Νίκη στα όπλα της Βενεζουέλας ΙΙ: μονόλογοι στο βουνό, Vol 28 (του Κωνσταντίνου Στυλιανού)

γράφει ο Κωνσταντίνος Στυλιανού 

Η αστική δεξιά χειροκροτεί την εισβολή που φέρει την υπογραφή των ΗΠΑ με την σοβαρότητα της πολιτικής του ρεαλισμού, αλλά καταγγέλλει την εισβολή στην Κύπρο με δάκρυα πατριωτισμού.

Ο Τραμπ, στο όνομα της τάξης, της δύναμης και των γεωπολιτικών συμφερόντων, συνεχίζει να υπηρετεί τους μεγάλους ισχυρούς του πλανήτη με τον μανδύα της αστερόεσσας, αλλά ο ψηφοφόρος της δεξιάς, διαμαρτύρεται για τις τράπεζες υποστηρίζοντας ταυτόχρονα την ελεύθερη αγορά.

Από την άλλη, η αριστερά, καταδικάζει την εισβολή των ΗΠΑ, αλλά συνομιλεί με τον κατακτητή στην Κύπρο, αρνούμενη να αντιληφθεί ή αγνοεί ότι το καθεστώς του Μαδούρο, είχε προσπαθήσει το 2017 να θέσει εκτός νόμου το ΚΚ Βενεζουέλας.

Το πρότυπο μοντέλο του Τσάβες, ο σοσιαλισμός α λα καρτ, η επιμονή των προοδευτικών ψηφοφόρων να αποκαλούν πράκτορα της CIA όποιον διαφωνεί μαζί της λαϊκής τάχα ιδεολογίας, υπενθυμίζουν απλά τον ξεπεσμό του ανθρώπινου είδους όπως τον οδήγησε η μεταμοντέρνα αριστερά.

Δηλαδή, ο αριστερός συγχωρεί τον τύραννο αν μιλά στο όνομα του λαού και ο δεξιός συγχωρεί την εισβολή αν γίνεται με την υπογραφή του ισχυρού. 

Οι δημοκράτες, δεξιοί και αριστεροί, επιμένουν στα δικά τους παραμύθια μόνον και μόνον για να στηρίξουν ένα σαθρό πολίτευμα που εξυπηρετεί και τους δύο, αφού υπηρετούν από κοινού τις τράπεζες και το σύστημα.

Για τα δημοκρατικά καθεστώτα, δεν έχει σημασία η πράξη αλλά ποιος την εφαρμόζει. Ακόμα μια απόδειξη ότι ο άνθρωπος, έχει πάψει προ πολλού να είναι πολιτικό ον.

Καλή χρονιά στο εναπομείναν ανθρώπινο είδος.

Μονόλογοι στο βουνό, Vol 28