Αποκλειστικό: Συνέντευξη «Μελανή Ταξιαρχία» (Θεσσαλονίκη)

 

melanhtaxiarxia@gmail.com

Ποιες είναι οι ιδεολογικές σας αρχές και από πού εμπνευστήκατε το όνομα και το σύμβολο της συλλογικότητας σας;

Ιδεολογικά βρισκόμαστε στον εθνικισμό της «Τρίτης Θέσης». Θεωρούμε τον επαναστατικό εθνικισμό ως έναν ευρύτερο όρο ομπρέλα που ενσωματώνει δύο βασικές αρχές, την πίστη και την προάσπιση του έθνους και της φυλής, και ένα κοινωνικό-οικονομικό σύστημα το οποίο θα έχει στόχο την αμοιβαία αλληλοϋποστηριξη του συνόλου των μελών της κοινωνίας κόντρα στον παρασιτισμό του καπιταλιστικού ατομικισμού και της σύγχρονης ζωής.

Δεν στεκόμαστε στα ψευδοδιλλήματα πως ο εθνικοσοσιαλισμός, ο φασισμός, ο εθνοσυνδικαλισμός και γενικότερα τα εθνικιστικά κινήματα με τις ιδεολογίες τους που πήραν σάρκα και οστά τον 20^ο  αιώνα είναι εχθρικά μεταξύ τους, άσχετα με τον βαθμό που πέτυχαν ή όχι.

Ενώ στις θεμελιώδεις αρχές τοποθετούμε τον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη και τους αγωνιστές της επανάστασης που επανέφεραν τον εθνικισμό στο προσκήνιο της ιστορίας μετά από 1400 χρόνια (από την ενθρόνιση του Κωνστάντιου του 2ου το 347μχ έως την μάχη στο Βάλμυ το 1792) που είχε εξαφανιστεί εξαιτίας της επικράτησης των αυτοκρατοριών, των θρησκειών και τον θάνατο του ρωμαϊκού και αρχαιοελληνικού ιδεώδους.

Τα σημαντικότερα έργα για μας είναι η «πολιτεία» του Πλάτωνα και τα ηθικά Νικομάχεια του Αριστοτέλη, στα δύο συγκεκριμένα έργα βρίσκονται ολοκληρωμένα οι απόψεις μας και για την ιδανική Πολιτεία και για τον σκοπό της ψυχής.

Όσον αναφορά το όνομα και το σύμβολο της ομάδας μας η απάντηση είναι πως θέλαμε ένα απλοϊκό σχήμα, να σχεδιάζεται εύκολα σε γκράφιτι και δεν χρησιμοποιείται από άλλη οργάνωση του «χώρου» και δεν έχει χρησιμοποιηθεί από κομμουνιστές αναρχικούς και προδότες, ενώ κιόλας η τρίαινα μπορεί να συμβολίζει και την τρίτη θέση στην οποία ανήκουμε ιδεολογικά, παρομοίως και με το όνομα, δεν έχει κάποιον συμβολισμό, απλώς θέλαμε να είναι ξεχωριστό και όχι αντιγραφή από άλλη οργάνωση.

Πως βλέπετε την κατάσταση στην πατρίδα μας και ποιοι πιστεύετε ότι πρέπει να είναι οι στόχοι και οι σκοποί του εθνικιστικού κινήματος;

Για να χαρακτηριστεί η κατάσταση του ελληνικού λαού και κράτους χρειάζεται μια μόνο λέξη, "condominium" ένα υποχείριο πληρεξούσιο κράτος που δρα στο συμφέρον πολλαπλών ξένων δυνάμεων, κυρίως των Εβραίων και των Αμερικανών, ενώ από πίσω ακολουθούν η Ρωσία, Βρετανία, Γαλλία και Γερμανία, όλα τα κόμματα της μεταπολίτευσης που έχουν μπει στο κοινοβούλιο με εξαίρεση το «Λάος» (των οποίων οι βουλευτές ξεπουλήθηκαν για μια καλύτερη βουλευτική καρέκλα) και «της Χρυσής Αυγής», όλοι είναι πληρεξούσια εργαλεία ξένων συμφερόντων.

Ενώ η πλειοψηφία των Ελλήνων και ειδικά των μεγαλύτερων ηλικιών θυμίζουν παγανιστές της μέσης Ανατολής πολεμούν με θρησκευτική ευλάβεια για το ποιος θεός/επικυρίαρχος θα τους έχει για πιστούς σκλάβους, και αυτό φαίνεται με την στάση τους που έχουν για την Ρωσία, τις ΗΠΑ, το Ισραήλ, την Παλαιστίνη, την Γερμανία και την Ουκρανία. Ακόμη και πολλοί εθνικοσοσιαλιστές δεν είναι παρά εμμονικοί θρησκευτικοί ακόλουθοι του Χίτλερ και τίποτε παραπάνω, γραφικοί φετιχιστές με καμία διαφορά από τους ευαγγελιστές και τους ουαχαμπίτες μουσουλμάνους.

Από την άλλη οι νεότερες γενιές που δεν έχουν προλάβει να παρασιτήσουν από τα λεφτά που δεν ανήκαν καν στο λαό μας και τώρα πληρώνουν την σπατάλη και την διαφθορά των γονέων και παππούδων τους και έχουν περάσει μια ζωή στην φτώχεια, ζητούν μανιωδώς μια αντίδραση και είναι πρόθυμοι στις ριζοσπαστικές αλλαγές και πρέπει να εκμεταλλευτούμε αυτήν την αντίδραση και να μην την αφήσουμε να πέσει στα χέρια συγκεκριμένης ατζέντας, δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι όλοι οι αντιδραστικοί συντηρητικοί δεξιοί και ακροδεξιοί μιλάνε για τους ίδιους σκοπούς, συμμαχία με Ισραήλ, ουδέτερες σχέσεις με την Ρωσία, τον άκρατο φιλελευθερισμό και την εισαγωγή Ινδών. 

Αποκλειστικός σκοπός των εθνικιστικών κινημάτων πρέπει να είναι η ριζοσπαστικοποίηση της νεολαίας, η συμμετοχή στην ζώσα πολιτική, γιατί αλλιώς δεν θα μπορούν να διαδοθούν οι ιδέες μας και η διάλυση του αντιφασιστικού κινήματος στην Ελλάδα για να αποκτήσουμε το μονοπώλιο του δρόμου, αναφέρομαι στους antifa διότι, το ΚΚΕ είναι μια μάντρα προβάτων, τα μέλη του σχεδόν ποτέ δεν θα βρεθούν με σοβαρό τρόπο εναντίον μας, αυτούς τους νοιάζουν αποκλειστικά και μόνο τα λεφτά του κράτους και της πρεσβείας δεν θα ρισκάρουν να απαγορευτούν από τις εκλογές ώστε να μας αντιμετωπίσουν.

Ποια η άποψη σας για τα παρακάτω πρόσωπα: 

Gregor Strasser, 

Manuel Hedilla, 

Ledesma Ramos, 

Jose Antonio, 

Benito Mussolini, 

Cornelius Codreanu,

Ίωνα Δραγούμη, 

Περικλή Γιαννόπουλο, 

Δημήτριο Βεζανή. 

Τι πιστεύετε για την 4η Αυγούστου και την 21η Απριλίου;

Για τον Γκρέγκορ Στράσσερ δεν θα σχολιάσω πολλά τον έφαγαν δυστυχώς τα άλλα μεγάλα κεφάλια του εσ κόμματος για να μην χάσουν την δύναμή τους (ο Ρεμ δεν ήταν ούτε αυτός με καθαρά χέρια στην όλη κατάσταση), μπορεί όντως ο Χίτλερ να απειλήθηκε να χάσει την εξουσία, επίσης εύκολο είναι κάποιος να μιλάει για ιδεολογική καθαρότητα όταν δεν έχει πάνω του το βάρος της εξουσίας, δεν το θεωρώ ούτε λογικό ούτε χρήσιμο μέλη του «χώρου» μας να εναντιώνονται μεταξύ τους για μια διαμάχη που έληξε πριν από 95 χρόνια

Για τους Manuel Hedilla, Ledesma Ramos και Jose Antonio Primo de Rivera δεν χρειάζεται να πούμε πολλά, είχαν εισάγει θεωρίες του συνδικαλισμού στον εθνικισμό της Ισπανίας, αλλά και λόγω των δολοφονιών των δύο και την φυλάκιση και μετέπειτα απομάκρυνση του Κόκκικου Φαλαγγίτη Hedilla από την πολιτική σε συνδυασμό με την δεσποτική κυβέρνηση του τραγικού Φράνκο, δεν μπορούμε να τους κρίνουμε ως πολιτικούς, διότι δεν πέτυχαν κάτι το επαναστατικό, πέραν της δημιουργίας μιας φανατισμένης ένοπλης πολιτοφυλακής συνέβαλε όμως αποφασιστικά στην νίκη των εθνικιστών.

Ο Μουσολίνι είναι μια προσωπικότητα που έχει αδικηθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό, συχνά λειτουργεί ως αποδιοπομπαίος τράγος και από τις δύο πλευρές για την παρουσία του Άξονα στον 2^ο  παγκόσμιο πόλεμο και πολλές θεωρίες που ακούγονται για αυτόν, που πολλές από αυτές είναι γελοίες απόψεις από γελοίους ανθρώπους ,ούτε πράκτορας των Εγγλέζων ήταν, ούτε σιωνιστής, ούτε αντιρατσιστής (και όποιος πιστεύει ότι ο γερμανικός φυλετισμός έχει σχέση με την πραγματικότητα μπορεί να διαβάσει το "στοιχεία φυλετικής διαπαιδαγώγησης" του Έβολα να δει πως φαντάζονταν κάποιοι την φυλετική καθαρότητα εκείνη την εποχή.

Στρατιωτικά ο Μουσολίνι ήταν αποτυχημένος, ο ιταλικός στρατός διεφθαρμένος και υποχείριο των στοών σε σημείο που να θυμίζει τον ρωσικό του σήμερα, αλλά στο πολιτικό και οργανωτικό κομμάτι o πρώην αναρχοσυνδικαλιστής δούκας Μπενίτο Μουσολίνι και ο Φασισμός του ήταν αξιοθαύμαστος, από την συγκρότηση της ιδεολογικής δημιουργίας του φασισμού σε μικρό χρονικό διάστημα, την μέχρι την μάχη που έδωσε ενάντια σε όλες τις παρακμιακές δυνάμεις της Ιταλίας, ξέροντας ποτέ να αφήσει τον καθένα να αναπνεύσει και πότε να τον διαλύσει ήταν κάτι το μοναδικό.

Το σπουδαιότερο κατόρθωμα του ήταν η «πορεία στην Ρώμη», δύο χρόνια νωρίτερα τα Freikorps με παρόμοιο τρόπο είχαν πάρει την εξουσία στην Γερμανία στο πραξικόπημα Καππ, αλλά δεν μπόρεσαν οι Γερμανοί εθνικιστές να κρατήσουν την εξουσία γιατί δεν είχαν σχέδιο, ο Χίτλερ λίγα χρόνια μετά απέτυχε σε ένα παρόμοιο εγχείρημα, στο γνωστό «πραξικόπημα της μπυραρίας». 

Το μεγαλύτερο του λάθος, για το οποίο πλήρωσε ο ίδιος ο Duce και το παραδέχτηκε ήταν που δεν έδιωξε τον νάνο βασιλιά το 1937 με το τέλος του πολέμου της Αβησσυνίας όταν βρισκόταν στο αποκορύφωμα της δόξας του.

Στα πλαίσια του εθνικισμού της εποχής βοήθησε κάθε κόμμα και κίνημα στην Ευρώπη, από τον Βρετανό Μόσλεϋ και το BUF μέχρι τον Αυτοκρατορικό Ιαπωνικό στρατό που τους προσέφερε δεκάδες χιλιάδες όπλα στον αγώνα τους κατά της Κίνας. Εν κατακλείδι δεν τον θεωρώ μόνο σπουδαίο ιδεολόγο αλλά και ένα από τα σημαντικότερα άτομα στην ιστορία του εθνικισμού. 

Γνωρίζω ότι αυτήν την θέση δεν την αποδέχονται πολλά άτομα του «χώρου» ... αλλά αδιαφορώ πλήρως.

Ο Κορνήλιος Κοντρεάνου είναι ίσως το σπουδαιότερο πρόσωπο του ευρωπαϊκό εθνικιστικού πνεύματος, η «Σιδηρά Φρουρά» και τα μέλη της επέδειξαν σπουδαίο θάρρος σε όλη την ιστορία του κινήματος, από τους Μοττα και Μαρίν στην Ισπανία, την μάχη του Στάλινγκραντ και το αντάρτικο στα Καρπάθια Όρη το 1945. Ο ίδιος βρήκε έναν μαρτυρικό τελετουργικό θάνατο στα χέρια ενός ξένου βασιλιά, είχε σκοτώσει έναν αστυνομικό που απείλησε μέλη του κινήματος του, ζούσε μια πολλή λιτή και θρησκευτική ζωή και άφησε πίσω μια σπουδαία κληρονομιά και υπενθυμίζουμε ότι τα φανατικά μέλη της «Σιδηράς Φρουράς» ευθύνονται για τις δολοφονίες 2 πρωθυπουργών και 65 πολιτικών προσώπων που συνεργάστηκαν με τον βασιλιά, το κίνημα του ίσως ήταν το πιο ριζοσπαστικό που έλαβε την εξουσία στον 20^ο αιώνα από μεριάς των εθνικιστών. Ότι και να γράψω θα είναι λίγο για έναν τέτοιο άνδρα.

Ο Ίωνας Δραγούμης δεν ξέρω γιατί θεωρείται εκλεκτό μέρος του εθνικισμού, συμμετείχε στον Μακεδονικό αγώνα για το οποίο τον παραδεχόμαστε εννοείται, αλλά η φιλοβασιλική του στάση, η εναντίωση του στον Βενιζέλο σε βαθμό που σαν δεύτερο ΚΚΕ έγραφε ότι ήθελε ήττα του ελληνικού εκστρατευτικού σώματος στην Κριμαία, η επιθυμία του για μια ελληνοτουρκική συνομοσπονδία και πως στο τέλος έγραφε στον «Ριζοσπάστη», όλα αυτά ίσως στο σύνολο δεν αφήνουν έντονη θετική χροιά στην συνολική του εικόνα.

Για τον Περικλή Γιαννόπουλο και τον Δημήτριο Βεζανή έχουμε μια αρκετά θετική άποψη, και οι δύο κατάφεραν να φέρουν ιδεολογία στην Ελλάδα. Ο Γιαννόπουλος περισσότερο σαν ρεύμα, που προσπάθησε να φέρει μια ταυτότητα για τους Έλληνες ξέχωρη από την δύση και την ανατολή, είναι εύκολος να μελετηθεί, κοστίζει περίπου 10€ το βιβλίο του από τις εκδόσεις «Ελεύθερη Σκέψις» και δεν είναι τόσο «βαρύ» στο διάβασμα. Από την άλλη ο Βεζανής έγραψε μια πληθώρα ιδεολογικών κειμένων στον εθνικισμό και ήταν πρωτοπόρος στο έργο του, παρομοίως προτείνουμε σε κάθε εθνικιστή να διαβάσει τα βιβλία του τα οποία έχουν εκδώσει οι εκδόσεις «Πελασγός» και άλλοι.

Για την 4η Αυγούστου και τον Στρατηγό Μεταξά δεν έχουμε να πούμε πολλά, ο Μεταξάς ήταν ένας άνθρωπος που θα ακολουθούσε πάντα τον βασιλιά ότι και αν τον ζητούσε … όπως έχει γράψει στο τετράδιο σκέψεων του, έγινε πρωθυπουργός στα μαύρα σκοτάδια την παραμονή της Πρωτομαγιάς το 1936 με διαταγή του παλατιού και με τον ίδιο τρόπο έγινε δικτάτορας την παραμονή της 4^ης Αυγούστου για να μην υπάρξει πιθανότητα ανατροπής του τέκτονα κίναιδου φιλοβρετανού βασιλιά. 

Στον κοινωνικό-οικονομικό τομέα έκανε αρκετά πράγματα και συνέβαλε στον εκσυγχρονισμό των ενόπλων δυνάμεων, αλλά η εξωτερική πολιτική του στις αρχές του 2ου παγκόσμιου πολέμου, η πώληση όπλων σε Ισπανούς κομμουνιστές και η προσπάθεια του να προχωρήσει σε  ναυτικό αποκλεισμό της Ιταλίας το 1936 εν μέσω του αβησσυννιακού πολέμου για την αποκοπή του ρουμανικού πετρελαίου για τα μάτια της Βρετανίας είναι σοβαρό πλήγμα για την εικόνα που έχουμε για το πόσο όντως ήθελε το καλό της Ελλάδας ή εάν συνέχιζε στο συνήθη δρόμο του ελλαδικού κράτους ως πιστής μαριονέτας.

Η 21η Απριλίου για πολλούς ξεκίνησε ως ένα «κίνημα» με θετικά χαρακτηριστικά, που θεωρητικά ήθελε να εξαφανίσει το σάπιο πολιτικό σύστημα που επικρατούσε και να καταπολεμήσει την διαφθορά, αλλά το γεγονός πως δεν βιάστηκαν, δεν είδαν τον πραγματικό κίνδυνο του αναθεωρητικού κομμουνισμού που εξαιτίας του καθεστώτος ουσιαστικά επανήλθε στην χώρα και η αγάπη του Παπαδόπουλου για την σάπια δημοκρατία έφερε την χώρα σε χειρότερη κατάσταση από αυτήν που ήταν πριν, το πραξικόπημα δε του Δημήτρη Ιωαννίδη από στρατηγούς/πολιτικούς ακόλουθους των σάπιων κυβερνήσεων που επάνδρωναν από τότε μέχρι και σήμερα τις ανώτατες θέσεις του ελληνικού στρατού, με τελικό αποτέλεσμα ένα μίσος από την κοινωνία που δημιουργήθηκε προς αυτή και μέχρι και σήμερα η Ελλάδα έχει έναν φόβο για τον Μιλιταρισμό, ως εκ τούτου απαγορεύεται στα κόμματα να έχουν ως σήμα όπλο ή τα αγάλματα των ηρώων και πολεμιστών να φέρουν ξίφη.

Ποια η στάση σας στο θρησκευτικό ζήτημα;

Στο θέμα της θρησκείας θέλουμε να είμαστε ουδέτεροι, έχουμε και χριστιανούς και μη. Ο χριστιανισμός έχει δημιουργήσει μερικές έξυπνες και πρακτικές τακτικές που πρέπει να ακολουθήσουμε, αλλά και εγκλήματα κατά του έθνους μας. 

Καταρχάς ο χριστιανισμός λειτουργώντας ως ιδεολογία, έφερε τους θεολόγους, άτομα τα οποία υπήρχαν για να πείθουν τον κόσμο με λογική την απέναντι στην πραγματικότητα και την ορθότητα των πεποιθήσεων τους έναντι των τοπικιστικών παγανιστικών θεοτήτων.

Δημιούργησε το σώμα των μαρτύρων, ο χριστιανισμός έχει καταφέρει σε μεγαλύτερο βαθμό από κάθε άλλη θρησκεία (με εξαίρεση ίσως των Ιρανών Σιιτών που οποιαδήποτε τελετή έχει να κάνει με μαρτύριο θρησκευτικού τους προσώπου και μόνο), να εξυψώσει την αξία του μαρτυρίου για την ιδέα, τα ημερολόγια είναι γεμάτα με τις ημερομηνίες και τα κατορθώματα τους, όλα τα ονόματα υπάγονται σε αυτούς, έφτασαν ακόμη και στο σημείο να προσπαθήσουν να θέλουν να καταργήσουν την ιδέα των γενεθλίων ως παγανιστικό κατάλοιπο έναντι της ονομαστικής εορτής για τον μάρτυρα του οποίου πήρε κάποιος το όνομα.

Ο χριστιανισμός σε περιπτώσεις έχει επιφανειακά ένα εθνικό πρόσωπο καθώς οικειοποιήθηκαν τοπικές παραδόσεις και θεούς (ακόμη και τα Χριστούγεννα που είναι 25 Δεκεμβρίου στην αρχαιότητα ήταν το χειμερινό ηλιοστάσιο, και τα δύο είχαν το ίδιο μήνυμα, ότι έρχεται η ελπίδα) και σε αντίθεση με άλλες θρησκείες όπως ο μουσουλμανισμός δεν εξαφανίστηκε η ιδέα του έθνους (το 1980 ο Χομεϊνί έλεγε πως είναι περήφανος που κατόρθωσε να εξαφάνίσει 2.500 χρόνια του ιρανικού πολιτισμού, οι Ταλιμπάν το 2024 ήταν περήφανοι που εξαφάνισαν κάθε είδους εθνικισμού από την χώρα τους ή οι προτεστάντες που έχουν εξαφανίσει κάθε είδος ομορφιάς από την θρησκεία και επαναπαύονται σε μικρές ξύλινες εκκλησίες χωρίς εικόνες και κάποιας μορφής τέχνης).

Πρέπει όμως να αναγνωριστεί μια πραγματικότητα, δεν ζούμε ούτε στο 1600 ούτε στο 1900, οι θρησκείες στον δυτικό κόσμο έχουν χάσει την δύναμη τους, δεν είναι πλέον το επίκεντρο της ζωής των δυτικών. Ούτε η νοοτροπία του θεόπνευστου κειμένου που είναι αναλλοίωτο τα τελευταία 2000 χρόνια ισχύει, γενιά με γενιά τα λεγόμενα τους άλλαζαν για να ταιριάζουν με με τις επιθυμίες του κοινού τους, το οποίο αποδείχθηκε τα τελευταία χρόνια αρχαιολογικό, ως εκ τούτου δημιουργήθηκαν τόσες αιρέσεις, 

Τέλος είναι το ζήτημα των θρησκευτικών προσώπων, ακόμη και άτομα σαν τον Χριστόδουλο (τον οποίο βράβευσε η Σιωνιστική κοινότητα του Βόλου) που είναι αγαπητά στον «χώρο», που όμως μιλούσαν κατά του εθνικισμού, η εκκλησία εναντιώθηκε στον εθνοφυλετισμό, γιατί το μόνο που την νοιάζει είναι το τσιφλίκι της, δεν την ένοιαζε αν η Ελλάδα θα είναι υπό τουρκικό ζυγό, της αρκεί ο ελληνικός χώρος να ανήκει στην εξουσία της και ποτέ δεν ήρε επίσημα τον αφορισμό των αγωνιστών του 1821. 

Αυτό δεν είναι αντιχριστιανικό μένος, αλλά μια πραγματικότητα που πρέπει να αποδεχθούμε αν μπορεί ποτέ να υπάρξει υγιής συμπόρευση του εθνικισμού με τον χριστιανισμό.

Ποια η άποψη σας για τον Κασιδιάρη και τις πρόσφατες απαράδεκτες φιλοσιωνιστικές δηλώσεις ανεξάρτητων βουλευτών πρώην «Σπαρτιατών»;

Ο Κασιδιάρης θέλοντας και μη είναι ίσως το κυριότερο δημοφιλές πρόσωπο του εθνικισμού, μακάρι να υπήρχαν άτομα σαν τον Περίανδρο (που εξαφανίστηκε μετά την ομιλία του στην Λάρισα αλλά αυτό τώρα δεν αλλάζει). 

Έχει βαλθεί να γίνει «πρωθυπουργός» με μοναδικό προσόν την φήμη του, και είναι υπερβολικά αγαπητός για τους νέους για τον πύρινο και ειλικρινή λόγο που έχει σε αντίθεση με όλο το σάπιο σύστημα και όσους αυτοανακηρύσσονται ως αντισυστημικοί, ελπίζουμε η επιστροφή του στην πολιτική να φέρει αυτή την φορά ένα πραγματικό εθνικιστικό κόμμα στην βουλή, για να μπορέσει η νεολαία να δραστηριοποιηθεί με τον εθνικισμό και μέσα από τις κατάλληλες δομές.

Ότι ένας πατριώτης ή ακροδεξιός βουλευτής μιλάει υπέρ του Ισραήλ δεν είναι τυχαίο, υπάρχουν κάποιοι λόγοι, πρώτον το κάνουν ως αντίδραση στους αριστερούς, δεύτερον μεγάλο τμήμα του πληθυσμού στηρίζει ότι μισούν οι αριστεροί από καθαρή αντίδραση, τρίτον το θρησκευτικό θέμα, θεωρούν ότι επειδή οι Εβραίοι πολεμούν τους μουσουλμάνους και μια στο τόσο κάνουν το θεατράκι τους με την Τουρκία (η Τουρκία τους βοηθάει στο εμπόριο και όλο το φυσικό αέριο το παίρνουν από το φιλοτουρκικό Αζερμπαϊτζάν) τέταρτον ο ελληνόφωνος χριστιανός είναι αμόρφωτος και δεν ξέρει τι λένε οι Εβραίοι για τον Χριστό στο Ταλμούδ ... αλλά στο  τέλος θα πάρει το μέρος του Ισραήλ! Πέμπτον είναι η κρυφή χρηματοδότηση και η κατευθυνόμενη ενημέρωση, όπως είπαμε δεν είναι τυχαίο πως η Λατινοπούλου και όλοι σαν αυτή λένε ακριβώς τα ίδια επιχειρήματα, αυτοί που τους διαβάζουν ή τους στέλνουν τα κείμενα είναι οι ΙΔΙΟΙ παντού, για αυτό έχουν και τα ίδια επιχειρήματα. Εν κατακλείδι μόνο με ριζοσπαστικοποίηση του «χώρου» θα εξαφανιστούν αυτά τα ακροδεξιά φιλοσιωνιστικά φαινόμενα.

Ποια η άποψη σας για το Παλαιστινιακό, τις ΗΠΑ, την Ρωσία και τις γεωπολιτικές διεθνείς εξελίξεις. 

Θεωρείτε το Ισραήλ σύμμαχο μας;

Στο παλαιστινιακό επίσης είμαστε με τον λαό της Παλαιστίνης, ένα κύκνειο άσμα ενός έθνους που αρνήθηκε να πεθάνει ήρεμα σαν αρνί. 

Τον Αύγουστο του 2023 η Ισραηλινή Βουλή Κνεσσετ είχε περάσει νόμο να προσαρτήσει το 70% της Δυτικής Όχθης που πρακτικά θα είχε καταδικάσει ένα εκατομμύριο Παλαιστίνιους σε εθνοκάθαρση, η αποτυχία της παλαιστινιακής αντίστασης να απαντήσει στις εβραϊκές προκλήσεις την περίοδο του ραμαζανιού του 2021 που 600 Παλαιστίνιοι φυλακίστηκαν σε αναταραχές στην δυτική Αλ Κουντς και οι 200 νεκροί μαχητές κατά την επιχείρηση «ξίφη της Αλ Ακσα»,  οδήγησε την Χαμάς να αποφασίσει ότι την επόμενη φορά θα ήταν αυτή που θα έφερνε τους Εβραίους στις διαπραγματεύσεις δια της βίας, και ο μόνος τρόπος να φέρει κανείς τον λαό του σατανά σε συμβιβασμό είναι μέσω των αιχμαλώτων, όπερ και εγένετο, το Σάββατο της 7ης Οκτωβρίου του 2023 όπου 6.000 Παλαιστίνιοι μαχητές εισέβαλαν στα συνοριακά κατοχικά κιμπούτς και το φιλειρηνικό φεστιβάλ νόβα, αιχμαλωτίζοντας 251 Εβραίους και μη και έναν αριθμό που δεν έφτασε ποτέ στην Γάζα λόγω του Ισραηλινού διάταγματος «Αννίβας».

Αυτό ήταν μια σύντομη περιγραφή για τον λόγο που ξεκίνησε και πως ο πόλεμος. Για 2 χρόνια ο πιο σαδιστικός και σχιζοφρενικός λαός της ιστορίας διέπραξε κάθε λογής έγκλημα που μπορούσε, σκότωσε μεταξύ 70-200.000 ανθρώπους ενώ μόλις οι 15.000 ήταν οι μαχητές! 

Οι Παλαιστίνιοι όμως παρά τις σφαγές και τις κακουχίες που υπέφεραν αρνήθηκαν να φύγουν από τη πατρώα γη τους, αυτή τη στιγμή περισσότεροι Παλαιστίνιοι ζουν στις 3 από τις 4 χώρες που συνορεύουν παρά στην ίδια την Παλαιστίνη και εάν το κράτος των Εβραίων δεν καταστραφεί δεν θα επιστρέψουν ποτέ, με αυτό στο μυαλό το Ισραήλ προσπάθησε να τους στείλει ως πρόσφυγες στην Αίγυπτο και ο Τραμπ στην Ινδονησία (!) σχεδιάζοντας μια γενοκτονία που θα έβλεπε την Γάζα να χάνει τον πληθυσμό της, από την άλλη στην Δυτική Όχθη η κατάσταση είναι εξίσου τραγική. 

Οι Εβραίοι έρχονται από τις άκρες του κόσμου με διαταγές από την τοπική «Κχαμπαντ» τους και πηγαίνουν να εποικίσουν τα χωριά της περιοχής διώχνοντας τους Παλαιστίνιους από τα σπίτια τους, υπάρχει ένα χωριό που είχε πριν 20 χρόνια είχε 500 Παλαιστίνιους και Εβραίους, σήμερα έχει 400 Εβραίους και 25 Παλαιστίνιους σε ένα μόνο σπίτι το οποίο έχει κάγκελα και για να βγει κάποιος από εκεί πρέπει να περάσει και από δύο σημεία ελέγχου σε 300 μέτρα. 

Μεταξύ 1^ης Ιανουαρίου και 6^ης  Οκτωβρίου 2023 δολοφονήθηκαν 234, την ίδια περίοδο ένας έποικος άδειασε δύο γεμιστήρες σε ένα χωριό τραυματίζοντας 15 άτομα και μετά πάτησε έναν που προσευχόταν, έληξε τελικά με μια κατάσχεση οπλισμού, τρεις Παλαιστίνιοι εκτελέστηκαν εν ψυχρώ με την κατηγορία ότι ήθελαν να πετάξουν πέτρες για το οποίο περιστατικό ούτε ούτε δεν έγινε γραπτή αναφορά ή έρευνα.

Όσον αναφορά τις διεθνείς εξελίξεις με ΗΠΑ, Ρωσία, Ισραήλ, Ουκρανία, Παλαιστίνη, η άποψη μας είναι ξεκάθαρη. 

Στηρίζουμε χωρίς κανέναν ενδοιασμό τα δύο έθνη που μάχονται για να μην αφανιστούν, εξ ανατολάς η κόκκινη λαίλαπα σαν καρκίνος που δεν μπορεί να επιβιώσει αν δεν εξαπλωθεί θέλει μια ακόμη φορά να σκλαβώσει το έθνος των εθνικιστών Ουκρανών και η φτηνή δικαιολογία ότι η Ουκρανία έχει Εβραίο πρόεδρο δεν είναι αρκετή για να δεχτούμε ότι ένα ευρωπαϊκό έθνος 42 εκατομμυρίων αδελφών μας πρέπει να εξαφανιστεί από προσώπου γης και να ενσωματωθεί στην ορδή της Ανατολής (ήδη πόλεις σαν την ελληνική Μαριούπολη τις έχουν αφανίσει και σήμερα πλέον γεμίσει με έποικους Μογγόλους) . 

Μια παρένθεση, θεωρούμε υποχρέωση κάθε εθνικιστή να στηρίζει ενεργά τον αγώνα των Ουκρανών και ειδικότερα του σώματος «Αζοφ» που με τις ηρωικές μάχες του στην Μαριούπολη και την Αντβίιφκα έγραψαν ένδοξες σελίδες στην ιστορία της Ευρώπης, εξίσου σημαντικές με του Πουατιέ και της Άκρης, ενώ παρόλη την γεωγραφική απόσταση εδώ και αρκετούς μήνες σε καθημερινή βάση προκαλούν θανάτους και ζημιές σε ρωσικές κατοχικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην έδρα τους, την Αζοφική θάλασσα και τη Μαριούπολη.

Μια απάντηση στον κύριο Γκέκα: 

θεωρούμε τελείως λανθασμένη την δήλωση του πως δεν υποστηρίζει το «Αζοφ» από τότε που εντάχτηκε στην πολιτοφυλακή, ελπίζουμε ότι ήταν λόγω εσφαλμένης ενημέρωσης και δεν ήταν σκόπιμη παραπληροφόρηση, το «Αζοφ» έπαψε να είναι παραστρατιωτική οργάνωση και εντάχθηκε στην πολιτοφυλακή μετά την απαγόρευση του Τραμπ για τα κονδύλια προς τον στρατό της Ουκρανίας ώστε να μην πηγαίνουν σε μη κρατικές δυνάμεις, ένα φωτογραφικό διάταγμα κατά των ενόπλων εθνικιστικών οργανώσεων, μετά από δύο χρόνια αναγκάστηκε λόγω πιέσεων να φέρει νέο διάταγμα που απαγόρευε την χρήση του νατοϊκού εξοπλισμού από τμήματα της πολιτοφυλακής με ακροδεξιές και αντισημιτικές απόψεις, που ήταν το «Αζόφ», το «Κράκεν», η «Σκάλα» και λοιπά εθνικιστικά συντάγματα της πολιτοφυλακής, οπότε πιστεύω ότι έγινε κατανοητό για το εάν είναι εβραιοκινούμενο το «Αζοφ» που όπως πολλοί μπασταρδοι «φιλορώσοι» του χώρου ψευδώς διακινούν ...

Εάν οποιοσδήποτε που αυτοαποκαλείται εθνικιστής, έστω και στο πίσω μέρος του μυαλού του θεωρεί πως η Ρωσία ίσως να έχει ένα δίκιο, να πάει να δει πως φέρεται ο Πούτιν και η ρωσική ομοσπονδία στους Ουκρανούς και Ρώσους εθνικιστές, εάν παρόλα αυτά συνεχίζει να πιστεύει το ίδιο, ας πάει να κάνει μια λοβοτομή διότι ο εγκέφαλος του είναι προβληματικός.

Για το Ιράν τα πράγματα επίσης είναι ξεκάθαρα, το Ισραήλ έσυρε για δεύτερη φορά τις ΗΠΑ σε πόλεμο με το Ιράν για να μπορέσει να καταστραφεί ο μοναδικός αντίπαλος του στην Μέση Ανατολή. 

Το πρόβλημα είναι πως ένα αυταρχικό και λαοφιλές καθεστώς δεν πέφτει με πυραύλους, το είδαμε το 1990 στο Ιράκ, όσες πόλεις και να έγιναν ερείπια, μόνο με την επιχείρηση "Desert Storm" πέτυχαν οι Αμερικάνοι αυτό που ήθελαν. Το Ιράν όμως είναι άλλη κατάσταση, δεν έχουν αεροπορία, αλλά ένα τεράστιο απόθεμα σε βαλλιστικούς πυραύλους και drones και σε συνδυασμό με τον αποκλεισμό των στενών του Ορμούζ, έχουν κάνει τον πόλεμο πολιορκία των δύο πλευρών.

Ο Τραμπ δεν πρόκειται να στείλει στρατό, είναι ήδη ο λιγότερο δημοφιλής πόλεμος στην ιστορία των ΗΠΑ, εάν δουν μεγάλο αριθμό απωλειών από τα fpv drones, οι ρεπουμπλικάνοι θα τα χάσουν όλα πολιτικά, αυτό που προσπάθησαν και ίσως το ξαναεπιχειρήσουν, είναι μια επιχείρηση να πάρουν στα κρυφά το απόθεμα του Ιρανικού εμπλουτισμένου ουρανίου που βρίσκεται βαθιά σε αποθήκες που όμως έχουν αποκλειστεί από τους βομβαρδισμούς των εισόδων. 

Η όλη κατάσταση έχει κάνει εμφανές μόνο ένα πράγμα για όσους πιστεύουν σε συμμαχίες με ΗΠΑ και ρωσία, τελικά είναι μόνο σχέσεις εκμετάλλευσης και υποτέλειας ότι ξόδεψαν οι ΗΠΑ για το Ισραήλ σε 3 μέρες, δεν το έκαναν για την Ουκρανία σε τέσσερα χρόνια, και αντίστοιχα η Ρωσία και η Κίνα που υπόσχονταν αεροσκάφη, πυραύλους, αντιαεροπορικά, ακόμη και πυρηνικά, περιορίστηκαν στο στο να δίνουν στους Ιρανούς μόνο μερικές εικόνες από δορυφόρους …

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στον λαό του Ιράν υπάρχει ένα αίσθημα, που δυστυχώς δεν υπάρχει στην Ελλάδα, αυτό της επιθυμίας να ξεπλύνουν την ντροπή των δεκαετιών που ήταν αδύναμοι, ιδιαιτέρως μετά την κατάρριψη του πολιτικού αεροσκάφους airbus A300 το 1988 που ακόμη στοιχειώνει τον ιρανικό λαό, κάνοντας το σύνολο του πληθυσμού να θέλει να συνεχιστεί ο πόλεμος και οι απαντήσεις στα σιωνιστικά χτυπήματα να είναι μέχρι τελικής πτώσεως, ως εθνικιστές δεν μπορούμε παρά να τους σεβαστούμε και να τους υποστηρίξουμε.

Ποια η άποψη σας για το φαινόμενο Καρυστιανού;

Η κυρία Καρυστιανού φαίνεται για αρχή... ως  μια απλή γυναίκα, από τις αναρτήσεις που είχε κάνει παλαιότερα , μπορούμε να πούμε ότι δεν ήταν ούτε με την νέα δημοκρατία ούτε με τον συριζα, το σάπιο καθεστώς της πήρε το παιδί, μαζί με άλλους 56 ανθρώπους που δολοφονήθηκαν, έναν νέο άνδρα που είναι από εκείνη τη μέρα σε κώμα, άλλοι που πέθαναν με περίεργο τρόπο κατά την διερεύνηση της υπόθεσης, καθώς και όσοι έμειναν ανάπηροι στο έγκλημα και πολλοί που μέχρι και σήμερα έχουν μετατραυματικό στρες. 

Αυτή η γυναίκα βγήκε πρώτη να διεκδικήσει το δίκαιο αίτημα της, γιατί έχουμε βλέπεις κρατικά πανάρχαια μέσα ελέγχου, γιατί μπήκε ο σταθμάρχης με βύσμα, γιατί δεν τηρήθηκε το ωράριο, γιατί άφηναν τους γύφτους να κλέβουν τα καλώδια της τηλεδιοίκησης, κατευθείαν η αριστερά σαν αρπακτικό την άρπαξε να την εκμεταλλευτεί, με τις αριστερές συναυλίες με την μάνα Φύσσα, αλλά υπήρχε ένα πρόβλημα, η Καρυστιανού είναι μια μια απλή χριστιανή γυναίκα με κάποια «πατριωτικά πιστεύω» και αυτό δεν τους κάνει, για αυτό και ο «Ρουβίκωνας», με το ικανότατο αφεντικό του (;) την ρωσική πρεσβεία, άρπαξε τον Ρουτσι να τον φέρει ως νέο πρόσωπο, τον έβαλε επί μέρες έξω από τον άγνωστο στρατιώτη, να τον μισήσει πολύς κόσμος, αλλά και να ακούγεται για πολλές μέρες, ώστε ο κόσμος να θυμάται αυτό το όνομα και με αποκορύφωμα την επέτειο των Τεμπών σε μια αριστοτεχνική κίνηση, έστησαν την Καρυστιανού με τέτοιον τρόπο που είτε θα υπέκυπτε στα κόμματα είτε θα έφευγε και θα έμενε στο απυρόβλητο, η ίδια διάλεξε το δεύτερο. 

Εν τέλει βλέποντας ότι την ήθελαν όλα τα κόμματα σαν ένα πρόσωπο θύμα, από αυτά που παίρνουν εκατοντάδες χιλιάδες σταυρούς, αποφάσισε να κάνει το δικό της κόμμα, δυστυχώς όμως τα επικοινωνιακά νύχια της κόκκινης ύαινας πρόλαβαν και την άρπαξαν, δεν είναι καθόλου τυχαίο το πρόσωπο του γνωστού Πουτινικού Αυγερινού που είναι μπροστά, δείχνει ξεκάθαρα ότι το κόμμα της Καρυστιανού θα είναι ένα ακόμη κόμμα αστικής αντίδρασης διοικούμενο πιθανόν από την ρωσική πρεσβεία, το μόνο που ελπίζουμε είναι ότι από όλο αυτό το άθλιο κοινοβουλευτικό σκηνικό θα βοηθήσει στο να χάσει ο υπόδουλος στο Ισραήλ Μητσοτάκης την δικτατορική αυτοδυναμία του.