Άλλοι δύο εργάτες νεκροί στα διυλιστήρια της Motor Oil ενώ έβγαζαν το ψωμί τους, οι οποίοι προστίθενται στη λίστα των 108 θανάτων στους χώρους εργασίας μέχρι στιγμής για το 2026, και χωρίς να υπολογίζονται οι εκατοντάδες σοβαρά τραυματίες, που σε πολλές περιπτώσεις αποκρύπτονται από τις στατιστικές.
Αυτές είναι οι συνέπειες ενός αρπακτικού συστήματος όπου το
οικονομικό όφελος και το αλόγιστο κέρδος προηγούνται των δικαιωμάτων και τις
αξιοπρέπειας των εργαζομένων. Το γρανάζι του καπιταλισμού λιπαίνεται με το αίμα
των εργατών.
Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΘΕΜΕΛΙΟ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ
ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΑΙΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ


Εργατοκτονία (όχι γυναικοκτονία) στην Motor Oil 🚨
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ αριθμός των νεκρών από εργατικά ατυχήματα στην Ελλάδα για το 2026 έχει φτάσει τους 140, με στοιχεία της Ομοσπονδίας Συλλόγων Εργαζομένων Τεχνικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΟΣΕΤΕΕ).
Ο αριθμός των «γυναικοκτονιών» μέσα στο 2026 είναι μόλις 15.
Μάντεψε όμως για ποιό από τα δύο ζητήματα μιλάει και συγκλονίζεται το κίνημα, αποκλειστικά, ενώ αδιαφορεί και έχει πλήρη άγνοια για το άλλο.
Πολύ σωστά: 15 > 140
Και πέραν της διαφορετικής ποσότητας, επίσης μιλάμε και για διαφορετική ποιότητα.
Καθώς οι δολοφονημένες γυναίκες πέφτουν νεκρές από τις επιλογές τους κι από άντρες που οι ίδιες διάλεξαν. Γυναίκες που είπανε ότι «αν είναι καλό παιδί τότε να του πάρουμε μια πάστα», και απέρριψαν το καλό παιδί, για να τα φτιάξουν με τον τραμπούκο με το τατουάζ της σβάστικας στον λαιμό. Και κατέληξαν δολοφονημένες. Ω το «σοκ» και η «αγωνία»... Ποιός να το περίμενε; Spoiler alert: εγώ 🙋🏻♂️
Από την άλλη μεριά οι δολοφονημένοι εργάτες πέσανε νεκροί στον βωμό της μεγιστοποίησης των κερδών της εταιρείας όπου δούλευαν. Όχι μόνο άντρες εργάτες μα και γυναίκες, όπως στη Βιολάντα χτες, στην Motor oil σήμερα, άλλοι 135 στο ενδιάμεσο. Δεν το επέλεξαν μα αναγκάστηκαν να δουλεύουν σε κάποια καπιταλιστική εταιρεία η οποία τσιγκουνεύτηκε και δεν έδωσε μόλις μια χούφτα δολάρια σε απλά μέτρα προστασίας. Επειδή η ζωή του εργάτη δεν μετρά και δεν απασχολεί κανένα.
Και το κίνημα;
Το κομμουνιστικό κίνημα, η Αριστερά, αλλά ακόμα και η Αναρχία, δυνάμεις οι οποίες ιστορικά, εννοιολογικά και πολιτικά προέκυψαν ως εργατικά κινήματα, τώρα ασχολούνται με οτιδήποτε εκτός από τα εργατικά.
Σαν θείτσες ασχολούνται με τις σχέσεις των άλλων
Σαν Αντουανέτες ασχολούνται με αντωνυμίες
Σαν ρουφιάνοι ασχολούνται με τα μυστικά άλλων
Σαν ΜΚΟ ασχολούνται με την χλόη και το γκαζόν
Σαν εισαγγελείς ασχολούνται με καταγγελίες
Σαν μπάτσοι ασχολούνται με δολοφονίες γυναικών
Σαν διατροφολόγοι ασχολούνται με το αν τρως κρέας
Μια «Αριστερά» και ένα «Κίνημα» τύπου ΗΠΑ.
Και εγώ; Ε εμένα με βρίζουν επειδή έχω ξεμείνει και συνεχίζω να λέω ότι δουλειά των κομμουνιστών είναι να ασχολούνται με τα ζητήματα της εργατικής τάξης. Ένα απολίθωμα και απομεινάρι μιας άλλης εποχής ☭
Edit:
Η χρήση του όρου «εργατοκτονία» ήταν προφανώς ειρωνική. Αυτά τα ζητήματα είναι λυμένα από θεωρητική άποψη εδώ και δυο αιώνες. Δεν χρειάζονται μικροαστικές νομικίστικες ρυθμίσεις. Οι νόμοι φτιάχνονται από τον καπιταλισμό, όχι από την Βουλή και τα δικαστήρια. Αν θες να αλλάξει η μοίρα των εργατών από την εργοδοσία, πρέπει να καταργήσεις τον καπιταλισμό και την εργοδοσία, όχι να περιμένεις ότι άλλοι νόμοι μέσα στον καπιταλισμό θα έχουν άλλο αποτέλεσμα.