Περισσότερη αισθητική, λιγότερη ηθικολογία.


της Εκάτης Καραϊσκάκη


O Friedrich Nietzsche έλεγε ότι «Ο άντρας πρέπει να είναι γυμνασμένος για τον πόλεμο και η γυναίκα για την ξεκούραση του πολεμιστή. Όλα τ' άλλα είναι τρέλα». Όταν ο Friedrich Nietzsche είπε αυτήν την φράση δεν εννοούσε την κάθε λέξη με την κυριολεκτική της σημασία. Ο πόλεμος δεν είναι μόνο η κατάσταση σύγκρουσης μεταξύ κυρίως Εθνών, κοινωνικών ομάδων, πολιτειών. Πόλεμος είναι και η καθημερινότητα. Μια καθημερινότητα που περιλαμβάνει υποχρεώσεις, εργασία, προβλήματα, άγχος και κούραση. 

Ναι, αυτά έχει η καθημερινότητα των περισσοτέρων. Όμως έχει και διαπροσωπικές σχέσεις, προσπάθεια διατήρησης των σχέσεων που είτε είναι σε φιλικό επίπεδο είτε σε ερωτικό. Διότι οι ανθρώπινες σχέσεις, λόγω του ότι αποτελούνται από δύο άτομα ξεχωριστά ανά φορά, είναι διαφορετικές και θέλουνε μια "ένταση" και όχι επανάπαυση και εμμονικές ασχολίες. O Julius Evola διέκρινε τον πόλεμο σε δύο κατηγορίες: «Από τον μικρό επιστρέψαμε στον μεγάλο ιερό πόλεμο». 






Με βάση τη διαπίστωση αυτή ο μεγάλος ιερός πόλεμος ανήκει στην πνευματική αξία. Ο μικρός ιερός πόλεμος, αντιθέτως, είναι ο φυσικός, ο υλιστικός αγών, η μάχη που δίδεται στον εξωτερικό πόλεμο. Ο μεγάλος ιερός πόλεμος είναι ο αγών του ανδρός εναντίον των εχθρών που βρίσκονται μέσα του. Συγκεκριμένα είναι ο αγών του υπερφυσικού στοιχείου του ανθρώπου εναντίον οτιδήποτε, που θεωρείται ενστικτώδες, που συνδέεται με πάθη, που είναι χαώδες, στο έλος των δυνάμεων της φύσεως.

Στην μορφή του παραδοσιακού κόσμου κάθε πραγματικότης γίνεται σύμβολο. Σχετικά με τον πόλεμο αυτό ισχύει, τόσον από την υποκειμενική, όσον και από την εσωτερική του άποψη. Μόνο με τον τρόπο αυτό έγινε δυνατό να συγχωνευθούν σε μια μοναδική οντότητα ο πόλεμος κι ο δρόμος του Θείου. Σο πλαίσιο της ηρωικής παραδόσεως ο μικρός ιερός πόλεμος  - δηλαδή ο πόλεμος νοούμενος ως εξωτερικός αγών -  μπορεί να χρησιμεύσει μόνο εις το μέσον δια του οποίου πραγματοποιείται ο μεγάλος ιερός πόλεμος …


Στο μέτρο κατά το οποίο ο πολεμιστής είναι πρόθυμος να πολεμήσει μέσα στα πλαίσια της αγνότητος και του απολύτου, σπάζει τα δεσμά του ανθρωπίνου, κάνει έκκληση στο Θεό, νοούμενο σαν μεταφυσικό σχήμα, συγκεντρώνει επάνω του αυτή τη ζώσα δύναμη, και συναντά μέσα σ’ αυτή, τη Θεία φώτιση και την απελευθέρωση του


για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο στον σύνδεσμο εδώ ...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου