ουδεμίαν οργάνωσιν ανήκει».

Στις 4 Ιουλίου 1964 νεολαίοι περισσότερα από 500 άτομα χωρίς ενιαία πολιτική ταυτότητα που μισούσαν στο σύνολο τους την σάπια πολιτική κατάσταση, εισβάλλουν στη Βουλή. Ένα πλήθος που αργότερα έπεσε θύμα σπίλωσης και κατηγοριών στα ΜΜΕ της εποχής και καπηλεύτηκαν την οργή τους οι άνθρωποι της δεξιάς λόγω της εναντίωσης τους στον Παπανδρέου. 

Το πλήθος της νεολαίας σύντομα διαλύει τα μπλόκα της αστυνομίας αναποδογυρίζει περιπολικά και κάνει τους χωροφύλακες της Βουλής να κρυφτούν στα υπόγεια. Οι δημοσιεύσεις κάνουν λόγο ότι με μαχαίρια κάποιοι από αυτούς και άλλοι με ξύλα φτάνουν στον προθάλαμο των συνεδριάσεων και συγκρούονται με τους βουλευτές.

Ηγείται του οργισμένου πλήθους ο Γεώργιος Βεντούρης, ακτιβιστής των ιδεών μας και αργότερα ηγέτης της Εθνικοσοσιαλιστικής τάσης των Ελλήνων φοιτητών της Ιταλίας ΕΣΕΣΙ (Εθνικός Σύνδεσμος Ελλήνων Σπουδαστών Ιταλίας) καθώς και ηγετικό στέλεχος του FUAN (Πανεπιστημιακό Μέτωπο Εθνικιστικής Δράσης, Movimento Soziale Italiano).

Λίγες μέρες αργότερα, διεξάγεται η δίκη για αυτή την εισβολή στη Βουλή. Επικρατεί ένταση. Σύμφωνα με την κατάθεση ενός αξιωματικού της Γενικής Ασφάλειας, η εισβολή στη Βουλή οργανώθηκε από τον Εθνικοσοσιαλιστικό «Όμιλο Εθνικής Αναγεννήσεως». Μεταξύ των κατηγορουμένων είναι και ο γνωστός στις αρχές Λογγίνος Παξινόπουλος.

Μια παρένθεση για αυτή την επιδρομή: Το 1965 ο καταδικασθείς ως κύριος υποκινητής της επιδρομής Ρένος Αποστολίδης που η δεξιά τον θεωρεί «αναρχικό» και η αριστερά «φασίστα» εξέδωσε το βιβλίο «Κατηγορώ», στο οποίο, μεταξύ άλλων, παρουσιάζει τη δική του εκδοχή για την εισβολή στο «Κυνοβούλιο». Εξηγεί ότι η πράξη του αυτή έγινε για να υπογραμμίσει στον κόσμο πως δεν ανέβασε στην εξουσία παρά τον «χασάπη Παπατζή του '44, τον άνθρωπο των Αγγλοαμερικάνων, που εγκατέστησε τη Δεξιά στην Ελλάδα». 

Η «Αυγή» έσπευσε να κάνει λόγο για … «Τάγματα Εφόδου» που εισέβαλαν στον ναό της δημοκρατίας.  Η κυβέρνηση διέταξε την διάλυση όλων των οργανώσεων που «αναπτύσσουν έκνομη δράση» ενώ δια στόματος του Υπουργού Εσωτερικών, Ιωάννη Τούμπα, η κυβέρνηση κατήγγειλε την Εθνικοσοσιαλιστική ιδεολογία.

Υπήρχε μια οργάνωση νέων, οι Άλκιμοι, που λειτουργούσε ήδη από το 1932. Ήταν μια οργάνωση, που την είχε δημιουργήσει η «Εθνικιστική Ένωση Ελλάς», σαν αντίπαλο δέος για τους νεαρούς  Κομμουνιστές στην δεκαετία του 1930. Οι Άλκιμοι, έδρασαν με παραστρατιωτική μορφή, λαμπαδηφορίες, παρελάσεις στην πόλη, μέχρι και το 1936. Τότε, διαλύθηκαν από τον Ιωάννη Μεταξά, αφού αυτός σχημάτισε την ΕΟΝ, την μοναδική στα χρόνια του, νόμιμη οργάνωση, για τη Νεολαία.

Δυστυχώς κάποιοι Εθνικοσοσιαλιστές είδαν την 21^η Απριλίου ως μια «σανίδα σωτηρίας» άλλοι απέφυγαν διακριτικά κάθε επαφή μαζί της ενώ δεν έλειψαν και αυτοί που κυνηγήθηκαν από την ασφάλεια επειδή θεωρήθηκαν σύμφωνα με την ορολογία του καθεστώτος «αναρχοφασίστες».

Ο Λογγίνος Παξινόπουλος υπήρξε ηγετικό στέλεχος του «χουντικού» ένοπλου παραστρατιωτικού σώματος των «Αλκίμων», το οποίο ήταν έμπνευση και δημιούργημα γνωστών εθνικιστών με σκοπό να «αποτελεί τον σιδηρούν βραχίονα του καθεστώτος». 

Ο Κωνσταντίνος Πλεύρης σύμφωνα με τα λεγόμενα του είχε κάνει την πρόταση για «φασιστικοποίηση» της νεολαίας στους Λαδά και Ασλανίδη, αυτοί του έδωσαν την άδεια και την χρηματοδότηση και τα όπλα για να προχωρήσει αλλά χωρίς να φαίνονται, κι έτσι στην διοίκηση τους μπήκαν στελέχη της οργάνωσης Κ4Α.

«Αναμφιβόλως η οργάνωσις των Αλκίμων εξουσιάζετο απολύτως από εμάς», γράφει ο Πλεύρης. «Είδαμε την ευκαιρίαν εξορμήσεως προς την μάζαν των νέων και την αξιοποιήσαμε εντατικώς. Υπέβαλα στον Ασλανίδη λεπτομερές πρόγραμμα εκπαιδεύσεως των Αλκίμων, που επεδιώξαμε να την καταστήσωμεν παραστρατιωτικήν οργάνωσιν, που θα απετέλει τον λαϊκόν σιδηρούν βραχίονα του καθεστώτος».

Στην πράξη όμως ουδέποτε το καθεστώς ενδιαφέρθηκε πραγματικά για την «φασιστικοποίηση» της νεολαίας αφού στον αξιακό πυρήνα του υπήρξε απλά μια αντιδραστική στρατιωτική κυβέρνηση με κυρίαρχο το αντικομμουνιστικό στοιχείο και με εσωτερικές συγκρούσεις που τελικά ωφέλησαν τον Καραμανλή και τον Αβέρωφ. 

Η μεγαλύτερη απόδειξη της ποιότητας του καθεστώτος ήταν η επιμονή του Παπαδόπουλου να στηριχτεί σε πρόσωπα του παλαιού πολιτικού κόσμου και να ισχυροποιήσει τις δημοκρατικές διαδικασίες ενώ παράλληλα οι κορυφαίοι αντίπαλοι του ζούσαν πλουσιοπάροχα στο εξωτερικό.

Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος όπως είναι γνωστό υπήρξε άκρως αρνητικός μπροστά στις προτάσεις της ριζοσπαστικοποίησης λέγοντας χαρακτηριστικά - φοβούμενος φυσικά τις αντιδράσεις των ξένων και της αριστεράς - «μην μας πουν φασίστες» αλλά το 1970 λόγω πιέσεων μερίδας των στρατιωτικών 20 χιλιάδες Άλκιμοι ορκίστηκαν στο γήπεδο της ΑΕΚ στην Νέα Φιλαδέλφεια. Κατά άλλους ο αριθμός ήταν μόλις 4 χιλιάδες ενώ σε γνωστό ντοκιμαντέρ αναφέρονται 30 χιλιάδες συνολικά.  

Οι περισσότεροι ήταν άνεργοι νέοι που πίστεψαν στις υποσχέσεις τους χούντας ότι «θα σας  βρούμε δουλειά». Αυτές οι υποσχέσεις δεν υλοποιήθηκαν και απέμειναν μόνο οι «διαλέξεις» για την «Εθνοσωτήριο Επανάσταση» γεγονός που σύντομα αποθάρρυνε την νεολαία. 

Η πρόχειρη οργάνωση και η έλλειψη μιας αυθεντικής ιδεολογίας και δράσης μέσα σε συνθήκες μιας «επανάστασης» που τελικά ήταν «παρένθεση» απέδειξε ότι κάθε πολιτικό εγχείρημα που στερείται αρχών και κοινωνικής αποδοχής σύντομα θνήσκει. Το Σώμα των Αλκίμων διαλύθηκε τον Μάρτιο του 1976, με διαταγή του πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Ο Λογγίνος Παξινόπουλος δεν σταμάτησε την δράση του στην μεταπολίτευση. Συνέχισε να κοιτάει κατάματα χωρίς φόβο το δημοκρατικό τέρας αμφισβητώντας έμπρακτα τη αστική νομιμότητα, ενώ το ηθικό του στην φυλακή υπήρξε παράδειγμα για πολλούς. Δεν δείλιασε απέναντι στις συνεχείς ανακρίσεις και φυλακίσεις και δεν συνεργάστηκε με τα πιόνια του καθεστώτος. 

Σε μια επίδειξη ισχύος που σόκαρε τους δημοκράτες και τα ΜΜΕ και παρά τις συνθήκες πλήρους κυριαρχίας της αριστεράς που έσπερνε το μίσος και της προδοτικής δεξιάς που πούλησε την Κύπρο στο όνομα της δημοκρατίας, ο Λογγίνος Παξινόπουλος - μαζί με Έλληνες και Ιταλούς νεοφασίστες - εμφανίστηκε στην στρατιωτική παρέλαση της 25^ης Μαρτίου του ΄75 στις στήλες του Ολυμπίου Διός και χαιρέτισε με Τεταμένη την Δεξιά τις πολεμικές σημαίες που δεν υπεστάλησαν στην Μεγαλόνησο αλλά τις υπερασπίστηκαν οι Έλληνες πολεμιστές παρά την προδοσία των Μακαρίου Αβέρωφ και Καραμανλή καθώς και των επίορκων αξιωματικών.

Ουδέποτε ο Λογγίνος Παξινόπουλος αποδέχτηκε την αναγκαιότητα του κοινοβουλευτισμού για την υπεράσπιση των ιδεών.

Παρέμεινε μέχρι το τέλος του βίου του ανένταχτος και πιστός στις αρχές και τις αξίες της Πλατωνικής Πολιτείας. 

Υπήρξε Πολιτικός Στρατιώτης και «πυρφόρος» του Ελληνικού Εθνικοσοσιαλισμού. 

Απεβίωσε μετά από σύντομη ασθένεια την 24^η Νοεμβρίου 1993.

Λογγίνος Παξινόπουλος: Ζει και Μάχεται!

Με τεταμένη την δεξιά: μετά από μάχη με την υγεία του έφυγε για τα Ηλύσια Πεδία ο φίλος και συναγωνιστής Βασίλης Χ. Ροντογιάννης, καλό ταξίδι Συναγωνιστή!

 

«Όχι δε μετανιώνω για τίποτα, εις το επανιδείν Μπριζίτ» οι Laziali αποχαιρέτησαν την Μεγάλη Κυρία του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού

 

Acca Larentia 2026

Brigitte Bardot: στη φωτογραφία με τον φίλο της Jean - Marie Le Pen και τον συνιδρυτή του OAS Pierre Lagaillarde

«Αγαπώ τη χώρα μου τόσο πολύ, που δεν μπορώ να την εγκαταλείψω, παρόλο που αυτή η Γαλλία δεν είναι πια αυτή που αγαπώ. Δεν αναγνωρίζω πια τη σημερινή Γαλλία, με αυτές τις αποτρόπαιες πολιτικές, αυτούς τους φόρους που κατακλύζουν και στραγγαλίζουν τους πάντες»

Brigitte Bardot

Δια χειρός Βασίλη εκ Ξυπετής (V)

Με τεταμένη την δεξιά: Συναγωνιστή Δημήτρη Κολτσίδα καλό πέρασμα! (ανανεώθηκε 22.02)

Το αίμα κινεί τους τροχούς της ιστορίας: Μνήμη του Έλληνα Φασιστή Μίκη Μάντακα

 

Αυτόνομη ενημερωτική Δράση (https://macedoniannationalists.blogspot.com/)

 

link: Με τεταμένη την δεξιά: Συναγωνιστή Δημήτρη Κολτσίδα καλό πέρασμα! (ανανεώθηκε 19.02)

Δημήτρης Κολτσίδας: ζει και μάχεται!

Πραγματοποιήθηκε με απόλυτη επιτυχία η συντονισμένη ενημερωτική δράση όπως είχαμε προαναγγείλει, 

ταυτόχρονα από αυτόνομους εθνικοσοσιαλιστικούς πυρήνες στις πόλεις Λάρισα, Κοζάνη, Θεσσαλονίκη, Ξάνθη, Δράμα, Καβάλα και Κομοτηνή, 

με κύριο στόχο την αφύπνιση της κοινωνικής συνείδησης αναφορικά με την άδικη δολοφονία του αδερφού μας Δ. Κολτσίδα. 

Η δράση έλαβε χώρα στα κεντρικότερα σημεία των πόλεων πιάνοντας εξ απήνης κράτος και παρακράτος

για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο εδώ ...

6 Φεβρουαρίου 1945: Μνήμη Ρομπέρ Μπραζιγιάκ (https://anaktisi-mag.gr/)

Ο Ρομπέρ Μπραζιγιάκ, λογοτέχνης, δημοσιογράφος και θεατρικός συγγραφέας, γεννήθηκε στις 31 Μαρτίου 1909 στο Περπινιάν, στην περιοχή των Ανατολικών Πυρηναίων και εκτελέστηκε με τυφεκισμό στις 6 Φεβρουαρίου 1945 στο φρούριο Montrouge στο Παρίσι.

Στις 6 Φεβρουαρίου 1934 συμμετέχει σε πολυπληθή αντικοινοβουλευτική διαδήλωση, εκδηλώνοντας τις αντικοινοβουλευτικές του ιδέες, έξω από τη Γαλλική Βουλή, [Palais Bourbon]. 

Η αστυνομία αντιμετωπίζει τους διαδηλωτές, που φώναζαν συνθήματα όπως «Κάτω η Βουλή», με τα όπλα και από τους πυροβολισμούς υπάρχουν 22 εθνικιστές νεκροί, όλοι τους μέλη του «Action Francaise», ανάμεσα τους και ένας Ελληνικής καταγωγής.

Οι νεκροί διαδηλωτές και το σκάνδαλο που προκάλεσε τη διαδήλωση, αποτέλεσαν την αφορμή για τα πρώτα βίαια αντικοινοβουλευτικά του κείμενα.

Το 1936 ταξίδεψε στο Βέλγιο όπου γνωρίστηκε με το Leon Degrelle, τον αρχηγό του Εθνικιστικού κόμματος «Rex», ενώ στήριξε δημόσια με άρθρα του, τον Ισπανό στρατηγό Φρανσίσκο Φράνκο και διατηρούσε τακτική αλληλογραφία με τον Jose Antonio Primo de Riviera, ηγέτη της οργανώσεως «Ισπανική Φάλαγγα». 

Επισκέφθηκε ακόμη τη Ιταλία, τη Βενετία και τη Ρώμη, το Τολέδο και τη Νυρεμβέργη όπου παραβρέθηκε στις εορταστικές εκδηλώσεις της Εθνικοσοσιαλιστικής Νεολαίας. 

Το 1937 φυλακίστηκε με τον Charles Maurras κατηγορούμενος ότι καλούσε σ’ ένα άρθρο του το λαό δημοσίως να κομματιάσει τους βουλευτές που είχαν ψηφίσει την επιβολή κυρώσεων εναντίον της Φασιστικής Ιταλίας. 

Από το 1937 διεύθυνε την αγωνιστική εφημερίδα «Είμαι παντού», [«Je suis partout»], με αναγκαστικό διάλειμμα στο διάστημα που ήταν στο μέτωπο και στη συνέχεια αιχμάλωτος των Γερμανών, και την επανακυκλοφόρησε από τον Απρίλιο του 1941 έως το τέλος του 1943. 

για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο εδώ ...

Με τεταμένη την δεξιά: Συναγωνιστή Δημήτρη Κολτσίδα καλό πέρασμα! (ανανεώθηκε 22.02)

Έζησε σαν Λύκος - Έφυγε σαν Λύκος

Αυτόνομοι Μακεδόνες Εθνικιστές

“Θα έρθουμε μια Νύχτα, Όπου κι αυτά τα αστέρια Θα έχουν σβήσει, Και δεν θα ξέρετε Αν Ζωντανοί ή Πεθαμένοι είστε. Μα Εμείς θα έρθουμε, Φέρνοντας μαζί μας Χιλιάδες άστρα, ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΜΑΣ, Και έναν Ήλιο Ματωμένο, ΤΗ ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ!

για τον συναγωνιστή Δημήτρη Κολτσίδα: 

γράφει ο Κωνσταντίνος Θ. Παπαδογιάννης

Σε εύλογη συγκυρία, πριν λίγο καιρό σε γνώρισα και κράτησα τις λίγες κουβέντες που ανταλλάξαμε και τις πολύτιμες παροτρύνσεις σου. Μέχρι τότε σε γνώριζα ως όνομα, ως έναν μύθο του «χώρου» στο πεζοδρόμιο, ως ενός αγνού Συναγωνιστή με όλη την σημασία του όρου και πάνω απ' όλα καλού πατέρα και οικογενειάρχη. 

Η «τρέλα» σου, έδειξε πώς σε έναν τόσο σάπιο και άδικο κόσμο, υπάρχουν κάποιοι ασυμβίβαστοι, ελάχιστοι πλέον, οι οποίοι έχουν εφηβική ψυχή και πράττουν το καθήκον τους. Ως Άντρες και Ιδεολόγοι που στέκονται στα πάσης φύσεως μιάσματα της κοινωνίας και αντιδρούν. 

Έτσι έκανες και εσύ απέναντι σε αυτά τα σκουπίδια, που νόμιζαν ότι μπορούν να κλέβουν ανενόχλητοι τον ιδρώτα σου. Δημήτρη, δεν ταίριαζες σε αυτήν την σιχαμένη κοινωνία, έφυγες ως μαχητής και μας έδειξες την μαχητικότητα που έφερες όχι μόνον με την τελευταία σου πράξη, αλλά και με τον αγώνα που έδινες τα τελευταία χρόνια με την επάρατη νόσο. 

Οι αλήτες «παπαγάλοι» των μέσων μαζικού επηρεασμού, θα σου χρεώσουν πολλά κοσμητικά επίθετα. Όσοι σε ήξεραν όμως, θα σε θυμούνται για πάντα για την ευθύτητα και την ολοτελή αφοσίωση σου στην Αιώνια Ιδέα. Τώρα για εμάς τους υπόλοιπους, γεννιέται άλλη μία ευκαιρία μπροστά μας, να δούμε την ωμή πραγματικότητα μετά και από αυτό το περιστατικό. 

Κλέβουν, σκοτώνουν, πυροβολούν, μπουκάρουν σε σπίτια ανήμπορων γερόντων, απαξιώνουν κάθε κοινωνική δομή και συμπεριφορά, δεν πάνε σχολείο, στρατό, δεν πληρώνουν φόρους και παίρνουν επιδόματα από το διεφθαρμένο κράτος. 

Πότε Έλληνα θα μιλήσεις; Πότε θα δώσεις ξανά αξία στην ζωή και στα παιδιά σου; Πότε θα επαναστατήσεις; Πότε θα νοιαστείς για το μέλλον της Φυλής σου; Η θυσία αυτή του Δημήτρη, θα μείνει χαραγμένη στην μνήμη μας ως φλόγα αντίστασης. Έφυγες όρθιος. 

Καλό Ταξίδι και Καλή Αντάμωση!

Χάραμα στην παλιά πόλη

γράφει ο Κώστας Β.

Ο περισσότερος από τον κόσμο σπρωχνόταν μεταξύ τους στην παρέλαση για να ακούσει τα σχόλια για την ειρήνη. Εκτός από τους λίγους αδιάφορους, πολλοί έδιναν το παρών τους σε εκείνη την γιορτή, ενώ άλλοι πιο μεγάλοι σκεφτικοί έφερναν στο νου τις αναμνήσεις .

Ένας άνδρας έσπρωξε τους μπροστινούς του και άνοιξε δρόμο για να ξεφύγει από το πλήθος. Με βουρκωμένα μάτια και το κεφάλι σκυμμένο, κίνησε και βηματίζοντας ελαφρά χάθηκε στους δρόμους της πόλης.

Φτάνοντας στην άκρη της πόλης μπήκε στο σπίτι του, έβαλε ένα εμβατήριο και ο ήχος γέμισε την ψυχή του και ξανά βούρκωσε. Ακούμπησε στο κρεβάτι ολομόναχος, ίσως να θρηνούσε και αυτός για κάποιον γιο, κάποιον αδελφό ίσως … οι Βαλκυρίες έσπασαν τη σιγαλιά της νύχτας, τα μάτια του έκλεισαν και ξεκουράστηκε για λίγες ώρες.

Ξύπνησε πριν χαράξει. Άναψε το φως  του δωματίου κι ερεύνησε το χώρο. Οκτώ και μια σφαίρες γύρω από το πιστόλι. Βγήκε στο μικρό μπαλκόνι και αφού εναπόθεσε το χέρι του στο κλουβί, ελευθέρωσε  το πουλί που πέταξε μακριά. Γύρισε, χάιδεψε τη σκονισμένη μαύρη φορεσιά, την ξεδίπλωσε με ευλάβεια. Ντύθηκε.

Η πόρτα έκλεισε ελαφρά και κατέβηκε στον δρόμο. Περπατούσε μέσα στο κρύο σκοτάδι, οι κινήσεις του ήταν άψογες. Πέρασε από την παλιά πόλη βγήκε στα στενά μια μακρόσυρτη βοή ηδονής και ηρωισμού έφτανε στην ψυχή του.

«Άκουγε τον απόηχο». Ανέβηκε στο πεζοδρόμιο και είδε με την κόγχη του ματιού του στον τοίχο ενός σπιτιού κάποιο μισοσβησμένο σύνθημα. «Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ ΠΟΥ ΑΝΑΤΕΛΛΕΙ».

Ο Γέρος γύρισε την απόκοσμη γκρίζα ματιά του προς την μεριά της πόλης και αντίκρισε το ροδοκίτρινο χρώμα της αυγής στο χάραμα της μέρας. Χαμογέλασε, πρόλαβε να ψελλίσει  … «ΕΝΑΣ ΝΕΟΣ ΛΑΟΣ ΑΝΑΤΕΛΛΕΙ».

Ο θανατηφόρος ήχος αντιλάλησε στους δρόμους της πόλης, πέρασε από τα αυτιά  των νεκρών υπερασπιστών, για να χαθεί και να στοιχειώσει κάτω από τα ερείπια της βασανισμένης πόλης.

Τιμή μας η Πίστη! Αθάνατος!

Δημήτρης Κολτσίδας : Ο Έλληνας Werwolf

γράφει ο Ανέστης Θεοφίλου

Ένας ιδεολόγος περνάει τον Αχέροντα, ένας άνδρας που είχε τον δικό του κώδικα τιμής έκανε την καλύτερη επαναστατική πράξη στο τέλμα της αστικής δημοκρατίας που επιβραβεύει την ατιμία και ποινικοποιεί το καθήκον. 

Ο Δημήτρης Κολτσίδας έκανε πράξη την ρήση του Βίκτορος Ουγκό ''πως οι νόμοι είναι το επιστέγασμα της αδικίας'' συνεπώς ο Δημήτρης αν δεν ανέχθηκε κάτι αυτό ήταν την ενθαρρυμένη, στην αστική δημοκρατία, ''νομιμότητα'' που συγκαλύπτει μέσα από την μικρή παρανομία την μεγάλη ρεμούλα. 

Η επαναστατική δράση του Δημήτρη είναι αυτή που ώθησε το κράτος να βρει πάτημα να τον εκδικηθεί όμως ο ίδιος έπεσε σαν πραγματικός πολεμιστής περιφρονώντας τις πλαδαρές κοιλιές και τα προγούλια των δειλών αστυνομικών διευθυντών που ως φερέφωνα του κάθε πολιτευτή λειτουργούν ως τοπικοί σερίφηδες. 

Η μεταφυσική του Εθνικισμού και δη του Σοσιαλιστικού Εθνικισμού, υπαγορεύει πως μια πράξη συνοδεύει στην αιωνιότητα την μετουσίωση μιας ιδέας, έτσι λοιπόν και ο ''Μητσάρας'' σαν άλλος Mishima αρνήθηκε την μετριότητα και την μικροαστική υποταγή του νεοραγιά και σαν άλλος Γιουνγκεριανός αντάρτης έδωσε το δικό του τέλος στο ελλαδικό Grand Soir. 

Ο δικός μας ''Μητσάρας'' εκπροσωπεί τον Έλληνα που δεν συμβιβάζεται με τις δεσμεύσεις μιας Ελλάδος πουλημένης και το βασικότερο πως ακόμα υπάρχει η ψυχή του αρματωλού βαθιά ριζωμένη μέσα μας. Έναν Έλληνα που απειλείται πρωτίστως από το σάπιο νομοθετικό σύστημα και κατ' επέκταση από τον κάθε λογής εγκληματία.

Δημήτρης Κολτσίδας: ΑΘΑΝΑΤΟΣ!

Μετάφραση στίχων: Στέφανος Καρδιτσιώτης

Μια στιγμή γαλήνης για τους πεσόντες

Για όλους όσους ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα

Μια στιγμή γαλήνης για όσους ακούστηκε η φωνή

Από την υπόθεσή τους δεν πτοήθηκαν ποτέ

Μια στιγμή γαλήνης για όσους δεν φοβήθηκαν ποτέ

Παρόλο που ήξεραν ότι το τέλος τους πλησίαζε

Μια στιγμή γαλήνης από την κούνια μέχρι τον τάφο

Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ τις θυσίες που κάνατε

Κοιμηθείτε τώρα ήσυχα η αναζήτηση σας έχει ολοκληρωθεί

Μόνο να σε πάρουν οι κόρες και οι γιοι σου

Συνεχίστε την κληρονομιά, παιδιά του σήμερα

Αύριο είστε οι στρατιώτες μας που οδηγούν το δρόμο

Πρέπει να προχωρήσουμε, να αρχίσουμε να φυτεύουμε τους σπόρους μας

Πρέπει να είμαστε πρόθυμοι να περάσουμε από τα άκρα

Πρέπει να δείξουμε σεβασμό για εκείνους πριν από την ώρα μας

Γιατί η σοφία τους και το θάρρος τους έγινε το καμάρι μας

Αντίο φίλε μου

Έλα μια μέρα που θα ξαναβρεθούμε

Η πίστη σου έλαμψε και η τιμή σου ήταν αληθινή

Τώρα θα κουβαλήσω το σπαθί για σένα

Αντίο σε σένα αδερφέ μου

Από τις σκιές θα αναδυθεί άλλος

Ο δρόμος μπορεί να είναι ανώμαλος και το ταξίδι μπορεί να είναι μακρύ

Αλλά σου υποσχόμαστε Erik, ο αγώνας θα συνεχιστεί!

Ακούστε την ιστορία ενός αδερφού που χάθηκε

Αν μπορούσα να αλλάξω το παρελθόν, θα το έκανα με οποιοδήποτε κόστος

Μνήμες του χθες, ακόμα βαθιά μέσα

Το πνεύμα των ημερών μας δεν πέθανε ποτέ

Θυμάμαι ακόμα εκείνη τη μοιραία μέρα, που τα δάκρυα έπεφταν σαν βροχή

Τίποτα δεν μπορούσε να περιγράψει την αγωνία, τίποτα δεν μπορούσε να περιγράψει τον πόνο

Μου πήραν έναν αδερφό με το που είχα μεγαλώσει

Ένα από τα αγόρια, ένα από το The Glory, τώρα μόνο μια ανάμνηση...

Ο αγώνας συνεχίζεται!

Αντίο φίλε μου

Έλα μια μέρα που θα ξαναβρεθούμε

Η πίστη σου έλαμψε και η τιμή σου ήταν αληθινή

Τώρα θα κουβαλήσω το σπαθί για σένα

Αντίο σε σένα αδερφέ μου

Από τις σκιές θα αναδυθεί άλλος

Ο δρόμος μπορεί να είναι ανώμαλος και το ταξίδι μπορεί να είναι μακρύ

Αλλά σου υποσχόμαστε Erik, ο αγώνας θα συνεχιστεί!

Ήσουν η φωνή του λαού

Ήσουν η φωνή της περιφρόνησης

Με τραγούδια για το Blood and Honour

Δημιουργήσατε μια παγκόσμια συμμαχία

Τα λόγια της σοφίας σου έκαιγαν βαθιά.

Κάηκαν βαθιά μέσα τους

Ήσουν ο προφήτης, ήσουν η φωνή,

Αυτό μας έδωσε την περηφάνια μας

Όταν οι ουρανοί κάλεσαν τον αριθμό σου,

Ήταν τόσο δύσκολο να σε αφήσω να φύγεις

Ήσουν άντρας μπροστά από την εποχή σου,

Και θέλουμε να ξέρετε ... Ο αγώνας συνεχίζεται! 

"Μόνο όσοι δεν πιστεύουν πια σε ένα ευτυχισμένο τέλος, μόνο εκείνοι που συνειδητά το έχουν απαρνηθεί, μπορούν να ζήσουν. Δεν υπάρχει ευτυχισμένος αιώνας. Αλλά υπάρχουν στιγμές ευτυχίας και σε εκείνες τις στιγμές υπάρχει ελευθερία"

Ernst Junger

Ένοπλος ανάμεσα στις ύαινες του κατοχικού καθεστώτος 

Πανό από Αυτόνομους στο Νέο Ηράκλειο: Μητσάρα δίνεις τον παλμό ακόμη και νεκρός!

Οι Αυτόνομοι Αθηνών για τον Δημήτρη Κολτσίδα:

Υποκλιθείτε στην «Σιδηρά Νεολαία»: οι «Αυτόνομοι Αθηνών» ξανά στην πρωτοπορία για την Πατρίδα και την Κοινωνία! Δράσεις σε γειτονιές & Εθνικιστικό Live στο κέντρο των Αθηνών! # Ανταπόκριση από το Rioters Music Fest 01.02.2025 που έγραψε ιστορία! # https://athensautonomous.com/ (ανανεώθηκε 03.03.)

 

Αρχική - Athens Autonomous

link: Η Εθνική Αυτονομία στην Αθήνα (άρθρο του Nero Valois)

Αναρωτιούνται κάποιοι τι δηλώνουμε, ξεκάθαρα τους απαντάμε λοιπόν:

Είμαστε Αυτόνομοι συνειδητά Ελεύθεροι, περήφανοι Άναρχοι (κατά Junger) φανατικοί Φαιοί, Αντιδημοκράτες και Αντιαστοί:

«Λύκοι ανάμεσα στα πρόβατα της αστικής δημοκρατίας»

Βρείτε τους «Αυτόνομους Αθηνών» στο Instagram εδώ  και στο Telegram εδώ

music track: Iron Youth - Choose your side

Δείτε παλαιότερο βίντεο των Αυτόνομων συναγωνιστών από εκδήλωση μνήμης:

"Εγγόνια Επιστράτων και Τριψελιτών της ΕΣΠΟ η σπορά και των ΕΟΚΑΒιτών!"

Επικοινωνήστε και ενταχθείτε στις τάξεις των Αυτόνομων:

link: Αρχική - Athens Autonomous

link: Η συνέντευξη που ενόχλησε πολλούς 
Δίνουμε τον λόγο στην «Σιδηρά Νεολαία» - Αυτόνομοι και Ελεύθεροι: αποκλειστική συνέντευξη των «Αυτόνομων Αθηνών» στην συντακτική ομάδα του «Μαύρου Κρίνου»

«Πρέπει να είσαι απείθαρχος σε μια κοινωνία ηλιθίων, δημοκρατών, γελοίων. Φυσικά θα σου το ανταποδώσουν με μίσος ή αδιαφορία. Θα σε εξορίσουν στην έρημο της ανωνυμίας, στην έρημο της ασημαντότητας. 

Δεν συνειδητοποιούν ότι κάνουν χάρη στον εαυτό τους. Είναι ωραίο να είσαι μακριά από όλα τα πλήθη. 

Να είσαι αυτός που εξακολουθεί να είναι «Άριο» πνεύμα σε μια μεγάλη ευρωπαϊκή ή αμερικανική πόλη, με τους ουρανοξύστες και την άσφαλτο, με την πολιτική και τον αθλητισμό της, με τα πλήθη που χορεύουν και φωνάζουν, με τους εκφραστές του κοσμικού πολιτισμού και της άψυχης επιστήμης και ούτω καθεξής. 

Μέσα σε όλα αυτά μπορεί να αισθάνεται πιο μόνος, αποκομμένος και νομαδικός από όσο θα ένιωθε στην εποχή του Βούδα, υπό συνθήκες φυσικής απομόνωσης και πραγματικής περιπλάνησης»

Julius Evola 

Στην Ανάκτηση #11 περιλαμβάνεται άρθρο μέλους της συντακτικής μας ομάδας για την Λιβυκή Φρουρά των Αμαζόνων, που έπεσαν ηρωϊκά μαχόμενες ενάντια στους μισθοφόρους Σαλαφιστές του ΝΑΤΟ και των αστικών δημοκρατιών ...

γράφουν την για την συντακτική ομάδα: 

Wolverine, Μαυρομετωπίτης

Μετά την εξαιρετική αφισοκόλληση στην δομή εισβολέων της Μαλακάσας για τους Σύριους «πρόσφυγες» και τους τοξικοεξαρτημένους υποστηρικτές του FSA και του Ερντογάν ...

Την δυναμική παρουσία στο πολιτικό μνημόσυνο του Στρατηγού Γεωργίου Γρίβα «Διγενή» στην Λεμεσό της Κύπρου, ο οποίος υπήρξε φανατικός πολέμιος της Στρατιωτικής Κυβέρνησης της 21ης Απριλίου και σύντομα θα δημοσιεύσουμε τις άγνωστες ιστορικές ομιλίες του ...

Την εκδήλωση μνήμης στην κεντρική πλατεία των Φαρσάλων για τα Ίμια όπου δεκάδες νεολαίοι της επαρχίας έδωσαν το παρών και γνώρισαν τους Αυτόνομους ...

Την ενημερωτική δράση στο μετρό της Αργυρούπολης και στο Αιγάλεω στις λαϊκές γειτονιές όπου η νεολαία ψάχνει απαντήσεις ...

- και μάλιστα για πολλοστή φορά η παρέμβαση μπροστά στα μάτια της antifa άνευ ουδεμίας αντίδρασης - 

Την εκδήλωση μνήμης πάλι για τα Ίμια στο κέντρο της Αθήνας, η οποία είχε άκρως επιτυχημένη κατάληξη διότι απλά ΚΑΠΟΙΟΙ γνωρίζουν να αποφεύγουν τις παγίδες!

την 1^η Φεβρουαρίου 2025 στο κέντρο των Αθηνών μια εξαιρετική μουσική συναυλία + κοπή πίτας έλαβε μέρος! 

Εκατοντάδες παλιοί και νέοι συναγωνιστές - Skinheads, NS Punks, Casuals, NS Headbangers - καθώς και ξένοι συναγωνιστές που βρέθηκαν στην χώρα μας για το μουσικό αυτό κάλεσμα, έδωσαν το παρών δημιουργώντας μια καταπληκτική συντροφική ατμόσφαιρα. 

Οι ποιοτικές μπάντες έπαιξαν άψογα παλιά και νέα μουσικά κομμάτια και γνωστές διασκευές - Strikeforce, Κ.Σ., Skumshot και Der Sturmer έλαβαν μέρος - ενώ το setlist περιλάμβανε: παραδοσιακό RAC με επιρροές από Metal και κλασσικό Oi! μέχρι το «αιρετικό» NSBM ενώ δεν έλειψαν και οι folk μπαλάντες.

Προκλήθηκε απερίγραπτος ενθουσιασμός και παλμός συνηθισμένο φαινόμενο στις εκδηλώσεις των Αυτόνομων - με εκατοντάδες χέρια υψωμένα σε περήφανο «Φασιστικό χαιρετισμό» συνοδεία συνθημάτων ενάντια σε κράτος και παρακρατικούς - καθώς και ξέφρενος «πολεμικός» χορός από το πολυπληθές κοινό. Ο άψογος χώρος και ήχος και η ποιοτική μπύρα ανέβασαν την μουσικοπολιτική διάθεση ενώ η μαχητική περιφρούρηση - που θύμιζε άλλες καλές εποχές - υπήρξε αρωγός στην επιτυχή κατάληξη της υπέροχης αυτής βραδιάς η οποία κύλησε άνευ προβλημάτων.

Είναι σίγουρα ενδιαφέρον ότι πολλοί γνωστοί παλαίμαχοι συναγωνιστές που πλέον έχουν περάσει στις τάξεις της Αυτονομίας, αφήνοντας πίσω τα κομματικά «καλούπια» στήριξαν και πάλι με κάθε μέσο τους νεολαίους των «Αυτόνομων Αθηνών»

- ξεχνώντας τις γνωστές παθογένειες του «χώρου» και έστειλαν ένα διαφορετικό μήνυμα σε όσους δυσανασχετούν επειδή η νεολαία προσεγγίζει τις ιδέες μας -

Στον χώρο της συναυλίας υπήρχαν ποιοτικές εκδόσεις όπως τα εξαιρετικά έργα των συναγωνιστών Κωνσταντίνου Μποβιάτσου και Άγγελου Δημητρίου που προωθούν χρόνια τώρα τις ιδέες της «Τρίτης Θέσης» ...

(για περισσότερα δείτε τις εκδόσεις «Λόγχη») 

Εκδόσεις Λόγχη – e-shop Λόγχη

... αλλά και των ποιοτικών Κυπριακών εκδόσεων «Reqonquista», τις οποίες έχουμε προβάλλει  αποκλειστικά στο παρελθόν μέσα από το ιστολόγιο μας ...

(μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί τους σε Twitter και Instagram)  

Τα εγγόνια του Γρίβα και του Αυξεντίου έχουν προκαλέσει το έντονο ενδιαφέρον στην Μεγαλόνησο αλλά και προβληματισμό στους αντιπάλους μας για την ποιοτική εκδοτική τους αναβάθμιση και διανομή!

Τα εξαιρετικά αυτά έργα να σημειωθεί ότι είναι του Δανού συγγραφέα και διανοητή Povl Heinrich Riis-Knudsen: 

- Εθνικοσοσιαλισμός, ένα κίνημα της Αριστεράς 

- Εθνικοσοσιαλισμός, η Βιολογική Θεωρία 

(1984 & 1987) τα οποία είχαν εκδοθεί από την "Χρυσή Αυγή".

 Ο ξένος συναγωνιστής είχε φιλοξενηθεί σχετικά πρόσφατα στην Ελλάδα από τον Στέφανο Γκέκα της κοινότητας του Άρματος και είχε λάβει μέρος σε ιδεολογική ομιλία. 

Κυκλοφορούν τα "88 προτάγματα" του Αμερικανού ακτιβιστή David Lane της ένοπλης οργάνωσης The Order των ΗΠΑ.

Επίσης ένα από τα βιβλία του πιο ποιοτικού  αρθρογράφου της Εθνικιστικής σκέψης του Άγγελου Δημητρίου, από τις εκδόσεις «Λόγχη» με τον τίτλο "Ανυποταγή".

Κυκλοφορεί επίσης από τις Κυπριακές εκδόσεις Reconquista:

"Το Μανιφέστο του Επαναστάτη Εθνικιστή" που γράφτηκε το μακρινό 1976 από τον μάρτυρα Φασιστή ακτιβιστή François Duprat, 

- ένας εκ των ιδρυτών του Εθνικού Μετώπου στην Γαλλία και εμβληματική προσωπικότητα του Ευρωπαϊκού Εθνικισμού -

για τον οποίο μπορείτε να διαβάσετε εδώ 

Το βιβλίο μπορείτε να το προμηθευτείτε από γνωστά βιβλιοπωλεία του «χώρου» στην Αθήνα, καθώς και μέσω παραγγελίας στο Twitter στην σελίδα @ReconquistaCy και στο Telegram Reconquista Cyprus

Δεν έλειψαν φυσικά τα ποιοτικά είδη ένδυσης και δεκάδες μουσικά cd και βινύλια, με νέα πρόσφατη κυκλοφορία τις τελευταίες ημέρες αυτή των Falanx

- δείτε εδώ - 

την οποία συστήνουμε ανεπιφύλακτα προς άμεση παραγγελία για την ενίσχυση της εθνικιστικής ροκ σκηνής. 

11 κομμάτια γνήσιου R.A.C. ‘n Oi! της παλιάς σχολής από μία καινούρια μπάντα από μέλη των No Surrender, Σταυροφορία και White Pride Rockers, μεταξύ άλλων. 

Οπότε ξέρετε τι να περιμένετε:

 Στίχοι στα ελληνικά και στα αγγλικά και θεματολογία που απέχει από την πολιτική ορθότητα όσο η Μποφίλιου από την εργατική τάξη και ο Πορτοσάλτε από την αντικειμενική δημοσιογραφία ...

Επαγγελματική δουλειά, σε συνεργασία της Askania Productions και της Nordic Sun Records. Έρχεται με 12σέλιδο έγχρωμο βιβλιαράκι. 

Παίζεται δυνατά! Στηρίξτε την μουσική μας σε πείσμα των καιρών!

https://glorydaysofrac28.blogspot.com/

Δεν θα μπορούσαν να λείψουν από το event τα μέλη της συντακτικής μας ομάδας ...

(επί τρεις μήνες προβάλλαμε - ως οφείλαμε άλλωστε - την συναυλία στο ιστολόγιο μας και στα ΜΚΔ και ενημερώσαμε προσωπικά εκατοντάδες συντρόφους και συντρόφισσες). 

Είχαμε την χαρά και την τιμή να ξαναδούμε παλαίμαχους και να γνωρίσουμε για πρώτη φορά από κοντά δεκάδες νεολαίους συναγωνιστές που συνεισφέρουν στον αγώνα με ανιδιοτέλεια και άνευ προσωπικής έπαρσης.

Στην πλειοψηφία τους περήφανα μέλη της ελληνικής εργατικής τάξης και "φανατικοί" αναγνώστες μας, τους οποίους και ευχαριστούμε για τα ενθαρρυντικά τους λόγια και την προώθηση των απόψεων μας σε χώρους εργασίας, στρατόπεδα, σχολεία και σχολές. 

Άμεσα μοιράσαμε προσωπικά σε όλους τους συναγωνιστές και τις συναγωνίστριες ...

(φυσικά δωρεάν αφού εμείς δεν ζούμε από τις ιδέες όπως άλλοι ...) 

εκατοντάδες τεύχη από το νο2 και το νο3 του δυσεύρετου περιοδικού των Αυτόνομων συναγωνιστών της πάλαι ποτέ "Ελληνικής Δράσης" της Καλαμάτας τα οποία έγιναν άμεσα δεκτά με μεγάλο ενδιαφέρον και ενθουσιασμό.

Τα εκατοντάδες αντίτυπα τα προμηθευτήκαμε για μια ακόμη φορά λίγες ημέρες πριν την συναυλία, μια συνεισφορά του συναγωνιστή Α.Χ. τον οποίο και ευχαριστούμε για πολλοστή φορά. 

Το περιοδικό αυτό να σημειωθεί ότι είναι ομώνυμο με το παλιό Στρασσερικό περιοδικό που ενοχλούσε πολλούς και πολεμήθηκε σφόδρα από την αστική ακροδεξιά μέχρι τον Περισσό, αλλά πρόλαβε να γράψει την δική του ανατρεπτική εκδοτική ιστορία με μέλη της τότε συντακτικής ομάδας να στηρίζουν σήμερα την δική μας συντακτική ομάδα.

"Εκεί ψηλά στην Αετοφωλιά, σπάσανε τα μούτρα τους του Μούσκου τα σκυλιά"

Σύνθημα της ΕΟΚΑ Β' 

Ο σκοπός της διανομής αυτής ήταν η ενημέρωση των συναγωνιστών προς φρίκη πολλών, επειδή περιέχει μια άγνωστη αποκλειστική συνέντευξη του υπαρχηγού της ΕΟΚΑ Β’ Λευτέρη Παπαδόπουλου.

 Η οποία προκαλεί ιστορικό προβληματισμό και όποιος έχει μάτια να διαβάσει και μυαλό να σκεφτεί, θα αναθεωρήσει πολλά από τα παραμύθια της άκρας δεξιάς που προβάλλουν διάφοροι

την οποία μπορείτε να κατεβάσετε σε .pdf εδώ 

Ουδείς άλλος (αναρωτηθείτε γιατί ...) έχει τολμήσει να την προβάλλει στο διαδίκτυο ή σε έντυπο μέσο, όπου σε αυτή την χειμαρρώδη συνέντευξη αποκαλύπτει ο παλαίμαχος αντάρτης πόλης Λευτέρης Παπαδόπουλος ...

- βασανίστηκε επί σειρά ημερών και φυλακίστηκε στην απομόνωση από το Εφεδρικό σώμα τους γνωστούς πραιτοριανούς του Μακαρίου, στην συνέχεια καταδικάστηκε σε παράνομο δικαστήριο από τον κίναιδο τροτσκιστή ρασοφόρο σε ογδόντα χρόνια κάθειρξη και δήμευση της περιουσίας του για την επαναστατική αντικαθεστωτική δράση του - 

... τα άγνωστα παρασκήνια και την αθέατη πλευρά της Στρατιωτικής Κυβέρνησης της 21ης Απριλίου καθώς και τον σκοτεινό ρόλο του Συνταγματάρχη Γεωργίου Παπαδόπουλου σε σχέση με το Κυπριακό ζήτημα.

για περισσότερα εδώ ...

Η δωρεάν διανομή αυτή έγινε αντικείμενο θετικής κριτικής - όπως ήταν αναμενόμενο άλλωστε - από το σύνολο των συναγωνιστών οι οποίοι προμηθεύτηκαν αντίτυπα και για άλλους συναγωνιστές.

Συγκινητική στιγμή ήταν η γνωριμία και η μαζική αποστολή του περιοδικού σε αυτόνομους συντρόφους της Κύπρου: 

Οι οποίοι δεν γνώριζαν καν την κυκλοφορία αυτή ... γεγονός καθόλου τυχαίο για όσους γνωρίζουν τον ρόλο της αστικής άκρας δεξιάς σε Ελλάδα και Κύπρο!

Επίσης μοιράστηκαν - από τα μέλη της συντακτικής μας ομάδας - εκατοντάδες εμβληματικά αυτοκόλλητα και ποιοτικό προπαγανδιστικό υλικό της «Εθνικής Αυτονομίας» σε όσους βρέθηκαν στον χώρο της συναυλίας, γεγονός το οποίο προκάλεσε ευχάριστη έκπληξη και δεν είναι τυχαίο ότι «εξαφανίστηκε» σε λίγα λεπτά ...

Οι μπάντες που έλαβαν μέρος στην ποιοτική αυτή βραδιά θα παρουσιαστούν στο άμεσο μέλλον στο ιστολόγιο μας με συνεντεύξεις 

(που αλλού … αφήνουμε τους παρακμιακούς τουρκομπαρόκ τραγουδιστές για άλλους).

 Χαιρετίζουμε με Τεταμένη την Δεξιά:

 τους Συναγωνιστές και τις Συναγωνίστριες που παρευρέθηκαν από πολλές πόλεις της Ελλάδος παρά το υψηλό κόστος μετακίνησης και τις γνωστές δυσκολίες της καθημερινότητας.

 Συγχαίρουμε θερμά για την άψογη διοργάνωση και θερμή φιλοξενία την κινηματική «αιχμή του δόρατος» 

τους νεολαίους «Αυτόνομους Αθηνών»

για την επιτυχημένη μουσική βραδιά και την συσπείρωση που επιτεύχθηκε μέσω της αυτοργάνωσης και της έμπρακτης αλληλεγγύης!

Πάντα τέτοια να έχουμε και να στηρίζουμε την δική μας Εθνικοεπαναστατική μουσική!

Back with a Bang!

Αυτόνομοι και Ελεύθεροι ενάντια σε κράτος και antifa!

Στηρίξτε τις Κυπριακές εκδόσεις Reconquista!

Για επικοινωνία:

@ReconquistaCy στο Twitter / Reconquista Cyprus στο Telegram ενώ θα τους βρείτε και στο Instagram ...

Λόγω της υψηλής επισκεψιμότητας κάποιες προτεινόμενες εκδόσεις:

Το 1969 κυκλοφόρησε στα βιβλιοπωλεία της Ιταλίας ένα έργο ριζοσπαστικό και επαναστατικό για τα συντηρητικά ακροδεξιά δεδομένα της εποχής, του στυγνού και ξερού αντικομουνισμού. Πρόκειται για το έργο, σταθμό του Franco Freda, «Η διάλυση του συστήματος», που επηρέασε σημαντικά τους νεαρούς νεοφασίστες εκείνων των χρόνων και τάραξε πάρα πολύ τα πολιτικά νερά των ριζοσπαστικών κινημάτων, αλλά κυρίως τους βολεμένους πατριώτες στις τάξεις του MSI.

Σύμφωνα με την θεωρία του Freda, το αποτέλεσμα της ευρωπαϊκής ανάπτυξης είναι ο καπιταλιστικός-αστικός κόσμος, που διέπεται από τον οικονομικό παράγοντα και από την αρχή της εκμετάλλευσης του ανθρώπου από τον άνθρωπο.

Σε αυτό το πλαίσιο, η ύπαρξη της αστικής τάξης θα εξαρτιόταν από την επιβίωση του ίδιου του κρατικού συστήματος, από το οποίο θα αντλούσε τροφή και προστασία. Απέναντι σε αυτόν τον εκφυλισμό ο Freda ήλπιζε στη συγκρότηση ενός Λαϊκού Κράτους, πολύ παρόμοιου με αυτά του λεγόμενου πραγματικού σοσιαλισμού. 

Στην εξωτερική πολιτική, το νέο κράτος θα έπρεπε να είχε καταγγείλει το Ατλαντικό Σύμφωνο, να σπάσει τις συμμαχίες με τις «υπερεθνικές νεοκαπιταλιστικές δομές» και να συνάψει συνθήκες με «τα πραγματικά αντικαπιταλιστικά κράτη».

Ο Freda λοιπόν θεώρησε την ολοκληρωτική ανατροπή του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος μέσω μιας «γρήγορης δράσης» που θα οδηγούσε στην «επιτάχυνση της αιμορραγίας» και, ως εκ τούτου, στο «θάψιμο του πτώματος». 

Σε αυτό το πλαίσιο -στο οποίο η επίθεση κατά της αστικής κοινωνίας ήταν αναπόσπαστο μέρος της νεοφασιστικής κουλτούρας όπως ήταν και της φασιστικής- η πρωτοτυπία της προσέγγισης του Freda εξαρτιόταν επίσης από τη θεωρητικοποίηση του λεγόμενου «επαναστατικού ενιαίου μετώπου».

Αυτό δεν πρέπει να γίνει κατανοητό ως απλή θεωρητική υπόθεση, αλλά ως μια συγκεκριμένη στρατηγική πρόταση. Έτσι, σφυρηλατώντας «πολιτικούς στρατιώτες» στους οποίους «η αγνότητα δικαιολογεί κάθε σκληρότητα και η αδιαφορία κάθε πονηριά», θα πρέπει να δημιουργηθεί μια επιχειρησιακή μονάδα με όλες τις αντισυστημικές δυνάμεις των λεγόμενων ακροδεξιών και ακροαριστερών δυνάμεων.

«Η διάλυση του συστήματος» φανερώνει μια διαίσθηση που έχει αναπτυχθεί από τον συγγραφέα στην πολιτική πρακτική όχι λιγότερο από ό,τι στο εκδοτικό έργο: τη δυνατότητα αντιστροφής της τάσης φθοράς της Δύσης, αποκατάστασης του αέρα Gestalt μέσω της αποσύνθεσης του πολιτισμού του Τρίτου Κράτους.

«Εάν η Λεγεώνα κατέληγε στην κόλαση,

θα παρέμενε ενωμένη.

Μετά την επιτυχή κατάκτηση της κόλασης,

η Λεγεώνα θα επιστρέψει νικηφόρα.

Ενότητα από ατσάλι».

Αυτοί οι στίχοι, από τραγούδι σουηδικού εθνικιστικού συγκροτήματος για τον Κοντρεάνου, αποκαλύπτουν μέσα σε λίγες μόλις λέξεις όλο το Νόημα και την Ουσία της ύπαρξης της Λεγεώνας. 

Μια Ενότητα, που απορρέει από την Γνώση του Αληθινού Μυστικού του Ατσαλιού και αντικατοπτρίζεται οπτικά στο σήμα της Σιδηράς Φρουράς (τα κάγκελα της φυλακής), το οποίο υποδηλώνει και προφητεύει τις κακουχίες και τις διώξεις, που θα υποστούν οι Λεγεωνάριοι στον Αγώνα για την επικράτηση των Ιδεών τους.

"Οι οπαδοί της Συντηρητικής Επανάστασης θα μπορούσαν να οριστούν εκείνη την εποχή ως οι τροτσκιστές του εθνικοσοσιαλισμού. 

Όπως συμβαίνει με όλα τα μεγάλα επαναστατικά κινήματα, συμπεριλαμβανομένου του κομμουνισμού, βρίσκουμε αφενός ένα μεγάλο μαζικό κόμμα με ομοιόμορφη βαρύτητα και από την άλλη, μια μυριάδα μικρών κύκλων που χαρακτηρίζονται από μια έντονη πνευματική ζωή, που άσκησαν μόνο μια αδύναμη επιρροή στις μάζες και που, από τη σκοπιά του σχηματισμού κομμάτων, πέτυχαν το πολύ να προκαλέσουν οριακές διασπάσεις μέσα στο μεγάλο κόμμα. 

Αυτά αφιερώθηκαν πάνω απ' όλα στην οργάνωση εκρηκτικών αιρέσεων και μικρών πολύ ασυνεπών ελίτ ομάδων. Όταν το μεγάλο κόμμα αποτυγχάνει, τότε χτυπά η ώρα των τροτσκιστικών αιρέσεων" 

Armin Mohler - Η Συντηρητική Επανάσταση στη Γερμανία 

"Όσοι επιθυμούν να συμμετάσχουν σε αυτόν τον αγώνα πρέπει να γνωρίζουν εκ των προτέρων ότι θα πρέπει να υποφέρουν. Μετά τον πόνο έρχεται πάντα η νίκη.

 Αυτοί που ξέρουν να υποφέρουν ξέρουν να κατακτούν. Για το λόγο αυτό, εμείς, οι λεγεωνάριοι, θα δεχτούμε τα βάσανα με χαρά. Κάθε στιγμή πόνου είναι ένα βήμα προς τη σωτηρία και τη νίκη. 

Μια στιγμή πόνου δεν θα αποθαρρύνει τον λεγεωνάριο, θα τον κάνει πιο δυνατό και θα σκληρύνει την ψυχή του. 

Εκείνοι που υπέφεραν και θα συνεχίσουν να υποφέρουν θα είναι οι αληθινοί ήρωες της λεγεωνάριας μάχης. Η ευλογία της πατρίδας θα απλωθεί πάνω από αυτούς και τις οικογένειες τους"

Corneliu Zelea Codreanu

"Εγκαταλείψαμε αμφιθέατρα, τις αίθουσες διαλέξεων, σχολικές τάξεις και πάγκους εργοστασίων και μετά από εκπαίδευση λίγων εβδομάδων, γίναμε όλοι ένα μεγάλο και ενθουσιώδες σώμα. 

Μεγαλώσαμε σε μια εποχή ασφάλειας αλλά λαχταρούσαμε τον κίνδυνο και το απροσδόκητο. 

Ο πόλεμος μας είχε συνεπάρει. Πορευτήκαμε σε μία βροχή από λουλούδια μεθυσμένοι από τριαντάφυλλα και αίμα. Τότε, μας μάγεψε ο πόλεμος όπως το μεθύσι. Ο πόλεμος ήταν το όνειρό μας για μεγαλείο, δύναμη και δόξα. 

Μας φάνηκε ως μια πράξη ανδροπρέπειας, μία μάχη σε λιβάδια εμποτισμένα με αίμα. Δεν υπήρχε πιο όμορφος Θάνατος στον κόσμο … 

Ω! αρκεί μονάχα να μην παραμείνουμε στο σπίτι, φθάνει μόνο να μπορέσουμε να συμμετέχουμε"

Τα τελευταία αντίτυπα του εμβληματικού έργου του Ernst Junger κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Zentropa ...

Στηρίξτε τις ποιοτικές αυτόνομες εκδόσεις:

https://anaktisi-mag.gr/

Προμηθευτείτε την «Ανάκτηση»:

info@logxi.com

2103611590

www.logxi.com

Τα εξώφυλλα των αυτόνομων περιοδικών που μοιράστηκαν από τα μέλη της συντακτικής μας ομάδας σε εκατοντάδες συντρόφους και συντρόφισσες μετά το πέρας της συναυλίας. 

Στο παρελθόν εκατοντάδες αντίτυπα έχουν μοιραστεί σε αυτόνομες εκδηλώσεις στην Ελλάδα προκαλώντας το ενδιαφέρον. 

Στο πρώτο και δεύτερο μέρος της συνέντευξης στα δύο αυτά περιοδικά, ο αντάρτης πόλης Λευτέρης Παπαδόπουλος της ΕΟΚΑ Β' και στενός συνεργάτης του Στρατηγού Γεωργίου Γρίβα, αποκαλύπτει στον Νίκο Θεοδώρου: 

Τα άγνωστα παρασκήνια σχετικά με το Κυπριακό ζήτημα και τον ρόλο των Απριλιανών, οι οποίοι υπήρξαν εχθροί των συναγωνιστών μας και κάποιοι ακροδεξιοί σήμερα κερδίζουν χρήματα από την προβολή των αρχείων τους. 

Ουδείς έχει τολμήσει να την αναδημοσιεύσει την άγνωστη αυτή συνέντευξη οπουδήποτε για λόγους μικρό πολιτικών συμφερόντων.

 Επικοινωνήστε μαζί μας αν θέλετε να λάβετε τα δύο περιοδικά σε ολόκληρη την Ελλάδα.

Αντισταθείτε στα ψέματα της αστικής αντιφασιστικής ακροδεξιάς!

"Δεν υπάρχει για μένα επιστροφή, μα αιώνια θα είναι η δόξα"

Ιλιάδα Ι' 13