Περιοδικό Ανάκτηση Τεύχος Έκτο: Κυκλοφορεί Ξανά!



Μετά από απουσία μερικών μηνών κυκλοφόρησε το νέο τεύχος της ανανεωμένης Ανάκτησης, εμπλουτισμένο με θέματα ποικίλης ύλης.

διαβάστε:

SAMIZDAT, ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΥΣΚΟΛΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ

ΕΠΙ ΠΤΕΡΥΓΩΝ ΑΝΕΜΩΝ

ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΑΛΑΠΟΘΑΚΗΣ

ΘΩΜΑΣ ΓΚΑΝΤΑΡΑΣ Ο ΦΟΒΕΡΟΣ ΜΑΥΡΟΣ ΛΗΣΤΑΡΧΟΣ

ΚΟΡΩΝΟΪΟΣ, ΕΝΑ ΠΕΙΡΑΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ

ΖΩΝΤΑΣ ΕΝΑ ΟΡΓΟΥΕΛΙΚΟ ΑΥΡΙΟ;

ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΗ ΔΕΞΙΑ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ

Η ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΗ ΤΟ 1964 KAI Ο ΡΕΝΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ

Η  ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗΣ ΔΕΞΙΑΣ

ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΗΠΑ: ΜΥΘΟΣ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

DR. W. L. PIERCE: ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΟΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΟΥΝ

ΟΙ ΠΟΛΛΕΣ ΑΠΟΧΡΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΚΡΙ

ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ ΝΟΤΟΣ: ΕΧΑΣΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ, ΚΕΡΔΙΣΕ ΤΙΣ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ RICHARD B. SPENCER

AMΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΔΕΞΙΑ & ALT RIGHT

Η ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΙ ΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ

«KINISM» ΦΥΛΕΤΙΚΟΣ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΒΙΒΛΟ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΛΟΥΚΑΣ ΣΤΑΥΡΟΥ: ΑΡΝΟΥΜΑΙ ΤΟΝ ΨΕΥΤΟΕΘΝΙΚΙΣΜΟ ΤΗΣ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑΣ

ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΤΟΚΥΟ: Η «ΙΑΠΩΝΙΚΗ ΝΥΡΕΜΒΕΡΓΗ»

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΥΣ  ΟΠΑΔΟΥΣ ΤΗΣ ΕΣΠΑΝΙΟΛ

LUTON – MILLWALL: Ο ΑΓΩΝΑΣ ΠΟΥ ΑΛΛΑΞΕ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ

Η ΣΟΥΦΡΑΖΕΤΙΑΝΗ ΤΥΡΑΝΝΙΑ

ΑΙΡΕΤΙΚΕΣ ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Η ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΕΝΕΠ

Πως θα το προμηθευτείτε:

Το μοναδικό εθνικιστικό περιοδικό της χώρας θα βρίσκεται από την Τρίτη 30 Ιουνίου σε επιλεγμένα βιβλιοπωλεία και περίπτερα στην έντυπη μορφή του, βρείτε το στην Λόγχη, αλλά και σε μειωμένη τιμή των 2,5 ευρώ από ΕΔΩ. Η ηλεκτρονική μορφή του περιοδικού είναι ήδη διαθέσιμη από σήμερα και είναι προσβάσιμη σε όλους!

Για πληροφορίες παραγγελιών καθώς και τα σημεία διάθεσης της έντυπης μορφής του περιοδικού μπορείτε να επικοινωνείτε στο τηλέφωνο 2103611590! 

Αιρετική γραφή: Τι συμβαίνει με κάποιους αναρχικούς στην Ελλάδα;



Ο Έκτορας Κουφοντίνας σε συνέδριο της Hezbollah ...


"Το πιθανότερο είναι πως αγνοούν 
τις απόψεις του Παλαμά για την κοινωνία. 
Αν τις γνώριζαν δεν θα πέταγαν μπογιές. 
αλλά δυναμίτη"

πηγή: athens indymedia 

"Είμ’ ένα ανήμπορο παιδί που σκλαβωμένο το ‘χει
 το δείλιασμα κι όλο ρωτά και μήτε ναι μήτε όχι
 δεν του αποκρίνεται κανείς, και πάει κι όλο προσμένει
 το λόγο που δεν έρχεται, και μια ντροπή το δένει
 Κωστής Παλαμάς, Ο Γκρεμιστής"

πηγή: anarchy press gr

Εισαγωγικό σημείωμα της συντακτικής ομάδας: 

Όσοι «νεοφασίστες» και εχθροί της αστικής δημοκρατίας δεν φοράνε κομματικά γυαλιά ή δεν πέφτουν θύματα των καθημερινών συστημικών τακτικών παραπλάνησης θέλουν και πρέπει να βλέπουν την αλήθεια κατάματα. Να διαβάζουν τα πάντα, να ανιχνεύουν όλες τις πολιτικές τάσεις και να ζυγίζουν όλες τις απόψεις ώστε να βγάλουν στο τέλος χρήσιμα συμπεράσματα. Κάποιοι φυσικά δεν υπολογίζουν το πολιτικό κόστος αφού δεν έχουν τίποτα να χάσουν παρά μόνο τις αλυσίδες στα μυαλά τους. 

Είναι γεγονός ότι οι άνθρωποι των ιδεών μας έχουν να αντιμετωπίσουν στους δρόμους και τους κρατιστές και τους αναρχικούς. Και τους ορθόδοξους κομμουνιστές και τους «ισλαμοτροτσκιστές». Εδώ το παλιό και εύηχο σύνθημα ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΛΩΝ που καπηλεύτηκε η «Χρυσή Αυγή» πράγματι βρίσκει την πλήρη εφαρμογή του.

Ή μήπως δεν είναι τα πράγματα τόσο απλά; Μήπως και εμείς από την πλευρά μας θεωρούμε κάποια πράγματα δεδομένα και θεωρούμε ότι η πολιτική μας κριτική πρέπει να εξαντλείται στο κλασσικό «οι άλλοι είναι οι άπλυτοι» …

Θα αναφέρουμε πράγματα που μπορεί και να μην σας αρέσουν. Άλλωστε πάντα ένα ιστολόγιο δεν σε αναγκάζει να το διαβάζεις αλλά το κάνεις με δική σου επιλογή. Πόσο μάλλον αυτό του «Μαύρου Κρίνου» που προβάλλει όλες τις απόψεις ενός πολύπαθου «χώρου».

Πάμε στο θέμα ως μια εισαγωγή στο κυρίως άρθρο.

Θυμόμαστε ακόμη τους φτωχούς νεολαίους του «αντιεξουσιαστικού» χώρου που πήγαιναν στα συσσίτια της «Χρυσής Αυγής» για ένα κομμάτι ψωμί αφού οι πάντες τους αγνοούσαν και έδιναν προτεραιότητα στους αλλογενείς.

Θυμόμαστε ακόμη τα θετικά διαδικτυακά σχόλια μελών διάσημης αντιεξουσιαστικής συλλογικότητας κάτω από ένα τραγούδι που υμνούσε την Πατρίδα!

Θυμόμαστε και άλλα πολλά. 

Τις πρόσφατες δημόσιες δηλώσεις του οπαδού της ένοπλης πάλης Νίκου Μαζιώτη για τα εγκλήματα των κομμουνιστών της Μόσχας  αλλά και την αγωνία του Έκτορα Κουφοντίνα (γιος του εκτελεστή της 17Ν) για την μετατροπή της ελληνικής κοινωνίας σε πολυφυλετικό αχταρμά (σύνδεσμος εδώ)

Θυμόμαστε την πρόσφατη αναφορά των αντιπάλων μας γνωστών ραψωδών Active Member στον Ριχάρδο Κουντενχόβε Καλλέργη («Έναν αιώνα πίσω στην «Πανευρώπη», στου Ρίτσαρντ Καλέργη την αρχοντοπουτάνα , κανείς δεν αντιστάθηκε σ’ αυτό το αγριοτόπι,  γι’ αυτό και πένθιμα χτυπάει η καμπάνα» κομμάτι: Ω γλυκύ μου έαρ σε καραντίνα)

Και υπάρχουν πολλά ακόμη παραδείγματα όπως τα πρόσφατα δημοσιεύματα γνωστής αναρχικής ιστοσελίδας που υπερασπίστηκε τους κατοίκους νησιού επειδή αντιστάθηκαν στα ΜΑΤ και στον εποικισμό από λαθρομετανάστες.

Και είναι φυσικό μετά να αναρωτιέται κάποιος. 

Ξύπνησαν ξαφνικά οι πολιτικοί μας αντίπαλοι; 

Ραγίζει το αλεξίσφαιρο γυαλί του εθνομηδενισμού ακόμη και στην καρδιά των Εξαρχείων; 

Καταλαβαίνουν που πάνε τα πράγματα και αντιδρούν; 

Ακόμη και αυτοί αηδιάζουν για το θράσος και την εγκληματική τακτική των πολύχρωμων ορδών που έχουν κατακλύσει την χώρα. Υπάρχουν κάποιοι πολιτικοί μας αντίπαλοι οι οποίοι δεν θέλουν να δουν την Αθήνα ως μια νέα Καμπούλ και την Ελλάδα ως το νέο Πακιστάν.

Στην άλλη όχθη του ιδεολογικού «ποταμού» υπήρξαν κατά καιρούς «σήματα καπνού» τα οποία όμως αποκωδικοποιήθηκαν με σχετική επιφύλαξη από αυτούς που είχαν μάτια να δουν. Δυστυχώς μερικές φορές ξεχνάμε ότι πολλοί πολιτικοί μας αντίπαλοι έχουν την ίδια καταγωγή με εμάς και η Ράτσα (διαβάστε την Ασκητική) σε αφυπνίζει και σε κάνει να ξερνάς τα τσιτάτα και τις θεωρίες των κομισάριων εντός και εκτός Περισσού.

Άλλωστε για να λέμε την μαύρη αλήθεια η πρέζα των Αλγερινών και των Αφγανών δεν κάνει διακρίσεις, πηγαίνει και κάτω από τα δικά τους σπίτια. Άλλωστε και τα δικά τους μεροκάματα δεν είναι τυχαίο ότι μειώνονται επειδή ο καπιταλισμός κυριαρχεί λόγω του εισαγόμενου εργατικού δυναμικού. Και οι δικές τους γυναίκες και οι κόρες αποφεύγουν να κυκλοφορήσουν βράδυ γύρω από τα στενά της Ομόνοιας που κυριαρχεί η Σαρία και τα patrols των Σαλαφιστών.

Επειδή όμως και αυτός ο πολιτικός «χώρος» αλώθηκε από το καθεστώς οφείλουμε να αναφερθούμε για πολλοστή φορά στην ρίζα της μετάλλαξης όχι όμως ως προειδοποίηση προς αυτούς που στηρίζουν το πνεύμα των Εξαρχείων αλλά κυρίως προς γνώση δική μας. Δεν είναι άλλοι από τους antifa οι οποίοι χρηματοδοτούνται και κατευθύνονται από συγκεκριμένα κέντρα εξουσίας. Δείτε εδώ ένα παράδειγμα για το ποιος κάνει κουμάντο στα στέκια της «άλλης πλευράς». 

Και τα παρακάτω που θα διαβάσετε δεν αποτελούν κάποιο είδος τακτικής ή παρερμηνείας. Δεν είναι η μοναδική αλήθεια αφού δεν πιστεύουμε σε καμιά είδους «ορθοδοξία» και παραμένουμε αιρετικοί για αυτό άλλωστε προσπαθούμε να υπερασπιζόμαστε ως συντακτική ομάδα εδώ και χρόνια την «αριστερή» τάση του Εθνικοσοσιαλισμού.

Το παρακάτω άρθρο όμως ένα σκοπό έχει. Να ρίξει μια δέσμη φωτός σε έναν σκοτεινό «χώρο» που σήμερα τον έχουν αλώσει οι αριστεριστές και οι κομματάρχες προκαλώντας αηδία ακόμα και στους «βετεράνους» της λεγόμενης αναρχίας. Δεν έχει σκοπό το εν λόγω κείμενο ούτε να μπερδέψει, ούτε να διαστρεβλώσει, ούτε να αναπαράγει ψέμματα. Δεν έχει σκοπό να χαϊδέψει καμιά πλευρά ή να δείξει κάποια λύση σωτηρίας. 

Είναι μια πρώτη προσέγγιση απέναντι σε ένα συγκροτημένο σύστημα σκέψης που κυριαρχεί στο κέντρο της πρωτεύουσας και επηρεάζει κομμάτι της ελληνικής νεολαίας ενώ παράλληλα προωθεί τον «αντιφασισμό» και τα δικαιώματα των γνωστών ΛΟΑΤΚΙ καθώς και κάθε άλλη δυσώδης πλευρά του πολιτιστικού μαρξισμού.


Αιρετική γραφή: Τι συμβαίνει με κάποιους αναρχικούς στην Ελλάδα;

του Tyr

Τους αναρχικούς τους έχουμε συνηθίσει, αν όχι ταυτίσει, με αντεθνικές ιδέες, αν όχι κάργα ανθελληνικές. Τον τελευταίο καιρό όμως παρατηρούμε μια όλο και πιο συχνή μετατόπιση προς την Ιδέα του έθνους, έστω και από μια μειοψηφική τάση του λεγόμενου αντιεξουσιαστικού χώρου, τουλάχιστον σε ότι αφορά τις ηχηρές μειοψηφίες!

Γιατί η Ελλάδα είναι μικρή και είμαστε όλοι παιδιά αυτού του Λαού! Κυκλοφορούμε, βλέπουμε, ακούμε! Οι ιδέες του αντιεξουσιαστικού χώρου είχαν πάντα μεγαλύτερη απήχηση στην ελληνική νεολαία από τους αυτό καθεαυτό συμμετέχοντες! Σήμερα ο γνωστός λυσσαλέος αντιεθνικισμός τους, ο ανθελληνισμός τους, έχει όλο και μικρότερη απήχηση. Όσο μικρότερη απήχηση - εκτός από τους αυτοπεριχαρακωμένους αντιεξουσιαστικούς κύκλους - τόσο πιο λυσσαλέος ... Σαν συμπτώματα του τέλους.

Αναρχισμός και αντιεθνικισμός, πόσο μάλλον ανθελληνισμός, δεν ήταν πάντα ταυτόσημα. Ούτε καν αναρχισμός και αντιφασισμός δεν ήταν πάντα ταυτόσημα. Ας τα πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Για την συντριπτική πλειοψηφία των αμύητων αντιεξουσιαστές και αντιφά είναι συνώνυμα. Δεν ήταν όμως πάντα έτσι και δεν έχουν περάσει ούτε καν 15 χρόνια από τότε που οι αντιφά συνελεύσεις πρωτοεμφανίστηκαν ή μάλλον ξεφύτρωσαν στην Ελλάδα σαν τα μανιτάρια, ως ένα είδος μετεξέλιξης των λεγόμενων και αυτοαποκαλούμενων αυτόνομων. Αυτοί οι "αυτόνομοι" άλλο νταλκά δεν είχαν από το πώς να εχθρεύονται τον ελληνικό ιμπεριαλισμό στα Βαλκάνια (sic). Αν ο νους σας πήγε σε δύο τρεις πρεσβείες δεν πέσατε έξω ...

Οι αντιφά είναι γενικώς εναντίον όλων των εθνών εκτός από ένα! Οι πατέρες του αναρχισμού υπέρ όλων των εθνών, εκτός από ένα ...

Η γραμμή των αντιφά τελικά επιβλήθηκε στους αντιεξουσιαστές, λίγο ή πολύ όπως βλέπουμε σήμερα να επιβάλλετε η γραμμή των Black Lives Matter στους αντίστοιχους στις ΗΠΑ και όχι μόνο. Έξωθεν αρχικά και με απόλυτη κυρίευση του εσωτερικού εντός ελάχιστου χρονικού διαστήματος με χρήση μελετημένων μεθόδων χειραγώγησης και στιγματισμού των αντιθέτων φωνών. Κανονικό psy op!

Αλλά μιας και αναφερόμαστε στον αναρχισμό καλό θα ήταν να κάνουμε και μία πολύ σύντομη αναδρομή:

Ο Προυντόν, ο παππούς του αναρχισμού, είπε μεν "η ιδιοκτησία είναι κλοπή", ενώ στο μυαλό της λεγόμενης κοινής γνώμης - "μια κοινή μια πόρνη"; - Φασισμός και ιδιοκτησία πάνε πακέτο, άσχετα αν ο Μπενίτο Μουσολίνι ονόμαζε τους Ιταλούς "προλεταριακό έθνος"! Και το προλετάριος είναι συνώνυμο του ακτήμων... Ο Προυντόν ήταν και σύγχρονος του αμερικανικού εμφυλίου. Και όπως όλοι οι δυνατοί στοχαστές σε τέτοιες περιπτώσεις, πήρε θέση, υπέρ των Νοτίων... της Συνομοσπονδίας!

Συνομοσπονδία υπερασπίζονταν και οι αναρχικοί του ισπανικού εμφυλίου. Έχοντας απέναντι τους τους φαλαγγίτες του Φράνκο. Οι φαλαγγίτες όμως, όπως οι περισσότερες αναγνώστες αυτού του ιστολογίου θα ξέρουν, αρχικά δεν ήτανε του Φράνκο, αλλά του Χοσέ Αντόνιο! Ο οποίος στην φυλακή, λίγο πριν την δολοφονία του από τους αναρχομαρξιστές, προσέφερε την ηγεσία του κινήματος στον Ραμίρο Ράμος, τον Εθνικοσυνδικαλιστή! Τον οποίο οι αναρχοσυνδικαλιστές της FAI/CNT μέχρι τέλους τον ήθελαν κοντά τους.

Οι εκλεκτές συγγένειες λοιπόν μεταξύ εκφάνσεων Αναρχισμού και του Φασισμού έχουν επιμελώς αποσιωπηθεί και κυρίως από την μεριά των αναρχικών. Ο Ισπανικός Εμφύλιος ήταν όντως εμφύλιος περισσότερο επειδή πολέμησαν αναρχικοί και φασίστες σε εχθρικά στρατόπεδα, παρά επειδή όλοι οι Ισπανοί είναι Ούνα Φάτσα Ούνα Ράτσα! Στον ρωσικό εμφύλιο οι αναρχικοί και οι Ουκρανοί εθνικιστές πολέμησαν από κοινού τους Μπολσεβίκους, ενώ παράλληλα, στην άλλη άκρη της Σιβηρίας, ο αναρχομοναρχικός τρελός βαρόνος Φον Στέρνμπεργκ συνέχιζε την αντίσταση και την υπεράσπιση του τσαρικού στέμματος με έναν τρόπο που κάνει τους σημερινούς υπέρμαχους της πολυπολιτισμικότητας να το βουλώνουν μπροστά στην αληθινή αρμονική συνύπαρξη της ποικιλότητας των εθνικοτήτων της Άπω Ευρασίας.

Ο πατέρας του Αναρχισμού Μπακούνιν έλαβε μέρος στη πρώτη κομμουνιστική Διεθνή. Στην ουσία η αποχώρηση του Μπακούνιν και της ομάδας του αποτελεί το ουσιαστικό διαζύγιο μεταξύ κομμουνιστών και αναρχικών. Με θέσεις όπως "ο Μαρξισμός και οι Ρότσιλντ είναι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος" και ότι "ποιος καπιταλισμός; Αν ήταν μόνο ο καπιταλισμός οι λαοί (narod, έθνος) θα είχαν ήδη ξεμπερδέψει μαζί του, εδώ έχουμε να κάνουμε με Παγκόσμια Συνωμοσία των Εβραίων Τραπεζιτών"…

Είναι να απορεί κάνεις, τι είδους αναρχικοί είναι όλοι αυτοί οι σημερινοί σιωνιστές αντιφάδες;

Και δεν αναφέραμε καν ακόμη τον Πανσλαβισμό του Μπακούνιν! Εδώ όμως χρειάζεται λίγη προσοχή. Ο Μπακούνιν ήταν Ρώσος, Σλάβος. Λογικό να ήταν πανσλαβιστής! Αυτό που εμείς κρατάμε είναι ότι αντιλαμβάνονταν τους λαούς στην εθνική τους διάσταση και στην ενότητα της ομο(ιο)εθνίας των. Αν ήταν Γερμανός θα ήταν πανγερμανιστής, αν ήταν Έλληνας,  Πανελληνιστής κτλ. Τι σχέση έχουν οι σημερινοί λυσσαλέοι αντιεθνικιστές "αντιεξουσιαστές"; Αν και στην Ροτζάβα τους είδαμε στο πλευρό των "αναρχοεθνικιστών" πλέον Κούρδων.

Και θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε επί μακρόν. Ο αναρχοσυνδικαλιστής Σορέλ, εμπνευστής του πρώην αναρχίζοντα σοσιαλιστή Μουσολίνι, ο δαρβινιστής αναρχοκοινοτιστής πρίγκιπας Κροπότκιν, υμνητής του πνεύματος της αλληλοβοήθειας και των εκφράσεων της, του γένους, της φυλής, της κοινότητας, του έθνους!

Τι σχέση έχουν οι σημερινοί αναρχικοί και πώς τα συνδέουν όλα αυτά με την περιρρέουσα αποδόμηση (αποσύνθεση, σαπίλα) των πάντων; Πιστεύει κανείς τους πραγματικά ότι οι Ντουρούτι και Μαλατέστα θα ήταν υπέρ της αποδόμησης των δύο φύλων και των έμφυλων ταυτοτήτων; Τον Μπακούνιν αν ζούσε σήμερα οι ίδιοι οι αντιεξουσιαστές θα τον έλεγαν Φασίστα.

Αυτές είναι μόνο μερικές σύντομες αναφορές στις εκλεκτές συγγένειες μεταξύ Αναρχισμού και τις Φασιστικές ή Ριζοσπαστικού Εθνικισμού στις διάφορες εκφάνσεις τους. Αυτό που μας αρέσει ή ονομάζουμε Αναρχοφασισμό*!

Χαιρετούμε με ειλικρίνεια και αγνή καρδιά, καλοί καγαθοί, τους καλοκάγαθους εκείνους αναρχικούς, τους μειοψηφικούς του χώρου τους, του λεγόμενου και υποτιθέμενου αντιεξουσιαστικού χώρου  που πλέον μιλάνε μέσα στα κείμενα τους ανοιχτά κατά του εποικισμού, του ανθελληνισμού, ακόμα και του αντιφασισμού (με την έννοια της κατάχρησης του όρου από τους πυροβολημένους που όποιος δεν είναι μαζί τους είναι φασίστας, ανεξαρτήτως άλλων κριτηρίων).

Ενώ υπάρχει και άλλη μία τάση η οποία συχνά ασχολείται με τις εκφάνσεις και θέσεις του Ριζοσπαστικού Εθνικισμού και συστηματικά προσπαθεί να τις διαστρεβλώσει και αποδημήσει. Ίσως γιατί αισθάνονται την απειλή των ιδεών. Τουλάχιστον τα υγιή στοιχεία που αναμφίβολα υπάρχουν μέσα στον αντιεξουσιαστικό χώρο. Τουλάχιστον αυτοί δεν είναι πολιτικά αναλφάβητοι και δεν χαρακτηρίζουν φασίστα τους πάντες όλους αδιακρίτως. Αυτό τους το αναγνωρίζουμε.

Και κάθε φορά που κατεβαίνουν στις υποτιθέμενες "αντιρατσιστικές" τους πορείες, μειοψηφία ανάμεσα σε άσχετους εθνοφυλετικά και εθνοπολιτισμικά εισβολείς, τα κύτταρα τους ξέρουν πως βρίσκονται σε λάθος στρατόπεδο και αναρίθμητοι πρόγονοι μέσα τους ουρλιάζουν πως όταν έρθει η ώρα με ποιους θα πάνε και ποιους θα αφήσουν.

Ίσως η ανθελληνική λύσσα δεν είναι παρά η προσπάθεια του επίπλαστου Εγώ τους να καλύψει την Εσωτερική Φωνή της φυλετικής αφύπνισης, το βαθύτερο Είναι τους.

Στους αναρχικούς εκείνους που, σύμφωνα με τα μηνύματα που εκπέμπουν, είναι πάντοτε Χαΐνηδες, ποτέ όμως ραγιάδες! Ευχόμαστε ολόψυχα ακόμα βαθύτερη συνειδητοποίηση, αφύπνιση, εγρήγορση και εποπτεία!

Γιατί κάτι μας λέει πώς κάποτε θα βρεθούμε στα ίδια μετερίζια ... Κλέφτες και Αρματολοί κόντρα σε γενίτσαρους,  ισλαμοκανίβαλους και γιουσουφάκια.

Γιατί πρέπει να εξασφαλίσουμε την ύπαρξη του λαού μας και το μέλλον των "λευκών" παιδιών μας.

*Αναρχοφασίστες ονόμαζαν οι αστοί και οι δημοκράτες και τους εισβολείς της βουλής τον Ιούλιο του 1964 αλλά και τους Εθνικοσοσιαλιστές που αντιστέκονταν στα μέτρα τρομοκρατίας του μητραλοία Καραμανλή μετά την πτώση της «χούντας» …

 «Το μονοπάτι όπου βαδίζουν αυτοί οι άνθρωποι είναι πά­ντοτε το ίδιο. Αρχικά είναι αναρχικοί ή ακραίοι σοσιαλιστές, κατόπιν “προσηλυτίζονται” στον εθνικισμό και δημιουργούν αξιοσημείωτες μεσσιανικές ιδέες … και φορτίζουν τον ακίνδυ­νο εθνικισμό των ενώσεων και των κομμάτων με το δυναμίτη της αναρχικής ετοιμότητας για δράση» 

Otto Strasser

Οι Ιδέες του Παρελθόντος Οδηγός του Αύριο



Σε μια εποχή που όλες οι αξίες και οι θεσμοί ισοπεδώνονται και διαστρέφονται, οι Νέοι Εθνικιστές αντιστεκόμαστε. Τα κόμματα και τα παρακλάδια τους δεν έχουν να προσφέρουν τίποτε απολύτως, παρά μόνο φροντίζουν για τη δική τους βολή και επιβολή.

Επειδή όμως είμαστε Έλληνες και δε μπορούμε να υποταχθούμε στον αξιακό, ηθικό, ψυχολογικό πόλεμο που μας κάνουν, επιλέγουμε την εναντίωση.

Οι νέοι άνθρωποι επιθυμούμε να δώσουμε ένα νέο ορίζοντα στην βιωματική και καθημερινή εφαρμογή των αξιών του Έθνους μας. Η ιδεολογία του ενδόξου παρελθόντος μας, με τη ματιά του Νέου, προσαρμοσμένο στο σύγχρονο τρόπο ζωής.

Δεν μένουμε μόνο στο παρελθόν, ορίζουμε το μέλλον. Δραστηριοποιήσου, μην μένεις ανενεργός, η απάθεια είναι υποδούλωση! Ξεκίνησε από σήμερα να φτιάχνεις το μέλλον, εμείς αυτό θα προσπαθήσουμε και σε θέλουμε μαζί μας.

Δημιουργούμε πυρήνες αντίστασης μέσω των εκδόσεων, ακτιβισμού, πολύπλευρης ενημέρωσης, εισαγωγής των Ιδεών μας στην κοινωνία.

Οι Νέοι Έλληνες που θέλουν κάτι άλλο από αυτό που προσέφεραν άλλοι πριν από αυτήν, οφείλουν να ενεργοποιηθούν. Οι Ιδέες δεν ανήκουν σε ορισμένους μόνον, ανήκουν σε όλους όσους σκέφτονται και λειτουργούν Εθνικά. Τα ονόματα μας είναι Δραγούμης, Γιαννόπουλος και Συκουτρής.

Μην μένεις αμέτοχος, δράσε! Δημιουργηθήκαμε από τις Ιδέες του παρελθόντος και ανήκουμε στο Μέλλον! 

Στρατευμένη Μουσική: η αποκλειστική συνέντευξη του Aleksey Thuleseeker των M8L8TH στο περιοδικό «Αντεπίθεση» τεύχος 07 Μάρτιος - Απρίλιος 2019 (.pdf)






Μουσικό βίντεο εδώ ...

Πριν ελάχιστα χρόνια η σφοδρή πολεμική διαμάχη μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας επηρέασε και τον Ελληνικό «χώρο» με αποτέλεσμα να υπάρξουν παρεμβάσεις συζητήσεις αλλά και διαφωνίες τόσο εντός όσο και εκτός διαδικτύου. Ο «Μαύρος Κρίνος» υπήρξε ένα από τα ιστολόγια που ασχολήθηκε εκτενώς με το θέμα αυτό και στον σύνδεσμο εδώ μπορείτε να βρείτε δεκάδες αποκλειστικές αναρτήσεις και αναλύσεις για την Ουκρανία και το Εθνικοεπαναστατικό Κίνημα της χώρας το οποίο έχει ιστορικές ρίζες στην «Τρίτη Θέση».

Αποτελεί γεγονός ότι η πλειοψηφία των Ελλήνων Εθνικοσοσιαλιστών τάχθηκε την εποχή εκείνη με το μέρος των Ουκρανών Συναγωνιστών με τους πρώτους να υποστηρίζουν έμπρακτα τον αγώνα της Azov και των άλλων πολιτικοστρατιωτικών σχηματισμών. Είναι επίσης γνωστό ότι εδώ και αρκετά χρόνια η ηγεσία της «Χρυσής Αυγής» έχει επιλέξει στρατόπεδο και έχει ταχθεί μέχρι και σήμερα στο πλευρό του φιλελεύθερου καθεστώτος της Μόσχας και του Πούτιν.

Όμως παρά την αυστηρή κομματική γραμμή (…) κάποιοι νεολαίοι (τους οποίους συγχαίρουμε δημοσίως) αμφισβήτησαν το αντιφασιστικό και φιλορωσικό αφήγημα του Μιχαλολιάκου και τον Μάρτιο – Απρίλιο της περασμένης χρονιάς έλαβε μέρος μια ευχάριστη έκπληξη. Μια συνέντευξη «βόμβα» σε γνωστή κομματική έκδοση η οποία όπως ήταν αναμενόμενο δεν προβλήθηκε ιδιαίτερα και φυσικά δεν κυκλοφόρησε στα πρακτορεία τύπου.


Δεν ήταν άλλη από την αποκλειστική συνέντευξη του Aleksey Thuleseeker αρχηγού και ιδρυτικού μέλους της NSBM μπάντας M8L8TH στο περιοδικό «Αντεπίθεση» (τεύχος 07 Μάρτιος - Απρίλιος 2019) έκδοση του Μετώπου Νεολαίας της «Χρυσής Αυγής». Ο εν λόγω Συναγωνιστής - Ρωσικής καταγωγής - ζει στην Ουκρανία και συμμετέχει ενεργά στις δομές του Ουκρανικού Εθνικοεπαναστατικού Κινήματος. Είναι καταζητούμενος για πολιτικούς λόγους από τις αρχές της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Οι απόψεις του φιλοξενούνται στο http://wotanjugend.info/

Με δεδομένο το γεγονός ότι η συντακτική ομάδα του «Μαύρου Κρίνου» έχει επιλέξει εδώ και χρόνια να προβάλλει και να στηρίξει με κάθε τρόπο την Πολεμική Εθνικοσοσιαλιστική Μουσική - σχετικές αναρτήσεις εδώ - θα αποτελούσε σφάλμα να μην προβληθεί η εν λόγω συνέντευξη αφού τα τελευταία χρόνια η Ουκρανία με το Εθνικοσοσιαλιστικό Black Metal (NSBM) έχει άμεση σχέση και σύνδεση.

Να σημειωθεί ότι η ενδιαφέρουσα συνέντευξη δόθηκε στον Commando Wolf και μπορείτε να την κατεβάσετε σε μορφή αρχείου .pdf στον σύνδεσμο εδώ …

Ευρωπαϊκές Ελίτ: μια ανανεωμένη θέληση για ισχύ;



One Star to rule them all,

    One Star to find them,

    One Star to bring them all,

    And in the darkness bind them.

    Ένα αστέρι για να τους διοικήσει όλους,

    Ένα αστέρι για να τους βρει,

    Ένα αστέρι για να τους φέρει όλους,

    Και μέσα στο σκοτάδι να τους δεσμεύει.

(Κατά το “One Ring to rule them all, One Ring to find them, / One Ring to bring them all and in the darkness bind them / In the Land of Mordor where the Shadows lie”, από τον  Άρχοντα των Δακτυλιδιών του J. R. R. Tolkien). 

του Κωνσταντίνου Μποβιάτσου

Για να δούμε ξεκινώντας  λίγο με την σειρά κάποια γεγονότα...

Σεπτέμβριος 2019 και η Ursula con der Leyen (πρόεδρος της Κομισιόν), δήλωνε: «Πρέπει να είμαστε περήφανοι του ευρωπαικού τρόπου ζωής, σε όλες τις μορφές του και τις διαστάσεις και θα πρέπει να τον διατηρήσουμε, προστατεύσουμε και καλιεργήσουμε».

Νοέμβριος 2019, σε μια συνέντευξη του ο Μακρόν χαρακτηρίζει το ΝΑΤΟ «κλινικά νεκρό»και προειδοποιεί: «Υπάρχει ένας συγκεκριμένος κίνδυνος ότι μακροπρόθεσμα θα εξαφανιστούμε από γεωπολιτική άποψη  και ότι δεν θα είμαστε πλέον κυρίαρχοι του πεπρωμένου μας».

Φεβρουάριος 2020 και στην παγκόσμια διάσκεψη ασφαλείας  στο Μόναχο, ο Μακρόν λέει: «Έχουμε ανάγκη μια ευρωπαϊκή στρατηγική η οποία είναι εκείνη που θα μας  αναβιώσει σαν ισχύ στρατηγική και πολιτική.Οραματίζομαι μια Ευρώπη πολύ πιο κυρίαρχη, ενωμένη, δημοκρατική. Μέσα σε 10 χρόνια βλέπω μια Ευρώπη η οποία  θα έχει κατασκευάσει τα εργαλεία για την ανέγερση της τεχνολογικής, ασφάλειας και αμυντικής κυριαρχίας της».

Απρίλιος 2020 το Ινστιτούτο της Γαλλικής Άμυνας, «Cercle de réflexion interarmées», εκδίδει ένα έγγραφο με το οποίο προβληματίζεται για το μέλλον του ΝΑΤΟ και αναρωτιέται αν συμφέρει να ακολουθήσουμε τις ΗΠΑ στις στρατιωτικές της στρατηγικές.

Μάιος 2020 και η Μέρκελ δηλώνει ότι δεν θα παραβρεθεί η ίδια στην επόμενη συνάντηση των G7 στην Ουάσινγκτον.

Ιούνιος 2020 και σε «αντίποινα» εναντίον της Μέρκελ, οι ΗΠΑ ανακαλούν 9.500 Αμερικανούς στρατιώτες από τη Γερμανία, μειώνοντας την παρουσία τους κατά σχεδόν το ένα τρίτο. Καθορίζει επίσης ανώτατο όριο 25.000 ανδρών που μπορούν να τοποθετηθούν στην εθνική επικράτεια του Βερολίνου. Τώρα το όριο είναι 52.000 στρατιώτες και επομένως η συνολική μείωση υπερβαίνει το 50% του συνόλου.

Ιούνιος 2020 και η Μέρκελ διαλέγει ως σλόγκαν για την ευρωπαϊκή προεδρία της Γερμανίας το: «ας κάνουμε την Ευρώπη ξανά μεγάλη».

Τέλος πάντων τι ακριβώς συμβαίνει τελικά. Δεν είναι η πρώτη φορά που υπάρχει ένταση μεταξύ ΗΠΑ και Ευρώπης. Όταν υπάρχουν αμερικανοί πρόεδροι «άσχημοι, βρώμικοι και κακοί» συμβαίνει να ανοίγει η ψαλίδα μεταξύ των δυο ηπείρων, ενώ όταν στον Λευκό Οίκο, κάθονται πρόεδροι όμορφοι και δημοκρατικοί, η ψαλίδα κλείνει! Είχε γίνει κάποτε και με τον Μπους και τους πολέμους του στην μέση ανατολή. Μόνο που εκείνη την εποχή τα αντίμετρα της Ευρώπης δεν ήταν τα αναμενόμενα. Αυτό που συζητείται τους τελευταίους μήνες είναι κάτι που ξεπερνά τον Τραμπ: η αμφισβήτηση του ΝΑΤΟ δεν αποτελεί πρόκληση για μια κυβέρνηση, αλλά για μια δεκαετή ηγεμονία.

Οι αμφιβολίες για τους πρωταγωνιστές αυτών των ενδείξεων της διπλωματικής εξέγερσης είναι κατανοητές: μήπως ο Γάλλος πρωτοπόρος των Ρότσιλντ και οι Γερμανοί Χριστιανοδημοκράτες  ανακάλυψαν ότι είναι  μαθητές του Thiriart; Όχι βέβαια! Η ιστορία, ωστόσο, δεν ακολουθεί απαραίτητα την ώθηση των ιδεών. Σε άλλες περιπτώσεις, είναι τα γεγονότα που σέρνουν τους άνδρες πέρα ​​από τα όρια των ιδεολογικών τους συνθηκών.

Για αρκετό καιρό τώρα, παρακολουθώντας τις διεθνείς εξελίξεις, έπεισα τον εαυτό μου να αφιερώσει  προσοχή μόνο σε ό, τι κινείται στον κόσμο των ελίτ, σε εσωτερικές αντιφάσεις της εξουσίας,  παρά σε φανταστικές δυνάμεις και εξεγέρσεις φανταστικών ανθρώπων. Πιστεύω ότι οι πιο ενδιαφέροντες  μηχανισμοί για το μέλλον μας μπορουν να ξεκινήσουν μόνο σε αυτό το επίπεδο, ακόμη και αν δεν είναι εκεί που θα πρέπει αναγκαστικά να ολοκληρωθούν.

Ο Νίτσε έλεγε ότι «η Ευρώπη θα κατασκευαστεί μόνο στην άκρη του τάφου». Και είχε προειδοποίησε επίσης ότι η ένωση της Ευρώπης  θα κατασκευαζόταν κυρίως από οικονομική ανάγκη. Αυτή η ώρα έχει έρθει; Δύσκολο να πω. Αλλά οι χαρακιές, οι πληγές ανοίγουν. Ο αέρας είναι γεμάτος από πειρασμούς και απόπειρες.

Σε τελική ανάλυση, η γλώσσα δεν είναι ποτέ αθώα, ακόμα κι αν ο χρήστης μπορεί να είναι αθώος. Στην πολιτική υπάρχει μια περίεργη και αστεία γραμματική χάρη στην οποία οι λέξεις πυροδοτούν πράγματα που δεν είναι απαραίτητο να είχαν προβλεφθεί.  Επομένως ποιο είναι το όνομα της Ευρώπης; Στην καθημερινή γλώσσα, γνωρίζουμε, ότι "Ευρώπη" σημαίνει ένα τεταρτημόριο του κόσμου που θα ήθελε να απελευθερωθεί από την ιστορία και την ταυτότητα. Η ακρόπολη της πραγματοποιημένης παγκοσμιοποίησης.

Ωστόσο, το όνομα "Ευρώπη" εξακολουθεί να μην είναι αθώο. Ειδικά όταν προστίθενται και άλλοι όροι, όπως «δύναμη», «μεγάλη» ... Είναι κάτι που παραμένει στην άκρη της γλώσσας, που αιωρείται στον αέρα σαν ένα απειλητικό σύννεφο για μερικούς ή ως μια ακτίνα ηλιοφάνειας για άλλους, αλλά ωστόσο, ο καθένας αισθάνεται την παρουσία της!

Τι λείπει τότε; Λείπει ένα όραμα, αλλά  όχι μόνο με την πρακτική έννοια για την οποία λέμε για παράδειγμα  ότι ένας επιχειρηματίας, ένας πολιτικός ή ακόμη και ένας ποδοσφαιριστής έχουν ένα όραμα, δηλαδή, ξέρουν τι να κάνουν για να επιτύχουν έναν συγκεκριμένο στόχο, ώστε να  επιβιώνουν για ένα διάστημα. Όχι δεν είναι αυτό το όραμα, Λείπει το όραμα ακριβώς με την έννοια με την οποία λέμε: «Αλλά είσαι τρελός, έχεις οράματα».

Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, ο Γερμανός φιλόσοφος Peter Sloterdijk έδωσε διάλεξη με τίτλο: «Falls Europa erwacht. Gedanken zum Programm einer Weltmacht am Ende des Zeitalters ihrer politischen Absence». Δηλαδή : «Αν η Ευρώπη ξυπνήσει . Σκέψεις πάνω στο πρόγραμμα μιας παγκόσμιας δύναμης στο τέλος  της εποχής της πολιτικής της απουσίας». Εκεί ο Sloterdijk προκάλεσε ένα είδος «διαυγές ονείρου», ένα είδος αυτοεπιγνωστικού ευρωπαϊκού προφητισμού. Η ικανότητα να είμαστε οραματιστές, στην πραγματικότητα, αλλά συνειδητά.


Οι Κινέζοι, οι Ρώσοι, οι Ισραηλινοί, οι Αμερικανοί, οι Ισλαμιστές έχουν το δικό τους όραμα, άμεσο και έμμεσο και δραστηριοποιούνται νευρικά από τις προφητείες τους. Τι γίνεται όμως με τους Ευρωπαίους; Οι Ευρωπαίοι πρέπει απλά και μόνο  να τολμήσουν να πουν το ανείπωτο που παραμένει στον αέρα και  στον οποίο υπάρχουν ακόμη ταμπού  που καίνε  και διάφορες ενοχές . Η περίμετρος κάθε πιθανής λογικής πολιτικής δράσης για το μέλλον σχεδιάζεται γύρω από αυτές τις συντεταγμένες. Υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχει  μια πυξίδα για να προσανατολιστούμε, φυσικά.

Αυτόνομοι Πύργου


Kai Murros: Η επανάσταση και πώς να την κάνεις σε μια σύγχρονη κοινωνία



Oδηγίες προς τα στελέχη του κινήματος

- Να είσαι πάντα καθαρός στην εμφάνιση και σωστός στους τρόπους σου. Η πρώτη αποστολή μας είναι να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη του λαού μας.

- Βοήθα τους ηλικιωμένους, τους αρρώστους και τον κάθε ένα που χρειάζεται την βοήθειά σου. Βοήθησε χωρίς να ρωτάς· κάθε σύντροφος πρέπει να ενσωματώνει το κίνημα και τον προπαγανδιστικό του αγώνα.

- Υπηρέτησε τον λαό! Αυτός που υπηρετεί τον λαό, θα αντεπεξέλθει.

- Η πρώτη αποστολή του κάθε συντρόφου είναι να κερδίσει την καρδιά και το μυαλό των ανθρώπων γύρω του.

- Να είσαι τίμιος, εργατικός και δίκαιος. Η αλλαγή αρχίζει μ' εσένα!

- Να είσαι δυνατός, αλλά να έχεις κατανόηση γι' αυτούς που είναι αδύνατοι! Να κουβαλήσεις και το δικό τους βάρος.

- Το να διατηρείς το ηθικό σου εμπρός στα προβλήματα της καθημερινότητας είναι ο μεγαλύτερος ηρωισμός. Κάθε μέρα δεν φέρνει μια νέα μάχη και κάθε μάχη δεν τελειώνει με μία νίκη!

- Δες την επαναστατική διαδικασία στο σύνολό της και το δικό σου κομμάτι σε αυτήν. Με αυτόν τον τρόπο θα κερδίσεις δύναμη σε δύσκολους καιρούς και υπομονή όταν τίποτε δεν φαίνεται να συμβαίνει!

- Δεν θα κερδίσουμε την τελική νίκη με μεγάλες μάχες αλλά μέσω της σκληρής δουλειάς που κάνουμε ανάμεσα στις μάχες. Θα κερδίσουμε μέσω της επιμονής, της υπομονής και της υπευθυνότητας.

- Εξοικειώσου με ιδεολογικά κείμενα, ώστε να ξέρεις ποιος είσαι.

- Εξοικειώσου με ιδεολογικά κείμενα, ώστε να ξέρεις γιατί είσαι.

- Να είσαι σε καλή φυσική κατά στάση. Μία ιδεολογικά συνειδητή ψυχή στο σώμα ενός πολεμιστή, να είναι το ιδανικό σου!

- Μείνε μακριά από κάθε τι άσχημο, κακό και αηδιαστικό. Είσαι μία επαναστατική ψυχή, φωτιά μέσα στο σκοτάδι!

- Να είσαι ταπεινός. Είναι μέσω της ταπεινοφροσύνης που θα μεγαλώσει η αληθινή υπερηφάνεια.

- Σκλήρυνε τον εαυτό σου ενάντια στην «γελοιοποίηση», γιατί δεν ξέρουν τι κάνουν.

- Η σωστή ολοκλήρωση μιας δουλειάς είναι θέμα τιμής. Ότι και να κάνεις, κάνε το με μεγάλη φροντίδα και αγάπη. Να είσαι παράδειγμα στους άλλους.

- Άκου τον λαό, ώστε να τον κατανοήσεις, γιατί αυτός που κατανοεί τον λαό θα κερδίσει.

- Άκου τον λαό και μάθε από αυτόν, ώστε να μπορούν και αυτοί να μάθουν από σένα όταν θα έλθει η ώρα.

- Η επανάσταση είναι μια διαλεκτική διαδικασία, όπου το κίνημα διδάσκεται από τις μάζες και οι μάζες από το κίνημα. Η νίκη μας θα βασισθεί σε αυτή την διαλεκτική σχέση.

- Ψάξε και αποκάλυψε τα εγκλήματα που διαπράττει το σύστημα. Να θυμάσαι: Όταν μιλάς εσύ, μιλά το κίνημα.

- Είναι μόνο μέσω εσένα που θα μεγαλώσει η επαναστατική συνείδηση του λαού! Κάθε σου λέξη θα είναι σαν σφαίρα.

- Εσύ είσαι το κίνημα, όπου βρίσκεσαι, βρίσκεται το κίνημα. Συμπεριφέρσου αναλόγως.

- Κάθε σύντροφος είναι η αρχή ενός νέου κομματιού του κινήματος. Πρέπει να εξαπλώσεις το κίνημα εκεί που δεν υπάρχει ακόμη και να το ενδυναμώσεις όπου ήδη υπάρχει.

- Εξάπλωσε το κίνημα. Οι πολιτικά ασυνείδητες μάζες είναι το πεδίο μάχης, στο οποίο το κίνημα πρέπει διαρκώς να παρελαύνει!


- Ο στόχος του κινήματος είναι να καταλάβει τον ουσιαστικό έλεγχο σε κάθε τοπική κοινότητα ή τομέα που είναι ενεργό! 

για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο στον σύνδεσμο εδώ ...

Η αιχμή της Ελευθερίας



γράφει ο Άγγελος Δημητρίου

«[…]οι πατέρες θα συνηθίσουν να θεωρούν τα παιδιά τους ίσα και όμοιά τους και να φοβούνται τους γιους τους, το ίδιο πάλι οι γιοι τους πατέρες, και ούτε θα σέβονται ούτε θα φοβούνται τους γονείς τους, για να είναι βέβαια ελεύθεροι· οι μέτοικοι θα εξισωθούν με τους πολίτες, οι πολίτες με τους μετοίκους και οι ξένοι επίσης[…] ο δάσκαλος φοβάται και περιποιείται τους μαθητές του, οι μαθητές καμιά σημασία δεν δίνουν στους δασκάλους και στους παιδαγωγούς τους· και γενικά οι νέοι αγαπούν να εξομοιώνονται με τους γεροντότερους και να συνερίζονται μ’ αυτούς στα λόγια και στα έργα, οι γέροντες πάλι κατεβαίνουν έως το επίπεδο των νέων, μιμούνται τους τρόπους τους και κάνουν τον ευτράπελο και τον χαριτωμένο, για να μη θεωρούνται τάχα φορτικοί και δεσποτικοί.[…] βλέπεις τους δούλους τούς αγορασμένους και τις δούλες ν’ απολαβαίνουν όχι μικρότερη ελευθερία από κείνους που τους αγόρασαν. 

Ελησμόνησα ακόμα να πω πόση ισονομία και ελευθερία επικρατεί στις μεταξύ ανδρών και γυναικών σχέσεις.[…] Και τα ζώα ακόμα που βρίσκονται στην υπηρεσία των ανθρώπων, απολαβαίνουν εδώ μεγαλύτερη ελευθερία από παντού αλλού· γιατί πραγματικά, τα’ άλογα και τα γαϊδούρια, συνηθισμένα να πηγαίνουν ελεύθερα και με όλη τους τη μεγαλοπρέπεια στους δρόμους, πέφτουν απάνω σ’ όσους τύχει να συναντήσουν, άμα δεν παραμερίσουν αυτοί· και τέλος πάντων όλα χαίρονται απόλυτη ελευθερία. […] Η ψυχή των πολιτών γίνεται τόσον ευπαθής, ώστε και στην ελάχιστη υποψία καταναγκασμού που θα ‘θελε να τους επιβάλει κανείς αγανακτούν και εξεγείρονται. Στο τέλος ξέρεις βέβαια ότι καταντούν να μη λογαριάζουν καθόλου και τους νόμους, είτε τους γραπτούς είτε τους άγραφτους, για να μην έχουν κανέναν απολύτως κύριο.»

Στο Όγδοο βιβλίο της Πολιτείας, ο Πλάτων μας δίνει με αυτόν το περιγραφικό τρόπο την εικόνα μιας κοινωνίας που έχει αφεθεί να κατευθύνεται από την ελευθεριότητα και την ασυδοσία. Η ευθύνη αποδίδεται στον τρόπο λειτουργίας του δημοκρατικού πολιτεύματος και η κατάληξη μιας τέτοιας κοινωνίας είναι η επιβολή σ’ αυτήν μιας τυραννίας.

Δεν είναι όμως ήδη μια τυραννία, η παράδοση των ανθρώπων στα ένστικτα, στις ταπεινές επιθυμίες; Η διόγκωση του ατομικού θελήματος και η τάση του να επικαλύψει και να κατεξουσιάσει τις άλλες ατομικότητες δεν είναι μια υποδούλωση; Ο άνθρωπος κατέχεται από ισχυρές εσωτερικές δυνάμεις, πολλές φορές σκοτεινές και πάντως ανεξιχνίαστες ακόμα και για την σύγχρονη νευροεπιστήμη. Η έλλογη διαχείριση αυτών των ενστίκτων, η περιστολή τους, είναι ένα συνεχές διακύβευμα. Ο κίνδυνος να διολισθήσουμε στην βαρβαρότητα είναι πάντα υπαρκτός. Μήπως όλες οι θρησκείες δεν εφαρμόζουν κάποια ασκητική μέθοδο προκειμένου να ξεπεραστεί η φυλακή της φυσικής μας αναγκαιότητας; Να μια διαφορά ανάμεσα στην ελευθερία και την ελευθεριότητα.

Είναι σαφές βέβαια, ότι ο Πλάτων εισάγει στην Πολιτεία τον ολοκληρωτισμό, υπό την έννοια μιας καθ’ ολοκληρίαν επόπτευσης της ζωής του ατόμου συνολικά. Γιατί η προσωπική ηθική και συμπεριφορά τον ενδιαφέρει πάρα πολύ. Μην ξεχνάμε ότι διαμέσου της δίκαιης πολιτείας η κοινωνία οδηγείται στην θέα του αγαθού.

Τούτες οι εικόνες που μας ζωντανεύει ο Πλάτων, είναι πολύ γνώριμες από την σημερινή κοινωνική πραγματικότητα. Ο υποκειμενισμός και ο σχετικισμός, καθώς και οι ακραίες συνέπειες τις ατομικής ελευθερίας, από ατομικές πρακτικές ανάγονται σε θεσμούς, έρχονται για να ορίσουν την ζωή μας και να μας εξουσιάσουν, δίνουν μια γενική κατεύθυνση, προσδιορίζουν την συλλογική ηθική, αποκτούν πολιτική και κοινωνική αναφορά. Σε άλλο σημείο της Πολιτείας, ο φιλόσοφος θα παρομοιάσει μια τέτοια κοινωνία με έναν μεθυσμένο.

Σήμερα, το τέλος αυτής της παραφοράς μοιάζει πολύ κοντινό. Και αυτό που θα την διαδεχθεί, πολύ επικίνδυνο.