«Εκλογές» ή … οι τσιρκολάνοι επί σκηνής.


του Αριστοτέλη Καλέντζη.





Το κ(υ)νό στις κερκίδες και οι τσιρκολάνοι επί σκηνής!


Η κ(υ)νοβουλευτική παράσταση αρχίζει! Η δικτατορική δημοκρατία διαφέρει από την δημοκρατική δικτατορία μόνον στο ότι η πρώτη επιχειρεί συνεχείς αλλαγές σκηνικού, κάτι που της εξασφαλίζει την διαρκή συναίνεση των αυτοχείρων που την ανέχονται! Και αυτή η παράσταση επαναλαμβάνει την αναγκαιότητα της αλλαγής σκηνικού.


Σ’ ετούτη την παράσταση , όμως, υπάρχει μια καινοφανής ιδιοτυπία: ο αχταρμάς των ρόλων …περιχυμένος με μία διάχυτη ξετσιπωσιά όπου «πούστηδες και παλληκάρια γίνανε μαλλιά κουβάρια»! Πρέπει κανείς να είναι και πολύ … «ρόμπα» για να αναμειχθεί ε ι δ ι κ ά σε τούτη την …τσιρκολοκατάσταση !


Χωρίς αστεία, η δημοκρατική Ελλάδα διανύει την ανεπίστρεπτη φάση της αποδομήσεώς της! Έτσι ήθελε η εξωνημένη οικογένεια Καραμανλή και η, επίσης, Παπανδρέου. Κυρίως, έτσι ήθελαν οι εξωνημένοι νέο-ελλαδίτες των οποίων τα αίματα βρωμάνε αλλότρια σπέρματα! Η σύγχρονη δημοκρατική Ελλάδα επαναλαμβάνει (ίσως και σε βαρύτερη repetition…) την ολέθρια «βουτιά» που είχε διαπράξει δυό χιλιάδες (και κάτι…) χρόνια πριν αλλαξοπιστώντας, απεμπολώντας την Πατρώα Πίστη της, ασπαζόμενη ξένο τοτέμ! Η αναλογία Ελλήνων/ελλαδιτών έκλινε ριζικά υπέρ των δευτέρων και, πλέον, η Μονή Βατοπεδίου ανέλαβε ρόλο «τσατσάς» στο νεοελλαδικό τριμπούρδελο της τάλαινας Βαλκανικής.


Υψηλοί πρωτοκλασάτοι ζογκλέρ, ανοργασμικές γεροντοκόρες, παρωχημένοι γεροντοπρέζακες της «γενιάς του Πολυτεχνείου» και, απόκοντα, άριοι …πακιστανικών προδιαγραφών εμπεπλεγμένοι (= «μαλλιά κουβάρια») με …εσφιγμενιτικά υποπρακτορεία μυστικών υπηρεσιών και παρενδυτικών ατζέντηδων, όλοι σε ένα παλκοσένικο αηδίας και ξεφτίλας! Γενικώς, η δημοκρατική παράτα των απανταχού μικροτσούτσουνων.


Δεν πέφτουμε στην παγίδα να κρίνουμε και πολύ περισσότερο να «εκλέξουμε»!


Η δημοκρατία απεδείχθη ο βόθρος των κοινωνιών και η Ελλάδα δεν μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση. Tώρα, στον αγωγό του βόθρου φράκαραν τα μεταγραφικά ανακυκλώσιμα με αποτέλεσμα κάποιοι να νομίζουν ότι «έχουμε εκλογές»… Αλλά ο βόθρος παραμένει ένας απλός λάκκος με σκατά, στον οποίο έπεσαν όσοι απολύτως οικειοθελώς το επέλεξαν. Και αυτό είναι το μόνο «συν» της δημοκρατίας, η ανάληψη των επιχείρων της πράξεως από τον ίδιο τον δράστη! Βέβαια, όσοι έπεσαν μέσα στο βόθρο γέμισαν το στόμα τους με σκατά έτσι ώστε να μη μπορούν να παραδεχθούν το πάθημά τους…


Οι υπόλοιποι, όμως, όσοι διατηρούμε καθαρό στόμα και νου, μπορούμε να φωνάζουμε για το κατάντημα των εκπεσόντων στο βόθρο και να τους καλούμε να συνέλθουν και να ομολογήσουν ευθαρσώς το πάθημά τους! Μόνον αυτό νοείται ως πρακτέο τούτη τη μοιραία, για την Ελλάδα, ώρα! Και η τελεσίδικη απόρριψη της δημοκρατικής αθλιότητας είναι το πρώτο βήμα για την έξοδο από τον σκατοβριθή βόθρο στον οποίο, δεκαετίες ολάκερες, ασφυκτιά η Ελλάδα.


Κάποτε ρίχναμε καπότες στις κάλπες… Σήμερα δεν αξίζουν ούτε…πουτσοσκάμπιλο! Αυτή είναι η δημοκρατία στην οποία ακόμη και οι …άριοι πακιστανικών προδιαγραφών ομνύουν πίστη! Αυτοί είναι οι δημοκράτες «Πρόεδροι», κομματάρχες, υποψήφιοι : έμβια πτυελοδοχεία και ομιλούσες σπερματοδόχοι!


Αυτές οι «εκλογές» είναι χρήσιμες μόνο για έναν λόγο: για να γνωρίζουμε εσαεί τις «ρόμπες» που είναι όλες, ανεξαιρέτως ΟΛΕΣ, όσες ανεμείχθησαν σε αυτές!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου