Mario Tuti: ο αντάρτης του νεοφασισμού.


Ο Mario Tuti ήταν ένας καταζητούμενος μαχητής του Φασισμού, ο οποίος έγινε σύμβολο του νεοφασιστικού κινήματος στην Ιταλία τη δεκαετία του '70.









Η συνάντηση στο δάσος.



Στις 23 Ιανουαρίου,περίπου τριάντα μέλη του Fronte Nazionale Revoluzionario (FNR), μια παράνομη οργάνωση που είχε συσταθεί από τους αγωνιστές της Τοσκάνης της Ordine Nuovo  - μόλις τέθηκε εκτός νόμου η οργάνωση  -  συναντήθηκαν σε ένα δάσος κοντά στο Αρέτσο. Ανάμεσα τους ήταν ο Augusto Cauchi, ηγέτης της Ordine Nuovο. Σε αυτή τη συνάντηση βρέθηκε και ο νεοφασίστας Mario Tuti.


Ένα πράγμα ήταν ξεκάθαρο για τα μέλη του FNR, ότι ο καιρός για διανομή φυλλαδίων και για συνθήματα στους δρόμους είχε περάσει ανεπιστρεπτί. Ειδικά μετά την εξάρθρωση της Ordine Nuovo και τη φυλάκιση δεκάδων μελών της - η οργάνωση ήταν υπαίτια για την έκρηξη δεκάδων βομβών - ο δρόμος που διαφαινόταν ήταν ένας, ο ένοπλος αγώνας.


Για αρκετούς μήνες η ομάδα «Ordinovist» του Αρέτσο είχε δείξει την μεγαλύτερη μαχητικότητα από όλους στην Ιταλία. Ένοπλος ακτιβισμός με πάνω από 50 επιθέσεις σε λιγότερο από ένα χρόνο, αμέτρητες συγκρούσεις με δημοκράτες, αριστερούς και αστυνομία, ετοιμοπόλεμοι, εμπειρία και τυφλός φανατισμός ήταν μερικά από τα στοιχεία τους.







απέναντι στις διώξεις του συστήματος αμετανόητοι και θαραλλέοι !



Ο στόχος.



Ο Mario Tuti είχε ένα τεράστιο πλεονέκτημα. Ενώ στο ενεργητικό του είχε πάνω από μια ντουζίνα επιθέσεις, ήταν εντελώς άγνωστος, χωρίς δικαστικές υποθέσεις ενώ ο περίγυρος του τον θεωρούσε απολίτικο.


Κατά τη συνάντηση στο δάσος του Αρέτσο πάρθηκαν δύο σημαντικές αποφάσεις. Η πρώτη ήταν η ανατίναξη του Εμπορικού Επιμελητηρίου του Αρέτσο και η δεύτερη η αεροπειρατεία σε εμπορικό αεροσκάφος με σκοπό να ζητήσουν την άμεση αποφυλάκιση των Giorgio Fredda και Giovanni Ventura, συναγωνιστών που δικάζονταν εκείνη την περίοδο για την έκρηξη στη Banca de Agricultura στο Μιλάνο.


Στους Luciano Franci και Piero Malentachi ανατέθηκε η μεταφορά των εκρηκτικών από τις κρύπτες  στα βουνά της περιοχής όπου και τα είχαν κρυμμένα. Ο Cauchi έπρεπε να μελετήσει το ζήτημα της πειρατείας και τις λεπτομέρειες αυτής. Οι υπόλοιποι ακτιβιστές θα επέστρεφαν προσεχτικά στα σπίτια τους.



Ήταν η περίοδος όπου στόχοι της Τοσκάνης είχαν δεχθεί αρκετές βομβιστικές επιθέσεις, και οι αστυνομικοί γνώριζαν πως τις είχαν κάνει μέλη του παλαιού Ordine Nuovo αλλά δεν είχαν τα στοιχεία για να στοιχειοθετήσουν κατηγορητήριο εις βάρος τους. Έτσι ήταν πολύ προσεκτικοί στις κινήσεις τους.



Η επιδρομή.



Δυστυχώς για τους Luciano Franci και Piero Malentachi , η αστυνομία είχε εντοπίσει την κρύπτη  των εκρηκτικών με αποτέλεσμα να τους συλλάβει και τους δύο επ' αυτοφώρω τηυν ώρα που έβγαζαν μεγάλες ποσότητες εκρηκτικών.



Μια τεράστια επιχείρηση από την αστυνομία ξεκίνησε αμέσως, με αποτέλεσμα να συλληφθούν ένα ένα όλα τα μέλη του FNR εκτός από τους Augusto Cauchi, Marco Affatigato και μια τρίτη ακτιβίστρια παρά τους 30 ένοπλους αστυνομικούς που περικύκλωσαν τα σπίτια των συναγωνιστών.










Η διαφυγή.



Στις 25 Ιανουαρίου του 1974 ο Mario Tuti  βρισκόταν στο σπίτι του μαζί με τη γυναίκα του και το ενός έτους παιδί του. Ξαφνικά χτύπησε το κουδούνι  και εμφανίστηκαν στην πόρτα δύο αστυνομικοί, οι οποίοι τον  κάλεσαν να τους ακολουθήσει στο τμήμα για μια υπόθεση στην οποία σίγουρα είχε γίνει λάθος όπως έλεγαν, και έπρεπε ο Τούτι να συμπληρώσει κάποια έγγραφα.



Ο Mario πάντα με το χαμόγελο στα χείλη έγνεψε καταφατικά στους αστυνομικούς και ζήτησε άδεια για να φέρει την οδοντόβουρτσα του από το μπάνιο. Οι αστυνομικοί δέχτηκαν χωρίς να υποψιαστούν τίποτα. Ο Μάριο όμως γύρισε στην πόρτα μαζί με ένα υποπολυβόλο sten το οποίο και άδειασε απάνω στους αστυνομικούς σκοτώνοντας τον έναν ακαριαία και τραυματίζοντας βαριά τον άλλον. Στην συνέχεια σκότωσε έναν τρίτο που βρισκόταν στο περιπολικό. Αργότερα μπήκε στο αυτοκίνητο του και εξαφανίστηκε χωρίς να δώσει κανένα σημείο ζωής για μήνες, ούτε καν στην οικογένεια του.



Η διαδρομή.



Στις 22 Ιουλίου 1975, ο Mario Tutti εισήλθε στην Ιταλία παράνομα για τελευταία φορά. Είχε επιστρέψει νωρίτερα από την Αργεντινή και εγκαταστάθηκε στο Draguignan, κοντά στη Νίκαια. Από τις 25 Ιανουαρίου όταν άρχισαν οι διαρροές στην αστυνομία ήρθε στη Νάπολη όπου πήρε το πρώτο αυτοκίνητο του και κάποια πλαστά έγγραφα, μέχρι να μεταβεί στην Κορσική και στη συνέχεια προς τα νότια της Γαλλίας. Εν τέλει στην συνέχεια επιστρέφει αρκετές φορές στην Ιταλία . Το θάρρος του δεν γνώριζε όρια. Χλεύαζε την αστυνομία, και την αντιτρομοκρατική υπηρεσία.



Η δήλωση.




Σχεδόν αμέσως μετά τη διάπραξη του διπλού φόνου και τη διαφυγή του Tutti, εφημερίδες, ραδιοφωνικοί σταθμοί και αστυνομικά τμήματα κατακλύζονται από έναν απίστευτο αριθμό τηλεφωνημάτων όπου όλα αναφέρουν την παρουσία του Tutti εδώ και εκεί σε διάφορα σημεία. Προφανώς αυτό ήταν μια κίνηση αντιπερισπασμού και αποτελεσματικού τεχνάσματος  προς τις αρχές για την προστασία του Mario Tuti.



Στις 30 Ιανουαρίου, η εφημερίδα La Nazione της Τοσκάνης έλαβε δήλωση του FRN στην οποία έγραφαν ότι "ο αντάρτης Tutti Mario είναι θύμα πολιτικής μηχανορραφίας των ψευδομαρτύρων του δημοκρατικού κράτους το οποίο και θέλει να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη από τα σοβαρά προβλήματα που ταλαιπωρούν την χώρα. Η επανάσταση έχει διακηρύξει το τέλος του συστήματος και η επόμενη βόμβα θα εκραγεί στο κοινοβούλιο στα τέλη του 1975".



Θανάσιμα τραυματισμένος.



Η πρώτη επαφή με τους αστυνομικούς θα γίνει στις 22 Ιουλίου, καθώς θα γίνει αντιληπτός από μια περίπολο αστυνομικών αλλά θα καταφέρει να ξεφύγει. Ωστόσο στις στις 27 Ιούλη του 1975, θα ξαναγίνει αντιληπτός από την αντιτρομοκρατική υπηρεσία και μεταξύ καταιγισμού πυρών από δεκάδες σφαίρες, πολλές από αυτές θα καταλήξουν στο σώμα του Μάριο Τούτι.



Σε κρίσιμη κατάσταση μεταφέρεται στο νοσοκομείο της Draguignan και αφού ξεπέρασε τον κίνδυνο επιδόθηκε σε χιουμοριστικές δηλώσεις όπως έλεγαν και οι γιατροί. Ενδεικτικά λίγο μετά την δίκη του και αφού καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη όντας νέος 29 ετών σε ερώτηση δημοσιογράφου πως νιώθει που θα μπει ισόβια φυλακή, απάντησε "Ποιος σας είπε πως θα μείνω στη φυλακή ; Σιχαίνομαι την καθιστική ζωή"



Ο μύθος.




Η υπόθεση του Mario Tuti ήταν διεθνής σημασίας για τον ευρωπαϊκό εθνικισμό, διότι ήταν μαχητής της Ιδέας του εθνικισμού, με ιδεολογικό φανατισμό και σπάνια μαχητικότητα. Ένα τρανό παράδειγμα του Φασιστικού ένοπλου αγώνα ο οποίος κατάφερε να σπρώξει προς αυτή την διέξοδο αρκετούς νέους Φασίστες της Ιταλίας. Ο Mario Tuti είναι πραγματικά ένας σπουδαίος συναγωνιστής και ήρωας της Ιδέας μας.



πηγή: antistasi info

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου