ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Οι Νέοι Ρομαντικοί - Νορβηγικό Black Metal και Εθνική Ταυτότητα.



Δημοσιεύτηκε στο militant.zone

του Christopher Morris

μετάφραση: Noeton






Στη δεκαετία του 1990, μια μουσική υποκουλτούρα γνωστή ως Νορβηγικό Black Metal αποτέλεσε ένα καλλιτεχνικό και ηχητικό χτύπημα με  τα ουρλιαχτά του, την “evil” αισθητική του και την παραβατική του ιδεολογία. Έκανε, επίσης, την εμφάνιση του στα διεθνή πρωτοσέλιδα μαζί με το κύμα της εγχώριας τρομοκρατίας σε όλη τη Νορβηγία τότε. Μεταξύ του 1992 και του 1996, τα μέλη της σκηνής ήταν υπεύθυνοι για περίπου πενήντα περιστατικά εμπρησμού εκκλησιών, δύο γνωστές δολοφονίες και πολλές ανεκπλήρωτες εγκληματικές απειλές. Ωστόσο, προσφέροντας καμία απολογία, το Νορβηγικό Black Metal έκτοτε πλαισιώθηκε εκ νέου και αγκαλιάστηκε ως έκφραση της «φαντασιακής κοινότητας», κατά την έννοια του Benedict Anderson, της νορβηγικής εθνικής ταυτότητας. Αυτή η πολιτιστική αποδοχή ως όχημα για την εθνική ταυτότητα οφείλεται στην ιδιοποίηση του υπο-είδους οικείων πολιτιστικών στοιχείων : τις «εθνικές φαντασιώσεις» του 19ου  αιώνα τα οποία ήταν τα δομικά στοιχεία της Νορβηγικής συλλογικής ταυτότητας.






Οι αποδείξεις αυτού του νέου ορισμού είναι άφθονες. Είκοσι χρόνια μετά, το black metal είναι το νούμερο ένα εξαγώγιμο πολιτιστικό προϊόν της Νορβηγίας. Η νορβηγική κυβέρνηση προσφέρει γνώσεις για το black metal για τους διπλωμάτες και η σκηνή έχει επαινεθεί για την προώθηση της νορβηγικής γλώσσα, τον πολιτισμό της και τον τουρισμό. Το 2001, τα βραβεία Grammy της Νορβηγίας, Spellmannprisen, εισήγαγε την κατηγορία "Metal" με το πρώτο βραβείο να πηγαίνει στη black metal μπάντα Dimmu Borgir. Οι περισσότεροι υποψήφιοι και νικητές έκτοτε ανήκουν σ’αυτό το υπο-είδος. Η μπάντα Taake ήταν υποψήφια το 2012 για το άλμπουμ "Norges Vaapen" (Όπλο της Νορβηγίας) και υπερασπίστηκε από την επιτροπή των βραβείων, όταν ο δίσκος είχε επικριθεί ως προσβλητικός και μισαλλόδοξο. Μουσεία έχουν φιλοξενήσει black metal εκθέσεις τέχνης και εικαστικοί καλλιτέχνες έχουν εμπνευστεί από την υπο-κουλτούρα για τις ζωγραφιές τους. Στις 28 Μαΐου 2011, οι Dimmu Borgir ανέβηκαν στη σκηνή στο γήπεδο Oslo Spektrum, παράλληλα με την Νορβηγική Ραδιοφωνική Ορχήστρα σε μια sold-out συναυλία εκπομπή ζωντανά στη νορβηγική τηλεόραση. Υπάρχει ακόμη και ένα Νορβηγικό Black Metal διακοσμητικό βιβλίο με υπέροχες φωτογραφίες.

Η κατανόηση αυτής της ενδεχόμενης πολιτιστικής αποδοχής αρχίζει με τη διερεύνηση των κινήτρων για τις βίαιες απαρχές της σκηνής. Το Νορβηγικό Black Metal συστήθηκε στον κόσμο ως έκφραση ταυτότητας ήταν τα γνωστά εγκλήματα που έγιναν. Σε αντίθεση με την πεποίθηση των περισσοτέρων, δεν ήταν το αντι-Χριστιανικό συναίσθημα στο όνομα του Σατανισμού που ενέπνευσε τα επεισόδια. Αν και μια σατανική αισθητική και φιλοσοφία θα μπορούσε να χρησιμοποιούνταν συμβολικά, έχει δηλωθεί, και διατηρείται αυτή η δήλωση από τους συμμετέχοντες και τους ιδεολογικούς απολογητές, ότι οι εμπρησμοί ήταν πράξεις εκδίκησης εναντίον της θρησκείας η οποία επισκίασε τη Σκανδιναβική κουλτούρα μία  χιλιετία πριν. Οι πράξεις που έγιναν στο όνομα της γερμανικής νεο-ειδωλολατρείας από εκείνους που αισθάνονται μια αίσθηση του καθήκοντος σε μια παλιά Σκανδιναβική κληρονομιά. Αν και οι δράσεις αντιμετωπίστηκαν με δημόσια περιφρόνηση και καταγγελία, οι οπτικές άλλαξαν τη στιγμή που οι πυρκαγιές είχαν καταλαγιάσει και οι υπεύθυνοι μπήκαν στη φυλακή. Η μουσική πορεία παρέλασε σε διεθνή εμπορική επιτυχία και αναγνώριση που επιτρέπει την προσοχή να μετατοπιστεί από τις παραβάσεις της υπο-κουλτούρας σε άλλα χαρακτηριστικά.



Μεταξύ αυτών των χαρακτηριστικών είναι εκφράσεις της πολιτιστικής κληρονομιάς και του εθνικισμού στους στίχους της μουσικής, στα έργα τέχνης, στο υλικό και στις εμφανίσεις επί σκηνής. Οι εννοιολογήσεις της Νορβηγίας ως έθνος και η «Νορβηγικοσύνη» του συνόλου των πολιτών έχουν τις ρίζες τους στη «ρομαντική περίοδο» του δεκάτου ένατου αιώνα της χώρας  και με τους Νορβηγικούς Black Metal καλλιτέχνες που είχαν τέτοια πολιτισμικά θεμέλια, δεν αποτελεί έκπληξη ότι είναι από αυτήν την εποχή που οι καλλιτέχνες αυτοί έχουν βρει έμπνευση. Η περίοδος ξεκίνησε με τη σύνταξη του νορβηγικού συντάγματος το 1814 δίνοντας τη Νορβηγία αυτο-διακυβέρνηση, για πρώτη φορά εδώ και αιώνες (αν και ακόμα αναγνώριζαν τη σουηδική κορώνα). Μια πολιτιστική έκρηξη στην τέχνη, τη λογοτεχνία, τη γλώσσα και άλλα βοήθησαν τους Νορβηγούς να ορίσουν ποια κατεύθυνση θα πάρουν. Η συνδυασμένη πολιτιστική παραγωγή προσέφερε την κοινωνιολογική "σταθερότητα" που απαιτείται για μια φαντασιακή κοινότητα, καθώς ο κόσμος που δημιουργήθηκε μέσα σε αυτές τις κατασκευές έγινε η ονειρική κοινή εμπειρία στον έξω κόσμο, ακριβώς όπως ο Andersen εξηγεί χρησιμοποιώντας το μυθιστόρημα ως μια τέτοια συσκευή. Αυτές οι κατασκευές ακόμα αντηχούν αφού δημιούργησαν ένα «σταθερό, στερεό συγχρονισμό μέσα στο χρόνο» που επιτρέπει τη σύγχρονη φαντασιακή κοινότητα του έθνους να φανταστεί τον εαυτό της στην παρούσα με τον ίδιο τρόπο που η κοινότητα είχε συλληφθεί ως σκέψη στο παρελθόν, ως εκ τούτου, να δει τον εαυτό της ως μέρος μιας  διαχρονικής εθνικής ιδιομορφίας.


Όταν κοιτάξει κάποιος τις ιδιοποιήσεις του Νορβηγικό Black Metal, τρία σημεία του ρομαντικού εθνικισμού του δέκατου ένατου αιώνα ξεχωρίζουν ως ιδιαίτερης σημασίας. Αυτό σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι άλλα ρομαντικά στοιχεία της εποχής δεν ήταν ενδιαφέροντα ή χρήσιμα για την metal κοινότητα αλλά τα πιο αντιπροσωπευτικά παραδείγματα μπορούν να βρεθούν σε τρεις κυρίαρχες εκφράσεις: έργα ζωγραφικής (και τα ειδικά θέματα που κρύβουν), τη λογοτεχνία και τη γλώσσα. Από εκεί, συγκεκριμένα παραδείγματα στίχων, εξώφυλλα από άλμπουμ και άλλους τρόπους έκφρασης μπορούν να εξεταστούν στο πλαίσιο της υπεράσπισης μια συλλογικής ταυτότητας.



Πίνακες ζωγραφικής της περιόδου έκαναν περισσότερα από κάθε άλλο μέσο για να εμπνεύσουν την αίσθηση του εθνικισμού. Νορβηγικοί καλλιτέχνες όπως ο Hans Gude, Adolph Tidemand, JC Dahl, και Christian Krohg, κυριολεκτικά απεικόνισαν τη Νορβηγική ζωή. Ένα κοινό γνώρισμα μεταξύ των έργων τους ήταν μια επίδειξη της αγάπης για, και της σχέση με, τη μαγευτική φύση της Νορβηγίας. Σε σύγκριση με τις επίπεδες εκτάσεις της Δανίας και της Σουηδίας, τα συγκλονιστικά τοπία της Νορβηγίας έγιναν ένα σημείο της υπερηφάνειας για τους. Φυσικό περιβάλλον, με την μορφή των μεγαλοπρεπών φιορδ, απέραντα δάση, οροσειρές ή σαρωτικά πεδία ήταν οι επιλογές του ζωγράφου. Η συνεργασία Gude και Tidemand το 1848, Brudfarden i Hardanger (Η νυφική ​​πομπή στο Hardanger), που απεικονίζει την πομπή ναυσιπλοΐας που πλαισιώνεται από τα βαθιά φιόρδ της περιοχής στέκεται ως το πιο διεθνώς διάσημο παράδειγμα.

Μέσα σε αυτές τις σκηνές είναι πιο συχνά απεικονίσεις της επαρχιακής αγροτιάς, ένα σύμβολο της ιστορίας της Νορβηγίας της ισοπολιτείας και υπερηφάνειας στις συχνά απεικονιζόμενες γεωργικές ή αλιευτικές κοινότητες γύρω από τα οποία είχε βασιστεί η νορβηγική ζωή. Η Νορβηγική σημαία, που εγκρίθηκε το 1821,  ήταν επίσης μια κοινή λεπτομέρεια που γνωστοποιούσε ότι αυτό ήταν μια σκηνή από τη Νορβηγία σε επίδειξη. Αυτό το απόλυτο σύμβολο του εθνικισμού εμφανίστηκε κυρίως σε παραστάσεις του εορτασμού των αγροτών ή πένθους, όπως στη Likferd på Sognafjord (νεκρική πομπή στο Sognefjord, 1853) του Gude. Το 17. Mai 1893 (1893) του Krohg είναι ένα από τα λίγα αστικά παραδείγματα (με βάση τον τρόπο ντυσίματος) που έδειχνε ένα πλήθος ανθρώπων με μια σημαία να κυματίζει ψηλά γιορτάζοντας την Ημέρα του Συντάγματος της Νορβηγίας αλλά οι περισσότεροι διατήρησαν ένα ρομαντική, ακόμα και μυθικό, αγροτικό τρόπο ζωής .



Οι ρίζες ενός φανταστικού έθνους εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την κατασκευή ενός «ιδρυτικού μύθου».  Αυτή είναι μια αφήγηση που εξιδανικεύει τις ρίζες του έθνους και τη δημιουργία εθνικών ηρωικών προσώπων στα οποία ένας πληθυσμός μπορεί να εντοπίσει τις κοινές αξίες, τα έθιμα, ή καταγωγή. Το έθνος αποτελείται από μια "επιλεκτική" κοινή ιστορική μνήμη και ο μύθος είναι ένα ζωτικό μέρος αυτής της επιλογής. Ενώ οι ζωγράφοι της Νορβηγικής ρομαντικής περιόδου δούλευαν για να δημιουργήσουν ένα τέτοιο μύθο, ηρωικές αφηγήσεις προϋπήρχαν στο Νορδικό κόσμο μικραίνοντας έτσι το χάσμα μεταξύ παρόντος και μακρινού παρελθόντος στην ιστορία για τη δημιουργία μιας πιο πλούσιας εθνικής αφήγησης. Η ιστορία των Viking έγινε μια δημοφιλής "επιλογή" και οι ζωγράφοι έβαλαν το χεράκι της στην εξάπλωσης της ιστορίας της νορβηγικής κουλτούρας πολύ πριν την ένωση με άλλα βασίλεια. Αυτή ήταν μια μέθοδος όχι μόνο υποστήριξης μιας μεγάλης ιστορίας αλλά και διεκδίκησης των επιτεύγματα της εποχής των Βίκινγκς, όπως αυτή του φανταστικού έθνους. Τα ταξίδια του Leif Eriksson και την "ανακάλυψη" της Βόρειας Αμερικής όπως ειπώθηκαν στο έπος Vinland, που έφερε σε καμβά ο Krohg το 1893, είναι ίσως το πιο γνωστό παράδειγμα, κάνοντας το επικό ταξίδι και τη λογοτεχνία ένα μέρος του εθνικού αφηγήματος. Απεικονίσεις του Odin και του Νορβηγικού πάνθεον ήταν επίσης πολιτιστικές επιτυχίες και καλύτερο παράδειγμα είναι ο πίνακας ζωγραφικής του Peter Nicolai Arbo το 1872 ονόματι Asgårdreisen (Το Άγριο Κυνήγι του Οντίν).



Αυτά τα έργα είναι εμπνευσμένα από τη λογοτεχνία του Snorre Sturlason, τον μεσαιωνικό Ισλανδό που έγραψε την Prose Edda, Skáldskaparmál και Heimskringla, που όλα έγιναν δημοφιλή στη Νορβηγία του δεκάτου ένατου αιώνα. Η Prosse Edda κράτησε ζωντανές τις ιστορίες και τις παραδόσεις της εποχής των Viking  και σαφώς διατύπωσαν το Νορβηγικό πάνθεον των θεών. Το Skáldskaparmál, μια συλλογή σκανδιναβικών ποιημάτων, ήταν ένας διάλογος ανάμεσα στους θεούς προσφέροντας Παλαιά Νορβηγική σοφία και χιούμορ. Το Heimskringla εξήγησε την καταγωγή των βασιλέων της Νορβηγίας στη μεσαιωνική περίοδο και πάλι δημιουργώντας μία σαφής προ-εθνική ιστορία έτοιμη για την ανάληψη από τους ρομαντικούς κονστρουξιονιστές. Αυτά τα λογοτεχνικά έργα δεν ήταν κατασκευές της εποχής, αλλά η πρωτόγνωρη μαζική δημοτικότητα τους ως μέρος της εθνικιστικής ιδέας ήταν σίγουρα. Τα πρώτα ευρέως διαθέσιμα δημόσια αντίγραφα όλων των τριών δημοσιεύθηκαν στη Νορβηγία στα μέσα της δεκαετίας του 1800 και το 1900 το ​​Νορβηγικό κοινοβούλιο ενέκρινε την κρατική χρηματοδότηση για τις νέες μεταφράσεις του Heimskringla.


Η Νορβηγική λαογραφία ήταν επίσης μια σημαντική λογοτεχνική συμβολή στην εθνική φαντασία. Οι Peter Christen Asbjørnsen και Jørgen Moe συνέλεξαν ιστορίες από όλη τη Νορβηγία με σκοπό την τυποποίηση και τη διατήρηση αυτών των ιστοριών, έτσι ώστε να αντικατοπτρίζεται το νορβηγικό Volkgeist (το πνεύμα και η ψυχή των ανθρώπων). Τα έργα είχαν δημοσιευθεί σε τμήματα μεταξύ 1840 και 1852 και «γεφύρωσαν το χάσμα μεταξύ του ένδοξου παρελθόντος των saga ... και της εθνικής αφύπνισης». Οι πρώτες εικονογραφημένες εκδόσεις ακόμη έκαναν χρήση των έργων των Gude, Arbo, Tidemand και άλλων διάσημων Νορβηγών ζωγράφων. Σε μεταγενέστερες εκδόσεις κατέτρεξαν στις απεικονίσεις του Theodor Kittelsen που έγιναν συνώνυμα με τα παραμύθια και εξακολουθούν να συνοδεύουν τις εκδόσεις σήμερα.


Το έργο των Asbjørnsen και Moe είχε πρόσθετη επίδραση στη Νορβηγική γλώσσα. Οι ιστορίες γράφτηκαν στις τοπικές διαλέκτους αλλά τυπώθηκαν σε Δανο-Νορβηγικό στυλ διατηρώντας την τοπική αίσθηση ενώ εξακολουθεί να είναι κατανοητό σε ένα αγγλόφωνο κοινό της Δανίας. Αυτό ήταν ένα κύριο συστατικό της σύγχρονης bokmål (γλώσσα του βιβλίου), η επίσημη γλώσσα της Νορβηγίας. Οι τοπικές διάλεκτοι έγιναν επίσης σημαντικές για την ανάπτυξη της nynorsk, της δεύτερης επίσημης γλώσσας της Νορβηγίας. Αυτή ήταν μια ρομαντικής εποχής κατασκευή και όχι μια οργανική γλωσσική ανάπτυξη μιας και ο Νορβηγός φιλόλογος Ivar Aasen στόχευσε να αναπτύξει μια γλώσσα για να μετακινήσει τη Νορβηγία μακριά από τα Δανο-Νορβηγικά. Ο Aasen μελέτησε διαλέκτους από όλη τη χώρα που ενώθηκαν και επισημοποιήθηκαν σε μια γραπτή γλώσσα. Το Νορβηγικό κοινοβούλιο ενέκρινε τη nynorsk ως δεύτερη γλώσσα της Νορβηγίας το 1885, αν και δεν έχει χρησιμοποιηθεί ποτέ κατά περισσότερο από 15% του πληθυσμού.




Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990, η αναδυόμενη Νορβηγική Black Metal σκηνή είχε αρχίσει τη λήψη αυτών των θεμάτων με μεγάλη αγάπη χρησιμοποιώντας στίχους και εικόνες οικείες σε όλους όσους ταυτίζονται με τη Σκανδιναβική κληρονομιά και το νορβηγική εθνικισμό. Οι Darkthrone απ’ το Όσλο φαίνεται να είναι η πρώτη μπάντα της σκηνής που κάνουν λυρικές αναφορές σε μια συλλογική ταυτότητα στο ομώνυμο τραγούδι του 1991 απ’ το πρώτο τους άλμπουμ "A Blaze in the Northern Sky." Αν και αυτό το τραγούδι δεν δανείζεται ρητά οποιαδήποτε προφανή ρομαντικά θέματα, αν και υπάρχει μια αναφορά σε ένα βόρειο βασιλιά πιθανά γνωστό μέσω του Heimskringla, μια αλάνθαστη προσπάθεια γίνεται ώστε να συνδεθεί το κοινό σε μια μεγαλύτερη ταυτότητα:

Εκεί όπου οι μέρες είναι σκοτεινές και οι νύχτες το ίδιο
Το Λυκόφως ήπιε το Αίμα χιλίων Παγανών ανθρώπων

Χρειάστηκαν δέκα φορές εκατό χρόνια 

προτού ο Βασιλιάς στον βόρειο θρόνο

να μάθει τις διηγήσεις για τον εσταυρωμένο

Σύναξη ανανεωμένης απόλαυσης

Χίλια χρόνια πέρασαν από τότε

Χρόνια χαμένης περηφάνιας και λαγνείας

Ψυχές της βλασφημίας, ακούστε τον στοιχειωτικό ύμνο

Είμαστε μια λάμψη στον βόρειο ουρανό

Τα επόμενα χίλια χρόνια είναι δικά μας!

Εδώ κυριαρχεί η ντροπή στη "χαμένη περηφάνια" κάτω από το Χριστιανισμό και μια κλήση για να διεκδικήσουν την επόμενη χιλιετία για τους "Παγανιστές". Τελειώνοντας την τελευταία φράση με το "δικό μας" συνδέει τον τραγουδιστή και το κοινό με την ιστορία παίρνοντας μέρος στην ευθύνη της ντροπής μιας κοινής εμπειρίας. Οι "Παγανοί άνδρες" γίνονται συγγενείς στο Αίμα και η μάχη γίνεται προσωπική για τα μέλη του συλλογικού, όχι μόνο του καλλιτέχνη. Ένα πρώιμο παράδειγμα για την καθιέρωση ειδικής σύνδεσης με τη Νορβηγία, έχουμε τους στίχους του "Vikingland" (1994) από τους Satyricon οι οποίοι είναι πλούσιοι σε αναφορές στη ρομαντική περίοδο:


Μακριά μεταξύ ψηλών βουνών και βαθέων κοιλάδων
Μέσα από τα νορβηγικά δάση και τις σκοτεινές καλύβες
Πίσω από εδώ, ένα όνειρο πάνω από χίλια χρόνια πριν
Στη Χόρνταλαντ ήρθε η πανούκλα και έφερε το θάνατο και τη δυστυχία
Στο μαγεμένο δάσος φυτεύτηκαν ρίζες για μια βασιλεία που θα ερχόταν
Παγανή χώρα, χώρα των Βίκινγκ
Γη των μαύρων ψυχών,  χώρα των Βίκινγκ
Ενώ καταρράκτες και ρέματα της Telemark εξακολουθούν 
να ρέουν σε γοργά ρεύματα, όπως η ίδια η αιωνιότητα
Μια νέα εποχή ήρθε όταν ο κεραυνός βούιζε και η γη έτρεμε
Όπως όταν στους πολέμους των trolls για το 
ποιος θα κυβερνήσει το  Jotunheim
Μια νέα εποχή ήρθε όπου ο χειμώνας χτυπά και μαστιγώνει
Δεν υπάρχει καταφύγιο για τον μοναχικό
Περιπλανώμενο που αναζήτησε την ειρήνη στην Nordland
Εδώ πάνω κοντά στη φωτιά τα μεσάνυχτα μπορείς ακόμα να δεις
Έρχονται σαν άγρια ζώα έξω από το σκοτεινό δάσος 
πάνω από τους λόφους της δουλείας


Υπάρχει η γιορτή της φύσης που λαμβάνει περίοπτη θέση καθώς εδώ ο ακροατής έχει τοποθετηθεί μέσα σε ψηλά βουνά, βαθιές κοιλάδες, παράλληλα με ρυάκια, καταρράκτες και μέσα σε δάση φέρνοντας στο νου τους πίνακες του δέκατου ένατου αιώνα. Hordaland, Telemark, Nordland, και τα βουνά του Jotunheim είναι αναφορές συγκεκριμένων περιοχών της Νορβηγίας και όχι της Σκανδιναβίας γενικότερα. Η αναφορά σε trolls είναι μια ακόμη οικία ρομαντική κατασκευή με ένα νεύμα για τα Νορβηγικά παραμύθια. Υπάρχει επίσης αναφορά στους πολέμους για το Jotunheimen -. το σπίτι των γιγάντων Sturlasen του Prose Edda.

Μια από τις πολλές μπάντες που έγινε γνωστή για τη συγγραφή στίχων εμπνευσμένοι από την αφύπνιση του Viking παρελθόντος που μελετήθηκε απ’ τον Snorre Sturlason, είναι οι Enslaved. Έχουν συμπεριληφθεί ακόμα μερικά τραγούδια στα ισλανδικά, αν και τα περισσότερα είναι στα νορβηγικά και υιοθέτησε περάσματα στην Παλιά Νορβηγική γλώσσα από την Edda, ονόματι Gylfaginning (η εξαπάτηση του Gylfi), η οποία ακολουθεί τον πρόλογο της Edda. Το demo της μπάντας το 1992 είχε τίτλο Yggdrasil όπως ονομάζεται το δέντρο του κόσμου στην κεντρική Σκανδιναβική κοσμολογία και αργότερα το στούντιο άλμπουμ είχε τον τίτλο: Return to Yggdrasil” (Επιστροφή στην Yggdrasil). Το άλμπουμ του 1994 με όνομα Frost συνέδεσε τότε το συγκρότημα με το ρομαντικοποιημένο θέμα της φύσης που συνοδεύονταν με το εξώφυλλο ενός φιόρδ καλυμμένο από ομίχλη να στέκεται επιβλητικό πάνω από ένα ποτάμι.



Η χρήση ρομαντικών εικόνων στο εξώφυλλο του άλμπουμ είναι ευρέως διαδεδομένη. Η μπάντα Windir ("πολεμιστής" στην τοπική διάλεκτο τους) αποτελεί κλασσικό παράδειγμα αυτού μιας και όλα τα άλμπουμ τους διαθέτουν «ρομαντικό» εξώφυλλο. Το τέταρτο άλμπουμ τους, Likferd, χρησιμοποιεί το προαναφερθέν Likferd på Sognafjord του Gude ως εξώφυλλό του. Το άλμπουμ των Burzum του 1996, Filosofem (σ.μ.: δίσκος σταθμός στην ιστορία του Black Metal) χρησιμοποιεί το έργο Op under Fjeldet toner en Lur του Theodor Kittelsen , δείχνοντας μια αγρότισσα, με μια τρομπέτα να ηχεί στους λόφους σαν να λέει ότι η μουσική του δίσκου είναι κάλεσμα απ’ το παρελθόν. Οι πίνακες του Kittelsen έχουν χρησιμοποιηθεί συχνά, ιδιαίτερα το έργο του που απεικονίζει την άφιξη του Μαύρου Θανάτου (Svartedauen) στη Νορβηγία περίπου το 1350. Οι εικόνες αυτές συνδυάζουν μια νοσηρή ατμόσφαιρα αποτίοντας φόρο τιμής στην εκτίμησή της Νορβηγικής φύσης ενώ παράλληλα αγγίζει την προεθνική ιστορία για την εθνική μυθοπλασία.

Η προσωποποίηση της πανούκλας απ’ τον Kittelsen ήταν μια καταβεβλημένη ηλικιωμένη γυναίκα ντυμένη με ένα μαύρο χιτώνα που είναι γνωστή ως Peste (λοιμός). Το album των Burzum του Hvis Lyset Tar Oss (Αν μας πάρει το Φως) χρησιμοποιεί ένα τμήμα της εικόνας της πανώλης, Hun farer landet rundt (Γυρνάει σε όλη τη χώρα) στο πίσω μέρος του δίσκου ενώ η μπροστινή διαθέτει το Fattigmannen (Ο Φτωχός) του Kittelsen. Η εικόνα παρουσιάζει τα σκελετικά υπολείμματα ενός ζητιάνου σε ένα δασικό δρόμο με ένα σμήνος στο προσκέφαλό του και το σώμα του να επισκιάζεται από το επιβλητικό φυσικό περιβάλλον του. Η μπάντα Taake έχει χρησιμοποιήσει επίσης την Svarteduen αισθητική του Kittelsen, τόσο άμεσα όσο και έμμεσα. Η demo κασέτα τους που βγήκε το 1995, Manndaudsvinter (Ο Χειμώνας του Νεκρού Ανδρός), διαθέτει μια εικόνα της πανώλης ως εξώφυλλο και δύο άλμπουμ των Taake που  βγήκαν αργότερα εμπνέονται από τον Kittelsen: Bjoergvin το  2002 (μία από τις επισκοπές της Εκκλησίας της Νορβηγίας) και το ομότιτλο  Taake του απεικονίζουν ένα δάσος απεικονίζουν ένα δάσος ζωγραφισμένο με την τεχνοτροπία του Kittelsen.


Οι Taake είναι ίσως η πιο εθνικιστική μπάντα της σκηνής. Συγκεντρώνουν προ-εθνικές πτυχές του μύθου του έθνους όπως ακριβώς και οι ρομαντικοί κονστρουκτιβιστές, προσθέτοντάς αυτές στις εθνικιστικές εκφράσεις του Kittelsen και στη συνήθεια του τραγουδιστή να ντύνει τον εαυτό του με τη νορβηγική σημαία στις συναυλίες και διαφημιστικές φωτογραφίες. Το προ-εθνικό στοιχείο επιτυγχάνεται μέσω της επιμονής της μπάντας σχετικά με τη χρήση παλαιών ρουνικών γραπτών, τη γραπτή γλώσσα των Viking , για τα λογότυπα της και το σύνολο των τυπωμένων στίχων και σημειώσεων. Οι Taake μετά φέρνουν τη γλωσσική προσέγγισή τους στο δέκατο ένατο αιώνα, με τις φωνητικές επιδόσεις σε μια παλαιότερη τοπική διάλεκτο και οι τίτλοι των τραγουδιών αποτυπώνονται στα Nynorsk. Οι Windir πρέπει να αναφερθούν και πάλι εδώ, μιας και αυτοί εκτελούν στίχους στην τοπική διάλεκτο, Sogndal, ενώ οι τίτλοι των τραγουδιών, οι στίχοι και οι σημειώσεις είναι όλα τυπωμένα αποκλειστικά σε nynorsk για όλα τα άλμπουμ τους, ανεξάρτητα από τη χώρα της διανομής. Η δέσμευση να χρησιμοποιήσει τη σύμβαση αυτή δείχνει την αφοσίωση του καλλιτέχνη να εκπροσωπήσει τη συλλογική τους ταυτότητα και όχι μια πιο εμπορικά βιώσιμη επιλογή της γλώσσας. Ωστόσο, αυτή η επιλογή έχει γίνει μια αναγνωρισμένη πτυχή του ονόματός τους.

Πρόσθετες αναπαραστάσεις ταυτότητας είναι εύκολο να έρθουν κοντά. Το λαογραφικό μπορεί να εμφανιστεί ως πρότυπο για συγκροτήματα όπως οι Ulver (στα νορβηγικά «Λύκοι»). Το ντεμπούτο της μπάντας το 1995, Bergtatt ( «βουνό που κατελήφθη") βασίζεται στο παραμύθι των ανθρώπων που περιφέρονται στα βουνά, δελεάζονται από trolls ή άλλα μυθικά πλάσματα της παράδοσης του Asbjørnsen και Moe, με δική τους ευθύνη. Η Νορβηγική σημαία εμφανίζεται σε t-shirts, όπως σε σκηνικά live εμφανίσεων ή σε patches, κυρίως για το merchandise από τους Dimmu Borgir, το πιο εμπορικά επιτυχημένο και διεθνώς διάσημο συγκρότημα της σκηνής. Το Black Metal έχει ακόμα γεννήσει επιπλέον υπο-είδη: Viking Metal, αφιερωμένο στην εκπροσώπηση των Παλαιών Νορβηγών τόσο στο τραγούδι όσο και στην εμφάνιση και το πολιτικά ενεργό κίνημα Εθνικό Σοσιαλιστικό Black Metal, θέτοντας την εκπροσώπηση της ταυτότητας στα σύγχρονα πολιτικά άκρα.

Έτσι, λοιπόν, η Ταυτότητα είναι η πιο αρθρωτή πτυχή αυτής της μουσικής και υπο-κουλτούρα της, διαφοροποιώντας την από άλλα υπο-είδη που επικεντρώθηκαν στη σύνθεση και στη διασκέδαση των δικών τους φανταστικών τους κοινωνιών, του δικού τους “fandom”. To Νορβηγικό Black Metal ανυψώνει την άρθρωση της ταυτότητας πέρα ​​από τα δικά του φανταστικά σύνορά σε εθνικό όσο και σε πολιτιστικό επίπεδο που επιτρέπει στους Νορβηγοί να προσπεράσουν τις παρελθοντικές διαμάχες για την καταγωγή της σκηνής. Οι μπάντες αυτές έχουν γίνει μια επέκταση της εθνικής φαντασίας του δέκατου ένατου αιώνα ενώ προσθέτουν τις δικές τους ανατροπές για το πώς μπορούν να χρησιμοποιηθούν αυτές οι φαντασιώσεις για να εκφράσουν τη θέση στην οποία ανήκουν: στην ίδια τη μουσική. Για το λόγο αυτό, εγώ τους βλέπω ως μια γενιά "νέων ρομαντικών" που παρέχουν μια συνέχεια σε θέματα που έχουν απήχηση στους Νορβηγούς για δύο αιώνες.



Support Propatria Crew (Athens)

Propatria Crew
e-mail: propatriafest@hotmail.com

τηλέφωνο: +30 698 736 5201













Океан Ельзи - Стріляй (AZOV)

Το ΕΛΑΜ και ο “εθνικισμός” της ΔΔΟ.



Ο κ. Χρίστος Χρίστου εκφράζει την ανησυχία του για την ασυμφωνία που παρατηρείται στις δηλώσεις των δύο ηγετών.  Επίσης δηλώνει πως αν δεν τεθούν χάρτες στο εδαφικό όλα τα ζητήματα θα είναι εκκρεμή. Με αυτή την δήλωση το ελαμ τάσσεται υπέρ της ΔΔΟ και απλά ασκεί την γνωστή κριτική του καλού περιεχομένου.

Anti - Putin Russian Marches 2016 were held all over Russia.



Traditionally, November 4, Russian Marches and rallies of solidarity with them were held in 14 regions. In general, Russian March-2016 passed under the slogans reflecting the requirement of resignation of Putin and his government, as well as the termination of political repression.
The main slogans were the following: “Down with the occupation - Freedom to the Russian nation!”, “Cancel 282!”, “Russian, wake up! Russian, fight!”, “For the rights and freedom of the Russian people!”, “Russian pride is stronger than repression!” Locally, were also used other slogans, such as “Hospitals are being closed - Russians get extinct,” “We ignite justice,” “Down with the KGBist system,” “Russia is Europe,” and others.
for more information here 

Militant Black Metal: Asgardsrei V fest 18.12.2016 Kiev (Nokturnal Mortum - Peste Noire - M8L8TH - Kroda - Wehrwolf)

Έλληνες Εθνικοί Θύρσος: Γράμμα στον Ταγίπ Ερντογάν για τις τελευταίες δηλώσεις του.


"A man's character is his fate"
Heraclitus of Ephesus 
 
Mr. President Erdogan.

We read the recorded by the press statements from the speech you delivered in a University that bears your name (…). “Our physical boundaries are different from the boundaries of our heart. We should differentiate between them.  We, of course, show respect for physical boundaries; but we cannot draw boundaries to our heart, nor do we allow it”. 
We would like to say that we agree with you. Wholeheartedly! The borders of the heart are too important to be ignored. Borders created through the centuries by the work and the lives of our Ancestors. Cultural Lines of Arts, Science, Literature, Achievements inspired by our Gods. Lifelines in the History of the indigenous people. Colourful Lines, usually in the shades of red; the colour of blood. The blood of our ancestors that was shed violently by the sword of people who knew only things like conquest, bloodshed, intrigue, cunning. 
People that have nothing left to celebrate today, but the conquest of a City they flooded by rivers of blood and rejoiced in its looting; in a piece of land they were neither born, nor came as friends. Their Feast is a brutal triumph of the sword that attacks and destroys. 
In any case, we will not draw boundaries to our hearts, either.  We will preserve the Lands of our Ancestors that still carry the remains of their achievements, and the remaining of their offspring, with the same inspiration deriving from the Glory of our Gods. And we certainly respect the current physical boundaries. In fact, we respect them so much that we plan to further safeguard the ones we have, if necessary, as befits those who love their Fatherland, their Sisters and their Brothers. We believe you can totally understand this feeling of pure Patriotism.
For the

House of Ethnikoi Hellenes
Thyrsos

Γιώργος Δημητρούλιας - Ελληνική Δράση: Ελληνική συμμετοχή στο συνέδριο της Ουκρανικής Εθνικοεπαναστατικής Azov (10/2016).



Ο Γιώργος Δημητρούλιας με τον Αρχηγό των 
Ουκρανών Εθνικιστών Αντρέι Μπιλέτσκι.
Μέχρι την εξέγερση της MAIDAN (Κεντρική πλατεία του Κιέβου) η Ουκρανική πολιτική ήταν μια καλή δουλειά για να βγάλεις χρήματα. Μετά την εξέγερση της ΜAIDAN όλα άλλαξαν. Οι εξεγερθέντες Εθνικιστές δημιούργησαν το εθελοντικό σώμα AZOV προκειμένου να καταπολεμήσουν την διείσδυση των Ρώσων του Πούτιν στις ανατολικές περιοχές της πατρίδας τους. 

Την προηγούμενη εβδομάδα και συγκεκριμένα στις 14 Οκτωβρίου την ημέρα της εθνικής τους εορτής του Ουκρανικού ηρωισμού δημιουργήθηκε ο πολιτικός φορέας των εθελοντών του AZOV με την ονομασία ΕΘΝΙΚΟ ΣΩΜΑ (NATIONAL CORPS).


Περιοδικό "Ανάκτηση" - Κυκλοφορεί στην Αθήνα και στα μέσα Νοεμβρίου στην επαρχία μέσω των πρακτορείων τύπου. Ξεχωρίζει το ρεπορτάζ του Γιώργου Δημητρούλια για την Azov. Για περισσότερες πληροφορίες εδώ
Μια νέα οργάνωση και ταυτόχρονα μια οργάνωση για την νεολαία όπως θα διαπιστώσετε από τις φωτογραφίες και τα βίντεο. Συνάμα βιώνουν την ουσία του Εθνικισμού εφόσον προστατεύουν την Πατρίδα τους και πολεμούν για τις Ιδέες τους. Και μην ξεχνάτε όλα τα Εθνικιστικά κινήματα του Μεσοπολέμου δημιουργήθηκαν από παλιούς πολεμιστές οι οποίοι απέκτησαν στο μέτωπο Πατριωτικό φρόνημα.
Το Εθνικιστικό κίνημα AZOV τα περιλαμβάνει Όλα Ιδέες και Πράξεις. Το Μέλλον όχι μόνο για την Ουκρανία αλλά και για τον Ευρωπαϊκό Εθνικισμό είναι ΕΔΩ!
για περισσότερα στον σύνδεσμο εδώ ...

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: «Εδώ Ελλαδιστάν, ο Βοτανικός Εάλω!» - Ο δημοτικός σύμβουλος Χάρης Μιχαλακόπουλος για την εκκένωση της κατάληψης του Βοτανικού από τους Ισλαμοτροτσκιστές και τους ένστολους μισθοφόρους.



Όποιος πλέον έχει τις αμφιβολίες του γιατί ονομάζουμε το απόκομμα του Νίκου, του Τάκη, της Ελένης και της Ουρανίας (σιγά μην δείτε άλλη ηγεσία, τώρα που η Αγία οικογένεια έχει κάνει όλα τα deal) συστημικό και ουρά των ΣυριζΑνελ, πρέπει πολύ σοβαρά να αναθεωρήσει τη σκέψη ότι είναι πνευματικά υγιής ή να αλλάξει διατροφή (το πολύ σανό πειράζει την εγκεφαλική λειτουργία). Εξαιρούνται φυσικά οι πάση φύσεως «κουμπάροι» και μισθοδοτούμενοι ιδεολόγοι «εθνικισταράδες» λόγω εξάρτησης και χρηματικών απολαβών.

Ο Βοτανικός ΕΑΛΩ, την κατάλληλη στιγμή για τους έρποντες πολιτικούς της Ελληνικής βο(υ)λής, προς τέρψη της Κυβέρνησης των Βρυξελλών. Η μοναδική ανεξέλεγκτη για το σύστημα δομή, θυμίζουμε ότι δεν είχε κανένα πρόβλημα και εξελισσόταν ως μια αρκετά ικανοποιητική «Στέγη Άστεγων Ελλήνων», όσο αυτή περιφρουρούταν ΑΥΤΟΝΟΜΑ. Το σύστημα εδώ και μήνες (από την αρχή της προσπάθειας) προσπάθησε νομικά να «αδειάσει» τον εν λόγω χώρο, αλλά απέτυχε.

Μετά έβαλε τα πρώτα και γνώριμα χρηματοδοτούμενα παιδάκια του (ΑνταρCIA, antifa,«αντιεξουσιαστές» κ.α.) να αποδομήσουν το εγχείρημα, αλλά «έφαγε τα μούτρα του». Όταν πριν μερικές ημέρες το ΙΔΙΟ ΣΥΣΤΗΜΑ χρησιμοποίησε τα καινούργια «δεξιά» συνεταιράκια του, οι οποίοι κατέφτασαν ΜΑΖΙ με τις τηλεοπτικές κάμερες(!) τις οποίες τόσο δήθεν απεχθάνονται, οι έχοντες γνώση κατάλαβαν ότι το τέλος είναι κοντά. Μάλιστα το ότι επιστρατεύτηκε ο άφαντος τόσο καιρό στο πεζοδρόμιο Ν.Γ.Μ. ή «Στρατηγός της Νίκης» - για να γελάσουμε και λίγο - μια  ημέρα βροχερή, δείχνει ότι κάποιοι έπαιζαν τα «ρέστα» τους. Κραδαίνοντας κομματικές σημαίες και με αφορισμούς σε όποιον δεν είναι με το κομματικό κοπάδι τους, «καπέλωσαν» την δομή και απομάκρυναν έτσι με πλάγιο τρόπο, όσους θα ήθελαν απλά και γνήσια να ασχοληθούν με αυτή τη προσπάθεια που άνθιζε συνέχεια.

Η ενέργεια αυτή, όπως αποδεικνύεται από το αμέσως επόμενο βήμα (εισβολή των κατοχικών ΜΑΤ και εκκένωση του χώρου), το οποίο έφερε το επιθυμητό αποτέλεσμα και ευθύς αμέσως (…) ένα μακρόσυρτο «ΟΥΦ» ακούστηκε στο ΜΑΞΙΜΟΥ, στη ΠΕΙΡΑΙΩΣ, στη ΜΕΣΟΓΕΙΩΝ και στα υπόλοιπα κομματικά μαγειρεία. Ο Σουλτάνος και οι Βρυξέλλες να κερδίζουν .κατά το γνωστό ο Ολυμπιακός και το Αιγάλεω ....

ΥΓ1. Το ότι οι συλληφθέντες παρεδόθησαν, χωρίς αντίσταση στους πραιτοριανούς, αφήνει κάκιστες εντυπώσεις για πολλούς λόγους.

ΥΓ2.  Το ότι είχα προβλέψει ΑΚΡΙΒΩΣ τη σειρά των γεγονότων δεν με κάνει μάγο, αλλά γνώστη όλων αυτών των περίεργων τύπων που πουλάνε σε τιμή πατάτας και κρεμμυδιών «πατριωτισμό και εθνικοφροσύνη»

ΥΓ3.  Να ανησυχείτε λοιπόν γιατί εμείς τις ασπίδες δεν τις παραδίδουμε τόσο εύκολα, και δεν τις έχουμε κοστολογήσει.


Χάρης Βασιλείου Μιχαλακόπουλος 6981063751




Μνήμη Pino Rauti: ο «Μαύρος Γκράμσι» (19.11.1926 - 02.11.2012)


Πίνο Ράουτι (Giuseppe, [Pino], Umberto Rauti), Ιταλός εθνικιστής διανοούμενος, δημοσιογράφος, συγγραφέας και πολιτικός που διατέλεσε Γραμματέας του Ιταλικού Κοινωνικού Κινήματος, [«Movimento Sociale Italiano», σε συντομογραφία «M.S.I.»], βουλευτής και ευρωβουλευτής του Ιταλικού Εθνικιστικού Κινήματος, μία από τις σημαντικότερες μορφές του Πνεύματος στον 20ο αιώνα, γεννήθηκε στο Cardinale της επαρχίας του Catanzaro στην Καλαβρία της Σικελίας στις 19 Νοεμβρίου 1926 και πέθανε στις 2 Νοεμβρίου 2012 στη Ρώμη. 


Ίδρυσε το Κέντρο Μελετών «Νέα Τάξη», [Centro Studi «Ordine Nuovo»], με σύμβολο το Διπλό Πέλεκυ, καθώς και το το Εθνικιστικό βιβλιοπωλείο και εκδοτικό οίκο «Europa», [Ευρώπη], μέσα από τον οποίο εκδόθηκαν βιβλία Πολιτικής, Ιστορίας, Φιλοσοφίας, Λογοτεχνίας, Εσωτερισμού, Θρησκειών, Παραδόσεων, Αρχαίων Ελλήνων και Λατίνων συγγραφέων, αλλά και έργα φιλοσόφων και διανοητών όπως οι Φρειδερίκος Νίτσε, Μάρτιν Χάιντεγκερ, Όσβαλντ Σπένγκλερ, Άλφρεντ Ρόζεμπεργκ, Ιούλιος Έβολα, Τζιοβάνι Τζεντίλε, Μάσσιμο Σκαλίτζερο, Ερνστ Γιούνγκερ, Χανς Γκύντερ, Ζωρζ Ντυμεζίλ, Βιλφρέντο Παρέτο, Άρνολντ Γκέλεν, Αλαίν ντε Μπενουά, Έζρα Πάουντ, Γιούκο Μισίμα, Πιέρ Ντριέ Λα Ροσέλ, Ρομπέρ Μπραζιγιάκ, Κνουτ Χάμσουν, Γκαμπριέλε Ντ’ Ανούντσιο, Τζ. Ρ. Τόλκιν, και άλλων. 



Παράλληλα από τον εκδοτικό οίκο κυκλοφόρησαν βιβλία αναθεωρητών ιστορικών για το «Ολοκαύτωμα» και τα «εγκλήματα του φασισμού», βιβλία που αναφέρονται στα εγκλήματα των συμμάχων κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς και τίτλοι ιδεολογικού περιεχομένου, πολιτικής, οικονομίας και οικολογίας. Ήταν ο εμπνευστής και δημιουργός οργανώσεων Νέων όπως το «Κίνημα άνεργων Νέων», οι «Ομάδες Οικολογικών Ερευνών», οι οργανώσεις γυναικών του Ιταλικού Κοινωνικού Κινήματος, αλλά και δεκάδων ραδιοφωνικών σταθμών και πολιτιστικών κέντρων σε μια σειρά από πόλεις της Ιταλίας. Δημιούργησε τις κατασκηνώσεις «Hobbit», τίτλο που εμπνεύστηκε από το ομώνυμο μυθιστόρημα φανταστικής λογοτεχνίας του Βρετανού συγγραφέα J. J. Tolkien, στις οποίες συμμετείχαν χιλιάδες νέοι Ιταλοί αλλά και Ευρωπαίοι Εθνικιστές. 



Έδωσε έμφαση στην ανάγκη της δημιουργίας κοινοτήτων, στη συμμετοχή των εθνικιστών στην λύση προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι τοπικές κοινωνίες, καθώς και στον εθελοντισμό, μέσα από τις τάξεις της «Casa Pound», που δραστηριοποιείται σχεδόν σε όλες τις πόλεις και τα χωριά της Ιταλίας. Έθεσε ως προτεραιότητα την «μεταπολιτική» και δημιούργησε τις βάσεις για την κατάργηση της ιδεολογικής ηγεμονίας της αριστεράς στους χώρους της διανοήσεως και των μέσων Μαζικής Ενημερώσεως και για το σύνολο του ιδεολογικού του έργου χαρακτηρίστηκε ως ο «Μαύρος Γκράμσι». 



Έγινε θύμα αναπόδεικτων διώξεων και στις 4 Μαρτίου 1972, εκδόθηκε εναντίον του ένταλμα συλλήψεως από δικαστή του Τρεβίζο για τις βομβιστικές επιθέσεις σε τρένο στις 8 και στις 9 Αυγούστου 1969, ενώ το κατηγορητήριο επεκτάθηκε και συμπεριέλαβε τις επιθέσεις της 12ης Δεκεμβρίου. Στη συνέχεια ασκήθηκε εναντίον του δίωξη για τη σφαγή στην Piazza della Loggia της Brescia και στις 15 Μαΐου 1978 παραπέμφθηκε σε δίκη, περίπου τη χρονική περίοδο στην οποία διεξάγεται το 12ο Συνέδριο του MSI, όμως στις 16 Νοεμβρίου 1980 αθωώθηκε, λόγω ελλείψεως αποδεικτικών στοιχείων. Αποτέλεσε, ίσως, τη σημαντικότερη εθνικιστική προσωπικότητα, διανοητή, φιλοσόφου και ηγέτη, στην Ευρώπη, στη διάρκεια του 20ου και στην 1η δεκαετία του 21ου αιώνα. 

Έγραφε εκατοντάδες βιβλία, δοκίμια και άρθρα που βρίθουν από ριζοσπαστικές ιδέες, τα οποία αποτελούν πνευματική εργασία περίπου εξήντα χρόνων που επηρέασαν τους αγωνιστές της Ευρωπαϊκής Ιδέας. Ήταν σταθερός υπέρμαχος του ένοπλου ακτιβισμού και κατά καιρούς συμπαραστάθηκε σε όσους εναντιώνονταν στην αστική δημοκρατία, ενώ πρεσβεύοντας τον επαναστατικό «αριστερό Φασισμό» κατάφερε να προσελκύσει και να εντάξει στις τάξεις του Εθνικισμού χιλιάδες ανθρώπους με μαρξιστικές ιδέες. Συνεργάστηκε με τον αντάρτη πόλεων Franco Freda και συνέβαλε αποφασιστικά στην δημιουργία των ένοπλων πυρήνων N.A.R. 



«Τη μνήμη όπου και να την αγγίξεις πονεί» (Γ. Σεφέρης)


του Wood Brother

Σε μια επέτειο «μαύρη» όπως είναι η σημερινή πολλές φορές δεν χρειάζεται να γράψεις πάρα πολλά αλλά μόνο να σιωπήσεις, να πενθήσεις ή και να πράξεις σύμφωνα με την συνείδηση σου. Υπάρχουν βέβαια και στιγμές που θες να μοιραστείς μερικές σκέψεις για τα γεγονότα που σημάδεψαν τόσο εσένα προσωπικά όσο και τον «χώρο». Το πένθος για τους 2 νεκρούς Εθνικιστές οι οποίοι και δολοφονήθηκαν από τα δίποδα κτήνη της σιωνιστικής εξουσίας, δεν θα πρέπει να γίνει αιτία για να σιωπήσουν κάποιοι επειδή αυτό θα φανεί χρήσιμο σε ψηφοθηρικά σχέδια και μελλοντικούς σχεδιασμούς κομμάτων. 


Η δολοφονία των Φουντούλη - Καπελώνη την εποχή που έλαβε μέρος έκλεισε προσωρινά τον κύκλο αντιπαράθεσης με την ηγεσία της «Χρυσής Αυγής»  η οποία πριν την φυλάκιση των στελεχών της έσπευσε να δηλώσει ότι «έχει εμπιστοσύνη στην αστική δικαιοσύνη και την αντιτρομοκρατική» (…) και έδωσε το έναυσμα για συλλογική περισυλλογή και συσπείρωση απέναντι στο πολυπρόσωπο παρακράτος. Το τελευταίο ξέρει να στήνει καλά το σκηνικό με πάντα τον λαό να πληρώνει το κόστος. Ας μην γελιόμαστε, ηθικοί υπεύθυνοι για την δολοφονία των 2 νέων Εθνικιστών είναι ο Σαμαράς και ο Δένδιας καθώς και τα τοξικά ΜΜΕ τα οποία στο όνομα του αντιφασισμού των ΜΚΟ και των πολυεθνικών, της antifa - του πολυεθνικού χωροφύλακα των ημερών μας - έδωσε το «πράσινο φως» για να εκτελεστούν άνανδρα 2 άοπλοι νεολαίοι στο κέντρο των Αθηνών εξυπηρετώντας σκοπιμότητες αλλά και την εργολαβία που ζητούσε επίμονα και με δυνατή φωνή η πιο σιχαμερή όψη της κομματικής αντίδρασης.



Σε αυτό το σημείο πολλοί μπορούν να σκεφτούν πολλά για τους δράστες, να υποθέσουν ακόμη περισσότερα και να κάνουν τα δικά τους σενάρια για το ποιοι κρύβονται από πίσω, από πού ήρθαν οι δράστες και ποιοι τους έστειλαν, ποιοι πλήρωσαν τα συμβόλαια θανάτου με την αντιφασιστική εξουσία η οποία μετουσιώθηκε στην κυβέρνηση της καραμανλικής δεξιάς με την τελευταία να συνεχίζει - και πάλι - το δολοφονικό της έργο. Μια διαδρομή αίματος που ξεκινάει για την Ελλάδα από την εκτέλεση Εθνικιστών διαδηλωτών την δεκαετία του '50 σε πορεία υπέρ της ΕΟΚΑ και του Στρατηγού Γρίβα, συνεχίζεται με την δολοφονία Ελληνοκύπριου Ενωτικού αγωνιστή και καταλήγει τέλος στο Νέο Ηράκλειο όπου για 2 οικογένειες το βάρος είναι τόσο μεγάλο όσο λίγοι μπορούν να καταλάβουν. Και ναι αυτές οι οικογένειες είναι οι μόνες που μπορούν να νιώσουν την δυσβάσταχτη απώλεια με την μια εξ αυτών να μην αποδέχεται ούτε καν την χρήση του ονόματος του παιδιού της από το γνωστό κόμμα, γεγονός που αποδεικνύει ότι  το ηθικό βάρος της ηγεσίας δεν μπορεί όχι μόνο να κερδίσει την κοινωνία ή να αντισταθεί στην λαίλαπα του πολιτιστικού μαρξισμού αλλά ούτε καν να προσεγγίσει συναισθηματικά και ουσιαστικά την μια πλευρά που το παιδί της πέθανε στο πεζοδρόμιο φορώντας τον Μαίανδρο, θυμίζοντας σε πολλούς το ανάλογο φιάσκο με την χήρα του Μανώλη Κάνταρη.

Όμως δεν χρειάζεται τώρα να αναλυθούν οι αιτίες της έντασης και η μακρά διαμάχη των «άκρων» αφού έχουν ήδη γραφτεί τόνοι μελανιού από όλες τις πλευρές και ο καθένας γνωρίζει πρόσωπα και τις καταστάσεις καθώς και το που οδήγησε η διαμάχη στην Αμφιάλη. Το αστικό καθεστώς είναι άριστα οργανωμένο από την εποχή που έβαζε τις ξιφολόγχες των πραιτοριανών στον λαιμό των δικαστών που δεν υπέγραψαν για την καταδίκη - από την Βαυαροκρατία - του Λιονταριού της Αρβανιτιάς του Στρατηγού Κολοκοτρώνη, μέχρι την ημέρα που έβγαζε ως αποδεικτικά στοιχεία εγκλημάτων και μπροστά σε κάμερες τις κορνίζες από σπίτια κατηγορουμένων με το ίδιο ηρωικό πρόσωπο του 1821. 



Καθόλου τυχαίο το σημερινό φύλλο του Περισσού, πίσω από τον τίτλο επιχαίρει για την άνανδρη δολοφονία και μάλιστα την ίδια ημέρα που εκτελέστηκαν οι 2 άοπλοι νεολαίοι Εθνικιστές. Η όποια αντιπαλότητα ενάντια στην Χρυσή Αυγή δεν είναι παρά ένα ακόμη ενδοοικογενειακό επεισόδιο του ντόπιου κοινοβουλευτισμού, αφού και τα 2 κόμματα μέσω των ηγεσίων τους στηρίζουν την βουλή και το αστικό καθεστώς ...

Τουτέστιν το σύστημα δεν επιλέγει τυχαία καμιά κίνηση και ακολουθεί πιστά και προσχεδιασμένα τις επιταγές στοών και πρεσβειών.  Οι ημερομηνίες των δικαστικών διώξεων και οι αποφάσεις των πολυετών δικών για να ικανοποιηθεί ο ιθαγενής πληθυσμός των αριστεριστών ενόψει της σημερινής ημέρας, τα εξώφυλλα εφημερίδων αστικών κομμάτων που λειτουργούν ως μαντρόσκυλα της βουλής και νομιμοποιήθηκαν από τον μισητό Καραμανλισμό ενώ έχουν στα χέρια τους ακόμη το αίμα της Ελένης Παπαδάκη και της δολοφονικής ΟΠΛΑ - η οποία και αποτέλεσε αντίγραφο του ISIS σε αποκεφαλισμούς την εποχή πριν και μετά τον εμφύλιο των συμμοριών της δεξιάς και της αριστεράς - οι τακτικές υποχωρήσεις της ηγεσίας της ακροδεξιάς η οποία επιλέγει να κρατάει σε χαμηλό προφίλ το θέμα της ταυτότητας των δραστών της επίθεσης στο Νέο Ηράκλειο καθώς και τις όποιες εξελίξεις υπάρχουν σχετικά με την έρευνα των αρχών του κατοχικού καθεστώτος δεν είναι παρά τα διαφορετικά φύλλα της σημαδεμένης εξουσιαστικής τράπελας.


Όσο και αν κάποιοι προσπαθούν να μας αποπροσανατολίσουν οι Αυτόνομοι/Ανένταχτοι Εθνικιστές/Εθνικοσοσιαλιστές θα συνεχίσουν να θυμούνται και να τιμούν τους 2 νεκρούς αλλά και να αναφέρονται στις ευθύνες για τον χαμό και τους τάφους των 2 νεολαίων Εθνικιστών, μέχρι να λογοδοτήσουν οι δράστες στα λαϊκά δικαστήρια της δικής μας δικαιοσύνης, αφού άλλωστε το Αίμα δεν μπορεί να κρυφτεί κάτω από τις βουλευτικές έδρες και τους μισθούς της προδοτικής ευρωβουλής ούτε πίσω από γραβάτες και χειραψίες με τους ριψάσπιδες τρόφιμους του κ(υ)νοβουλευτισμού.

Αιωνία η μνήμη των 2 νεκρών Εθνικιστών.