Το «αντιφασιστικό» παρακράτος και τα ακροδεξιά σκιάχτρα μέρος δεύτερο.


των : Πολυπέρχονα , Μαύρου Λύκου , Red Byron.

Η προλεταριακή βία και η Εθνική Αντικαπιταλιστική Επανάσταση.


Η προλεταριακή βία ενάντια στην αστική ισχύ και το παρακράτος της.

Τα στελέχη των αστικών κομμάτων δηλώνουν συνεχώς ότι «καταδικάζουν κάθε μορφή βίας από όπου και αν προέρχεται». Τα περί «καταδίκης κάθε βίας» δεν είναι παρά οι αόρατες ηθικές και ιδεολογικές αλυσίδες που βάζουν οι αστοί στο καταπιεσμένο προλεταριάτο , για να μην ξεσηκωθεί και επαναστατήσει ενάντια στους καταπιεστές του. Ενώ οι ίδιοι που τα διαδίδουν όλα αυτά , ούτε τα πιστεύουν , ούτε τα εφαρμόζουν ποτέ.

Αν καταδίκαζαν «κάθε μορφή βίας» , «από όπου και αν προέρχεται» , τα αστικά κόμματα το πρώτο που θα έκαναν θα ήταν να καταθέσουν πρόταση στη βουλή να κλείσουν οι ΝΑΤΟικές βάσεις που βρίσκονται στην Ελλάδα και να γυρίσουν πίσω τα Ελληνικά στρατεύματα από το Αφγανιστάν και τη Γιουγκοσλαβία. Θα κατέθεταν πρόταση να διαλυθούν τα ΜΑΤ , τα ΕΚΑΜ και όλες οι δυνάμεις κρατικής αντιλαϊκής καταστολής. Θα είχαν μαζέψει τους «αντιφασίστες» παρακρατικούς τους που χτυπάνε εργάτες , καίνε βιβλιοπωλεία και καταστήματα , αλλά και τους ακροδεξιούς παρακρατικούς τους που έχουν αναλάβει να ελέγξουν και να εμποδίσουν την ανάπτυξη του κοινωνικού επαναστατικού εθνικισμού στην Ελλάδα και στέλνουν άτομα να μαχαιρώνουν και να χτυπάνε άσχετους μετανάστες και αριστερούς , για να ενοχοποιείται στα μάτια της κοινωνίας ο εθνικισμός και για να γιγαντώνουν τις «αντιφασιστικές» συμμορίες.


Αν «καταδίκαζαν κάθε μορφή βίας» όπως λένε , πρώτα από όλα δε θα στήριζαν ένα σύστημα που στηρίζεται στη βία της αστικής καταστολής ενάντια στο λαό, ένα σύστημα με εκατομμύρια ανθρώπους να δολοφονούνται στο βωμό του κέρδους των πολυεθνικών , ένα σύστημα και που παράγει εγκληματικότητα λόγω των ηθικών προτύπων της βαρβαρότητας , των ναρκωτικών ή των κοινωνικών ψυχώσεων που δημιουργεί σε μεγάλη μερίδα του πληθυσμού.


Η πραγματικότητα όμως είναι ότι η μόνη διέξοδος από αυτό το σύστημα είναι η επανάσταση. Μετασχηματισμός αυτού του κόσμου σε μια κοινωνία δίκαιη και ελεύθερη , χωρίς σύγκρουση με τα συμφέροντα των πολυεθνικών και απαλλοτρίωση του κοινωνικού και λαϊκού πλούτου που κατέχουν , δεν υπάρχει. «Ειρηνική κοινωνική επανάσταση» δεν υπάρχει , ούτε υπήρξε , ούτε και θα υπάρξει ποτέ και πουθενά στην ιστορία.

Διότι η άρχουσα τάξη , δεν θα καθίσει να πάρει ο λαός πίσω της εξουσίες και τον πλούτο που του έχει αφαιρέσει , κοιτώντας τον με σταυρωμένα τα χέρια της. Θα προσπαθήσει, όπως και προσπαθεί κάθε φορά που υπάρχει οποιαδήποτε φιλολαϊκή διαδικασία , να την πνίξει με το χειρότερο τρόπο χρησιμοποιώντας την ισχύ της. Και το προλεταριάτο δεν μπορεί και δεν πρέπει να κάθεται με σκυμμένο το κεφάλι μπροστά στους καπιταλιστές δολοφόνους ή την κρατική και παρακρατική αστική καταστολή. Μόνος δρόμος για την ελευθερία του προλεταριάτου είναι η προλεταριακή άμυνα και η επαναστατική προλεταριακή βία , που διαφέρει από την αστική ισχύ.


Η άμυνα του λαού από τις επιθέσεις που δέχεται από κράτος και παρακράτος, δεν είναι να προσφέρει λουλούδια σε αυτούς που θα έρθουν με σκεπάρνια , μαχαίρια η λοστούς να του ανοίξουν το κεφάλι , ή σε αυτούς που θα έρθουν με βενζίνη ή εκρηκτικά να κάψουν το σπίτι του και το μαγαζί του. Ούτε μπορεί να περιμένει από το κράτος και τους μηχανισμούς του να συλλάβουν και να καταδικάσουν τους παρακρατικούς του. Μπορεί να αμυνθεί μόνο μέσα από τη λαϊκή αυτοργάνωση και την προλεταριακή βία.


Η αστική ισχύς δεν συνδέεται απαραίτητα με την φυσική βία αλλά μεταλλάσσεται ανάλογα με τις φάσεις της κοινωνικής εξέλιξης , παίρνει μορφές υπόγειες , ειρηνικές , θεσμοποιημένες έτσι ώστε να μην γίνεται αντιληπτή, πάντα όμως έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία δεσμών. Αντίθετα η προλεταριακή βία πρέπει να είναι πάντα ανοιχτή και να σπάει τα δεσμά. Οι ΗΠΑ για παράδειγμα και οι πολυεθνικές της , σπρώχνουν δισεκατομμύρια δολάρια κάθε χρόνο για να ανατρέψουν κυβερνήσεις που έχουν μια πολιτική σε κατεύθυνση εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας στις χώρες τους. Και εφόσον δεν τα καταφέρνουν να το πετύχουν με χρηματοδότηση εσωτερικής «αντιπολίτευσης» , χρησιμοποιούν τους νεοταξικούς ιμπεριαλιστικούς πολέμους με πολυεθνικούς στρατούς με μεγάλο οικονομικό κόστος για τους πλουτοκράτες. Η άνοδος λοιπόν στην εξουσία κινημάτων με αναφορές σε εθνική ανεξαρτησία και λαϊκή κυριαρχία έχει τεράστιο κόστος για τις πολυεθνικές.

Αντί να πληρώσουν ένα τεράστιο ποσό προκειμένου να ανατρέψουν τέτοια ανεπιθύμητα καθεστώτα , όπως π.χ. ξόδεψαν στο Ιράκ , η στην Κούβα παλαιότερα , αυτό που πλέον κάνουν , είναι να στηρίζονται στην πρόληψη , να εμποδίσουν να δημιουργηθούν νέα τέτοια καθεστώτα , σε χώρες που είναι ακόμη υπό τον έλεγχό τους , όπως η Ελλάδα. Γι αυτό πληρώνουν ένα συγκριτικά υπερελάχιστο ποσό χρηματοδοτώντας ακροδεξιές και νεοταξικές παρακρατικές ομάδες , οργανώσεις και έντυπα μέσα σε αυτές τις χώρες. Οι ακροδεξιές ομάδες μέσα από τη δράση , το ύφος , τις προτάσεις τους και τα προβοκατόρικα τους χτυπήματα , εξευτελίζουν κάθε πολιτική άποψη με αναφορές σε θέματα εθνικής ανεξαρτησίας , την ποινικοποιούν, ενώ παράλληλα δημιουργούν ηθικό άλλοθι και γιγαντώνουν τις ομάδες της νεοταξικής αριστεράς . Αυτό ακριβώς είναι που κρύβεται πίσω από τα όποια προβοκατόρικα ακροδεξιά μαχαιρώματα , και όχι κάποιος «ρατσισμός».

Οι νεοταξικές ομάδες στη συνέχεια , παίζοντας κατάλληλα το χαρτί του «ανθρωπισμού» , προβάλλοντας και παρουσιάζοντάς με κατάλληλο τρόπο και με τη βοήθεια όλων των εφημερίδων και των καναλιών συνεχείς αναφορές σε υπαρκτά ή ανύπαρκτα θύματα ακροδεξιών επιθέσεων και σε «ρατσιστικό» και «εθνικιστικό» κίνδυνο , σπρώχνουν τον κόσμο προς ακριβώς την αντίθετη κατεύθυνση από της εθνικής κυριαρχίας που κοστίζει όπως είπαμε παραπάνω πολύ στις πολυεθνικές για να ανατραπεί αν καταφέρει και γίνει σε μια χώρα κυβερνητικό καθεστώς. Στην κατεύθυνση του να γίνει κοινωνική συνείδηση στις μάζες ο μανιώδης «αντιεθνικισμός» και η πολιτική των «ανοιχτών συνόρων».


Ποίο όμως είναι όμως σήμερα το παρακράτος ;


Οι συμμορίες εθελοντών που αντί για τα ΜΑΤ , αναλαμβάνουν οι ίδιοι να χτυπήσουν και να διαλύσουν λαϊκές συγκεντρώσεις με εθνικές αναφορές , είναι σαφώς παρακρατικοί. Παρακρατικοί είναι και όσοι χτυπάνε ή προσπαθούν να δολοφονήσουν πολίτες στους δρόμους , επειδή φέρουν εθνικά σύμβολα , ακόμα και ανήλικα παιδιά , ώστε να τους τρομοκρατήσουν και να επιβάλλουν να εξαφανιστεί η αναφορά σε κάθε τι εθνικό.

Παρακρατικοί είναι και οι ηθικοί αυτουργοί. Όσοι με τα χρήματα των κεφαλαιοκρατών , αναλαμβάνουν να στήνουν «ανεξάρτητα» και «εναλλακτικά» μέσα ενημέρωσης και «Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις» με περιεχόμενο τέτοιο που να φανατίζει και που να οπλίζει το χέρι των παρακρατικών συμμοριών.

Οι όποιες προβοκατόρικες ακροδεξιές παρακρατικές επιθέσεις γίνονται ενάντια σε μετανάστες και άσχετα άτομα του χώρου της αριστεράς , όπως και οι εκατοντάδες επιθέσεις σε ανυποψίαστους πολίτες από «αντιφασιστικές» παρακρατικές συμμορίες , αλλά και οι επιθέσεις τους ενάντια σε πολιτικές συγκεντρώσεις και εκδηλώσεις , δεν ανήκουν στην «προλεταριακή βία», αλλά στην κρατική αστική βία ενάντια στο προλεταριάτο , μια βία που ανήκει στην «αστική ισχύ».

Η προλεταριακή βία , είναι ακριβώς στον αντίποδα από τα παραπάνω. Δεν μπορεί να έχει στόχο εργάτες , μετανάστες και ανυποψίαστους πολίτες , με κριτήριο την εξωτερική τους εμφάνιση , είτε ή σύμβολα που φέρουν πάνω τους, είτε «εθνικιστικά» είτε «αριστερά», ή επειδή ανήκουν σε οποιαδήποτε πολιτική ομάδα ή συμμετέχουν σε οποιαδήποτε πολιτική συγκέντρωση , είτε «αριστερή» , είτε «εθνικιστική».

Απέναντι σε τέτοιες επιθέσεις , λύση δεν πρόκειται να δώσει ποτέ η αστυνομία, τα δικαστήρια και οι κρατικές δομές , που πάντα καλύπτουν τους παρακρατικούς. Μόνη λύση είναι η προλεταριακή και λαϊκή αυτοργανωμένη άμυνα, απέναντι σε κάθε μηχανισμό επίθεσης και καταστολής του αστικού κράτους ενάντια σε εργάτες. Έτσι η προλεταριακή άμυνα , στον κομμάτι της που αφορά την άμυνα απέναντι στο παρακράτος , πρέπει να έχει ξεκάθαρους στόχους.

Στόχοι είναι αυτοί που βρίσκονται πίσω από παρακρατικές ακροδεξιές προβοκάτσιες που το σύστημα μετά τις παρουσιάζει ως δήθεν «ρατσιστικές» επιθέσεις για να καταστείλει τα κινήματα ενάντια στην παγκοσμιοποίηση. Στόχοι είναι και όσοι βρίσκονται πίσω από τις «αντιφασιστικές» κατασταλτικές παρακρατικές επιθέσεις , όπως τις διάφορες συμμορίες τύπου «αντιφά» με δεκάδες απόπειρες δολοφονίας ανυποψίαστων πολιτών ακόμα και μικρών παιδιών στο ενεργητικό τους , επειδή οι τελευταίοι είχαν πάνω τους εθνικά σύμβολα. Στόχοι είναι και αυτοί που αναλαμβάνουν αντί για την αστυνομία , να επιτίθενται και να διαλύουν λαϊκές συγκεντρώσεις. Στόχοι είναι ότι σχετίζεται με το παρακράτος , όπως οι χρηματοδότες του , αλλά και οι διάφοροι ηθικοί αυτουργοί των επιθέσεων.

Οι επιθέσεις όμως ενάντια σε ανυποψίαστα άτομα που συμμετέχουν σε συγκεντρώσεις ή και σε οργανώσεις οποιασδήποτε συνιστώσας του πολιτικού φάσματος , άτομα που δεν έχουν οι ίδιοι καμιά εμπλοκή και συμμετοχή σε παρακρατικές δράσεις, δεν αποτελούν «προλεταριακή άμυνα» ή «προλεταριακή βία» αλλά παρακρατική δράση και «αστική ισχύ».
Στόχος της προλεταριακής άμυνας πρέπει να είναι οι μηχανισμοί καταστολής και οι παρακρατικοί, και όχι νέοι άνθρωποι και παιδιά που πάνε είτε σε «εθνικιστικές» είτε σε «αριστερές» συγκεντρώσεις γιατί θέλουν να παλέψουν για ένα καλύτερο κόσμο και δεν έχουν καταλάβει τι συμβαίνει με το παρακράτος , ακόμα και αν υπάρχουν παρακρατικοί και μέσα στις ίδιες τις οργανώσεις τους. Και πολύ περισσότερο δεν μπορεί να είναι άσχετα άτομα επειδή φέρουν πάνω τους σύμβολα οποιουδήποτε είδους.

Όσον αφορά τη συμμετοχή σε ομάδες και οργανώσεις , οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας, έστειλαν στρατό κατοχής στο Αφγανιστάν και τη Γιουγκοσλαβία, και επέτρεψαν στο ΝΑΤΟ να χρησιμοποιεί το Ελληνικό έδαφος και βάσεις μέσα σε αυτό , για να δολοφονεί τους λαούς. Στήριξαν και συνεργάζονται με τους διεθνείς δολοφόνους ΗΠΑ , Βρετανίας και Ισραήλ. Αν η απλή συμμετοχή σε ομάδες ή η ιδεολογική τοποθέτηση ήταν το κριτήριο για να γίνει επίθεση σε κάποιον , θα έπρεπε τώρα διάφορες ομάδες να επιτίθενται στο δρόμο στο 80% των πολιτών , επειδή ψήφισε στις εκλογές ή έχει κοινά ιδεολογικά στοιχεία με κόμματα που η πολιτική τους ευθύνεται για τη δολοφονία ή τον άσχημο τραυματισμό πολύ περισσότερων ανθρώπων από οποιαδήποτε ακροδεξιά η «αριστερή» οργάνωση της Ελλάδας. Κάτι τέτοιο όμως θα ήταν παράλογο και προβοκατόρικο.


Εθνική Αντικαπιταλιστική επανάσταση.


Για να καλύψουν το ότι η πολιτική των «ανοιχτών συνόρων» έρχεται σε αντιδιαστολή με τον αντικαπιταλισμό , και για να συνεχίσουν να πουλάνε «επαναστατικότητα» , ομάδες της νεοταξικής αριστεράς μιλάνε για «προλεταριακή επανάσταση σε όλες τις χώρες σχεδόν ταυτόχρονα» κάτι που δεν πρόκειται να συμβεί ποτέ. Σήμερα και σε όλη την περίοδο του καπιταλισμού , όπως έχει δείξει και η ίδια η ιστορία , η εργατική τάξη είναι δυνατόν να κερδίσει την εξουσία σε κάποιο σημείο της γης , με μόνο τρόπο την απόσχισή εθνών από το παγκοσμιοποιημένο καπιταλιστικό σύστημα και τη δημιουργία λαϊκών κρατών με διαφορετική κοινωνική και πολιτική οργάνωση. Και αυτή η διαδικασία μπορεί να επεκταθεί σε μια σειρά από κράτη σε βάθος χρόνου αλλά και με τη δημιουργία διεθνοποιήσεων που σέβονται τα εθνικά χαρακτηριστικά και τη λαϊκή κυριαρχία.

Εργατική επανάσταση όμως «σε όλες τις χώρες ταυτόχρονα» και μάλιστα νικηφόρα , δεν έγινε και ούτε πρόκειται να γίνει ποτέ , διότι δεν είναι καθόλου ίδιες ούτε οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες από χώρα σε χώρα , ούτε ίδιες οι δυνάμεις καταστολής του συστήματος. Σε ένα καθεστώς παγκοσμιοποιημένης οικονομίας , οποιαδήποτε εργατική κοινωνική νικηφόρα επανάσταση είτε θα έχει ταυτόχρονα και εθνικιστικά και αντικαπιταλιστικά χαρακτηριστικά, είτε δεν θα είναι δυνατόν να υπάρξει καθόλου. Το μέλλον της βέβαια θα εξαρτηθεί και από την επιτυχία παρόμοιων κινημάτων και σε άλλες χώρες , με δυνατότητα οικοδόμησης μιας νέας πολύ διαφορετικής κοινωνίας από τη σημερινή.


ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...

Το «Αντιρατσιστικό» και «αντιφασιστικό» παρακράτος , τα ακροδεξιά σκιάχτρα και η διέξοδος.


των : Πολυπέρχονα , Μαύρου Λύκου , Red Byron.

Μέρος πρώτο : Η Νεοταξική μετάλλαξη της αριστεράς και τα ακροδεξιά σκιάχτρα.


Αριστερά και αναρχισμός.

Ο όρος «αριστερά» , παρότι στην πραγματικότητα αρκετές οργανώσεις και κόμματα που τον χρησιμοποίησαν έπραξαν ή πράττουν σήμερα ακριβώς τα αντίθετα από το περιεχόμενό του , τουλάχιστον στο μυαλό των αριστερών κάποτε σήμαινε «το πολιτικό και κοινωνικό ρεύμα που αγωνίζεται ενάντια στην πλουτοκρατία προς όφελος της εργατικής τάξης». Ανεξάρτητα με ποια πολιτική θέση παίρνει κανείς σχετικά με τα διάφορα ρεύματα της αριστεράς , είναι γεγονός ότι μέσα από την αριστερά αναπτύχθηκαν σε διάφορες χώρες αρκετά κινήματα που έδωσαν κοινωνικούς αγώνες και πέτυχαν εργατικές κατακτήσεις , όπως και ότι σε διάφορες χώρες και εποχές η αριστερά συνεισέφερε θετικά σε εθνικοεπαναστατικά κινήματα.

Ο όρος «αναρχικός» , στο μυαλό των αναρχικών κάποτε σήμαινε «το κίνημα που παλεύει για την συντριβή του αστικού κράτους και τη δημιουργία μιας αταξικής κοινωνίας». Και εδώ ανεξάρτητα με το τι συνέβαινε στην πράξη και με ποια πολιτική θέση έχει κανείς για τον αναρχισμό , είναι γεγονός ότι οι πρωταγωνιστές στην εξέγερση που κατάφερε να κερδίσει το οκτάωρο , στο Σικάγο των ΗΠΑ το 1886 , ήταν αναρχικοί.


Η νεοταξική μετάλλαξη της «αριστεράς».


Η μεγαλύτερη μερίδα αυτών των πολιτικών ρευμάτων στην Ευρώπη έχει πλέον μεταλλαχθεί εντελώς. Οι έννοιες «αριστερά» και «αναρχισμός» σήμερα , έχουν αλλάξει περιεχόμενο και έχουν καταλήξει να θεωρούνται ως το πολιτικό και κοινωνικό ρεύμα που αγωνίζεται για «ανοιχτά σύνορα» και «πολυπολιτισμικές κοινωνίες» ενάντια στον «εθνικισμό , το ρατσισμό και το φασισμό». Η πάλη ενάντια στον καπιταλισμό , την αστική τάξη και όλα τα συναφή κοντεύουν να εξαφανιστούν τελείως , όχι μόνο όσον αφορά ζητήματα δράσης αλλά ακόμα και ως ιδεολογικές αναφορές από αυτούς τους χώρους.

Ο Συνασπισμός για παράδειγμα, και οι περισσότεροι δορυφόροι του μέσα και έξω από το ΣΥΡΙΖΑ έχουν καταδικάσει τελείως ή έχουν παραπέμψει για να τις διεκδικήσουν στο μακρινό μέλλον όλες τις παραδοσιακές μπολσεβίκικες απόψεις για ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος και για «δικτατορία του προλεταριάτου» και αντίθετα μιλούν για «κοινωνικό κράτος» , «δημοκρατικά δικαιώματα» και «κοινωνία των πολιτών» μέσα στην «Ευρωπαϊκή Ένωση» της συνθήκης του Μάαστριχτ.

Η προβαλλόμενη ως «ακροαριστερή» Γαλλική LCR με τη σειρά της , έσβησε πρόσφατα από το καταστατικό της την αναφορά στη «δικτατορία του προλεταριάτου» και μιλάει για «δημοκρατία του προλεταριάτου». Το ίδιο έχει συμβεί παντού , σε όλη την Ευρώπη. Επίσης οι περισσότερες οργανώσεις της νεοταξικής αριστεράς , όχι μόνο καταδικάζουν ανοιχτά πλέον επαναστατικά μαρξιστικά κινήματα όπως αυτά της Λατινικής Αμερικής για παράδειγμα τους «FARC-EP» της Κολομβίας ή το «Φωτεινό Μονοπάτι» του Περού , αλλά κατακρίνουν ακόμα και δημοκρατικά φιλομαρξιστικά καθεστώτα όπως η κυβέρνηση Τσάβες για «απολυταρχισμό».

Αντίστοιχα οι διάφορες συμμορίες «αντιφασιστών» , όχι μόνο δεν κάνουν καμιά πολεμική εναντίον του συστήματος , αλλά κάνουν ακριβώς το αντίθετο. Φτάνουν στο σημείο να διαδηλώνουν στους δρόμους με τις σημαίες των ΗΠΑ και του Ισραήλ , να επιτίθενται σε όποιον είναι ενάντια στην Ευρώπη των πολυεθνικών ως «εθνικιστή» και να στηρίζουν τη νέα τάξη ενάντια σε όλες τις κυβερνήσεις στις οποίες επιτίθεται , ακόμα και τις μαρξιστικές , τις οποίες παρουσιάζουν σαν «επικίνδυνα» κράτη εξτρεμιστών και «δολοφόνων φασιστών» δικτατόρων. Ας θυμηθούμε τι έλεγαν για δήθεν «γενοκτονίες» του Μιλόσεβιτς , για δήθεν «εκτελέσεις αντιφρονούντων» της Βόρειας Κορέας , για τα «ανθρώπινα δικαιώματα» που έλεγαν ότι παραβίαζε ο Κάστρο.

Ένα από τα πολλά παραδείγματα που έχει ενδιαφέρον , είναι η κολεκτιβοποίηση της γης από τον Στάλιν. Οι οικογένειες των κουλάκων (μεγαλογαιοκτημόνων) είχαν στην ιδιοκτησία τους αχανείς εκτάσεις γης , και τους κατοίκους της να δουλεύουν εκεί ως δουλοπάροικοι. Με την κολεκτιβοποίηση της γης , η σοβιετική εξουσία ζήτησε από κάθε οικογένεια κουλάκων να κρατήσει κάποια στρέμματα γης για λογαριασμό της , και τα υπόλοιπα να διανεμηθούν σε όσους τα καλλιεργούσαν και τα κατοικούσαν ώστε να αποκτήσουν δικαιώματα πάνω στην ίδια τη γη και πατρίδα τους.

Η κολεκτιβοποίηση ήταν μια πολιτική που μετέτρεψε τους δουλοπάροικους σε ελεύθερους πολίτες , κυρίαρχους πάνω στη γη που κατοικούσαν. Ανέβασε κατακόρυφα το βιοτικό επίπεδο των Σοβιετικών και από την καλλιέργεια της γης με ξύλινα αλέτρια και 90% αναλφαβητισμό , οδήγησε σε υπερσύγχρονη αγροτική παραγωγή , ανάπτυξη σύγχρονης βιομηχανίας , και πολύ ψηλό βιοτικό επίπεδο. Λίγα χρόνια μετά την κολεκτιβοποίηση άλλωστε και λόγω της οικονομικής ισχύος που αυτή τους επέφερε , οι Σοβιετικοί απέχτησαν τη δυνατότητα να αντιμετωπίσουν πολύ αποτελεσματικά ακόμα και τις υπερσύγχρονες δυνάμεις τις Χιτλερικής Γερμανίας στο Β παγκόσμιο πόλεμο.

Οι κουλάκοι όμως δεν δέχθηκαν την πρόταση του Στάλιν , εξηγέρθησαν ενάντια στο καθεστώς, έδιωξαν τους επαναστατημένους χωρικούς από τη γη τους, η παραγωγή σταμάτησε , κλάπηκε ή καταστράφηκε , κάτι που οδήγησε κάποιες περιοχές σε λιμό , ενώ εξαπλώθηκε επιδημία. Σύμφωνα με τα διάφορα ντοκουμέντα από το δυτικό στρατόπεδο , οι νεκροί εκείνης της περιόδου ως αποτέλεσμα της εξέγερσης των κουλάκων ενάντια στο Σοβιετικό καθεστώς , ήταν από 40 έως 100 χιλιάδες άνθρωποι σύμφωνα με τις διάφορες πηγές , οι περισσότεροι από τους οποίους πέθαναν από επιδημία , και κάποιοι από φυσικό θάνατο λόγω γηρατειών.

Τη δεκαετία του ‘90 όμως το νούμερο των δήθεν «θυμάτων της κολεκτιβοποίησης» φθάνει τα 6.500.000 από οπαδούς της «δημοκρατίας» της CIA και του Σιωνισμού. Όμως το ρεκόρ καταρρίπτεται στην Ελλάδα , την ημέρα της «ανεξαρτησίας» των ΗΠΑ την 4η Ιουλίου 2008 από ιστοσελίδα εφημερίδας που κινείται στον «εθνικιστικό» χώρο , και που έχει προβάλλει κατά περιόδους από συνεργασία με το ΛΑΟΣ και ανοιχτές αναφορές σε Μεταξά και Απριλιανούς , μέχρι Έβολα και Εθνικοσοσιαλισμό όταν κινδύνευε να φύγει κόσμος από το «μαγαζί».

Η εφημερίδα αυτή , ζηλεύοντας τις τακτικές προπαγάνδας των Εβραίων και τα φτιαχτά νούμερα και ιστορίες που παράγουν για το «ολοκαύτωμα» , όχι μόνο τις εφάρμοσε , αλλά τις ξεπέρασε κατά πολύ ! Πρόσθεσε πλήθος ασύλληπτων για τον ανθρώπινο νου μυθοπλασιών όπως ότι κολεκτιβοποίηση σημαίνει ότι οι γυναίκες έκοβαν τα παιδιά τους τεμάχια , τα έβαζαν στις κατσαρόλες και τα έβραζαν να τα φάνε , και ότι έκοβαν τα κεφάλια από τα νεκρά άλογα και τα έτρωγαν ωμά δαγκώνοντας τα όλες μαζί ! Το παγκόσμιο Αμερικάνικο και Σιωνιστικό μαζί ρεκόρ «θυμάτων» της κολεκτιβοποίησης του Στάλιν , έσπασε η συγκεκριμένη εφημερίδα δίνοντας νούμερο υποτιθέμενων νεκρών τα 7 εκατομμύρια ! Και όλα αυτά ενώ ο συνολικός πληθυσμός που κολεκτιβοποιήθηκε στο συγκεκριμένο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην εφημερίδα , ήταν περίπου ένα εκατομμύριο άτομα !

Κατά τα άλλα οι ίδιοι που τα έγραψαν αυτά , και συκοφαντούν με τον πιο αισχρό και χυδαίο τρόπο την κολεκτιβοποίηση της γης , λένε ταυτόχρονα ότι είναι «ενάντια στον καπιταλισμό» και μας μιλάνε για «σοσιαλισμούς» και μας πουλάνε παραμύθια. «Σοσιαλισμός» ή ως «εθνικοσοσιαλισμός» είναι γι αυτούς μάλλον ότι θα πρέπει ελάχιστες οικογένειες ανθρώπων να κατέχουν αχανείς εκτάσεις γης , τις οποίες να κατοικεί περίπου ένα εκατομμύριο άνθρωποι που να εργάζονται ως δούλοι για τις οικογένειες αυτές, χωρίς δικαίωμα ιδιοκτησίας στη γη τους , την πατρίδα τους και ούτε πάνω στο ίδιο το σπίτι που κατοικούν και την παραγωγή που παράγουν. Κατά τα άλλα οι ίδιοι λένε ότι είναι «ενάντια στο σύστημα».

Εδώ όμως έρχεται η έκπληξη. Η νεοταξική αριστερά στο Ελληνικό Ιντυμίντια , χωρίς να αναφέρεται σε καμιά απολύτως ιστορική πηγή , ανέφερε αρχικά ότι τα θύματα ήταν 60 εκατομμύρια , μετά 80 εκατομμύρια και συνεχίζει να αυξάνει τα νούμερα ακάθεκτη ! Την ιστορία πλέον δεν την γράφουν ούτε οι ιστορικοί , ούτε «οι νικητές όπως θέλουν αυτοί». Φτάσαμε στο σημείο το κάθε αστόπαιδο να μπαίνει στο Ίντερνετ από τη βίλλα του πατέρα του , και ανάλογα με τη δόση ναρκωτικών που έχει πάρει να βγάζει από το μυαλό του διαφορετικά κάθε φορά νούμερα και γεγονότα , τα οποία έπειτα να γίνονται κοινή πεποίθηση όλων , και να αναδημοσιεύονται σε «ιστορικά αφιερώματα» και ένθετα ακόμα και σε εφημερίδες μεγάλης κυκλοφορίας , ώστε να γίνονται «κοινή ιστορική μνήμη». Μέχρι την επόμενη ιστορική αναθεώρηση που θα γίνει ξανά και ξανά , με παρόμοιους τρόπους και τα «θύματα του Στάλιν» να αυξάνονται συνέχεια !

Το γεγονός όμως είναι ότι η νεοταξική αριστερά δίνει επίσημα πλέον όσον αφορά τα θύματα του Στάλιν υπερδεκαπλάσια νούμερα από αυτά που δίνει η Ελληνική ακροδεξιά , η οποία με τη σειρά της δίνει υπερδεκαπλάσια νούμερα από ότι έδιναν οι ίδιες ΗΠΑ στις αρχές τις εποχής του ψυχρού πολέμου ! Αυτό και μόνο κάποιους θα έπρεπε να τους προβληματίσει.

Να τονίσουμε επίσης ότι την προώθηση και παρουσίαση στην Ελλάδα της «Μαύρης Βίβλου του Κομμουνισμού» δεν την έκαναν ακροδεξιοί , αλλά κυρίως αυτοαποκαλούμενοι ως «αριστεροί». Εφόσον αυτή είναι η στάση της νεοταξικής αριστεράς απέναντι σε μαρξιστικά καθεστώτα , καταλαβαίνετε ποια είναι απέναντι σε όσα μη μαρξιστικά καθεστώτα αμφισβήτησαν τον καπιταλισμό ή τα συμφέροντα του Σιωνισμού.

Παρουσιάζουν τους ηγέτες τους ως μετενσάρκωση του ίδιου του Σατανά , και τις κοινωνίες τους ως κάτι πολύ χειρότερο από την «τιμωρία στην κόλαση» όπως την παρουσίαζε η καθολική εκκλησία το μεσαίωνα. Και παρουσιάζουν τη νέα τάξη και το δολοφονικό καπιταλισμό , ως «παράδεισο» συγκρινόμενο με αυτά τα καθεστώτα , και ως την αναγκαία «λιγότερο κακή» μορφή κοινωνικής οργάνωσης , εφόσον όλες τις άλλες τις έχουν δαιμονοποιήσει , κάνοντας τον κόσμο να τρέμει από φόβο ακόμα και στο άκουσμά τους.


Οι νέοι εχθροί της μεταλλαγμένης «αριστεράς».


Οι νεοταξικές και «αντιφασιστικές» συμμορίες δεν αντιτίθεται λοιπόν στον καπιταλισμό και την πλουτοκρατία, αλλά ανακάλυψαν νέους εχθρούς. Δηλώνουν ότι πρέπει να χτυπηθούν ως «εθνικιστές» και «φασίστες» όλοι όσοι αρνούνται την υποταγή του λαού της πατρίδας τους στη νέα τάξη πραγμάτων και τις παγκοσμιοποιημένες δομές διακυβέρνησης και παλεύουν για εθνική ανεξαρτησία και λαϊκή κυριαρχία.

Δηλώνουν ότι πρέπει να χτυπηθούν ως «ρατσιστές» όλοι όσοι διαφωνούν με τη χρησιμοποίηση των μεταναστών από τους καπιταλιστές ως μέσο για μείωση των μισθών σε επίπεδο πείνας , και για διάλυση των κοινωνικών ιστών και άρα των δυνατοτήτων για λαϊκή αντίσταση και ανάπτυξη κινημάτων εθνικής ανεξαρτησίας , εφόσον αυτά για να υπάρξουν και να αναπτυχθούν , χρειάζονται να στηριχτούν πάνω σε ομοιογενείς και συνεκτικές κοινωνικά ομάδες. Αντίθετα η νέα τάξη προωθεί την ατομική απομόνωση μέσα από τη μετατροπή των κοινωνιών σε «πολυπολιτισμικές» , στην ουσία δηλαδή κοινωνίες που το μόνο πολιτισμό που θα φέρουν θα είναι ο «πολιτισμός» της υποταγής στη νεοταξική βαρβαρότητα.

Αυτά όμως τα πολιτικά χαρακτηριστικά που περιγράψαμε παραπάνω και αποδίδουν οι νεοταξίτες «αριστεροί» και οι «αντιφασιστικές» συμμορίες σε όσους ονομάζουν «εθνικιστές» , «φασίστες» και «ρατσιστές» , η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου , θα τα έβλεπε ως πολιτικές αρετές και άρα ως κίνητρο για να συμπορευθεί και να αγωνιστεί μαζί τους. Και όχι ως αιτία και αφορμή για να συμμετέχει σε συμμορίες προσπαθώντας να τους χτυπήσει και να διοργανώνει μαζικές «αντιφασιστικές» συγκεντρώσεις, πορείες , φεστιβάλ , κάμπινγκ αλλά και να στήνει εναντίον τους Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις , και μάλιστα με χρηματοδότηση του κράτους , της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μεγάλων πολυεθνικών και του Σόρος.

Η αιτία που κάνει τόσο αρνητική την αντιμετώπιση των εθνοκοινωνικών κινημάτων από τη μεγαλύτερη μερίδα του κόσμου , είναι τα ακροδεξιά σκιάχτρα και οι προβοκάτσιες τους καθώς και η εγκληματική αντιλαϊκή και αντεθνική ιστορία και έργο αρκετών ακροδεξιών κυβερνήσεων.


Τα ακροδεξιά σκιάχτρα ως άλλοθι της νεοταξικής αριστεράς.


Με βάση τη σημερινή πολιτική οικονομική και κοινωνική κατάσταση , θα περίμενε κανείς από τη μια πλευρά να υπάρχει ένα μέτωπο πάλης ενάντια στο σύστημα που είναι ο καπιταλισμός και η ιμπεριαλιστική νέα τάξη πραγμάτων και από την άλλη πλευρά να υπάρχει ένα μέτωπο κρατικής και παρακρατικής καταστολής. Η νεοταξική αριστερά όμως, με τη βοήθεια των ελάχιστων ακροδεξιών σκιάχτρων , καταφέρνει να χωρίσει τα λαϊκά στρώματα , όπως και το κοινωνικό περιθώριο , σε δύο μέτωπα πάλης πολύ διαφορετικά με τα παραπάνω. Δύο μέτωπα που αντί να συγκρούονται με το σύστημα, ενσωματώνουν στην ιδεολογία τους τα συμφέροντα του συστήματος και βάζουν όσους έχουν εγκλωβίσει να συγκρούονται μεταξύ τους τροφοδοτώντας και συντηρώντας το καθένα την ύπαρξη του άλλου.

Καταλύτης για αυτή τη διαδικασία είναι κάποια φτιαχτά από το ίδιο το σύστημα ιδεολογήματα και «κίνδυνοι». Τέτοιους «κινδύνους» τροφοδοτούν τα ακροδεξιά σκιάχτρα που η νεοταξική αριστερά αποκαλεί «ρατσισμό» και «φασισμό». Το περιεχόμενο όμως που αποδίδουν σε αυτές τις έννοιες , όπως θα δούμε παρακάτω , δεν έχει καμιά απολύτως σχέση ούτε με την πραγματική πολιτική προέλευση των όρων αυτών , ούτε καμιά υπαρκτή κοινωνική υπόσταση ούτε καν στα μέλη των ακροδεξιών οργανώσεων , πλην ελαχίστων προβοκατόρων και ελαχίστων ατόμων με ψυχολογικά και κοινωνικά προβλήματα τους οποίους και οι πρώτοι εκμεταλλεύονται.

Και όταν μιλάμε για ακροδεξιούς προβοκάτορες , δεν αναφερόμαστε στα μέλη των ακροδεξιών οργανώσεων και ομάδων , που εκτός από τις όποιες αρρωστημένες περιπτώσεις , που άλλωστε δεν υπάρχουν μόνο στην ακροδεξιά , στην πλειοψηφία τους είναι νέα παιδιά με όνειρα και ιδανικά για μια ελεύθερη πατρίδα σε ένα ελεύθερο κόσμο , και αναρωτιούνται πως είναι δυνατόν να υπάρχει τόσο μίσος εναντίον τους από ανθρώπους που δεν τους έχουν γνωρίσει ποτέ προσωπικά , ενώ όταν βρίσκονται χτυπημένοι από τις παρακρατικές συμμορίες «αντιφασιστών» δεν βρίσκουν τίποτα στο οποίο να έχουν οι ίδιοι φταίξει.


Αναφερόμαστε σε πολύ μικρή μειοψηφία παρακρατικών που βρίσκονται μέσα σε ακροδεξιές ομάδες , και συνήθως σε στρατηγικά σημεία ελέγχου , και που δεν έχουν στόχο να αναπτύξουν τον «κοινωνικό εθνικισμό» ο οποίος σήμερα είναι κύριος εχθρός των συμφερόντων της πλουτοκρατίας και του κράτους , αλλά αντίθετα να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά αυτά , πολλές φορές παρουσιάζοντας τα ως «εθνικά» , και να παίζουν παρακρατικά παιχνίδια του συστήματος στις πλάτες νέων παιδιών. Ακριβώς το αντίστοιχο συμβαίνει και στους χώρους της νεοταξικής και «αντιφασιστικής» αριστεράς.


Και με βάση αυτά και μόνο τα ιδεολογήματα , η εργατική τάξη αλλά και τα στρώματα του περιθωρίου , αντί να παλεύουν μαζί ενάντια στο σύστημα , έχουν καταλήξει να χτυπιούνται και να σφάζονται μεταξύ τους , αφήνοντας το σύστημα και την άρχουσα τάξη σχεδόν ανενόχλητους και εντελώς στο απυρόβλητο ! Η κατάσταση αυτή τροφοδοτεί μάλιστα πολλές φορές και την έντονη αρνητική προβολή των εφημερίδων και των τηλεοπτικών καναλιών , που πρώτον προσπαθούν έτσι να δυσφημίσουν τα κοινωνικά κινήματα , και δεύτερον προβάλλουν τέτοια γεγονότα ιδιαίτερα όταν υπάρχουν νέες αντιλαϊκές «μεταρρυθμίσεις» για να τραβήξουν μακριά από αυτές την προσοχή του κοινού, στην «τηλεοπτική» «δημοκρατία» που έχουν κατασκευάσει.

Και μάλιστα η κατάσταση αυτή στην Ελλάδα , όσο οξύνεται η οικονομική κρίση και άρα ελαττώνεται και η υπομονή του κόσμου απέναντι στο σύστημα, τροφοδοτείται έντεχνα από παρακρατικούς κύκλους, ώστε να πολώνεται ακόμη περισσότερο ο κόσμος γύρω από αυτού του είδους το μέτωπο «ρατσιστών» - «αντιρατσιστών» και να συνεχίζει να βασιλεύει η αστική τάξη ανενόχλητη !


Η παλιά τακτική του «διαίρει και βασίλευε» εμπλουτισμένη με μπόλικη προπαγάνδα , παρακρατικά μαγαζάκια , ασφαλίτες, Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, ξένες και ντόπιες υπηρεσίες , μεγάλες εφημερίδες και τηλεοπτικά κανάλια , μικρές εφημερίδες παρακρατικών , κόμματα , δεκάδες οργανώσεις μια για κάθε γούστο με μέλη από 10 άτομα έως αρκετές χιλιάδες , τεράστια ποσά χρημάτων , στημένα υπαρκτά και ανύπαρκτα παρακρατικά χτυπήματα και από τις δύο πλευρές , και μπόλικη προβοκάτσια.


Οι περισσότεροι από αυτούς ανήκουν στο νεοταξικό «αντιρατσιστικό» στρατόπεδο , ενώ υπάρχουν και μερικοί , αν και ελάχιστοι , που δρουν μυστικά μέσα στο ακροδεξιό στρατόπεδο ώστε να τροφοδοτούν σκόπιμα αυτό το παιχνίδι. Η τροφοδότηση γίνεται με προβοκατόρικα χτυπήματα όπως μαχαιρώματα εντελώς άσχετων με το πολιτικό σκηνικό μεταναστών , η «αριστερών» που δεν έχουν ενοχλήσει κανένα και πήγαν σε αριστερές ομάδες γιατί εκεί είναι οι φίλοι τους είτε γιατί φοβούνται να πάνε σε εθνικιστικές γιατί νομίζουν ότι θα τους δείρουν ή θα τους βάλουν να μαχαιρώνουν αριστερούς και μετανάστες, και που δεν έχουν διαβάσει ποτέ ούτε Μαρξ.

Έτσι απαξιώνουν και ρεζιλεύουν κάθε εθνικοεπαναστατική ιδέα , διώχνοντας όσο γίνεται πιο μακριά τον κόσμο από τον κοινωνικό εθνικισμό , εξευτελίζοντάς τον σε τέτοιο σημείο που η κατάσταση να είναι πλέον πολύ δύσκολα αναστρέψιμη , και γίνονται το ακροδεξιό άλλοθι της νεοταξικής αριστεράς που τους προβάλλει ως απειλή για να δικαιολογεί την αντεθνική δράση της.

Παράλληλα συμβάλλουν και στην ποινικοποίηση του κοινωνικού εθνικισμού , τόσο ηθικά στην κοινωνία , όσο και από το κράτος , στην απαγόρευση εκδηλώσεων , και δίνουν τη δυνατότητα στους νεοταξίτες να μαζεύουν στρατιές στις αντισυγκεντρώσεις τους και στα «αντιρατσιστικά» τους φεστιβάλ , στα οποία αν δεν υπήρχαν αυτά τα υπαρκτά η κατασκευασμένα χτυπήματα σε αριστερούς και μετανάστες , δεν θα πατούσε σχεδόν κανείς !
Διευκρινίζουμε βέβαια ότι τα παραπάνω υπαρκτά προβοκατόρικα χτυπήματα είναι ελάχιστα μπροστά στις δεκάδες απόπειρες δολοφονιών που γίνονται κάθε μήνα από νεοταξικές συμμορίες, σε άτομα τυχαία , ακόμα και σε μικρά παιδιά , γιατί για παράδειγμα φορούσαν απλά μπλουζάκι με την Ελληνική σημαία.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η επίθεση συμμορίας «αντιφά» σε μια μητέρα με τα δύο ανήλικα παιδιά της στη Θεσσαλονίκη , επειδή το παιδάκι φορούσε στη μπλούζα του την Ελληνική σημαία. Προσπάθησαν να κρυφτούν σε κοντινό κατάστημα ρούχων , το οποίο οι παρακρατικοί έκαψαν ολοσχερώς στέλνοντας μητέρα και παιδιά τραυματίες στο νοσοκομείο και φυσικά δεν συνελήφθη κανείς ως συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις ούτε ανέφερε τίποτα η τηλεόραση ! Άλλο παράδειγμα, ήταν ο άγριος ξυλοδαρμός στρατιώτη, με κίνδυνο για τη ζωή του, επειδή είχε τατουάζ με την Ελληνική σημαία. Και εκατοντάδες ακόμη απόπειρες δολοφονίας, που ποτέ δε βλέπουν το φως της δημοσιότητας παρά μόνο στα ψιλά των εφημερίδων και ποτέ δεν έχει συλληφθεί κανείς για αυτές.

Δείτε εδώ :

Αντίθετα οποιοσδήποτε τραυματισμός «αριστερού» που αποδίδεται σε «εθνικιστή», απασχολεί τα ντόπια ΜΜΕ από μήνες μέχρι δεκαετίες.

Κάποια επίσης από τα χτυπήματα που αποδίδονται στην ακροδεξιά δεν έχουν καμιά σχέση με ακροδεξιούς. Ακόμα και συγκρούσεις μεταξύ μεταναστών προσπάθησαν πολλές φορές να αποδώσουν στον «ρατσισμό των Ελλήνων» πολλές φορές οι νεοταξίτες. Τα πραγματικά ακροδεξιά προβοκατόρικα χτυπήματα λοιπόν μπορεί να είναι ελάχιστα μπροστά σε αυτά των νεοταξικών συμμοριών, όμως είναι υπαρκτά και το σύστημα τα προβάλλει εκτενώς με κάθε μέσο που έχει , ενώ τα νεοταξικά παρακρατικά χτυπήματα τα αποκρύπτει εντελώς.

Αυτά τα ακροδεξιά χτυπήματα μαζί με διάφορα δημοσιεύματα και κείμενα ακροδεξιών ομάδων που γίνονται επίτηδες για να εξυπηρετούν συγκεκριμένα παιχνίδια , δεν οφείλονται σε κανένα «ρατσισμό» και «φασισμό» αλλά σε σκόπιμες προβοκάτσιες παρακρατικών. Αυτοί πολλές φορές είναι συγγενείς στελεχών της αστυνομίας , έχουν πλάτες στον κυβερνητικό ή σε κομματικούς μηχανισμούς και σε κρατικές υπηρεσίες , και στέλνουν κόσμο του περιθωρίου να παίζει παρακρατικά παιχνίδια του συστήματος. Αυτοί έφτιαξαν το «μαγικό φίλτρο» που βοήθησε τη ταξική αριστερά να μεταλλαχθεί σε νεοταξική. Και σήμερα είναι αυτό το φίλτρο που συνεχίζουν να φτιάχνουν για να της δίνει ζωή να αναπτύσσεται και να συνεχίζει τη δράση της. Χωρίς αυτό θα ήταν σήμερα νεκρή.

Έτσι λοιπόν συντηρείται και γιγαντώνεται ο εγκλωβισμός του κόσμου από το στρατόπεδο των «αντιρατσιστών» και ποινικοποιείται και εμποδίζεται κάθε είδους εθνικοεπαναστατική δράση από τις νεοταξικές συμμορίες. Έτσι προσπαθούν να εξαφανίσουν οριστικά κάθε ιδέα για εθνική ανεξαρτησία και λαϊκή κυριαρχία , και να συντηρούν ένα μέτωπο «αριστερών» δυνάμεων που θα διεκδικεί ακριβώς τα αντίθετα από αυτές τις ιδέες. Αντί να διεκδικεί λαϊκή κυριαρχία και εθνική ανεξαρτησία , η εργατική τάξη θα διεκδικεί «ανοιχτά σύνορα» για το κεφάλαιο και για το δουλεμπόριο μεταναστών , στήριξη σε παγκοσμιοποιητικές δομές όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση , καταδίκη και χτύπημα όλων των εθνικοεπαναστατικών κινημάτων , εξαφάνιση όλων των πολιτιστικών εθνικών ιδιαιτεροτήτων και αντικατάστασή τους με μια «έθνικ» «ατομικότητα».

Το αποτέλεσμα ; Μια Ευρώπη όπου ο καθένας θα είναι μόνος του , δεν θα κατάγεται από πουθενά και δεν θα έχει πατρίδα του παρά τη «Γη» (και αύριο ίσως και τη Σελήνη και τον Άρη σε αποικίες δούλων που θα έχουν πλήρη «ίσα ανθρώπινα δικαιώματα» μόνο όμως όσον αφορά το γάμο μεταξύ ομοφυλοφίλων) και θα κινείται από χώρα σε χώρα ψάχνοντας για δουλειά , με δικά του έξοδα φυσικά , ανάλογα με το πώς αλλάζει η κατανομή πάνω στη γη κάθε χρονική στιγμή των θέσεων εργασίας από το ίδιο το μεγάλο κεφάλαιο έτσι ώστε να έχει συνεχώς μέγιστο κέρδος.

Ένας άνθρωπος απομονωμένος , αποξενωμένος από την ίδια τη φύση του και τους συνανθρώπους του , ξένος ανάμεσα σε ξένους , που δεν θα έχει καμιά πολιτιστική , πνευματική και φυλετική ομοιογένεια με το περιβάλλον γύρω του , ακόμα και στον ίδιο τον τόπο που έχει γεννηθεί. Άρα δε θα χει και καμιά απολύτως δυνατότητα και ευκαιρία να συσπειρωθεί με άλλους κατοίκους μιας περιοχής ονόματι «πατρίδας» ώστε να αυτονομηθούν οι ίδιοι και η περιοχή τους από το καπιταλιστικό σύστημα.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ …

Μην δίνεις το πλεονέκτημα στους διώκτες σου !

του Ιουλιανού.

Μεγάλο πλεονέκτημα ενός που μάχεται το σύστημα είναι να μένει αόρατος. Γενικότερα αυτή η ικανότητα είναι μια από τις μεγαλύτερες πολεμικές αρετές. Και μια από τις μεγαλύτερες ικανότητες του συστήματος είναι το φακέλωμα και η χαρτογράφηση. Στην εποχή αυτή η μεταφορά δεδομένων έχει γίνει πολύ εύκολη. Πέρασαν οι εποχές που το μόνο στοιχείο για να ξέρουν πως ήταν ο βασιλιάς ήταν ένα νόμισμα με το προφίλ του…

Τώρα υπάρχει το διαδίκτυο. Μια φωτογραφία μπορεί να διαδοθεί αστραπιαία από χρήστη σε χρήστη.

Σκέψου Σύντροφε και Συντρόφισσα ότι από την στιγμή που με κάποιο τρόπο έχει ένας εχθρός σου φωτογραφία σου θα την δώσει παντού , και όταν λέω παντού βάλε κάθε προορισμό που δεν θα ήθελες να φτάσει. Στην αστυνομία , στην βίλα Αμαλίας , στις παρακρατικές αντιφά συμμορίες.

Και όμως πολλές φορές φταις εσύ ο ίδιος για αυτό. Το διαδίκτυο γέμισε με 1002 παπαριές. Έχουμε γεμίσει από hi5 , facebook , myspace. Και εντάξει σχεδόν όλοι αυτοί πειθήνιοι καταναλωτές είναι.

Εσύ τι δουλειά έχεις να φτιάχνεις προφίλ και να βάζεις φωτογραφίες σου και τα στοιχεία σου ;

Και ακόμα χειρότερα , μαζί με το πρόσωπο να δείχνεις και τις πολιτικές ιδέες σου μέσα από φωτογραφίες με σύμβολα , σημαίες κλπ. Θες να δηλώσεις ότι διαφέρεις ; Ότι δεν χάφτεις τα παραμύθια του συστήματος ; Ωραίος ! Αλλά το κάνεις με λάθος τρόπο. Κάντο μέσα από πράξεις , μην αυτό - καρφώνεσαι , μείνε αόρατος. Και πράξεις ουσιαστικές !

Θες σώνει και καλά τώρα να βάλεις φωτογραφίες σου ; Εγώ σου λέω να μην το κάνεις αλλά αφού επιμένεις αν το πληρώσεις ΕΣΥ θα φταις. Είσαι σίγουρος ότι δεν ξέρει κανείς πως αυτοπροσδιορίζεσαι πολιτικά ;

Ότι δεν θα σε πετύχει κανένας θρασύδειλος παρακρατικός ή παρακρατικοί κάπου εκεί έξω που μπορεί να είσαι μόνος και δεν θα εκμεταλλευτεί την ευκαιρία να σε χτυπήσει ύπουλα ;


Καμία αναφορά στην πολιτική σου ιδεολογία μέσω myspace κλπ την στιγμή που δίνεις φωτογραφίες ! Κανένα σύμβολο , καμία σημαία , κανένα σύνθημα σε ηλεκτρονικούς διαδικτυακούς χώρους ! Θες να φτιάξεις ηλεκτρονικό λογαριασμό με πολιτικό περιεχόμενο ; Ξέχνα την φάτσα σου !


Υπάρχουν τόσοι ύπουλοι εχθροί γύρω μας , προσπαθούν να σε φακελώσουν ήδη από μόνοι τους. Μην τους δίνεις λόγο για να χαίρονται !


Χτύπα Αλύπητα , Κάνε την Ζημιά στους Καταπιεστές !

Φέρσου Έξυπνα Δράσε Γρήγορα Γίνε Αόρατος !

Μην πέφτεις στην φάκα του Συστήματος !


Πεθαίνοντας στο Μπουένος Άϊρες.

Μπουένος Άϊρες , Μάρτιος 1976.

Η κυβέρ­νηση της Ισαβέλλας Περόν , γυναίκας του με­γάλου εθνικιστή Περόν , περνάει δύσκολες στιγμές. Χωρίς τον Περόν στο τιμόνι της Αρ­γεντινής όπως είχε γίνει από το 1943 -1955 και απ' το 1973 ως το θάνατο του το 1974 η Αργεντινή ετοιμάζεται να δεχτεί ένα νέο πραξικόπημα ...

Οι descamisados (αυτοί που δεν έχουν πουκάμισο) διαμαρτύρονται έντονα στους δρόμους. Ο έλεγχος έχει φύγει από τα χέρια της Ισαβέλλας Περόν και αρχίζει να περνάει στους στρατιωτικούς. Στους δρόμους του Μπουένος Άϊρες οι Κομμουνιστές και οι «α­ριστεροί» Εθνικιστές , η Σοσιαλιστική πτέρυγα του Περονικού κόμματος , συγκρούονται με την αστυνομία που οι τραυματίες και από τις δύο πλευρές είναι αρκετές δεκάδες. Οι ε­κατοντάδες μολότοφ απ' τη μια πλευρά , τα καπνογόνα και οι αντλίες της αστυνομίας από την άλλη , θυμίζουν Βιετνάμ.




Η αστική τάξη στην προσπάθειά της να αισχροκερδήσει , το ύψος της υπεξαιρέσεως των δανείων που είχε πάρει η χώρα έφτανε το 85% είχε ρίξει το λαό σε μια άνευ προηγουμένου φτώ­χια. Στην εκκλησία του Αγίου Λουκά μια ομάδα 50 κομμουνιστών υποχωρεί κάτω από την ά­γρια καταδίωξη της αστυνομίας. Στην πλα­τεία Λανγκιστέρα συναντιέται με μια άλλη ομάδα , από 120 περίπου άτομα , Περονιστών σοσιαλιστών. Σε αυτή την ομάδα ήμουν και εγώ. Γνωρι­στήκαμε αμέσως γιατί φορούσαν κόκκινα μαντήλια και δύο - τρεις από αυτούς κρατού­σαν σημαίες με το σφυροδρέπανο.


Εμείς ντυμένοι «παραδοσιακά» , φορούσαμε μαύ­ρα μαντήλια , κρατούσαμε την σημαία της Αρ­γεντινής και πολλοί από εμάς είχαμε στις τσέπες του παντελονιού μας περιβραχιόνιο του Εθνικοσοσιαλιστικού κινήματος ...


Για ένα-δύο λεπτά κανείς μας δεν μίλαγε. Σε μια στιγμή καμιά εικοσαριά άνδρες των ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας φαίνονται μπροστά στο δρόμο και αρχίζουν να μας κυ­νηγούν. Τότε εγώ φωνάζω προς τους κομ­μουνιστές : ακολουθήστε μας. Αυτοί χωρίς καν να σκεφτούν έρχονται από πίσω μας. Ε­κείνη την ώρα ανάμεσά μας δεν υπήρχαν Κομμουνιστές ή Εθνικοσοσιαλιστές , αλλά μαχόμενοι αντικαπιταλιστές. Στο δρομάκι του Μαγκράτος , με σπρέι ένας κομμουνι­στής γράφει στον τοίχο : «κάτω η δικτατορία του κεφαλαίου» και ετοιμάζεται να υπογρά­ψει με ένα σφυροδρέπανο. Καταλαβαίνον­τας τι πάει να κάνει ένας δικός μας παίρνει το σπρέι μέσα από τα χέρια του και υπογρά­φει με την σβάστικα.

Προχωρώντας προς την Λεωφόρο Λαμαν­γκρίτε συναντήσαμε μια αμερικανική τράπε­ζα. Αμέσως 2 κομμουνιστές και 7 δικοί μας σπάζουν τα τζάμια της και βάζουν φωτιά στα έπιπλα. Πενήντα μέτρα πιο κάτω δύο διμοιρίες από κρανοφόρους της αστυνομίας μας αιφνιδιάζουν και μας περικυκλώνουν. Βλέ­ποντας τις σημαίες με τα σφυροδρέπανα νο­μίζουν ότι είμαστε όλοι κομμουνιστές. Αμέ­σως εγώ σαν αρχηγός της δικής μου ομάδας μια και ήμουν ο μεγαλύτερος φωνάζω :


Σύν­τροφοι ώρα να βγάλουμε τα περιβραχιόνιο !


Μέσα σε μισό λεπτό και οι 120 περίπου φο­ράμε το περιβραχιόνιο με την σβάστικα και στεκόμενοι μπροστά στους μπάτσους φω­νάζαμε :


« Κάτω η καπιταλιστική δημοκρατία , Ζήτω ο Σοσιαλισμός Ζήτω η Αργεντινή ».


Οι α­στυνομικοί κάθονται ακίνητοι σαν υπνωτι­σμένοι μας κοιτούν. Αμέσως λέω στους συντρόφους μου , παιδιά να σπάσουμε τον κλοιό. Σε δευτερόλεπτα έχουμε πέσει πάνω στους αστυνομικούς και οι πρώτοι από εμάς ξεφεύγουν. Εγώ με καμιά δεκαπενταριά εθνικιστές και έναν κομμουνιστή παίρνω το δρόμο που ο­δηγούσε στην πλατεία Λατιέρα. Φτάνοντας στην πλατεία πέφτουμε σε δεύτερο μπλόκο. Κάνοντας να ξεφύγουμε η αστυνομία απαν­τάει με πυροβολισμούς. Καθώς έτρεχα ακούω δίπλα μου τη φωνή του συντρόφου Μιγκέλ , Χουάν βοήθεια με χτύπησαν. Κοιτάω και τον βλέπω γεμάτο στα αίματα. Την ίδια στιγμή 20 μέτρα μπροστά μου σωριάζεται από τους πυροβολισμούς έ­νας άλλος σύντροφος ο Αλφρέδο , τελειό­φοιτος της Νομικής.



Προσπαθώ να σηκώσω τον Μιγκέλ φωνά­ζοντας καθίκια αστυνομικοί φονιάδες του λαού πριν προχωρήσω δέκα μέτρα , πέντε ­έξι μπάτσοι έπεσαν πάνω μου και με χτυπού­σαν με τα γκλόπ. Το μόνο που θυμάμαι πριν λιποθυμήσω απ' το ξύλο ήταν η φωνή του α­δελφού μου Χούλιο , που καθώς τον οδηγού­σαν στην κλούβα φώναζε :


Ζήτω ο Εθνικοσο­σιαλισμός ! Ζήτω η πατρίδα !


Συνήλθα στα μπουντρούμια της ασφά­λειας. Στο ίδιο κελί ήμασταν 40 άτομα. Προσπάθησα να σηκωθώ και όταν μπόρεσα να σταθώ στα πόδια μου , κάποιος με πλησία­σε και δίνοντας μου τσιγάρο με ρώτησε : « κομμουνίστα ; » όχι του απάντησα « χιτλε­ριάνο ». Με κοίταξε και χωρίς να πει τίποτα γύρισε πίσω στην θέση του. Σε 3/4 περίπου ένας αστυνομικός άνοιξε την πόρτα και είπε : Ποίος είναι ο Χιτλερικός εδώ ; Πηγαίνοντας προς το μέρος του , του λέω εγώ. « Έβγα έξω » , μου είπε , σε θέλει ο υπα­στυνόμος.

Περνώντας το διάδρομο βλέπω να κατεβάζουν απ' τις σκάλες τον αδελφό μου Χούλιο μέσα στα αίματα. Χούλιο φωνάζω και κάνω να τρέξω προς το μέρος του. Μερικοί αστυνομικοί έπεσαν πά­νω μου και με οδήγησαν σηκωτό στο γραφείο του υπαστυνόμου. Μπαίνοντας μέσα , ο υπα­στυνόμος καθόταν στο γραφείο μαζί με μια δακτυλογράφο και με έναν άλλον με πολιτι­κό που το στυλ του θύμιζε πράκτορα σε ται­νία του κινηματογράφου. Με ρώτησε αν ήθε­λα τσιγάρο ή καφέ και του απάντησε όχι. Κα­τόπιν με ρώτησε τ' όνομά μου. Χουάν Ντε Α­κίβε , του απάντησα. Είσαι εθνικοσοσιαλι­στής ; μου είπε. Ναι , του απάντησα. Γιατί ; Με ξαναρωτάει.


Γιατί είμαι εργάτης και δεν ανέ­χομαι να ζω σαν ζώο εγώ και η οικογένειά μου , αλλά ούτε και ο λαός της Αργεντινής να δουλεύει για ένα κομμάτι ψωμί και η πατρίδα μου να πατρονάρεται απ' τους Αμερικάνους.


Γελώντας μου ξαναλέει όπως αφού είμαι ε­θνικοσοσιαλιστής θα είμαι και πατριώτης και σαν πατριώτης δεν θα πρέπει να αγωνίζομαι κατά του καπιταλισμού και του στρατού , αλ­λά μόνο κατά του κομμουνισμού. Εγώ του α­πάντησα πως ακριβώς επειδή είμαι πατριώ­της θα αγωνίζομαι υπέρ του Σοσιαλισμού , για μια ανεξάρτητη δίκαιη , Εθνικοσοσιαλιστική Αργεντινή. Εκείνη την ώρα αυτός που έμοιαζε με πρά­κτορας - όπως στον κινηματογράφο - του είπε κάτι στο αυτί. Αμέσως γυρνάει και μου λέει , θέλω όλα τα ονόματα των εθνικοσοσια­λιστών που βρίσκονται στο Περονικό κόμμα.

Εγώ γελώντας ειρωνικά του απαντάω : μή­πως θέλεις και τα ονόματα αυτών που έχετε σκοτώσει ή βασανίσει ; Ύστερα φτάνοντας προς το μέρος του , του λέω : Εθνικοσοσιαλι­στής είμαι , όχι χαφιές της αστυνομίας. Οι υπόλοιπες 57 ημέρες που έμεινα στα μπουντρούμια ήταν ένα σωστό μαρτύριο. Έ­φτασαν στο σημείο να με απειλήσουν ότι θα σκοτώσουν τον αδελφό μου , αν δεν μαρτυ­ρήσω τα ονόματα.




Τους απάντησα ότι ο αδελφός μου είναι ε­θνικοσοσιαλιστής και ξέρει γιατί πεθαίνει. Ε­κείνη την ώρα δεν γνώριζα ότι τον είχαν ήδη σκοτώσει τα γουρούνια. Χωρίς να ξέρω γιατί , μετά από αυτό το χρο­νικό διάστημα με άφησαν ελεύθερο. Όταν ε­πέστρεψε σπίτι μου έμαθα ότι όλοι μας είχα­με συλληφθεί και πολλοί είχαν δολοφονηθεί. Μέσω ενός γνωστού , μετά από μια βδομά­δα έμαθα ότι με είχαν αφήσει ελεύθερο για να με παρακολουθούν και να δουν ποιους θα συναντούσα. Μάταιος κόπος γιατί δεν υπήρχε κανένας « ελεύθερος » Το κωμικό είναι ότι όσους εί­χαν συλλάβει ή σκοτώσει , τους παρουσίαζαν ως κομμουνιστές. Εν ονόματι της πατρίδας πάντα .. Μετά από ένα μήνα περίπου κατάφερα να το σκάσω στην Ισπανία.

Το πως το έσκασα θα χρειαζόταν μήνες για να το εξιστορήσω. Τώρα έχω επιστρέψει στο Μπουένος Άϊρες. Με τη «δημοκρατία .. δεν έχει αλλάξει φυσικά τίποτα. Όποιοι κυβερνούσαν με το προσωπείο της Χούντας , σήμερα κυβερνούν με το πρόσωπο της «Δημοκρατίας ...

Στο Περονικό κόμμα υπάρχουν δυστυχώς πολλοί φιλελεύθεροι. Εγώ φυσικά ανήκω στην εθνικιστική του πτέρυγα και πιο συγκε­κριμένα στην Εθνικοσοσιαλιστική. Ο αγώνας ξαναρχίζει από την αρχή. Θα έμαθες φαντάζομαι την δολοφονία του συντρόφου Γκερένιο.


Οι πολυεθνικές ο' αυτή τη δολοφονία μαζί με την αστυνομία είναι χωμένες ως το κόκκαλο.

Ο αγώνας όμως θα συνεχιστεί έστω και αν χρειαστεί να πεθάνουμε όλοι.



Ζήτω η Αργεντινή ! , Ζήτω ο Σοσιαλισμός !

Με Εθνικοσοσιαλιστικούς χαιρετισμούς

Χουάν Ντε Ακίβε

Εργάτης


Το κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο δωδέκατο τεύχος του Εθνικοεπαναστατικού περιοδικού «Αντίδοτο».

Διακοπές στην Καμπούλ ;

Είναι πολύ απλό. Κάποιοι βουλευτές του κοινοβουλίου επειδή κουράστηκαν πολύ από το βουλευτιλίκι και τα 9.000 Ευρώ κάθε μήνα αποφάσισαν να επισκεφτούν πριν λίγους μήνες το Αφγανιστάν.




Ας δούμε πως το παρουσίασε ο αστικός τύπος :



“Πολεμικός τουρισμός” για τους βουλευτές μας’’

''…Με σκοπό να αποδράσουν για λίγο από την πλήξη της Βουλής αλλά και να εμψυχώσουν τους φαντάρους της Ελληνικής Δύναμης, 11 βουλευτές διοργάνωσαν «επικίνδυνη αποστολή στο Αφγανιστάν. Οι λίγες ώρες στην Καμπούλ περιελάμβαναν βόλτες με υπερσύγχρονα στρατιωτικά τζιπ , αλεξίσφαιρα γιλέκα, κάλυψη-απόκρυψη από τον εχθρό, λουκούλλειο γεύμα με σολωμό αλά κρεμ, δώρα από την τοπική μπουτίκ, ανέκδοτα, αλλά και… ροχαλητό στην πτήση της επιστροφής. Για λόγους ασφαλείας το ταξίδι δεν μπορούσε να γίνει με κανένα ελληνικό C-130 καθώς δεν διαθέτουν σύστημα αυτοπροστασίας. Έτσι το υπουργείο Άμυνας ενοικίασε πολιτικό αεροσκάφος το οποίο έφθασε στην Καμπούλ.

Η βουλευτική ομάδα αποτελούνταν από τους Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη (ο οργανωτής) Αριστοτέλη Παυλίδη, Νίκο Δένδια , Σίμο Κεδίκογλου , Κώστα Μαρκόπουλο, Όλγα Κεφαλογιάννη, Πάνο Μπεγλίτη , Σούλα Μερεντίτη , Γιάννη Δημαρά, Δημήτρη Τσιρώνη και τον Άδωνι Γεωργιάδη.. Μόλις έφτασαν οι Έλληνες αξιωματικοί έβαλαν γρήγορα τους «κομάντο» της Βουλής στο πολεμικό κλίμα. Τους εξόπλισαν με αλεξίσφαιρα γιλέκα και τους εξήγησαν ποια μέτρα θα πρέπει να πάρουν σε επίθεση των Ταλιμπάν. Σε ρόλο πολεμικού φωτορεπόρτερ διέπρεψαν οι κύριοι Βαρβιτσιώτης και Γεωργιάδης που με μία φωτογραφική μηχανή ανά χείρας απαθανάτισαν τις ιστορικές στιγμές τους στο Αφγανιστάν. Οι δυο βουλευτές είχαν την ευκαιρία και οδήγησαν τα θωρακισμένα οχήματα γαλλικά VBL.

Μετά το πρώτο καλωσόρισμα το βουλευτικό εκστρατευτικό σώμα απόλαυσε τον καφέ του στους δερμάτινους καναπέδες του «ΚΑΦΕΝΕΙΟΝ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ». Δοκίμασε τσουρεκάκια, μπισκότα και «καναπεδάκια». Στη συνέχεια ξεκίνησε η «εκπαίδευση». Με casual ντύσιμο και προτίμηση στα μονόχρωμα πουκάμισα οι άντρες βουλευτές παρακολούθησαν με προσοχή «ψάρακλα» την ενημέρωση που τους έγινε τόσο για τις εγκαταστάσεις όσο και για τον οπλισμό της ελληνικής δύναμης. Από την πλευρά τους οι δυο βουλευτίνες θαύμαζαν τα καλογυμνασμένα σώματα των «Ράμπο» της Ελληνικής Δύναμης και άκουγαν με προσοχή. Μετά την εκπαίδευση ακολούθησε το γεύμα στο στρατόπεδο με βουλευτές και στρατιωτικούς να γελούν με τα ανέκδοτα και τις ιστορίες που ακούστηκαν και από τις δυο πλευρές. Το κυρίως μενού περιελάμβανε σολομό αλά κρεμ που συνοδευόταν από ποικιλία σαλατών.

Από ένα ελληνικό τραπέζι δε θα μπορούσε να λείψει το ψωμί και για την περίσταση προτιμήθηκε η γαλλική μπαγκέτα. Μοναδικό ατόπημα του σεφ είναι ότι πρόσφερε κόκκινο κρασί με το ψάρι. Κάποιοι από τους βουλευτές, όπως ο κ. Τσιρώνης τόνισε πως δεν φοβήθηκε καθόλου, ενώ αποκάλυψε ότι δεν θα φορούσε το αλεξίσφαιρο γιλέκο αν δεν του το είχαν επιβάλλει οι στρατιωτικοί. Ο παρορμητικός Αρτινός σε μία ένδειξη στρατιωτικής αβροφροσύνης πρότεινε στον αρχηγό του ΓΕΣ αντιστράτηγο κ. Δημήτρη Βούλγαρη να απονείμει κατ’ εξαίρεση και τιμής ένεκεν το βαθμό του ανθυπολοχαγού στις βουλευτίνες της αποστολής Όλγα Κεφαλογιάννη και Σούλα Μερεντίτη , για το θάρρος που επέδειξαν.

Οι βουλευτές βλέποντας τα καλογυμνασμένα κορμιά των Ελλήνων κομάντο μπήκαν στον πειρασμό να ρίξουν μερικές κάμψεις στο γυμναστήριο του στρατοπέδου. Όμως οι μόλις πέντε ώρες παραμονής στην Καμπούλ δεν ήταν αρκετές για να προσαρμοστεί ο οργανισμός τους στην υψομετρική διαφορά της πρωτεύουσας του Αφγανιστάν (1.800 μ) με τα έδρανα του Κοινοβουλίου της Ελλάδας, όπως εξήγησε το ΘΕΜΑ ο κ. Τσιρώνης. Λίγο πριν φύγουν οι Έλληνες στρατιωτικοί προσέφεραν τα δώρα τους τα οποία ήταν, ένα χαλί τοίχου που απεικονίζει τη χώρα, δύο τασάκια από αφγανικό μάρμαρο και μπούργκα, για τις γυναίκες και αφγανική ρόμπα για τους άνδρες…''


Τα έξοδα για τα καύσιμα του αεροπλάνου , το φαγητό τους , τις μετακινήσεις , τα πάντα τα πλήρωσε πάλι ο Ελληνικός λαός ...


Ξεκίνησαν γεμάτοι χαρά , γεμάτοι χαμόγελα , γεμάτοι κέφι και πήγαν να δουν από κοντά τους Έλληνες στρατιωτικούς - μισθοφόρους - που έστειλε το ΝΑΤΟ και η Αμερική στην περιοχή για να προωθηθεί η «δημοκρατία». Η ίδια «δημοκρατία» που βομβαρδίζει αφγανικά χωριά και μετά τα θύματα βαφτίζονται παράπλευρες απώλειες.

Ποιους συνάντησαν μεταξύ άλλων οι Έλληνες βουλευτές ;; Μα φυσικά και ανώτερους αξιωματικούς των εισβολέων. Τα ίδια άτομα που συνάντησαν οι βουλευτές και που υπηρετούν πιστά οι Έλληνες αξιωματικοί και υπαξιωματικοί είναι υπεύθυνα για χιλιάδες απώλειες αμάχων στο Αφγανιστάν.


Θυμόμαστε πως συμπεριφέρθηκαν οι εισβολείς του ΝΑΤΟ στους αντιπάλους τους*.


Ας πάμε πάλι όμως στους Έλληνες βουλευτές. Φόρεσαν το αστραφτερό τους χαμόγελο , προσπάθησαν να βρουν αλεξίσφαιρο γιλέκο στο νούμερο τους , έβγαλαν φωτογραφίες και γύρισαν όλοι ευτυχισμένοι πίσω στην χώρα μας. Ας μην γελιόμαστε το ερειπωμένο Αφγανιστάν αποτέλεσε για αυτούς απλά έναν ακόμα προορισμό διακοπών. Οι δολοφονίες αμάχων από πυρά του ΝΑΤΟ για αυτούς είναι απλά ένα άγνωστο γεγονός.


Η πείνα του Αφγανικού λαού , η φτώχεια , η εγκατάλειψη , οι βομβαρδισμοί , η ΚΑΤΟΧΗ είναι για αυτούς άγνωστες λέξεις.


Όλοι αυτοί με την παρουσία τους εκεί νομιμοποίησαν για άλλη μια φορά την ΚΑΤΟΧΗ της περιοχής από τα νατοϊκά στρατεύματα.


Ελληνικέ λαέ ας θυμηθούμε ποιους ψήφισες στις τελευταίες εκλογές και πήγαν στην Καμπούλ , ας θυμηθούμε ποιοι είναι αυτοί που επισκέφτηκαν το κατεχόμενο Αφγανιστάν και δεν έβγαλαν μιλιά για τα πάθη αυτού του ταλαίπωρου λαού :

Αριστοτέλης Παυλίδης.
Όλγα Κεφαλογιάννη.
Νίκος Δένδιας.
Σούλα Μερεντίτη.
Δημήτρης Τσιρώνης.
Γιάννης Δημαράς.
Παύλος Μπεγλίτης.
Άδωνις Γεωργιάδης.
Σίμος Κεδίκογλου.
Κώστας Μαρκόπουλος.
Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης.






Οι φωτογραφίες όπως και τα σχόλια που υπάρχουν κάτω από αυτές προέρχονται από τον αστικό τύπο.


*Αφού κλείδωσαν σε τριαξονικά φορτηγά δεκάδες από αυτούς χωρίς νερό και φαγητό ο ένας πάνω στον άλλο σαν σαρδέλες οδηγήθηκαν από το ένα άκρο της χώρας στο άλλο. Στον δρόμο οι υπέροχοι δημοκράτες επειδή νοιάστηκαν για τους αιχμαλώτους γάζωσαν τα φορτηγά με δεκάδες σφαίρες για να "πάρουν αέρα" οι κρατούμενοι … Το ότι πολλοί βρήκαν τον θάνατο είναι άλλη μια λεπτομέρεια …


Δεν μας καίγεται καρφί για τους μισθοφόρους - σταυροφόρους του Ελληνικού Στρατού στο Αφγανιστάν …


Αλληλεγγύη στην Αντίσταση του Αφγανιστάν !


Αυτόνομη Δράση Συντρόφων του Μαύρου Κρίνου στο Ρέθυμνο.

Η Αυτόνομη Δράση συνεχίζεται σε ολόκληρη την χώρα !

Φωτογραφίες που μας έστειλαν σύντροφοι απο το Ρέθυμνο Κρήτης.







Εμπρός Σύντροφοι – Πίσω Ρουφιάνοι !

Αυτόνομοι και Ελεύθεροι !


του Αλεξόπουλου Στέλιου.


Να λοιπόν που η υπόσχεση που είχαμε δώσει πριν 15 μήνες ότι θα συνεχίζαμε αυτή την προσπάθεια μέσω του Μαύρου Κρίνου ότι και να γίνει πραγματοποιήθηκε με το παραπάνω.

Ο Μαύρος Κρίνος κλείνει μια περίοδο ιδεολογικής σκέψης και είναι ο καιρός να περάσει σε μια δεύτερη περίοδο πρότασης και δράσης. Μέσα από το Μαύρο Κρίνο εκφράζονται συσπειρώνονται και δρουν μαζί όλα τα εθνικοεπαναστατικά και κινηματικά ρεύματα ενάντια στην νέα τάξη πραγμάτων και τον καπιταλισμό, ρεύματα που στέκονται στο πλευρό της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, όπως είναι και το ρεύμα της Εθνικιστικής Αριστεράς.
Πολλοί τρόμαξαν με αυτό τον όρο και ακόμα πιο πολλοί αυτοί που έχουν κάνει τον Επαναστατικό Εθνικισμό βιοποριστικό επάγγελμα και πουλάνε τις Ιδέες με την οκά κατάλαβαν πόσο μπορούν να επηρεάσουν αυτά που γράφουμε και κάνουμε. Προσπάθησαν να αντιδράσουν μα ήταν αργά …





Οι Αυτόνομοι Σύντροφοι και οι Συντρόφισσες είναι σε θέση να τσακίσουν όλα τα εμπόδια που θα βρουν στον δρόμο τους ή που θα τους βάλουν …

Ήρθε λοιπόν ξανά η ώρα της Εθνικιστικής Αριστεράς και στην Ελλάδα. Θα πρέπει να διευκρινίσουμε ορισμένα πράγματα σχετικά με την Εθνικιστική Αριστερά. Δεν είμασταν εμείς αυτοί που επιχείρησαν να κλείσουν τον Κοινωνικό Επαναστατικό Εθνικισμό στα καλούπια της δεξιάς και της αριστεράς. Την αρχή την έκανα ορισμένοι με την «εθνική» δεξιά.

«Αυτοί» λοιπόν παρουσίασαν και παρουσιάζουν και σήμερα στον κόσμο τον Επαναστατικό Εθνικισμό ως συνώνυμο του Καπιταλισμού , φίλο του ατλαντισμού , «σύμμαχο» των αφεντάδων της Αμερικής …


Τα περιθώρια για εμάς δεν ήταν μεγάλα. Δεν μπορούσαμε να μιλάμε για τον «ίδιο Εθνικισμό». Έπρεπε να διαχωρίσουμε σαφέστατα τις θέσεις μας , από αυτή της «εθνικής» δεξιάς. Αφού λοιπόν εμείς είμαστε κατά του καπιταλισμού και υπέρ του Σοσιαλισμού , έχοντας πάρει καθαρή θέση εναντίον της ΕΟΚ και του ΝΑΤΟ και του αμερικανικού Ιμπεριαλισμού , υποστηρικτές της αντισιωνιστικής αντίστασης , έπρεπε να τεθούμε σε άλλο επίπεδο , αυτό της Εθνικιστικής Αριστεράς , του πραγματικού Λαϊκού Σοσιαλιστικού Εθνικισμού.
Κάποιοι «πατριώτες» μας κατηγόρησαν ως διασπαστές , οπορτουνιστές και άλλα ευτράπελα. Δεν πειράζει και άλλοι είχαν κατηγορηθεί για παρέκκλιση και στο τέλος ήταν αυτοί που αποδείχτηκε μέσα από την ροή των γεγονότων ότι είχαν το δίκιο με το μέρος τους.


Αυτό για την «ιστορία».

Ας σταματήσουν λοιπόν να μας «συμβουλεύουν». Να κρατήσουν τις συμβουλές για τον εαυτό τους. Είναι αρκετά «κουρασμένοι» και ανίκανοι για να μας «βοηθήσουν».

Ο Μαύρος Κρίνος έχει καταφέρει μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα να σπάσει το φράγμα του «χώρου» και προσπαθεί με τις δυνάμεις που έχει για την δημιουργία ενός πραγματικά Λαϊκού και Επαναστατικού Κινήματος προσαρμοσμένο στις απαιτήσεις και στις ανάγκες της σημερινής κοινωνίας και πραγματικότητας.

Πιστεύουμε ότι είμαστε στον σωστό δρόμο και η μεγαλύτερη βοήθεια σε αυτό είναι η αλληλεγγύη των συντρόφων μας. Χαιρετίζουμε τους Συντρόφους και τις Συντρόφισσες σε ολόκληρη την Ελλάδα και την Κύπρο , στο εξωτερικό και τους κάνουμε γνωστό ότι τίποτα δεν θα μπορέσει να σταματήσει την προσπάθεια μας.

Καμιά προβοκάτσια , καμιά πρόκληση , καμιά αντίδραση από όπου και αν προέρχεται δεν θα μπορέσει να κάμψει το ηθικό μας.

Δεν θα γίνουμε συνοδοιπόροι στον αστικό βούρκο. Έχουμε χαράξει μόνοι μας τον δρόμο μας.


Αν ο Νίκος Καζαντζάκης έλεγε : «δεν ελπίζω τίποτα , δεν φοβάμαι τίποτα , είμαι ελεύθερος» , εμείς λέμε :


Δεν Ελπίζουμε Τίποτα , Δεν Φοβόμαστε Τίποτα , Είμαστε Αυτόνομοι και Ελεύθεροι !

Κάνουμε το δικό μας.

του Ιουλιανού.

Δεν είναι και ασήμαντο αυτό που κάνουμε. Καθόλου ασήμαντο. Είναι το πρώτο μικρό βήμα για ένα ελεύθερο μέλλον. Ένα μέλλον που δεν θέλουμε να παραμείνει προσωπικό και κλειστό αλλά το θέλουμε κοινό και ανοικτό προς όλους. Σε φίλους και εχθρούς. Στους φίλους για να το απολαύσουν , στους εχθρούς για να τιμωρηθούν.

Είμαστε ελιτιστές αλλά καλώς νοούμενοι ελιτιστές. Δεν κοιτάμε μόνο τον εαυτό μας. Κοιτάμε να έχουμε μαζί μας μόνο όσους αξίζουν , αυτούς που δεν αξίζουν και αποτελούν περισσότερο βάρος παρά βοήθεια απλά δεν τους θέλουμε. Δεν δυναμώνουμε με το να αυξήσουμε ανούσια τον αριθμό μας. Ψάχνουμε τον άνθρωπο του μόχθου και του Λαού, όχι του όχλου. Μα όταν βρούμε τον άνθρωπο του Λαού τότε δεν κοιτάμε πόσοι είμαστε. Ας είμαστε και δισεκατομμύρια. Θέλουμε να συγκεντρώσουμε τους άξιους ανεξάρτητα με το πόσοι είναι.




Το όραμα για ένα μέλλον πιο αξιοπρεπές θέλουμε να το διαδώσουμε σε όλους. Δεν είμαστε τέλειοι. Κάνουμε λάθη. Και είναι δείγμα ανωτερότητας να τα παραδεχόμαστε ! Το πρώτο που κάνουμε είναι να το εμπεδώσουμε στον εαυτό μας, Πειθόμαστε και πιστεύουμε. Μετά μένει το άλλο μισό. Η Πράξη. Από την θεωρία στην πράξη …

Από τις πιο σοφές φράσεις του ανθρώπινου γένους. Εκεί που υπάρχει άρνηση δράσης εκεί και εμείς πράττουμε σε πείσμα αυτού του δόγματος. Αντιδογματικοί , αν το δόγμα είναι νεοταξικό , αντισυμβατικοί , αν ο συμβιβασμός είναι εξευτελιστικός και γονυπετής. Σε μια κοινωνία που δεν καταδέχεται να κάνεις το δικό σου αλλά το δικό τους που το βάφτισαν «δικό σου» εμείς αρνούμαστε. Δεν πρόκειται να τρέξουμε ούτε να χύσουμε ιδρώτα για το συμφέρον του κάθε καπιταλιστή.

Δεν θα ουρλιάξουμε για έναν που μας παίρνει την ζωή μας παραμελώντας έναν δικό μας αδελφό. Όταν βλέπουμε εκατομμύρια να ζουν υπνοβατώντας με δανεικές ζωές εμείς κάνουμε τη δική μας.


Δική μας η ζωή , δική μας η θέληση , δική μας η ψυχή , δική μας η Ιδέα , δικός μας ο αγώνας , δική μας και η νίκη !

Το παρακρατικό αμερικανόφιλο ακροδεξιό παρασκήνιο «επιτίθεται» ξανά στον Μαύρο Κρίνο.



Το κείμενο υπογράφουν οι : Μαύρος Λύκος , Πολυπέρχων , Red Byron.


Τα τελευταία κείμενα με πολιτικές θέσεις που δημοσιεύθηκαν στο Μαύρο Κρίνο , ιδιαίτερα όσον αφορά την πολιτική αντιπαράθεση με απόψεις που προβάλλονταν από ακροδεξιά μαγαζάκια και προσπαθούσαν να παρουσιάσουν ως «εθνικισμό» τη συμπόρευση με τις ΗΠΑ , τον Ομπάμα , τα Εβραϊκά λόμπι , τους ιδρυτές του ιδρύματος «Μάργκαρετ Θάτσερ» , το «κέντρο Νίξον» και άλλα τέτοια , ενόχλησαν αρκετούς.


Έχουμε καλέσει και καλούμε για ακόμη μια φορά , διάφορες οργανώσεις να τοποθετηθούν πάνω σε συγκεκριμένα ζητήματα :


http://mavroskrinos.blogspot.com/2008/06/blog-post_20.html


Μέχρι στιγμής δεν έχουμε πάρει ακόμα κάποια πολιτική απάντηση. Πιστεύουμε όμως ότι μέσα στις παραπάνω οργανώσεις υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι καθαροί και με ιδανικά , που είναι εντελώς αντίθετοι με τις ιδέες για συμπόρευση με ΗΠΑ και Σιωνιστές , και έτσι περιμένουμε αρκετά πράγματα από αυτούς στη συνέχεια , ώστε να ξεκαθαρίσουν ότι ο Kοινωνικός Εθνικισμός δεν έχει και δεν μπορεί να έχει καμιά σχέση και καμιά υποταγή σε κέντρα με τέτοιες λογικές , τα οποία και πρέπει να απομονώσουν.



Η μόνη απάντηση που είχαμε προέρχονταν κατευθείαν από αυτούς που είναι «ψηλά» μέσα στα διάφορα ακροδεξιά κέντρα , από αυτούς που δηλώνουν δημόσια ότι δήθεν δεν ασχολούνται μαζί μας , και ήταν η ανάλογη του ήθους και του ρόλου τους. Παρασκήνιο , συκοφαντία , και συμφωνίες συνεργασίας κάτω από το τραπέζι ανάμεσα σε μαγαζάκια και συμφέροντα , για συντονισμένη και από κοινού νέα «επίθεση» λάσπης ενάντια στο Μαύρο Κρίνο. Τη λέξη «επιτίθεται» στον τίτλο του κειμένου και εδώ , την έχουμε βάλει σε εισαγωγικά , διότι εκτός από έντονη παρακρατική μπόχα, η «επίθεση» ξεπερνάει κάθε όριο γελοιότητας.

Συγκεκριμένα , με αφορμή τα τελευταία κείμενα του Μαύρου Κρίνου , ιδιαίτερα προβεβλημένο και γνωστό στέλεχος της ανοιχτά φιλοαμερικάνικης πτέρυγας του ακροδεξιού χώρου , συναντήθηκε με ιδιοκτήτη μαγαζιού της δήθεν «αριστερής» πατριωτικής έκφρασης του «εθνικού χώρου» ( με αναφορές σε Μαρξ , Τρότσκι κλπ ) που ψήφιζε μέχρι πρόσφατα ΚΚΕ.

Ένα μαγαζί που είχε ασκήσει έντονες πιέσεις στην κοινοβουλευτική ακροδεξιά τις τελευταίες μέρες , μέσω δημοσιεύσεων σε φόρουμ που διατηρεί στο διαδίκτυο , στο οποίο πρόσφατα αναπαρήγαγε κάποιες αυτούσιες θέσεις του Μαύρου Κρίνου. Τις ίδιες πιέσεις είχε ασκήσει και στο παρελθόν το μαγαζί στα κέντρα αυτά , αναδημοσιεύοντας τότε ολόκληρα κείμενα του Μαύρου Κρίνου , και σταμάτησαν όταν απέδωσαν και τότε «καρπούς».

Η συμφωνία η οποία αυτή τη φορά επετεύχθη , περιλάμβανε μεταξύ άλλων να μην αναπαραχθεί στο άμεσο μέλλον από αυτό το «ενάντια στη νέα τάξη» μαγαζί τίποτα απολύτως όσον αφορά το θέμα της συμπόρευσης με την πολιτική των ΗΠΑ από προβεβλημένα στελέχη του ακροδεξιού κέντρου.

Υπήρξε επίσης αναφορά και στο επόμενο «σχέδιο» συκοφάντησης του Μαύρου Κρίνου. Στο παρελθόν , αφού το συγκεκριμένο «μαρξιστικό» μαγαζί άσκησε πρώτα έντονες πιέσεις στην κοινοβουλευτική ακροδεξιά , αναδημοσιεύοντας τα δικά μας κείμενα , τελικά μετά από επίσκεψη και πρόταση ακροδεξιού στελέχους , την οποία αποδέχθηκε , σταμάτησε κάθε τέτοια δημοσίευση. Προσπάθησαν επίσης τότε να συσχετίσουν μαζί μας και να μας φορτώσουν «περίεργης» δράσης «δημοσιογράφο» που ανήκε πριν στο συγκεκριμένο μαγαζί και παρίστανε τον «εθνομπολσεβίκο».

Αυτή τη φορά η πίεση ασκήθηκε ξανά αναφέροντας δικές μας πολιτικές θέσεις για την ακροδεξιά , όπως για τον Αμερικανισμό του ΛΑΟΣ και τα «δίδυμα αδέλφια του συστήματος ΣΥΡΙΖΑ-ΛΑΟΣ». Η πίεση έφερε ξανά καρπούς. Έγινε νέα επαφή από στέλεχος του ακροδεξιού φιλοαμερικανισμού με αυτό το μαγαζί. Μετά από αυτή , το μαγαζί σταμάτησε να δημοσιεύει οτιδήποτε σχετικά , και προσπάθησε να συσχετίσει τον Μαύρο Κρίνο με άλλο άτομο που επίσης είχε σχέσεις παλιά με το ίδιο μαγαζί , ένα άτομο που συνεργάζονταν επίσης με το ΚΚΕ και στο παρελθόν φαίνεται να είχε σχέσεις με την Κρήτη.

Καλό είναι πάντως να τα ακούνε και οι εναπομείναντες στον χώρο αυτό , ώστε να ξέρουν από τώρα όταν θα φύγουν από εκεί το τι τους περιμένει !




Ξεκινώντας λοιπόν από την παραπάνω προβοκάτσια συσχέτισής μας με τέτοια άτομα , η νέα ιδέα και η «γραμμή» που δόθηκε τώρα σε όλα τα «παπαγαλάκια» είναι να διαδώσουν τόσο στα έντυπά τους , όσο και σε φόρουμ στο Ίντερνετ μαζικά , ότι ο Μαύρος Κρίνος είναι «κατασκεύασμα του ΚΚΕ» και ταυτόχρονα των «εβραίων» και του «Σόρος» με σκοπό να χτυπηθεί λέει … ο «εθνικισμός» στην Ελλάδα.



Όπου «εθνικισμό» φυσικά εννοούν την δράση της φιλοΑμερικάνικης ΝΑΤΟικής ακροδεξιάς στην Ελλάδα. Της ακροδεξιάς των Εβραϊκών λόμπι , του Ομπάμα , του ιδρύματος Μάργκαρετ Θάτσερ και των ανοιχτών αναφορών στον «εθνικό» ρόλο της ΕΥΠ και της αστυνομίας υπό τις σημερινές συνθήκες και κυβέρνηση.

Εμείς τους υπενθυμίζουμε ότι ο Μαύρος Κρίνος κάλεσε ανοιχτά σε ΑΠΟΧΗ ή ΑΚΥΡΟ στις προηγούμενες εκλογές. Τους υπενθυμίζουμε ότι ο Μαύρος Κρίνος δεν τροφοδοτείται οικονομικά από διαφημίσεις συγκεκριμένου κόμματος της αριστεράς , ούτε πουλάμε οτιδήποτε ώστε να μπορούν να το διαφημίσουν στην τηλεόραση κομματικά στελέχη , ούτε υπάρχει κανένα παρασκήνιο με συμφωνίες με κόμματα και συμφωνίες με περίεργους χώρους.


Τα παρασκήνια και τη λάσπη λοιπόν να την κρατήσουν στα «αριστερά» μαγαζιά τους , που λειτουργούν ως «συγκοινωνούντα δοχεία» με την φιλοαμερικάνικη ακροδεξιά , γιατί τους ανένταχτους Αυτόνομους Αντικαπιταλιστές Εθνικοεπαναστάτες , δεν μπορούν να τους αγγίξουν οι ακροδεξιές τους συκοφαντίες.




Από κει και πέρα όμως , θα δώσουμε τη χαρά στον τυχαίο αναγνώστη μας να έχει ο ίδιος την ευκαιρία να διαμορφώσει και να αλλάξει τις εξελίξεις και να διασκεδάσει παράλληλα ως εξής :

Σε φόρουμ μαγαζιού που ισχυρίζεται ότι είναι «Ενάντια στη Νέα Τάξη» και που ψήφισε ΚΚΕ ανοιχτά στις τελευταίες εκλογές, ενώ σχετίζεται και με διαφημίσεις του ΚΚΕ , και που προσπαθεί τώρα να μας συσχετίσει με δικές του «αμαρτίες» και άτομα , πήγαμε μετά το συγκεκριμένο ραντεβού που έγινε , και αναδημοσιεύσαμε ολόκληρο το κείμενο του Χρήστου Χαρίτου , ακριβώς όπως είχε μπει στο περιοδικό Patria , χωρίς κανένα σχόλιο δικό μας ή αναφορά στο Μαύρο Κρίνο , ξεκαθαρίζοντας ότι μπαίνει μόνο για «ενημέρωση και συζήτηση».

Στο φόρουμ αυτό , διαχειριστής του είχε πρόσφατα δημοσιεύσει ότι «ΛΑΟΣ και ΣΥΡΙΖΑ είναι τα δίδυμα αδέλφια του συστήματος και οι κύριοι εκφραστές του Αμερικανισμού στην Ελλάδα». Αυτά όμως συνέβαιναν πριν τη συνάντηση (για μια ακόμη φορά) με στέλεχος ακροδεξιού χώρου στο οποίο συζητήθηκαν και συμφωνήθηκαν διάφορα.

Μετά τη συνάντηση όμως , αναδημοσιεύοντας το κείμενο του Χαρίτου από το Patria , αυτούσιο στο φόρουμ τους , αυτοί οι «μαχητές» «ενάντια στη νέα τάξη» , οι οπαδοί του «Μαρξισμού» , «ψηφοφόροι του ΚΚΕ» και επικριτές του «Αμερικανισμού του ΛΑΟΣ» έκοψαν το κείμενο χωρίς κανένα σχόλιο πετώντας στα σκουπίδια την ευκαιρία να αποδείξουν και να αναδείξουν αυτά που είχαν πρόσφατα οι ίδιοι γράψει ως «πιέσεις».


Ο τυχαίος αναγνώστης του Μαύρου Κρίνου έχει λοιπόν την ευκαιρία πατώντας μερικά κουμπιά, να αλλάξει τη συνέχεια αυτής της ιστορίας !


Πάρτε το κείμενο από εδώ :

http://mkritis.blogspot.com/2008/06/blog-post_23.html


Και δημοσιεύστε το στο συγκεκριμένο φόρουμ να δείτε τι θα συμβεί ! Μπορεί με την παρέμβασή σας να αλλάξετε ίσως και την εξέλιξη αυτής της ιστορίας !


Υπάρχουν δύο εκδοχές :


- Είτε ο ιδιοκτήτης του μαγαζιού και διαχειριστής θα συνεχίζει να το κόβει αμέσως, τηρώντας ακριβώς ότι συμφωνήθηκε στη συνάντηση με στέλεχος εκφραστή της ακραίας φιλοαμερικάνικης γραμμής από ακροδεξιό πολιτικό χώρο, στις 19 Ιούνη 2008. Έτσι όμως θα αναγκαστεί να παραδεχθεί ότι είναι αληθείς οι καταγγελίες μας και να δείξει ανοιχτά τον πραγματικό του ρόλο.

- Είτε θα αναγκαστεί να το αφήσει να δημοσιευθεί , οπότε και να το σχολιάσει αρνητικά, χαλώντας τη συμφωνία και επιστρέφοντας στους κόλπους στήριξης ενός άλλου κομματικού χώρου που βρίσκεται ακριβώς στον αντίποδα του προηγούμενου! Στην περίπτωση αυτή θα λέει μάλιστα ότι δεν έκοψε ποτέ το κείμενο αυτό όταν το βάζαμε στο φόρουμ του , ή θα προσπαθήσει να βρει κάποια δικαιολογία να εξηγήσει γιατί το έκοψε. Αν το αφήσει να δημοσιευθεί όμως , να δούμε τι θα έχει να πει μετά στο ακροδεξιό στέλεχος του Αμερικανισμού όταν θα ξαναεμφανιστεί οργισμένος που δεν τηρήθηκε η συμφωνία !

Εμείς πάντως δοκιμάζοντας να αναδημοσιεύσουμε το κείμενο του Χαρίτου από το Patria στο φόρουμ του , διευκρινίζοντας ότι μπαίνει αποκλειστικά και μόνο για ενημέρωση και συζήτηση, αυτό που κάνουν μέχρι στιγμής είναι ότι το κόβουν τηρώντας τη συμφωνία !

Δοκιμάστε το και σεις!


Όπως είπαμε παραπάνω, το κείμενο μπορείτε να πάρετε από εδώ :


http://mkritis.blogspot.com/2008/06/blog-post_23.html


Αντίθετα με τους άλλους χώρους , που διαμορφώνουν «κάτω από το τραπέζι» τις εξελίξεις , μέσα από παρασκήνιο , εμείς αφήνουμε τον τυχαίο άγνωστο αναγνώστη να γίνει ο πρωταγωνιστής και να αλλάξει τη ροή των γεγονότων! Με λίγα κλικ του ποντικιού αλλάζεις την πολιτική που θα ακολουθήσει στη συνέχεια το δήθεν «ενάντια στη νέα τάξη» μαγαζί !


Αναμένοντας τις δημοσιεύσεις και σε έντυπα ελεγχόμενα από τέτοια κέντρα , για τις διασυνδέσεις μας με το ΚΚΕ και το Σόρος , αναδημοσιεύστε το κείμενο στο φόρουμ που σας είπαμε και αλλάξτε τη ροή αυτής της ιστορίας ! Θα σπάσει η θα κρατηθεί η νέα συμφωνία μετά τα κλικ του ποντικιού του τυχαίου αναγνώστη ;


Θα ξαναρχίσει η επίθεση στο ΛΑΟΣ για αμερικανισμό με παράλληλη ανοιχτή στήριξη του ΚΚΕ , ή αντίθετα θα κρατηθεί σιγή ιχθύος στο εξής για θέματα που αφορούν ειδικά τα στελέχη της «Αμερικάνικης» πτέρυγας ; Αναμένουμε και εμείς να μάθουμε !


Η προηγούμενη συμφωνία πάντως όπου μάλιστα υπήρχε συνάντηση με κορυφαίο πολιτικό στέλεχος , έσπασε λίγο αργότερα μετά από διαρροή εκ των έσω ακροδεξιών που δεν ήθελαν να μολυνθούν από «μαρξιστές» που κάποιοι τους είχαν κουβαλήσει και δημοσίευσαν τότε τα πάντα στο Ιντυμίντια , στέλνοντάς τους πίσω , να ξαναψηφίσουν πάλι τους ίδιους πατρόνες που είχαν και πριν !


Και μια παρατήρηση που αναφέρεται ότι εκδότης γνωστής ακροδεξιάς εφημερίδας ετοιμάζεται να «αποκαλύψει» για τον Μαύρο Κρίνο και «τη σχέση του με το Σόρος και το ΚΚΕ» την Πέμπτη που μας έρχεται.


Το γνωρίζουν καλά κάποιοι Αμερικανοτσολιάδες , ότι ο Σόρος ήταν βασικός υποστηρικτής και χρηματοδότης της καμπάνιας του Ομπάμα όπως και υποστηρικτής όλων των διεκδικήσεων των Σκοπίων και όχι μόνο στο θέμα της ονομασίας τους ! Δικό τους όμως ιστολόγιο , παρουσιάζει ανοιχτά τον Ομπάμα ως «φιλέλληνα» και ότι δήθεν θα βοηθήσει την «Ελλάδα» στο Σκοπιανό , ενώ μιλάει ανοιχτά για τα «φιλελληνικά» Εβραϊκά λόμπι !


Εκεί να ψάξετε λοιπόν να τον βρείτε τον Ιουδαίο Σόρος !




Άκυρος λοιπόν ο Σόρος , άκυρα και τα περί… ΚΚΕ ! Εάν νομίζουν τους αναγνώστες τους για ηλίθιους , μέχρι την Πέμπτη προλαβαίνουν να βρούνε κάποιοι άλλο παραμύθι να γράψουν για μας στη φυλλάδα τους.

Όπως εκείνο με τα ομοφυλοφιλικά κείμενα που γράψανε οι ίδιοι και διακινούσανε ως δικά μας , ή εκείνο ότι είμαστε Μασόνοι , ή εκείνο που λέγανε στους πιτσιρικάδες που κοροϊδεύανε ότι οι σύντροφοι της Κρήτης είναι… «αυτονομιστές» !


Ως εναλλακτική «λύση» ακούγεται αντί για τον «Σόρος» , να γράψουν ότι συνδεόμαστε με τη Ρώσικη πρεσβεία !


Πολλοί από εμάς είναι εργάτες των 700 και 800 Ευρώ , και προσπαθούμε στο χρόνο που μας μένει να προσφέρουμε όσο μπορούμε για την ανάπτυξη ενός εργατικού και λαϊκού κινήματος ενάντια στον καπιταλισμό και τη νέα τάξη πραγμάτων. Πληρώνουμε από το υστέρημά μας τα αυτοκόλλητα , τα έντυπα , και τα cd μας τα οποία μοιράζουμε δωρεάν. Αν θέλει κάποιος να ψάξει για πρεσβείες , καλύτερα να κοιτάξει ανάμεσα σε επαγγελματίες εκδότες , επιχειρηματίες , δημοσιογράφους , κεντρικά γραφεία , συμφωνίες με φιλοαμερικάνους βουλευτές , ανοιχτή αναφορά σε «εθνικό ρόλο» μυστικών υπηρεσιών και «αποκλειστικές» ειδήσεις κάθε φορά που υπάρχει εθνική κρίση.

Εμείς θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας και τους αφήνουμε να συνεχίζουν την παρακρατική τους δράση.

Ας ετοιμάσει ο γιός ταξίαρχου της αστυνομίας κάποια άλλη «συναυλία» και να βάζει κόσμο να μας προσκαλέσει τηλεφωνικά να πάμε για να μας την πέσουν εκεί οι μαχαιροβγάλτες τους … μια «συναυλία» που δεν έγινε ποτέ , και μάλιστα από μπάντα που δεν υπήρχε γιατί έχει διαλυθεί εδώ και πολύ καιρό.

Ας συνεχίσουν να προσπαθούν να μας κλείσουν ραντεβού για συνάντηση , είτε με άτομα που στέλνουν να μάθουν ονόματα και στοιχεία , είτε με πραγματικό στόχο παρακρατική επίθεση σε συντρόφους μας.

Ας συνεχίσουν να μπαίνουν σε chat box στο Ίντερνετ βρίζοντας άτομα εκεί μέσα με τα ονόματά μας , με σκοπό να μας επιτεθούν.

Ας συνεχίσουν να στέλνουν e-mail σε ιστολόγια ( myspace ) που μας έχουν ως σύνδεσμο εκβιάζοντας να μας αφαιρέσουν.

Ας συνεχίσουν να μας συκοφαντούν στα κρυμμένα του γνωστού Ιντυμίντια και σε διάφορα φόρουμ που έχουνε φτιάξει οργανωμένα , από δέκα διαφορετικούς λογαριασμούς ο κάθε ένας , με προφίλ από «αναρχικού» και «αντιφασίστα» μέχρι «φασίστα» και «κομμουνιστή» για να πετάνε λάσπη και να προβοκάρουν όποιον λέει αλήθειες για το μαγαζί τους. Να απαντήσουν ουσιαστικά πάνω στις πολιτικές θέσεις μας πάντως , αυτό αποκλείεται να συμβεί.

Να προσέχουν όμως , γιατί αν οι ίδιοι οι «δικοί τους» , καταλάβουν ή μάθουν την αλήθεια για τις διασυνδέσεις κάποιων με διάφορα κέντρα και ποια είναι αυτά , μετά από αυτούς είναι που θα τρέχουν να σωθούν.


Πόλεμο στην αστική ακροδεξιά και την νεοταξική αριστερά σήμερα , αύριο και πάντα !


Αυτόνομη Δράση !


Ένα σύνθημα που για εμάς συμβολίζει πολλά.

Γράφτηκε σε κεντρικό σημείο της χώρας ώστε χιλιάδες να το διαβάσουν τις επόμενες ημέρες.




Τιμή σε αυτούς που πολέμησαν για την Λευτεριά !




Η απάντηση μας στον Χρήστο Χαρίτο.

Με αφορμή το κείμενο του Χρήστου Χαρίτου , απαντάμε στον πολύμορφο πόλο της Αμερικανόφιλης Ακροδεξιάς στην Ελλάδα.

των Πολυπέρχονα , Red Byron.


Εισαγωγή.

Στο τεύχος Μαρτίου 2008 του περιοδικού Patria , ανάμεσα σε κάποια κείμενα με απόψεις που κινούνταν σε θετική κατεύθυνση , δημοσιεύτηκε και κείμενο του πολύ γνωστού και προερχόμενου από το «Ελληνικό Μέτωπο» στελέχους του ΛΑΟΣ , Χρήστου Χαρίτου. Το κείμενο έχει τίτλο «ΗΠΑ , Ρωσία και η θέση της Ελλάδας».



Το κείμενο αυτό εκφράζει την πρόταση προς τους «εθνικιστές» για «οικοδόμηση μιας στρατηγικής συνεργασίας» με τις ΗΠΑ. Μέσα στις δύο σελίδες του κειμένου , τυγχάνει να απεικονίζεται με καταπληκτική ακρίβεια η σημερινή πολιτική στάση μιας σημαντικής πλέον μερίδας της ελληνικής ακροδεξιάς , που εμφανίζεται με πολύμορφα πρόσωπα αλλά στην πραγματικότητα λειτουργεί ενιαία. Ένα σύνολο «ανένταχτων» εντύπων (στα οποία δεν περιλαμβάνουμε το περιοδικό Patria) και ιστοσελίδων καθώς και ένα σύνολο «ανένταχτων» ομάδων του ακροδεξιού φάσματος που ελέγχονται , καθοδηγούνται και στηρίζονται από το ίδιο πολιτικό κέντρο , έχει σήμερα πλέον μετά από διάφορες διεργασίες ξεκάθαρη πολιτική γραμμή ταυτισμένη με τα συμφέροντα των ΗΠΑ , ενώ έχουν αρχίσει να προβάλλονται ανοιχτά πλέον και προτάσεις για συνεργασία της Ελλάδας και με Αμερικάνους , Εβραίους και Σιωνιστές , ενάντια στο … Ισλάμ και τα Σκόπια , και όλα αυτά εμφανίζονται ως «εθνική» πολιτική.

Δεν σχετίζουμε προσωπικά το Χρήστο Χαρίτο με αυτές τις υποθέσεις , τα αναφέρουμε όμως για να δείξουμε τις διεργασίες μετάλλαξης που υπάρχουν στο χώρο και την προώθηση του Αμερικανισμού. Σημειώνουμε όμως ότι υπήρξαν και υπάρχουν ακόμη και κάποιες πραγματικά ανένταχτες προσπάθειες για περιοδικά που είναι εξαιρετικές αν και εκδίδονται πολύ αραιά , κάτι που μαζί με το ίδιο τους το περιεχόμενο δείχνει ότι βρίσκονται στον αντίποδα από τέτοιου είδους κέντρα. Το ίδιο εξαιρετικές είναι και κάποιες ιστοσελίδες ανένταχτων ομάδων.

Δεν έχουμε σκοπό να κάνουμε καμιά προσωπική επίθεση στο Χρήστο Χαρίτο.

Θεωρούμε όμως απαραίτητη την απάντηση στις θέσεις που εκφράζει στο συγκεκριμένο κείμενο , διότι εκτός από προσωπικές του απόψεις , αποτελούν πλέον σήμερα τον ιδεολογικό πυρήνα ενός ολόκληρου πολύμορφου φιλοαμερικανικού ακροδεξιού μετώπου που χτίστηκε μεθοδικά στην Ελλάδα , λειτουργεί σαν ενιαίος χώρος και καθίσταται εξαιρετικά επικίνδυνος.

Η πρόταση για εξάπλωσή αυτών των πολιτικών θέσεων είναι κατά τη γνώμη μας προσπάθεια για οριστική ταφόπλακα σε κάθε πραγματικά εθνική ιδέα για αυτοδιάθεση και ανεξαρτησία στην Ελλάδα , ανεξάρτητα με το αν αυτοί που προτείνουν τις θέσεις αυτές το κάνουν συνειδητά με αυτό το σκοπό συνειδητά , ή όχι. Οδηγεί κατά τη γνώμη μας στη διάβρωση χώρων που αναφέρονται στο εθνικό στοιχείο , και στη συμπόρευσή τους με τη νέα τάξη , τις ΗΠΑ και τον Σιωνισμό που θα έχουν καλυφθεί με «εθνικά χρώματα» , κατά τα πρότυπα των Αλβανών του Κοσσόβου.

Το αποτέλεσμα θα είναι , και είναι ήδη η δημιουργία ενός νεοταξικού αυτοαποκαλούμενου «εθνικού» χώρου , που δεν θα έχει τίποτα το εθνικό , αλλά θα συνδέεται με ξένα κέντρα χρηματοδότησης , ξένες μυστικές υπηρεσίες και το ντόπιο «εθνικό» τους παράρτημα και θα έχει ντύσει όλη την στρατηγική των παιχνιδιών της νέας τάξης πραγμάτων στην περιοχή μας με εθνικά χρώματα και ακροδεξιά ιδεολογήματα. Κάποιοι που έχουν κεντρικό ρόλο σε αυτή την υπόθεση του «εθνικού» χώρου , έφθασαν μάλιστα στο σημείο να δημοσιεύουν σε ιστοσελίδες που διατηρούν προτάσεις ανοιχτής στήριξης σε διάφορους παράγοντες του πολιτικού κόσμου των ΗΠΑ , και προτάσεις συνεργασίας της Ελλάδας με τις διάφορες Εβραϊκές κοινότητες και το Ισραήλ τους οποίους προσπαθούν να εμφανίσουν ως φιλέλληνες…

Οι ίδιοι άνθρωποι στα έντυπα και εφημερίδες με τα οποία συνδέονται άμεσα , αποκρύπτουν επιμελώς το ρόλο του Αμερικάνικου παράγοντα σε κάθε εθνικό θέμα , έχουν εξαφανίσει επιμελώς σχεδόν κάθε αναφορά στη λέξη Σιωνισμός και στη λέξη ΝΑΤΟ , έχουν εξαφανίσει πλήρως κάθε εμφάνιση της φράσης «εθνική ανεξαρτησία» , έχουν εξαφανίσει οποιαδήποτε αναφορά στις πολυεθνικές και την άλωση της Ελληνικής οικονομίας ή την καταστροφή του περιβάλλοντος από αυτές και προωθούν τα σχέδια των Αμερικανών για αποσταθεροποίηση στην περιοχή των Βαλκανίων και εμφανίζουν ως νέα «Μεγάλη Ιδέα» να γίνουν οι Έλληνες οι μισθοφόροι του ΝΑΤΟ στην περιοχή , με στόχο τη διάλυση των εθνικών κρατών και τη μετατροπή τους σε «ανοιχτή κοινωνία» του Σόρος. Όταν μάλιστα η τιμή του πετρελαίου έχει εκτοξευθεί στα ύψη , και υπεγράφη η συμφωνία με τη Ρωσία για το φυσικό αέριο , αυτό που βρήκαν να γράψουν είναι να προσέχουμε να μη μας φάει η… «αρκούδα».


Η νεοταξική αριστερά προσπαθούσε να παρουσιάσει κάθε χώρο με εθνικές και πατριωτικές αναφορές σαν το «αυγό του φιδιού».

Εμείς λέμε ότι το αυγό του φιδιού έχει ήδη εκκολαφθεί , και το φίδι δεν έχει ως ιδεολογία του τον εθνικισμό , αλλά το Σιωνισμό και τη νέα τάξη πραγμάτων. Ένα φίδι δικέφαλο , με το ένα του κεφάλι να είναι «αριστερό» και βαμμένο ροζ , και το άλλο να είναι ακροδεξιό και βαμμένο γαλανόλευκο.

Και δυστυχώς , είναι τέτοιος ο ηθικός και πνευματικός εκφυλισμός στην εποχή μας, που μπορείς να καταφέρεις να παρουσιάσεις πειστικά ως «εθνικό» ή ως «αντικαπιταλιστικό» (ανάλογα με ποιο από τα δύο κεφάλια του φιδιού προτιμάς) οτιδήποτε θέλεις , ακόμα και την ίδια την πολιτική και τα σχέδια της νέας τάξης πραγμάτων, αρκεί να το βάψεις με το κατάλληλο χρώμα.

Στη «γαλανόλευκη» περίπτωση , Ελληνικές και Βυζαντινές σημαίες , τσολιαδάκια μπιμπελό, «ελληνόψυχα» cd , εθνική ομάδα ποδοσφαίρου και μπάσκετ και πολλές φορές η λέξη «Ελλάδα» και «Εθνικισμός» έχουν την τιμητική τους για να σκεπάσουν το Σιωνιστικό , Αμερικανικό και νεοταξικό φίδι.

Μέσα στην ίδια περίπτωση , ανήκει και γιος ταξίαρχου της αστυνομίας. Ήταν ένας ταξίαρχος που είχε ως ειδικότητα την ενασχόληση με το θέμα των χούλιγκανς και είχε απασχολήσει την κοινή γνώμη με τέτοια θέματα στο παρελθόν. Ο γιος λοιπόν , που έχει και πολύ μεγάλη οικονομική άνεση αλλά και σχέσεις με τα παραπάνω κέντρα , και είναι μανιακός εχθρός του Αντιαμερικανισμού , είναι επίσης πρώην (;) μέλος πολιτικής οργάνωσης που πήρε κοινοβουλευτικό δρόμο.

Διεισδύει παντού , προβοκάρει , διασπά , ελέγχει , χαρτογραφεί και κυρίως απειλεί , και για να το πετύχει μιλά για «εθνικοσοσιαλισμούς» , «φυλή» , «όμαιμον», «skinhead», «βία» «χουλιγκανισμό» ή «Βυζάντιο» «επίθεση σε τζαμιά» και ότι προκύψει , ενώ αλλάζει προφίλ ανάλογα με την περίπτωση για να χωθεί σε ομάδες , παρέες , έντυπα και φόρουμ του διαδικτύου.

Παράλληλα βρίζει συχνά δημόσια το επάγγελμα του πατέρα του , αλλά και χώρους και άτομα με τους οποίους συνεργάζεται πολύ στενά , κατηγορώντας τους ότι συνεργάζονται με την αστυνομία και μυστικές υπηρεσίες , για «ξεκάρφωμα» του ίδιου.

Ταυτόχρονα προβάλλει με όποιο τρόπο μπορέσει ακόμα και μέσα σε αυτές τις ομάδες τον κοινοβουλευτισμό και συγκεκριμένους υποψήφιους βουλευτές. Μπαίνει σε ομάδες χούλιγκαν και προβάλλει εκεί μέσα ως εχθρούς και υποψήφιους στόχους για επίθεση όλες τις ανεξέλεγκτες από αυτά τα κέντρα ομάδες του Εθνικοεπαναστατικού χώρου με προσανατολισμό ενάντια στις ΗΠΑ και το Ισραήλ.

Δεν είναι ο σκοπός μας να επιτεθούμε προσωπικά σε κανέναν , είναι όμως ζήτημα Εθνικό και κοινωνικό αλλά και ζήτημα Ζωής , Τιμής και Αξιοπρέπειας η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ με κάθε τρόπο σε αυτά τα δήθεν «εθνικά» σχέδια της συμπόρευσης με το Σιωνισμό , τις ΗΠΑ και τη νέα τάξη πραγμάτων και η αποκάλυψή τους.



Δεν έχουμε σκοπό να συνδέσουμε τον ίδιο τον Χαρίτο με αυτές τις υποθέσεις , ούτε έχουμε τίποτα προσωπικό μαζί του. Επειδή όμως το κείμενό του Χαρίτου τυγχάνει να απεικονίζει πολύ καλά θέσεις αντίστοιχες και πολύ παρόμοιες με αυτού του διαμορφωμένου πολύμορφου φιλοαμερικανικού ακροδεξιού κέντρου, επιλέξαμε να απαντήσουμε εκτενώς. Ένα κείμενο που θα τολμούσαμε να το χαρακτηρίσουμε ως το «ιδεολογικό μανιφέστο» της σημερινής «Ελληνικής» ΝΑΤΟικής ακροδεξιάς , η αλλιώς ως το «μανιφέστο του σύγχρονου ραγιαδισμού» και γι αυτό θα υπάρχει αναλυτική , τεκμηριωμένη και έντονη κριτική στις θέσεις του.


Επιλεγμένα εκτενή αποσπάσματα από το κείμενο του Χ. Χαρίτου :

Δεν είναι εφικτό λόγω χώρου να αναδημοσιεύσουμε ολόκληρο το κείμενο του Χ. Χαρίτου , αλλά για να μπορεί ο αναγνώστης να κρίνει , αναδημοσιεύουμε το μεγαλύτερο κομμάτι του, με επιλεγμένα εκτενή αποσπάσματα από αυτό.


Γράφει μεταξύ άλλων ο Χαρίτος :


«Στην Ελλάδα όμως υπάρχει μια ιδεολογική προκατάληψη όταν συζητάμε θέματα που αφορούν τις διεθνείς συμμαχίες της χώρας μας. Την κύρια ευθύνη γι αυτό φέρνει η αριστερά, η οποία λειτουργώντας για δεκαετίες ως τοποτηρητής των Σοβιετικών συμφερόντων στην Ελλάδα , εξέφραζε την κομμουνιστική ορθοδοξία. Σε αυτά τα πλαίσια πέτυχε πολλές φορές να δαιμονοποιήσει τις ΗΠΑ και το δυτικό στρατόπεδο, ενοχοποιώντας παράλληλα τη Δεξιά παράταξη για την προσήλωσή της στην Δύση. Το ποιος δικαιώθηκε για τις επιλογές του νομίζω το γνωρίζουμε όλοι. Αυτός όμως ο χύδην αντί-αμερικανισμός , πολλές φορές ανορθολογικός , πλαισιωμένος με τις μαρξιστικές ιδεολογικές εμμονές και στερεότυπα , πέρασε και σε άλλους χώρους και δη στον εθνικιστικό.»

«Τα τελευταία χρόνια στον εθνικιστικό χώρο έχει μεγάλη πέραση ο αντί-αμερικανισμός , ο οποίος λειτουργεί τελείως αταβιστικά. Χωρίς να αναλογιζόμαστε το βάρος των ΗΠΑ στην περιοχή μας, ή το πώς θα διαχειριζόμασταν εμείς τη συνεργασία με τις ΗΠΑ αν ήμασταν κυβέρνηση , ή συμμετείχαμε σε κυβέρνηση συνεργασίας. Εκτός αν πιστεύουν κάποιοι ότι σε αυτή την περίπτωση θα διακόπταμε τις διπλωματικές σχέσεις ή θα εισβάλλαμε στην Αμερικανική πρεσβεία , όπως έγινε στο Ιράν. Όλο αυτό διανθίζεται με μια φίλο-Ρωσική στάση , θεωρώντας ότι η ενδυνάμωση της Ρωσίας θα μας λύσει τα προβλήματα. Το χειρότερο που μπορεί να μας συμβεί είναι να μετατρέψουμε τους ευσεβείς μας πόθους σε πραγματικότητα.»

«Η Ελλάς δεν ανήκει στην Δύση , είναι η Δύση σε θέματα ιστορίας , αξιών, θρησκείας και πολιτισμού. Η χώρα μας στα χρόνια του Ψυχρού πολέμου ήταν σταθερά ενταγμένη στο δυτικό στρατόπεδο και είχε την σημασία της στην πολιτική ανασχέσεως του κομμουνισμού. Αυτός ο ρόλος έληξε το 1989. Η Τουρκία την ίδια ώρα εξακολουθούσε να είναι το ανάχωμα για την κάθοδο της Ρωσίας στις θερμές θάλασσες, ενώ παράλληλα θα λειτουργούσε και ως τοποτηρητής του κοσμικού Ισλάμ στα ανατολικά της σύνορα. Εμείς και λέγοντας εμείς εννοώ την Ελληνική πολιτική ηγεσία, τους εκπροσώπους της οικονομίας μας, τους διανοούμενούς μας , τι ακριβώς πράξαμε σε αυτή την κατεύθυνση ; Απολύτως τίποτα. Διότι απλώς δεν έχουμε πολιτική ηγεσία, δεν έχουμε εθνική αστική τάξη αλλά κάτι μεταπράτες προμηθευτές τους δημοσίου και οι διανοούμενοι μας είναι αμετανόητοι μαρξιστές»

«Οι Αμερικανοί γνωρίζουν λοιπόν ότι έχουν απέναντί τους φοβισμένους και δεδομένους πολιτικούς. Υπέρμαχοι του «δεν διεκδικούμε τίποτα» και «ευχαριστώ τους Αμερικανούς». Εσείς αν ήσασταν στη θέση των ΗΠΑ, πώς ακριβώς θα αξιολογούσατε και πως θα συμπεριφερόσασταν σε αυτούς τους πολιτικούς ; Νομίζω πολύ χειρότερα από ότι κάνουν οι Αμερικανοί. Διότι οι ΗΠΑ σέβονται μόνο την δύναμη και αντιλαμβάνονται μόνο τη χρησιμότητα των συμμάχων. Τίποτα από αυτά δεν συνδέεται με την νεότερη Ελλάδα»

«Η Ελλάς οφείλει να βρει ένα καινούριο γεωπολιτικό ρόλο» «Θα μπορούσαμε να γίνουμε χώρα - ηγέτης στην Χερσόνησο του Αίμου , συνδέοντας την περιοχή με τα γεωπολιτικά συμφέροντα των ΗΠΑ»

«Τι θέλουν οι ΗΠΑ : Οι ΗΠΑ χρειάζονται συμμάχους που θα συγκρατούν τη Ρωσική επιρροή από τις θερμές θάλασσες, μια μεγάλη ηπειρωτική δύναμη δεν πρέπει να αποκτήσει και θαλάσσια ισχύ ( δόγμα Mackinder) και όταν χρειάζεται, να δίνουν βοήθεια στις ΗΠΑ στις διενέξεις της με τη Γερμανογαλλοκρατούμενη Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι μια αρκετά σύνθετη πολιτική. Σήμερα οι ΗΠΑ στα Βαλκάνια επενδύουν στην Αλβανία και στα Σκόπια για αυτό! Εκεί καταντήσαμε.»

«Γνωρίζω ότι μπορεί να μην ακούγεται ευχάριστα σε κάποιος Εθνικιστές. Τους καταλαβαίνω απόλυτα. Άλλοι θα προτιμούσαν να βρίζαμε εν χορώ τους Αμερικανούς παρέα με το ΚΚΕ , ή να κάνουμε κοινές εκδηλώσεις με τον Αλέξη Τσίπρα υπέρ του Τσάβες. Μόνο που εγώ δεν βλέπω το κέρδος για την Ελλάδα με αυτές της επιλογές και τα εύσημα της αριστεράς ποσώς με ενδιαφέρουν».

«Στην άλλη περίπτωση όμως θα μπορούσαμε να διεκδικήσουμε τα ιστορικά δικαιώματα του Ελληνισμού σε Κύπρο , Βόρειο Ήπειρο και Μοναστήρι, να δημιουργήσουμε μια φιλελληνική πολιτική και πνευματική ελίτ στις όμορες χώρες, να έχουμε ενδεχομένως και στρατιωτική παρουσία, τον έλεγχο σε στρατηγικούς τομείς των οικονομιών τους και όχι μόνο με κανένα υποκατάστημα τραπέζης». «Αυτό αν δεν το κάνουμε υπό την Αμερικανική ομπρέλα , πως θα το πετύχουμε ;»


«Στις ΗΠΑ υπάρχουν δυνάμεις που έχουν μια θετική στάση απέναντι στα εθνικά κινήματα της Ευρώπης, στις παρυφές του Ρεπουμπλικανικού κόμματος. Έντυπα όπως ο American Conservative , The Chronicles , The New American , παλαιοί πολιτικοί όπως οι Pat Buchanan, Ross Perot, οι Ρεπουμπλικάνοι γερουσιαστές Tom Tancredo και Ron Paul, ο τελευταίος διεκδίκησε το χρίσμα με μια πατριωτική ατζέντα. Όπως υπάρχουν και συντηρητικές δεξαμενές σκέψεως όπως το Heritage Foundation , The Cato , The Nixon Center, The Hudson Institute, που υπερασπίζονται το εθνικό κράτος και είναι επικριτές της «κοινωνικής μηχανικής» της αριστεράς.»


«Οι Έλληνες πατριώτες και πολιτικοί της ριζοσπαστικής Δεξιάς οφείλουν να βρουν λύσεις και να κτίσουν τις ανάλογες συμμαχίες με τις δυνάμεις της Αμερικανικής Δεξιάς που έχουν τις ίδιες ευαισθησίες. Η Αριστερά καλά κάνει και έχει ως σημαία της τον αντί-αμερικανισμό. Άξιος ο μισθός της. Εμείς όμως έχουμε μια δουλειά να κάνουμε στην πατρίδα μας. Και αυτή είναι η ενίσχυση της εθνικής κυριαρχίας , λαμβάνοντας υπόψη το διεθνές περιβάλλον και την παντοδυναμία των ΗΠΑ. Και αυτό σε μια σχέση αμοιβαίου οφέλους και όχι υποτέλειας. Όχι «ευχαριστώντας τους Αμερικανούς» από το βήμα της βουλής, αλλά οδηγώντας τις ΗΠΑ να ευχαριστούν εμάς, με συγκεκριμένα ανταλλάγματα. Η πολιτική των Κούρδων στο Βόρειο Ιράκ αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση.»

«Να συνειδητοποιήσουμε λοιπόν ότι η Αμερική δεν είναι ούτε φιλλεληνική , ούτε ανθελληνική. Είναι μια αυτοκρατορία με φίλους και εχθρούς. Τους πρώτους τους ανταμείβουν , τους δεύτερους τους πολεμούν.»

«Αυτός ο αντί-αμερικανισμός συνδέεται τα τελευταία χρόνια με την επάνοδο της Ρωσίας στη διεθνή πολιτική, χάρη στην εθνική ηγεσία του Πούτιν. Έτσι λοιπόν ένα κομμάτι του εθνικού χώρου ανακάλυψε ένα νέο σύμμαχο - πρότυπο ενάντια στις ΗΠΑ. Εγώ δεν ανήκω σε αυτούς. Όχι διότι δεν θέλω μια ισχυρή «Ρωσία» αλλά διότι πιστεύω ότι η ορθόδοξη αυτή χώρα δεν πρόκειται να μας σώσει , όπως δεν μας έσωσε ποτέ.»

«Ιστορικώς να θυμηθούμε ότι η Ρωσία από την εποχή του Μεγάλου Πέτρου (1689-1725) καθίσταται ισχυρή ευρωπαϊκή δύναμη και ο κυριότερος αντίπαλος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.» «Μέρος του ρωσικού σχεδίου αποτελούσε και η εξέγερση των ορθοδόξων Ελλήνων.» «Στις 17/2/1770 ένα τμήμα του στόλου υπό τον Θεόδωρο Ορλώφ αγκυροβόλησε στο Οίτυλο της Μάνης.» «Η εξέγερση στην Πελοπόννησο κράτησε περίπου 3 μήνες, πριν κατασταλεί , προκαλώντας μεγάλες καταστροφές στον Ελληνισμό. Παραλίγο να αφανισθούμε ως έθνος». «Γιατί θυμήθηκα τα Ορλωφικά ; Γιατί νομίζω ότι η ιστορία θα γραφτεί με τον ίδιο τρόπο και σήμερα. Η Ρωσία θέλει να δημιουργεί προβλήματα στις ΗΠΑ σε χώρες όπως η Ελλάδα. Η Κύπρος και η Σερβία για να μπορεί να τα εξαργυρώνει με τον Καύκασο και την Ουκρανία».

«Η Ελλάς βεβαίως πρέπει να μπορεί να ελίσσεται ανάλογα με τα συμφέροντά της. Να εκμεταλλευθούμε τις δυνατότητες της Ρωσσίας, τους αγωγούς πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Η προτεραιότητά μας όμως είναι οι ΗΠΑ και η οικοδόμηση μιας πραγματικής στρατηγικής συνεργασίας μαζί τους.»


«Οι Έλληνες εθνικιστές έχουν αποδείξει ότι μπορούν να βάζουν το εθνικό συμφέρον επάνω και από τις προσωπικές τους πεποιθήσεις , αν αυτό απαιτούν οι περιστάσεις.» «Σήμερα καλούμαστε να υπερασπισθούμε την εθνική κυριαρχία μακριά από συναισθηματισμούς, σε απόσταση ίσως και από τα ότι θα επιθυμούσαμε. Για μια Ελλάδα ελεύθερη και ισχυρή»



Αντιπαράθεση με συγκεκριμένες θέσεις του κειμένου.


Ο «Δυτικός» «πολιτισμός».

Το κείμενο του Χαρίτου χρησιμοποιεί τον όρο «ριζοσπαστική δεξιά». Στην πραγματικότητα όμως οι απόψεις που εκφράζει βρίσκονται ακριβώς στον αντίποδα των αρχών και ιδεών που της ριζοσπαστικής δεξιάς. Ο μόνος δόκιμος όρος που αντιπροσωπεύει αυτές τις απόψεις , είναι «νεοταξική ΝΑΤΟική ακροδεξιά». Αυτό θα φανεί ξεκάθαρα σε όλα όσα αναφέρουμε παρακάτω, ξεκινώντας με το πώς αντιμετωπίζει ο Χαρίτος το θέμα του πολιτισμού.


Γράφει ο Χαρίτος :


«Η Ελλάς δεν ανήκει στην Δύση, είναι η Δύση σε θέματα ιστορίας, αξιών, θρησκείας και πολιτισμού». Και όμως ο σύγχρονος λεγόμενος «δυτικός» πολιτισμός , είναι ακριβώς στον αντίποδα του λεγόμενου Ελληνικού πολιτισμού. Η νεοταξική υποκουλτούρα , συνδεόμενη με τα μικροαστικά πρότυπα των τρέντι , του καταναλωτισμού, του κοσμοπολιτισμού, του «αντιρατσισμού» των «πολυφυλετικών» κοινωνιών και των γκέτο, η καταστροφή του περιβάλλοντος και οι τσιμεντουπόλεις , δεν είναι ο Ελληνικός πολιτισμός αλλά το αντίθετό του. Πατρίδα αυτού του «πολιτισμού» δεν είναι η Ελλάδα , αλλά η Αμερική , που τόσο κολακευτικά μας παρουσιάζει ο Χαρίτος. Οι δε «αξίες» και η θρησκείες αυτού του πολιτισμού , δηλαδή τα θρησκευτικά ρεύματα της Νέας Εποχής, επίσης καμιά σχέση ρίζα και προέλευση δεν έχουν από την Ελλάδα.


Μιας και όμως ο Χαρίτος προσπαθεί να παρουσιάσει αυτές τις απόψεις ως «ριζοσπαστική δεξιά», ας δούμε την άποψη της ριζοσπαστικής δεξιάς μέσα από τα λόγια του Έβολα :


Ο παρών δυτικός “πολιτισμός” αναμένει μια σημαντική αναστάτωση , χωρίς την οποία αργά ή γρήγορα είναι καταδικασμένος να συντριβεί. Έχει εκφράσει τη πλήρη διαστροφή στην ορθολογική τάξη των πραγμάτων. Βασίλειο της ύλης , του χρυσού , των μηχανών , των αριθμών. Σε αυτόν τον πολιτισμό δεν υπάρχει πλέον καμία πνοή , ελευθερία ή φως.


Δείτε περισσότερα για το θέμα εδώ:


http://mkritis.blogspot.com/2008/05/o_17.html


Παρόλα αυτά, στο Ευρωπαϊκό πολιτισμό , και όχι στην νεοταξική υποκουλτούρα των ΗΠΑ, πράγματι υπάρχουν στοιχεία κοινά με τον Ελληνικό πολιτισμό. Στοιχεία που και εκεί όπως και στην Ελλάδα προσπαθεί να εξαλείψει η νεοταξική Αμερικάνικη υποκουλτούρα. Και φυσικά η Ελλάδα έχει κοινά στοιχεία και με τη Ρωσία, σε θέματα «ιστορίας αξιών, θρησκείας και πολιτισμού». Η φυσική θέση της Ελλάδας από πλευράς πολιτιστικής και ιστορικής συνέχειας είναι μαζί με τη Ρωσία και την Ευρώπη. Τι λέει όμως γι αυτό ο Χαρίτος ; Προτείνει η Ελλάδα να «δίνει βοήθεια στις ΗΠΑ στις διενέξεις της με τη Γερμανογαλλοκρατούμενη Ευρωπαϊκή Ένωση»


Ριζοσπαστική δεξιά ή Αμερικάνικες πολυεθνικές ;


Μέχρι τώρα ξέραμε ότι η ριζοσπαστική δεξιά επηρεάζεται από διάφορες πολιτικές ομάδες και προσωπικότητες εκτός Ελλάδας , όπως σήμερα το Nouvelle Droite , τον de Benoist , τον Sunic , τον Krebs , ενώ εμπνέεται από τη σκέψη του Nietzsche , του Guenon , του Evola και πολλών άλλων. Όσον αφορά την Ελλάδα , ξέραμε τον Περικλή Γιαννόπουλο , τον Ι. Δραγούμη , τον Ιωάννη Συκουτρή. Μας συγκινούσε ο Παλαμάς και τα γραπτά του Καραγάτση.

Τώρα όμως μάθαμε από το Χαρίτο , ότι η Ελληνική ριζοσπαστική δεξιά θα πρέπει λέει να επηρεάζεται στο εξής από την σκληρή «συντηρητική» πτέρυγα του Ρεπουμπλικανικού κόμματος των ΗΠΑ , αλλά και από ακραίες νεοφιλελεύθερες ομάδες. Μια πτέρυγα που έχει ως «αξίες» ένα παρανοϊκό πουριτανισμό , την ιδέα της άσκοπης μαζικής οπλοφορίας , τον έντονο αντικομουνισμό όπως και τον «πατριωτισμό» των ΗΠΑ , ενώ ταυτίζεται με μεγαλοεπιχειρηματίες και ιδιοκτήτες πολυεθνικών. Θα αναφέρουμε ενδεικτικά λίγα μόνο στοιχεία από τις «προσωπικότητες» και τις ομάδες που προτείνει ο Χαρίτος να συνεργαστούμε, ώστε να μπορέσει ο αναγνώστης να δει περί τίνος πρόκειται.


O Ross Perot , επιχειρηματίας από το Texas, είχε μόνο μέσα στο 2007 ως κέρδη 4.4 δισεκατομμύρια δολάρια και είναι ο 76ος πλουσιότερος άνθρωπος στις ΗΠΑ.

Ο Pat Buchanan υπήρξε σύμβουλος των προέδρων των ΗΠΑ Nixon , Ford και Reagan με ενεργό ανάμειξη στην προσπάθεια των ΗΠΑ για ανατροπή των Σαντινίστας στη Νικαράγουα.

O Tom Tancredo , μέλος της Ευαγγελικής εκκλησίας και στέλεχος του Ρεπουμπλικανικού κόμματος , βαφτίζει την αντίσταση των Αράβων «τρομοκρατία», και θεωρεί ότι η κύρια αιτία για αυτή την «τρομοκρατία» είναι η θρησκεία τους. Προτείνει ως λύση την απειλή για βομβαρδισμό από τις ΗΠΑ της Μέκκας και της Μεδίνας...

Ο Ron Paul , ήταν αντίθετος με τον πόλεμο στο Ιράκ , θεωρώντας ότι θα έπρεπε τα Αμερικανικά στρατεύματα να αφοσιωθούν στον έλεγχο του Αφγανιστάν.


Το Heritage Foundation συνδυάζει ένα ακραίο νεοφιλελευθερισμό, με τις ιδέες για «ισχυρή εθνική άμυνα» και αναφορές σε «παραδοσιακές Αμερικάνικες αξίες». Έχει ιδρύσει το «κέντρο για την ελευθερία Μάργκαρετ Θάτσερ» , και προτείνει δραστική μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων και περιορισμό της παρέμβασης του κράτους στην αγορά. Έπαιξε πολύ ενεργό ρόλο σε παρεμβάσεις σε διάφορες χώρες την εποχή του Ψυχρού Πολέμου και χρηματοδότησε κινήματα στην Αγκόλα , τη Νικαράγουα, την Καμπότζη και το Αφγανιστάν.

To Cato Institute είναι ένα ακραίο νεοφιλελεύθερο ίδρυμα που κινείται στα πλαίσια της σκέψης των Adam Smith και John Lock.Μεταξύ άλλων προβάλλει ως βασικό ζήτημα την αντίθεσή του στο να υπογράψουν οι ΗΠΑ το πρωτόκολλο του Κιότο. Χρηματοδοτήθηκε με μεγάλα ποσά από τις πολυεθνικές Philip Morris και ExxonMobil.


To Hudson Institute χρηματοδοτείται από πλήθος πολυεθνικών μεταξύ άλλων από τις Eli Lilly and Company, Monsanto, DuPont,Dow-Elanco, Sandoz, Ciba-Geigy, ConAgra, Cargill και Procter & Gamble. Η Monsanto είναι η γνωστή εταιρεία που προωθεί σε όλο τον κόσμο τις μεταλλαγμένες καλλιέργειες, ενώ το ίδιο το Hudson Institute ασχολείται ανεργά με τον πόλεμο ενάντια στις θέσεις των οικολόγων και των περιβαλλοντιστών. Ένας εκ των θερμών υποστηρικτών του, είναι ο Henry Kissinger.

Όσο για τον Nixon , ήταν ο Πρόεδρος των ΗΠΑ που παραιτήθηκε μετά το σκάνδαλο Watergate. Οι πτυχές του σκανδάλου περιλάμβαναν διαρρήξεις, παρακολουθήσεις, εκβιασμούς, απειλές , προβοκάτσιες και διείσδυση προβοκατόρων στους πολιτικούς του αντιπάλους. Δεν γνωρίζουμε αν είναι τυχαίο, αλλά ακριβώς τις ίδιες τακτικές ακολουθούν και σήμερα κάποια άτομα στην Ελλάδα που κινούνται στα πλαίσια αυτού του είδους της νεοταξικής ΝΑΤΟικής ακροδεξιάς.


Ο Henry Kissinger , ήταν επίσημος σύμβουλος ασφαλείας του Νίξον , που ισοπέδωσε βομβαρδίζοντας το Λάος σκοτώνοντας εκατοντάδες χιλιάδες αμάχους χωρίς κανένας να μάθει τίποτα σε όλο τον πλανήτη , ενώ βομβάρδισε επίσης μυστικά και την Καμπότζη.





Υποστήριξε ενεργά το Ισραήλ στον Αραβοϊσραηλινό πόλεμο , ενώ ήταν ο πρόεδρος των ΗΠΑ που στήριξε και έφερε τη Χούντα στην Ελλάδα. Ένα από τα επιχειρηματικά «επιτεύγματά» του ήταν η εξασφάλιση άδειας για τη δημιουργία εργοστασίου εμφιάλωσης της Κόκα-Κόλα στην Ελλάδα. Η αμερικανική πολυεθνική προσπαθούσε για μια δεκαετία να μπει στην ελληνική αγορά, χωρίς αποτέλεσμα , λόγω της φοβίας που υπήρχε ότι θα ανταγωνιζόταν τα ελληνικά προϊόντα. Επίσης μετέφερε βαρύ οπλισμό στο Νότιο Βιετνάμ , ενισχύοντας τις δυνάμεις ενάντια στους Βιετκόνγκ.




Η «νέα Μεγάλη ιδέα».


«Η πολιτική των Κούρδων στο Βόρειο Ιράκ αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση» γράφει ο Χαρίτος. Και λέει ούτε λίγο ούτε πολύ αυτά είναι που λέει και η εφημερίδα Στόχος.

Η ΝΑΤΟική νεοταξική ακροδεξιά, μας παρουσιάζει ως «νέα Μεγάλη Ιδέα» να γίνουν οι Έλληνες οι μισθοφόροι των ΗΠΑ στα Βαλκάνια και την ευρύτερη περιοχή , με στόχο την πλήρη αποσταθεροποίηση , τη διάλυση των εθνών κρατών (μεταξύ αυτών και της Ελλάδας) και τη μετατροπή της περιοχής σε ένα σύνολο ζωνών υπό ΝΑΤΟική επιτήρηση και έλεγχο , με ΝΑΤΟικό στρατό και βάσεις , σε μια κατάσταση όπως αυτή που βρίσκεται σήμερα το Κόσσοβο ή το Ιράκ. Γράφει ο Χαρίτος ότι θέλει «υπό την Αμερικανική ομπρέλα», η Ελλάδα να έχει «στρατιωτική παρουσία» στις γειτονικές χώρες και «τον έλεγχο σε στρατηγικούς τομείς των οικονομιών τους» ενώ την εισβολή σε αυτές για χάρη του ΝΑΤΟ την παρουσιάζει ως το «να διεκδικήσουμε τα ιστορικά δικαιώματα του Ελληνισμού σε Κύπρο , Βόρειο Ήπειρο και Μοναστήρι».

Πράγματι τα Heritage Foundation , τα Nixon Center και όλα αυτά που μας πλασάρει ο Χαρίτος , αυτό ακριβώς είναι που χρηματοδοτούν για να συμβεί στα Βαλκάνια. Την προσπάθεια αποσταθεροποίησης. Προκειμένου να φτιάξουν μια ζώνη που θα αποτρέπει την πρόσβαση της Ρωσίας στη Μεσόγειο, θα ευνοεί την μεταφορά στρατευμάτων στη Μέση Ανατολή και θα ελέγχει τους δρόμους της ενέργειας, ενώ παράλληλα θα προωθεί τις Αμερικάνικες θέσεις μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και θα απωθεί τον Γαλλογερμανικό άξονα. Και για τον πλήρη έλεγχο στη στρατηγική περιοχή ανάμεσα σε Ευρώπη, Ασία και κοντά στη Μέση Ανατολή , προωθούν τη διάλυση των εθνών κρατών της περιοχής και τη μετατροπή της σε ένα απέραντο νεκροταφείο. «Η Ελλάς οφείλει να βρει ένα καινούριο γεωπολιτικό ρόλο». «Θα μπορούσαμε να γίνουμε χώρα-ηγέτης στην Χερσόνησο του Αίμου, συνδέοντας την περιοχή με τα γεωπολιτικά συμφέροντα των ΗΠΑ».




Αυτό είναι το Αμερικάνικο όνειρο που μας πουλάει ο Χαρίτος.

Όχι μόνο δεν θα ελευθερώσουμε την Κύπρο , ή τη Βόρεια Ήπειρο, αλλά θα τεθεί η ίδια η Ελλάδα όπως και όλη η περιοχή υπό πλήρη ΝΑΤΟική διοίκηση και έλεγχο. Αυτός είναι και ο λόγος που οι ΗΠΑ στηρίζουν και υποδαυλίζουν θέματα «Μακεδονικής» και Τούρκικης μειονότητας στην Ελλάδα. Στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα» , δημοσιεύτηκε απόρρητο έγγραφο της ΕΥΠ , με βάση το οποίο οι Αμερικάνοι προσπάθησαν να εμφανίσουν ότι έγινε νοθεία στις εκλογές σε βάρος του «Ουράνιου Τόξου».

Τις προσπάθειες αποσταθεροποίησης της περιοχής των Heritage Foundation , Nixon Center κλπ, αλλά και του Σόρος , προωθεί από τη μια η νεοταξική αριστερά που εμφανίζει θέματα «καταπίεσης μειονοτήτων» και τρέχει την Ελλάδα στα Ευρωπαϊκά δικαστήρια , και από την άλλη η νεοταξική ΝΑΤΟική ακροδεξιά του Χαρίτου και της πολιτικής τάσης που τα εκφράζει όλα αυτά ως τάση μέσα στο ΛΑΟΣ, του Στόχου και των δήθεν «ανένταχτων» πολύμορφων εντύπων ατόμων και ομάδων που κινούνται γύρω από αυτούς , έχοντας όμως ένα και ενιαίο κέντρο ελέγχου , που κάποιοι προσπαθούν να το παρουσιάσουν σαν «εθνικό χώρο».

Χωρίς να συνδέουμε προσωπικά κάποιον από αυτούς με το θέμα , αναφέρουμε βάση συγκεκριμένων στοιχείων ότι στο ίδιο σχέδιο αποσταθεροποίησης εντάχθηκαν και επιθέσεις από δήθεν «εθνικιστές» σε τζαμιά και μουσουλμάνους που ζουν στην Ελλάδα . Σκοπός τους είναι να δημιουργήσουν συγκρούσεις μεταξύ μουσουλμάνων και Ελλήνων και ενοχοποιώντας τους Μουσουλμάνους να δώσουν μεταξύ άλλων ηθικό άλλοθι στους Σιωνιστές και τις ΗΠΑ για τις σφαγές τους στη Μέση Ανατολή και τον Αραβικό κόσμο, αλλά και να συμβάλλουν στην πλήρη Αμερικανοποίηση του «εθνικού χώρου» μέσω της προβολής της πολιτικής ΗΠΑ-Ισραήλ στη Μέση Ανατολή και την παρουσίασή της ως θέσεις του «Ελληνικού εθνικισμού».




Όταν τόσες δεκαετίες υπό την ομπρέλα των ΗΠΑ έχει καταργηθεί στην Ελλάδα σχεδόν κάθε ίχνος εθνικής κυριαρχίας , όταν το μεγαλύτερο κομμάτι της οικονομίας στην Ελλάδα έχει περάσει σε χέρια ξένων πολυεθνικών και μας έχουν και δουλεύουμε ως μετανάστες στον τόπο μας , ξένοι ανάμεσα σε ξένους μια 700 και 800 Ευρώ , και όταν δεν μπορούμε να διεκδικήσουμε ούτε τη γειτονιά μας , ο Χαρίτος λέει ότι να διεκδικήσουμε την Κύπρο , τη Βόρειο Ήπειρο και το Μοναστήρι «υπό την ομπρέλα των ΗΠΑ». Και όλα αυτά την ίδια στιγμή που οι ΗΠΑ είναι που βρίσκονται πίσω από την ονομασία των Σκοπίων , οι ΗΠΑ είναι που στήριξαν τον Τούρκικο επεκτατισμό και μετέτρεψαν το Αιγαίο σε γκρίζες ζώνες , οι ΗΠΑ είναι που βρίσκονται πίσω από την εισβολή και κατοχή στην Κύπρο και που προτείνουν σχέδια τύπου Ανάν για τη νομιμοποίηση της εισβολής και κατοχής, την πλήρη αποσταθεροποίηση του νησιού και την εξαφάνιση κάθε εθνικής κυριαρχίας και στο νότιο κομμάτι της Κύπρου. Και όλα αυτά έγιναν με Έλληνες πολιτικούς που βρίσκονταν πάντα στο πλευρό των ΗΠΑ.

Οι ΗΠΑ «είναι μια αυτοκρατορία με φίλους και εχθρούς. Τους πρώτους τους ανταμείβουν , τους δεύτερους τους πολεμούν» λέει ο Χαρίτος. Με πολιτικούς και κυβερνήσεις για δεκαετίες στενούς φίλους των ΗΠΑ , είδαμε ποια ήταν «η ανταμοιβή» της Ελλάδας στα εθνικά θέματα. Τι θα έκαναν οι ΗΠΑ αν κάποιοι Έλληνες πολιτικοί είχαν μια πιο «σκληρή» λιγότερο υποχωρητική πολιτική απέναντί τους ; Σε μια οικονομία και πολιτική σκηνή σε μεγάλο βαθμό ελεγχόμενη από τους Αμερικάνους, θα είχαν αντικαταστήσει σύντομα και με «δημοκρατικές» διαδικασίες τέτοιους πολιτικούς , με περισσότερο «νενέκους».

Η ανταμοιβή λοιπόν για την φιλοαμερικάνικη πολιτική των Ελληνικών κυβερνήσεων ήταν η στήριξη στην εισβολή στην Κύπρο , η στήριξη στην Τουρκία , η παρέμβασή τους στο Σκοπιανό, το σχέδιο Ανάν, η άρση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας στο Αιγαίο και τώρα οι διάφορες «μειονότητες» και την προσπάθεια να μετατρέψουν την Ελλάδα σε Κόσσοβο. Το σχέδιο Ανάν και η σημερινή πολιτική των ΗΠΑ στο Σκοπιανό , στο Αιγαίο και στη Θράκη, δεν είναι παρά ξεκάθαρες προσπάθειες αποσταθεροποίησης της περιοχής. Στοχεύουν στην αποδυνάμωση κάθε ίχνους εθνικής κυριαρχίας ώστε να εμβαθύνει η υποτέλειά των περιοχών αυτών στο ΝΑΤΟ και τον Αμερικάνικο ιμπεριαλισμό. Στοχεύουν επίσης στην δημιουργία εντάσεων , και σε μια πολιτική τύπου «διαίρει και βασίλευε» στην οποία οι ΗΠΑ θα κάνουν το νταβατζή σε όλα τα αντιπαρατιθέμενα μεταξύ τους μέρη ταυτόχρονα, , απειλώντας και εκβιάζοντας την κάθε πλευρά ότι αν δεν δεχθεί τα σχέδια των ΗΠΑ στην περιοχή, θα στηρίξει την άλλη πλευρά.




Η μόνη περίπτωση να αλλάξει αυτή η πολιτική τύπου σχεδίων Ανάν και Νίμιτς , είναι να γίνει με αποδοτικότερο προς τις ΗΠΑ τρόπο, μέσω προτάσεων τύπου Χαρίτου , Στόχου , αλλά και πολλών και διάφορων «ανένταχτων» εντύπων και ομάδων που ξεφύτρωσαν τα τελευταία χρόνια με κοινά «ανένταχτα» άτομα να εμφανίζονται ανώνυμα μέσα σε κάθε ένα από αυτά.
Με τη δήθεν «εθνική» στρατιωτική επέμβαση της Ελλάδας στο Μοναστήρι , ένα μέρος που ανήκει σε κράτος προτεκτοράτο των ΗΠΑ , και μάλιστα υπό την ομπρέλα των ΗΠΑ , την οποία ζητάνε οι Στοχικοί και κάποιοι από τους παραπάνω, θα υπάρξει η αφορμή για ευρύτερη σύρραξη στην περιοχή , αλλά και στη συνέχεια για άμεση επέμβαση του ΝΑΤΟ , με Κοσσοβοποίηση της Θράκης και της Μακεδονίας, και ίσως και της Ηπείρου.

Ας μην ξεχνάμε ότι στα Σκόπια υπάρχει και ο Αλβανικός παράγοντας , το ένα τρίτο του πληθυσμού είναι Αλβανοί, και ότι μια επέμβαση της Ελλάδας εκεί υπό το σημερινό καθεστώς θα ήταν θέμα άμεσης αντίδρασης και από την Αλβανία, η οποία μάλιστα διεκδικεί πλέον και την υπόλοιπη Ήπειρο ως «Τσαμουριά», ενώ παράλληλα θα ήταν αρκετά πιθανή η ανάμειξη Τουρκίας και Βουλγαρίας που έχουν επίσης συμφέροντα και διεκδικήσεις στην περιοχή των Σκοπίων. Στην εμπλοκή αυτή θα αξιοποιηθεί και η μειονότητα της Θράκης, όπως και τα παραμύθια για δήθεν «Μακεδονική» μειονότητα, με σκοπό να φύγει από την Ελλάδα η Μακεδονία, η Θράκη και η Ήπειρος και να περάσουν σε «αυτόνομα» καθεστώτα προτεκτοράτου όπως το Κόσσοβο.

Είτε το κάνουν συνειδητά είτε όχι , αυτή είναι η πραγματική «εθνική» διάσταση προτάσεων τύπου Χαρίτου , Στόχου και παρατρεχάμενων «ανένταχτων». Και εφόσον στην Κύπρο δε δουλέψει η μέθοδος Σχεδίου Ανάν – Χριστόφια και ΔΗΣΥ για ΝΑΤΟποίηση του νησιού, υπάρχει και εκεί η πρόταση τύπου Χαρίτου και Στόχου , για επανάληψη της τραγωδίας του 74 , αυτή τη φορά και για το υπόλοιπο νησί. Πάντως τα ιδρύματα Nixon , Heritage κλπ , όποιον χρηματοδοτήσουν, θα το κάνουν με τέτοιους σκοπούς, ενώ το ίδρυμα Hudson για να χρηματοδοτήσει θα απαιτήσει ως αντάλλαγμα από μια συγκυβέρνηση ΝΔ-ΛΑΟΣ να κυκλοφορούν και να καλλιεργούνται ελεύθερα στη χώρα μας τα μεταλλαγμένα της Monsanto.




Επειδή υπάρχει το ενδεχόμενο μέσα από τις προσπάθειες πολιτικής αποσταθεροποίησης που πάλι προωθούν στη χώρας μας οι Αμερικανοί η επόμενη κυβέρνηση της χώρας να είναι συγκυβέρνηση ΝΔ-ΛΑΟΣ, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί ώστε να απομονωθεί όσο το δυνατό η πτέρυγα της νεοταξικής φιλοαμερικανικής ακροδεξιάς , γιατί είναι εξαιρετικά επικίνδυνη για την Ελλάδα και για όλη την περιοχή και το μόνο που εξυπηρετεί στην πράξη είναι να προωθεί εφιαλτικά σενάρια της νέας τάξης πραγμάτων.

Αλλά ακόμα και να μην εφαρμοστούν ποτέ αυτά τα σενάρια, η πιθανή μελλοντική παρουσία ατόμων με θέσεις όπως του Χαρίτου ή παρόμοιες με τις θέσεις της εφημερίδας Στόχος στην Ελληνική βουλή , θα επιτρέψει στις ΗΠΑ να εκβιάζουν τις γείτονες χώρες για μεγαλύτερη υποτέλεια στους Αμερικάνους με την απειλή της Ελλάδας, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που σήμερα οι Αμερικάνοι εκβιάζουν τις Ελληνικές με την απειλή της ΝΑΤΟικής ακροδεξιάς των Σκοπίων για να προωθεί τα συμφέροντά τους στην περιοχή, όπως για παράδειγμα στο να μην πάρει θέση ενάντια στην ανεξαρτητοποίηση του Κοσσόβου.


Σε σχέση με τα σχέδια των ΗΠΑ στην περιοχή , δείτε σχετικό δημοσίευμα από την εφημερίδα ''Πρώτο Θέμα'' , εδώ:


http://img122.imageshack.us/my.php?image=18fp3.jpg


http://img122.imageshack.us/my.php?image=17ue5.jpg


Η Κύπρος , η Βόρεια Ήπειρος και όπου αλλού υπάρχει Ελληνισμός , το μόνο δρόμο που έχουν για απελευθέρωση είναι μέσα από την ήττα της Νέας Τάξης πραγμάτων, που στηρίζει αυτές ασταθείς καταστάσεις για να μπορεί να πατάει εκεί στη συνέχεια και να εκβιάζει τους λαούς προωθώντας τα συμφέροντά τους. Άλλωστε τον αγώνα της Κύπρου για ελευθερία και ένωση με την Ελλάδα , ο Αγγλικός ιμπεριαλισμός ήταν ο πρώτος και κύριος παράγοντας που τον χτύπησε και εμπόδισε. Και «δυτικοί» ήταν αυτοί που σε συνδυασμό με την εσωτερική κατάσταση που τα συγκρουόμενα μέτωπα μεταξύ ξένων ιμπεριαλιστών είχαν διαμορφώσει στην Ελλάδα, ήταν αυτοί που παρέδωσαν την Βόρεια Ήπειρο στην Αλβανία το 1921.


Η πολιτική των Κούρδων στο Βόρειο Ιράκ.


«Η πολιτική των Κούρδων στο Βόρειο Ιράκ αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση» γράφει ο Χαρίτος. Θα αναφερθούμε στο θέμα συνοπτικά , ακριβώς επειδή αυτή η πολιτική αποτελεί πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα προς αποφυγή.

Με την κυβέρνηση του Σαντάμ Χουσεΐν στο Ιράκ , το Ιρακινό Κουρδιστάν είχε δικό του κοινοβούλιο και μερική αυτονομία, από το 1970 ήδη. Με τον πόλεμο Ιράν – Ιράκ , οι Κούρδοι είχαν αρκετά θύματα από το καθεστώς στου Σαντάμ. Όμως στη συνέχεια και μετά τον πόλεμο του Κόλπου, σταμάτησαν αυτές οι συμπλοκές, η αυτονομία ενισχύθηκε και μάλιστα το Ιρακινό Κουρδιστάν έπαιρνε τα έσοδα από το 13% της πώλησης του συνολικού πετρελαίου όλου του Ιράκ. Αντίθετα με το κοινωνικό καθεστώς του υπόλοιπου Ιράκ, όμως , στο Ιρακινό Κουρδιστάν τον έλεγχο τον είχαν δύο φεουδαρχικές οικογένειες , των Μπαρζανί και Ταλμπανί , με κόμματα τα KDP και PUK αντίστοιχα, που ζούσαν μέσα στον πλούτο ουσιαστικά ως μεσαιωνικοί μονάρχες , χωρίς να επιτρέπουν ανάπτυξη και ελευθερία για τον Κουρδικό λαό του Ιράκ.

Το κίνημα ανεξαρτησίας που στηρίχτηκε από το PKK τη δεκαετία του 70, έβαζε ως προοπτική ένα ενιαίο και ελεύθερο Κουρδιστάν, βασιζόταν τις ιδέες του επαναστατικού Εθνικισμού και του Σοσιαλισμού , και είχε πολλούς υποστηρικτές στην Τουρκία , το Ιράκ , το Ιράν και σε Κούρδους της Συρίας. Μέσα στη δεκαετία του 90, έφτασε στο σημείο να ελέγχει τμήματα του Τουρκικού Κουρδιστάν και να δείχνει να έχει σημαντικές προοπτικές για νίκη , έχοντας μάλιστα υποστήριξη και αλληλεγγύη από τους λαούς της Ευρώπης και σε όλο τον κόσμο.


Και τι έκαναν οι Μπαρζανί και Ταλμπανί που μας εμφανίζει ως πρότυπο ο Χαρίτος ; Για να μη χάσουν τα βασιλικά τους προνόμια εκμετάλλευσης του Κουρδικού λαού, σε ένα ελεύθερο πλέον και ενιαίο Κουρδιστάν, συμμάχησαν με τους Τούρκους , τους κάλεσαν στο έδαφός τους και πολέμησαν ενάντια στο PKK για την εξόντωσή του. Οι ΗΠΑ ταυτόχρονα στήριξε ανοιχτά τις επιχειρήσεις στην περιοχή, με πολλές χιλιάδες νεκρούς Κούρδους, καμένα χωριά και αμάχους. Η απελευθέρωση του Κουρδικού κομματιού της Τουρκίας, στο οποίο ο αγώνας βασίζονταν ουσιαστικά στο PKK παραπέμπεται στις καλένδες επ’ αόριστον. Έμεινε λοιπόν το ζήτημα του Ιρακινού Κουρδιστάν. Τι έγινε εκεί ; Αφού οι Κούρδοι πολέμησαν μαζί με τους Αμερικάνους για την ανατροπή του Καθεστώτος Σαντάμ , γέμισε η περιοχή ξένες πετρελαϊκές εταιρείες , που παίρνουν το πετρέλαιο για ελάχιστα ποσά , τα οποία καρπώνονται ουσιαστικά οι οικογένειες των Μπαρζανί και Ταλμπανί , ενώ ο Κούρδικος λαός δουλεύει εκεί όπως και σε άλλες ξένες εταιρίες που δραστηριοποιούνται στην περιοχή , με μισθούς από τους χαμηλότερους σε όλο τον πλανήτη.

Από την πλευρά της κοινωνικής απελευθέρωσης , το ζήτημα της ανατροπής των ντόπιων εκμεταλλευτών και η δημιουργία ενός κράτος με πολίτες ελεύθερους, πήγε δεκαετίες μακριά. Οποιοδήποτε κοινωνικό απελευθερωτικό επαναστατικό κίνημα, θα έχει πλέον να αντιμετωπίσει αντί μόνο τους Μπαρζανί-Ταλπμανί , και τις ΗΠΑ και ένα σωρό άλλες χώρες που παίρνουν τώρα πετρέλαιο και άλλους πόρους από την περιοχή, όπως η Νορβηγία και ο Καναδάς. Ένα πετρέλαιο που πρώτα στα χαρτιά τουλάχιστον ήταν περιουσία του Κουρδικού λαού και τώρα ανήκει όπως και μεγάλα κομμάτια της γης του στις πολυεθνικές της νέας τάξης.

Από πλευράς εθνικής απελευθέρωσης , χάθηκε η ευκαιρία για ενιαίο Κουρδιστάν και απελευθέρωση του Κουρδιστάν της Τουρκίας. Παράλληλα , πριν με το καθεστώς του Σαντάμ , δεν υπήρχαν στο Ιρακινό Κουρδιστάν παρά μόνο Κουρδικά στρατεύματα. Τώρα υπάρχει ένας ολόκληρος πολυεθνικός στρατός , και ξένες στρατιωτικές βάσεις , που κανείς δεν ξέρει αν, πότε και πως θα φύγει από κει πέρα. Και φυσικά το Κουρδιστάν δεν έχει αναγνωρισθεί ως ανεξάρτητο κράτος από τη διεθνή κοινότητα, η οποία μάλιστα επιτρέπει στους Τούρκους να εισβάλλουν όποτε θέλουν στο Κουρδικό έδαφος και να βομβαρδίζουν ανενόχλητοι.


Ποιος έχασε από αυτά ; Ο Κουρδικός λαός, και σε ατομικό επίπεδο ζωής και όσον αφορά τους εθνικούς στόχους. Ποιος κέρδισε ; Οι Μπαρζανί, Ταλμπανί και οι οικογένειές τους , που καρπώνονται μέρισμα από το πετρέλαιο του Κουρδικού λαού και γης που χάρισαν ουσιαστικά στις ξένες πολυεθνικές, μετατράπηκαν από φεουδάρχες σε κεφαλαιοκράτες διεθνούς εμβέλειας, έσοδα από το οποία έχει ωφεληθεί οικονομικά ένα πολύ μικρό ποσοστό του λαού της περιοχής που έχουν γίνει πλούσιοι ενώ ο υπόλοιπος λαός πεινάει και εργάζεται για ελάχιστα χρήματα χωρίς κανένα εργασιακό δικαίωμα, χωρίς να υπάρχει καμιά έννοια πια για δικαιώματα στης προστασία του περιβάλλοντος , στην ασφάλεια εργασίας, ή δικαίωμα πάνω στην ίδια την γη του, σε μια χώρα διαλυμένη και υπό πολυεθνική κατοχή.

Το ότι ο Χαρίτος προτείνει ως πρότυπο το Κουρδιστάν , σχετίζεται άμεσα με το ότι χρησιμοποιεί τη λέξη «εμείς» μιλώντας για τους εκπροσώπους της οικονομίας «μας» και της πολιτικής «μας» όπως λέει , ενώ λέει ότι τώρα «έχουμε» τον έλεγχο σε υποκαταστήματα τραπεζών γειτονικών χωρών και θέλει να «αποκτήσουμε» τον έλεγχο την οικονομία τους. Πράγματι , αν ήταν δυνατό να πετύχει πραγματικά ένα τέτοιο σχέδιο όπως αυτό που προτείνει ο Χαρίτος , και να μην οδηγήσει στον αφανισμό του Ελληνικού κράτους ή στην απώλεια όλης της Βόρειας Ελλάδας μαζί με το νότιο κομμάτι της Κύπρου και εκατομμύρια ίσως Έλληνες νεκρούς από την πείνα και τον πόλεμο , όπως εμείς νομίζουμε, ο μόνος που θα είχε ωφεληθεί θα ήταν οι τράπεζες , η ντόπια πλουτοκρατία και οι υπάλληλοι της , οι πολιτικοί. Ο Αϊβαλιώτης πάντως νομίζουμε ότι δεν θα ήταν πιθανό να σκοτωθεί , αφού ως συνήθως δεν θα πήγαινε φαντάρος....


Αν λοιπόν ο Ελληνικός λαός με το αίμα του και με τη φτώχεια του κατάφερνε να αποσπάσει για παράδειγμα το Μοναστήρι , ή να επιβάλλει έλεγχο στην οικονομία των γειτονικών χωρών , ο μόνος που θα είχε ωφεληθεί θα ήταν η πλουτοκρατία , που δεν είναι ούτε το 10% του Ελληνικού λαού .


Αυτή τη στιγμή οι τράπεζες στην Ελλάδα δεν είναι εθνικές και λαϊκές, για να χρησιμοποιούμε τον όρο «εμείς». Όχι μόνο δεν ταυτιζόμαστε με τις τράπεζες , αλλά είναι εχθρός μας , γιατί ληστεύουν καθημερινά το μεγαλύτερο κομμάτι του Ελληνικού λαού που είναι υπερχρεωμένο , με επιτόκια που είναι τα ψηλότερα στην Ευρώπη και φτάνουν το 18% για τις πιστωτικές κάρτες.


Και βέβαια τα χρήματα αυτά δεν επενδύονται στην Ελλάδα, αλλά είτε στα Βαλκάνια και την Τουρκία όπου έχουν μεταναστεύσει οι «Ελληνικές» επιχειρήσεις για να βρουν φτηνό εργατικό δυναμικό αφήνοντας ανέργους εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες , είτε σε άλλες χώρες καθώς το τραπεζικό κεφάλαιο της Ελλάδας πλέον ανήκει σε μεγάλο βαθμό σε ξένους πολυεθνικούς ομίλους.

Αντίθετα , ο Έλληνας εργάτης , πρέπει να δουλεύει μια ζωή στα 65άωρα ή τα ελαστικά ωράρια ανασφάλιστος σε δυο δουλειές μαζί , για να καταφέρει να αποπληρώσει ένα σπίτι με στεγαστικό δάνειο στα 60 του.


Αντί λοιπόν να πάει να χύσει το αίμα του στο Μοναστήρι «υπό την ομπρέλα των ΗΠΑ» για να κερδίσουν οι πολυεθνικές της νέας τάξης και μια πολύ μικρή μερίδα της ντόπιας πλουτοκρατίας , είναι καλύτερο να σκοτωθεί στη γειτονιά του που είναι πιο κοντά, διεκδικώντας τι άλλο, παρά το δικαίωμα ιδιοκτησίας πάνω στη γη που γεννήθηκε , το δικαίωμα πρόσβασης και κατοχής στα μέσα παραγωγής σε μια χώρα που πλέον το μεγαλύτερο κομμάτι τις οικονομίας τους ανήκει είτε σε ξένες πολυεθνικές είτε σε ένα ελάχιστο κομμάτι μιας ντόπιας πλουτοκρατίας.


Αυτό λοιπόν που πρέπει να κάνουμε, είναι να παλέψει ο καθένας από εμάς και όλοι μαζί για να ελευθερώσουμε την περιοχή που ζούμε. Το ίδιο θα πρέπει να κάνουν και οι Έλληνες στη Βόρειο Ήπειρο και το Μοναστήρι, όπως και όλοι οι άλλοι λαοί. Αυτό όμως απαιτεί επαναστατικό εθνικό και κοινωνικό αγώνα ενάντια στη νέα τάξη πραγμάτων, αγώνα και στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες , και όχι συμμαχία με τις ΗΠΑ. Και ο πρώτος εχθρός που πρέπει να νικηθεί σε ένα τέτοιο αγώνα, είναι ο εσωτερικός, που δεν είναι μόνο όσοι στηρίζουν τα κόμματα οι οργανισμοί και οι μηχανισμοί καταστολής που στηρίζουν ανοιχτά το σύστημα και τη νεοταξική κατοχή της χώρας μας, αλλά είναι και η νεοταξική αριστερά η νεοταξική ακροδεξιά, που τη στηρίζουν πολύ πιο συγκαλυμμένα και ύπουλα.

Όσον αφορά την Κύπρο , ο αγώνας για απελευθέρωση από την Τούρκικη κατοχή είναι θέμα άμεσο και επιτακτικό. Αυτό όμως δεν πρόκειται να γίνει ποτέ «υπό την ομπρέλα των ΗΠΑ¨» που έχουν ως συμφέρον όπως και η Βρετανία να υπάρχει αστάθεια στο νησί, για να μπορούν να εκβιάζουν τις κυβερνήσεις Ελλάδας και Τουρκίας για τα συμφέροντά τους ώστε να προωθούν τη ΝΑΤΟποίηση του νησιού οι πρώτοι και να διατηρούν τις βάσεις τους οι δεύτεροι. Καμιά απελευθέρωση στην Κύπρο δεν πρόκειται να γίνει από αστικές κυβερνήσεις που κινούνται με τη λογική των ΗΠΑ και των «διεθνών» συμφωνιών του ΝΑΤΟ και του ελεγχόμενου από τις ΗΠΑ ΟΗΕ. Ούτε πρόκειται να υπάρξει απελευθέρωση μέσα από μια Ευρωπαϊκή Ένωση των πολυεθνικών όπως η σημερινή, αλλά μέσα από ένα κίνημα κοινωνικό , λαϊκό και επαναστατικό , που θα κινείται ακριβώς στην αντίθετη κατεύθυνση από τα παραπάνω κέντρα. Καμιά απολύτως άλλη διέξοδος δεν υπάρχει.


Ο ραγιαδισμός που επανέρχεται , τα Ορλωφικά και η αγγλόδουλη ερμηνεία της Ιστορίας.


«Πιστεύω ότι η ορθόδοξη αυτή χώρα δεν πρόκειται να μας σώσει , όπως δεν μας έσωσε ποτέ» γράφει ο Χαρίτος για τη Ρωσία. Ενώ για τη παρέμβαση της Ρωσίας και τη συμβολή της στην εξέγερση των Ελλήνων στα Ορλωφικά αναφέρει ότι η εξέγερση «προκάλεσε μεγάλες καταστροφές στον Ελληνισμό. Παραλίγο να αφανισθούμε ως έθνος».

Το πρώτο που παρατηρεί κανείς , είναι ότι ο Χαρίτος μας λέει ότι η εξέγερση στην Πελοπόννησο δεν έπρεπε να γίνει τότε , γιατί «προκάλεσε μεγάλες καταστροφές στον Ελληνισμό». Με την ίδια λογική, οποιαδήποτε άλλη «πρώιμη» εξέγερση ηττήθηκε προσωρινά κατά όλη την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, δεν θα έπρεπε να είχε γίνει. Ναι και όμως, αυτή η λογική δεν είναι παρά ο Οθωμανικός ραγιαδισμός που αναπαράγεται στο 2008 , προς χάριν των ΗΠΑ αυτή τη φορά. Σε πλήρη αντιστοίχηση με τα Ορλωφικά , ο Χαρίτος λέει ότι οποιαδήποτε αντίσταση στις ΗΠΑ , και την Νέα τάξη , με τη συμβολή ή όχι της Ρωσίας, δεν πρέπει να γίνει.

Και μάλιστα όπως τότε κάποιοι από τους γενίτσαρους αντί για αγώνα για εθνική ανεξαρτησία και αξιοπρέπεια πολέμησαν μαζί με τους κατακτητές, έτσι και σήμερα έρχεται ο Χαρίτος και μας ζητά να πολεμήσουμε για τη Νεοταξική Αυτοκρατορία, στέλνοντας «υπό την ομπρέλα τους» όπως γράφει στρατεύματα στις «όμορες χώρες». Τη στιγμή που οι ΗΠΑ προσπαθούν να αποσταθεροποιήσουν τη Μακεδονία και τη Θράκη με τις μειονότητες και στο Σκοπιανό, τη στιγμή που οι Αλβανοί μιλάνε για «Τσαμουριά» και όταν οι ΗΠΑ προωθούν το σχέδιο Ανάν στην Κύπρο, μια προσπάθεια διεκδίκησης στην Κύπρο , το Μοναστήρι και τη Βόρειο Ήπειρο και η προσπάθεια για αποστολή στρατευμάτων κατοχής από την Ελλάδα σε όλες τις «όμορες χώρες» μαζί, υπό την ομπρέλα των ΗΠΑ, δε θα επιφέρει «μεγάλες καταστροφές» στον «Ελληνισμό» ;

Σε σχέση τώρα με τα Ορλωφικά και την συνεισφορά της Ρωσίας στην Ελληνική επανάσταση, ο τρόπος που παρουσιάζει το γεγονός ο Χαρίτος, η άποψη κάποιων «εθνοκεντρικών» ιστορικών ότι επρόκειτο για «άκαιρη επανάσταση». Μια άποψη που αναπτύχθηκε ιδιαίτερα σε εποχές που παρουσιάζονταν που ασκούσε έντονη επιρροή στο εσωτερικό της Ελλάδας η Αγγλία. Μάλιστα μετά την Οκτωβριανή επανάσταση και μέσα στον υπόλοιπο 20ο αιώνα η Ρωσία παρουσιάζονταν ως αντίπαλος από τους «εθνοκεντρικούς» λόγω του πολιτικού της καθεστώτος. Η αλήθεια είναι όμως ότι παρότι ηττήθηκε τότε η επανάσταση και παρότι υπήρχαν σημαντικές απώλειες για τους Έλληνε ς, είχε πολύ σημαντικά αποτελέσματα όχι μόνο στο θέμα της επαναστατικής αφύπνισης του έθνους αλλά και σε σχέση με την ίδια την υπόθεση της απελευθέρωσης. Η συμβολή της Ρωσίας και άμεσα στην υπόθεση αυτή , αλλά και μέσω της συμβολής της στη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ήταν ανεκτίμητη.

Από το 1765 , Ρώσοι ταξίδεψαν στην Πελοπόννησο, τη Ρούμελη και την Ήπειρο , διαδίδοντας την ιδέα της επανάστασης και ενθαρρύνοντας τους Έλληνες να επαναστατήσουν , υποσχόμενοι τη στήριξη από το «ξανθό γένος» επηρεάζοντας σημαντικούς προύχοντες και κληρικούς. Το 1770, όταν ο στόλος αγκυροβόλησε στη Μάνη , μπορεί οι Ρώσοι να έφυγαν , αλλά ενθάρρυναν την ιδέα της επανάστασης και οι Μανιάτες στη συνέχεια κατάφεραν να προκαλέσουν σημαντικές απώλειες στους Τούρκους. Οι Ρώσοι φεύγοντας από τη Μάνη , κατευθύνθηκαν στο Αιγαίο, όπου τον Ιούλιο σημείωσαν σημαντική νίκη κατά του οθωμανικού στόλου στον Τσεσμέ.

Αποτέλεσμα της μάχης αυτής υπήρξε η κυριαρχία του ρωσικού στόλου στο Αιγαίο και η κατάληψη των Κυκλάδων και άλλων νησιών που χρησίμευσαν ως ορμητήριο της δράσης τους έως το 1774, οπότε, με την υπογραφή της ιδιαίτερα ευνοϊκής για τη Ρωσία και τους Έλληνες συνθήκης του Κιουτσούκ-Καϊναρτζή, τερματίστηκε ο εξαετής Ρώσο - οθωμανικός Πόλεμος.

Με την υπογραφή της συνθήκης κατοχυρώθηκε νομικά το δικαίωμα της χρήσης της ρωσικής σημαίας από Έλληνες πλοιοκτήτες , όπως και η ναυπήγηση πλοίων μεγάλου εκτοπίσματος. Χρησιμοποιώντας τη ρωσική σημαία και τη χορήγηση αδείας επιτηδεύματος , σε όσους ύψωναν τη ρωσική σημαία , από τον διοικητή της Οδησσού , ο εμπορικός στόλος των Ελλήνων πλοιοκτητών αναπτύχθηκε θεαματικά , κάτι που συνέβαλε σημαντικά στην υπόθεση της απελευθέρωσης. Ακολουθώντας πιστά τα γεωστρατηγικά της ενδιαφέροντα, η Ρωσία ενδιαφερόταν άμεσα για την ανάπτυξη της ελληνικής εμπορικής ναυτιλίας, είτε εξαιτίας της έλλειψης ρωσικών εμπορικών πλοίων για τη μεταφορά εμπορευμάτων είτε εξαιτίας της ναυτικής δεξιότητας των ελληνικών πληρωμάτων.

Αντίθετα με τη Ρωσία που ήταν ηπειρωτική δύναμη και χρειάζονταν τη συμμαχία με την Ελλάδα που ήταν ναυτική δύναμη , η Αγγλία καθότι ήταν επίσης ναυτική δύναμη έβλεπε την Ελλάδα ως αντίπαλο. Ο Γάλλος πρόξενος στη Θεσσαλονίκη Cousinιry το 1822 αναφέρει σε υπόμνημά του προς το γαλλικό υπουργείο των Εξωτερικών τους λόγους που οδήγησαν την Αγγλία στο να υιοθετήσει τη συγκεκριμένη και χωρίς προσχήματα εχθρική στάση απέναντι στην ελληνική εξέγερση: «Στο αναγεννώμενο Ελληνικό έθνος η Αγγλία αναγνώρισε μια ναυτική δύναμη, έναν αντίπαλο που έπρεπε να πνιγεί στο λίκνο του».

Την ίδια περίοδο αρκετοί Έλληνες εγκαταστάθηκαν στη Ρωσία ιδρύοντας νέους οικισμούς σε εκτάσεις που παραχώρησε η ίδια η Αυτοκράτειρα Αικατερίνη Β' της Ρωσίας ειδικά στους Έλληνες. Αλλά και ένα μεγάλο ρεύμα νησιωτών και Πελοποννησίων κατευθύνθηκε στις Μικρασιατικές περιοχές όπου ο ζυγός φαινόταν ελαφρύτερος, καθώς και σε μεγαλύτερα κέντρα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας όπως η Κωνσταντινούπολη, ή και σε κατεχόμενες περιοχές στην Αυστρία και Ουγγαρία. Και αυτό συνέβαλε στην ανάπτυξη του Ελληνικού εμπορίου, τη χρηματοδότηση της επανάστασης και τα διάδοση του Ελληνισμού.

Κατά τον πρώτο Ρωσοτουρκικό πόλεμο η Ρωσία κατέλαβε την Αζοφική, την Κριμαία και τη Βεσσαραβία. Οι Ρώσοι επέδραμαν στη Μολδαβία και νίκησαν τους Οθωμανούς στη Βουλγαρία. Οι επιτυχίες αυτές αδυνάτισαν την κυριαρχία της Οθωμανικής αυτοκρατορίας , ενέπνευσαν και άλλους λαούς , πυροδότησαν εξεγέρσεις και έκαναν τον αντίπαλο των Ελλήνων πιο ευάλωτο.

Η αναγνώριση του Ελληνικού κράτους ήταν επίσης άμεσο αποτέλεσμα των Ρωσοτουρκικών πολέμων. Στις 24 Σεπτεμβρίου του 1829 εκπρόσωποι του Σουλτάνου επισκέπτονται το στρατηγείο του Ντίμπιτς για διαπραγματεύσεις. Αγγλία και Γαλλία πιέζουν την Ρωσία να αποχωρήσει. Ο Ρώσος Στρατηγός θέτει σαν κυρίαρχο θέμα την ανεξαρτησία της Ελλάδος, ως χώρας ελεύθερης και όχι υποτελούς στον Σουλτάνο. Οι πρέσβεις της Γαλλίας και της Αγγλίας επιμένουν ότι πρέπει να διαχωριστεί το ελληνικό ζήτημα από τους όρους της ρωσοτουρκικής ειρήνης. Όμως, υπάρχει ρητή εντολή του Τσάρου να ζητήσει διακανονισμό του Ελληνικού ζητήματος. Γράφει η εγκυκλοπαίδεια Πυρσός: «Άμεσο αποτέλεσμα του ρωσοτουρκικού πολέμου του 1828-1829 υπήρξε η αναγνώρισις της ιδρύσεως του ελληνικού κράτους».


Επίσης σχετικό κείμενο με τα Ορλωφικά στην Κρήτη μπορείτε να δείτε εδώ :


http://mkritis.blogspot.com/2008/06/blog-post_18.html


Βέβαια όπως και τότε έτσι και σήμερα, εάν δεν αγωνιστούμε οι ίδιοι , δεν μπορούμε να περιμένουμε να μας «σώσει» κάποιος άλλος. Τότε ήταν η Οθωμανική αυτοκρατορία και το φεουδαρχικό της σύστημα , τώρα είναι η Παγκόσμια αυτοκρατορία της Νέας Τάξης και το σύστημά της, ο καπιταλισμός. Οφείλουμε όμως και τώρα , όπως και τότε, να εκμεταλλευθούμε τις διεθνείς καταστάσεις προς αυτή την υπόθεση. Στον αγώνα μας για εθνική και κοινωνική απελευθέρωση, εκτός από τη συμμαχία και συνεργασία με χώρες που παλεύουν ανοιχτά ενάντια στη Νέα Τάξη πραγμάτων, μπορούμε να εκμεταλλευτούμε τις αντιθέσεις και ανάμεσα σε καπιταλιστικές χώρες. Κάποιες από αυτές έχουν συμφέρον να προωθήσουν την εθνική ανεξαρτησία στην περιοχή των Βαλκανίων και να αναπτύξουν σχέσεις αμοιβαίου οφέλους με χώρες της Βαλκανικής, για να διώξουν τις ΗΠΑ από την περιοχή.

Παράλληλα στο θέμα του πολιτισμού , της ιστορίας και της παράδοσης , αλλά και γεωπολιτικά, ο Ρωσικός λαός είναι φυσικός σύμμαχος με τον Ελληνικό , και η φυσική θέση τους είναι με την Ευρώπη. Μια ελεύθερη Ελλάδα σε μια ελεύθερη Ευρώπη από τη νέα τάξη πραγμάτων και τον καπιταλισμό, που έχουν σήμερα ως κυρίαρχο κέντρο τους τις ΗΠΑ. Και όχι μια Ελλάδα σε Βαλκάνια νεκροταφείο γεμάτα Αμερικάνικες βάσεις, μειονότητες και πολέμους, με Έλληνες μισθοφόρους σε όλες «τις όμορες χώρες» «υπό την ομπρέλα των ΗΠΑ» σε ένα νεοταξικό αστικό κράτος θα «δίνει βοήθεια στις ΗΠΑ στις διενέξεις της με τη Γερμανογαλλοκρατούμενη Ευρωπαϊκή Ένωση» όπως προτείνει ο Χαρίτος.

Στο όνομα του «εθνικισμού» , στηρίζεται μια πολιτική που οδηγεί στην εξαφάνιση του έθνους.
Συμμαχία με τις ΗΠΑ , και μάλιστα σε σημείο που θα μας «ευχαριστούν οι ίδιοι οι Αμερικανοί» όπως προτείνει ο Χαρίτος, σημαίνει αποδοχή της νέας τάξης και των επιπτώσεων της πολιτικής στης λαούς και το έθνος. Μια πολιτική που μέρα με τη μέρα εξαφανίζει κάθε ίχνος εθνικής κυριαρχίας , ενώ ταυτόχρονα εξαφανίζει και διαβρώνει και τα χαρακτηριστικά που προσδιορίζουν ένα έθνος. Εξαφανίζει τους πολιτισμούς και τους αντικαθιστά με τη νεοταξική υποκουλτούρα, εξαφανίζει την έννοια της εθνικής συνείδησης και της πατρίδας. Εξαφανίζει κάθε έννοια εθνικής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας, εξαφανίζει ακόμα και τα βιολογικά και φυλετικά χαρακτηριστικά που προσδιορίζουν ένα έθνος μέσα από τα εκατομμύρια μεταναστών που κινούνται από χώρα σε χώρα να δουλεύουν για ένα κομμάτι ψωμί.

Οποιαδήποτε συμμαχία με τις ΗΠΑ και μάλιστα σε σημείο που να μας «ευχαριστούν» σημαίνει αυτόματα και αποδοχή αυτής της πολιτικής. Σημαίνει αυτόματα και αποδοχή της κυριαρχίας των ξένων και κυρίως των αμερικάνικων πολυεθνικών στην πολιτική και οικονομική ζωή της χώρας μας , με την καταλήστευση του Έλληνα εργάτη τόσο μέσα από την ακρίβεια, όσο και τους χαμηλούς μισθούς , αλλά και την καταλήστευση του φυσικού πλούτου της Ελλάδας. Σημαίνει επίσης και ενεργή συμμετοχή με Ελληνικά στρατεύματα στα ιμπεριαλιστικά εγκλήματα των ΗΠΑ και του Σιωνισμού σε όλο τον πλανήτη. Και σημαίνει σπάσιμο της φιλίας του λαού μας με τις Αραβικές χώρες, και μετατροπή του κάθε Έλληνα πολίτη σε στόχο επιθέσεων, σε ένα κλίμα μαζικής τρόμο-υστερίας που θα ενισχύει ταυτόχρονα την κρατική καταστολή και τη δράση μυστικών υπηρεσιών στην Ελλάδα. Ήδη ο Άδωνις Γεωργιάδης με την επίσκεψή του στο κατεχόμενο Αφγανιστάν και ο Καρατζαφέρης με τα θετικά του λόγια και τη συνάντηση του με τον κατοχικό υπουργό του Ιράκ έκαναν την αρχή…


Ας μη μιλά λοιπόν ο Χ. Χαρίτος στο όνομα του «εθνικισμού»
εκφράζοντας μια πολιτική υποτέλειας , μια πολιτική αντεθνική που αν συνεχιστεί έτσι σε κάποιες δεκαετίες θα έχει οδηγήσει σε πλήρη εξαφάνιση του Ελληνικού έθνους , που θα είναι πλέον ίσως όνομα για τα Ελικόπτερα του ΝΑΤΟ , όπως έγινε με τους Απάτσι στις ΗΠΑ. Πρόκειται για μια νεοταξική αστική ακροδεξιά πολιτική, και όπως το έχουμε πει πολλές φορές, ακροδεξιά και κοινωνικός εθνικισμός είναι έννοιες διαμετρικά αντίθετες.


Αλληλεγγύη στους λαούς που αντιστέκονται – Σεβασμός στα εκατομμύρια νεκρούς μαχητές και αμάχους θύματα των ΗΠΑ και του Σιωνισμού.


Είναι τουλάχιστον ηθικό καθήκον κάθε ενός που θέλει να λέγεται άνθρωπος, να αντισταθεί με κάθε τρόπο στα εγκλήματα της νέας τάξης, των ΗΠΑ και των Σιωνιστών στα οποία προσπαθεί να μας κάνει συνένοχους η νεοταξική ΝΑΤΟική ακροδεξιά της χώρας μας. Δε θα νομιμοποιήσουμε τις δολοφονίες με τους εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς που καίγονταν ζωντανοί από τις βόμβες Ναπάλμ του Νίξον στο Λάος και την Καμπότζη και τα εγκλήματά του στο Βιετνάμ, την ίδια στιγμή που οι ντόπιοι φίλοι χουνταίοι της 21ης Απρίλη διασκέδαζαν στις εκδηλώσεις του κιτς.


Ούτε θα βάψουμε τα χέρια μας με το αίμα των παιδιών του Ιράκ, του Αφγανιστάν, της Παλαιστίνης και της Γιουγκοσλαβίας. Ας τα βάψουν οι ακροδεξιοί ΜΑΤατζήδες , οι γιοί των μεγαλοστελεχών της αστυνομίας που βάζουν κορόιδα να πετάνε πέτρες σε τζαμιά , και οι φίλοι της ΚΥΠ και των ξένων υπηρεσιών. Σίγουρα όμως δε θα το κάνει ο Έλληνας εργάτης.


Είμαστε διατεθειμένοι να δώσουμε τη ζωή μας και στην Ελλάδα και όπου αλλού χρειαστεί για τη λευτεριά του έθνους μας από τη νέα τάξη , τον ιμπεριαλισμό και το Σιωνιστικό φίδι. Δε θα τη δώσουμε όμως δολοφονώντας λαούς πολεμώντας ως μισθοφόροι των Αμερικάνων.


Καθήκον μας να σταματήσουμε τα σχέδιά τους.


Οφείλουμε λοιπόν να κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας , για να εμποδίσουμε την εξαφάνιση κάθε εθνικού στοιχείου που μιλά για ελευθερία και εθνική ανεξαρτησία στη χώρας μας, ενάντια στη νέα τάξη πραγμάτων. Πρέπει να σταματήσουμε με κάθε τρόπο τα σχέδια φίμωσης κάθε πραγματικής Εθνικοεπαναστατικής και κοινωνικής φωνής και την υποκατάστασή τους με ακροδεξιές ΝΑΤΟικές γαλανόλευκες καρικατούρες. Είναι χρέος μας προς τους εαυτούς μας , τους προγόνους μας , τα παιδιά μας αλλά και τα εκατομμύρια νεκρούς των ΗΠΑ και του Σιωνισμού να σταματήσουμε τα σχέδιά τους. Ένας Δούρειος Ίππος , είναι πάντα ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για την άλωση. Γι αυτό ο πιο επικίνδυνος εχθρός είναι πάντα ο εσωτερικός, αυτός που προσπαθεί να διαβρώσει και να διαλύσει τις δυνάμεις που αντιστέκονται στη νέα τάξη , εκ των έσω.


Για το λόγο αυτό προτείνουμε άμεσα σε όλους τους αναγνώστες τα εξής μέτρα :


- Πρέπει να ενημερωθούν όλοι για το τι συμβαίνει , για να σταματήσουμε τη γιγάντωση του ήδη διαμορφωμένου νεοταξικού ακροδεξιού πόλου στην Ελλάδα πριν να είναι πολύ αργά. Στείλτε σύνδεσμο σε αυτό το κείμενο με e-mail σε όλους όσους γνωρίζετε και ζητήστε τους να κάνουν το ίδιο.

- Υπάρχουν μέλη του ΛΑΟΣ και ειδικά της ΝΕΟΣ , που έχουν όραμα να παλέψουν ενάντια στη νέα τάξη πραγμάτων. Όσοι επιλέγουν να παραμείνουν σε αυτό το χώρο μετά από όλα αυτά , είναι απαραίτητο να κάνουν ότι μπορούν για να απομονώσουν αυτές τις φωνές μέσα στο χώρο τους. Να απαιτήσουν να αλλάξει η φιλοαμερικάνικη θέση που περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα του ΛΑΟΣ , και να απομονωθούν όλοι όσοι προωθούν μια πολιτική με στόχο να μετατραπεί το ΛΑΟΣ στο πιο ακραίο κόμμα του Αμερικανισμού στην Ελλάδα και να μην επισκεφτεί ξανά κανένας βουλευτής τους στελέχη κατοχικών κυβερνήσεων όπως του Ιράκ και του Αφγανιστάν.

- Να σταματήσουμε να αγοράζουμε περιοδικά και εφημερίδες που έχουν καθαρά μια τέτοια πολιτική γραμμή, με σκοπό να υπάρξει με κάθε τρόπο ο οικονομικός τους αποκλεισμός που θα οδηγήσει στο κλείσιμό τους. Όσοι επιμένουν να διαβάζουν τέτοια έντυπα, να μην τα αγοράζουν αλλά να τα ζητάνε για να τα διαβάσουν από κάποιο γνωστό τους.

- Να σταματήσουμε να αγοράζουμε περιοδικά που παρουσιάζουν άτομα που ανήκουν τον «αμερικάνικο» νεοταξικό αντεθνικό πόλο ως «εθνικιστές» . Να αναφέρουμε στους εκδότες τους ότι εφόσον σταματήσουν να τους προβάλλουν, θα γραφτούμε συνδρομητές και θα προβάλλουμε τα περιοδικά τους για να τους ενισχύσουμε, αν όμως συνεχίσουν να τους προβάλλουν θα προβούμε σε μαζικό μποϋκοτάζ αγοράς των εντύπων τους με σκοπό επίσης το κλείσιμό τους.

- Να αφαιρέσουμε άμεσα όλους τους συνδέσμους από τις ιστοσελίδες μας προς ιστοσελίδες που φιλοξενούν ή στηρίζουν τη νεοταξική φιλοαμερικάνικη ακροδεξιά πτέρυγα και να ζητήσουμε μέσω e-mail από όλους τους γνωστούς μας να κάνουν το ίδιο και να προωθήσουν το e-mail και στους δικούς τους γνωστούς.

- Όσοι γράφουμε σε ανένταχτα περιοδικά και zines , απαιτούμε άμεση απομάκρυνση προβοκατόρων , ατόμων που συνδέονται με την αστυνομία και κρατικές υπηρεσίες, ατόμων που χτυπάνε λυσσαλέα τον αντιαμερικανισμό και απαιτούμε να μην υπάρχει καμιά επαφή μαζί τους στη συνέχεια. Εφόσον δε καταφέρουμε να το πετύχουμε παύουμε να τα στηρίζουμε και τα μποϋκοτάρουμε όσο το δυνατό.

- Σε περιόδους εκλογών , ενημερώνουμε μαζικά τον κόσμο σε εκλογικές περιφέρειες που κατεβαίνουν υποψήφιοι του αμερικάνικου νεοταξικού πόλου , για τις πραγματικές τους θέσεις και σκοπούς.

- Σε συγκεντρώσεις και εκδηλώσεις που είναι παρόντες άτομα από αυτό τον πόλο, απαιτούμε να αποχωρήσουν , αλλιώς αποχωρούμε εμείς. Ο πραγματικός εθνικισμός δεν μπορεί να έχει τίποτα κοινό με όσους στηρίζουν τα εγκλήματα του ΝΑΤΟ και του Σιωνισμού και την υποταγή του λαού μας στη νέα τάξη πραγμάτων.

- Όταν καίμε σημαίες των ΗΠΑ , του Ισραήλ κλπ μπορούμε να καίμε μαζί συμβολικά και έντυπα , αφίσες ή σύμβολα ακροδεξιών και «αριστερών» που τους στηρίζουν μέσα στην Ελλάδα.


Να απαιτήσουμε από όλους όσους μιλάνε για Έθνος , Νέα Τάξη κλπ να πάρουν ανοιχτά θέση ενάντια στις δηλώσεις Χαρίτου και όλες τις παρόμοιες με αυτές.

Όσοι το αρνηθούν , τους απομονώνουμε και τους αντιμετωπίζουμε με τους τρόπους που περιγράψαμε παραπάνω.

Σχετικά με το φιλοαμερικανισμό της ακροδεξιάς στην Ελλάδα , δείτε σχετικό κείμενο και εδώ :

http://mavroskrinos.blogspot.com/2008/06/blog-post_11.html