Για την «Τρίτη Θέση»: αποκλειστική συνέντευξη με τον Matthias Fischer γενικό γραμματέα του Γερμανικού «Τρίτου Δρόμου» (Der Dritte Weg)

Για την «Τρίτη Θέση»: αποκλειστική συνέντευξη με τον Matthias Fischer γενικό γραμματέα του Γερμανικού «Τρίτου Δρόμου» (Der Dritte Weg)

Η παρακάτω αποκλειστική συνέντευξη για την συντακτική ομάδα του «Μαύρου Κρίνου» είναι πρωτοβουλία της συναγωνίστριας N.F. η οποία διακρίνεται όχι μόνο για τις κορυφαίες σπουδές της στην πολιτική ιστορία της Ευρώπης αλλά και για την πολύχρονη εμπειρία της σχετικά με τα Ευρωπαϊκά εθνικιστικά κινήματα.

link: Ο Γερμανικός «Τρίτος Δρόμος»

Πότε ιδρύθηκε το κόμμα «Τρίτος Δρόμος»;

Το εθνικό επαναστατικό μας κόμμα και κίνημα «Ο Τρίτος Δρόμος» (Der Dritte Weg) ιδρύθηκε την 30^η Σεπτεμβρίου 2013 στη Χαϊδελβέργη (Βάδη-Βυρτεμβέργη).

Πως είναι το πολιτικό σκηνικό στην Γερμανία;

Εδώ και σχεδόν 80 χρόνια, υπάρχουν 4 κόμματα που μας κυβερνούν σε μεταβαλλόμενους συνασπισμούς. Όλα τους χτίζουν τη γέφυρα προς τον θάνατο του γερμανικού λαού. 

Ως πολιτικοί υποστηρικτές του φιλελεύθερου καπιταλιστικού συστήματος, αυτοί οι αυτοαποκαλούμενοι «δημοκράτες» θυσιάζουν τον γερμανικό λαό στον βωμό της πολυπολιτισμικής τους ιδεολογίας. Εκατομμύρια Γερμανοί ζουν στα όρια της φτώχειας. 

Λόγω των χαμηλών μισθών, υπάρχουν διαρκώς περισσότεροι άνθρωποι που δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στο ενοίκιο. 

Πάνω από 20 εκατομμύρια άνθρωποι με το λεγόμενο «μεταναστευτικό υπόβαθρο» εκτοπίζουν, προφανώς ασταμάτητα, τον πολιτισμό και την παράδοση μας, δίνοντας σε ολόκληρες περιοχές μια αφρο-ασιατική όψη. 

Η κατάσταση ασφαλείας μπορεί να περιγραφεί μόνο ως δεινή. Οι εθνικιστικές ομάδες και τα ρεύματα αντιμετωπίζουν ολοένα και περισσότερες καταπιέσεις και δαιμονοποιούνται κοινωνικά. Υπάρχει μια αισθητή πολιτική και κοινωνική διάθεση «τέλους εποχής» σε αυτή τη χώρα.

Ποια η γνώμη σας για το AfD;

Με το AfD, έχει εδραιωθεί μια λαϊκιστική παραφυάδα των κυρίαρχων κατεστημένων κομμάτων, η οποία, με εύηχα λόγια, προσπαθεί να εγκλωβίσει τις απογοητευμένες μάζες της χώρας και να τις οδηγήσει σε μια καλύτερη ΟΔΓ [Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας]. Με άλλα λόγια, όλα παραμένουν ως έχουν, απλώς με περισσότερη τάξη. 

Υπό την καπιταλιστική έννοια, τάσσεται υπέρ της κερδοφόρας μετανάστευσης, προσκολλάται γεωπολιτικά σε κάθε ιμπεριαλιστική δύναμη χωρίς να επιδιώκει κανέναν αναγνωρίσιμο στόχο προς το γερμανικό συμφέρον, ενώ η πλειονότητα των στελεχών του εξασφαλίζει τη θέση της στην «ταΐστρα» του συστήματος μέσω ενός μόνιμου εσωτερικού χαρακώματος, χωρίς να προσφέρει ουσιαστικά στον λαό. 

Θα χρειαστεί χρόνος, αλλά και αυτό το κόμμα θα απομυθοποιηθεί και θα αποκαλύψει ότι δεν μπορεί και δεν θέλει να διασφαλίσει την ύπαρξη του λαού μας και της πατρίδας μας.

Ποιες οι επαφές σας με Έλληνες συναγωνιστές;

Εδώ και πολλά χρόνια υπάρχουν καλές επαφές με την Ελλάδα, οι οποίες επιβεβαιώνονται επανειλημμένα μέσω αμοιβαίων επισκέψεων.

Ποια η θέση για τον πόλεμο στην Ουκρανία;

Ο πόλεμος στην Ουκρανία έδειξε ξεκάθαρα σε εμάς τους Ευρωπαίους τις ιμπεριαλιστικές φιλοδοξίες από την Ανατολή. Αυτός ο πόλεμος αφορά επίσης τους πόρους και τη μακροπρόθεσμη διασφάλισή τους μέσω της αφομοίωσης του γηγενούς πληθυσμού. 

Η αλληλεγγύη μας εδώ στρέφεται πλήρως προς το εθνικιστικό κίνημα στην Ουκρανία, το οποίο μάχεται ηρωικά ενάντια σε όλους τους εχθρούς, εσωτερικούς και εξωτερικούς. 

Υπό την ευρωπαϊκή έννοια, αυτός ο πόλεμος μας δείχνει ξεκάθαρα πόσο σημαντική είναι η οικοδόμηση μιας ευρωπαϊκής συνομοσπονδίας, προκειμένου να προστατευθεί η ήπειρος μας από τις ιμπεριαλιστικές φιλοδοξίες από Ανατολή και Δύση. 

Η Ευρώπη υπήρξε εξάρτημα των υπαρχουσών Μεγάλων Δυνάμεων για αρκετό καιρό και πρέπει τώρα να τραβήξει τον δικό της δρόμο για να προστατεύσει τους γηγενείς λαούς της από την πτώση.

Ποια η θέση σου στο κόμμα;

Ως γενικός γραμματέας του κόμματος, εκπροσωπώ τους στόχους και το πρόγραμμα του εθνικού-επαναστατικού μας κόμματος και κινήματος τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά.

Πως μπορεί να έρθει κάποιος σε επαφή μαζί σας;

Το κύριο εκφραστικό μας όργανο είναι η ιστοσελίδα μας: www.der-dritte-weg.info. Εκεί, τα πάντα αναφέρονται και ενημερώνονται καθημερινά. Σε αυτή τη σελίδα είναι επίσης διαθέσιμες όλες οι επιλογές επικοινωνίας για όλες τις περιοχές όπου δραστηριοποιούμαστε ήδη.

Ποια η άποψη σου για τον Διεθνή Καπιταλισμό και τον Διεθνή Κομμουνισμό;

Ο εκμεταλλευτικός καπιταλισμός με τον αφύσικο καταναγκασμό του για ανάπτυξη από τη μία πλευρά, και ο ισοπεδωτικός κομμουνισμός με την καθολική περικοπή της προσωπικότητας από την άλλη, δεν αποτελούν εναλλακτικές λύσεις για μια κοινωνικά δίκαιη οικονομική τάξη. 

Στο επίκεντρο μιας πολιτικής με προσανατολισμό την πατρίδα βρίσκονται η πρόνοια και η ελευθερία του λαού, και ως εκ τούτου το εθνικό-επαναστατικό μας κίνημα απαιτεί - πέρα από τον κομμουνισμό και τον καπιταλισμό - μια χωροταξικά προσδιορισμένη Λαϊκή οικονομία (folk economy) υπό την έννοια ενός Γερμανικού Σοσιαλισμού. 

Μια λαϊκή οικονομία πρέπει να αφοσιωθεί στην αυτάρκεια του κράτους σε βασικά είδη διατροφής, στην παροχή κοινωνικής δικαιοσύνης, στο δικαίωμα αλλά και στο καθήκον κάθε ατόμου για εργασία, και στην προώθηση της επιστήμης και της έρευνας. 

Η προστασία της ιδιωτικής ιδιοκτησίας καθώς και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων πρέπει να είναι εγγυημένη, όμως οι επιχειρήσεις γενικής κοινής ωφέλειας, οι βιομηχανίες στρατηγικής σημασίας, καθώς και οι ασφάλειες και οι τράπεζες, ανήκουν στα χέρια της λαϊκής κοινότητας, δηλαδή στην κρατική ιδιοκτησία. 

Η οικονομία πρέπει να υπηρετεί τον λαό και όχι το αντίστροφο.

Ποια η άποψη του κόμματος σας για το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση και το όραμα σας για το μέλλον;

Στα δεσμά του ΝΑΤΟ και του Ευρώ. Το κόμμα μας Der III. Weg (Ο Τρίτος Δρόμος) επιδιώκει μια ισχυρή συμμαχία των λαών από το Βόρειο Ακρωτήριο έως τη Μεσόγειο και από τον Ατλαντικό έως τα Ουράλια. 

Μια Συνομοσπονδία στην οποία οι ευρωπαϊκοί αδελφοί λαοί, ισότιμα και χέρι-χέρι, θα δημιουργήσουν και θα υπερασπιστούν μια ασφαλή και βιώσιμη ήπειρο. 

Χωρίς την επιρροή παγκόσμιων δυνάμεων όπως οι ΗΠΑ, η Κίνα και η Ρωσία, και μακριά από όργανα εκμετάλλευσης όπως η ΕΕ, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), η Παγκόσμια Τράπεζα ή το Βορειοατλαντικό Σύμφωνο (ΝΑΤΟ), θα αναδυθεί ένα Φρούριο πνεύματος και δράσης για τη διατήρηση των εθνοτικών μας ταυτοτήτων και του τρόπου ζωής μας. Για τον λόγο αυτό, οι λαοί της Ευρώπης πρέπει να αποσπαστούν από τις προαναφερθείσες διεθνιστικές συμμαχίες και θεσμούς.

Στα δεσμά του ΝΑΤΟ, τα ευρωπαϊκά κράτη είναι λακέδες των ιμπεριαλιστικών φιλοδοξιών των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Από την άλλη πλευρά, η Ευρώπη απειλείται για άλλη μια φορά από τον νεομπολσεβίκικο ιμπεριαλισμό της Μόσχας, ενώ το πολιτικό Ισλάμ σημαίνει τη μεγάλη επίθεση στην Ευρώπη, το οποίο εισβάλλει εδώ και δεκαετίες μέσω της μαζικής μετανάστευσης από την αφρο-ασιατική περιοχή. 

Πρέπει να δοθεί ένα τέλος στην κατάληψη του χώρου από ξένες δυνάμεις στην Ευρώπη! Μια κοινή ευρωπαϊκή εξωτερική, αμυντική και γεωπολιτική πολιτική είναι η εγγύηση για μια ειρηνική και αντι-ιμπεριαλιστική τάξη στην ήπειρό μας. Στο επίκεντρο αυτής της πολιτικής πρέπει να βρίσκεται η συνέχιση της ύπαρξης του ζωτικού χώρου των λαών μας, οι επεκτατικοί στόχοι δεν έχουν καμία αξίωση εγκυρότητας. 

Σε αυτό το πλαίσιο, οι ευρωπαϊκοί λαοί πρέπει να αποσπαστούν από παγκοσμιοποιητικές συμμαχίες όπως το ΝΑΤΟ και στο πλαίσιο μιας ευρωπαϊκής συνομοσπονδίας, να οικοδομήσουν μια ενιαία αμυντική ασπίδα στρεφόμενη ενάντια σε κάθε ξένη προς τον χώρο μας ιμπεριαλιστική απειλή. 

Σε πρακτικό επίπεδο, και ειδικά όταν αφορά την επιβίωση των ευρωπαϊκών λαών, πρέπει να υπάρξει συνεργασία προκειμένου να διασφαλιστεί μακροπρόθεσμα η Ευρώπη στον σύγχρονο κόσμο. 

Με την εξισορρόπηση των επιμέρους δυνατών και αδύνατων σημείων των λαϊκών οικονομιών, στην έρευνα για μελλοντικά μεγάλα έργα ή στην αντιμετώπιση προκλήσεων που παραμένουν άγνωστες. 

Όποτε ένα μεμονωμένο κράτος καταβάλλεται, αλλά το πρόβλημα μπορεί να αντιμετωπιστεί συλλογικά, η Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία τίθεται σε ισχύ. Για τον ιδρυτικό κύκλο, ήταν σημαντικό να δημιουργηθεί ένα ολιστικά προσανατολισμένο πολιτικό εργαλείο προκειμένου να υπάρχει ενιαία δράση σε όλη τη χώρα. 

Μέχρι το έτος ίδρυσης (2013), δεν υπήρχε κόμμα ή οργάνωση που να δραστηριοποιείται με τόσο έντονο κοσμοθεωρητικό προσανατολισμό. Εκείνη την εποχή, το «εθνικό στρατόπεδο» ήταν πλήρως διαλυμένο, χωρίς κανένα αναγνωρίσιμο κοσμοθεωρητικό θεμέλιο. Ο καθένας έκανε ότι και όπως ήθελε, χωρίς σαφές σχέδιο. 

Από την ίδρυση μας, το κίνημα μας αναπτύσσεται σταθερά και υγιώς. Σε αυτή τη φάση της οικοδόμησης, είναι σημαντικό για εμάς να προσελκύσουμε ικανούς ιδεαλιστές και πεπεισμένους αγωνιστές στις τάξεις μας, που προωθούν τον σκοπό μας με φλογερή αφοσίωση.

Ποια η τακτική της πολιτικής δράσης σας;

Εκτός από την κανονική πολιτική εργασία σε δημόσιους χώρους, οι περισσότεροι νέοι συναγωνιστές έρχονται σε εμάς μέσω του διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. 

Πάνω από το 70% των ανθρώπων σήμερα ενημερώνονται μέσω του διαδικτύου· αντιμετωπίσαμε και εμείς αυτόν τον ψηφιοποιημένο κόσμο και ευθυγραμμίσαμε την προπαγάνδα μας ανάλογα. 

Οποιοσδήποτε μπορεί να ταυτιστεί με το εθνικό-επαναστατικό μας κίνημα, ασπάζεται τη γερμανική κοσμοθεωρία και διαθέτει τον κατάλληλο χαρακτήρα, θα βρει την πολιτική του στέγη στο κόμμα μας. Και οι δύο πλευρές (το κόμμα και το ενδιαφερόμενο άτομο) χρησιμοποιούν την αρχική δοκιμαστική συμμετοχή για να γνωριστούν και να συντονιστούν.

Η άποψη σας για την οικογένεια;

Στο επίκεντρο της πολιτικής μας βρίσκεται ο λαός, και ως πυρήνας του, η γερμανική οικογένεια. Η διατήρηση της είναι το ύψιστο καθήκον μας· αυτό και μόνο μας διακρίνει από όλους τους άλλους.

Ποια η θέση σας ενάντια στην πολυπολιτισμικότητα;

Δεν είμαστε οπαδοί της πολυπολιτισμικής ιδεολογίας. Ως εθνικοί επαναστάτες, θεωρούμε ότι η διαφορετικότητα των λαών είναι αυτή που πρέπει να υπερασπιστούμε και να διατηρήσουμε.

Ποια η ευρύτερη οπτική σας απέναντι στον κόσμο;

Τα ακραία προβλήματα απαιτούν ριζοσπαστικές λύσεις. Σε αντίθεση με άλλους, εμείς δεν είμαστε οπαδοί μιας ιδεολογίας - είτε ακραίας είτε όχι-  αλλά αντιθέτως βλέπουμε τον κόσμο όπως είναι, τον αναλύουμε και βγάζουμε τα συμπεράσματα μας. Αυτό ονομάζεται κοσμοθεωρία, και στη δική μας περίπτωση, η Γερμανική. 

Υπακούοντας στους νόμους της φύσης, βλέπουμε τον κόσμο ως έχει και υπερασπιζόμαστε τη θέση που μας έχει αναλογεί. Έχοντας επίγνωση αυτής της διαπίστωσης, οι συναισθηματικές ευαισθησίες των αντιπάλων μας είναι αδιάφορες για εμάς.

Ποια η θέση σας για τον Σοσιαλισμό;

Εδώ μπορώ μόνο να παραπέμψω στην ερώτηση 8. Με τον Γερμανικό Σοσιαλισμό μας, επιδιώκουμε μια κοινωνία βασισμένη στην αρχή της αξιοκρατίας και της απόδοσης: ο καθένας έχει ικανότητες που πρέπει να προωθούνται ουσιαστικά από το κράτος και να αξιοποιούνται για την κοινότητα. Ο καθένας κάνει αυτό που μπορεί να κάνει καλύτερα.

Ποια η θέση σας για το μεταναστευτικό;

Με πάνω από 20 εκατομμύρια ανθρώπους με λεγόμενο μεταναστευτικό υπόβαθρο στην ΟΔΓ, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ολοένα και μεγαλύτερες προκλήσεις, αλλά σίγουρα όχι ακατόρθωτες. 

Η μάζα των ξένων στη χώρα δεν βρίσκεται εδώ λόγω της απίστευτα όμορφης και ποικίλης φύσης μας στη Γερμανία, αλλά λόγω των οικονομικών κινήτρων που δημιούργησαν τα κατεστημένα κόμματα. Αυτό είναι και το κλειδί για το μεγαλύτερο μέρος των ξένων που βρίσκονται εδώ. 

Εάν αυτά τα χρήματα χρησιμοποιηθούν ξανά για τα γερμανικά συμφέροντα και ασκηθεί μια εθνική-επαναστατική πολιτική σε μια νέα κυρίαρχη Γερμανία, μεσοπρόθεσμα θα προκύψουν μόνο εφοδιαστικά προβλήματα όσον αφορά τον επαναπατρισμό. 

Αυτός ο κόσμος έχει αποδείξει επανειλημμένα ότι τίποτα δεν είναι αδύνατο όταν υπάρχουν επαρκή μέσα και ευκαιρίες για την υλοποίηση του εκάστοτε στόχου. 

Αυτό δεν απαιτεί βία, παρά μόνο την αλλαγή των υφιστάμενων συνθηκών και τη συνεπή εφαρμογή των ήδη ισχυόντων νόμων. Στη νέα μας Γερμανία, δεν θα υπάρχει πλέον ανεξέλεγκτος υπερπληθυσμός από ξένους. Ωστόσο, μπορούν κάλλιστα να υπάρξουν συμβάσεις περιορισμένου χρόνου για εργασία, σπουδές και εκπαίδευση, εφόσον αυτές είναι απαραίτητες.

Η άποψη σας για την σημερινή κρατική οντότητα που καταπιέζει τον λαό σας;

Το υπάρχον σύστημα στην ΟΔΓ δεν έχει ελαττώματα, είναι το ίδιο το ελάττωμα. Αυτό το κράτος έχει καταστήσει τον λαό μας θήραμά του· με την αντιγερμανική του φύση, αφήνει πίσω του καμένη γη σε όλα τα επίπεδα της εθνικής ύπαρξης. Ο πολιτισμός, η παράδοση και η ταυτότητα δεν παίζουν κανέναν ρόλο εδώ. 

Εάν λοιπόν κάποιος μας περιγράφει ως αποκομμένους από αυτό το σύστημα, είμαστε ευγνώμονες, το χάσμα μεταξύ μας δεν θα μπορούσε να είναι πιο βαθύ.

Ο Γερμανικός «Τρίτος Δρόμος»

 

Μετάφραση: Wolverine

Ο «Τρίτος Δρόμος» ιδρύθηκε την 28^η Σεπτεμβρίου του 2013 στη Χαϊδελβέργη με την σημαντική συμμετοχή πρώην στελεχών του NPD και αυτόνομων/ανένταχτων ακτιβιστών. Δραστηριοποιούνται ως κόμμα στα ομοσπονδιακά κρατίδια της Βαυαρίας, του Βερολίνου, του Βραδεμβούργου, της Ρηνανίας - Παλατινάτου και της Σαξονίας καθώς και στην ευρύτερη περιοχή. Σύμφωνα με την επίσημη διακήρυξη τους, το κόμμα ζητά έναν λεγόμενο «γερμανικό σοσιαλισμό» ως έναν «Τρίτο Δρόμο» πέρα από τον κομμουνισμό και τον καπιταλισμό. 

Το όραμα τους βασίζεται γενικά σε μια ταυτοτική άποψη για την ανθρωπότητα με έναν στενό προσανατολισμό στον ιστορικό «αριστερό» εθνικοσοσιαλισμό και την σημασία της μάχιμης συντροφικότητας. Στοχεύουν σε μια προεδρική δημοκρατία με «εκτεταμένες εξουσίες» για τον πρόεδρο, για τις βασικές βιομηχανίες και τις τράπεζες γράφουν ότι πρόκειται να εθνικοποιηθούν στην υπηρεσία του «γερμανικού σοσιαλισμού» σύμφωνα με το πρόγραμμα τους. Χαρακτηρίζουν τον εαυτό τους ιδεολογικά ως «εθνικοεπαναστάτες» (NR) και ακολουθούν το πρόγραμμα της λεγόμενης «αριστερής» πτέρυγας του NSDAP γύρω από το «Μαύρο Μέτωπο» των αδελφών Strasser.

Με βάση αυτή την ιδεολογία, ο επικεφαλής τους είπε σε μια πορεία στο Πλάουεν τον Μάιο του 2014: «Οι καπιταλιστές επιχειρηματίες βάζουν τους Γερμανούς στο περιθώριο της μακροχρόνιας ανεργίας και διψούν για φρέσκο ξένο αίμα». Το κόμμα αντιτίθεται ρητά στις χριστιανικές αξίες που πρόκειται να αντικατασταθούν από έναν «παγανιστικό γερμανικό» εσωτερισμό της κοινότητας. Το 2019, το κόμμα εστίασε επίσης ιδιαίτερα στη συζήτηση για την προστασία του περιβάλλοντος και του κλίματος. Διατηρούν επαφές με Ούγγρους, Ουκρανούς και Ρώσους καθώς και με το Σκανδιναβικό Σουηδικό Κίνημα Αντίστασης αλλά και με το νεοφασιστικό Casa Pound Italia. Επίσης έχουν επαφές με το καθεστώς του Άσαντ της Συρίας και την Χεζμπολάχ. 

Το κόμμα είναι αντισιωνιστικό ενώ στις ευρωεκλογές του 2019 είχε ως σύνθημα το «Ευρώπη ξύπνα! Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία αντί για δικτατορία της ΕΕ!» με βάση το σύνθημα «Γερμανία ξύπνα», που απαγορεύεται βάσει του ποινικού δικαίου, λόγω του ύμνου των SA. Θεωρούν τους κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους σε όλη την Ευρώπη «προδότες», «αντιπροσώπους της δειλής αστικής τάξης» και «αποδέκτες χρημάτων από το κεφάλαιο». Αντιτίθεται το κόμμα στην συμμετοχή στο ΝΑΤΟ και είναι υπέρ της άμεσης αποχώρησης από τον επιθετικό Αμερικανοσιωνιστικό οργανισμό. Χρησιμοποιεί σύμβολα από την εθνικοσοσιαλιστική εποχή, του «Γερμανικού Εργατικού Μετώπου» ένα σφυρί και ένα σπαθί που διασταυρώνονται μεταξύ τους. Αυτά τα δύο σύμβολα είχαν σκοπό να απεικονίσουν την ένωση στρατιωτών και εργατών. 

Ο «πολιτικός αγώνας» περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, συναυλίες, διαδηλώσεις, συγκεντρώσεις, εκστρατείες διανομής. Ο «πολιτιστικός αγώνας» αναφέρεται στη διατήρηση των εθίμων. Ο «αγώνας για την κοινότητα» περιλαμβάνει τις πτυχές της «βοήθειας στη γειτονιά», την «ζωντανή κοινότητα», τις «κοινές δραστηριότητες αναψυχής» και τις «αθλητικές συγκεντρώσεις», στις οποίες οι πολεμικές τέχνες διαδραματίζουν ιδιαίτερο ρόλο. Το κόμμα προσπαθεί να χρησιμοποιήσει τις φιλανθρωπικές δραστηριότητες, όπως δωρεές σε είδη για τους άστεγους και εκστρατείες διανομής ρούχων. Προσφέρει επίσης βοήθεια στις εργασίες για το σπίτι, μαθήματα μαγειρικής, εκστρατείες δώρων και συναντήσεις νέων. Το κόμμα έχει τώρα ένα ευρύ φάσμα προσφορών ειδικά για τα παιδιά και τους νέους, συμπεριλαμβανομένων των πεζοποριών και των κατασκηνώσεων. 

Σε αντίθεση με τις άλλες φιλανθρωπικές οργανώσεις, που κατανέμουν τη βοήθεια τους καθαρά με βάση τις ανάγκες, οι δωρεές γίνονται αποκλειστικά σε Γερμανούς. Κοινές γιορτές όπως οι εορτασμοί του ηλιοστάσιου, φθινοπωρινά φεστιβάλ και εκδηλώσεις μνήμης. Η κεντρική μορφή εκδήλωσης είναι οι «συντροφικές βραδιές» που πραγματοποιούνται σε τακτά χρονικά διαστήματα, όπου συζητούνται επίκαιρα θέματα καθώς και ιδεολογικά θέματα. Στην ιστοσελίδα του, το κόμμα ασχολείται επανειλημμένα με τους εθνικιστές συγγραφείς και τους ακρογωνιαίους λίθους του «εθνικισμού», του «σοσιαλισμού» και της «επανάστασης» που διατυπώνει το κόμμα, σύμφωνα με την «εθνική αντικουλτούρα ως εναλλακτική στο υπάρχον σύστημα». 

«Ζούμε σε μια ξεριζωμένη και χωρίς κουλτούρα φιλελεύθερη καπιταλιστική καταναλωτική κοινωνία που γνωρίζει μόνο το σήμερα και όχι το αύριο. Φουσκωμένοι και εντελώς εκφυλισμένοι, ο λαός μας κατατρώει όλο και περισσότερο υλισμό. Το νόημα της ύπαρξης και η επίγνωση του ποιος είναι και από πού προέρχεται χάνονται εντελώς σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία που κλέβει την ταυτότητα μας». Το κόμμα κάλεσε επίσης τα μέλη του να συμμετάσχουν στις διαμαρτυρίες κατά των μέτρων για τον κορωνοϊό και έγραψε σχετικά μεταξύ άλλων «υπάρχουν Γερμανοί στις πόλεις που έχουν τελειώσει με το σύστημα και θέλουν την αλλαγή. Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι αυτή η αλλαγή θα είναι ο δρόμος προς τον γερμανικό σοσιαλισμό», τα «δεξιά στρατόπεδα» θα μπορούσαν να αποκλειστούν ως «ζωολογικός κήπος τρελών».

Διατηρούν διασυνδέσεις με το σύνταγμα Azov, ένα Ουκρανικό σώμα εθελοντών που έχει πλέον ενσωματωθεί στην Ουκρανική Εθνική Φρουρά. Μετά το ξέσπασμα του πολέμου, το κόμμα περιέγραψε αυτό τον ένοπλο σχηματισμό ως την «ένοπλη πτέρυγα του εθνικού κινήματος» στην Ουκρανία σε έναν «ηρωικό αγώνα για την ελευθερία της χώρας τους». Ωστόσο, σύμφωνα με το κόμμα, δεν στέκεται κανείς με την κυβέρνηση του προέδρου Volodymyr Zelenskyj, ο οποίος περιγράφεται ως «διεφθαρμένος και Εβραίος», αλλά μάλλον με τους εθνικιστές εκεί, επειδή έχουν τις «μεγαλύτερες μεσοπρόθεσμες δυνατότητες» στην Ευρώπη. Σύμφωνα με τις δικές τους πληροφορίες, το κόμμα έχει στείλει πολλές αποστολές υλικού όπως αλεξίσφαιρα γιλέκα μάχης και ασυρμάτους σε «εθνικιστικές μονάδες» στην Ουκρανία.

Μόσχα: Δυναμική πορεία Ρώσων Εθνικοσοσιαλιστών / Εθνικιστών !

Summer Camp: Regiment Azov

Πρωτομαγιά στην Βαρσοβία (αυτόνομοι σύντροφοι και το κίνημα Niklot)

«Ειρήνη ή συνθηκολόγηση;» - άρθρο του διοικητή της «Azov» Andriy Biletsky

O Andriy Biletsky είναι κορυφαίο στέλεχος των Ουκρανικών Εθνικοεπαναστατικών οργανώσεων ενώ σήμερα διοικεί τον στρατιωτικό σχηματισμό «Azov». Γεννήθηκε το 1979 στο Χάρκοβο και είναι γόνος πολεμικής οικογένειας των Κοζάκων με μεγάλη προσφορά στο παρελθόν για την αυτοδιάθεση του Ουκρανικού λαού. Έχει εξασκηθεί σε μεθόδους αυτοάμυνας και στο μποξ, ενώ όταν ήταν νεολαίος αρνήθηκε να συμμετάσχει στην κομμουνιστική νεολαία. Η ομάδα του υπήρξε από τις πρώτες που ύψωσαν την Ουκρανική σημαία σε σχολεία της τότε ΕΣΣΔ προκαλώντας ενθουσιασμό στην κοινή γνώμη. Σπούδασε ιστορία ενώ από νεαρή ηλικία έχει υποστεί αλλεπάλληλες διώξεις για την πολιτική του δραστηριότητα. 

Εναντιώθηκε στην αλλαγή πλεύσης του Ουκρανικού εθνικιστικού κινήματος και συσπείρωσε για τον λόγο αυτό τις ριζοσπαστικές φωνές σε μια νέα συμμαχία με στόχο να πρωταγωνιστήσει σε όλα τα επίπεδα. Έχει δεχτεί δολοφονική επίθεση από την οποία και κατάφερε να επιβιώσει παρόλο τα σημαντικά τραύματα τα οποία υπέστη ενώ πριν ελάχιστα χρόνια ήταν παράνομα προφυλακισμένος από το αντιουκρανικό ανελεύθερο καθεστώς Γιανουκόβιτς σε απομόνωση επί 28 μήνες στις διαβόητες ειδικές φυλακές υψίστης ασφαλείας της SBU στο Χάρκοβο, χωρίς να έχει λάβει χώρα η δίκη του όπου ας σημειωθεί, ότι ως γνήσιος αγωνιστής, ουδέποτε έκανε αίτηση αποφυλάκισης ... !

Την άνοιξη του 2014 ανέλαβε την «Azov» η οποία περιλαμβάνει μέλη των περισσοτέρων Ουκρανικών οργανώσεων (αυτόνομοι αλλά και συμμετέχοντες σε κόμματα)  καθώς και ξένους εθελοντές ανάμεσα τους και αρκετοί Ρωσικής καταγωγής. Οδήγησε τις Ουκρανικές δυνάμεις στην απελευθέρωση εδαφών της πατρίδας του και πήρε προαγωγή για τις πολύτιμες υπηρεσίες του στα πεδία των μαχών. Έλαβε μέρος ως ανεξάρτητος στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2014 στην περιφέρεια του Κιέβου όπου και επιβραβεύτηκε από τον Ουκρανικό λαό με το 33,75% των ψήφων. 

Εναντιώνεται σε οποιαδήποτε - σχεδιαζόμενη από την κυβέρνηση Ποροσένκο - μελλοντική υποχώρηση στο μέτωπο και έχει αναλάβει το βάρος να προετοιμάσει τις δυνάμεις που έχει υπό τις διαταγές του για την επερχόμενη επίθεση των δυνάμεων της Μόσχας. Το παρακάτω άρθρο δημοσιεύτηκε σε Ουκρανικές ιστοσελίδες και προκάλεσε ιδιαίτερη εντύπωση στις τάξεις των Συναγωνιστών μας.

«Ειρήνη ή συνθηκολόγηση;» - άρθρο του διοικητή της «Azov» Andriy Biletsky

Μετάφραση: Wolverine

"Τις τελευταίες ημέρες το κύριο μήνυμα των αρχών ήταν «είμαστε έτοιμοι για το οτιδήποτε αρκεί να σώσουμε τις ζωές των στρατιωτών μας». Σύμφωνα με την λογική των αρχών και της διοίκησης, «ο στρατιώτης δεν πρέπει να πολεμήσει και να πεθάνει». Ο στρατιώτης κατά την γνώμη τους, είναι χρήσιμος για την κατασκευή σπιτιών των στρατηγών, για να ρίχνει άσφαλτο στους χώρους παρέλασης πριν την άφιξη του προέδρου, για να βγάζει φωτογραφίες δίπλα στα οχήματα που κατέστρεψε πριν αρκετό καιρό, ή να παρελαύνει με όμορφες μπότες. Θέλουν να πουλήσουν γρηγορότερα ένα κομμάτι της πατρίδας για την οποία έδωσαν την ζωή τους χιλιάδες σύντροφοι μας. Θέλουν να επιστρέψουν γρήγορα στον στρατό «καρνάβαλο» επειδή είναι τόσο βολικό. Πίσω στην κατάσταση «ειρήνης» η οποία τους επιτρέπει να καταπιέζουν και να εκμεταλλεύονται την πατρίδα. Και εγώ θα ευχόμουν οι φίλοι μου να παρέμεναν ζωντανοί, είναι πολύ δύσκολο για μένα οι άντρες μου να μένουν ανάπηροι. Γνωρίζω όμως την μοναδική αλήθεια: ο στρατός υπάρχει για να ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ! Ο στρατιώτης υπάρχει για να μάχεται, και αν είναι αναγκαίο να πεθαίνει! Και ξέρω σίγουρα ότι ο στρατιώτης δεν θέλει να αφήσει οποιονδήποτε να χρησιμοποιεί το όνομα του ώστε να δικαιολογεί την δειλία και την προδοσία, παραδίδοντας την γη μας. Έτσι λοιπόν, «κύριοι» μην κρύβεστε πίσω από την πλάτη μας και προσπαθήστε να λέτε τα πράγματα με το όνομα τους: οι στρατιώτες είναι στρατιώτες, ο ηρωισμός είναι ηρωισμός, και εσείς είστε δειλοί!"

Ο διοικητής του τάγματος της «Azov», Andriy Biletsky

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: «Η Ουκρανία και οι Ευρωπαίοι Εθνικιστές», του συναγωνιστή Igor Zahrebelny (άρθρο της 24ης Δεκεμβρίου 2014/ Ukrainian Crusade)

Μετάφραση - επεξεργασία κειμένου εκ μέρους του «Μαύρου Κρίνου»: 

Wolverine

Θερμές ευχαριστίες στον Συναγωνιστή Δ.Β. για την σημαντική συνεισφορά.

Το παρακάτω κείμενο το οποίο διακρίνεται τόσο για την αντικειμενικότητα του αλλά και για την προσπάθεια αυτοκριτικής εντός του Ουκρανικού «χώρου» ενώ από την άλλη επιβεβαιώνει πλήρως τις απόψεις μας δημοσιεύθηκε τον Δεκέμβριο του 2014 στο Εθνικοεπαναστατικό Ουκρανικό ιστολόγιο (Ukrainian Crusade). Είναι πιθανότατα το μοναδικό στην Ελληνική εθνικιστική διαδικτυακή αρθρογραφία που προβάλλει για πρώτη φορά μια ολοκληρωμένη άποψη ενός εκ των κορυφαίων εκπροσώπων των Ουκρανών Εθνικιστών. Όλες οι άλλες προσπάθειες που είχαν ελληνική προέλευση είτε αποσιωπήθηκαν έως ένα σημείο και πολεμήθηκαν με μανία από την «αντιφασιστική» ακροδεξιά αντίδραση είτε περιορίστηκαν κάποιες εξ αυτών σε μια απλή παράθεση φωτογραφιών και αν μη τι άλλο σε στείρα συνθηματολογία. Φυσικά δεν έλειψαν και αυτοί που προσπάθησαν πάνω στην Ουκρανική κρίση να εκμεταλλευτούν την περίσταση και την δημοσιότητα του θέματος και να λύσουν μέσω αυτού τις όποιες προσωπικές τους διαφορές προκαλώντας όπως ήταν φυσικό την θυμηδία όλων των Ελλήνων συναγωνιστών.

Καλό είναι να τονιστεί προς τους αναγνώστες του ιστολογίου ότι δεν εξαντλείται το ενδιαφέρον μας στο παρακάτω κείμενο αφού η αλληλεγγύη εκ μέρους των Ελλήνων Συναγωνιστών είναι κάθε μέρα όλο και πιο φανερή και ενισχυμένη αλλά και η κληρονομιά του λεγόμενου «Μπαντερισμού» έχει άμεση σχέση με το πολιτικό στίγμα του «Μαύρου Κρίνου». Η Ουκρανική κρίση είναι αλήθεια ότι είναι το μοναδικό ζήτημα που δεν έχει προσεγγίσει σε βάθος αυτό εδώ το ιστολόγιο τους προηγούμενες μήνες πλην ελαχίστων αναφορών. Ο λόγος δεν ήταν φυσικά η έλλειψη ενδιαφέροντος αλλά ο καταιγισμός παραπληροφόρησης όλους αυτούς τους μήνες στα κανάλια και στο διαδίκτυο, η δυσκολία επικοινωνίας με τους Ουκρανούς λόγω της γλώσσας και φυσικά η έλλειψη αξιόπιστων πηγών του εξωτερικού για τα συμβάντα στην πολύπαθη αυτή περιοχή.

Μια περιοχή όπου κυριαρχούν 3 δυνάμεις με αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα και επιδιώξεις. Από την μια μεριά η «εθνικοκαπιταλιστική» πολυεθνική Ρωσία - του πρώην υπαλλήλου της KGB και εβραίου εκ μητρός Βλαντιμίρ Πούτιν - η οποία προσπαθεί να προσεταιριστεί και να κατακτήσει την Ανατολική Ουκρανία βρισκόμενη την ίδια στιγμή δίπλα στην Ρωσόφιλη μειονότητα η οποία στο παρελθόν για όσους δεν το ξεχνούν - επί εποχής ΕΣΣΔ κυρίως - υπήρξε η καταπιεστική εξουσιαστική ελίτ του κομματικού κράτους και διαχρονικός διώκτης των Ουκρανών που δεν αποδέχονταν την κυριαρχία της Μόσχας. Από την άλλη οι καπιταλιστικές δημοκρατίες που προσπαθούν μέσα από την σύγχρονη ολιγαρχία της Ουκρανίας να δέσουν την Ουκρανική Πατρίδα στο άρμα της ελεύθερης αγοράς και του τεκτονισμού. Στην μέση μεταξύ σφύρας και άκμονος βρίσκονται μόνοι αλλά φανατικά προσηλωμένοι οι χιλιάδες Ουκρανοί Εθνικιστές / Εθνικοσοσιαλιστές που παρόλο την μειοψηφία σε αριθμό πρωτοστάτησαν και υπήρξαν η αιχμή του δόρατος στην ανατροπή της Ρωσόφιλης καπιταλιστικής εξουσίας και στο Maidan με αντίτιμο δεκάδες ηρωικούς νεκρούς έγιναν το παγκόσμιο παράδειγμα για την αντιμετώπιση των κρατικών κατασταλτικών δυνάμεων όπου τσάκισαν την εξοπλισμένη φιλομοσχοβίτικη υπηρεσία Berkut ενώ  σήμερα μάχονται ταυτόχρονα σε δυο μέτωπα. 

Δεν μισούν φυσικά τον Ρωσικό λαό στο σύνολο του - 40% των ανδρών της Azov είναι Ρωσόφωνοι ενώ δεκάδες Ρώσοι στην καταγωγή συμμετέχουν στις επιχειρήσεις - όπως προσπαθούν να μας πείσουν τα κατευθυνόμενα ΜΜΕ και κυρίως το defence.net στην Ελλάδα καθώς και τα δήθεν πολιτικά «άκρα» αλλά εναντιώνονται όπως είναι φυσικό άλλωστε στον εδαφικό στραγγαλισμό της χώρας τους από τα πολυφυλετικά Ρωσικά στρατεύματα και στην πολεμική της Μόσχας (συμμετέχουν στο πλευρό του Πούτιν χιλιάδες Ασιάτες μισθοφόροι οι οποίοι διαπράττουν συνεχώς εγκλήματα πολέμου) ενώ την ίδια στιγμή αρνούνται να υποταχθούν στο άρμα της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ. 

Παρόλη την συνεχή πλημμυρίδα ύβρεων συκοφαντιών και ψεμάτων που εξαπέλυσε σύσσωμη και σε διατεταγμένη υπηρεσία η αντιφασιστική ακροδεξιά στην Ελλάδα τους προηγούμενους μήνες, είτε πρόκειται για τον φίλο του Καρατζαφέρη τον Βελόπουλο και την εμετική «Ελεύθερη Ώρα», είτε  για τον φιλοκυπατζίδικο «Στόχο» και την ανεκδιήγητη σύγχρονη «Χρυσή Αυγή» (η οποία ξέχασε γρήγορα ότι τους Φουντούλη - Καπελώνη τους τίμησαν οι Ουκρανοί…), την εφημερίδα «Εμπρός» και την φιλοσιωνιστική φυλλάδα «Ακρόπολη» η αλήθεια εμφανίζεται όπως τα διαμάντι στην λάσπη. 

Αυτή δεν είναι άλλη από την τιτάνια προσπάθεια των Ουκρανών Εθνικιστών και άμεσων πολιτικών επιγόνων του «Τριτοθεσίτη» Stepan Bandera - για τον οποίο μπορείτε να διαβάσετε εδώ - να υπερασπιστούν τα πάτρια εδάφη παρά την υπεροπλία και την συνεχή ενίσχυση των αυτονομιστών και των μισθοφόρων του Πούτιν καθώς και την πλήρη έλλειψη βαρέως οπλισμού στην πλευρά των Ουκρανών της Azov στα πεδία των μαχών, γεγονός που φάνηκε πασιφανές λίγο πριν την επίτευξη της προσωρινής εκεχειρίας.

Η άρνηση των Συναγωνιστών Ουκρανών Εθνικιστών / Φασιστών / Εθνικοσοσιαλιστών να αποδεχτούν την πρόσφατη προδοτική συμφωνία του Μινσκ που υπέγραψε ο ολιγάρχης Ποροσένκο (διαβάστε τις δηλώσεις εδώ) και η εθελοντική κατάταξη χιλιάδων Ουκρανών και Ευρωπαίων Εθνικοσοσιαλιστών στις δυνάμεις της Azov και άλλων στρατιωτικών εθελοντικών σχηματισμών που δεν έχουν σχέση με την επίσημη εθνοφυλακή είναι η καλύτερη απάντηση σε όλους αυτούς που πιστεύουν σήμερα σε μια «Αγία Ρωσία» (!) η οποία υπήρξε διαχρονικά το εμιράτο του Γέλτσιν και αργότερα του Πούτιν ενώ η ηγεσία της προωθεί σήμερα τους Τσετσένους του Καντίροφ στα ανώτατα διοικητικά κλιμάκια μέσα στην ίδια την χώρα, αγνοώντας πλήρως τον Λευκό Ρωσικό πληθυσμό ο οποίος μειώνεται συνεχώς σε αριθμό ενώ η Μόσχα έχει καταντήσει σήμερα ένας τεράστιος χώρος προσευχής των Ισλαμιστών. 

Η «Αγία Ρωσία» φυσικά σπεύδει σήμερα να εξοπλίσει με βαλλιστικά συστήματα τον Τουρκικό παράγοντα και να προσκυνήσει στον τύμβο του Κεμαλισμού σε μια ένδειξη 100% ρεαλιστικής πολιτικής η οποία όμως απέχει μακριά από τα μυθεύματα για το «ξανθόν γένος» που θα δικαιώσει τον Ελληνισμό τα οποία προωθούν διάφορες πολιτικές πλευρές και φυλλάδες στην χώρας μας (…) Η φανατική προσκόλληση σε σύγχρονα ή παλαιότερα μυθεύματα που προωθεί κυρίως το ελληνόφωνο ιερατείο των Ιουδαιοχριστιανών του Ιερώνυμου και η τυφλή υποταγή στον ξένο παράγοντα ως κληρονομιά του γραικυλισμού τόσο στο παρελθόν όσο και σήμερα έχει αποβεί μοιραία. Είναι πασιφανές ότι τόσο η δυτική εξωτερική πολιτική όσο και η Ρωσική γεωπολιτική τακτική και μετά το ’17 αλλά και πριν από αυτό έχει φέρει τραγωδίες και αρνητικά αποτελέσματα για τα συμφέροντα των Ελλήνων. Όποιος διαφωνεί δεν έχει παρά να διαβάσει για - με εξαίρεση μια μικρή περίοδο κατά την διάρκεια του ’21 - όλες τις άλλες χρονικές περιόδους όπως ο βομβαρδισμός των Κρητών επαναστατών το 1897 από τον Ρωσικό στόλο και αργότερα η στήριξη του Λένιν στον Κεμάλ, η ενίσχυση του Βουλγαρικού επεκτατισμού και η υπόγεια συνεργασία ΕΣΣΔ - Ζαχαριάδη κατά την διάρκεια του εμφυλίου καθώς και η ενίσχυση του ΚΚΕ, η εναντίωση στην ένωση της Μεγαλονήσου με την Ελλάδα και η σιωπή της Σοβιετικής ηγεσίας κατά την διάρκεια των 2 Τουρκικών αποβάσεων στην Κύπρο το '74.

Συμπερασματικά ο Ρωσικός παράγοντας δείχνει αποφασισμένος να επεκταθεί με οποιονδήποτε κόστος χωρίς κανένα όφελος για τον Ελληνισμό αλλά συνεχίζει να προβάλλει «τις κοινές αξίες των 2 λαών» προς αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης. Σήμερα περισσότερο από ποτέ οφείλουμε ως Έλληνες Εθνικοσοσιαλιστές να σημάνουμε τον κώδωνα του κινδύνου και να αποτρέψουμε να συμβούν από την πλευρά μας τα ίδια λάθη που συνέβησαν κατά την διάρκεια του Γιουγκοσλαβικού εμφυλίου, να συμβούν σήμερα και στη Ουκρανία. Η κοινή (;) θρησκευτική παράδοση της σύγχρονης Ρωσίας  και της σύγχρονης Ελλάδος (…) δεν θα πρέπει να σημαίνει στήριξη στην Μόσχα και στις επιδιώξεις του Πούτιν ο οποίος καθοδηγείται σήμερα σε μεγάλο βαθμό από τον Σιωνιστικό παράγοντα ενώ αποτελεί ο ίδιος τον πιο στενό φίλο και συνεργάτη του Λίμπερμαν ο οποίος με την σειρά του εκφράζει την σκληροπυρηνική τάση του κόμματος που κυβερνάει το Σιωνιστικό Ισραήλ.

Τα οικονομικά συμφέροντα των ελληνικών επιχειρήσεων και των Ρωσικών πολυεθνικών κολοσσών ή για παράδειγμα το ξεπούλημα της ελληνικής γης στην Χαλκιδική και τα όποια οφέλη δεν ταυτίζονται με τους πόθους και τα οράματα του λαού μας ενώ την ίδια στιγμή δεν μπορούμε να κάνουμε αποδεκτή την διαχρονική αιχμαλωσία στους μηχανισμούς «στήριξης» του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. Θυμίζουμε ότι ο ελληνικός λαός ιστορικά στάθηκε πάντα στο πλευρό των Ουκρανών από τις μάχες στην Κριμαία με τους εύζωνες του 5/42 να πέφτουν ηρωικά μέχρι την αλησμόνητη θυσία του Ποντιακής καταγωγής Εθνικοσοσιαλιστή Σεβαστιανού Φουλίδη ο οποίος αγωνίστηκε με τα όπλα ενάντια στους ασιάτες εισβολείς και όπως είναι φυσικό δεν θα αφήσουμε καμιά «άκρα δεξιά» και καμιά «άκρα αριστερά» είτε επειδή τους γοητεύει το πουγκί με τα ρούβλια είτε γιατί οι αυτονομιστές κυματίζουν την σημαία των μπολσεβίκων να διασπάσουν τους δεσμούς με τον ιστορικό λαό του Perun. Από την άλλη μεριά οφείλουμε να στηρίξουμε τους Ουκρανούς Συναγωνιστές με κάθε τρόπο καθώς και την Ουκρανική παροικία στην Ελλάδα η οποία βρίσκεται υπό διωγμό ενόψει των εξουσιαστικών σχεδιασμών της εθνομηδενιστικής κυβέρνησης με τον Πούτιν.  

Ούτε Βρυξέλλες, Ούτε Μόσχα! Αλληλεγγύη στους Ουκρανούς Συναγωνιστές!

(Τέλος καλό θα είναι να τονιστεί προς αποφυγή παρερμηνειών ότι η χρήση του όρου «δεξιός» από τον Ουκρανό διανοητή στο κυρίως κείμενο δεν έχει καμιά σχέση με την ελληνική πολιτική πραγματικότητα, αλλά έχει να κάνει με την ευρωπαϊκή διάσταση της πολιτικής ερμηνείας, σχετικά με αυτούς που ασπάζονται εθνικιστικές και πατριωτικές θέσεις)

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: «Η Ουκρανία και οι Ευρωπαίοι Εθνικιστές», του συναγωνιστή Igor Zahrebelny (άρθρο της 24^ης Δεκεμβρίου 2014/ Ukrainian Crusade)  

O Igor Zahrebelny γεννήθηκε στις 26.05.1988. Σπούδασε στο πανεπιστήμιο της Poltava στην Ανατολική Ουκρανία (τμήμα Ιστορίας) ενώ αυτό τον καιρό εκπονεί την διδακτορική του διατριβή. Είναι ενεργός στο Εθνικιστικό κίνημα της πατρίδας του από τα εφηβικά του χρόνια. Λόγω της επαναστατικής του δράσης συγκρούστηκε με τον νόμο 2 φορές και εξέτισε ποινή φυλάκισης 9 μηνών στα δημοκρατικά κάτεργα. Έλαβε μέρος στα επαναστατικά γεγονότα του Κιέβου ενώ έχει πολεμήσει στο μέτωπο στα ανατολικά της χώρας. Είναι από τους πιο φημισμένους συγγραφείς την παρούσα στιγμή στην χώρα του και εκδότης του Εθνικιστικού βιβλίου με τον τίτλο «Ο σύγχρονος Εθνικισμός μας» το οποίο και έχει αφιερώσει στον Dmytro Dontsov τον κλασσικό του Ουκρανικού Εθνικισμού.

Η Ουκρανία και οι Ευρωπαίοι Εθνικιστές: του Igor Zahrebelny

Έχει γίνει «μόδα» στην Ουκρανία η διάχυτη απογοήτευση απέναντι στην «φιλορωσική» θέση των Ευρωπαίων Εθνικιστών. Ο αντικατοπτρισμός των «Ευρωπαίων Εθνικιστών» στον ρόλο των πρακτόρων του Πούτιν είναι μια συνηθισμένη δουλειά των φιλελεύθερων μέσων μαζικής ενημέρωσης τα οποία ελέγχονται από τους ολιγάρχες. Νέες «ταμπέλες» που δημιουργήθηκαν από τα ΜΜΕ έχουν γίνει τόσο διαδεδομένες σε ένα απίστευτα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού. Μπορούμε να ακούσουμε φωνές όπως «μας πρόδωσαν» ακόμη και ανάμεσα στους Εθνικιστές. Στην πραγματικότητα οι σχέσεις της Ουκρανίας και των «ακροδεξιών» δυνάμεων στην Ευρώπη είναι ένα περίπλοκο θέμα. Περίπλοκο αλλά πολύ σημαντικό το οποίο προωθεί το σχέδιο των Ουκρανών Εθνικιστών να συνεχίσουν την επαναστατική πάλη.

Καταρχάς πρέπει να πούμε ότι η θέση ότι για μια συνολική φιλικά προσκείμενη στην Μόσχα (αντιουκρανική στην πραγματικότητα) Ευρωπαϊκή Εθνικιστική παράταξη είναι λάθος και ένα μεγάλο τεχνητό στερεότυπο. Το Ουγγρικό Jobbik, το Βουλγαρικό Attack, η Ελληνική Χρυσή Αυγή, το Γαλλικό National Front, έχουν μια ξεκάθαρη φιλική προς την Μόσχα θέση. Πάνω από όλα, το κάθε ένα από αυτά τα κόμματα έλαβε υποστήριξη από το Κρεμλίνο. Επίσης φιλική προς την Μόσχα ρητορική υπάρχει από τους εκπροσώπους του British National Party, και την Ιταλική Forza Nuova. Αλλά τα πολιτικά κόμματα που αναφέρθηκαν προηγουμένως δεν εξαντλούν την λίστα των «ακροδεξιών» δυνάμεων στην Ευρώπη. Πολλοί Ευρωπαίοι Εθνικιστές, παρόλο τις διαφορές μεταξύ τους, τις οποίες θα συζητήσουμε αργότερα μας υποστήριξαν στο Maidan και συνέχισαν να υποστηρίζουν την Ουκρανία απέναντι στις κατοχικές δυνάμεις της Ρωσίας. Υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι υποστήριξης: ένα ταξίδι στο Maidan, φίλο - ουκρανικοί κύκλοι στα δικά τους ενημερωτικά κέντρα, παρεμβάσεις στον δρόμο, οικονομική υποστήριξη, συμμετοχή στις επιχειρήσεις ως εθελοντές. Η Ιταλική Casa Pound έχει μια φίλο - ουκρανική θέση, η Σκανδιναβική Nordic Youth (Nordisk Ungdom) μας υποστήριξε ενεργά στο Maidan, είμαστε πολύ ευγνώμονες στην Ισπανική «Εθνικοεπαναστατική Δράση» για τις φίλο - ουκρανικές παρεμβάσεις  στον δρόμο καθώς και για τις Εθνικιστικές ομάδες στην Γαλλία.

Μιλώντας για την διαφοροποίηση των «ακροδεξιών» κινημάτων στην Ευρώπη σε φιλικά προσκείμενα προς την Μόσχα και φίλο - ουκρανικά πρέπει να εμβαθύνουμε για μερικά λεπτά. 

Πρώτον, ακόμη και οι δυνάμεις με ξεκάθαρη στάση απέναντι στο Maidan δεν πρέπει να υπολογίζονται ως δεδομένες. Για παράδειγμα ο αρχηγός του British National Party, ο Nick Griffin σε μια συνέντευξη του απάντησε θετικά για τον «Δεξιό Τομέα» τονίζοντας ότι αυτός ο πολιτικός σχηματισμός δημιουργήθηκε ως εναλλακτικός προς τους ευρωατλαντικούς φιλελεύθερους «ηγέτες» του Maidan.

Δεύτερον, το θετικό γεγονός είναι ότι οι Ουκρανοί Εθνικιστές υποστηρίζονται από «περιθωριακές» και για αυτό αληθινά Επαναστατικές δυνάμεις. Ας δούμε στην Γαλλία, το φιλικό προς τον Πούτιν National Front είναι οπορτουνιστικό, εθνικολαϊκιστικό στην πραγματικότητα. Οι προσπάθειες του National Front να περάσει στην πλευρά της «πολιτικής ορθότητας» ή σε παιχνίδια με το σύστημα μεταβάλλει την δύναμη αυτή σε έναν θολό φιλελευθερισμό, και παρουσιάζονται όπως τα Ουκρανικά «λαϊκά κινήματα» της δεκαετίας του ’90 απέναντι στην παράδοση των Εθνικιστικών δυνάμεων της Tryzub και του UNA - UNSO. 

Την ίδια στιγμή «δεξιά» κινήματα του δρόμου όπως η Generation Identitaire δείχνουν περισσότερη Εθνικιστική και Επαναστατική συνέπεια. Αυτοί είναι «περιθωριακοί» Ταυτοτιστές, Βασιλόφρονες, Καθολικοί, Παραδοσιοκράτες, και είναι στην πρώτη γραμμή του αγώνα απέναντι στην αριστερή φιλελεύθερη δικτατορία του Francois Hollande σήμερα. Τέλος αφήστε μας να φέρουμε στην μνήμη μας διαμαρτυρίες ενάντια στην δικτατορία των ομοφυλοφιλικών νόμων στην Γαλλία! Οι «Δεξιοί του δρόμου» ήταν αυτοί που έκαναν ξεκάθαρο ότι η Γαλλία δεν θα γονατίσει απέναντι στον εκφυλισμό, όχι το Front National! Είναι «περιθωριακοί» σήμερα, αύριο μπορεί να παίξουν έναν καθοριστικό ρόλο στην Γαλλική ιστορία όπως ο «Δεξιός Τομέας» ξεκίνησε από αγνώστους στις δημόσιες κινήσεις και τα κινήματα, και έπαιξε τον ρόλο του στην Ουκρανική ιστορία.

Τρίτον, οι Ευρωπαίοι Εθνικιστές  έχουν ήδη βρει τους εαυτούς τους στις διαφορετικές πλευρές των χαρακωμάτων και πάλι στο παρελθόν λόγω των σημαντικών εθνικών συμπαθειών. Αυτό κατά διάρκεια της Βαλκανικής διαμάχης κατά την οποία Ευρωπαίοι Εθνικιστές στήριξαν τους Κροάτες ενώ άλλοι τους Σέρβους. Πρέπει να καταλάβουμε ότι υπάρχει μια αντικειμενική βάση και λόγοι για τον μέσο Ευρωπαίο Εθνικοεπαναστάτη να έχει φίλο - μοσχοβίτικες και όχι μια φίλο - ουκρανική θέση. Αυτοί οι Ευρωπαίοι «δεξιοί» που υποστηρίζου την Ουκρανία είναι ουσιαστικά κολυμβητές ενάντια στο ρεύμα κατά μία έννοια. Νομίζω επίσης ότι πολλοί Ουκρανοί Εθνικιστές θα έχουν την ίδια φίλο - ρωσική θέση και μια αρνητική θέση απέναντι στο Maidan την ίδια στιγμή. Υπάρχει ένας αριθμός σημαντικών αιτιών και για αυτό.

Ο πρώτος είναι ότι θεωρούν την Ρωσία μια «Εθνικιστική» χώρα. Πιεσμένοι από τον λιμπεραλισμό οι Ευρωπαίοι «δεξιοί» εύχονται να υπάρχει μια εναλλακτική έξοδος όχι μόνο στα όνειρα τους αλλά και στην πραγματικότητα. Συγκεκριμένα, μερικοί από αυτούς θεωρούν την Ρωσία ως μια Λευκή, Συντηρητική, Εθνικιστική πατρίδα,  η κύρια εχθρός της Ε.Ε. και των Η.Π.Α. υπερασπίστρια της Ευρώπης από την νέα τάξη πραγμάτων. Ατυχώς αυτό είναι μόνο ένα όνειρο, ο πληθυσμός έχει αντικατασταθεί από Ασιάτες στην «Λευκή» και «Εθνικιστική» Ρωσία, πολλοί από τους Ρώσους Εθνικιστές που πολεμούν την πολυπολιτισμική πολιτική του Κρεμλίνου  βρίσκονται στην φυλακή. Ο «Συντηρητισμός» του Πούτιν είναι εντελώς μια φάρσα. Η Ρωσική κοινωνία είναι επικεντρωμένη γύρω από την Σοβιετική (όχι την προεπαναστατική, μοναρχική) μυθολογία, τις δοξασίες του λαού ενώ το επίπεδο της ηθικής είναι μικρό. Η Ρωσική κοινωνία είναι πολιτιστικά εκδυτικισμένη παρόλη την επαναφορά της εικόνας της «σάπιας δύσης». Οι φίλο - μοσχοβίτες Ευρωπαίοι Εθνικιστές δεν μπορούν να καταλάβουν το απλό αυτό γεγονός. Κοιτούν την Ρωσία μέσα από μια θολή οπτική και πιστεύουν  μόνο σε αυτό που θέλουν να πιστεύουν. Μια από την προπαγάνδα της Μόσχας είναι επικεντρωμένη στην κατεύθυνση της υποστήριξης αυτού του σκεπτικού. 

Ο δεύτερος λόγος είναι οι φίλο - ευρωατλαντικές ψευδαισθήσεις του Ουκρανικού λαού. Πιθανότατα η πλειοψηφία των Ουκρανών Εθνικιστών όχι λιγότερο από όσο οι άλλοι Εθνικιστές σε Ελλάδα, Ισπανία, Γαλλία, και άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Δεν μπορούμε να αρνηθούμε το γεγονός ότι το Maidan έχει φίλο - ευρωπαϊκή οπτική, ενώ οι Εθνικιστές που υπήρξαν οι φρουροί της διαμαρτυρίας, ήταν η μειοψηφία. Πρέπει  να σημειωθεί ότι λόγω των λαθεμένων γεωπολιτικών προσανατολισμών των Ουκρανών που «δούλεψαν» καλά, πολλοί από τους συνηθισμένους ειρηνικούς διαδηλωτές κρατούσαν τις σημαίες της Ε.Ε με ειλικρινή διάθεση. Οι κάτοχοι της σκηνής του EuroMaidan υπήρξαν αμετακίνητοι στην διαδικασία σχεδιασμού ενός ειρηνικού EuroMaidan με την βοήθεια social DJ’s και καλλιτεχνών όπως η Ruslana Lyzhychko. Τα ΜΜΕ ακολούθησαν την ίδια λιμπεραλιστική τακτική. Μερικοί από τους Ευρωπαίους Εθνικιστές ήταν ικανοί να καταλάβουν ότι οι Ουκρανοί που ήρθαν στο Maidan δεν ήταν εκεί για την πολιτική υποστήριξη της Ε.Ε. αλλά πρώτα από όλα για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στην διαφθορά, την κοινωνική ανισότητα, και την ακόρεστη εγκληματική ολιγαρχική κυβέρνηση. Άλλοι είχαν μια επιθυμία να προωθήσουν την Ουκρανία ως μέρος της «Σοβιετικής» ομοσπονδίας της Ε.Ε. Στην πραγματικότητα οι πρώτοι υποστήριξαν το Maidan και οι δεύτεροι αντιστάθηκαν σε αυτό. 

Ο τρίτος λόγος είναι προφανώς, τα λάθη των Ουκρανών Εθνικιστών. Σε αντίθεση με την Ρωσία η οποία εργάστηκε ανάμεσα στα Ευρωπαϊκά Εθνικιστικά Κινήματα και σε διεθνές επίπεδο για μεγάλο χρόνο, οι Ουκρανοί Εθνικιστές αμέλησαν την πρόοδο πάνω σε αυτό το μέτωπο. Τα επιτυχή αποτελέσματα του κόμματος Svoboda στις βουλευτικές εκλογές του 2012 καλωσορίστηκαν από πολλούς Ευρωπαίους Εθνικιστές αλλά αργότερα αυτοί απογοητεύτηκαν. Το Svoboda υποστήριξε τον Γιανούκοβιτς σε σχέση με την τελωνειακή ένωση της Ε.Ε.  και εργάστηκε στενά με την φιλελεύθερη φιλοδυτική αντιπολίτευση κατά την διάρκεια του Maidan. Περισσότερο κακό παρά καλό προκάλεσε το αγγλόφωνο site του κόμματος και για κάποιον λόγο αυτοί που προώθησαν το Svoboda προσπάθησαν να δημιουργήσουν μια τεχνητή εικόνα για αυτό το πολιτικό κόμμα στην Ευρώπη.

Ο «Δεξιός Τομέας» βελτίωσε την κατάσταση αυτή κατά την διάρκεια του Maidan, λίγα άρθρα δημοσιεύτηκαν στα αγγλικά με την επεξήγηση των ιδεολογικών αρχών. Συνέβησαν κάποιες ηλίθιες καταστάσεις (για παράδειγμα φίλο -  ισραηλινές παρεμβάσεις που ενέπλεξαν ένα πρώην μέλος του «Δεξιού Τομέα» τον  Andrew Denisenko ή άστοχες δηλώσεις ενός πρώην οργανωτή του Borislav Bereza)

Πριν, κατά την διάρκεια και μετά το Maidan οι Ουκρανοί Εθνικιστές πρόσεξαν πολύ προς κάποιες κατευθύνσεις:

Την διάδοση της κληρονομιάς του Ουκρανικού Εθνικισμού (ειδική έμφαση σε αντιλιμπεραλιστικές, συντηρητικές επαναστατικές και παραδοσιακές θέσεις της Εθνικιστικής διανόησης)

Στην προβολή του Ουκρανικού ρόλου στον αγώνα ενάντια στον Μπολσεβικισμό στο παρελθόν

Την ιστορική θέση της Ουκρανίας

Την καταστροφή της θέσης που είναι υπέρ της Ε.Ε. στο Maidan. Μια καθαρή επεξήγηση σχετικά με την Εθνικιστική θέση στο Maidan. Τονίζοντας ότι ο Επαναστατικός αγώνας δεν έχει τελειώσει αλλά έχει προσωρινά σταματήσει λόγω της επιθετικότητας της Μόσχας. Διαχωρισμός και αντίθεση στην υπάρχουσα ολιγαρχική ελίτ.

Καταστροφή των ψευδαισθήσεων απέναντι στην Ρωσία.

Απέναντι σε όλα αυτά που είπαμε παραπάνω μπορεί να ειπωθεί ξεκάθαρα γιατί οι Ευρωπαίοι Εθνικιστές δεν ανταποκρίθηκαν στο σύνολο τους στην φίλο - ουκρανική θέση στα γεγονότα του Maidan. Το γεγονός ότι κομμάτι των Ευρωπαίων Εθνικοεπαναστατών υποστήριξε την Ουκρανία είναι αποτέλεσμα της δικής τους οπτικής, αλλά όχι λόγω των οργανωμένων προσπαθειών των Ουκρανών Εθνικιστών. Ίσως οι Ουκρανοί Εθνικιστές προσέλκυσαν την συμπάθεια των Ευρωπαίων Συντρόφων λόγω της αυτοθυσίας και των τακτικών νικών (πιθανότατα πολλοί από τους Ευρωπαίους Εθνικιστές παρακολούθησαν βίντεο και φωτογραφίες των οδομαχιών στο Κίεβο). Πάντως αν τα δούμε στο προσκήνιο έχοντας σταθερή οικονομική βοήθεια και ανθρώπινες πηγές πολλά περισσότερα θα μπορούσαν να έχουν επιτευχθεί.

Ανακεφαλαιώνοντας το θέμα της Ουκρανίας και των Ευρωπαίων Εθνικιστών, πρέπει να δείξουμε προσοχή σε 2 θέματα. 

Πρώτον γιατί υπάρχει τόσο έντονη προς τους Ουκρανούς - η φιλική προς τον Πούτιν - εικόνα των Ευρωπαίων Εθνικιστών; Δεύτερον είναι σημαντική για τους Ουκρανούς Εθνικιστές η συνεργασία με Ευρωπαίους Συντρόφους; Ας αρχίσουμε με το δεύτερο μέρος της πρώτης ερώτησης. Σφυρηλατώντας την εικόνα των εθνικιστών που είναι «πράκτορες του Πούτιν» δημιουργείτε ένα πληροφοριακό matrix που συμπεριλαμβάνει τον Εθνικισμό γενικά, και πέρα από αυτό είναι αντικειμενικά ζημιογόνο για το Ουκρανικό Εθνικιστικό Κίνημα. Τον ίδιο ρόλο παίζει η ρητορική του «αυταρχισμού», «εθνικισμού» ακόμη και του «φονταμενταλισμού» του καθεστώτος του Πούτιν σε αντίθεση με τα πραγματικά νεομπολσεβικικά χαρακτηριστικά της σύγχρονης Ρωσίας, τα ΜΜΕ δημιουργούν μια καρικατούρα φάντασμα. Προσπαθούν να δείξουν μια αντιφιλελεύθερη Ρωσία αλλά δεν δείχνουν την πραγματική αντισυντηρητική και αντεθνική Ρωσία.

Ποιος είναι ο λόγος για αυτή την κατάσταση των σχέσεων. Από την μια μεριά πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι το πλαίσιο μέσα στα οποία οι Ουκρανοί δημοσιογράφοι αναπτύσσουν τα δημοσιογραφικά τους καθήκοντα είναι αρκετά μακριά από τις Εθνικιστικές ιδέες. Από την άλλη μεριά είναι η μη εξηγήσιμη αποκάλυψη ότι οι ιδιοκτήτες και οι διευθυντές των ΜΜΕ προάγουν την κατάλληλη πληροφόρηση και πολιτική σύμφωνα με τις αντιεθνικιστικές τους θέσεις και οι μέθοδοι τους είναι πλήρως σχεδιασμένες. Χωρίς αυτή την διαπίστωση είναι δύσκολο να εξηγήσουμε την εμφάνιση των φιλικών προς τον Πούτιν «δεξιών» που δημιουργήθηκαν από τα ΜΜΕ και την απόλυτη σιωπή σχετικά με την αντιφασιστική υποστήριξη της «DNR» και «LNR» (ας θυμηθούμε τις τελευταίες φίλο - ρωσικές ενέργειες της Ιταλικής «Banda Bassotti» μιας αντιφασιστικής γκρούπας, τις αντιουκρανικές ενέργειες στην Ισπανία ή τους Ισπανούς Κομμουνιστές και την συμμετοχή τους στην στρατιωτική διαμάχη στο πλευρό της Novorossia).

Μιλώντας για την σημασία της Ουκρανικής – Ευρωπαϊκής Εθνικιστικής συνεργασίας πρέπει να τονίσουμε ότι αυτή η συνεργασία δεν είναι αυτοσκοπός. Είναι σημαντική από την εξής οπτική:

Την προώθηση των Eθνικιστικών ιδεών στην Ουκρανία

Την προώθηση των Eθνικιστικών ιδεών στην Ευρώπη

Επανακατάληψη της Ευρώπης και ενίσχυση της αντίστασης στην νέα τάξη πραγμάτων.

Η στρατηγική προοπτική της συνεργασίας.

Η νίκη της Εθνικής Επανάστασης στην Ουκρανία σημαίνει περισσότερη ή λιγότερη απομόνωση της χώρας από τα δυτικά φιλελεύθερα καθεστώτα και τους διεθνείς οργανισμούς. Ακόμα και αν οι Εθνικιστές έρθουν στην εξουσία μετά την επανάσταση θα συνάψουν ημιτελή συνθήκη με τα ξένα κράτη και τους διεθνείς οργανισμούς αποφεύγοντας την πλήρη απομόνωση (παίρνοντας παράδειγμα από την ιστορία την πολιτική του Franco). Οι εξουσιαστές του σύγχρονου κόσμου,  οι δυνάμεις που διαμορφώνουν την νέα τάξη πραγμάτων δεν είναι απλά εχθροί της Ουκρανίας ή του Εθνικισμού, είναι εχθροί της κύριας δύναμης του έθνους. Είναι εχθροί των εθνών, της χριστιανικής θρησκείας, της οικογένειας της παραδοσιακής ηθικής και του ανθρώπου. Οι Eθνικιστές αν θέλουν πραγματικά να είναι Eθνικιστές, πρέπει να αντισταθούν σε αυτές τις δυνάμεις. Ως εκ τούτου οι Ουκρανοί Εθνικιστές παίρνουν ξεκάθαρη θέση σε αυτή την διαμάχη. Σε κάθε περίπτωση χρειαζόμαστε ένα ευρύ δίκτυο συμμάχων και φίλων.

Για να αυξήσουμε τις πιθανότητες της Εθνικής Επανάστασης στην Ουκρανία και να διασφαλίσουμε τα αποτελέσματα της, οι Ουκρανοί Εθνικιστές πρέπει να εργαστούν μαζί με τις Ευρωπαϊκές αντιφιλελεύθερες δυνάμεις. Οι Εθνικές Επαναστάσεις σε αρκετές Ευρωπαϊκές πατρίδες την ίδια στιγμή ή σε ένα μικρό χρονικό διάστημα θα ήταν η καλύτερη προοπτική σε αυτή την περίπτωση. Αυτό θα επέτρεπε να δημιουργηθεί μια συμμαχία η οποία θα προστατεύει τα επαναστατικά οφέλη. Ή τα Εθνικιστικά κινήματα πρέπει να παίξουν τον ρόλο της «πέμπτης φάλαγγας» στις πατρίδες τους σε περίπτωση απουσίας αυτής της συμμαχίας.

Η αποσταθεροποίηση των φιλελεύθερων δομών θα είναι ο ελάχιστος προγραμματισμός για τις «πέμπτες φάλαγγες» σε κάθε περίπτωση. Ο μέγιστος προγραμματισμός είναι η επιτυχής διεκπεραίωση της Εθνικής Επανάστασης και ο επακόλουθος ερχομός στην εξουσία (με την ευκαιρία η συμμετοχή Ευρωπαίων Εθνικιστών που συμμετέχουν στις τάξεις των Ουκρανικών Εθελοντικών  Ταγμάτων και πολεμούν στην Ανατολική Ουκρανία εφοδιάζονται με την απαραίτητη εμπειρία που θα είναι χρήσιμη στο μέλλον στις Εθνικές Επαναστάσεις στις πατρίδες τους).

Πέραν τούτου έχουμε να ατενίσουμε τον κόσμο ρεαλιστικά και να συνειδητοποιήσουμε ότι η νίκη της Συντηρητικής Εθνικιστικής Επανάστασης δεν είναι εγγυημένη 100% στην Ουκρανία ή σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Είναι πιθανός τα πράγματα να οδεύουν προς το χειρότερο. Σε κάθε περίπτωση οι Εθνικιστικές δυνάμεις θα πρέπει να κάνουν κάθε προσπάθεια να δημιουργήσουν ένα παγκόσμιο δίκτυο και δομές αντίστασης στον «υπέροχο νέο κόσμο» που έρχεται.